Jump to content

Recommended Posts

Γενικά αυτά τα εξτραδακια στα ΛΛ που δείχνουν τις πραγματικές φάτσες των χαρακτήρων και λένε και την ιστορία τους είναι πάρα πολύ καλά. Κάποτε εμείς που διαβάζαμε κόμικ στη συνείδηση των γονιών μας διαβάζαμε ,"μικυμαου". Τώρα πλέον και ο πιο δύσπιστος μπορεί να δει την ποιότητα και τις ιστορικες, επιστημονικές και όχι μόνο γνώσεις που μπορεί να πάρει ένα παιδί από ένα καλό κόμικ. Αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα.:)

  • Like 7
Link to post
Share on other sites
  • Replies 513
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Το "Λούκυ Λούκ εναντίον Πίνκερτον" είναι ένα απ'τα νεώτερα Λούκυ Λούκ, και ήρθε πρόσφατα και στην χώρα μας.         Είναι ουσιαστικά μια παρωδία του σκανδάλου παρακολούθησης PRISM/NSA, υπό το πλ

Μία από τις πιο γνωστές και μόνιμες παρουσίες στα χέρια των αναγνωστών και στα ράφια των βιβλιοθηκών, είναι αυτή του Λούκυ Λουκ (Lucky Luke). Ο Λούκυ Λουκ είναι ένας "φτωχός και μόνος" καουμπόι στην Ά

:thinking: Μα είναι δυνατόν να μην έχει ανεβεί ακόμα!!! Το τεύχος 79 λοιπόν «ΛΟΥΚΥ ΛΟΥΚ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΙΝΚΕΡΤΟΝ» κυκλοφόρησε χτες Δευτερα 22 Σεπτεμβρίου 2014. Αναγραφομενη τιμη 4,30 και το ISBN του είνα

Posted Images

Τελικά ξαναδιαβάζοντας το για να προσέξω το σχέδιο αυτή τη φορά (το οποίο είναι εξαιρετικό) δεν μπορώ να μην επισημάνω το αστείο με τα μεξικάνικα του Αβερελ που είναι το καλύτερο αστείο του τεύχους και είναι απευθείας αναφορά στο (για εμένα) πιο αστείο ΛΛ ever το "Τηγανιτες για τους Ντάλτον".

  • Like 6
Link to post
Share on other sites
7 ώρες πριν, Manitou είπε:

Τελικά ξαναδιαβάζοντας το για να προσέξω το σχέδιο αυτή τη φορά (το οποίο είναι εξαιρετικό) δεν μπορώ να μην επισημάνω το αστείο με τα μεξικάνικα του Αβερελ που είναι το καλύτερο αστείο του τεύχους και είναι απευθείας αναφορά στο (για εμένα) πιο αστείο ΛΛ ever το "Τηγανιτες για τους Ντάλτον".

 

Ναι ρε, με τη μία κάνεις τη συσχέτιση του "κουακουομεκίκι" με τις Τηγανίτες.

Αν και για μένα σίγουρα δεν ήταν το καλύτερο αστείο του τεύχους. Ίσα ίσα συνήθως ξενερώνω όταν βλέπω αστεία χιλιοειπωμένα. Όχι ότι αυτό είναι χιλιοειπωμένο, γενικά μιλάω.
Αυτό που μ΄άρεσε και εκτίμησα σ΄αυτό το άλμπουμ, σε σχέση με τους Ντάλτον αναφέρομαι, ήταν ακριβώς το γεγονός ότι δεν επαναλαμβάνονταν. Τα αστεία τους δηλαδή δεν αναλώθηκαν στο να λέει ο Άβερελ "πεινάω" και να του λένε "σκάσε Άβερελ" ή να λέει ο Τζόε "θα καθαρίσω τον Λούκυ Λουκ" και να του λένε "ήρεμα Τζόε".
Το λέω γιατί σε πολλά σύγχρονα άλμπουμ το έχουμε δει αυτό.
Αυτός μάλιστα θεωρώ είναι και ο βασικός λόγος που τα ΛΛ με Ντάλτον στη μετα-Γκοσινύ εποχή είχαν καταντήσει φουλ προβλέψιμα και κουραστικά.

Εδώ όμως, πέρα από κάποια κλισέ αστεία που κακά τα ψέματα δεν μπορείς να αποφύγεις, είχαμε και κάποια πολύ πρωτότυπα και πετυχημένα (εκεί ειδικά με το βιβλίο στους βάλτους γέλασα πολύ) :lol:

Σε χιούμορ δεν έχω παράπονο. Τα δύο τελευταία άλμπουμ μ΄έχουν καλύψει πλήρως :)

 

Καλά έκανες και το ξαναδιάβασες. Σχεδόν ποτέ δεν πιάνεις τα πάντα με την πρώτη.
Εννοείται θα το ξαναδιαβάσω κι εγώ. Και σίγουρα παραπάνω από μια φορά.
Σκέψου το Παρίσι το έχω ήδη 3 φορές διαβασμένο και πάει για 4η σύντομα.

Εδώ και λίγο καιρό έχω πάρει να διαβάζω όλα τα ΛΛ απ΄την αρχή με χρονολογική σειρά.
Είναι η 2η φορά που το κάνω (στις άλλες μου επαναλήψεις τα διάβαζα με τυχαία σειρά, ανάλογα με τα κέφια μου).

Έχω φτάσει στο #37 (Κάνυον Απάτσι).

Θέλω να τα διαβάσω όλα και στο τέλος να ξαναδιαβάσω τους Μπελάδες στις Φυτείες.
Έτσι θα μπορώ και πιο εύκολα να κάνω τη σύγκριση και να το κατατάξω :)

 

Σε πρώτη ανάγνωση το βάζω ένα κλικ πάνω απ΄το Παρίσι, άρα στο επίπεδο του Πίνκερτον, της Γέφυρας του Μισισιπή, του Κλοντάικ, ίσως και της Νιτρογλυκερίνης.

Νταίηλυ Σταρ, Ελαφροχέρη και Πόνυ Εξπρές τα θεωρώ ανώτερα, μάλλον και Θησαυρό των Ντάλτον (αναφέρομαι πάντα σε μετα-Γκοσινύ άλμπουμ).

Αλλά όπως είπες κι εσύ είναι υπέροχο και μόνο ότι μπαίνουμε σε συζήτηση για το αν είναι το καλύτερο άλμπουμ της μετα-Γκοσινύ εποχής (που δεν είναι βέβαια, στην καλύτερη να είναι το 5ο καλύτερο) και όχι σε συζήτηση για το αν είναι το χειρότερο :)

 

 

Edited by Laz33
  • Like 8
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Ναι συμφωνώ απόλυτα σε αυτά που λες για τους Ντάλτον. Είναι η πρώτη φορά που δεν έχει χιλιοειπωμενα αστεία. Ακόμα και το "κουαμεκομεακι αστείο" δεν το ξαναθυμαμαι. Επίσης τα αστεία με τα βιβλία και η συνάντηση με τον Φιν έδιναν ακόμα κάτι στην ιστορία. Για αυτό είπα για την πρωτοτυπία του τεύχους αυτού.

 

Όσο για το ξαναδιάβασμα των ΛΛ, όταν ήμουν μικρός και είχα τα βασικά τεύχη του, τα διάβασα πάμπολλες φορές. Ας πούμε τις τηγανιτές για τους Ντάλτον ή το Ντάλτον στα χιόνια τα ξέρω απ' έξω. Τώρα δυστυχώς με το ζόρι προλαβαίνω να διαβάζω αυτά που συνεχώς παίρνω. Όταν βγω στη σύνταξη βλέπω να τα ξαναδιαβάζω όλα. Και έχω ακόμα χρόνια...:lol:

 

Βέβαια τώρα που το λέω θα πάω να ξαναδιαβάσω τη "Μαμά Ντάλτον". Να γελάσω με τη γάτα και τον Ραντανπλάν.

  • Like 8
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Εγώ μάλλον θα ειμαι ο πικροχολος της παρέας 

 

θεωρω αυτο το τευχος το χειρότερο (μακράν ) απο όλα που εχω διαβάσει 

αργη ιστορία με γρήγορο τέλος 

ισως το μονο τευχος που ο λουκυ δεν ρίχνει ούτε μια πιστόλια και σε ολη την ιστορία ήταν ξεκάθαρα ανευρος κομπάρσος και οχι πρωταγωνιστής καθώς ακολουθούσε την ιστορία και δεν την διαμορφώνει (μέχρι και τα καπνά απαγορεύονται γιατι έκοψε το κάπνισμα). 

οσο για το τέλος το εχω ένα όνειρο ο μικρος Ομπάμα και η μικρή όπρα να μην το σχολιάσω καλύτερα ......... γιατι  τα μπιπ θα ειναι πολλα και πρεπει να κρατάμε και ένα επίπεδο στο φόρουμ . Εαν ήθελα κατι διδακτικό θα διάβαζα αλλα βιβλία.

μαλλον θα πρεπει να αναλάβει άλλος να γράφει λουκυ λουκ η να το κλείσουν εδώ.  

 

Ξενερωμα ........

βεβαια περί ορέξεως ....... 

Edited by nikos99
  • Like 6
  • Sad 2
Link to post
Share on other sites

Στo "αργή ιστορία με γρήγορο τέλος" έχεις ένα point.
Το ανάφερα κι εγώ εξάλλου ότι στο θέμα της ανάπτυξης είχαμε κάποια προβληματάκια.

Είχα φτάσει στα 2/3 του άλμπουμ και η υπόθεση δεν είχε προχωρήσει πολύ.

Αλλά δεν θεωρώ ότι είχαμε απότομο τέλος. Απλά περίμενα να γίνουν περισσότερα πράγματα στην ιστορία, μου φάνηκε κάπως μικρή δηλαδή (άσχετα αν είναι 44 σελίδες όπως όλες).

Μόνο αυτό θεωρώ το βασικό μείον του άλμπουμ.

Σε όλα τα υπόλοιπα που λες διαφωνώ, αλλά περί ορέξεως κολοκυθόπιτα που λες κι εσύ :)

 

Edited by Laz33
  • Like 5
Link to post
Share on other sites
On 21/11/2020 στο 10:00 ΜΜ, nikos99 είπε:

Εγώ μάλλον θα ειμαι ο πικροχολος της παρέας 

 

θεωρω αυτο το τευχος το χειρότερο (μακράν ) απο όλα που εχω διαβάσει 

αργη ιστορία με γρήγορο τέλος 

ισως το μονο τευχος που ο λουκυ δεν ρίχνει ούτε μια πιστόλια και σε ολη την ιστορία ήταν ξεκάθαρα ανευρος κομπάρσος και οχι πρωταγωνιστής καθώς ακολουθούσε την ιστορία και δεν την διαμορφώνει (μέχρι και τα καπνά απαγορεύονται γιατι έκοψε το κάπνισμα). 

οσο για το τέλος το εχω ένα όνειρο ο μικρος Ομπάμα και η μικρή όπρα να μην το σχολιάσω καλύτερα ......... γιατι  τα μπιπ θα ειναι πολλα και πρεπει να κρατάμε και ένα επίπεδο στο φόρουμ . Εαν ήθελα κατι διδακτικό θα διάβαζα αλλα βιβλία.

μαλλον θα πρεπει να αναλάβει άλλος να γράφει λουκυ λουκ η να το κλείσουν εδώ.  

 

Ξενερωμα ........

βεβαια περί ορέξεως ....... 

 

Στην κριτική σου και εγώ δεν συμφωνώ αλλά αυτό είναι το ωραίο του forum μας και pas mal που λένε και οι Γάλλοι. 

 

Αυτό όμως που θέλω να σχολιάσω είναι το "Εαν ήθελα κατι διδακτικό θα διάβαζα αλλα βιβλία."

Εγώ θέλω τα παιδιά (στα οποία απευθύνονται ΚΥΡΙΩΣ τα κόμικ όλων των ειδών) να μπορούν να διαβάζουν και κόμικ διδακτικά. Σαν χώρα μας λείπει φοβερά η παιδεία σε όλα τα επίπεδα. Ότι μπορούμε να δώσουμε σε ένα νέο άνθρωπο που αφορά την παιδεία καλό είναι να το δίνουμε. 

Με αυτή τη λογική ας έχουμε ένα κινηματογράφο γεμάτο πεζές ταινίες, μια πεζογραφία γεμάτη ανούσια μυθιστορήματα και όλα τα κόμικ είτε αστεία είτε με βία. Διδακτικά πράγματα υπάρχουν παντού και όχι μόνο στα "επίσημα διδακτικά" βιβλία. 

Edited by Manitou
  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Δεν θεωρώ ότι το άλμπουμ είναι υπέρμετρα διδακτικό, δηλαδή με την έννοια ότι κάνει πολιτική προπαγάνδα.
Περνάει κομψά και μέσω χιούμορ κάποια μηνύματα κατά του ρατσισμού.
Αυτό όχι μόνο δεν είναι κατακριτέο αλλά συνέβαινε και σε παλιά άλμπουμ.
Και ο τεράστιος Γκοσινύ έχει πάρει σαφή θέση κατά του ρατσισμού.
Πχ στην Κληρονομιά του Ραντανπλάν ο Λούκυ Λουκ παίρνει ξεκάθαρα το μέρος των Κινέζων της Βιρτζίνια Σίτυ.
Και ξέρουμε πολύ καλά ότι όπως και οι μαύροι έτσι και οι Κινέζοι θεωρούνταν κατώτερη ράτσα στα χρόνια της Άγριας Δύσης.

Ακόμα και στην ιστοριάρα (μια απ΄τις 3 πιο αγαπημένες μου) Σύρματα στα Λιβάδια, ο ΛΛ εμφανίζεται για άλλη μια φορά προστάτης των αδύναμων και καταπιεσμένων, που σ΄αυτήν την περίπτωση είναι οι αγρότες.
Απλά δεν δόθηκε τόση σημασία γιατί η κόντρα αγροτών-κτηνοτρόφων δεν είναι ευρέως γνωστή όπως αυτή μαύρων-λευκών.

Πάντα τα ΛΛ περνούσαν μηνύματα. Δεν ήταν απλά χαχαχα χουχουχου, ανάλαφρες χιουμοριστικές ιστορίες απλά για να γελάμε.

Γι΄αυτό και μαζί με τα Αστερίξ θεωρούνται κορυφή στο είδος :)

 

 

Επ ευκαιρία κιόλας που συμπληρώθηκε ακριβώς ένας μήνας απ΄την κυκλοφορία του άλμπουμ στη Γαλλία πάμε να δούμε τι βαθμολογίες έχει μέχρι στιγμής στα γνωστά sites.

 

Bedetheque:
3.6/5 σε 29 ψήφους.
Είναι η μεγαλύτερη βαθμολογία που έχει δοθεί σε άλμπουμ του Ασντέ.
Ενδεικτικά ο Πίνκερτον έχει 3.4/5 και το Παρίσι 3.5/5.

Ενώ το τελευταίο χρονολογικά άλμπουμ που είχε τέτοια βαθμολογία είναι Η Γέφυρα του Μισισιπή (1994).

 

goodreads:

3.77 σε 43 ψήφους.

Ο Πίνκερτον έχει ελαφρώς υψηλότερη βαθμολογία (3.80) ενώ το Παρίσι έχει σχεδόν ίδια (3.76).

 

senscritique:

6.5 (10 είναι το άριστα εδώ) σε 109 ψήφους.

Ο Πίνκερτον έχει 6.3 όπως και το Παρίσι.

Άρα κι εδώ έχει την υψηλότερη βαθμολογία στα άλμπουμ του Ασντέ.

 

:cheers5:

 

 

  • Like 10
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Εξαιρετική ανάλυση @Laz33.

Σίγουρα είναι το καλύτερο του Achde. Αν και επειδή έχω το "Παρίσι" με την υπογραφή του και ένα σχεδιακι του στο εσώφυλλο του έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία...

:beer5:

  • Like 3
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
On 23/11/2020 στο 2:57 ΜΜ, Manitou είπε:

 

Στην κριτική σου και εγώ δεν συμφωνώ αλλά αυτό είναι το ωραίο του forum μας και pas mal που λένε και οι Γάλλοι. 

 

Αυτό όμως που θέλω να σχολιάσω είναι το "Εαν ήθελα κατι διδακτικό θα διάβαζα αλλα βιβλία."

Εγώ θέλω τα παιδιά (στα οποία απευθύνονται ΚΥΡΙΩΣ τα κόμικ όλων των ειδών) να μπορούν να διαβάζουν και κόμικ διδακτικά. Σαν χώρα μας λείπει φοβερά η παιδεία σε όλα τα επίπεδα. Ότι μπορούμε να δώσουμε σε ένα νέο άνθρωπο που αφορά την παιδεία καλό είναι να το δίνουμε. 

Με αυτή τη λογική ας έχουμε ένα κινηματογράφο γεμάτο πεζές ταινίες, μια πεζογραφία γεμάτη ανούσια μυθιστορήματα και όλα τα κόμικ είτε αστεία είτε με βία. Διδακτικά πράγματα υπάρχουν παντού και όχι μόνο στα "επίσημα διδακτικά" βιβλία. 

 

 

Εάν για σενα ειναι  διδακτικό να λέει το κοριτσάκι θέλω να γίνω δημοσιογράφος (και να λέει η μικρή οπρα ) πάω πάσο και εγώ .......

με ξεπερνάει αυτού του είδους η λογική  εξαλου και εγώ ειμαι φαν του λουκυ αλλα δεν τα βάζω όλα στο ίδιο τσουβάλι .  Ουτε στα τρέλα μου όνειρα μάλλον εφιαλτες δεν πίστευα οτι η οπρα θα μπει στο λουκυ !!!!

Τι να κάνουμε τωρα να το βγάλουμε αριστούργημα και έπος δεν γίνεται . Όπως και το να μην λέω την γνώμη μου αρέσει δεν αρέσει και αυτο δεν γίνεται .  Κλεινω εδώ γιατι δεν έχει και κανενα νόημα  η παρατεταμένη κριτική στην κριτική 

 

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Κι ο Γκοσινύ έκανε αστεία στα άλμπουμ του αναφερόμενος σε προσωπικότητες της εποχής.
Απλά δεν δώσαμε σημασία επειδή δεν ξέρουμε τα πρόσωπα στα οποία αναφερόταν (οι περισσότεροι εδώ μέσα ούτε είχαμε γεννηθεί όταν ο Γκοσινύ έγραφε τα άλμπουμ).

Σε 50 χρόνια που θα πιάσει ένα παιδί να διαβάσει τους "Μπελάδες στις Φυτείες", ούτε θα καταλάβει ποια είναι η Όπρα και θα το περάσει έτσι το gag χωρίς να δώσει σημασία.
Συνεπώς θέλω να πω ότι το να γίνεται αναφορά σε σύγχρονα πρόσωπα είναι κάτι που συνέβαινε ανέκαθεν στη σειρά.
Δεν πρωτοτύπησε ο Ζουλ :)

  • Like 8
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Κανείς δεν σου είπε να μη λες τη γνώμη σου. Ίσα ίσα.

Η Όπρα ήταν ένα καρέ και αν θες οκ δεν ήταν και κανένα σοβαρό αστείο εδώ που τα λέμε. Έφαγες κολημα με την Όπρα ομως. Δεν ήταν εκεί το διδακτικό αλλά σε όλα τα άλλα. 

Η ιστορία των Νοτίων και των Βορείων, η ιστορία των σκλάβων και της κου Κλουξ Κλαν ήταν όμορφα διδακτική μέσα από ένα Λούκυ Λουκ με τους Ντάλτον να τσαλαβουτανε στους βάλτους. 

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Μετά από αναζήτηση σε 5 περίπτερα κατάφερα επιτέλους να το βρω. Το έπιασα χτες τα μεσάνυχτα και παρά την ώρα και την κούρασή μου από τη δουλειά, το διάβασα μονορούφι και πολύ ευχάριστα. Από τις καλές νέες ιστορίες θα έλεγα, και που περνά όμορφα τα μνμ της. Αλλά... ξενέρωσα τη ζωή μου με το φινάλε. Περίμενα μια ζουμερή αναμέτρηση, όταν συνειδητοποίησα ότι οι σελίδες τελειώνουν και αναρωτήθηκα πώς μπορεί να λήξει η ιστορία. Και τσουπ σαν ένας από μηχανής διεκπαιρεωτικός θεός...

 

Spoiler

σκάει μύτη ο τυφώνας και παίρνει όλα στο διάβα του...

 

Και μένω με ένα "γιατί;;;", γιατί να κλείσει έτσι στο τάκα τάκα, λες και το μόνο που ήθελε ο σεναριογράφος ήταν να περάσει τα μνμ του και να κάνει εκεί κι 1-2 καλαμπούρια και όταν έφτασε στο φινάλε κατάλαβε ότι δεν έχει περιθώρια για πολλές σελίδες ακόμα και το έκλεισε βιαστικά.

  • Like 7
Link to post
Share on other sites
55 λεπτά πριν, BATNICK είπε:

Μετά από αναζήτηση σε 5 περίπτερα κατάφερα επιτέλους να το βρω. Το έπιασα χτες τα μεσάνυχτα και παρά την ώρα και την κούρασή μου από τη δουλειά, το διάβασα μονορούφι και πολύ ευχάριστα. Από τις καλές νέες ιστορίες θα έλεγα, και που περνά όμορφα τα μνμ της. Αλλά... ξενέρωσα τη ζωή μου με το φινάλε. Περίμενα μια ζουμερή αναμέτρηση, όταν συνειδητοποίησα ότι οι σελίδες τελειώνουν και αναρωτήθηκα πώς μπορεί να λήξει η ιστορία. Και τσουπ σαν ένας από μηχανής διεκπαιρεωτικός θεός...

 

  Απόκρυψη περιεχομένων

σκάει μύτη ο τυφώνας και παίρνει όλα στο διάβα του...

 

Και μένω με ένα "γιατί;;;", γιατί να κλείσει έτσι στο τάκα τάκα, λες και το μόνο που ήθελε ο σεναριογράφος ήταν να περάσει τα μνμ του και να κάνει εκεί κι 1-2 καλαμπούρια και όταν έφτασε στο φινάλε κατάλαβε ότι δεν έχει περιθώρια για πολλές σελίδες ακόμα και το έκλεισε βιαστικά.

Το τέλος δεν το θεωρώ απότομο αλλά ούτε και τρομερά έξυπνο. Το έγραψα εξάλλου ότι δεν το θεωρώ ιδανικό.
Θα μου πεις και ποιο θα ήταν το ιδανικό τέλος.

Σεναριογράφος είμαι; Που να ξέρω;

Σκέψου όμως το άλλο.
Το να λήξει η αναμέτρηση μετά από πιστολίδι είναι κάτι που το έχουμε δει πολλές φορές και το βαρεθήκαμε.
Ενώ αυτό το φινάλε ήταν αρκετά αναπάντεχο.
Σίγουρα μπορεί να θεωρηθεί σεναριακή ευκολία αλλά είναι αποδεκτό σε χιουμοριστικό κόμικ.
Πέρα απ΄αυτό αναλογίσου ότι διαβάζουμε τις περιπέτειες του Τυχεράκια Λουκ.
Το να έρχονται τα πράματα όπως τον βολεύουν είναι εντός του κόνσεπτ της σειράς.
Δεν λύνει όλα τα προβλήματα με την ικανότητά του στο πιστόλι, ούτε με το μυαλό του.
Τα λύνει και με την τύχη κάποιες φορές :)
 

Spoiler

 

Πάντως δεν είναι η 1η φορά που ένας τυφώνας έρχεται να βοηθήσει τον Λούκυ Λουκ.
Το ξαναείδαμε στο άλμπουμ "Η Μνηστή του Λούκυ Λουκ".

 

01.thumb.jpg.4013b10c9d8c75ddd17490b4c4a360b2.jpg 02.thumb.jpg.debb0fc5566b987c83174ace2a765657.jpg

 

 

:cheers5:

 

  • Like 9
Link to post
Share on other sites

Επιτέλους παρέλαβα και εγώ τους Μπελάδες στις Φυτείες και διαβάστηκε μονορούφι. Συμφωνώ με όλες τις απόψεις που δόθηκαν ανωτέρω τόσο για τα θετικά(εξώφυλλο, ποιότητα) όσο και για τα αρνητικά στοιχεία (απότομο τέλος) του τεύχους. Απλά να προσθέσω ότι ο Ασντέ αποτελεί άξιο επίγονο και χάρις αυτόν συνεχίζουμε και διαβάζουμε νέα Λούκυ Λουκ.:dadira:

  • Like 5
Link to post
Share on other sites
On 25/11/2020 στο 12:20 ΜΜ, BATNICK είπε:

Μετά από αναζήτηση σε 5 περίπτερα κατάφερα επιτέλους να το βρω. Το έπιασα χτες τα μεσάνυχτα και παρά την ώρα και την κούρασή μου από τη δουλειά, το διάβασα μονορούφι και πολύ ευχάριστα. Από τις καλές νέες ιστορίες θα έλεγα, και που περνά όμορφα τα μνμ της. Αλλά... ξενέρωσα τη ζωή μου με το φινάλε. Περίμενα μια ζουμερή αναμέτρηση, όταν συνειδητοποίησα ότι οι σελίδες τελειώνουν και αναρωτήθηκα πώς μπορεί να λήξει η ιστορία. Και τσουπ σαν ένας από μηχανής διεκπαιρεωτικός θεός...

 

  Απόκρυψη περιεχομένων

σκάει μύτη ο τυφώνας και παίρνει όλα στο διάβα του...

 

Και μένω με ένα "γιατί;;;", γιατί να κλείσει έτσι στο τάκα τάκα, λες και το μόνο που ήθελε ο σεναριογράφος ήταν να περάσει τα μνμ του και να κάνει εκεί κι 1-2 καλαμπούρια και όταν έφτασε στο φινάλε κατάλαβε ότι δεν έχει περιθώρια για πολλές σελίδες ακόμα και το έκλεισε βιαστικά.

 

Εμένα πάλι μου φάνηκε μια χαρά εξέλιξη, αν και απότομη. Και ξέρεις και τι άλλο. Με αυτό τον τρόπο δείχνει με τη μία τη λύση όλων των προβλημάτων (ΚΚΚ, Διαχείριση ξαφνικού πλουτισμού από τον ΛΛ, Ντάλτον).

Επιπροσθέτως να αναφέρω ότι οι τυφώνες είναι πολύ χαρακτηριστικό της περιοχής, άρα ταιριάζει, είναι πρωτότυπο και είναι και αστείο με όλον τον αχταρμά που γίνεται.

Δεν μου φαίνεται λοιπόν βιαστικό αλλά ταιριαστό. :beer5:

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Δεν μου φαίνεται βιαστικό το φινάλε.
Και βασικά το θεωρώ κι εγώ ταιριαστό.
Ο μόνος τρόπος να δοθεί ένα άμεσο τέλος σε όλα ήταν αυτός που είδαμε.


Νομίζω έχω εντοπίσει ακριβώς ποιο είναι το βασικό θέμα του άλμπουμ.
Έχουμε πολύ μεγάλο πρόλογο, που αναπόφευκτα στερεί χώρο απ΄το κυρίως θέμα της ιστορίας.
Οπότε με το που φτάνει ο ΛΛ στη Λουιζιάνα δεν προλαβαίνουν να συμβούν πολλά πράματα.

 

Είμαι σε φάση που ξαναδιαβάζω τα ΛΛ.
Μόλις τα τελειώσω και ξαναδιαβάσω τους "Μπελάδες στις Φυτείες" θα επανέλθω για την τελική ετυμηγορία.
Η πρώτη μου πάντως εντύπωση είναι ότι πρόκειται για πολύ ευχάριστο άλμπουμ κι ένα απ΄τα καλύτερα που είδαμε τα τελευταία 30-35 χρόνια :)

 

Edited by Laz33
  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Laz έχεις βαρεθεί να με βλέπεις για αυτό το πράγμα,συγνώμη.

 

Έμαθα σε συζήτηση περί Red Dead Redemption 2,πως ο φίλος μου είχε πολλά Λούκυ Λουκ,αλλά τα έχασε ή πετάχτηκαν,κρίμα.Τον ξέρω οχτώ χρόνια συν και το μαθαίνω τώρα,είναι Λουκυλουκάκιας!!

 

Βέβαια δεν παίρνει τώρα και με το νέο τεύχος που είναι καλύτερης ποιότητας μέσα και έξω και μια χαρά σε θέμα τιμής,βρήκα το δώρο μου!!

 

Έχετε δικαίωμα (ειδικά εσύ Laz) να με βρίσετε αν με ξαναδείτε σε καουμπόϊκο κόμικ να μιλάω για αυτό το θέμα.  :lol: 

 

  • Like 2
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Τεύχος 87: Μπελάδες στις Φυτείες

 

LLMamouth_0087.jpg

 

Φέτος ξεκίνησα μία μεγάλη προσπάθεια να αρχίσω να μαζεύω ξανά τα Λούκυ Λουκ που είχα διαβάσει από τη συλλογή συγγενικού μου προσώπου, αλλά αυτή τη φορά για την προσωπική μου συλλογή. Αργά και σταθερά ξαναδιαβάζω τίτλους, αλλά τους πιο πρόσφατους των Jul-Achde δεν τους έχω ακόμα, οπότε αυτή είναι η πρώτη μου επαφή με δική τους ιστορία και έμεινα πάρα πολύ ικανοποιημένος.

 

Σενάριο

 

Η ιστορία μας ξεκινάει με τον Λούκυ να κληρονομεί κάποιες Φυτείες στη Λουιζιάνα όπου παρά την κατάργηση της δουλειάς, ο ρατσισμός κατά των μαύρων εργατών καλά κρατεί. Ο ήρωας, από την πρώτη στιγμή παρουσιάζεται ως άνθρωπος που δεν κάνει διαχωρισμούς με βάση το χρώμα, αλλά έχει να αντιμετωπίσει την καχυποψία των εργατών που δεν έχουν δει λευκό να τους φέρεται όμορφα και την αγανάκτηση της τοπικής κοινωνίας που δε θέλει να βλέπει κάποιο λευκό να δίδει προνόμια στους μαύρους που εργάζονται στις φυτείες.

 

Πρέπει να πω ότι το σενάριο μου άρεσε πάρα πολύ στη βάση που το προσέγγισε ο Jul. Υπάρχουν μικρά κωμικά στοιχεία που χρειάζεται μια ιστορία Λούκυ Λουκ, υπάρχουν μικροί συμβολισμοί και προοικονομίες σχετικά με την εξέλιξη των σχέσεων λευκών-μαύρων και αυτό που με εντυπωσίασε είναι η σκιαγράφηση του Νότου, της Ku Klux Klan και το πως ένας άνθρωπος μπορεί να έρθει και να δώσει δικαιώματα που τότε δεν ήταν αυτονόητα.

 

Ο πρωταγωνιστής μας δε σέβεται την πλούσια κοινωνία που βρίσκει έτοιμες φυτείες και κάνει περιουσία, αλλά σέβεται τη μαύρη εργατική κοινωνία και τον Μπας Ριβς για τα κατορθώματά του. Και ταυτόχρονα παρουσιάζεται κι αυτή η μερίδα των καχύποπτων μαύρων εργατών που θεωρούν ότι ο Λούκυ Λουκ θα τους στήσει παγίδα έως ότου θα κερδίσει με τις πράξεις του τον δικό τους σεβασμό. Στο τέλος η καταστροφή απεικονίζει την ανοικοδόμηση της κοινωνίας με το ταυτόχρονο σπάσιμο των στερεοτύπων και την αναγέννηση προς ένα καλύτερο αύριο με περισσότερη ισότητα.

 

Αν κάτι έλειπε ήταν ο ρυθμός. Το pacing δηλαδή ανάμεσα στις πράξεις του κόμικ δεν το βρήκα εξίσου καλό. Ειδικά οι εναλλαγές από τη μάχη στην καταστροφή στο τέλος έγιναν πολύ γρήγορα και ένιωσα ότι το πόδι βρίσκεται συνεχώς το γκάζι ενώ θα ήθελα να δω κάτι περισσότερο, κάτι διαφορετικό.

 

Σχέδιο

 

Δεν είμαι ειδικός στα Λούκυ Λουκ, οπότε από όσα έχω διαβάσει, το σχέδιο του Achde είναι αυτό που με παραπέμπει σε ιστορίες του Morris με τον Goscinny, αλλά σίγουρα με πιο σύγχρονα τεχνικά μέσα και χρωματισμό. Το σχέδιο το βρήκα φανταστικό. Από την Άγρια Δύση μέχρι τους βάλτους και τις φυτείες της Λουιζιάνα, ο Achde ζωγραφίζει όμορφα τοπία, προσέχει τις λεπτομέρειες μεταξύ υψηλής κοινωνίας-εργατικής τάξης, έχει ωραίους χρωματισμούς και κάποια πανοραμικά καρέ με πάρα πολύ κόσμο με εντυπωσίασαν πολύ.

 

Ποιότητα έκδοσης

 

Εκτός από κάποια Αστερίξ, δεν έχω πιάσει πρόσφατη έκδοση της Μαμούθ στα χέρια μου οπότε σε σχέση με τα Λούκυ Λουκ της βιβλιοθήκης μου, τη συγκεκριμένη τη βρήκα εξαιρετικά διαφορετική. Πολύ ωραίο χαρτί που βοηθάει την αποτύπωση των χρωμάτων, γυαλιστερό εξώφυλλο και επιτέλους το αντιαισθητικό κίτρινο πλαίσιο έφυγε και στη θέση του ήρθε το σχέδιο του εξωφύλλου που καλύπτει πλέον όλη την πρώτη σελίδα. Δε βρίσκω κάποιο ψεγάδι, είναι απολαυστική στο διάβασμα.

 

Σύνοψη

 

Σίγουρα μία πολύ καλή και διασκεδαστική ιστορία, αλλά δεν εντάσσεται στις αγαπημένες μου του ήρωα, καθώς είμαι πιο πολύ με το concept του πιστολιδιού στην Άγρια Δύση, αλλά αυτό που μου αρέσει είναι ο πειραματισμός αυτού του άλμπουμ με κάτι διαφορετικό τόσο σε θέμα τοποθεσίας όσο και σεναριακά. Έχει τα flaws του, αλλά διαβάζεται σίγουρα ευχάριστα οπότε το προτείνω :) 

  • Like 16
  • Thanks 2
Link to post
Share on other sites

@nikolas12 Και μετά λες για τα δικά μου "σεντόνια"! :lol:

 

Spoiler

:respect: για την κριτική! :)

 

 

:beer5:

  • Like 1
  • Funny 1
Link to post
Share on other sites

νο 86 Λουκυ κιντ : απλά συμπαθητικό

νο 87  Μπελάδες στις φυτείες: γέλασα πολύ. Mε ενθουσίασε και άσχετα με το  προσωπικό γούστο του καθενός, νομίζω ότι ο δημιουργός έβαλε τη δική του πινελιά στο τεύχος αυτό. Η ποιότητα της έκδοσης είναι όπως θα την ήθελα.Μπράβο στη μαμούθ.

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
10 λεπτά πριν, Indian είπε:

@nikolas12 Και μετά λες για τα δικά μου "σεντόνια"! :lol:

 

  Απόκρυψη περιεχομένων

:respect: για την κριτική! :)

 

 

:beer5:

εμένα παιδιά μου αρέσουν οι αναλύσεις σας και ας είναι και υπέρδιπλο πάπλωμα :up:

 

  • Like 3
  • Thanks 2
Link to post
Share on other sites

Αφού έκανα επανάληψη όλα μου τα Λούκυ Λουκ, ξαναδιάβασα τους Μπελάδες στις Φυτείες.
Δεν αλλάζει ο πυρήνας της αρχικής μου κριτικής.
Πρόκειται για ένα φρέσκο, μοντέρνο και πολύ ευχάριστο άλμπουμ, του οποίου κύρια αδυναμία είναι η ανάπτυξη της ιστορίας. Αργεί να ξεκινήσει, οπότε αναπόφευκτα δεν έχουμε πολύ δράση και φτάνουμε πιο γρήγορα απ΄όσο θα θέλαμε στο τέλος.
Το οποίο τέλος είναι μια χαρά ταιριαστό. Όσο περισσότερο το διαβάζω τόσο θεωρώ ότι ο τρόπος να κλείσει η ιστορία ήταν κατάλληλος :)

 

Δυο νέα πράγματα που έχω να παρατηρήσω και έρχονται μέσω της σύγκρισης με τα προηγούμενα τεύχη της σειράς, είναι τα εξής:

 

Πρώτα το χιούμορ.
Ναι, είναι αστείο. Σίγουρα πιο αστείο απ΄τα τελευταία άλμπουμ που διαβάσαμε.
Αλλά τα τελευταία άλμπουμ (εκτός απ΄το Παρίσι) πολύ απλά ΔΕΝ ήταν αστεία.
Οπότε δεν είναι και φοβερό κατόρθωμα να γράψεις τεύχος πιο αστείο απ΄αυτά του Gerra, των Pennac/Benacquista και του Nordmann (λογαριάζω όσα γράφτηκαν τα τελευταία 20 χρόνια).
Προφανώς και δεν συγκρίνω με τεύχη Goscinny, αλλά τεύχη όπως ο Ελαφροχέρης, η Νιτρογλυκερίνη, ακόμα και ο Ληστής με το Ένα Χέρι, τα θεωρώ ΑΝΕΤΑ πιο αστεία :)
Κι όχι μόνο αυτά. Απλά τα αναφέρω σαν παράδειγμα.
Δεν λέω ότι απαραίτητα αυτά τα 3 είναι καλύτερα σαν σύνολο απ΄τους Μπελάδες (εντάξει, ο Ελαφροχέρης κι η Νιτρογλυκερίνη είναι), αναφέρομαι μόνο στο θέμα χιούμορ.

 

Tο δεύτερο που έχω να παρατηρήσω είναι ότι στο νέο του άλμπουμ ο Jul περνάει με πολύ προφανή τρόπο τα μηνύματα που θέλει να περάσει.
Δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά θα προτιμούσα να το έκανε πιο διακριτικά, όπως συνέβαινε στα άλμπουμ του Goscinny. Ο κοινωνικοπολιτικός χαρακτήρας του κόμικ να μην επισκιάζει την υπόθεση. Δεν λέω ότι το έκανε, αλλά είμασταν στο όριο.
Toυλάχιστον δεν διαβάσαμε κάτι που να είναι διδακτικό ή ηθικοπλαστικό. Και περνάει σωστά μηνύματα. Γιατί υπάρχουν και άλμπουμ (ένα βασικά μου ήρθε στο μυαλό, αυτό του Vidal) που περνάνε μηνύματα που με βρίσκουν αντίθετο :oops:

 

Overall δεν αλλάζει η άποψή μου για τoυς Μπελάδες στις Φυτείες, ούτε ο βαθμός μου.
Το άλμπουμ είναι για 7άρι. Θα το αδικούσα αν έβαζα πιο κάτω (ενώ αν έβαζα πιο πάνω θ΄αδικούσα τα άλμπουμ του Goscinny).
Θεωρώ όμως ότι υπάρχουν και καλύτερα στη μετα-Goscinny εποχή.
Είχα πει ότι είναι σίγουρα υποδεέστερο από Νταίηλυ Σταρ, Ελαφροχέρη, Πόνυ Εξπρές και Θησαυρό των Ντάλτον.
Τώρα λέω ότι είναι υποδεέστερο κι από κάποια ακόμα, έστω και με μικρή διαφορά.
Παραθέτω το top10 μου όσων άλμπουμ γράφτηκαν από συνεχιστές του Goscinny και σε παρένθεση η βαθμολογία μου.
Συμφωνείστε ή διαφωνείστε ελεύθερα :)

 

1. Νταίηλυ Σταρ (8/10)

 

post-31613-0-46135600-1474466412_thumb.jpg

 

 

2. Ο Ελαφροχέρης (7.5/10)

 

post-31613-0-84765300-1474466436_thumb.jpg

 

 

3. Πόνυ Εξπρές (7.25/10)

 

post-31613-0-43083300-1474466453_thumb.jpg

 

 

4. Ο Θησαυρός των Ντάλτον (7/10)

 

post-31613-0-85113600-1474466470_thumb.jpg

 

 

5. Νιτρογλυκερίνη (7/10)

 

post-31613-0-58430800-1474466488_thumb.jpg

 

 

6. Η Γέφυρα του Μισισιπή (7/10)

 

post-31613-0-98508700-1474466537_thumb.jpg

 

 

7. Λούκυ Λουκ Εναντίον Πίνκερτον (7/10)

 

post-31613-0-43139100-1474466555_thumb.jpg

 

 

8. Κλοντάικ (7/10)

 

post-31613-0-66466700-1474466571_thumb.jpg

 

 

9. Μπελάδες στις Φυτείες (7/10)

 

LLMamouth_0087.thumb.jpg.457995f5ee9e4dcda0586d87812b3ea2.jpg

 

 

10. Ο Ληστής με το Ένα Χέρι (6.5/10)

 

LLMamouth_0001.thumb.jpg.296a6c45bc97d3d4a85cbff9083d15f7.jpg

 

 

 

Στις θέσεις 11 και 12, ως honorable mention (που λέμε και στο χωριό μου :lol:), βάζω τα:


11. Ένας Καουμπόϋ στο Παρίσι (6.5/10)

 

LLMamouth_0084.thumb.jpg.417df074e62b42182be63c1e96f557d3.jpg

 

 

12. Η Αμνησία των Ντάλτον (6.5/10)

 

LLMamouth_0058.thumb.jpg.776425ac96361d6a0555fb0d901e8847.jpg

 


Για το Παρίσι πραγματικά κρίμα που η ιστορία τελειώνει έτσι. Αν δεν είχε τόσο φλατ και προβλέψιμο φινάλε θα ήταν το αγαπημένο μου τεύχος από Achde.
Η Αμνησία αντικειμενικά είναι άρτια. Τόσο στο σενάριο όσο και στο χιούμορ. Χάνει credits στο θέμα πρωτοτυπίας. Η υπόθεση θυμίζει έντονα Εξαγορά των Ντάλτον με στοιχεία από Θεραπεία των Ντάλτον.

 

:beersanta:

 

  • Like 15
  • Respect 1
  • Thanks 2
Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...

Η ανανεωμένη λίστα με τις βαθμολογίες μου μετά και τις τελευταίες κυκλοφορίες (Αταξία και Τιμωρία, Μπελάδες στις Φυτείες).
Με κόκκινο και πράσινο τα τεύχη που είναι στο top10 μου :)

 

  1. O Ληστής με το Ένα Χέρι: 6.5/10
  2. Με τη Θηλειά στο Λαιμό: 4/10
  3. Nτάλτον Σίτυ: 7.5/10
  4. H Θεραπεία των Ντάλτον: 8/10
  5. O Ελαφροχέρης: 7.5/10
  6. Kαλάμιτυ Τζέην: 8/10
  7. Μαμά Ντάλτον: 9.5/10
  8. Το Καραβάνι: 8.5/10
  9. Επικίνδυνη Αποστολή: 7.5/10
10. Η Άμαξα: 8/10
11. Οι Ντάλτον στα Χιόνια: 8/10
12. Ο Δικαστής: 9/10
13. Σάρα Μπερνάρ: 6.5/10
14. Μαύροι Λόφοι: 9/10
15. Νταίηζυ Τάουν: 6/10
16. Τηγανίτες για τους Ντάλτον: 8.5/10
17. Νταίηλυ Σταρ: 8/10
18. Το Τρυφερό Πόδι: 8/10
19. Σύρματα στα Λιβάδια: 9/10
20. Τζέσσε Τζαίημς: 8/10
21. Mπίλυ ο Τρομερός: 9
.5/10
22. Ο Θησαυρός των Ντάλτον: 7/10
23. Κάνυον Απάτσι: 7.5/10
24. Στη Σκιά των Ντέρικς: 8/10
25. Η Απόδραση των Ντάλτον: 7.5/10
26. Η Μνηστή του Λούκυ Λουκ: 6/10
27. Ο Λευκός Ιππότης: 7/10
28. Το Σύρμα που Τραγουδάει: 8/10
29. Η Μπαλάντα των Ντάλτον: 6/10
30. Η Κούρσα του Μισισιπή: 8.5/10
31. Οι Ντάλτον στους Ινδιάνους: 7/10
32. Αντιμέτωπος με τον Πατ Πόκερ: 7/10
33. Η Εξαγορά των Ντάλτον: 8/10
34. Το 20ο Σύνταγμα Ιππικού: 8/10
35. Ο Αυτοκράτορας Σμιθ: 7.5/10
36. Η Κληρονομιά του Ραντανπλάν: 7.5/10
37. Ο Μεγάλος Δούκας: 7.5/10
38. Νιτρογλυκερίνη: 7/10
39. Το Κοράκι: 8/10
40. Το Σιδερένιο Άλογο: 8/10
41. Το Καταραμένο Ράντσο: 4/10
42. Προς την Οκλαχόμα: 7.5/10
43. Στα Ίχνη των Ντάλτον: 7.5/10
44. Συναγερμός στους Γαλαζοπόδαρους: 6.5/10
45. Φιλ Ντέφερ ο Θεριστής: 8.5/10
46. Εναντίον Τζος Τζέημον: 8/10
47. Η Πόλη Φάντασμα: 8/10
48. Οι Αντίπαλοι: 8.5/10
49. Το Άλλοθι: 3.5/10
50. Οι Παράνομοι: 7.5/10
51. Το Τσίρκο: 8/10
52. Πόνυ Εξπρές: 7/10
53. Το Ελιξήριο: 8/10
54. Τα Ξαδέλφια των Ντάλτον: 8/10
55. Επικίνδυνο Πέρασμα: 6/10
56. Κίτρινος Πυρετός: 4/10
57. To Ροντέο: 5/10
58. Η Αμνησία των Ντάλτον: 6.5/10
59. Κυνήγι Φαντασμάτων: 5.5/10
60. Αριζόνα: 4/10
61. Η Επιστροφή του Τζόε 'H Σκανδάλη': 5/10
62. Oι Ντάλτον σε Γάμο: 6/10
63. H Γέφυρα του Μισισιπή: 7/10
64. Μπελ Σταρ: 5.5/10
65. Kλοντάικ: 7/10
66. Ένας Σεϊχης στο Φαρ Ουέστ: 2/10
67. Παντρεύεται ο Λούκυ;: 1/10
68. Ο.Κ. Κοράλ: 6/10
69. Ο Μακ στους Ινδιάνους: 2/10
70. Μαρσέλ Ντάλτον: 5/10
71. Λούκυ Κιντ Ο Μπόμπιρας Λούκυ: 5/10
72. Λούκυ Κιντ Οκλαχόμα Τζιμ: 6/10
73. Ο Προφήτης: 3.5/10
74. Ο Ζωγράφος: 4/10
75. Ο Θρύλος της Δύσης: 3/10
76. Η Ωραία Προβένς: 5/10
77. Οι Ντάλτον στην Κρεμάλα: 6/10
78. O Άνθρωπος από την Ουάσινγκτον: 6/10
79. Λούκυ Λουκ Εναντίον Πίνκερτον: 7/10
80. Μοναχικός Καβαλάρης: 6/10
81. Οι Ντάλτον... Θείοι: 5/10
82. Η Γη της Επαγγελίας: 5.5/10
83. Λούκυ Κιντ Ο Μαθητευόμενος Καουμπόϋ: 5/10
84. Ένας Καουμπόϋ στο Παρίσι: 6.5/10
85. Λούκυ Κιντ Eπικίνδυνο Λάσο: 5/10
86. Λούκυ Κιντ Aταξία και Τιμωρία: 5/10
87. Mπελάδες στις Φυτείες: 7/10

 

:party4:

 

  • Like 17
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Ο ελαφροχερης για εμένα είναι ένα από τα overall αγαπημένα μου. Σίγουρα το πιο αστείο άλμπουμ χωρίς τους Ντάλτον και μαζί με τις τηγανιτές για τους Ντάλτον και το Ντάλτον στα χιόνια φτιάχνει την τριάδα των πιο αστείων μου άλμπουμ.

Edited by Manitou
  • Like 7
Link to post
Share on other sites

Έχει λίγο Ντάλτον στην αρχή ο Ελαφροχέρης (εμφανίζονται μάλιστα και στο εξώφυλλο).
Αλλά οκ, δεν μπορείς να θεωρήσεις ότι είναι ιστορία με Ντάλτον.
Κάτι που κάνουν συχνά οι συνεχιστές του Γκοσινύ και δεν με καλαρέσει είναι κι αυτό.
Σε αρκετές ιστορίες εμφανίζουν τους Ντάλτον σαν γκεστς, για λίγες μόνο σελίδες. Το έχουμε δει αρκετές φορές (Ελαφροχέρης, Μνηστή του Λούκυ Λουκ, Πίνκερτον, Καουμπόυ στο Παρίσι, ακόμα και στους Μπελάδες στις Φυτείες δεν μπορείς να πεις ότι οι Ντάλτον είναι πρωταγωνιστές).

Προτιμώ μια ιστορία να είναι μόνο με Ντάλτον ή με καθόλου Ντάλτον, όπως επί Γκοσινύ.

 

Συμφωνώ πάντως ότι ο Ελαφροχέρης έχει πολύ γέλιο, όπως και οι Τηγανίτες φυσικά.
Για μένα τα πιο αστεία άλμπουμ της σειράς είναι οι Τηγανίτες, οι Μαύροι Λόφοι και οι Αντίπαλοι.
Δεν υπάρχει φορά που να τα διαβάσω και να μην κατουρηθώ στα γέλια :)


 

Edited by Laz33
  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Τα Ραντανπλάν δεν θα τα βαθμολογήσεις;     :blob7:

  • Like 1
  • Funny 4
Link to post
Share on other sites
1 λεπτό πριν, constantinople είπε:

Τα Ραντανπλάν δεν θα τα βαθμολογήσεις;     :blob7:

Και τα Λούκυ Κιντ που βαθμολόγησα υπέρβαση έκανα.

Όπως και τα 3 γερμανικά.
Τα έβαλε η Μαμούθ να μετράνε σαν κανονικά τεύχη. Τα γερμανικά είναι εκτός σειράς κανονικά, ενώ τα Λούκυ Κιντ είναι άλλη σειρά.

Τα Ραντανπλάν δεν αξίζει να τα βαθμολογήσω.

Πέραν του ότι δεν τα καλοθυμάμαι (έχει χρόνια που τα διάβασα), δεν μ΄ενθουσίασαν ιδιαίτερα.

Λίγο τα πρώτα των Fauche-Leturgie την πάλευαν, άντε και οι Εγκέφαλοι και το Μεγάλο Ταξίδι.
Τα υπόλοιπα ήταν πολύ μέτρια, αυτά δε με τα πυροτεχνήματα ήταν κάτω του μετρίου :oops:

 

  • Like 4
  • Funny 2
Link to post
Share on other sites

Άσε τις... δικαιολογίες φυγόπονε!  :) 

 

Περιμένω τοπ 10 από Ραντανπλαν--Λούκυ Κιντ--Γερμανικά Λούκυ.

 

Σε δική τους αποκλειστική λίστα.

 

Στα δύσκολα φαίνονται οι πραγματικοί άνδρες!! 

  • Like 3
  • Funny 2
Link to post
Share on other sites
8 ώρες πριν, constantinople είπε:

Άσε τις... δικαιολογίες φυγόπονε!  :) 

 

Περιμένω τοπ 10 από Ραντανπλαν--Λούκυ Κιντ--Γερμανικά Λούκυ.

 

Σε δική τους αποκλειστική λίστα.

 

Στα δύσκολα φαίνονται οι πραγματικοί άνδρες!! 

Και μια μια τις σελίδες από τα πυροτεχνήματα.:lol:

Πράγματι τα Ραντανπλάν είναι πολύ μέτρια. Τα δύο τρία μεγάλα (ο φυγάς, ο νονός) ήταν καλά. Μετά παν μέτρον άριστον. Ιδίως τα πυροτεχνήματα ήταν τελείως μάπα.

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.