Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'dc comics'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 75 results

  1. Goyer & SyFy Developing "Krypton" Superman Origin Series ετοιμαζουν σειρα με τις περιπετειες του παππου του σουπερμαν στον πλανητη κρυπτον πριν την εκρηξη μάλιστα, gotham χωρις μπατμαν κ krypton χωρις superman.. [imdb=tt4276624]
  2. Μόλις διάβασα το Battle For The Cowl 01. Χωρίς να έχω παρακολουθήσει το Batman R.I.P (περιμένω να το διαβάσω στα Ελληνικά από την Anubis), μου έκατσε μια χαρά, καθώς δεν σεν κουράζει με πρότερη γνώση γεγονότων. Ότι χρειάζεται να ξέρει κανείς βρίσκεται εκεί. Έχει επίσης καλό ρυθμό. Δεν είναι και το μεγάλο αριστούργημα, αλλά διαβάζεται ευχάριστα.
  3. Σειρά επιστημονικής φαντασίας από την DC με τον Ηλία Κυριαζή στο σχέδιο O Liam είναι ένας ερασιτέχνης DJ ο οποιος δουλεύει νοσηλευτής σε ένα γηροκομείο. Όχι κι ότι πιο διασκεδαστικό για την ψυχολογία του. Και μετά κονομάει μια μαύρη τρύπα. Και όλα μπερδεύονται Πιο επεξηγηματικός δεν μπορώ να γίνω, αφού είμαστε ακόμα στα 2 πρώτα τεύχη. To Young Animal είναι ένα imprint της DC που στόχο έχει να δώσει λίγο πιο ενήλικα υπερηρωικά κόμικ. Στο τιμόνι του imprint είναι ο Gerard Way. Τραγουδιστής των My Chemical Romance, αλλά και συγγραφέας του The Umbrella Academy. Στο σενάριο του κόμικ έχουμε τον Mikey Way, μπασσίστας των MCR και αδερφός του Gerard καθώς και τον Shaun Simon που και αυτός είναι μουσικός σε ένα σχήμα που συνδέεται κάπως με τους MCR αλλά έχει γράψει κόμικ για την Dark Horse (το ένα σε συνεργασία με τον Mikey Way). Όσον αφορά την πλοκή, it's all over the place Ακόμα δεν ξέρω που θα το πάει. Μπορεί να είναι κοσμικό υπερηρωικό, μπορεί να είναι και μια σπουδή πάνω στα ψυχολογικά προβλήματα. Μπορεί να είναι χιουμοριστικό, μπορεί να είναι και τρόμου. Θα δείξει Έχει στοιχεία απ'ολα μέσα Όσον αφορά το σχέδιο, νομίζω πως είναι από τις πιο ώριμες δουλειές του Κυριαζή. Ένα τσικ πιο μανγκοειδές, δυό τσικ πιο βρώμικο, με τρια τσικ περισσότερες λεπτομέρειες στο φόντο. Δεν ξέρω άμα είναι mini series. Μάλλον όχι. review #1 @cbr review #1 @ adventuresinpoortaste Συνέντευξη των Way+Shaun από τον Απρίλη (3 μήνες πριν βγει) που λένε για το τι ΘΑ είναι το κόμικ Συνέντευξη των σεναριογράφων μια μέρα πριν βγει comixology dc comics comicbookdb
  4. Τίτλος: SUPERMAN - AMERICAN ALIEN Σενάριο/Kείμενα: Max Landis Σχέδιο: Nick Dragotta, Tommy Lee Edwards, Joëlle Jone, Jae Lee, Francis Manapul, Jonathan Case, Jock Σχέδιο εξωφύλλου: Ryan Sook Εκδοτική: ΟΞΥ / BRAINFOOD ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΜΕΠΕ Λίστα εκδόσεων Hμερ. έκδοσης: 12-08-2019 Εξώφυλλα: 1 + 1 Οπισθόφυλλα Τεύχη: 1 Κατηγορία: Αυτοτελές Είδος εντύπου: Κόμικ Βιβλιοδεσία: Ράχη με μαλακό εξώφυλλο Περιεχόμενο: Υπερηρωικό Μέγεθος: 17.0 x 25.0 Σελίδες: 192 Χρώμα: Έγχρωμο (ΕΓΧ) Μετάφραση: Σάββας Αργυρού Χρωματισμός: Alex Guimarães, Tommy Lee Edwards, Rico Renzi, June Chung, Francis Manapul, Jonathan Case, Lee Loughridge Επιμέλεια: Νίκος Χατζόπουλος Πρωτότυπος τίτλος: Superman: American Alien (2016) #01-07 Προέλευση: Αμερικανική ISBN: 978-960-436-641-5 Τιμή καταλόγου: 19,80€ Σύνοψη βιβλίου: Αυτό δεν είναι ένα κόμικ για τον Σούπερμαν. Αυτή είναι η ιστορία του Κλαρκ Κεντ, ενός αγροτόπαιδου από το Κάνσας, το οποίο κατάγεται από άλλον πλανήτη. Είναι η ιστορία ενός τρομαγμένου παιδιού με απίστευτες δυνάμεις, ενός έφηβου παραβάτη που έχει πολλά να μάθει, ενός δημοσιογράφου που οσμίζεται την αλήθεια και κρατά καλά κρυμμένο το μεγαλύτερο μυστικό του κόσμου. Αυτός δεν είναι ο Σούπερμαν που γνωρίζετε. Όχι ακόμη. Ο Max Landis, ο αναγνωρισμένος σεναριογράφος της επιτυχημένης ταινίας Chronicle, παρουσιάζει επτά ιστορίες από τη ζωή του άνδρα που θα γίνει ο Άνθρωπος από Ατσάλι, επτά καθοριστικές στιγμές που μετέτρεψαν έναν άλλοτε καλό, άλλοτε θυμωμένο, άλλοτε αστείο, αλλά πάντα ανθρώπινο Αμερικανό εξωγήινο στον μεγαλύτερο υπερήρωα του κόσμου. Είναι σχεδιασμένο από τους καλύτερους σχεδιαστές κόμικς, όπως οι: Jock (Batman: The Black Mirror), Francis Manapul (Detective Comics), Jae Lee (Batman/Superman), Joëlle Jones (Lady Killer), Nick Dragotta (East of West) και άλλοι. Το Superman: American Alien αφηγείται την ανθρώπινη ιστορία του Τελευταίου Γιου του Κρύπτον. Σχολιασμός: Πρόκειται για την συγκεντρωτική έκδοση των τευχών Superman: American Alien #1-7, μιας πρόσφατης σχετικά κυκλοφορίας στην Αμερική. Κάθε κεφάλαιο είναι σχεδιασμένο από διαφορετικό σχεδιαστή, κάτι που όμως δεν κουράζει, μιας και αναφέρεται σε άλλη χρονική περίοδο του Κλαρκ Κεντ. Το βιβλίο εστιάζει στην ανθρώπινη πλευρά του Superman. Αν και φανταζόμουν ότι θα είναι άλλη μια εκδοχή της προέλευσης του ήρωα σε comic, τελικά ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη και διαβάστηκε με αρκετό ενδιαφέρον. Η έκδοση είναι στα ποιοτικά δεδομένα που μας έχει συνηθίσει η Οξύ. Ανάμεσα στα τεύχη υπάρχουν κάποια σκίτσα από εξώφυλλα και κάποια μονοσέλιδα comic. Μια εξαιρετική έκδοση που θεωρώ ότι πρέπει να έχουμε όλοι στη βιβλιοθήκη μας. Ίσως η καλύτερη ιστορία του Superman που εκδόθηκε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.
  5. 31 Μαϊου στο dc universe [imdb=tt8362852]
  6. GreekComicFan

    SHAZAM!

    Με αφορμή το The New 52, η DC Comics είχε εκδώσει μεταξύ 2011-2013, και ένα νέο origin για το άλλοτε αντίπαλο... στις πωλήσεις του Σούπερμαν, του Κάπτεν Μάρβελ (Shazam ως τίτλος για νομικούς λόγους). Μόνο που προφανώς μιας και ο χαρακτήρας είχε προ πολλού πάψει να είναι δημοφιλής λόγω σποραδικής χρήσης και κακομεταχείρισης του, δεν του είχαν εμπιστευτεί έναν δικό του τίτλο. Αντί αυτού, είχαν παρουσιάσει την ιστορία του μέσα στις σελίδες του Justice League που έγραφε ο τοπ συγγραφές της εταιρίας (και μεγάλο-παράγοντας έκτοτε) Τζεφ Τζονς. Αυτή την έκδοση βγάζει και στην χώρα μας φέτος η Οξύ, με μια άλλη αφορμή, αυτής της ταινίας που βγήκε τον Απρίλιο του 2019 με πρωταγωνιστή τον Zachary Levi (Chuck, Thor's Fandral). Με καταπληκτικό σχέδιο από τον Gary Frank, μπορεί να μην το έχω διαβάσει ακόμα, αλλά η συνεργασία Johns/Frank μας έχει δώσει καλά πράγματα στο παρελθόν, οπότε αναμένω (δείτε το edit). Η έκδοση είναι στα τυπικά στάνταρ της Οξύ. Λίγο πιο σφικτή η ράχη με τα άκρα του σχεδίου να καλύπτονται ελαφρώς, αλλά σαφώς καλύτερα από άλλες πρόσφατες εκδόσεις της. edit 15-04-2019: Τώρα που το διάβασα, μπορώ να πω πως όντως είναι ένα μεστό origin. Όχι το πιο αβανταδόρικο, αλλά σίγουρα ένα που λαμβάνει υπόψη τις εποχές που ζούμε. Η επιλογή του Μάγου π.χ. δεν μπορεί να είναι βασισμένη στις ίδιες αξίες με αυτές του κόμικ της δεκαετίας του '40, ούτε η Marvel family να έχει την ίδια σύνθεση με αυτή εκείνης της εποχής. Ακολούθως, οι κακοί έχουν κάπως διαφορετικές συμπεριφορές, αλλά σε βαθμό που δεν ενοχλεί ή αφαιρεί κάτι. Συνολικά, είναι ένας τίτλος που διαβάζεται ευχάριστα και αξίζει για αυτό που προσπαθεί. Σαφώς και δεν είναι η απόλυτη ιστορία του Captain Marvel (που τεχνηέντως δεν αναφέρεται πουθενά ως όνομα μέσα), αλλά μια καλή εισαγωγή στον κόσμο του.
  7. Μιας και κανείς άλλος δεν το άνοιξε... Μετά την σύντομη εμφάνιση στο Batman v Superman και την πλήρη παρουσίαση του στο αναμενόμενο Justice League, ο Άκουαμαν θα εμφανιστεί και στην δική του ταινία, που αναμένεται στις 27 Ιουλίου του 2018, λιγότερο από δύο χρόνια από τώρα. Την ταινία την έχει αναλάβει ο σκηνοθέτης του Μαχητές των Δρόμων 7 και Το Κάλεσμα 2, James Wan και το σενάριο ο Will Beall, βασιζόμενος σε πλοκή που ανέπτυξε ο Wan μαζί με τον Geoff Johns. Τον Άκουαμαν θα παίζει ο Τζέισον Μομόα (ριμέικ του Κόναν, Stargate Atlantis, Game of Thrones), με την Amber Heard να παίζει την Μέρα και τον Willem Dafoe να παίζει τον Nuidis Vulko. Υπάρχουν επίσης φήμες για την εμφάνιση του Μπλακ Μάντα το οποίο θα παίζει ο Michael Kenneth Williams. Μπορείτε να διαβάσετε και κάποια σχόλια του σκηνοθέτη εδώ. Μεταξύ των άλλων απαντάει πως ακόμα δεν έχουν αποφασίσει το πως έχουν αποφασίσει να δείξουν την ομιλία κάτω από το νερό (ξέρω, πρόβλημα που βρήκαν να έχουν) και το πως με το να δώσουν τον ρόλο του Άκουαμαν στον Μομόα, αυτομάτως σταμάτησε να θεωρείται ο χαρακτήρας ανέκδοτο. Προσωπικά δεν το πιστεύω αυτό (ακόμα και αν γουστάρουν στις ταινίες, δεν ξεχνιούνται έτσι εύκολα τόσες δεκαετίες εξιστόρησης), αλλά τουλάχιστον ο Άκουαμαν του Μομόα φαίνεται πως ροκάρει. easy pun. [imdb=tt1477834]
  8. Τον Δεκέμβριο του '15, η DC Comics σε συνεργασία με την IDW Publishing κυκλοφόρησαν την μίνι-σειρά έξι τευχών «Batman/Teenage Mutant Ninja Turtles», σε σενάριο του James Tynion IV (Batman Eternal, The Woods) και σχέδιο του Freddie Williams II (Robin, JSA All-Stars). Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την πετυχημένη απόπειρα του Στρατηγού Κρανγκ να τηλεμεταφέρει τα Χελωνονιντζάκια και τον Σρέντερ σε μια άλλη διάσταση, προκειμένου να τους ξεφορτωθεί για πάντα. Χαμένοι στους επικίνδυνους δρόμους της Γκόθαμ, τα Χελωνονιντζάκια συναντούν για πρώτη φορά τον Μπάτμαν, που είναι και η μόνη τους ελπίδα για να γυρίσουν πίσω στη διάστασή τους. Όχι όμως προτού μοιράσουν λίγο ξύλο παρέα με τον Σκοτεινό Ιππότη σε μερικούς από τους πιο γνωστούς villains της DC. ΠΗΓΗ Η επιτυχία της σειράς, οδήγησε τον Νοέμβριο του '16 σε ένα δεύτερο κόμικ crossover με τίτλο «Batman/TMNT Adventures» δια χειρός των Matthew K. Manning και Jon Sommariva. Ένα μήνα νωρίτερα, το «We Got This Covered» κυκλοφορούσε την φήμη ότι η Warner Bros. σε συνεργασία με το Nickelodeon προσανατολίζονταν να μεταφέρουν το κόμικ σε μια απευθείας-σε-dvd ταινία κινουμένων σχεδίων. Τον Φεβρουάριο του '19, ήρθε και η επίσημη ανακοίνωση προς τέρψιν του φιλοθεάμονος νυχτεριδο-χελωνόφιλου κοινού. Η ταινία αναμένεται να κυκλοφορήσει σε ψηφιακή μορφή στις 14 Μαΐου και σε DVD, Blu-ray και 4K Blu-ray την 6η Ιουνίου. Παρακάτω μπορείτε να απολαύσετε το φρεσκοσπαρταριστό τρέιλερ: Ακούγονται οι φωνές: Εξωτερικοί Σύνδεσμοι: Wikipedia IMDB Επίλογος: Ως πωρωμένος Μπατ-φαν, αλλά και παιδιόθεν τρελός Χελωνό-φαν, θα έλεγα ότι αυτό το crossover ήταν κάτι που πάντα ήθελα, αλλά ποτέ δεν το είχα φανταστεί. Το τρέιλερ με άφησε πραγματικά με τις καλύτερες εντυπώσεις τόσο σε σχεδιαστικό επίπεδο, όσο και σε θέμα δράσης/ιστορίας. Μακάρι να αποδειχθεί άξια των προσδοκιών και εύχομαι κάποιος εκεί έξω να κάνει την ανατροπή και να την φέρει και στην Ελλάδα!! Αν όχι, υπάρχει πάντα η δυνατότητα, αλλά και διάθεση υποτιτλισμού της... [imdb=tt9775360]
  9. Θα ξεκινήσω με μια ερώτηση που είδα σε ένα site και είπα να τη μεταφέρω εδώ: Έστω ότι είστε ένα studio που θέλει να γυρίσει σε ταινία τον γνωστό ήρωα της DC, Flash. Ποιος προτιμάτε να τη σκηνοθετήσει; Αυτός που έγραψε το Dark City, το Batman Begins και τα 3 Blade ή αυτός που έκανε τα "Just Married", "Cheaper by the Dozen", "The Pink Panther" και το "Night at the Museum"? Αν επιλέξατε τον πρώτο (by the way, o David Goyer είναι) μάλλον χάσατε, γιατί χτες ανακοινώθηκε ότι δε θα συμμετάσχει πλέον στην ταινία λόγω διαφορών με το studio. Τη θέση του παίρνει ο Shawn Levy που έχει κάνει τις παραπάνω ταινίες. Βέβαια για να μη ξενερώσουν όλοι οι fans ανά τον πλανήτη (πράγμα που λογικά θα έγινε) δήλωσαν ότι θα παραμείνουν στην ταινία πολλά στοιχεία από το σενάριο του Goyer και ότι ο κύριος Levy δε θα κάνει το Flash κομωδία... Παρόλα αυτά πιστεύω ότι μπορούμε με ασφάλεια να πούμε ότι δε θα είναι τόσο σκοτεινό όσο οι ταινίες του Goyer... Anyway, as always, time will tell... Αν θέλετε να δείτε και μόνοι σας την ανακοίνωση μπορείτε να πάτε εδώ: http://www.hollywoodreporter.com/hr/conten...32d4b3bf4691924
  10. Πώς ο Superman άλλαξε τον κινηματογράφο Πριν από 40 χρόνια, τον Δεκέμβριο του 1978, ο αρχετυπικός ήρωας της DC Comics έκανε την εμφάνισή του στη μεγάλη οθόνη εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή στο σελιλόιντ. Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένας σούπερ ήρωας. Ερχόταν από έναν μακρινό πλανήτη, φορούσε το κόκκινο εσώρουχό του πάνω από την μπλε στολή, καλυπτόταν από μια κόκκινη κάπα για να μην κρυώνει εκεί στα σύννεφα που πετούσε και διακήρυττε πως αγωνιζόταν για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Για να μην τον αναγνωρίζουν οι εχθροί του φορούσε ένα ζευγάρι γυαλιά και μεταμορφωνόταν σε δημοσιογράφο μιας μεγάλης μητροπολιτικής εφημερίδας, της οποίας η αρχιρεπόρτερ υποπτευόταν τη μυστική του ταυτότητα και επιχειρούσε μονίμως να την αποκαλύψει ανεπιτυχώς. Εχοντας σώσει τα πάντα – από γάτες μέχρι σύμπαντα – σε 40 χρόνια παρουσίας στο χαρτί, το 1978 είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου για το πέρασμά του στον κινηματογράφο. Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο: παρά την αδιασάλευτη δημοτικότητά του ως έμβλημα της αμερικανικής κουλτούρας, οι πωλήσεις έβαιναν πτωτικές και οι συνάδελφοί του μαχητές του κακού δεν τολμούσαν την ηρωική έξοδο στη μεγάλη οθόνη. Καθυστερήσεις και διαφωνίες μεταξύ σκηνοθέτη και παραγωγών καθυστέρησαν την τελική διανομή έως την εβδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα. Αλλά όταν τελικά βγήκε στις αίθουσες, στις 15 Δεκεμβρίου 1978, ο «Superman» έγινε διαμιάς η ακριβότερη ταινία όλων των εποχών και το αρχετυπικό φιλμ για τη σημερινή χολιγουντιανή βιομηχανία του κόμικ. Εν έτει 2018 εκείνος ο Superman είναι κατεξοχήν η ταινία του Κρίστοφερ Ριβ – ενός 26χρονου νεοϋορκέζου πολλά υποσχόμενου θεατρικού ηθοποιού ο οποίος πέτυχε να ισορροπήσει στον ρόλο του τόσο καλά μεταξύ σοβαρότητας και αυτοειρωνείας ώστε οι μεταγενέστεροι υπεράνθρωποι να ωχριούν έως σήμερα μπροστά του. Παρ’ όλα αυτά, στην εποχή του το φιλμ έγινε αρχικά γνωστό για τα 55 εκατ. δολάρια του κόστους του και για τη συμμετοχή των Μάρλον Μπράντο και Τζιν Χάκμαν, δύο γιγάντων της δεκαετίας τού ’70. Αφετηρία και των δύο παραπάνω ήταν το ρίσκο της επένδυσης. Εως τότε το πεδίο των υπερηρώων ήταν το κόμικ, στην καλύτερη περίπτωση η τηλεόραση. Εξ ου και άλλα μεγάλα ονόματα του χώρου, όπως ο Batman και ο Spider-Man, είχαν τολμήσει μόνο μεσοβέζικες λύσεις: η μεν νυχτερίδα είχε γυρίσει το 1966 μια ταινία με όλο το καστ της επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς του ABC, η δε αράχνη μια τηλεταινία-προπομπό του μετέπειτα δικού της σίριαλ στο CBS το 1977. Για να διασφαλίσει την προσοχή του κοινού η Warner Bros, ιδιοκτήτρια εταιρεία της DC Comics, πόνταρε στις γενναίες δαπάνες και στο όνομα του Μπράντο. Οι πρώτες τής έφεραν τον Μάριο Πούζο του «Νονού» ως σεναριογράφο, τον θρυλικό Τζον Γουίλιαμς ως συνθέτη και μια ομάδα εξέλιξης ειδικών εφέ που έκανε τόσο πρωτοποριακή δουλειά ώστε η ταινία να κερδίσει το Οσκαρ στην κατηγορία αυτή. Ο δεύτερος συγκέντρωσε πάνω του όλα τα φώτα της δημοσιότητας, όχι για την ερμηνεία του ως Τζορ-Ελ, πατέρα του Superman από τον πλανήτη Κρύπτον, αλλά για τα 3,7 εκατομμύρια δολάρια που έλαβε ως αμοιβή για μόλις δύο εβδομάδες εργασίας – και τα άλλα 50 που ζήτησε με αγωγή προς την εταιρεία δύο ημέρες μετά την έξοδο της ταινίας στους κινηματογράφους επειδή δεν του είχαν πληρωθεί τα ποσοστά εισπράξεων τα οποία το συμβόλαιό του προέβλεπε. Με 300 εκατ. δολάρια στο box office της χρονιάς εκείνης οι επιλογές της Warner Bros τελικά δικαιώθηκαν. Η συνταγή που χρησιμοποιήθηκε στον «Superman» έδειξε και τον δρόμο για την επερχόμενη αλλαγή του κινηματογραφικού παραδείγματος. Αν εξαιρέσει κανείς σποραδικές ταινίες καταστροφής που τίναξαν την μπάνκα στον αέρα, όπως οι «Αεροδρόμιο», «Η περιπέτεια του «Ποσειδώνα»» και «Ο πύργος της κολάσεως», οι μεγάλες επιτυχίες της δεκαετίας του ’70 ήταν ολοκληρωμένα έργα μεγάλων σκηνοθετών που συνδύαζαν εκλεπτυσμένη αφήγηση, ποιότητα και κορυφαίες ερμηνείες: «Νονός» (245 εκατ. δολάρια), «Αποκάλυψη τώρα» (150 εκατ. δολάρια), «Η φωλιά του κούκου» (109 εκατ. δολάρια). Ο «Superman», μαζί με τον κορυφαίο εισπρακτικά «Πόλεμο των άστρων» (775 εκατ. δολάρια) και τα «Σαγόνια του καρχαρία» (470 εκατ. δολάρια), έδειχναν όπως έγραφε ο Αντριου Κόλμαν στο διαδικτυακό περιοδικό Tripwire τον περασμένο Ιούνιο, μια τάση απομάκρυνσης από την «ανεξάρτητη εποχή του «Ξέγνοιαστου καβαλάρη» που είχε προσφέρει τόσα στο αμερικανικό σινεμά. Ο καιρός των χαμηλόφωνων, ασυμβίβαστων δραματικών ταινιών που περιέγραφαν μια χαμένη χώρα περιπλανώμενων έφτανε στο τέλος του. […] Το 1978 εισήγαγε την επιστροφή του feelgood, του φόρου τιμής στη νοσταλγία, μεγεθυσμένου όμως με βαριά χαρτιά στο καστ, θηριώδεις για την εποχή προϋπολογισμούς, προχωρημένα οπτικά εφέ και «οραματιστές» σκηνοθέτες». Δεν είναι τυχαίο ότι οι παραγωγοί του «Superman» είχαν προσεγγίσει πρώτα ακριβώς τους Τζορτζ Λούκας και Στίβεν Σπίλμπεργκ, τους ανθρώπους δηλαδή πίσω από την κάμερα στα «Star Wars» και «Jaws», οι οποίοι προσπέρασαν ευγενικά το αίτημα, όπως και ηθοποιοί του βεληνεκούς των Πολ Νιούμαν και Τζέιμς Κάαν, οι οποίοι θεωρούσαν την ενασχόληση με έναν παλπ ήρωα κατώτερη του διαμετρήματός τους. Η επίδραση του «Superman» στο είδος του υπερηρωικού φιλμ είναι ισχυρή, αλλά παραδόξως ξεχασμένη. Από τη μία γιατί οι επόμενες τρεις συνέχειές του έως το 1987 (με εξαίρεση το άρτιο «Superman II» του 1980) υπήρξαν χειρότερες ως παραγωγές, από την άλλη γιατί στην πορεία ξεπεράστηκε από τους μασκοφόρους που βάδισαν στα βήματά του. Τόσο ο Σαμ Ράιμι όσο και ο Κρίστοφερ Νόλαν, σκηνοθέτες των τριών «Spider-Man» (2002-2007) και της τριλογίας του «Σκοτεινού ιππότη» (2005-2012), πήραν τους χάρτινους πρωταγωνιστές τους στα σοβαρά, όπως ακριβώς επέμενε να κάνει ο Ρίτσαρντ Ντόνερ το 1978, σε αντίθεση με την πιο light εκδοχή του «The Shadow» του Ράσελ Μαλκάχι το 1994 ή του «Hulk» του Ανγκ Λι το 2003. Ο Κρίστοφερ Νόλαν, μάλιστα, σε μια πρόσωπο με πρόσωπο συζήτησή του με τον Ρίτσαρντ Ντόνερ που συμπεριλήφθηκε το 2016 στη συνολική έκδοση της τριλογίας του Batman στο dvd «The Dark Knight Trilogy: Ultimate Collector’s Edition», το έθετε ευθέως στην αρχή της κουβέντας: «Είπα στον εαυτό μου: «Θέλω να κάνω για τον Batman αυτό που έκανε ο Ντικ Ντόνερ για τον Superman»». Και ο Μαρκ Ο’ Κόνελ επεσήμανε στον «Guardian» στις 14 Δεκεμβρίου ότι «ο λόγος που έχουμε σήμερα τις ταινίες του Batman είναι ότι η εισπρακτική επιτυχία του Ντόνερ ενθάρρυνε τη Warner Bros να γυρίσει τον Batman [του Τιμ Μπάρτον] το 1989. […] Ο λόγος που έχουμε τις μονολιθικές ταινίες της Marvel είναι ο Superman». Σαράντα χρόνια μετά, μπορούμε πράγματι να απολαμβάνουμε χωρίς προκαταλήψεις στην οθόνη μας τον Μαύρο Πάνθηρα και τους Εκδικητές ή να δεχόμαστε τον κάθε Μπράντον Ρουθ και Χένρι Κάβιλ ως φορείς της κόκκινης κάπας επειδή το 1978 ο άτυχος στη ζωή Κρίστοφερ Ριβ μάς έπεισε με την ερμηνεία του ότι ο «ατσαλένιος άνθρωπος» μπορεί να σταθεί με αξιώσεις και έξω από τον κόσμο της τετραχρωμίας. Πηγή
  11. Υπόθεση Ο Chas Chandler, ένας παλιός φίλος του John Constantine, τον οποίο έχει να δει σχεδόν μια δεκαετία, του ζητάει να τον βοηθήσει με την κόρη του Trish, που έπεσε απροσδόκητα σε κώμα και υποψιάζεται ότι είναι αποτέλεσμα μαύρης μαγείας. Η αναζήτηση, φέρνει τους δυο φίλους στο Λος Άντζελες, οπού αναμετρούνται με έναν πανίσχυρο δαίμονα. Ενδεικτικά Screenshots Ταυτότητα ταινίας Τίτλος: Conastantine: City of Demons Παραγωγή: Αμερικάνικη Εταιρεία παραγωγής: Warner Bros Animation Έτος: 2018 Αρχική Γλώσσα: Αγγλικά Σενάριο: John Marc DeMatteis Σκηνοθεσία: Doug Murhy Πρωταγωνιστές: Matt Ryan, Damian O' Hare, Laura Bailey, Emily O'Brien, Rachel Kimsey, Robin Atkins Downes, Jim Meskimen Διάρκεια: 90min. Constantine: City of Demons Trailer (2018) Σχετικά link Constantine: City of Demons dccomics.com/constantinecityofdemons Σχόλιο του γράφοντος Πολύ κάλο animation, γρήγορη πλοκή, μπόλικες μάχες και γενικά έχει όλο εκείνο σκοτεινό και βίαιο κλίμα που ταιριάζει στον ντετέκτιβ με τις υπερφυσικές ικανότητες. Πιστεύω ότι οι fan του είδους - και του ήρωα - θα το ευχαριστηθούν. Στη ουσία πρόκειται για τα πρώτα πέντε επεισόδια της ομότιτλης σειράς, υπό μορφή ταινίας. Προσωπική Βαθμολογία : 8/10 ps. Μιας και είναι η πρωτη μου παρουσίαση, για κάποια ταινία γενικώς, παρακαλώ να είστε επιεικείς με τα όποια λαθάκια υπάρχουν. [imdb=tt6404896]
  12. Τιμή καταλόγου: 10€ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΕΡ ΤΩΝ NEW YORK TIMES Κυκλοφόρησε και ο τρίτος τόμος της νεανικής και όχι μόνο σειράς Secret Hero Society! Περιγραφή αυτού του τόσο ζεστού και συμπαθητικού κόμικ θα βρείτε στο θέμα του πρώτου τόμου. Και εδώ ένας σύνδεσμος προς το θέμα του δεύτερου τόμου. Πλέον έχουν βγει κι εδώ όσα έχουν κυκλοφορήσει και στο εξωτερικό... (Ο 4ος τόμος αναμένεται να κυκλοφορήσει στο εξωτερικό τον Δεκέμβριο του 2019)
  13. Τα κόμικς είναι γεμάτα με εναλλακτικές πραγματικότητες – γι’ αυτό και αποκαλούνται multiverses. Παρότι παράξενο, οι περισσότεροι από αυτούς τους κόσμους αποτελούν απλώς παραλλαγές του πρωταρχικού σύμπαντος, όπως λόγου χάρη όπου ο Σούπερμαν προσγειώθηκε στη Σοβιετική Ένωση αντί της Αμερικής ή η ραδιενεργή αράχνη τσίμπησε τον Gwen Stacy και ούτω καθεξής. Όμως, πίσω από όλες αυτές τις πραγματικότητες βρίσκεται ένα πιο περίπλοκο σύνολο εναλλακτικών διαστάσεων που επισκέπτονται οι ήρωες, εγκλωβίζονται σ’ αυτές ή φρικάρουν. Εδώ είναι οι αγαπημένες μας ιστορίες από την DC Comics και τη Marvel. 15) Πέμπτη Διάσταση Σίγουρα, υπάρχει και μια τέταρτη διάσταση, αλλά πραγματικά στην DC όλη η δράση βρίσκεται στην πέμπτη – κυρίως επειδή εκεί βρίσκεται ο πλανήτης Zrff, είναι η πατρίδα της φυλής των απίστευτα ευφυών μπάσταρδων στους οποίους ανήκει και ο Mister Mxyzptlk. Η περίεργη φυσική της Πέμπτης Διάστασης γεννάει τα είδη Mxyzptlk με θεϊκές δυνάμεις όχι μόνο στην Πέμπτη Διάσταση αλλά και σε άλλες πραγματικότητες και διαστάσεις που μπορούν να διασχίσουν, αλλά και να χρησιμοποιούν κυρίως για να κάνουν ηλιθιότητες που βγάζουν γέλιο! 14) The Bleed Πολλά multiverses των κόμικς έχουν την έννοια μιας ολόκληρης διάστασης που υπάρχει ανάμεσα σε παράλληλα σύμπαντα, αλλά κανένα δεν είναι τόσο νιχιλιστικό όπως αυτό της DC, το οποίο λέγεται κυριολεκτικά Bleed. Έχει, φυσικά, το κόκκινο χρώμα του αίματος. Αρχικά, η ιδέα στα κόμικς της DC αναφερόταν απλώς ως Limbo, αλλά το Bleed εισήχθη ως ιδέα στο Wildstorm τη δεκαετία του ’90 πριν από το New 52 ανακατέψει όλες τις ιδιότητες της DC μαζί σε ένα εκ νέου φανταστικό multiverse, κάνοντας το Bleed το επίσημο όνομα για την διασυνδεδεμένη και καταλλήλως ευδιάκριτη διάσταση του multiverse της DC. 13) Microverse Το Microverse της Marvel είναι γνωστό ότι αποτελεί τη διάσταση των Micronauts, της σειράς παιχνιδιών της Hasbro που δημιούργησε ο εκδότης για ένα κόμικ τη δεκαετία του ’80. Το Microverse υπήρχε πολύ πριν από την άφιξη των Micronauts και θα συνέχιζε να υπάρχει και μετά τη λήξη της άδειας της Marvel για τους χαρακτήρες. Αρχικά είχε περιγραφεί ως μια σειρά από μικρές πραγματικότητες που ήταν προσβάσιμες μόνο μέσω της συρρίκνωσης σε υποατομικά μεγέθη (από, ας πούμε, Pym σωματίδια του Ant-Man). Εμφανίστηκε πρώτη φορά σε μια ιστορία του Captain America, στην οποία ένα μικροσκοπικό Cap και Bucky έδωσαν τέλος στο δεσποτικό καθεστώς ενός κακού αλλά μικροσκοπικού βασιλιά με το όνομα Togaro, ο οποίος είχε στείλει την κόρη του να μεγαλώσει στο γιγαντιαίο βασίλειο της Γης. 12) Phantom Zone Ίσως μια από τις πιο διάσημες εναλλακτικές διαστάσεις όλων, η Phantom Zone υπάρχει κυρίως για να μην έχει τίποτα. Εκτός από ένα μάτσο φυλακισμένων, οι Kryptonians συνέχιζαν να πετάνε εκεί καθιστώντας εξαιρετικά αγενή τον τρόπο φυλάκισης κάποιου. Αρχικά ανακαλύφθηκε από τον μπαμπά του Σούπερμαν, τον Jor-El. Ο σκοπός ήταν να έχουν οι κρατούμενοι πιο ανθρώπινη αντιμετώπιση, αλλά δεδομενου ότι είναι ένα κενό έξω από όλες τις έννοιες του χώρου και του χρόνου, φαίνεται ότι είναι πραγματικά μια άθλια εναλλακτική λύση. Τουλάχιστον το χρησιμοποιούσαν συνήθως για τους πιο τερατώδεις εγκληματίες τους; 11) Purple Dimension Όταν οι περιπέτειες του Doctor Strange άρχισαν για πρώτη φορά στις σελίδες του Strange Tales, πήγε σε πολλές περιπέτειες σε διαφορετικές διαστάσεις και σε ψυχεδελικούς κόσμους με άγρια γραφικά. Όμως, τότε υπήρχε μια μωβ διάσταση, που ήταν το σπίτι του μοχθηρού και πεινασμένου για πολύτιμους λίθους Aggamon. Ήταν η λεγόμενη αλλά δεν ήταν τελικά και τόσο μωβ! 10) Couldn’t-Be-Shouldn’t-Be Εκτός από το απίστευτα ποιητικό όνομα, που είναι εξαιρετικό συγκριτικά με τα άλλα ανιαρά ονόματα αυτής της λίστας, η διάσταση του Couldn’t-Be-Shouldn’t-Be εμφανίστηκε στο υπέροχο βιβλίο Silver Surfer των Dan Slott / Mike Allred και έχει μια εξίσου δραματική δημιουργία που συμπεριλαμβάνει μια κοσμική έκρηξη. Βασικά. Η διάσταση Couldn’t-Be-Shouldn’t-Be δημιουργήθηκε ως μια ρομαντική συνέπεια της σχέσης μεταξύ του Eternity (Αιωνιότητα), της κοσμικής οντότητας που αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα, το χρόνο και το διάστημα στον Κόσμο της Marvel και της Queen of Nevers, την ενσάρκωση της δυνατότητας. Η σχέση τους δημιούργησε τη διάσταση των κενών ως ένα κενό καμβά, με σημεία που μπορούν να συμβούν κυριολεκτικά τα πάντα. Αυτό θα πει δυναμικό ζευγάρι. 9) Mirror World Ο Flash είχε μια ολόκληρη σειρά από χαζοχαρούμενους κακούς μέσα στα χρόνια, συμπεριλαμβανομένου του Mirror Master-αλλά ήταν η πρώτη ενσάρκωση του Mirror Master που χρησιμοποίησε κατά λάθος μια δική του διάσταση για να ενεργοποιήσει τις δυνάμεις του. Ο Sam Scudder, ο αρχικός Mirror Master, πήγαινε σε αυτή την πλευρική διάσταση κάθε φορά που χρησιμοποιούσε τις ικανότητές του και όταν ο Flash τον αιχμαλώτισε και τον φυλάκισε, διέφυγε εκεί, μόνο για να πάει πάρα πολύ βαθιά και να ανακαλύψει ότι δεν είχε κανέναν τρόπο να επιστρέψει. Ο Mirror World έχει εμφανιστεί πολλές φορές από τότε χάρη στις νέες γενιές των Mirror Masters, αλλά η ανατριχιαστική, απελπισμένη αρχική έκδοση του Scudder εξακολουθεί να είναι η καλύτερη. 8) The Dark Dimension Τόσο η Marvel όσο και η DC έχουν πολλές εναλλακτικές διαστάσεις αφιερωμένες σε πραγματικές θεολογικές έννοιες – Παράδεισος, Όλυμπος, Άσγκαρντ (ναι, έχει και η DC Άσγκαρντ, αλλά είναι απλώς για τους τακτικούς παλιούς Νορβηγούς Θεούς και όχι μια πύλη για το Marvel Universe). Έχει απίστευτες και απεχθείς δαιμονικές διαστάσεις, παρόμοιες με την κόλαση. Η διάσταση Darkforce είναι ίσως η πιο γνωστή από όλα τα γειτονικά βασίλεια της κόλασης της Marvel, καθώς είναι το σπίτι του Dormammu αφότου εξορίστηκε από το extra-dimensional είδος του, τους Faltine. Τώρα ο Dormammu συλλέγει μόνο άλλες διαστάσεις της κόλασης για να επεκτείνει την εμβέλεια της Dark Dimension, οπότε είναι σχεδόν η κόλαση 2.0. 7) Dimension Aqua Όπως μαντεύει κανείς από το όνομα, η διάσταση Aqua ήταν μια διάσταση που αποτελείται εξ ολοκλήρου από νερό. Παρουσιάζεται στα πρώτα comics του Aquaman, φυσικά. Στην πραγματικότητα από εκεί κατάγεται η μερικές φορές-γυναίκα του Aquaman, η Mera, και το βασίλειό της, Xebel. Από εκεί εξορίστηκε και δραπεύτευσε στη Γη, όπου στρατολόγησε τον Aquaman και τον Aqualad για να μπορέσει να επιστρέψει στην υδάτινη πατρίδα της. Αντ’ αυτού παρέμεινε στην Γη… σ’ ένα εξίσου υδάτινο σπίτι. 6) Brimstone Dimension Θυμάστε που είπα ότι υπάρχουν πολλές διαστάσεις που θυμίζουν κόλαση στα κόμικς; Η Brimstone Dimension είναι ακόμη μια, αλλά είναι γελοία: είναι η διάσταση από την οποία κατάγεται ο Nightcrawler και άλλοι μεταλλαγμένοι τηλεμεταφερόμενοι, που δημιουργήθηκαν από το δαιμονικό μεταλλαγμένο Azazel. Το είδος του Αζάζελ, οι Neyaphem, ήλπιζαν να χρησιμοποιήσει τους μεταλλαγμένους όπως τον Nightcrawler για να ξεφύγουν από την εξορία πέρα από την Brimstone Dimension μετά από έναν πόλεμο με ένα άλλο μυστικό μεταλλαγμένο είδος, τους Cheyarafim. Αν δεν το έχετε ήδη καταλάβει, πρόκειται για συμβολισμό αγγέλου και διαβόλου, απλά σε μεταλλαγμένη μορφή. 5) Weirdworld Αχ, το Weirdworld. Κρυμμένο σε μια μυστηριώδη διάσταση, όπως τα κοσμικά συντρίμμια ενός πολέμου μεταξύ των θεών, ήταν βασικά η αφορμή για τη Marvel για να δημοσιεύσει παραδοσιακά κόμικς φαντασίας. Ένα βασίλειο δράκων, μαγείας και όσα άλλα παραδοσιακά στερεότυπα φαντασίας μπορείτε να συγκεντρώσετε, το Weirdworld εμφανίστηκε πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ως εφεδρική ιστορία στο Marvel Super Action, αλλά δεκαετίες αργότερα στο Secret Wars, το βασίλειο επέστρεψε για μια miniseries που συνεχίστηκε για λίγο όταν η Marvel ξεκίνησε εκ νέου το multiverse της με το «All-New, All-Different». 4) Secret Sea Πιστέψατε ότι μια εναλλακτική υδάτινη διάσταση θα ήταν αρκετή για τον Aquaman; Ξανασκεφτείτε το. Εμπνευσμένη από αρθουριανή φαντασία, η Secret Sea ήταν μια διάσταση στην οποία κυριαρχούσε η Lady of the Lake και φέρεται ότι ήταν η πηγή της ζωής στο Man’s World. Όταν ο Aquaman περνούσε μια δύσκολη εποχή, όπου έχασε το χέρι του και εξορίστηκε (σιγά το πράγμα!), συνάντησε τα νερά της Secret Sea και η Lady of the Lake του ανέθεσε να γίνει το μέσο της για τη δύναμη της Secret Sea στη διάσταση της Γης. Επιπλέον, του έδωσε ένα υδάτινο χέρι, το οποίο ταυτόχρονα εξαιρετικό και χαζό. 3) Gutterspace Τα κόμικ αγαπούν τις περίεργες εναλλακτικές διαστάσεις λόγω των κενών μεταξύ όλων των διαφορετικών τους κόσμων, αλλά τι γίνεται με τα κενά μεταξύ των πάνελς ενός κόμικ; Η Marvel έχει το Gutterspace, μια μυστική διάσταση που ανακάλυψε η Gwenpool χάρη στην κωμική συνειδητοποίησή της – θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει για να κοιτάξει άλλες σελίδες στο κόμικ της και να δει τα γεγονότα που δεν γνώρισε ή για να πάει πίσω στο παρελθόν της και να πάρει χρήσιμα αντικείμενα, αλλά άρχισε επίσης να αφήνει κάποιους από τους εχθρούς της στο λευκό κενό, που για έναν χαρακτήρα κόμικς (ειδικά ένας που έχει επίγνωση των κόμικς όπως η Gwen είναι) φαίνεται ιδιαίτερα σαδιστικό. 2) The Survival Zone Η Survival Zone κάνει μόνο μια μικρή εμφάνιση στην κλασική εκδοχή της αρχικής ιστορίας του Supergirl, αλλά είναι ξεκαρδιστική. Εκεί όπου οι γονείς της Kara κάθονταν, ενώ καταστρεφόταν το Krypton, μια μυστική διάσταση τσέπης που ο Zor-El, ο μπαμπάς της Kara, είχε ανακαλύψει και δεν ανέφερε σε κανέναν καθώς ο πλανήτης του όδευε προς την πλήρη καταστροφή του. Όταν έφτασε η ώρα του Krypton, ο Zor-El και η Allura πήγαν στην «Survival Zone», αποφεύγοντας ευτυχώς την καταστροφή κυριολεκτικά όλων όσων γνώριζαν. 1) Punch Dimension Η Punch Dimension είναι παράλογη, επειδή είναι ένα πλήρες και απόλυτο αστείο και επειδή πράγματι υφίσταται. Βλέπε σε μερικές εκδοχές των μεταλλαγμένων του Cyclops– κυρίως εκείνες που απευθύνονται σε όλα τα εγχειρίδια της Marvel – οι συγκλονιστικές οφθαλμικές εκρήξεις προκαλούνταν από τα μάτια του για να ανοίγουν μικροσκοπικές πύλες σε μια διάσταση γεμάτη ζοφερή ενέργεια, για να εξηγήσουν γιατί οι ακτίνες των ματιών του Cyclops είχαν δύναμη αλλά δεν βασίζονταν στη θερμότητα. Αυτό είναι εκπληκτικό, αλλά και γελοίο, κάνοντας έτσι meme τη διάσταση «Punch Dimension» για τους φαν. Αλλά στη συνέχεια η δεύτερη σειρά του απίστευτου comic του Al Ewing’s Ultimates από πριν από λίγα χρόνια αποφάσισε να κάνει πραγματικότητα την Punch Dimension στο σύστημα της Marvel. Η America Chavez, της οποίας οι δυνάμεις της επιτρέπουν να σπάει τις πύλες με σχήμα αστεριών προς άλλες διαστάσεις, άνοιξε ένα παράθυρο στην κόκκινη διάσταση στο Ultimates Squared # 9 για να βοηθήσει την ομάδα να νικήσει ένα γιγαντιαίο τέρας, κάνοντας μια πολύ ανόητη ιδέα κόμικου βιβλίου εξίσου ανόητη (και ευχάριστη) πραγματικότητα. smassingculture.gr
  14. Πλοκή: Το Γκόθαμ Σίτυ, στα τέλη του 19ου αιώνα, βιώνει μια χρυσή εποχή βιομηχανικών ανακαλύψεων. Αλλά στα σκοτεινά σοκάκια της πόλης, ένας δολοφόνος έχει βγει παγανιά. Κυνηγώντας απροστάτευτες γυναίκες, αυτός ο δολοφόνος είναι τόσο ακριβής όσο και αδίστακτος. Ο διοικητής της αστυνομίας, Τζέημς Γκόρντον, προσπαθεί να καθησυχάσει τους φόβους των πολιτών για τον «χασάπη» που αυτοαποκαλείται Τζακ ο Αντεροβγάλτης. Την ίδια ώρα ο μασκοφόρος εκδικητής Μπάτμαν διεξάγει την δική του έρευνα. Γίνετε μάρτυρες ενός κόσμου πνιγμένου στις φλόγες, καθώς η ελεγχόμενη αγριότητα του δολοφόνου συναντά την επιδεξιότητα του Σκοτεινού Ιππότη! Πρόσθετες Πληροφορίες: Το «Batman: Gotham by Gaslight» έκανε πρεμιέρα την 12η Ιανουαρίου 2018 σε μια ειδική προβολή στο μουσείο δημοσιογραφίας «Newseum» στην Ουάσινγκτον, στα πλαίσια της εκδήλωσης «DC in D.C.», κι έγινε διαθέσιμο για κατέβασμα σε ψηφιακή μορφή την 23η Ιανουαρίου, προτού να κυκλοφορήσει σε DVD και Blu-Ray την 6η Φεβρουαρίου. Είναι εμπνευσμένο από την ομότιτλη εικονογραφημένη νουβέλα της DC Comics, που κυκλοφόρησε το 1989. Τα κείμενα της ιστορίας ήταν του Μπράιαν Αγκούστιν και η εικονογράφηση του Μάικ Μινιόλα, δημιουργού του Hellboy. Με αυτό το κόμικ η εταιρεία ξεκίνησε και επίσημα τις ιστορίες Elseworlds, όπου οι αγαπημένοι ήρωες μεταφέρονται σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και εναλλακτικές πραγματικότητες. Το 1991 κυκλοφόρησε η συνέχεια με τον τίτλο «Master of the Future», σε κείμενα και πάλι του Αγκούστιν και εικονογράφηση του Εντουάρντο Μπαρέτο, χωρίς όμως την ανάλογη επιτυχία. Συντελεστές κ.ά.: Αυθεντικός Τίτλος : Batman: Gotham by Gaslight Tagline : As the Ripper stalks Gotham City, the Dark Knight reveals the face of terror Catching a legendary killer takes a legendary hero Κατηγορία : Κινούμενα Σχέδια | Δράσης | Περιπέτεια | Μυστηρίου | Ατμοπάνκ Χαρακτηρισμός Καταλληλότητας : Rated R for some violence Σκηνοθεσία : Σαμ Λιού Παραγωγή : Σαμ Λιού Σενάριο : Τζέημς Κριγκ Μουσική : Φρέντερικ Γουίντμαν Εταιρίες Παραγωγής : Warner Bros. Animation, DC Entertainment Εταιρία Διανομής : Warner Bros. Home Entertainment Εταιρία διανομής (Ελλάδα) : ------- Πρεμιέρα : 12 Ιανουαρίου 2018 (Newseum, ΗΠΑ) Ημερομηνία Κυκλοφορίας (Digital Download) : 23 Ιανουαρίου 2018 Ημερομηνία Κυκλοφορίας (DVD/Blu-Ray) : 6 Φεβρουαρίου 2018 Διάρκεια : 77 λεπτά Γλώσσα : Αγγλικά Ενδεικτικά Screenshots: Ακούγονται οι φωνές: Εξωτερικοί Σύνδεσμοι: Wikipedia Rotten Tomatoes Προσωπικά σχόλια: Εάν κάποιος περιμένει να δει μια πιστή μεταφορά του graphic novel, δίχως αμφιβολία θα απογοητευτεί. Το «Batman: Gotham by Gaslight» μένει πιστό στην κεντρική ιδέα και το πνεύμα μυστηρίου που διακατέχει το ομώνυμο κόμικ, αλλά δεν δεσμεύεται από την ιστορία του Augustyn. Δανειζόμενο στοιχεία από την μυθολογία του Σκοτεινού Ιππότη, αλλά και ορισμένες πινελιές από το «Master of the Future», μας παρουσιάζει τον βικτοριανό Άνθρωπο-Νυχτερίδα και την αναμέτρησή του με τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη μέσα από μια διαφορετική οπτική. Σε προσωπικό επίπεδο αυτή η διαφορετικότητά του από το κόμικ, όχι μόνο δεν με χάλασε, αλλά θα έλεγα ότι με ικανοποίησε περισσότερο. Ο λόγος απλός, το παραλλαγμένο σενάριο βοήθησε αφενός στο να «τραβηχτεί» η ιστορία σε διάρκεια, κάτι που θεωρώ απαραίτητο για animated μεταφορά, και αφετέρου στο να διατηρηθεί το μυστήριο γύρω από την πραγματική ταυτότητα του Τζακ. Σίγουρα τη συνιστώ στους νυχτεριδόφιλους και θα τολμήσω να πω ότι την συγκαταριθμώ μεταξύ των καλύτερων ταινιών κινουμένων σχεδίων του Μπάτμαν. [imdb=tt7167630]
  15. Και μόλις γράφτηκε ιστορία... Τα νέα και οι ειδήσεις από το Lucca Comics & Games Festival (31/10 - 3/11) δεν σταματάνε να έρχονται, με την Sergio Bonelli Editore να ανακοινώνει μία νέα συμφωνία ανάμεσα σε εκείνη, την DC Comics και RW Edizioni, με νέες crossover εκδόσεις να διαδέχονται την μία μετά την άλλη για τα επόμενα 2 χρόνια, 2019 και 2020! Το συγκεκριμένο νέο είναι τεράστιο, καθώς είναι η πρώτη ένωση μεταξύ Ιταλικού και Αμερικάνικου κόμικς στην ιστορία! Το πρώτο crossover θα γίνει ανάμεσα στον Zagor του Bonelli και τον Flash της DC! Αναμένεται μέσα στο 2019. "Όλοι στην Sergio Bonelli Editore είμαστε ενθουσιασμένοι που είμαστε μέρος ενός γεγονότος αυτού του μεγέθους", δήλωσε ο Editor του Bonelli Michele Masiero . "Τα δημιουργικά μας μυαλά λειτούργησαν από τη στιγμή που συναντήσαμε τους φίλους στην DC και RW για πρώτη φορά." "Είμαστε υπερήφανοι που βοηθήσαμε να καταστήσουμε αυτό το ιστορικό έργο εφικτό και να είμαστε μέρος αυτού", δήλωσε ο Pasquale Saviano , Διευθύνων Σύμβουλος της RW Edizioni . "Προσβλέπουμε να συνεργαστούμε με την SBE και την DC για να δώσουμε στους Ιταλούς αναγνώστες τις πιο συναρπαστικές ιστορίες που θα μπορούσαν ποτέ να αναμένουν". Ο Masiero πρόσθεσε: "Προσβλέπουμε στην κατάλληλη στιγμή για να ανακοινώσουμε τους χαρακτήρες που συνδέονται με τα έργα και τους υπέροχους καλλιτέχνες που θα δουλέψουν εκεί". Η ένωση αυτή θα είναι ουσιαστικά ανάμεσα στην DC και τον Bonelli, με την RW απλά να είναι ο "συνδετικός κρίκος". Η RW Edizioni είναι μία Ιταλική εκδοτική που εκδίδει όλα τα graphic novels βασισμένα στους ήρωες της DC. Η Sergio Bonelli Editore εκδίδει τους φημισμένους και διακεκριμένους τίτλους παγκοσμίως, Zagor, Nathan Never, Dylan Dog, Tex, Dragonero, Dampyr, Martin Mystery κα. Η γνωστή σε όλους μας DC εκδίδει τίτλους όπως Batman, Superman, Wonder Woman, Flash, Aquaman, Justice League κα. Πραγματικά υπέροχα νέα, που θα προωθήσουν τον Bonelli, και θα βοηθήσουν στις ταινίες που ετοιμάζει κιόλας (πρώτη θα είναι το Dampyr). Για να δούμε τι θα δούμε...
  16. Μπάτμαν: Η pop εκδοχή της αναγεννησιακής αντίφασης Ο Μπάτμαν θεωρείται - δικαίως - η πιο σκοτεινή persona του σύμπαντος των χάρτινων, comic, υπερηρώων και ο πιο «αληθινός», ο πιο ανθρώπινος. Διότι δεν έχει καμία υπερφυσική ή μεταφυσική υπερδύναμη. Ούτε καν μια επιστημονικοφανή. Δηλαδή δεν τον τσίμπησε καν ραδιενεργή αράχνη μεταφέροντάς του, μεγεθυμένες, τις δυνάμεις της, όπως συνέβη με τον Spider-Man. Ούτε είναι ένας τυχεράκιας εξωγήινος που στο περιβάλλον της Γης, η φυσιολογία του απλώς τον μετατρέπει σε υπεράνθρωπο, όπως ο Superman. Ο Μπάτμαν βασίζεται στην εξαιρετική φυσική του κατάσταση - αποτέλεσμα εντατικής γυμναστικής - και στην εντυπωσιακή οικονομική του επιφάνεια, την οποία κληρονόμησε και δεν φαίνεται να κάνει και πολλά για να την αβγατίσει, που του επιτρέπει να δημιουργεί και να εξελίσσει φουτουριστικά gadget και επίγεια και εναέρια οχήματα, τα οποία τον βοηθούν στην αέναη σταυροφορία του εναντίον του εγκλήματος. Ενώ ο δυϊσμός του, αν και βασικό χαρακτηριστικό των περισσότερων υπερηρώων, στον Μπάτμαν - κατά κόσμον ο βαθύπλουτος Μπρους Γουέιν - προκύπτει από την βαθιά του κατάθλιψη λόγω του βίαιου θανάτου των γονιών του, τον οποίο δεν θα ξεπεράσει ποτέ. Στην πραγματικότητα, ο Μπάτμαν, περισσότερο ακόμη και από «σκοτεινός ιππότης» - όπως παρουσιάζεται - είναι ένας ιδιωτικός ντεντέκτιβ με κάπως εξεζητημένη εμφάνιση, μεγάλα ψυχολογικά ζητήματα και τρελά λεφτά, που του επιτρέπουν να έχει άφθονο ελεύθερο χρόνο. Ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας δηλαδή. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά είναι, εν πολλοίς, εκείνα που κατέστησαν τον Μπάτμαν έναν εκ των διαχρονικότερων υπερηρώων, απολαμβάνοντας, μέχρι και σήμερα, από το μακρινό 1939 που πρωτοεμφανίστηκε, ανεξάντλητης δημοφιλίας, αναγνωρισιμότητας και εμπορικής επιτυχίας. Ντα Βίντσι και Ζορό Το μυαλό, η ψυχή, το δημιουργικό δαιμόνιο πίσω από αυτόν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα είναι ο Μπομπ Κέιν, ο οποίος γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 24 Οκτωβρίου του 1915, στην Νέα Υόρκη. Την πόλη στην οποία παραπέμπει απευθείας η Γκόθαμ, το νοσηρό αστικό σκηνικό δράσης του Μπάτμαν. Τους διαλόγους υπέγραψε ο Μπιλ Φίνγκερ. Ίσως δεν έχει χυθεί τόσο μελάνι για την ανάλυση της προσωπικότητας ενός φανταστικού ήρωα - ακόμη και από το λογοτεχνικό σύμπαν - όσο αυτό που χύθηκε για τον Μπάτμαν. Από αυτή την άποψη, το ενδιαφέρον για τον δημιουργό του είναι εύλογο. Κυρίως, για το πώς «γεννήθηκε» στο μυαλό του ο Μπάτμαν. Από όσα είπε πολλές δεκαετίες αργότερα ο ίδιος ο Κέιν προκύπτει, ότι ο Μπάτμαν είναι το αποτέλεσμα ενός μίγματος επιρροών, από τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι και τον Ζορό, σε συνδυασμό… με την υπόσχεση μεγαλύτερης αμοιβής από την DC Comics. «Υποθέτω ότι εξαρχής είχα μελάνι στις φλέβες μου αντί για αίμα» έλεγε για την παιδική ηλικία του. Από όσο μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου, είχα ένα μολύβι στο χέρι μου. Όταν ήμουν δέκα, ο μπαμπάς μου ήταν τυπογράφος στη New York Daily News και έφερνε στο σπίτι όλα τα κόμικς της εφημερίδας και τα αντέγραφα αμέσως. Τα έκανα σχεδόν τόσο τέλεια όσο τα πρωτότυπα». Αυτή η άτυπη εκπαίδευση οδήγησε τον νεαρό Κέιν στο να δημιουργήσει τα δικά του κόμικς και μέχρι το 1938 πωλούσε χιουμοριστικές μικρές ιστορίες στην DC Comics, συμπεριλαμβανομένων των χαρακτηριστικών «Professor Doolittle» και «Ginger Snapp». Εκείνη την χρονική στιγμή θα εμφανιζόταν ο Μπάτμαν. Σε συνέντευξή του τον Ιούνιο του 1989, με αφορμή τα γυρίσματα της ταινίας «Μπάτμαν» του Τιμ Μπάρτον, με τον Μάικλ Κίτον στον ρόλο του υπερήρωα και έναν γκροτέσκα δαιμονικό Τζακ Νίκολσον στον ρόλο του Τζόκερ, αναφέρει σχετικά: «’Ηταν η χρονιά μετά την εμφάνιση του Superman το 1938. Ήμουν 18 ετών. Έπινα ένα ποτό με τον Βίνσετ Σάλιβαν (σσ. πρωτοπόρος επιμελητής και εκδότης κόμικ, η ψυχή της εμβληματική DC Comics στα πρώτα της βήματα) και μου λέει, “μπορείς να μου βρεις έναν άλλο χαρακτήρα υπερήρωα, γιατί ψάχνουμε έναν;”. Λέω, πόσα βγάζουν ο (Τζέρι) Σίγκελ και ο (Τζο) Σούστερ; (σσ. δημιουργοί του Superman). Έβγαζαν λοιπόν περίπου 800 δολάρια την ιστορία, δηλαδή 1.600 δολάρια την εβδομάδα. Και εγώ έκανα cartoons για την DC βγάζοντας όχι παραπάνω από 30 δολάρια την εβδομάδα. Του λέω “άκου, αν πρόκειται να βγάζω 1.500 δολάρια την εβδομάδα, μπορώ να ζωγραφίσω τα πάντα!”. Λοιπόν, πιστέψέ το, ήταν Παρασκευή και λέω, “την Δευτέρα θα έχετε έναν νέο υπερήρωα”. Αυτή είναι η αλήθεια». Εντάξει, όχι όλη. Διότι, ναι μεν ο «τοκετός» μιας ιδέας είναι στιγμιαίος, αλλά η «ζύμωσή» της είναι το αποτέλεσμα μακρόχρονης διαδικασίας. Ο Κέιν, φυσικά, το παραδέχθηκε: «Στην πραγματικότητα, όλοι έχουμε επηρεαστεί από πολλές επιρροές στην ζωή μας. Και σε ό,τι κάνεις μετά, βάζεις πολλά από την δική σου προσωπικότητα. Το θέμα είναι ότι όλοι βλέπουμε τα ίδια πράγματα ταυτόχρονα, αλλά τα ερμηνεύουμε με τον δικό μας τρόπο. Όταν ήμουν, 12 ή 13 ετών είδα ένα βιβλίο με εφευρέσεις του Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Και, όπως γνωρίζετε, ήταν εκείνος που άνοιξε τους δρόμους στις περισσότερες από τις εφευρέσεις που έχουμε σήμερα. Προέβλεψε την πτήση του ανθρώπου, το ελικόπτερο, το πολυβόλο, την ατμομηχανή. Ένα όμως τράβηξε πραγματικά την προσοχή μου τότε και αυτό ήταν ένας άνθρωπος πάνω σε έλκηθρο με μεγάλα φτερά νυχτερίδας. ‘Ηταν το πρώτο ανεμόπτερο σε πτήση, 500 χρόνια πριν. Και ο Ντα Βίντσι είχε γράψει ότι “το πουλί δεν θα έχει κάτι άλλο για μοντέλο, από την νυχτερίδα”. Ετσι, κοιτώντας αυτά τα μεγάλα φτερά και διαβάζοντας αυτό το απόσπασμα, ήταν σαν να “φυτεύτηκε” ο Μπάτμαν στο μυαλό μου. Αλλά δεν ήμουν ακόμα έτοιμος να δημιουργήσω τον Μπάτμαν, τον έβαλα στην άκρη και πήγα στις ταινίες. Είδα το “Σημάδι του Ζορό” με τον Νταγκλας Φέρμπανκς, ο οποίος ήταν το ίνδαλμα των παιδικών μου χρόνων, ενός παιδιού της Νέας Υόρκης, του Μπρονξ συγκεκριμένα. Ο Ζορό ήταν ο πιο τολμηρός διάβολος που είχα δει στη ζωή μου. Ήταν χιλιάδες φορές λιγότερο ακροβατικός από τον Μπάτμαν, αλλά μου έδωσε την ιδέα της διπλής ταυτότητας. Τη μέρα ήταν ο βαρετός δανδής Δον Ντιέγκο Βέγκα, γιος μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες στο Μεξικό, γύρω στο 1820. Ήταν όμως η εποχή που κυριαρχούσαν οι Ισπανοί κατακτητές, που προκαλούσαν όλων των ειδών τις τρομερές αδικίες εναντίον των φτωχών. Και ο Δον Ντιέγκο συνέβαινε να είναι πολύ αλτρουιστής και αποφάσισε να γίνει διώκτης του εγκλήματος. Ετσι, τη νύχτα, φορούσε τη μάσκα, ένα μαντήλι με σχισμές στα μάτια, έδενε την θήκη ενός αξιόπιστου σπαθιού στο πλευρό του και εφορμούσε από μια σπηλιά πάνω σε ένα μαύρο άλογο που νομίζω ότι το έλεγαν Θύελλα. Πραγματικά εδώ μπορείτε να δείτε την αναφορά όπου πολλά χρόνια αργότερα μετουσιώθηκε στην ιδέα ενός σπηλαίου νυχτερίδας και του αυτοκινήτου-νυχτερίδα, αντί του αλόγου. Ήταν μια βαθιά επιρροή αυτή για μένα η διπλή ταυτότητα. Υπήρχαν και άλλα παραδείγματα διπλής ταυτότητας, αλλά εμπνεύστηκα τη δική μου από τον Ζορό». Ακόμη μία επιρροή ήταν ο χαρακτήρας του Phantom που εμφανίστηκε το 1934. «Ηταν ένας διώκτης του εγκλήματος από την Αφρική» λέει ο Κέιν. «Φορούσε μια γκρίζα στολή με μάσκα και κάτι πήρα από αυτό. Στο πρώτο εξώφυλλο του Batman το 1939, ήταν απλά μια γκρίζα φιγούρα με κουκούλα και είχε άκαμπτα πτερύγια νυχτερίδας που ήταν κάπως στερεωμένα στο πίσω μέρος των χεριών του. Ο λόγος που αναθεώρησα αυτό το κομμάτι ήταν ότι κατάλαβα πως θα ήταν πολύπλοκο να πολεμά έτσι. Οπότε έκανα αλλαγές στην εμφάνιση σε κάθε ιστορία. Πραγματικά, ο Μπάτμαν άρχισε να ωριμάζει πολύ γρήγορα, μόλις μέσα σε ένα χρόνο. Τα σχέδια γίνονταν καλύτερα, τα φτερά της νυχτερίδας έρεαν καλύτερα κλπ.». Το όνομα του Μπρους Γουέιν εμπνεύστηκε από τον Ρόμπερτ Μπρους ή Ροβέρτο τον Α’ της Σκωτίας, τον θρυλικό ηγέτη του Μεσαίωνα και διακρίθηκε στους πολέμους της Σκωτσέζικης Ανεξαρτησίας. Ο θρίαμβος του «Σκοτεινού Ιππότη» Η πρώτη ιστορία του Μπάτμαν στο Detective Comics ήταν μόλις έξι σελίδες αλλά αμέσως τράβηξε το ενδιαφέρον του κοινού. Από την δεύτερη εμφάνιση άρχισε να πουλάει καλά. «Πολύ καλύτερα ακόμη και από την πρώτη φορά που σύστησα τον Ρόμπιν». Ο Ρόμπιν, ένα αγόρι υπερήρωας, μπαίνει στην ζωή του Μπάτμαν το 1940 και για τον Κέιν αποτελεί ένα «σπουδαίο άγγιγμα ιδιοφυίας», διότι έδωσε τη δυνατότητα να ταυτιστούν τα παιδιά με έναν συνομήλικό τους υπερήρωα που παλεύει δίπλα στο ίνδαλμα τους. Ο Μπάτμαν κατάκτησε νωρίς το Χόλιγουντ, επισφραγίζοντας την επιτυχία του. Η πρώτη σειρά με τις περιπέτειές του γυρίστηκε το 1943 από την Columbia. Ο Κέιν θυμάται την φτωχή παραγωγή και την έκπληξη του όταν είδε ένα μικρό γκρι αυτοκίνητο που προοριζόταν για Batmobile. «’Ηξερα ότι ήταν χαμηλός ο προϋπολογισμός αλλά αυτό ήταν γελοίο» έλεγε αργότερα. Τότε είπε στον σκηνοθέτη να πάρει μια μαύρη λιμουζίνα, να της κολλήσει ένα πτερύγιο που να μοιάζει με φτερό νυχτερίδας και θα είχε ένα αξιοπρεπές Batmobile. Ο Κέιν συνέχισε να σκιτσάρει τις περιπέτειες του Μπάτμαν μέχρι και το 1943 και μετά αφοσιώθηκε στο καθημερινό κόμικ «Μπάτμαν και Ρόμπιν» για τις εφημερίδες. Επέστρεψε στην δημιουργία μεγάλων ιστοριών του Μπάτμαν το 1946 και εξακολουθούσε να έχει ενεργητική συμβολή στην δημιουργία του μέχρι που αποσύρθηκε από την ενεργό καλλιτεχνική δράση το 1968. Η επιτυχία της τηλεοπτικής μεταφοράς του Μπάτμαν το 1966 άνοιξε νέο κύκλο δημοφιλίας του ήρωα και του δημιουργού του σε ένα νέο κοινό. Η δουλειά του μπήκε στις αίθουσες τέχνης και στα μουσεία, επηρεάζοντας το ρεύμα της pop art. Ο Κέιν συνέβαλε ως καλλιτεχνικός σύμβουλος και στις πρώτες τρεις ταινίες του Μπάτμαν από το 1989. Έφυγε από την ζωή στις 3 Νοεμβρίου του 1998. Ο Μπάτμαν αιχμαλώτισε τις καρδιές και τα μυαλά των νέων γενιών επί επτά δεκαετίες και εξακολουθεί να το κάνει. Ο «Σκοτεινός Ιππότης» έχει καταστεί ένας μύθος που ξεπερνά σε επιρροή τις εκδόσεις και τις μεταφορές του στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Έγινε αναπόσπαστο κομμάτι του λαϊκού πολιτισμού των Αμερικανών και έγινε αποδεκτός από όλες τις τάξεις και τα πνευματικά επίπεδα συμβάλλοντας εντυπωσιακά στην αποενοχοποίηση της τέχνης των κόμικ από την «ρετσινιά» του προϊόντος της «υποκουλτούρας». Αν και ο Μπάτμαν δεν υπονόησε αντισυστημικές οπτικές, ωστόσο, ο κόσμος του είναι ένα νοσηρό «περιβόλι» στο οποίο «ανθίζουν» η βία, το έγκλημα, η πολιτική και οικονομική διαφθορά, η παρακμή κάθε αξίας του αστικού κόσμου. Ο μανιχαϊσμός του είναι δηλωμένος αλλά στην πράξη γίνεται ασαφής. Το αίσθημα και η ανάγκη για δικαιοσύνη δεν ξεφεύγει από την προσωπική, ωμή οριοθέτηση της εκδίκησης και σε συνδυασμό με την κυριαρχία του αρχετυπικού «μοναχικού τιμωρού», του φοβικού έστω και στην υποψία συνεργατικής δράσης - ο Ρόμπιν θα είναι πάντα ένα ανείπωτο βάρος - οδηγεί σε ένα αίσθημα ματαιότητας. Στην Γκόθαμ, η οποία θα μπορούσε άνετα να είναι η επιτομή της καπιταλιστικής μητρόπολης, εντελώς διαφορετική από την Μητρόπολη του Superman που αφήνει περιθώρια στην ψευδαίσθηση του θριάμβου του Καλού, τα όρια ανάμεσα στο Καλό και το Κακό είναι τόσο δυσδιάκριτα, όσο εκείνα της τυχαιότητας με την οποία αποφασίζει την τύχη των θυμάτων του, στρίβοντας ένα κέρμα, ο επίσης διχασμένος, πρώην εισαγγελέας - άγγελος της Κάθαρσης, Χάρβεϊ Ντεντ, που ένα ατύχημα θα τον μετατρέψει στον επικίνδυνο εγκληματία Two-Face. ‘Η όπως η επίσης σκοτεινή Σέλινα Κάιλ, η Catwoman. Ακόμη και ο Τζόκερ, ο πλέον αμοραλιστής εχθρός του Μπάτμαν, λειτουργεί ως ένα ιδιότυπο alter ego για έναν υπερήρωα ο οποίος υπάρχει μέσα από την ύπαρξη του απόλυτου Κακού. Παρά τις συνεχείς, αντικειμενικές προσαρμογές του στην αισθητική κάθε εποχής, την πρόσκαιρη «ελαφρότητα» του χαρακτήρα του από την στιγμή της εμφάνισης του «πολύχρωμου» Ρόμπιν, τους διαφορετικούς καλλιτέχνες και συγγραφείς που πήραν την σκυτάλη των ιστοριών του στο πέρασμα του χρόνου, ο Μπάτμαν εξακολουθεί να κοιτά μέσα από την μάσκα του κατευθείαν στην ψυχή μας, στις μύχιες σκέψεις και τα ανεκπλήρωτα όνειρά μας, στην «σκοτεινή» μας πλευρά. Ίσως επειδή έρχεται από πολύ μακριά. Από το αναγεννησιακό πνεύμα που όμως γεννήθηκε μέσα από την «σκοτεινιά» του Μεσαίωνα και τον κουβαλά. Ίσως γι’ αυτό ο Κέιν έλεγε με κάθε ευκαιρία: «Και τώρα κλείνοντας θέλω να πω, σ’ ευχαριστώ Λεονάρντο, όπου κι αν βρίσκεσαι!». Πηγή
  17. Έστι δε Trinity στο σύμπαν της DC Comics η σύμπραξη των τριών ισχυρότερων, ιστορικότερων και (ενδεχομένως) δημοφιλέστερων υπερηρώων της, ήτοι, κατά σειρά αρχαιότητας: Superman, Batman, Wonder Woman., οι οποίοι συχνά-πυκνά καλούνται να αντιμετωπίσουν κάποιες κοινές απειλές και να μας προστατέψουν από υπερκακούς εγκληματίες. Στα πλαίσια του DC Universe: Rebirth, η DC Comics κυκλοφόρησε μηναίο περιοδικό με τις περιπέτειες των τριών ηρώων, εμπιστευόμενη τις τύχες τους στο σενάριο και το σχέδιο του Francis Manapul, δουλειά του οποίου είχαμε δει στα ελληνικά σε κάποιους τόμους Flash της σειράς των Έθνους/Anubis. Το τεύχος περιλαμβάνει τα δύο πρώτα από τα συνολικά έξι τεύχη του πρώτου story arc (Better Together), που πρόσφατα κυκλοφόρησε και σε τομάκι στις ΗΠΑ. Φυσικά, στα ελληνικά, η ιστορία θα ολοκληρωθεί σε τρία συνολικά τεύχη, το δεύτερο εκ των οποίων θα κυκλοφορήσει στα καθ'ημάς στις 27/07, αν όλα πάνε καλά. Δεν είμαι σίγουρος ότι είναι η καλύτερη επιλογή του Rebirth από καθαρά αναγνωστική αξία, αλλά υποθέτω ότι βγήκε και για να συμπέσει με την κυκλοφορία της ταινίας Wonder Woman, συνεπώς κρίνεται ως έξυπνη κίνηση από καθαρά εμπορική σκοπιά. Για την έκδοση να μην τα ξαναλέμε, επίπεδο Anubis, αυτό φτάνει. Η τρίτη έκδοση του Rebirth στα ελληνικά (υπάρχει και ο εξαιρετικός Superman), ας ελπίσουμε λοιπόν, να δούμε και κάτι από τον Batman του Tom King. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους Βασιλεύς των κόμικς, leonidio & tsironick.
  18. Η νέα συνδρομητική τηλεοπτική πλατφόρμα της DC με τίτλο DC Universe, δεν θα έχει μόνο τηλεοπτικές σειρές στο πρόγραμμα της. Ένα από τα προγράμματα της, θα είναι και το DC Daily, μια ειδησεογραφική/ψυχαγωγική εκπομπή με θέμα της οτιδήποτε έχει σχέση με την DC και με εναλλασσόμενους παρουσιαστές, που την πρώτη εκπομπή της θα παρουσιάσει ο Κέβιν Σμιθ. Περισσότερες πληροφορίες για το τι θα περιέχει η εκπομπή θεματολογικά, θα βρείτε εδώ. Μέρος του προγράμματος του πάντως θα διατίθεται και σε άλλες πλατφόρμες.
  19. Το σύμπαν της DC υποφέρει από Crisis Το παρόν άρθρο διαβάστηκε αρχικά στα πλαίσια του Reflections at Death Disco με αφορμή το DC Rebirth του 2017. Μιλάει για το ιστορικό των Crisis Events (Crisis on Infinite Earths, Infinite Crisis, Final Crisis) δηλαδή των reboot του DC Universe. Θα σας εξομολογηθώ κάτι: ποτέ δεν ήμουν φαν των ηρωών της DC Comics… Μερικά από τα πιο αγαπημένα μου κόμιξ τα έχει εκδώσει η DC. Σπίτι μου έχω περισσότερα τομάκια DC από Marvel (για αυτό φταίει η Vertigo), αλλά το κυρίως σύμπαν τους ποτέ δε μου έκανε κλικ. Αυτό που νομίζω ότι μου τη σπάει είναι ότι έχουμε τον Σούπερμαν και όλα του τα σόγια, καμία 30-ρια τυπάδες που ντύνονται σα νυχτερίδες, μια στρατιά από Green Lanterns και κάτι αμαζόνες. Σκέτη οικογενειοκρατία. Αν ήθελα να διαβάσω για μασκαράδες, οικογενειοκρατία και σενάρια πέρα από κάθε πραγματικότητα, θα διάβαζα τα πρακτικά της Βουλής. Και, όπως και η Ελλάδα, έτσι και το σύμπαν της DC βρίσκεται σε μία ατέρμονη κρίση τα τελευταία… 32 χρόνια. Αλλά δε μιλάμε για μία πεζή οικονομική κρίση με μνημόνια, PSI και αξιολογήσεις. Όχι, μιλάμε για Κρίση σε Πολλαπλές Γαίες και Ατέρμονη Κρίση και Τελική Κρίση. Ή, για να το πω στα Ελληνικά, τα crossover των Crisis Events. Τώρα, για όσους δε μιλάνε τη Γλώσσα των geeks, (αλήθεια, πώς καταλήξατε εδώ; ) ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η DC έβγαζε κόμιξ από το 1930. Superman, Batman, Wonder Woman, Green Lantern, Flash, Green Arrow κλπ. Οι τρεις πρώτοι πουλάγανε καλά. Οι υπόλοιποι, κουβάς. Και κάποια στιγμή, το 1950 οι υπερήρωες είχαν αρχίσει να πιάνουν πάτο σε πωλήσεις, οπότε οι περιπέτειες των τριών τελευταίων σταμάτησαν να εκδίδονται. Τότε είχαν τη μεγαλοφυή ιδέα να τους αντικαταστήσουν με νεότερες εκδοχές τους. Έτσι, τη θέση του Jey Garrick ως Flash την πήρε ο Barry Αllen, τον Green Lantern Alan Scott τον αντικατέστησε ο Hal Jordan ενώ το concept του δεύτερου άλλαξε δραματικά: αντί για ένας τυπάς με μαγικό λυχνάρι ο Green Lantern ήταν πλέον διαστημόμπατσος. Ακόμα και η υπερομάδα της DC, η Justice Society of America μετονομάζεται σε Justice League of America για να είναι πιο edgy και νεανική. Το θέμα ήταν βέβαια ότι κάποιοι φαν έχουν μεγαλώσει με και αγαπήσει τις παλιές εκδοχές. Έτσι λοιπόν, οι εκδότες ψάχνουν τρόπο να τις επαναφέρουν. Έτσι, το 1961, ο Flash Barry Allen τρέχει τόσο γρήγορα που χάνει το συντονισμό με τον κόσμο του και περνάει σε μία άλλη διάσταση. Εκεί συναντάει τον Jay Garrick και την JSA. Αυτή είναι η Earth 2 όπου οι παλιοί ήρωες ζουν ακόμα. Στα επόμενα χρόνια θα δούμε πολλές συνατήσεις των ηρωών από τις διαφορετικές Earths, θα δούμε και άλλες παράλληλες διαστάσεις ενώ γύρω από την Earth 2 δημιουργούνται και νέοι τίτλοι, καλή ώρα το Infinity Inc. Είμαι σίγουρος ότι θα γκρινιάξεις για την Earth 2, Μιχάλη… Εντάξει, εμείς οι geeks μπορεί να χύναμε τα βρακάκια μας με τους παράλληλους κόσμους, τις εναλλακτικές πραγματικότητες, το πώς οι χαρακτήρες γίνονταν retcon (άλλαζαν δηλαδή δυνάμεις και ιστορία αναδρομικά για να γίνονται πιο σύγχρονοι), αλλά για φανταστείτε κάποιον κακομοίρη που έλεγε: «είδα χθες στην τηλεόραση τις ταινίες με τον Christopher Reave, ας διαβάσω κανένα τεύχος Superman». E, φανταστείτε τώρα τον ίδιο τυπά να πάει να πάρει κανέναν Earth 2 τίτλο, όπως το Infinity Inc που λέγαμε παραπάνω, επειδή του είπαν ότι εκείνος ο καινούριος σχεδιαστής ο Todd McFarlane είναι καλός… Και, εντελώς ξαφνικά, ανακαλύπτει ότι ο Superman είναι εξηντάρης, ο Batman νεκρός, στη θέση του είναι η κόρη που έκανε με τη Catwoman, ο Green Lantern φοράει κόκκινα και πράσινα και, αντί να μη μπορεί να επηρεάσει πράγματα με κίτρινο χρώμα δε μπορεί να επηρεάσει πράγματα από ξύλο. Ο Flash είναι επίσης εξηντάρης και φοράει ένα αστείο καπέλο και οι υπόλοιποι της JLA δεν υπάρχουν. Αν σας φαίνεται απίθανο, ο υποφαινόμενος έμαθε τι έστι Earth2 όταν ξεκίνησε να διαβάζει Infinity Inc το 2000-κάτι… Ε, πίσω στον ευκαιριακό αναγνώστη της δεκαετίας του ’80, φανταστείτε να πάει παραξενεμένος στον κομιξά της γειτονιάς, όπου και λοιδωρείται επειδή δεν ξέρει για τις Earth 1, 2, 3 κλπ και καταλήγει τελικά να διαβάζει X-men, όπου κάθε, μα κάθε χαρακτήρας έχει σε κάθε, μα κάθε τεύχος έναν μονόλογο για το ποιος είναι, ποιες είναι οι δυνάμεις του και σε ποιο σημείο βρίσκεται το προσωπικό του story arc (πριν καταλήξει να βλάπτει την υπόλοιπη ομάδα του σε κάποια μάχη με υπερκακό). Βάλτε τώρα μέσα και το ότι μιλάμε για χαρακτήρες που εκδίδονταν πενήντα χρόνια και τους τόνους αλλαγών που έχουν φάει. Μόνο ο Σουπερμαν δηλαδή, που ξεκίνησε με την ιδιότητα να πηδάει πολύ ψηλά και κατέληξε κάποια περίοδο να έχει μέχρι και υπερεγγαστριμυθισμό, έχει αλλαχθεί πιο πολλές φορές και από πουκάμισο τραπεζικού υπαλλήλου. Και, επίσης, στο ενδιάμεσο η DC είχε πάει και αγοράσει τα δικαιώματα σε χαρακτήρες άλλως εταιρειών, πχ του Captain Marvel γνωστό και ως Shazam. Και έπρεπε να στήσει ολόκληρη ιστορία για το πως ο Σούπερμαν και ο Κάπταιν Μάρβελ θα καταφέρουν να παίξουν μπουνιές… Υποτίθεται θα μας εξηγούσες τι είναι το Crisis on Infinite Earths (για άλλη μία φορά). Εδώ πρέπει να κάνω μία σύντομη παρένθεση. Αυτό που διαφοροποιεί τους ήρωες της DC από αυτούς της Marvel είναι ότι είναι larger than life όπως λένε και στο χωριό μου. Δεν τους απασχολεί αν θα πληρώσουν το νοίκι ή αν τους έφτυσε η εκάστοτε γκόμενα, όχι, είναι σχεδόν θεοί ανάμεσα στους ανθρώπους, ατσαλάκωτοι και αήτητοι. Ακόμα και ανθρώπινοι χαρακτήρες όπως ο Batman δηλαδή φαντάζει θεός. Μέχρι και οι αδυναμίες τους, ο κρυπτονίτης, η φωτιά, το κίτρινο χρώμα, όλα αυτά φέρουν έντονα το μυθολογικό στοιχείο. Και δε το λέω εγώ αυτό, αλλά θα φτάσουμε και στο Final Crisis. Για το λόγο αυτό λοιπόν δεν αρκούσε να κάνουν μία υποσημείωση που θα έλυνε το πρόβλημα τους. Βλέπετε, εκείνη την εποχή υπήρχαν οι φαν και οι δημιουργοί που ήθελαν να υπάρχει συνέχεια μεταξύ των ιστοριών. Η προσπάθεια λοιπόν να φέρουν στα ίσια το φανταστικό τους σύμπαν και να δώσουν και μία πιο εύκολη αναγνωστική εμπειρία στους αναγνώστες τους, ήταν να εκδόσουν το Crisis on Infinite Earths, μία υπερεπική μίνι σειρά 12 τευχών όπου όλα θα αλλάξουν. Για πάντα. ΝΤΟΥΝΝΤΟΥΝΝΤΟΥΝ!!! Το σενάριο ήταν του Marv Wolfman σε συνεργασία με τον George Perez (που έκανε και το σχέδιο), που ήταν ήδη υπεύθυνοι για τη μεγάλη επιτυχία του New Teen Titans. To στόρυ έχει ως εξής: είναι ένας υπερκακός, ο Anti-monitor, που θέλει να καταστρέψει το πολυσύμπαν, σκοτώνει τον καλό Monitor, μόνο πως αυτός στρατολογεί τους ήρωες από 5 Earths και οι υπερκακοί ενώνουν τις δυνάμεις τους εναντίον των ηρωών και κάποιος γνωστός ήρωας πεθαίνει για να σώσει τον κόσμο και τον αντικαθιστά ο βοηθός του. Ειλικρινά δε θυμάμαι τι άλλο γίνεται, γιατί πάνε και κάτι χρόνια. Διαβάστε τη wikipedia. Στο τέλος όλες οι παράλληλες διαστάσεις ενοποιούνται σε μία, ενώ οι ήρωες αρχίζουν να συνυπάρχουν, με τη JSA να είναι οι πρόγονοι της JLA και συνταξιούχοι που παίζουν πρέφα. Κάποιοι ήρωες της Earth 2 παίρνουν μεταγραφή στην Earth 1 και αποκτούν δική τους ιστορία, για παράδειγμα οι Power Girl και Huntress που δεν είναι πια σόγια του Batman και του Superman. To Crisis on Infinite Earths είναι ΓΑ-ΜΑ-ΤΟ! Έκανε τεράστια επιτυχία εμπορικά και καλλιτεχνικά, ήταν μία επική ιστορία που άλλαξε για πάντα τόσο το DCU όσο και τα υπερηρωικά κόμιξ. Από τότε καθιερώθηκαν τα τεράστια καλοκαιρινά crossover, όπου “Το σύμπαν της Χ εταιρείας δε θα είναι ποτέ πια το ίδιο, δηλαδή μέχρι το μεθεπόμενο event όπου θα επιστρέψουμε στο status quo.” Λύθηκαν τα προβλήματα του DCU έτσι; Μαντέψτε τι, όχι. Σκεφτείτε πχ ότι το Flash of the Two Earths, η ιστορία που ο Barry Allen συναντάει τον Jay Garrick είναι τόσο εικονική και τόσο συνυφασμένη με το Flash που κάθε έκδοση, εκτός από την τηλεοπτική των 90’s, είχε ταξίδια σε παράλληλες διαστάσεις. Αργά ή γρήγορα, όσο κι αν έχεις μόνο μία γη, είναι μοιραίο ότι το κοινό θα θέλει να ξαναδεί τον Φλας να συναντάει Φλας άλλων εποχών ή κόσμων. Παρομοίως, ήρωες που το 1959 ίσως να ήταν κουλ, ίσως να ήταν παρωχημένοι στα 90’s και να έπρεπε να αλλαχτούν, ενώ οι συγγραφείς σιγά μη δεν επανέφεραν σταδιακά χαρακτήρες που είχαν πεθάνει η σβηστεί στο Crisis. Τέλος, μιλάμε για μία ενιαία Γη, δηλαδή υπήρχε μία πανσπερμία, όπου πχ ο Μορφέας και οι υπόλοιποι Αιώνιοι του Neil Gaiman συνυπήρχαν με τον Aquaman και τον Martian Manhunter. Είναι μοιραίο ρε παιδί μου, δέκα χρόνια μετά, να έχει γίνει (συγνώμη για την έκφραση) ένα τριμπούρδελο και πάλι το DCU. Έτσι, το 1994 έρχεται το Zero Hour, κυρίως επειδή θέλουν να μας δώσουν έναν νέον Green Lantern, τον Kyle Rayner. Έτσι, ο αρχικός καινούριος Green Lantern Hal Jordan τρελαίνεται και αρχίζει να σβήνει το χρόνο (σε μία προσπάθεια της DC να βάλει μία τάξη στα διάφορα timelines που έχουν δημιουργηθεί εξαιτίας και του Legion of Super-heroes, μιας υπερομάδας που δραστηριοποιείται το 30.000 μ.Χ.). Το αποτέλεσμα ήταν να μπει μία σειρά και να καθαρίσει το ρόστερ από παλιούς ήρωες και να δημιουργήσει νέες, επίσης τεράστιες τρύπες που προσπάθησαν να διορθώσουν. Πώς; Μα φυσικά με το Infinite Crisis του 2005. Ακούστε λοιπόν τι σκέφτηκαν τα άτομα. Υπάρχουν κάποιοι χαρακτήρες από το πρώτο Crisis, που αναγκάστηκαν να μείνουν εκτός πραγματικότητας, για να μην έχουμε χαρακτήρες από παράλληλες πραγματικότητες στον ίδιο κόσμο. Ε, λοιπόν, ένας από αυτούς, ο Superboy Prime, τα παίζει και αρχίζει να βαράει μπουνιές στους τοίχους της πραγματικότητας. Αλλά, επειδή είναι σούπερ μπουνιές δημιουργούσαν αναταραχές στο χωροχρονικό συνεχές. Τεσπα, για να σοβαρέψουμε λίγο έχουμε τον Superman της Earth 2 και τον Lex Luthor της Earth 3 να συνωμοτούν μαζί του για να αλλάξουν τον κόσμο, επειδή είναι απογοητευμένοι από το πόσο grim and gritty είναι οι νέοι ήρωες. Αν απορείτε για τη σκοτεινή εποχή των κόμιξ, αναφέρομαι σε αυτή στο αρθράκι για τον Cable και τον Deadpool. Infinite Crisis Στην πορεία γίνεται μία τεράστια μάχη, όπου πλακώνονται όλοι με όλους, παράλληλοι κόσμοι δημιουργούνται και καταστρέφονται και, στο τέλος, όλες οι ιστορίες ξεκινάνε με απόσταση ενός χρόνου από το τέλος του event. Για να καλυφθεί το ενδιάμεσο, η DC έβγαλε το 52, μία εβδομαδιαία σειρά που μας δείχνει σταδιακά το τι έγινε μετά το τέλος του Infinite Crisis. Και είναι και γαμώ τις σειρές. Έχει δευτέρας διαλογής ήρωες και σταδιακά μας οδηγεί σε μία πολύ ενδιαφέρουσα ανατροπή. Ήταν τόση η επιτυχία του Infinite Crisis που οι σειρές που οδηγούσαν σε μεγάλα crossover έγιναν επίσης θεσμός. Καλή ώρα το Countdown to Final Crisis που έσπασε σε ένα κάρο μικρότερες σειρές και… Και το Final Crisis κύριε; To Final Crisis γιατί δεν είναι στην ανάρτηση; Το countdown to Final Crisis ήταν τόσο κακό και το ίδιο το Final Crisis τόσο ακατανόητο που δεν έχω τι να γράψω για αυτό. Μπλέκει τον Darkseid και τους New Gods και προσπαθεί μάλλον να πει ότι οι υπερήρωες της DC είναι οι Θεοί του Πέμπτου Κόσμου, αλλά κι εγώ το διάβασα σε ανάλυση στο ίντερνετ. Επίσης, δεν μπήκα στον κόπο να διαβάσω ούτε το Flashpoint, που ξαναάλλαξε το σύμπαν της DC το 2011. Από το event αυτό, που το έπιασε απέξω-απέξω και η τρίτη σαιζόν Flash και που ετοιμάζουν να το μεταφέρουν και στο σινεμά, για να σώσουν το χάλι του Snyder. Από το κομιξάδικο Flashpoint βγήκε και το New 52, ένα γερό reboot του κυρίως σύμπαντος, που άλλαξε όλη την ιστορία του DCU έτσι ώστε να έχει συμβεί σε 5 χρόνια. Αν μας εξηγήσουν πως ο Batman κατάφερε σε 5 χρόνια να εκπαιδεύσει 4 Robin θα… α, ξανακάνανε και πάλι reboot, το DC Rebirth το 2017. Αυτό ευτυχώς ήταν μόνο ένα τεύχος. Και έβαλε και τους Watchmen στο DCU… Ρε φίλε, γιατί τα διαβάζουμε όλα αυτά; Όσοι από εσάς δε διαβάζετε κόμιξ (ή διαβάσατε κάποτε δύο-τρεις τόμους) θα μας περνάτε για ανώμαλους που καθόμαστε και διαβάζουμε ντάνες από τεύχη, γιατί κάθε ένα από τα events που σας ανέφερα πρέπει να είναι 1-2 εκατοντάδες αλληλένδετων τευχών έκαστο. Ή ίσως και να γουστάρετε αλλά, να αναρωτιέστε γιατί δεν τα έχετε δει όλα αυτά σε σειρές. Κάποιοι ίσως και να αναρωτιέστε: μα γιατί κάθονται και κάνουν τόσο κόπο; Θα απαντήσω μόνο στο τελευταίο ερώτημα, επειδή τα δύο πρώτα χρειάζονται ψυχίατρο. Και η απάντηση είναι: για τα λεφτά. Πόσοι από εσάς θα διάβαζαν μία ιστορία που “δεν είναι αληθινή”; Ελάχιστοι. Έτσι και στα κόμιξ, όταν αλλάξεις έναν χαρακτήρα και ξαναβγάλεις από την αρχή την ιστορία του, τότε ό,τι έχεις βγάλει ως τότε με αυτόν γίνεται “ψέμα”. Και κανένας δε θα τη διαβάσει. Παράλληλα, όταν ξεκινήσεις με μία “φρέσκια νέα αρχή” ο αναγνώστης που ίσως να είχε κουραστεί από τις ατέρμονες επαναλήψεις να σου ξαναδώσει μία ευκαιρία. Άρα, όταν κάνεις ένα reboot κερδίζεις βραχυπρόθεσμα σε πωλήσεις. Επειδή μιλάμε για υπερήρωες, που είναι hot στις μέρες μας, έχουμε μεταφορές σε κινηματογράφο, τηλεόραση κλπ, οι περισσότεροι ξέρουμε ότι ο Ρόμπιν είναι ο Ντικ Γκρέησον, ο Φλας ο Μπάρυ Άλλεν, ο Spiderman ο Πήτερ Πάρκερ και ο Steve Rogers o Captain America. Φανταστείτε τώρα τη φάτσα κάποιου που παίρνει να διαβάσει αυτά τα κόμιξ σε κάποια φάση τα τελευταία 20 χρόνια για να δει ότι: ο Ρόμπιν είναι ο Τιμ Ντρέηκ και ο Ντικ Γκρέυσον είναι ο Nightwing. O Flash λέγεται Wally West και είναι o πρώην Kid Flash. Ο Spiderman είναι είτε ο Doctor Octapus που έχει καταλάβει το σώμα του Peter Parker είτε ένας πορτορικανός έφηβος ονόματι Miles Morales, ανάλογα με το αν θα διαβάσετε το Superior ή το Ultimate Spiderman. Ο Captain America αυτή τη στιγμή είναι ο Sam Wilson, o πρώην Falcon, ενώ μέχρι πρόσφατα ο Thor ήταν γυναίκα και το όνομα Iron Man το μοιράζονταν μία μαύρη έφηβη, η Riri Williams και ο Victor Von Doom. To πρόβλημα είναι ότι ο αναγνώστης θέλει να διαβάσει τους ήρωες που ξέρει, για αυτό και οι αυθεντικοί αργά ή γρήγορα ανασταίνονται. Παράλληλα όμως, τι θα γίνει με αναγνώστες που μεγάλωσαν διαβάζοντας τις περιπέτειες του Wally West ως Flash; Τι να του πει αυτός εκεί ο Barry Allen (που δεν είναι σαν τον Barry Allen της σειράς που παίζει τώρα, αυτός της σειράς έχει πολλά στοιχεία του Wally West). Έτσι καταλήγουμε με εκδοχές που συνυπάρχουν ή αλλάζουν η μία με την άλλη. Το DC rebirth (και κάθε άλλο reboot) αυτό που ουσιαστικά πάει να κάνει είναι να επανεισάγει κάποιους παλιούς και αγαπημένους χαρακτήρες στο DCU. Aνάμεσά τους και κάποιους που δεν είχαμε ξαναδεί ως μέλη του στο παρελθόν, και ναι, μιλάω φυσικά για τους Watchmen. Α, και κάτι τελευταίο: αν μετά από τα παραπάνω πείτε: πω!!!! η DC είναι μπέρδεμα, ας διαβάσω καλύτερα Μάρβελ. E, να ξέρετε ότι ένα παρόμοιο crisis reboot έκαναν το καλοκαίρι του 2016 με το Secret Wars. Και ετοιμάζουν και ένα μεγάλο restart το καλοκαίρι του 2018… white-echoes.eu
  20. Ο Μπάτμαν βρίσκεται σε περίοδο αλλαγών. Έχει αποφασίσει να προσεγγίσει διαφορετικά το θέμα στρατολόγησης νέων βοηθών, καθώς και τον τρόπο που η - εκτενή πλέον - «οικογένεια» του δρα. Τίποτα όμως δεν θα τον κάνει να εκτιμήσει ξανά περισσότερο τα πράγματα, όταν καλείται να αντιμετωπίσει μια κατάσταση, που ο ίδιος δεν επαρκεί, που χρειάζεται κάποιον με υπερδυνάμεις, κάτι που η Γκόθαμ δεν έχει. Και σε αυτή την στιγμή θα εμφανιστούν δύο νέοι ήρωες: Ο Γκόθαμ και η Γκόθαμ Γκερλ. Τι θα γίνει όμως όταν από φίλους, κάποιος τους μετατρέψει σε εχθρούς; Αρκεί ο Μπάτμαν για να τους βγάλει από το σκοτάδι; Να που εμφανίστηκε και στην χώρα μας το πρώτο storyline του Tom King, ενός συγγραφέα που μετά το Vision βρίσκεται σε συνεχή άνοδο, δικαιολογημένα. Ο Batman του π.χ. παρόλο που είναι διαφορετική η προσέγγιση του, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την περίοδο του Scott Snyder στον τίτλο. Η έκδοση είναι στα ίδια στάνταρ με όλες τις πρόσφατες κυκλοφορίες βιβλιοπωλείου της Anubis. Εκτός από τα έξι πρώτα τεύχη του τίτλου, περιέχει και το Batman Rebrith 01.
  21. Το Green Lantern – Emerald Dawn είναι ένα limited series έξι τευχών που εκδόθηκαν το 1990. Στόχος του ήταν να επαναπροσδιορίσει το συγκεκριμένο χαρακτήρα και να προμοτάρει το νέο του τίτλο. Η προηγούμενη σειρά είχε διακοπεί στο τεύχος 224, λόγω χαμηλών πωλήσεων, και με την ευκαιρία του Crisis of the Infinite Earths οι εκδότες είπαν να δοκιμάσουν και πάλι την τύχη της. Το ίδιο είχε γίνει και με άλλους χαρακτήρες της DC Comics. Μερικά χρόνια πριν είχε προηγηθεί το Man of Steel, ένα ακόμη Limited series που παρουσίαζε έναν νέο Superman, Πολύ πιο ανθρώπινο σε ένα πιο σαπουνοπερικό περιβάλλον με προσδιορισμένη continuity τύπου Spider-man. O Green Lantern άργησε λίγο να τύχει της ίδιας αντιμετώπισης και έτσι έχασε λίγο τον ντόρο του Crisis reboot. Το αποτέλεσμα μπορεί να πέρασε απαρατήρητο αλλά ήταν μια άκρως καλογραμμένη ιστορία. Ένας ανθρώπινος και αληθινός Hal Jordan είναι ο πρωταγωνιστής. Πιλότος δοκιμαστικών πτήσεων σε ιδιωτική εταιρία παλεύει με τους προσωπικούς του εφιάλτες. Ο πατέρας του, πιλότος και αυτός, είχε χάσει τη ζωή του μπροστά στα μάτια του γιού του με ένα πειραματικό αεροσκάφος. Το συγκλονιστικό αυτό βίωμα, η άστατη ζωή του και ένα μεθύσι οδηγούν σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα που προκαλεί παράλυση σε έναν φίλο του. Η ψυχική του υγεία κλονίζεται ακόμη περισσότερο, και χάνεται με παράδοξο τρόπο ώσπου ανακαλύπτει ένα εξωγήινο διαστημόπλοιο με ένα πτώμα. Ένας αστυνόμος του διαστήματος σκοτώνεται σε μια συμπλοκή του με έναν εγκληματία, και ο πρωταγωνιστής μας βρίσκει το όπλο του. Ένα δαχτυλίδι ευχών. Μέσω του Jordan ανακαλύπτουμε τι είναι αυτό το όπλο, ποιό αστυνομικό σώμα πρεσβεύει, πού δίνουν αναφορά, και ποιός είναι τέλος πάντων αυτός ο φοβερός εχθρός. Το κείμενο κυλάει όμορφα. Αν σας αρέσουν ιστορίες του διαστήματος αυτό το κόμικ είναι ό, τι πρέπει. Διασκεδαστικό με ενδιαφέροντες χαρακτήρες, και πολύ όμορφο σκίτσο. Το σενάριο είναι των Keith Giffen και Gerald Jones. Ο πρώτος είναι ακρογωνιαίος λίθος της εταιρίας εδώ και περισσότερο από 35 χρόνια, ενώ ο δεύτερος ήταν ένας συγγραφέας εκείνης της εποχής που δοκιμάστηκε με καλά αποτελέσματα θα έλεγα σε διάφορους τίτλους της DC. Το πρώτο τεύχος γράφτηκε από τον James Owsley (αργότερα γνωστός ως Christopher Priest) χωρίς να ασχοληθεί με το χαρακτήρα ξανά. Το σκίτσο είναι του Mark Bright, γνώριμός μας από τις τελευταίες ιστορίες του Iron Man του ελληνικού Σπάιντερ-μαν του Καμπανά. Με το τέλος της σειράς εκδόθηκε ο νέος μηνιαίος τίτλος που όμως δεν εκμεταλλεύτηκε τίποτα ως reboot. Το σενάριο παρουσίαζε έναν βετεράνο σουπερήρωα, άνω των 40, με γκρίζους κροτάφους, που ενώ ήταν πρωτότυπα τα σενάρια, ήταν λίγο αφιλόξενα για το εφηβικό κοινό. Προσωπικά το διασκέδασα, αλλά αυτή η μόδα της εποχής με τις σοβαρές ιστορίες του Alan Moore επηρέασε και αυτόν τον τίτλο. Στο τεύχος 50 έχουμε το τέλος του Hal Jordan ως Green Lantern, και πρωταγωνιστής γίνεται ένας 25άρης, ο Kyle Ryner, για μια γεμάτη δεκαετία. Μετά από ένα χρόνο έχουμε και δεύτερη σειρά, το Emerald Dawn II, εξίσου καλογραμμένη με τους ίδιους δημιουργούς. Η ιστορία επικεντρώνεται στο Sinestro, έναν σκληρό Green Lantern που γίνεται ο μέντορας του Hal Jordan στο νέο αυτό κόσμο που του παρουσιάστηκε. Και εδώ έχουμε ένα πολύ καλό σενάριο με ένα Sinestro κρυφό δικτάτορα στον πλανήτη του, που επιβάλλει την τάξη απολυταρχικά με ολέθρια αποτελέσματα. Ο ήρωάς μας προσπαθεί να του δείξει το σωστό δρόμο, στο τέλος όμως τον εκθέτει στον Παγκόσμιο Οργανισμό των GL. Χορταστική δράση με ωραία πλοκή. Ο σκιτσογράφος αναβαθμίστηκε με το να δουλέψει στο μηνιαίο τίτλο, με σενάρια που έδειχναν αδυναμία να κρατήσουν το ενδιαφέρον του κόσμου. Μπορεί να του λείπει αυτό το blockbuster στιλ που έχουν οι τίτλοι του Green Lantern την τελευταία δεκαετία, είναι όμως ένας καλός τίτλος να εξερευνήσεις το χαρακτήρα με ένα σενάριο που σέβεται τις ιστορίες του Silver Age, χωρίς να νοιώθεις ότι είναι κάτι μακριά από την εποχή μας. Σελίδες των συγγραφέων στο Wikipedia στα παρακάτω λινκς: Keith Giffen Gerard Jones Jim Owsley. Σελίδα του σκιτσογράφου M. D. Bright στο Wikipedia.
  22. Ένα ακόμα one-shot της Anubis, που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ λίγο καιρό πριν και φτάνει πολύ γρήγορα εδώ. Η επετειακή αυτή έκδοση βγήκε για να τιμήσει τα 25 χρόνια εκδοτικής παρουσίας της Harley Quinn. Περιέχει 4 ιστορίες της συμπαθούς εγκληματία, γραμμένες και σχεδιασμένες από ισάριθμους συγγραφείς και σκιτσογράφους. Οι ιστορίες είναι ελαφρώς χιουμοριστικές και μάλλον απευθύνονται σε άτομα που δεν έχουν ιδιαίτερη επαφή με την ηρωίδα ή την πρωτογνώρισαν μέσω της ταινίας. Ωραία έκδοση από την Anubis, περιέχει και γκαλερί με σχέδια. Λογικά, έχουν μεταφέρει αυτούσια την αμερικανική έκδοση.
  23. Ένα ακόμη one-shot της Anubis, βασισμένο σε τηλεοπτική σειρά (είχε προηγηθεί το Supergirl). Όπως και η προηγούμενη έκδοση, έτσι και αυτή βασίζεται σε υλικό που είχε πρωτοδημοσιευτεί διαδικτυακά (η ελληνική έκδοση περιλαμβάνει τα κεφάλαια 9, 10, 20-22). Προφανώς, απευθύνεται σε άτομα που παρακολουθούν την τηλεοπτική σειρά και όχι απαραίτητα σε φίλους των κόμικς. .. Το σενάριο είναι ανώδυνο, το σκίτσο απλό, είναι σαφές ότι όπως και το Supergirl, έτσι και ο Flash, απευθύνονται πρωτίστως σε νεανικό κοινό, οι υπόλοιποι ας προσπεράσουν. Σίγουρα δεν είναι κάτι που θα μείνει αξέχαστο, ας ελπίσουμε όμως να αποτελέσει εφαλτήριο και για άλλες εκδόσεις υψηλότερων προδιαγραφών Η έκδοση είναι πολύ καλή, όπως συνήθως συμβαίνει με την Anubis.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.