Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'X-Men'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 34 results

  1. Ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του sequel του First Class. 18 Ιουλίου 2014. Όλο το βασικό καστ θα γυρίσει όπως και ο Vaughn στην καρέκλα του σκηνοθέτη, ενώ τα γυρίσματα θα ξεκινήσουν τον Ιανουάριο του 2013 (αν δεν καταστραφεί ο κόσμος), για να επιτρέψουν στην Lawrence να ξεμπερδέψει με το The Hunger Games: Catching Fire. Προσωπικά θα ήθελα να δω 70's και άλλους b-list χαρακτήρες, να δώσει μερικά στοιχεία για το New Mutants το οποίο ετοιμάζεται και ίσως να μας έδειχναν Scarlet Witch/Quicksilver. Πηγή: Shh... [imdb=tt1877832]
  2. View File X-MEN DAYS OF FUTURE PAST ( CHRIS CLAREMONT - JOHN BYRNE ) To Days of Future Past είναι μία από τις διασημότερες περιπέτειες των Uncanny Χ-ΜΕΝ, και δημοσιεύτηκε στα τεύχη #141-142 της ομώνυμης σειράς. Στην Ελλάδα, για κάποιον ανεξήγητο λόγο δεν εκδόθηκε ποτέ από την Μαμούθ.παρόλο που οι ίδιοι διαφήμιζαν ότι θα το κάνουν.Εάν εκδιδόταν θα ήταν μεταξύ του #42 και 43 της σειράς, γιάυτο και τιμής ένεκεν στην εκδοτική που μας χάρισε τόσες υπέροχες στιγμές με αυτές τις σειρές, θα δείτε στην ελληνική αρίθμηση των τευχών τα νουμερα 42.1 και 42.2 με το λογότυπο της σειράς τότε. Η ιστορία εξαιρετικά πρωτοποριακή για την εποχή της, αναφέρεται σε ένα ζοφερό μέλλον όπου η Β.Αμερική και ο Καναδάς, έχουν καταληφθεί από ρομπότ,τους γνωστούς Φρουρούς( Sentinels). Η μεσήλικας πλέον Kέιτ Πράιντ, μία από τους λίγους επιζώντες της ομάδας των Χ-ΜΕΝ, αναλαμβάνει την αποστολή να ταξιδέψει νοερά στο παρελθόν και στον νεότερο της εαυτό ως προσπάθεια να αποτρέψει ένα συμβάν που θα σηματοδοτούσε και την έναρξη μιας αλληλουχίας γεγονότων που θα είχε ως αποτέλεσμα το μαρτυρικό αυτό μέλλον και την καταστροφή του κόσμου ! Η ιστορία αυτή ήταν επίσης η βάση του σεναρίου της πρόσφατης ομώνυμης κινηματογραφικής επιτυχίας. H ανάλυση είναι 2008x2835 στα 300dpi Enjoy! Submitter Dio Submitted 05/18/2015 Category SCANLATIONS Δημιουργοί Claremont Chris, Byrne John  
  3. Το Dark Phoenix θα κυκλοφορήσει στις 7 Ιουνίου 2019. Η ημερομηνία του "Dark Phoenix" επιβεβαιώνει αναφορές που ήθελαν την επόμενη ταινία X-Men, αρχικά γνωστή ως "X-Men: Supernova", να ασχολείται με την ιστορία της Jean Grey/Phoenix, την οποία θα υποδυθεί η ηθοποιός του "Game of Thrones" Sophie Turner ύστερα απ' την ερμηνεία της ως Grey το 2016 στο "X-Men: Apocalypse". Η προσαρμογή της σειράς Dark Phoenix υποστηρίζει τα λεγόμενα της παραγωγού των X-Men Lauren Shuler Donner που είπε ότι οι μελλοντικές ταινίες X-Men θα αφήσουν πίσω τους την δυναμική των Magneto/Professor X. Ο παραγωγός Simon Kinberg, που είπε ότι πιθανώς να σκηνοθετήσει την επόμενη ταινία X-Men, μίλησε για τα μαθήματα που πήρε απ' το Apocalypse, που περιλάμβανε και νύξεις για μια πιθανή ιστορία της Phoenix. Η σειρά της Dark Phoenix, με συγγραφέα τον Chris Claremont, είναι μια σειρά κόμικ X-Men που περιλαμβάνει την Jean Grey και την Phoenix Force όπου η δυνατότερη τηλεπαθητική μεταλλαγμένη μεταμορφώνεται στην Dark Phoenix, μια απ' τις μεγαλύτερες απειλές του σύμπαντος. Στοιχεία της ιστορίας αυτής περιλήφθηκαν στην ταινία του 2006 "X-Men: The Last Stand". πηγη [imdb=tt6565702]
  4.   Η ΤΖΗΝ ΓΚΡΕΥ πέθανε θυσιάζοντας την ζωή της για τους συντρόφους της; Πάει μας τελείωσε; Δεν το νομίζω πεθαίνουν τα παλικάρια, τα θηλυκά παλικάρια εννοώ, και ειδικά όταν πρόκειται για χαρακτήρες των κόμικς, όχι. Η ΓΚΡΕΥ επιστρέφει σαν Μαύρος Φοίνικας, η ΤΖΗΝ για να σώσει τους Χ-ΜΕΝ από τον θάνατο κάλεσε μια κοσμική οντότητα η οποία υιοθέτησε την ταυτότητα της τηλεπαθητικής ηρωίδας. Αν και νικήθηκε από την ομάδα των μεταλλαγμένων σαν φοίνικας που είναι ξαναγυρίζει, έχοντας ανεξέλεγκτη δύναμη και την απουσία της ΤΖΗΝ να την βοηθά να μπορεί να καταστρέψει τον κόσμο. Την ιστορία του Μαύρου Φοίνικα, την είχαμε διαβάσει στα μηνιαία τεύχη της ΜΑΜΟΥΘ με είχε ενθουσιάσει τότε με τις καταπληκτικές εικόνες και το καλοδουλεμένο σενάριο. Με την πρώτη ματιά που έριξα στην μοντέρνα εκδοχή τουλάχιστον στο σχέδιο δεν μου άρεσε και τόσο, ελπίζω όταν μπορέσω να το διαβάσω να μην απογοητευτώ και από το σενάριο. Είναι η τέταρτη φορά που οι εκδόσεις Οξύ Α.Ε. / Brainfood Εκδοτική ΜΕΠΕ με συνεργασία της εφημερίδος ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ προσφέρουν κάθε μήνα από δύο τόμους με χαρακτήρες που παράλληλα θα έχουν και τις κινηματογραφικές τους πρεμιέρες τον επόμενο μήνα σειρά έχει ο φιλικός μας γείτονας SPIDER-MAN. Και μέχρι την επόμενη φορά MAKE MY MARVEL Για το GC ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
  5. Τιμή καταλόγου: 16,50€ Από το οπισθόφυλλο: ******************** Άλλη μία έκδοση της Anubis στα γνωστά υψηλά της standards. Η ιστορία του Matthew Rosenberg αντιμετωπίζει με σεβασμό τον μύθο της Τζιν Γκρέι και παρόλο που κάθε ένα από τα 5 τεύχη του αρχικού limited series είναι σχεδιασμένο και από κάποιον άλλον σχεδιαστή, το σύνολο φαίνεται ομοιογενές. Ως έξτρα θα βρείτε 12 ολοσέλιδες εικόνες από εναλλακτικά εξώφυλλα διάσπαρτες μέσα στον τόμο.
  6. Τιμή καταλόγου: 19,99€ "Όταν ο Μαύρος Φοίνικας ξυπνά... ήλιοι παγώνουν και σύμπαντα πεθαίνουν" Συγκεντρωτική έκδοση των τευχών Uncanny X-Men #129-137, γραμμένα από τον Chris Claremont (X-Men: The End) και σε σχέδιο John Byrne (Fantastic Four) Τι να πει κανείς γι'αυτή την ιστορία. Τυχεροί όσοι την διαβάσαμε μικροί στο Χ-ΜΕΝ της Μαμούθ Κόμιξ. Μας εντυπωσίασε τότε και συνεχίζει να εντυπωσιάζει μέχρι σήμερα. Η έκδοση της Οξύ άψογη ως συνήθως, ένα κόσμημα για τη βιβλιοθήκη μας!
  7. Μέχρι να αποφασίσουν πως θα το λένε, το γράφω έτσι. Μια νέα σειρά βασισμένη στο σύμπαν των X-Men ετοιμάζουν από κοινού η Marvel Television με την 20th Century Fox Television (ναι, οι φήμες αλήθευαν), με τον Ματ Νιξ του Burn Notice να αναλαμβάνει το σενάριο (γρήγορος ρυθμός check, καλός διάλογος, check. Μπόλικες εκρήξεις, check ). Η σειρά είναι από αυτές στις οποίες η προβολή του πιλότου είναι υποχρεωτική αλλιώς θα πρέπει να αποζημιωθεί η παραγωγή, οπότε λίγο δύσκολο να μην την δούμε. Επίσης, παίρνει την θέση του Hellfire που είχε ανακοινωθεί παλιότερα, το οποίο δεν είναι πλέον υπό ανάπτυξη. Στην παραγωγή βρίσκουμε τα ονόματα των Bryan Singer, Lauren Shuler Donner, Simon Kinberg, Jeph Loeb και Jim Chory. Η υπόθεση σύμφωνα με το Variety. "Two ordinary parents who discover their children possess mutant powers. Forced to go on the run from a hostile government, the family joins up with an underground network of mutants and must fight to survive." Πηγή. [imdb=tt4396630]
  8. Οι Εκδόσεις Anubis παρουσιάζουν: Phoenix: Αναγέννηση ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ: Matthew Rosenberg ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΟΙ: Leinil Francis Yu, Carlos Pacheco, Joe Bennett, Ramon Rosanas ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Graphic Novel Η συνταρακτική επιστροφή μιας μεγάλης ηρωίδας! Χρόνια πριν, η Τζιν Γκρέι πέθανε και οι X-Men θρήνησαν το χαμό της. Τώρα, όταν περίεργα φαινόμενα εκδηλώνονται σε όλο τον κόσμο, οι X-Men καταλήγουν σε ένα μόνο συμπέρασμα: η μία και μοναδική Τζιν Γκρέι επέστρεψε! Η Κίτι Πράιντ, ο Γερασμένος Λόγκαν και ο Κύκλωπας βρίσκονται επικεφαλής ομάδων που ερευνούν τα φαινόμενα που έχουν σχέση με το Φοίνικα – αλλά, με φίλους να εξαφανίζονται και παλιούς εχθρούς να επιστρέφουν, δίνουν μια χαμένη μάχη. Στο μεταξύ, μια νεαρή ονόματι Τζιν αρχίζει να χάνει τα λογικά της στην ήρεμη, ανιαρή ζωή της. Όνειρα και εφιάλτες ξεχύνονται στον κόσμο γύρω της και αποκαλύπτουν ρωγμές στην πραγματικότητά της. Η Τζιν πρέπει να αποδράσει. Οι X-Men πρέπει να σταματήσουν τον κύκλο του θανάτου που φέρνει ο Φοίνικας. Και οι κόσμοι τους πρόκειται να συγκρουστούν – με αναπάντεχες συνέπειες! Στοιχεία βιβλίου Σχήμα: 17 x 26 Σελίδες: 136 Κωδικός Έκδοσης: ΕΒ-00-1622 ISBN: 978-960-623-119-3 Ημερομηνία Έκδοσης: 21/03/2019 Κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία!
  9. Αντί εισαγωγής. Το να γράψει κάποιος την ιστορία των X-Men, των χαρακτήρων , των δημιουργών, των εκδόσεων, όλων των προϊόντων του franchise, είναι ένα εγχείρημα που απαιτεί μήνες δουλειάς και μερικούς τόμους. Το uncannyxmen.net υπολογίζει τα τεύχη που αφορούν πολύ ή λίγο τους X-Men γύρω στα 3.000! Εδώ θα βρείτε συνοπτικά στοιχεία της εκδοτικής ιστορίας των X-Men καταρχήν και όπου είναι αναγκαίο των spin-off τίτλων. Παράλληλα με την παρουσία των χαρακτήρων (με τη χρονολογική σειρά εμφάνισης) θα δίνεται ένα σύντομο βιογραφικό τους μέχρι τις μέρες μας. Αυτό σημαίνει ότι παρακάτω περιέχονται πολλά SPOILERS ειδικά για κάποιον που θα θελήσει να διαβάσει στο μέλλον τα τεύχη των X-Men. Επειδή όμως τα τεύχη αυτά είναι εκατοντάδες και επειδή έχουν περάσει πολλά χρονάκια από τη δημοσίευσή τους μάλλον όποιος ενδιαφερόταν θα τα είχε διαβάσει. Εξάλλου μετά το εγχείρημα της Anubis να εκδόσει τους Astonishing X-Men των Whedon-Cassaday (μια έκδοση του 2004) όλα τα προηγούμενα τεύχη των X-Men «κάηκαν» για την ελληνική αγορά, μαζί δυστυχώς και η περίοδος του Grant Morisson (New X-Men). Για λόγους κάποιας σειράς και κάποιας λογικής αναφέρομαι αρχικά στις εκδόσεις που αφορούν το κύριο timeline της Marvel . Αν μπω και στα εναλλακτικά σύμπαντα (π.χ. Age of Apocalypse) θα προκύψει το χάος. Αναφορά στα εναλλακτικά σύμπαντα της Marvel θα γίνεται προς το παρόν μόνο όπου αυτά αλληλεπιδρούν με το κύριο timeline. Π.χ. η Rachel Summers, o Longshot, ο Bishop θα γίνουν Χ-Μen του κύριου timeline αν και προέρχονται από εναλλακτικές πραγματικότητες. Ως εκ τούτου δε θα γίνει καμία αναφορά στους Ultimate Χ-Μen. Η κύρια βιβλιογραφία είναι το μνημονικό μου από ότι έχω διαβάσει, το Wikipedia, το Marvel.com και το uncannyxmen.net. Το ενδιαφέρον του εγχειρήματος για κάποιον φανατικό με καλή γνώση της Αγγλικής που μπορεί να προσφύγει στις παραπάνω πηγές είναι περιορισμένο. Για όσους όμως έχουν μείνει στη διακοπή του τίτλου από την Modern Times ή ακόμα χειρότερα από τη Μαμούθ θα είναι ένα ενδιαφέρον update. Το εγχείρημα χωρίζεται σε περιόδους. Το πρώτο κεφάλαιο αφορά την πρώτη ομάδα των Χ-Men, το δεύτερο τη κλασική διεθνή ομάδα , που γνωρίσαμε στην Ελλάδα από τη Μαμούθ και πάει λέγοντας. Φιλοδοξία μου είναι να παρελάσουν όλοι οι (σαράντα περίπου) X-Men από την παρουσίαση. Ίσως πάρει κάνα μήνα. Καλή διασκέδαση. Κεφάλαιο 1ο : The X-Men (1963-1969) Οι X-Men είναι δημιούργημα του Stan Lee και του Jack Kirby. Το πρώτο τεύχος τους εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 1963, φυσικά από τη Marvel Comics. To concept της σειράς ήταν το εξής: Ένας παραπληγικός τηλεπαθητικός ονόματι Charles Xavier συγκεντρώνει υπό την προστασία του νεαρά «χαρισματικά» άτομα σε μια σχολή για προικισμένους νέους στο Salem, της κομητείας Westchester της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Τα άτομα που συγκεντρώνει είναι μεταλλαγμένοι (Mutants), που φέρουν το γονίδιο X , το οποίο ευθύνεται για μια σειρά αλλόκοτες δυνάμεις ή παραμορφώσεις που παρουσιάζουν. Οι δυνάμεις αυτές εμφανίζονται συνήθως με την εφηβεία και καθιστούν τους φορείς τους απόβλητους ή περιθωριακούς , ακόμα και επικίνδυνους για τον περίγυρό τους. Η αρχική ομάδα μεταλλαγμένων ήταν η εξής: Επικεφαλής: 1. Professor X (Charles Xavier/ ελληνική απόδοση: Καθηγητής Χ) . Παραπληγικός σε αναπηρικό καροτσάκι (όχι πάντα ωστόσο), καραφλός μα και ο ισχυρότερος τηλεπαθητικός μεταλλαγμένος του πλανήτη, ο Xavier είναι αυτός που συγκεντρώνει και εκπαιδεύει τις τρεις πρώτες ομάδες των X-Men (αλλά και την αρχική των New Mutants). Εμείς γνωρίζουμε τη πρώτη (αρχική) και την τρίτη (διεθνή) ομάδα. Η ύπαρξη της δεύτερης αποκαλύφθηκε πρόσφατα και όλα αυτά τα χρόνια κρατιόταν μυστικό από τον Xavier μια και τα μέλη της θεωρούνταν νεκρά ή M.I.A.. Στις περιπέτειες των X-Men με την Phoenix Force, ο Xavier αναπτύσσει στενή σχέση με την βασίλισσα της γαλαξιακής αυτοκρατορίας Shi’ ar, την Lilandra έτσι ώστε αργότερα όταν θα είναι ετοιμοθάνατος (1985) θα παραδώσει τους X-Men στον αιώνιο εχθρό του Magneto και θα φύγει μαζί της στο Διάστημα. Όταν επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια και μετά από τα γεγονότα στο saga του Muir Island εναντίον του Shadow King διαιρεί τους X-Men σε δυο ομάδες κρούσης. Αργότερα σαλτάρει λόγω μιας συγχώνευσης του μυαλού του με αυτό του Magneto (στο saga Fatal Attractions / 1993) και εξολοθρεύει όλους τους μη μεταλλαγμένους ήρωες της Γης (Onslaught Saga/ δημοσιευμένο στην Ελλάδα από την Modern Times). Αποδυναμωμένος και απαξιωμένος επιστρέφει στους Χ-Men και μένει σε δεύτερο ρόλο ώσπου εμφανίζεται στο προσκήνιο η Cassandra Nova, δίδυμη αδελφούλα του, που ο Charles είχε πνίξει στη μήτρα της μάνας του. Η Cassandra (με τη μορφή του αδελφού της ) ξεμπροστιάζει δημόσια τον Xavier φανερώνοντας στον κόσμο που το αγνοούσε τη μεταλλαγμένη ταυτότητά του, προκαλεί τη γενοκτονία των μεταλλαγμένων στη Genosha και φέρνει στο χείλος της κατάρρευσης την αυτοκρατορία του Shi’ar. Όταν οι X-Men απαλλάσσονται από τη C. Nova η Lilandra αποφασίζει πως έχει μπουχτίσει με τους X-Men και δίνει στον Τσάρλι τα παπούτσια στο χέρι. Μετά το θάνατο της Gene Gray από τον Xorn ο Charles εγκαταλείπει οριστικά το Westchester , δίνει τα κλειδιά στον Cyclops και την Emma Frost και ιδρύει το X-Corps, μια οργάνωση για τα δικαιώματα των μεταλλαγμένων. Αργότερα τον συναντάμε στη Genosha όπου συμφιλιώνεται με τον Magneto. Εκεί τον βρίσκουν τα γεγονότα της M-Day (αφανισμός του 92% του πληθυσμού των μεταλλαγμένων) όπου κατά τα φαινόμενα χάνει τις δυνάμεις του. 2. Marvel Girl (αργότερα Phoenix) (Gene Gray/ Μάρβελ Γκερλ/ αποβίωσε για νιοστή φορά). H Gene Gray είναι η μοναδική μεταλλαγμένη που είναι γνωστή κυρίως με το πραγματικό της όνομά της και όχι με την κωδική ονομασία της. Είναι το πρώτο μέλος των X-Men. Στην αρχή έχει απλά τηλεκινητικές δυνάμεις , αργότερα θα αποκτήσει τηλεπαθητικές και θα γίνει η ισχυρότερη τηλεπαθητική του Marvel Universe μετά τον Xavier. Συνδέεται ρομαντικά με τον Scott Summers (Cyclops) τον οποίο και κάποια στιγμή παντρεύεται (Χ-Μen v2 #30). Στο τεύχος 94 εγκαταλείπει την ομάδα των X-Men, είναι όμως η πρώτη της αρχικής ομάδας που θα επιστρέψει στο μαντρί (X-Men 98). Για λίγο όμως, μιας και θυσιάζεται για να σώσει τους συντρόφους της με τρόπο παρόμοιο της ταινίας XII (X-Men 100). H Phoenix που εμφανίζεται ευθύς αμέσως (The Phoenix Saga: X-Men 101-108 /1977) αν και όλοι νομίζουν πως είναι η αναγεννημένη Gene Gray αποδεικνύεται χρόνια αργότερα ότι είναι μια εξωγήινη κοσμική δύναμη καταστροφής, η οποία απλά έχει πάρει τη μορφή και μέρος του ψυχισμού της Gene. Στο πρώτο Phoenix Saga οι Claremont και Cockrum μας παρουσιάζουν για πρώτη φορά την Γαλαξιακή Αυτοκρατορία Shi’ar και την αυτοκράτειρα Lilandra. Στο δεύτερο Phoenix Saga, γνωστό ως Dark Phoenix Saga (Uncanny X-Men 129-138/ 1980) η Phoenix, έχει παρανοήσει υπό την επίδραση του Mastermind του Hellfire Club, γίνεται Dark Phoenix, και εξαφανίζει ένα αστρικό σύστημα για τη πλάκα της (Uncanny X-Men 135). Στον επίλογο της ιστορίας που γράφεται στην αυτοκρατορία Shi’ar η Gene Gray πλευρά της Phoenix παίρνει προσωρινά τον έλεγχο και αυτοκτονεί προκειμένου να εμποδίσει νέα γενοκτονία από την ανεξέλεγκτη δύναμη της Phoenix. Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο η Phoenix έπρεπε να φύγει από τη μέση αφού είχε πια γίνει παντοδύναμη . Ο άλλος τρόπος ήταν να χάσει η Gene Gray τις δυνάμεις της και περιγράφεται στο one-shot «Phoenix- The Untold Story”. Για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα το Marvel Universe πορεύεται χωρίς Gene Gray. Χρόνια αργότερα οι Avengers θα ανακαλύψουν ένα μυστήριο κουκούλι στα βάθη του ωκεανού και θα το πάνε στον Reed Richards των Fantastic Four να το μελετήσει (Fantastic Four 286). Αποκαλύπτεται ότι μέσα στο κουκούλι βρίσκεται η αρχική Gene Gray, οι μνήμες της οποίας σταματάνε πριν εμφανιστεί η Phoenix. H Gene με τους υπόλοιπους αρχικούς X-Men σχηματίζουν τους X-Factor (X-Factor 1-70). Αργότερα θα επιστρέψουν όλοι μαζί στους X-Men όπου η Gene θα γίνει αρχηγός σε μια από τις δυνάμεις κρούσης. Οριστικό τέλος της ζωής της έχουμε στο X-Men v.2 ή New X-Men # 150 του Grant Morrison (2004) . Η Gene Gray σκοτώνεται σε μια μάχη εναντίον του Xorn (Magneto). Έκτοτε μένει νεκρή . Η σειρά Phoenix Endsong που βγήκε πέρσι αφορά την Phoenix Force, όχι όμως την Gene Gray. 3. Cyclops (Scott “Slim” Summers/Κύκλωπας). O δεύτερος Χ-Man μετά την Gene Gray. Ικανότητα του η εκτόξευση οπτικών ακτινών από τα μάτια του. Δεν έχει συνειδητό έλεγχο επί των δυνάμεων του και γι’ αυτό φοράει πάντα μια προστατευτική τζαμαρία. Πατέρας του είναι ο πειρατής του διαστήματος Corsair (κάτι σαν Χαν Σόλο) και αδελφός του ο Havok, Χ-Μan επίσης. Καψούρης από την αρχή της σειράς με την Gene Gray, την παντρεύεται κάποια στιγμή , αφού πρώτα παντρευτεί και τεκνοποιήσει με τον κλώνο της, την Madeleine Pryor. Όταν μαθαίνει ότι η Gene Gray είναι ζωντανή , παρατάει χωρίς δεύτερη σκέψη γυναίκα και παιδί (!!) και τρέχει να τη βρει (X-Factor 01). Τέκνα του είναι ο Nathan Summers (Cable) και η Rachel Gray (Marvel Girl II ή Phoenix II). Τον πρώτο τον ανατρέφει για 12 έτη σε ένα ζοφερό μέλλον παρέα με την Gray. Η δεύτερη είναι κόρη του σε άλλο timeline (σε αυτό του Saga “Days of Future Past”). Μόλις η Gray τα τινάζει οριστικά,o Cyclops πέφτει στην αγκαλιά της Emma Frost και πλέον μαζί διευθύνουν το Ινστιτούτο Xavier (βλ. Astonishing X-Men , αυτό που βγάζει και η Anubis) 4. Beast (Henry “Hank” McCoy/ Κτήνος). Υπεράνθρωπες αθλητικές ικανότητες , υπερφυσική δύναμη και κοφτερή διάνοια από τον επιστήμονα της ομάδας. Αποχώρησε στην πρώτη αναδόμηση και έγινε μέλος των Avengers αφού είχε προλάβει να αποκτήσει τριχωτό γκρι αρχικά και μετά μπλε χνούδι και αιλουροειδή χαρακτηριστικά κατάλληλα για την κωδική ονομασία του. Στους Avengers έκανε μεγάλη καριέρα ως το κωμικό στοιχείο της ομάδας και έγινε κολλητός με τον Wonder man. Όταν η κυβέρνηση περιόρισε τον αριθμό των μελών των Avengers σε 6, έφυγε από την ομάδα και κατέληξε στους Defenders. Αργότερα γίνεται ιδρυτικό μέλος των X-Factor, αποκτάει προσωρινά την ανθρώπινη μορφή του, για να τη χάσει πάλι. Το 1991 επιστρέφει στους X-Men όπου παραμένει έκτοτε. Υφίσταται μια δευτερογενή μετάλλαξη που αποκτηνώνει τη μορφή του ακόμα περισσότερο. Μεγάλο του αμόρε είναι η δημοσιογράφος Trish Τilby, η οποία θα τον εγκαταλείψει ωστόσο όταν κατηγορηθεί από τα media για….κτηνοβασία!!! (χα χα χα) 5. Iceman (Robert “Bobby” Drake/ Χιονάνθρωπος, Παγάνθρωπος, Άϊσμαν). Το νεαρότερο μέλος των αρχικών Χ-Men. Αποχωρεί από τους Χ-Men στην πρώτη ανασυγκρότηση και αργότερα γίνεται μέλος των Champions και των Defenders . Παρατάει το σούπερ – ηρωιλίκι μέχρι να ξαναβρεθεί με την πρώτη ομάδα των X-Men στους Χ- Factor . Μετά τα γεγονότα του Muir Island Saga (ένα crossover των τίτλων Uncanny X-Men και Χ-Factor, γραμμένο από τους Claremont και Nicieza, που θα σημάνει την επιστροφή του Xavier και της αρχικής ομάδας Χ-Μen και νυν Χ-Factor στο μαντρί του Westchester) επιστρέφει στους Χ-Μen. H Emma Frost τον θεωρεί έναν από τους ισχυρότερους μεταλλαγμένους του πλανήτη (Omega-Level Μutant) αλλά το δυναμικό του παραμένει ανεξερεύνητο. Σε μια δευτερογενή μετάλλαξη χάνει την ικανότητα επιστροφής στη ανθρώπινη μορφή του και αυτό αλλάζει ριζικά το χαρακτήρα του. Όταν η Polaris και ο Havoc τα σπάνε, αναπτύσσεται ένα έντονο φλερτ μεταξύ αυτής και του Iceman (εδώ τίθεται ένα μέγα ερώτημα: είναι λειτουργικός σεξουαλικά ο Iceman στην παγωμένη μορφή του; ). Μετά τα γεγονότα της Μ-Day (διαγραφή του X- γονιδίου στην συντριπτική πλειοψηφία των μεταλλαγμένων, οι οποίοι γίνονται φυσιολογικοί άνθρωποι) ο Iceman επιστρέφει στην ανθρώπινη μορφή του και φαίνεται να έχει χάσει τις δυνάμεις του, τις οποίες ξαναβρίσκει με τη βοήθεια της Emma Frost. 6. Angel (για ένα διάστημα Archangel) (Warren Worthingdon III/ Άγγελος/ έχει αποσυρθεί). O Angel ήταν μέλος των original Χ-Μen που αποσύρθηκε στην πρώτη αλλαγή φουρνιάς. Έκτοτε έγινε μέλος άλλων υπερομάδων όπως οι Champions και οι Defenders. Όλες αυτές οι ομάδες πήγαν κατά διάολου και έτσι για ένα διάστημα εγκαταλείπει τη ζωή του υπερήρωα. Όταν όμως εμφανίζεται ξανά η Gene Grey αποφασίζει να δημιουργήσει και να χρηματοδοτήσει (όντας ζάμπλουτος) την ομάδα των Χ-Factor. Σε μια περιπέτεια των X-Factor απάγεται από τον Apocalypse, ο οποίος τον μεταμορφώνει στον Ιππότη Death, με μπλε χρώμα δέρματος και μεταλλικά φτερά. Κατόπιν τον στρέφει εναντίον των τέως συντρόφων του. Τελικά ο Warren θα «σπάσει τα δεσμά» του Apocalypse και θα επανενωθεί με τους X-Factor αυτή τη φορά ως Archangel. Αργότερα όλη η αρχική ομάδα των X-Factor επανακάμπτει στους X-Men (1991) και ο Archangel συνδέεται συναισθηματικά με την Psylocke (κόμματος!). Σε μια περιπέτεια των Χ-Μen o Sabretooth προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά στα μεταλλικά του φτερά τα οποία και αποκόπτονται για να φανεί ότι έχουν φυτρώσει εκ νέου τα παλιά του φτερά. Παράλληλα ανακαλύπτει ότι σε μια δευτερογενή μετάλλαξη που υφίσταται, το αίμα του και ο οργανισμός του αποκτούν ιαματικές ικανότητες οι οποίες και τελικά επαναφέρουν το φυσικό (αντί του μπλε) χρώμα στην επιδερμίδα του. Όταν τα χαλάει με την Psylocke, ο Angel (πάλι) αφήνει τους X-Men. Πρόσφατα έσωσε τη ζωή της Husk (αδελφής του Cannonball) και μετά την έβγαλε γκόμενα και ας της ρίχνει καμιά δεκαριά χρονάκια. Άξιος!!! Αντίπαλοι των Χ-Μen ήταν κυρίως η Αδελφότητα των «Κακών» Μεταλλαγμένων (Brotherhood of Evil Mutants), δηλαδή οι Quicksilver , Scarlet Witch, Mastermind, Toad (Αργότερα Blob, Unus κλπ) υπό την ηγεσία του Magneto. H πρώτη προσθήκη στους X-Men ήταν (X-Men 19) o : 7. Mimic (Calvin Rankin / Μίμος/ έχει αποβιώσει), ο οποίος είναι και ο πρώτος X-Man που τα κακαρώνει. Η εμφάνιση και η λειτουργία του Mimic είναι ολόιδια με αυτή του Wonder Man για τους Avengers, με τη διαφορά ότι o Wonder Man αργότερα επέστρεψε και καθιερώθηκε στους Avengers ενώ τον Mimic τον έφαγε μαύρο σκοτάδι μέχρι πρόσφατα, όταν ένας Calvin Rankin από μια εναλλακτική πραγματικότητα ηγήθηκε των Exiles. Τελικά και στους Exiles κάποια στιγμή ο Mimic πεθαίνει. Άμα το ’χει η μοίρα σου …. Η σειρά Χ-Μen δεν πολυτραβάει και μέσα σε τρία έτη (1963-1966) οι Lee και Kirby την παραδίδουν στον Roy Thomas και στον Werner Roth. Μέχρι το 1968 και οι δυο έχουν εγκαταλείψει και ο τίτλος παραπαίει χωρίς σταθερούς δημιουργούς για κανα δυο χρόνια. Ωστόσο ανάμεσα σε αυτούς που σχεδίασαν X-Men εκείνη την περίοδο συγκαταλέγονται οι σπουδαίοι Barry Windsor Smith και Jim Steranko. Το 1969 ο Roy Thomas επιστρέφει και φέρνει μαζί του τον Neal Adams για μια περίοδο που σήμερα θεωρείται από τις πιο κλασικές των Χ-Men . Οι δυο τους δίνουν νέα πνοή στον τίτλο και προσθέτουν στα μέλη των X-Men τους: 8. Havok (Alex Summers/ Όλεθρος). Δημιουργία του Roy Thomas. Παρουσιάζεται ως ο μικρότερος ευέξαπτος αδελφός του Cyclops. Συνδέεται ρομαντικά με την Polaris , αργότερα γίνεται αρχηγός των X-Factor (X-Factor 71) , ενώ αποκτά και τον δικό του τίτλο (Mutant X). Τώρα είναι και πάλι μέλος των X-Men. 9. Polaris (Lorna Dane/ Πολάρις). Δημιουργία του Arnold Drake και του Jim Steranko. Μια πρασινομάλλα που ελέγχει τις μαγνητικές δυνάμεις της Γης. Συνδέεται αισθηματικά με τον Havok και έκτοτε συνήθως τον ακολουθεί στις περιπλανήσεις του. Κόρη του Magneto (εξ ου και οι δυνάμεις της). Συνεχίζεται στο επόμενο post.
  10. Τα παιδάκια των '80s, σίγουρα τα θυμούνται και σίγουρα μάζευαν τέτοια. Η θεματολογία τους, ποικίλη: ταινίες, fantasy, ηθοποιοί, τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές και λοιπά. Υπήρχαν άλμπουμ, μεγάλων διαστάσεων, όμως η περίπτωση να συμπληρώσεις κάποιο από αυτά ήταν από τις πιο σπάνιες. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τα άλμπουμ: Χελωνονιτζάκια, Flowers, Birds, Batman, Καρολάϊν, κλπ. πηγή φώτο: retromaniax.gr Επίσης, υπάρχει και παρουσίαση του άλμπουμ X-Men εδώ, από τον @ftsgr. Σε πρωτη φάση, σκαναρίστηκαν αυτοκόλλητα με τον Sport Billy, θα ακολουθήσουν και άλλα.
  11. Όπως ήδη ξέραμε από τον φίλο Yoshimitsu η Anubis εξέδωσε στις 26 Οκτωβρίου 2016 το πρώτο τεύχος με πρωταγωνιστές τους Astonishing X-Men και τίτλο : Σκοτεινή απειλή...!Το σενάριο είναι του Warren Ellis,ενώ το σχέδιο έχει επιμεληθεί ο Simone Bianchi...! Αντιγράφω την υπόθεση από το editorial Το τεύχος είναι πανομοιότυπο με τα υπόλοιπα που έχει κυκλοφορήσει στα περίπτερα η εκδοτική...!Η ποιότητα της έκδοσης είναι η αναμενόμενη,με σχετικά λεπτό χαρτί κι όμορφη εκτύπωση...! Θα κυκλοφορήσουν άλλα δύο τεύχη,συνολικά τρία...!Δεν αποκλείεται βέβαια να βγει κάποια στιγμή και σε τόμο...! Το επόμενο τεύχος θα κυκλοφορήσει στις 7 Δεκεμβρίου...! Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την σειρά,αναμένουμε τα posts των έμπειρων στον τομέα των υπερηρωικών κόμικς...! --------------- Το Απρίλιο του 2018, κυκλοφόρησε και ο τόμος που συλλέγει όλα τα τεύχη. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους leonidio, constantinople & ftsgr.
  12. Συνδημιουργός των πιο δημοφιλών Marvel χαρακτήρων και ακούραστος μιντιακός εκπρόσωπος των ιστοριών του, ο Stan Lee πέθανε στα 95 αλλά το σύμπαν του θα ζει για πάντα. Είναι δύσκολο να ισχυριστεί κανείς πως ο Stan Lee πέτυχε κάτι ακόμα πιο εντυπωσιακό από το να δημιουργήσει πρακτικά σύσσωμο το σύμπαν υπερηρώων που κυριαρχεί μέχρι και σήμερα στο μαζικό entertainment, οπότε ας περιοριστώ στο να ξεχωρίσω κάτι που στα δικά μου μάτια μοιάζει αληθινά θαυμαστό: Τον συνεπή τρόπο με τον οποίον, ξανά και ξανά, φορά μετά τη φορά, δεκαετία μετά τη δεκαετία, κατάφερνε να προσαρμόζει το περιβάλλον του στις δικές του ευαισθησίες και εμμονές. Υπάρχει μεγαλύτερη ένδειξη επίδρασης από αυτή; Ο Stan Lee τον Μάιο του 1988 (AP Photo/Nick Ut) Στα 19 του έγινε προσωρινός editor της Timely Comics, της εταιρείας που μετέπειτα (με τον ίδιο σταθερά σε θέση αρχισυντάκτη) θα μετεξελισσόταν στη σημερινή Marvel. Οι αρμοδιότητές του ξεκινώντας εκεί περιλάμβαναν το γέμισμα των δοχείων με μελάνι, και μέσα σε δύο χρόνια ήταν υπεύθυνος ιστοριών. Στο στρατό, όπου υπηρέτησε στις αρχές των ‘40ς, κατείχε μια θέση που ονομαζόταν ‘playwright’, μια θέση που μόνο 9 άνθρωποι σε όλο τον αμερικάνικο στρατό κατείχαν, με καθήκοντα όπως τη δημιουργία καρτούν, σλόγκαν και εκπαιδευτικών φιλμ. Αργότερα, στα μέσα των ‘50ς με το αγαπημένο του είδος (των υπερηρώων) σε ύφεση και την εταιρεία τώρα να ονομάζεται Atlas, αναγκαζόταν να γράφει ιστορίες σε είδη όπως ρομάντσο, γουέστερν και μεσαιωνική περιπέτεια, τίποτα από τα οποία δεν τον εξέφραζε. Στα όρια της παραίτησης, αυτός του ο εκνευρισμός οδήγησε στο μεγαλύτερο δημιουργικό ξέσπασμα στην ιστορία των υπερηρωικών κόμικς, ξεκινώντας από τους Fantastic Four το 1961. Είναι ένα είδος φυσικού ταλέντου ή χαρίσματος, το να μπορείς αβίαστα να μεταβάλεις τις συνθήκες γύρω σου με τρόπο σύμφωνα με τις επιθυμίες σου- ίσως ο Stan Lee ήταν όντως ένας αληθινός υπερήρωας; Γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του ‘22 στο Μανχάταν με το όνομα Stanley Martin Lieber, γιος ρουμάνων μεταναστών. Ο πατέρας του δυσκολευόταν να βρει δουλειά μετά το κραχ και στη διάρκεια της εφηβείας του, ζούσαν σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Μπρονξ όπου μοιραζόταν ένα υπνοδωμάτιο με τον αδερφό του και οι γονείς του κοιμόντουσαν στον καναπέ. Ίσως ήταν αυτό του το περιβάλλον, η εργατική τάξη, οι μετανάστες γονείς, τα αληθινά προβλήματα οικονομικής επιβίωσης, το αυθεντικό μητροπολιτικό urban σκηνικό, που του έδωσε τα εφόδια και το βλέμμα ώστε να προσεγγίσει τους υπερήρωες με τον τρόπο που το έκανε. Όταν η DC συνάντησε επιτυχία με τους ήρωές της στα ‘50ς, ο Lee κλήθηκε να απαντήσει από το πόστο του στην -πλέον- Marvel, δημιουργώντας ήρωες-απάντηση σε εκείνους της DC. Και το έκανε, παίρνοντας το υπερωικό αρχέτυπο και προσγειώνοντάς το στον κόσμο (του). Ο Spider-Man ξεκινά από το επιστημονικής φαντασίας high concept της ραδιενεργής αράχνης όμως περπατά και αναπνέει στους δρόμους της Νέας Υόρκης, είναι μαθητής που προσπαθεί να συντηρήσει μια δουλειά και τη θεία του, ζει την απώλεια, έχει καθημερινά εφηβικά προβλήματα. Οι Fantastic Four ταξιδεύουν το σύμπαν όμως στην καρδιά τους αποτελούν ένα οικογενειακό δράμα με όλες τις καθημερινές εντάσεις μιας συνηθισμένης οικογένειας. Οι X-Men, η πιο επαναστατική του δημιουργία, αποτέλεσαν από την πρώτη στιγμή μια ισχυρά αλληγορική περιπέτεια ανθρώπων στο κοινωνικό περιθώριο, μια αντιρατσιστική παραβολή τόσο ισχυρή που το μήνυμά της μεταφέρεται -αναγκαστικά, πάντοτε!- αυτούσιο σε κάθε νέα εκδοχή του μύθου. Έχει γραφτεί πως οι υπερήρωες της DC ήταν το αντίστοιχο των μεγάλων στουντιακών παραγωγών και οι υπερήρωες του Stan Lee ήταν η νουβέλ βαγκ - δεν ξέρω αν θα έλεγα ποτέ νουβέλ βαγκ τους Fantastic Four και τον Spider-Man, όμως σίγουρα θα τους τοποθετούσα στο άκρο μιας άλλης αναλογίας: Είναι οι αμερικάνικες ταινίες ενηλικίωσης ανθρώπων της διπλανής πόρτας που έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς στα ‘80s (με δουλειές όπως του John Hughes) και μετέπειτα ακολουθώντας την ανεξάρτητη έκρηξη του Σάντανς, και που καθόλου τυχαία έχουν μεταδώσει πλέον το δημιουργικό τους DNA στις σημερινές Marvel υπερπαραγωγές κλείνοντας έτσι αναπάντεχα αυτό τον κύκλο. Το να αποδώσει βέβαια κανείς στον Stan Lee όλο το credit για αυτές τις δημιουργίες θα ήταν ανειλικρινές και άδικο. Η μέθοδός του, κι αυτή ακόμα επαναστατική (όπως, τελικά, κάθε τι έκανε), γνωστή ως Marvel method, τοποθετούσε εξαιρετικά μεγάλο βάρος στους σχεδιαστές συνεργάτες του. Σπουδαίοι δημιουργοί όπως ο Jack Kirby κι ο Steve Ditko είναι εξίσου σημαντικοί συν-δημιουργοί των παραπάνω ηρώων όσο κι ο ίδιος ο Stan Lee, με τον ίδιο τρόπο που αργότερα γράφονταν κι οι περιπέτειές τους: Με τον σεναριογράφο να παραδίδει μια συμπαγή περιγραφή της πλοκής, αφήνοντας τους καλλιτέχνες να καθορίσουν την, ας πούμε, σκηνοθεσία του επεισοδίου και το ρυθμό της εξέλιξης, αναλαμβάνοντας πάνω στο ολοκληρωμένο σχέδιο να γράφει τα μπαλονάκια διαλόγων και κάθε άλλο τυχόν κείμενο. Σε αυτό το πνεύμα, βρήκα τρομερά γλυκό και εύστοχο το σχέδιο tribute του κομίστα Ηλία Κυριαζή: (Από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της τουλάχιστον ισοδύναμης σχέσης του Lee με τους σχεδιαστές είναι το run του στο ‘Thor’. Τα δημιουργικά ηνία ανήκουν τόσο ξεκάθαρα στον Jack Kirby, που σταδιακά ανέλαβε ξεκάθαρα την πλοκή οδηγώντας την ιστορία σε ένα κοσμικό κρεσέντο το οποίο ουσιαστικά συνεχίστηκε κατά τη μεταγραφή του Kirby στην DC, όπου και δημιούργησε την ανυπέρβλητη σάγκα των New Gods - αλλά αυτό είναι ένα κεφάλαιο που θα αναλύσουμε σε κάποια άλλη συγκυρία.) Σε όλη αυτή την πορεία ετών, δεκαετιών, ο Stan Lee ήταν κάτι παραπάνω από δημιουργός και συν-σεναριογράφος των δημοφιλών περιπετειών. Ήταν και κάτι σαν δημόσιο πρόσωπο, ένας ιδιοφυής πωλητής του ίδιου του προϊόντος του. Εισήγαγε τη στήλη Stan’s Soapbox όπου προμόταρε ό,τι ήθελε, συνομιλούσε με αναγνώστες, πρόσφερε απόψεις για ότι έκρινε απαραίτητο. Υπέγραφε με το δημοφιλές του motto “Excelsior!” το οποίο άρχισε να χρησιμοποιεί επειδή ήταν κάτι δύσκολο να αντιγράψει κάποιος ανταγωνιστής του, επειδή -λέει- πολλοί δεν ήξεραν καν πώς γράφεται. Ήταν πάντα μοναδικός, ενθουσιώδης ως περσόνα, ένας δημιουργός που ήταν ταυτόχρονα αφεντικό που ήταν ταυτόχρονα κινούμενη διαφημιστική πινακίδα. Όλα αυτά τα έκανε στα ‘60ς - όλοι εμείς αυτά καλούμαστε σήμερα να τα κάνουμε στα ‘10ς. Παράλληλα, εισήγαγε άφοβα ένα προοδευτικό στοιχείο πολιτικής και κοινωνικής αλληγορίας στις ιστορίες του, με τρόπο που σήμερα θα έκανε αναμφίβολα πολύ κόσμος να μιλά για ΠΟΛΙΤΚΛΙΚΟΡΕ και να φωνάζει πως Κρατάται την πολιτικοί έκςο από τα κΟμικς!!,..,. Από ένα παλιό του Soapbox το 1968: Στην πορεία, αποτέλεσε και βασικό παράγοντα στην σταδιακή εξασθένηση του Comics Code, μιας φρικτής σύμβασης στην οποία υπάγονταν όλες οι εκδόσεις κόμικς στις ΗΠΑ μέχρι και αναίτια πρόσφατα. Η Comics Code Authority ήταν ουσιαστικά ένα όργανο αυτο-λογοκρισίας των εκδοτών που μάλλον επήλθε ως συνέπεια της έκδοσης του “Seduction of the Innocent”, ενός βιβλίου του 1954 που προειδοποιούσε για την επιβλαβή επιρροή των κόμικς στους νέους. Κάθε εταιρεία έπρεπε να υποβάλει τα υπό έκδοση κόμικς στην αρχή προς έγκριση, ώστε να υπακούει σε μια σειρά αυστηρών, συντηρητικών κανόνων που μεταξύ άλλων απαγόρευαν την απεικόνιση χρήσης ναρκωτικών. Ο Stan Lee, ενεργώντας σύμφωνα με την επιθυμία του Υπουργείου Παιδείας, έγραψε το 1971 μια εκπαιδευτική ιστορία για τον εθισμό στο Spider-Man- όταν ο Κώδικας έκρινε την ιστορία ακατάλληλη, ο Lee προχώρησε στην κυκλοφορία χωρίς την στάμπα της έγκρισης στο εξώφυλλο. Ήταν ο πρώτος τριγμός που αρχικά έφερε την χαλάρωση κάποιων κανόνων και σταδιακά την εξασθένηση της ισχύος της αρχής. (Πολύ σταδιακά βέβαια: Οι εταιρείες πειραματίστηκαν με ενήλικο περιεχόμενο που δεν ενέπιπτε στον Κώδικα με υπο-εταιρείες όπως τη Vertigo στα ‘90s. Η Marvel εγκατέλειψε τον Κώδικα το 2001, η DC μόλις το 2011, καθιστώντας τον πλέον οριστικά ανενεργό.) Είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε πως τίποτα από αυτά δε συνέβη με κάποια ριζοσπαστική διάθεση από την πλευρά του Stan Lee. Δεν είχε ποτέ σκοπό να γκρεμίσει τον Κώδικα, ήθελε απλώς να μπορέσει να δημιουργήσει τον χώρο για να γράφει τις ιστορίες του- ότι δηλαδή έκανε πάντα, σε όλη του την καριέρα. Και που συνέχισε να κάνει. Είναι εντυπωσιακό το πόσο ενεργός παρέμεινε καθόλη τη διάρκεια της ζωής του, ακόμα και μετά τη δύση της δημιουργικής περιόδου του. Τα κόμικς που επέβλεπε μέχρι και πρόσφατα ή η συμμετοχή του σε ριάλιτι πειράματα δεν διεκδικούν κάποια δάφνη ποιότητας, αλλά μέχρι τα 95 του ο άνθρωπος ήταν εκεί έξω προσπαθώντας να βρίσκεται στην αιχμή της κουλτούρας που βοήθησε να σχηματιστεί. Οι μετέπειτα γενιές αναγνωστών ή θιασωτών της σύγχρονης ποπ κουλτούρας είναι πιο πιθανό πάντως να τον έμαθαν ως σύμβολο της Marvel και του ευρύτερου brand της, μέσα από την εμβληματική του υπογραφή που συνοδεύει τις εκδόσεις της εταιρείας ή -πιθανότερα- χάρη στα cameos του σε κάθε ταινία με ήρωες της Marvel, είτε τους δημιούργησε είτε όχι. Από όλα τους, εκείνο μετά τα credits τέλους του ‘Guardians of the Galaxy vol. 2’ έμοιαζε πάντα ως πρώιμος αποχαιρετισμός: Είναι αλήθεια. Ο Stan Lee πάντα θα έχει κι άλλες ιστορίες να πει. 5 κόμικς του Stan Lee που αξίζει να διαβάσεις FANTASTIC FOUR #1-100 Το θρυλικό run των Lee/Kirby που θεμελίωσε όχι μόνο τους χαρακτήρες της οικογένειας Richards αλλά και πρακτικά όλη τη βάση της μυθολογίας του σύμπαντος της Marvel. SILVER SURFER: PARABLE Μίνι σειρά για τον Silver Surfer σε σχέδιο του θρύλου των ευρωπαϊκών κόμικς Moebius. Ο Lee εδώ γράφει μια ιστορία πιο μελαγχολική, πιο φιλοσοφικών προθέσεων, με τον Silver Surfer άλλοτε ως αντι-κήρυκα κι άλλοτε ως θεό, και για την ανθρωπότητα που φέρνει την ίδια της την καταστροφή. Το πιο αντιφατικό, απεγνωσμένα ουμανιστικό έργο ενός #βαθιά_προβληματισμένου Stan Lee. AMAZING SPIDER-MAN #1-100 Stan Lee, Steve Ditko, John Romita, η dream team της Marvel-ικής εφηβικής σαπουνοπεροφόρμουλας. THE X-MEN #1 Οι χαρακτήρες δε θα γίνονταν τα σύμβολα που είναι μέχρι και σήμερα παρά αργότερα, όταν θα τους αναλάμβανε ο μέγας Chris Claremont (αυτό κι αν είναι ένα θέμα που πρέπει να πιάσουμε σύντομα), όμως ήδη από αυτό το #1 το κεντρικό καστ είναι εκεί (Cyclops, Jean Grey, Iceman, Beast, Angel, Charles Xavier, Magneto) και το ίδιο κι η πανίσχυρη αλληγορία στην καρδιά του μύθου των μεταλλαγμένων. JUST IMAGINE… Το 2001 ο Stan Lee έγραψε για πρώτη φορά για τη DC, ένα προφανώς τεράστιας συμβολικής σημασίας event. Τα ίδια τα κόμικς, μια μίνι σειρά σε ένα εναλλακτικό σύμπαν όπου ο Stan Lee γράφει τα δικά του υποθετικά origin stories για τους διασημότερους ήρωες της DC, δεν είναι κάτι ιδιαίτερο ή έστω καλό. Όμως αποτελούν ένα ακόμα παράθυρο στη δημιουργική περσόνα ενός θρύλου, και την ευκαιρία του για ένα παιχνιδιάρικο υποθετικό παιχνίδι με τη συνεργασία μερικών εκ των κορυφαίων σχεδιαστών της εποχής. O Stan Lee κι ο John Romita στα γραφεία της Marvel, τον Μάρτιο του 1975 (AP Photo) Και το σχετικό link...
  13. Αυτό το Φθινόπωρο λαμβάνει χώρα ένα σημαντικό γεγονός καθώς ολοκληρώνεται η κυκλοφορία (σε συλλογές) όλων των τευχών της δεύτερης και σημαντικότερης περιόδου των X-Men που είναι η χρονική περίοδος από το 1975 μέχρι το 1991. Σκέφτηκα λοιπόν να κάνω μία εκτενή και αναλυτική παρουσίαση των συλλογών που περιέχουν όλα τα τεύχη της πρώτης και δεύτερης περιόδου από το 1963 μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1990 όπου ολοκληρώνεται το πρώτο run του Chris Claremont. Η αγορά των συλλογών είναι σχετικά φθηνή εκτός ίσως από τα omnibus, αλλά εναλλακτικά υπάρχουν και οι καλές συλλογές της Panini που είναι πάμφθηνες. Εν αναμονή λοιπόν της κυκλοφορίας των «χαμένων» τευχών 215-219 μέσω του νέου σκληρόδετου τόμου “Mutant Massacre” που βγιαίνει τον Νοέμβριο και χωρίς να υπολογίζουμε φυσικά τα μαυρόασπρα Essentials για ευνόητους λόγους ιδού ο μπούσουλας με τα άπαντα των αγαπημένων μας Μεταλλαγμένων. Note: Λαμβάνουμε υπόψη μόνο την σειρά Uncanny X-Men και όχι τα διάφορα X-Factor, Excalibur, New Mutants, X-Force κλπ. ΤΕΥΧΗ 1-23 (1963-1966) EPIC COLLECTION VOL. 1 - CHILDREN OF THE ATOM Είναι αλήθεια ότι η πρώτη περίοδος είναι αδύνατη και δεν μπορεί να συγκριθεί με τα μεταγενέστερα τεύχη των X-Men από το 1975 και έπειτα, όμως για λόγους ολοκλήρωσης της συλλογής σας, αξίζει τον κόπο να έχετε τα πρώτα τεύχη αφού άλλωστε είναι ελάχιστα και υπάρχουν σε προσιτή τιμή μέσω των Επικών Συλλογών. Επέλεξα να αφήσω απ’ έξω τα ακριβά omnibus της silver age. Εδώ λοιπόν ξεκινάνε τα πάντα σε μία χορταστική συλλογή 500 σελίδων με τα 23 (!) πρώτα τεύχη της σειράς. HIGHLIGHTS Ντεμπούτο της original ομάδας των X-Men (Professor X, Cyclops, Iceman, Angel, Beast, Marvel Girl / Phoenix) Πρώτη εμφάνιση του Magneto Πρώτη εμφάνιση των Scarlet Witch και Quicksilver (οι οποίοι αν και είναι mutants είναι περισσότερο συνδεδεμένοι με τις ιστορίες των Avengers) Πρώτη εμφάνιση του Mimic Οι πρώτες δυνατές ιστορίες είναι στα τεύχη Νο.12 (πρώτη εμφάνιση του Juggernaut) και Νο.14-15 (Sentinels) O Stan Lee υπογράφει τα πρώτα 19 τεύχη, αλλά μετά αναλαμβάνει ο Roy Thomas και η ποιότητα των ιστοριών πέφτει κατακόρυφα. ΤΕΥΧΗ 24-45 (1966-1968) EPIC COLLECTION VOL. 2 - LONELY ARE THE HUNTED Ισως ο χειρότερος τόμος ολόκληρης της σειράς από το 1963 μέχρι το 1991 καθώς αν και σταδιακά υπάρχει μία σχετική βελτίωση στις ιστορίες του Roy Thomas (συγκριτικά με τον πρώτο τόμο) οι villains είναι τριτοκλασάτοι (κάτι El Tigre κλπ.) HIGHLIGHTS Ελάχιστα είναι τα highlights αυτής της περιόδου με κορυφαία την πρώτη εμφάνιση του…Banshee και τον φαινομενικό «Θάνατο» του Professor X. Η απόλυτη βαρεμάρα αυτού του τόμου εξηγεί και τις χαμηλές πωλήσεις που είχε τότε το κόμικ των X-Men. Δεν είναι τυχαίο. ΤΕΥΧΗ 46-66 (1968-1970) EPIC COLLECTION VOL. 3 - THE SENTINELS LIVE Κυκλοφορεί στις 27 Νοεμβρίου 2018 και είναι σίγουρα ο καλύτερος τόμος από τους τρεις που καλύπτουν την silver age. Η σειρά ακυρώθηκε τον Μάρτιο του 1970 λόγω χαμηλών πωλήσεων και για τα επόμενα 5 χρόνια είχαμε μόνο επανεκδόσεις παλαιότερων τευχών με αυξανόμενη αρίθμηση. Ο Neal Adams που σχεδίαζε τότε τα τεύχη αποδείχτηκε… γκαντέμης αφού την ίδια εποχή έκλεισε και ο Green Lantern της DC στον οποίον επίσης εργαζόταν. Αν και η ευθύνη βαραίνει μάλλον τους συγγραφείς και όχι τους σχεδιαστές των συγκεκριμένων τίτλων, για να είμαστε δίκαιοι. HIGHLIGHTS Οι πρώτες πραγματικά δυνατές ιστορίες των X-Men (The Sentinels Live, In the Shadow of Sauron) Πρώτη εμφάνιση του Havok (αδερφός του Cyclops) Πρώτη εμφάνιση της Polaris Πρώτη εμφάνιση του Sunfire Με 80 περίπου ευρώ έχετε όλη την πρώτη περίοδο των X-Men στην βιβλιοθήκη σας σε τρεις υπέροχους τόμους. Ακόμα και αν δεν γουστάρετε την silver age περίοδο των μεταλλαγμένων αξίζει τον κόπο να έχετε τα τεύχη αυτά, αν μη τι άλλο για ιστορικούς λόγους. ΤΕΥΧΗ 67-93 (1970-1975) ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΩΝ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΜΕ ΝΕΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΤΕΥΧΗ 94-131 (1975-1980) UNCANNY X-MEN OMNIBUS VOL. 1 ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ: EPIC COLLECTION VOL. 5 - SECOND GENESIS* *τα τεύχη 94-110 PANINI POCKETBOOKS (X-MEN): 94-103 Second Genesis 104-117 Magneto Triumphant 118-124 Wanted: Wolverine - Dead or Alive Εδώ ξεκινάει η δεύτερη και καλύτερη περίοδος με τα τεύχη του κορυφαίου storyteller των X-Men, τον θαυμάσιο Chris Claremont. Στην πραγματικότητα το Giant-Size X-Men #1 (Μάιος 1975) υπογράφει ο Len Wein που μας συστήνει το νέο ρόστερ της ομάδας, προτού παραδόσει την σκυτάλη στον Claremont στο τεύχος 94 (Αύγουστος 1975). O Wein έχει γράψει μεταξύ άλλων αρκετές ιστορίες του Spiderman και του Batman της Bronze Age και συστήνω ανεπιφύλακτα τον τόμο Tales of the Batman της DC (650 σελίδες) με 35 τεύχη κυρίως της περιόδου 1978-1980 (και όχι μόνο). Αν σας αρέσει αυτή η περίοδος του Μπάτμαν (όπως εμένα) αυτή η έκδοση είναι πανέμορφη. Τι να πρωτοπεί κανείς για τα τεύχη αυτά των X-Men. Το ένα είναι καλύτερο από το άλλο. Αθάνατες ιστορίες και υπέροχο artwork από τον Dave Cockrum. Εναλλακτικά μπορείτε να αγοράσετε τις συλλογές μικρού μεγέθους της Panini (είναι πολύ καλές και φθηνές). Αν και είναι out of print μπορείτε να τις βρείτε μεταχειρισμένες σε καλή τιμή στο διαδίκτυο. Επίσης το Epic v5 περιέχει επιπρόσθετες ιστορίες όπως την πρώτη εμφάνιση του Sabretooth στο τεύχος 14 του Iron Fist, κλπ. HIGHLIGHTS Πάρα πολλά. Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω. Θάνατος του Thunderbird (John Proudstar) Phoenix Saga (τεύχη 101-108) Magneto Triumphant (τεύχη 112-113) Proteus Saga (τεύχη 125-128) Dark Phoenix Saga (μόνο τα τεύχη 129-131, καθώς κόβεται απότομα το omnibus) Γκάφα της Marvel να κόψει στην μέση το Dark Phoenix. Ας το έβαζαν ολόκληρο στον δεύτερο τόμο. Ελεος! ΠΡΩΤΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Νέο X-Men team ((Cyclops, Banshee, Sunfire, Wolverine, Colossus, Nightcrawler, Storm, και Thunderbird) Note: O Wolverine εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1974 στο τεύχος 180 του Hulk. Οι Cyclops, Banshee, Sunfire υπήρχαν στα τεύχη της πρώτης περιόδου. Οι υπόλοιποι είναι πρωτοεμφανιζόμενοι. Magik Moira MacTaggert Lilandra Shadow King Mariko Alpha Flight Kitty Pryde Emma Frost Sebastian Shaw Dazzler Superstars όπως η Storm, o Nightcrawler και η λατρεμένη Kitty Pryde μεταξύ άλλων κάνουν το ντεμπούτο τους σ’ αυτό τον τόμο. Εντονες συγκινήσεις καθώς αποχωρούν από το team οι Sunfire, Jean Grey, Angel, Iceman, Havok και Polaris. ΤΕΥΧΗ 132-153 (1980-1982) UNCANNY X-MEN OMNIBUS VOL. 2 ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ: PANINI POCKETBOOKS (X-MEN): 125-137 Dark Phoenix 138-143 Days of Future Past 144-150 Rogue Storm 151-153 God Loves, Man Kills DARK PHOENIX TPB (129-137) DAYS OF FUTURE PAST TPB (138-143) Το αποκορύφωμα των X-Men με τις δύο καλύτερες ιστορίες όλων των εποχών, το Dark Phoenix και το Days Of Future Past που είναι και τα highlights αυτού του τόμου. Απλά αριστουργήματα που έφεραν το κόμικ των X-Men στην πρώτη θέση των πωλήσεων ξεπερνώντας τους κραταιούς τίτλους της DC (Superman, Batman) αλλά και την ναυαρχίδα της Marvel (Amazing Spider-man) που ήταν μέχρι τότε στο Νο.1 των comics charts. HIGHLIGHTS Ο Θάνατος της Jean Grey O Cyclops αποχωρεί από το team Πρώτη εμφάνιση της Rachel Summers Πρώτη εμφάνιση του Pyro Η Mystique ντεμπουτάρει στο κόμικ των X-Men (πρώτη γενική εμφάνιση στο τεύχος 16 της Ms. Marvel το 1978) Σε ότι αφορά το trade paperback του Days of Future Past μόνο τα τεύχη 141-142 αφορούν το συγκεκριμένο saga. Τα υπόλοιπα είναι σάλτσα. Το τεύχος 143 με την χριστουγεννιάτικη ιστορία (“Demon”) με την Kitty Pryde έχει ψηφιστεί ως η Νο.23 καλύτερη ιστορία ever των X-Men στην λίστα του CBR με τις 50 καλύτερες ιστορίες των Μεταλλαγμένων. ΤΕΥΧΗ 154-175 (1982-1983) UNCANNY X-MEN OMNIBUS VOL. 3 ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ: PANINI POCKETBOOKS (X-MEN): 154-161 Night Screams 162-168 Beyond the Farthest Star 169-175 Scarlet in Glory Άλλος ένας υπέροχος τόμος. Η μεγάλη στιγμή του βιβλίου είναι το Brood Saga. Σίγουρα μία από τις καλύτερες ιστορίες όπου το Alien συναντά τους X-Men. Φανταστείτε λοιπόν το «γλυκύτατο» Alien να αντιμετωπίζει στην θέση της Sigourney Weaver τους X-Men. Ωραίο storyline. Κλασικό. Επίσης ο τόμος περιέχει το υπέροχο graphic novel “God Loves, Man Kills” (υπάρχει και στην συλλογή της Panini σε μικρό μέγεθος), και τις μίνι σειρές Wolverine 1-4 και Magik 1-4 (η αδερφή του Colossus). HIGHLIGHTS The Brood Saga Ο Wolverine παντρεύεται την Mariko Yashida Ο Cyclops παντρεύεται την Madelyne Pryor Πρώτη εμφάνιση των Morlocks H Rogue γίνεται μέλος των X-Men "Professor X Is A Jerk!" (άλλο ένα classic της Kitty Pryde) Σ’ αυτό τον τόμο έχουμε πολλούς γάμους. Ακόμα και οι mutants έχουν προσωπική ζωή. Όπου γάμος και χαρά, οι X-Men είναι πρώτοι. LOL ΤΕΥΧΗ 176-188 (1983-1984) UNCANNY X-MEN MASTERWORKS VOL. 10 ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ: PANINI POCKETBOOKS (X-MEN): 176-179 Blood Feud 180-184 Love and Madness 185-191 Legacy of the Lost Δεν είμαι φαν της σειράς Masterworks όχι μόνο γιατί είναι ακριβή, αλλά και γιατί οι τόμοι βγιαίνουν πάρα πολύ γρήγορα εκτός κυκλοφορίας και δεν μπορείτε να τους βρείτε μετά από μερικά χρόνια (πάρα μόνο σε εξωφρενικές τιμές στο e-bay). Ενναλακτικά μπορείτε να αγοράσετε τα τεύχη σε μικρότερο μέγεθος μέσω της καλής και –φθηνής- σειράς της Panini. Εδώ αναλαμβάνει σχεδιαστής ο John Romita Jr. Θεωρώ καλύτερο το artwork του John Byrne και του Cockrum. O Romita Jr. ήταν δυνατός penciller στην αρχή της καριέρας του και μέχρι περίπου τα μέσα της δεκαετίας του 80. Ας πούμε η δουλειά του στο κλασικό “Demon In A Bottle” του Iron Man το 1979 είναι καλή, αλλά δεν μ’ άρεσε το artwork στο Daredevil (οι ιστορίες της Ann Nocenti είναι καλές). Ο πατέρας του είναι για μένα ο κορυφαίος σχεδιαστής του Spider-man (καλύτερος ακόμα και από τον θρυλικό Steve Ditko). HIGHLIGHTS Lifedeath Ο μήνας του μέλιτος των Cyclops και Madelyne Pryor (είναι ερωτευμένα τα πιτσουνάκια μου και δεν το κρύβουν) Πρώτη εμφάνιση της Selene ΤΕΥΧΗ 189-198 (1985) EPIC COLLECTION VOL. 12 - THE GIFT ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ: PANINI POCKETBOOKS (X-MEN): 192-194 The Gift 195-200 The Trial of Magneto Είναι ένα υπέροχο δώρο το Epic Vol. 12 για τους οπαδούς των X-Men. Περιέχει σχεδόν όλα τα τεύχη του 1985 καθώς και τις μίνι σειρές Nightcrawler 1-4 (αγαπημένος χαρακτήρας) και Alpha Flight 1-2. HIGHLIGHTS Lifedeath II Πρώτη εμφάνιση του Nimrod An Age Undreamed Of ΤΕΥΧΗ 199-209 (1985-1986) GHOSTS (TPB) ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ: PANINI POCKETBOOKS (X-MEN): 201-203 The Asgardian War Πολύ καλή συλλογή που όμως είναι out of print. Πρόλαβα και την αγόρασα το καλοκαίρι που μας πέρασε από ένα Ολλανδικό site (σε αρκετά τσιμπημένη τιμή). HIGHLIGHTS Ο Magneto αντκαθιστά τον Xavier Διαμάχη μεταξύ της Storm και του Cyclops για την ηγεσία των X-Men με την Ororo να επικρατεί τελικά και τον Scott Summers να αποχωρεί από το team οριστικά και αμετάκλητα (για να τον βρούμε αργότερα την ίδια χρονιά στο X-Factor μαζί με τα υπόλοιπα αυθεντικά μέλη της ομάδας) Wounded Wolf Ο γιός του Cyclops, Nathan γεννιέται ΤΕΥΧΗ 210-219 (1986-1987) MUTANT MASSACRE OMNIBUS (2018) ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ: MUTANT MASSACRE TPB (2013)* *Μόνο τα τεύχη 210-214 Το πρώτο crossover των X-Men. All time classic. Αν και δεν μ’ αρέσουν γενικά τα crossovers (γι’ αυτό δε γουστάρω τα κόμικς μετά από το 1990) θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι τουλάχιστον τα πέντε πρώτα crossovers των μεταλλαγμένων είναι εξαιρετικά. Η συλλογή είναι όνομα και πράγμα αφού γίνεται της κακομοίρας (για να μην πω τίποτα χειρότερο). HIGHLIGHTS Οι τραυματισμένοι Shadowcat (Kitty Pryde) και Nightcrawler αποχωρούν από την ομάδα και θα τους συναντήσουμε αργότερα στο κόμικ Excalibur. H δημοφιλέστατη Psylocke γίνεται μέλος των X-Men, όπως επίσης και η Dazzler (αρκετά χρόνια μετά από την πρώτη της εμφάνιση) Wolverine εναντίον Sabretooth. Μονομαχία τιτάνων. ΤΕΥΧΗ 220-227 (1987-1988) FALL OF THE MUTANTS VOL. 1 (TPB) ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ: FALL OF THE MUTANTS (HARDCOVER) Το δεύτερο crossover. Στην πραγματικότητα το Volume 2 με τα τεύχη του X-Factor είναι καλύτερο, αλλά εμείς επικεντρωνόμαστε στα τεύχη των Uncanny X-Men. HIGHLIGHTS Ο Angel γίνεται Archangel όταν περνάει στην σκοτεινή πλευρά (στα τεύχη του X-Factor στο δεύτερο volume) και τα φτερά του γίνονται μεταλλικά. Ο Apocalypse είναι ένας από τους καλύτερους και πιο τρομακτικούς villains ever στο σύμπαν των X-Men Το crossover αποτελεί πηγή έμπνευσης για την ταινία των X-Men “Apocalypse” (2016). Δεν μ’ αρέσει το νέο punk look της Storm (δεν της πάει καθόλου κατά την γνώμη μου). Επίσης δεν μ’ άρεσε η αλλαγή στον χαρακτήρα του Cyclops ο οποίος έγινε… κόπανος αφού παράτησε την γυναίκα του και το παιδί του για να ζήσει τον έρωτά του με την Jean Grey η οποία αναστήθηκε ξαφνικά σε ένα τεύχος των Fantastic Four. Αυτό το πράγμα να πεθαίνουν διάφοροι χαρακτήρες στα κόμικς και μετά από λίγο καιρό να επανέρχονται στην ζωή καταντάει γελοίο. Μόνο ο Captain Marvel έχει παραμείνει πεθαμένος όλα αυτά τα χρόνια (λόγω χαμηλών πωλήσεων προφανώς). ΤΕΥΧΗ 228-238 (1988) INFERNO PROLOGUE Ακριβή σκληρόδετη συλλογή που όπως λέει και ο τίτλος της αποτελεί τον πρόλογο του “Inferno”. Ενναλακτικά μπορείτε να βρείτε τα τεύχη 235-238 στο “X-Tinction Agenda” TPB που κυκλοφόρησε το 2016. HIGHLIGHTS Earthfall Οι X-Men μετακομίζουν στην Αυστραλία (μακάρι να ερχόντουσαν στην Ελλάδα) A Green And Pleasant Land. Η Genosha είναι ένα τρομακτικό μέρος να ζει κανείς, ιδαίτερα αν είναι μεταλλαγμένος. Οι συνειρμοί με το ρατσιστικό καθεστώς του Apartheid που επικρατούσε τότε στην Νότια Αφρική είναι προφανείς. Αλλωστε όταν ξεκίνησε η σειρά το 1963 ήταν στην ουσία μία αλληγορία για τα βάσανα των μαύρων και τον ρατσισμό που αντιμετώπιζαν τότε στην Αμερική. Και το εξαιρετικό graphic novel “God Loves, Man Kills” θίγει έντονα τα θέματα αυτά (τριάντα χρόνια πριν από την Αμερική του Donald Trump) ΤΕΥΧΗ 239-243 (1988-1989) INFERNO VOL. 1 TPB INFERNO VOL. 2 TPB ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ: INFERNO (HARDCOVER) Αληθινή κόλαση είναι το τρίτο crossover όπου η Νέα Υόρκη μετατρέπεται σε ένα εφιαλτικό τόπο από την επίθεση διαβόλων και τριβόλων καθώς οι X-Men έχουν να αντιμετωπίσουν τον Mr. Sinister και τον δαίμονα N'astirh που έχουν μετατρέψει την Madelyne Pryor σε πειθήνιο όργανό τους. HIGHLIGHTS Η Illyana Rasputin (Magik) είναι ο πιο sexy χαρακτήρας της σειράς. Η Madelyne Pryor γίνεται κακιά (πως γίνεται και όλες οι γκόμενες του Cyclops παίρνουν τον κακό δρόμο;) Για μένα είναι ίσως το καλύτερο crossover των X-Men ΤΕΥΧΗ 244-269 (1989-1990) X-MEN BY CLAREMONT & LEE OMNIBUS VOL. 1 Εκτός κυκλοφορίας έκδοση. Ο ταλαντούχος Jim Lee γίνεται ο νέος σχεδιαστής από το τεύχος Νο.248 και οι αγαπημένοι μας μεταλλαγμένοι δεν θα είναι ποτέ πια οι ίδιοι HIGHLIGHTS Πρώτη εμφάνιση της Jubilee Η Psylocke μεταμορφώνεται σε νίντζα Siege Perilous Πρώτη εμφάνιση του Gambit Η Storm γίνεται μικρό κορίτσι ΤΕΥΧΗ 270-272 (1990-1991) X-TINCTION AGENDA Μία από τις καλύτερες ιστορίες των X-Men. Σ’ αυτό το saga οι ήρωές μας περνάνε των παθών τους τον τάραχο καθώς απαγάγονται, βασανίζονται και γενικώς δεν περνάνε καλά. Αυτοί οι ταλαίπωροι οι Mutants έχουν υποστεί τα πάντα. Πόσο πια να αντέξει κανείς; Περιέχει επιπλέον τα τεύχη 235-238 τα οποία υπάρχουν και στο “Inferno Prologue” ΤΕΥΧΗ 273-280 (1991) X-MEN BY CLAREMONT & LEE OMNIBUS VOL. 2 ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ: EPIC COLLECTION VOL. 19 - MUTANT GENESIS* *Μόνο τα τεύχη 278-280 και (X-MEN v2) 1-3 X-MEN: LEGION – SHADOW KING RISING* *Μόνο τα τεύχη 278-280 (συν τα τεύχη 253-255) MUTANT GENESIS 2.0 (2012) HARDCOVER** MUTANT GENESIS 2.0 (2016) TPB** **Περιέχει τα τεύχη της δεύτερης σειράς των X-MEN (v2) 1-7 Εκτός κυκλοφορίας έκδοση. Εναλλακτικά αναζητείστε το Epic Vol. 19 που κυκλοφόρησε το 2017 ή το LEGION / SHADOW KING RISING που βγήκε στις αρχές του 2018. Εδώ έχουμε το κύκνειο άσμα του Chris Claremont ο οποίος αποχώρησε έπειτα από 16 ολόκληρα χρόνια από το γράψιμο των ιστοριών εξαιτίας διαφωνιών με τον editor Bob Harras. Όπως λέει και ένα τραγούδι της Nelly Furtado όλα τα καλά έχουν ένα τέλος. Τι κρίμα. Αργότερα βέβαια επανήλθε αλλά η αρχική μαγεία είχε χαθεί. HIGHLIGHTS Muir Island Saga Το πρώτο τεύχος της δεύτερης σειράς των X-Men (Vol. 2) το 1991 πουλάει πάνω από 8 εκατομμύρια σπάζοντας όλα τα ρεκόρ! Μεγάλες αλλαγές στο ρόστερ της ομάδας με το ντεμπούτο των Gold & Blue team (στο τεύχος 281) Τέλος εποχής με την αποχώρηση του Χρηστάρα. Φυσικά η ιστορία συνεχίζεται και με άλλες συλλογές όπως το “Bishop’s Crossing” με τα τεύχη 281-293 (το ντεμπούτο του Bishop), το “X-Cutioner’s Song”, το “Fatal Attractions” κλπ. αλλά για μένα το όμορφο ταξίδι με τις ιστορίες των X-Men τελειώνει εδώ. Αλλωστε έχω δηλώσει πολλές φορές την απέχθειά μου για τα κόμικς μετά από το 1990, και ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι τα nineties ήταν μία κακή δεκαετία για την Marvel, αν και οι X-Men αρχικά τουλάχιστον κρατήθηκαν σε ένα καλό επίπεδο συγκριτικά με άλλους αγαπημένους τίτλους όπως ο Spider-man (ακόμα βρίζουν το Clone saga στο διαδίκτυο, και δεν εννοώ βέβαια το original saga της δεκαετίας του 70). Ευτυχώς έχουμε πολύ υλικό για να διαβάζουμε και να απολαμβάνουμε. Οι υπόλοιποι ας βολευτούν με τις σημερινές ανοησίες και τα δεκάδες reboot και Νο.1 τεύχη κάθε χρόνο. Αλλωστε η Marvel σήμερα δεν ενδιαφέρεται για τα κόμικς παρά μόνο για τις ταινίες οι οποίες της αποφέρουν τεράστια έσοδα. Από τις πωλήσεις των κόμικς βγάζουν ψίχουλα. Από τις εισπράξεις των ταινιών βγάζουν τρελά κέρδη. Τα είπα και ησύχασα LOL CaptainMarvel17
  14. « Ακούστε με, X-Men! Δεν είμαι πλέον η γυναίκα που ξέρατε! Είμαι φωτιά! Και η ζωή ενσαρκωμένη! Τώρα και για πάντα - είμαι η Φοίνιξ! » --Jean Grey (X-Men #134, Ιούνιος 1980) Η λίστα που παρουσιάζω δημιουργήθηκε από διάφορες λίστες που δημοσιεύθηκαν σε αμερικάνικα sites τα τελευταία 5 χρόνια, όπως το Screenrant, το Newsrama, το Τοπ 75 της Marvel.com κλπ. Η κάθε ιστορία παίρνει πόντους ανάλογα με την θέση που βρίσκεται σε κάθε λίστα (100 πόντους για το Νο.1, 99 πόντοι για το Νο.2, μέχρι το Νο.100 που παίρνει 1 πόντο). Ετσι δημιούργησα μία σούπερ λίστα με τις ιστορίες που συγκεντρώνουν τους περισσότερους πόντους στο σύνολό τους, να είναι στις πρώτες θέσεις. Στην λίστα υπάρχουν από μεμονωμένα τεύχη μέχρι ολόκληρα storylines, και graphic novels απ΄όλες τις εποχές. Εχω συμπεριλάβει ως bonus και 4 ιστορίες που βρίσκονται σε πιο χαμηλές θέσεις στο chart, και οι οποίες μ' αρέσουν ιδιαίτερα. Enjoy! No.1 SPIDER-MAN: THE DEATH OF GWEN STACY (1973) Η δολοφονία της κοπέλας του Peter Parker από τα χέρια του αδίστακτου Green Goblin σόκαρε τους οπαδούς του Spider-man το καλοκαίρι του 1973, και σήμανε το τέλος της αθωότητας στα κόμικς. No.2 X-MEN: THE DARK PHOENIX SAGA (1980) Η απόλυτη εξουσία διαφθείρει. Οταν η Jean Grey πέρασε στην σκοτεινή πλευρά, οι πρώην φίλοι και συνεργάτες της έπρεπε να επιλέξουν τον δύσκολο δρόμο της εξόντωσής της. No.3 THE INFINITY GAUNTLET (1991) Ο Thanos εξολοθρεύει το μισό σύμπαν για την αγάπη μιάς γυναίκας (που δεν είναι άλλη από τον ίδιο τον Θάνατο). Και εμείς ερωτευθήκαμε αλλά δεν τρελαθήκαμε. No.4 DAREDEVIL: BORN AGAIN (1986) Το κλασικό run των Frank Miller και David Mazzucchelli που δημοσιεύθηκε στα τεύχη 227-233. Εγώ πάντως θα έβαζα το τεύχος Νο.181 (Απρίλιος 1982) με τον θάνατο της Electra. No.5 CIVIL WAR (2006) Πραγματικός εμφύλιος πόλεμος και ρήγμα στις σχέσεις Iron Man και Captain America σε ένα classic της μοντέρνας εποχής της Marvel. Το δίκιο πάντως είναι με το μέρος του Steve Rogers σ'αυτή την διαμάχη / σύγκρουση. To original "Civil War" του 1984 βρίσκεται στο Νο.14 στην σούπερ λίστα μας. No.6 X-MEN: DAYS OF FUTURE PAST (1980) Το follow up στο "Dark Phoenix" ήταν ένα ακόμη classic του Chris Claremont (ο οποίος ήταν στα ντουζένια του τότε) που επέβαλε οριστικά και αμετάκλητα τους X-Men ως το Νο.1 κόμικ σε πωλήσεις στην Αμερική στην δεκαετία του 1980. (Βλέπε σχετικό thread) No.7 ANNIHILATION (2006) Σ'ένα μακρινό γαλαξία μία νέα απειλή ξεπροβάλει που θα φέρει τα πάνω κάτω σε ολόκληρο το σύμπαν (αρκετά μακριά από τη Γη πάντως). No.8 FANTASTIC FOUR: THE COMING OF GALACTUS (1966) Η πιο κλασική ιστορία των FF που προετοίμασε το έδαφος και για άλλες ανάλογες ιστορίες στο μέλλον (ιδιαίτερα μετά από το 1980) με την έλευση του τρομερού Galactus στον κόσμο μας. Εδώ κάνει το ντεμπούτο του ο περίφημος Silver Surfer. Δημοσιεύθηκε στα τεύχη Νο.58-60. No.9 SPIDER-MAN: KRAVEN'S LAST HUNT (1987) Ο κλασικός villain του Αραχνανθρώπου αυτοκτονεί. R.I.P. Kraven (ή μάλλον R.I.H. - Rot In Hell). No.10 MARVELS (1994) Οι υπερήρωες της Marvel μέσα από το πρίσμα ενός συνηθισμένου ανθρώπου, του φωτογράφου Phil Sheldon που ζει στην Νέα Υόρκη παρακολουθώντας την δράση των καλών και κακών χαρακτήρων του Μαρβελόκοσμου. BONUS (EXTRA! EXTRA! READ ALL ABOUT IT) No.12 CAPTAIN AMERICA: THE WINTER SOLDIER (2005) Το κλασικό θρίλερ του Captain America που μεταφέρθηκε με επιτυχία και στον κινηματογράφο, αν και προσωπικά μ'αρέσει περισσότερο το run του 1974 όπου ο κακός στην ιστορία ήταν ο ίδιος ο Πρόεδρος των ΗΠΑ (γιατί δηλαδή, ο Donald Trump καλύτερος είναι?) O Steve Englehart εμπνεύστηκε την ιστορία από το σκάνδαλο του Watergate που οδήγησε σε παραίτηση τον τότε Πρόεδρο, Richard Nixon. No.13 X-MEN: AGE OF APOCALYPSE (1995) Μιά σειρά από γεγονότα οδηγούν σε ένα νέο εφιαλτικό εναλλακτικό σύμπαν όπου ο Magneto είναι ο ηγέτης των X-Men (και παντρεμένος με την Rogue) και μέλη της ομάδας του Charles Xavier όπως ο Cyclops περνούν στην παρανομία. Αληθινή Αποκάλυψη. No.20 IRON MAN: DEVIL IN A BOTTLE (1979) Αναφέρθηκα πρόσφατα σ'αυτή την ιστορία σε άλλο thread. Ο Tony Stark γίνεται αλκοολικός και παραδίδει την σκυτάλη στον Jim Rhodes που όμως αργότερα στην δεκαετία του 80 αρχίζει να παραφέρεται και να σκοτώνει κόσμο (δεν είναι συμπεριφορά υπερήρωα αυτή). Στην συνέχεια ο Stark θα διεκδικήσει πίσω την στολή του Iron Man με αποτέλεσμα να γίνει της κακομοίρας. Τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια έχουν κλείσει τα καλύτερα τα σπίτια, που λέει και το άσμα του Κυριαζή. No.29 THE DEATH OF CAPTAIN MARVEL (1982) Η Marvel αποφάσισε να σκοτώσει τον Captain Marvel εξαιτίας των χαμηλών πωλήσεων του κόμικ (του οποίου η κυκλοφορία είχε διακοπεί από το 1980). Ετσι ο αγαπημένος μας ήρωας πεθαίνει από καρκίνο. Η ειρωνία είναι ότι χρειάστηκε να πεθάνει ο CM για να κάνει επιτέλους μεγάλες πωλήσεις, αφού αυτό το graphic novel του Jim Starlin σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία και εξακολουθεί να πουλάει μέχρι σήμερα. Κρίμα όμως που δεν ζει πιά ο CM για να χαρεί την επιτυχία του. Τι τραβάνε και αυτοί οι υπερήρωες. WHAT ABOUT...? Θα ήθελα να έβλεπα κάποια ιστορία των Avengers στις πρώτες θέσεις (Το "Under Siege" είναι στο Νο.22 στην λίστα), και ίσως το run του Walter Simonson στον Thor (κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1980). Δεν μπορούμε να τα 'χουμε όλα δικά μας, όμως. C'est La Vie που λένε και στο χωριό μου.
  15. Ο Θρηνωδος παραπονεθηκε οτι αυτη η δημοσκοπηση ηταν ευκολη... ειπα να μην του χαλασω χατιρι και εφτιαξα αλλη μια Εδω ελπιζω να εχουμε μεγαλυτερη συμμετοχη λογω των κομικσοταινιων
  16. Πριν μια εβδομάδα ο James Mangold, σκηνοθέτης του The Wolverine, έγραψε στο twitter του ότι τα γυρίσματα του sequel θα ξεκινήσουν μετά το X-Men: Apocalypse. Μεταξύ άλλων, η Fox ανακοίνωσε ημερομηνία για την νέα ταινία. 3-3-2017. Το σενάριο θα είναι του David James Kelly και ο Jackman θα επιστρέψει. Πιθανότατα όμως να είναι η τελευταία του εμφάνιση στο franchise. Εγώ ελπίζω, όπως και το μισό Internet αν κρίνω από τα σχόλια, να προσαρμόσουν το Old Man Logan. Με μερικές αλλαγές εδώ και εκεί (λόγω χαρακτήρων όπως Hawkeye, Hulk, Venom κτλ.) και έναν πιο γερασμένο Jackman, θα ήταν το καλύτερο κλείσιμο. ============================================================================= Η παρακάτω προσθήκη/ενσωμάτωση πληροφοριών έγινε από τον Θρηνωδό Το Logan είναι η τελευταία ταινία Wolverine όπου τον ρόλο ενσαρκώνει ο Jackman. Το σενάριο παίρνει στοιχεία από το graphic novel "Old Man Logan" των Mark Millar και Steve McNiven το οποίο έρχεται χρονολογικά μετά από το "Death of Wolverine" όπου περνάει η σκυτάλη του ονόματος στην X-23. Βρισκόμαστε στο έτος 2029 στο νέο timeline που έθεσε το "Days of Future Past". Από το 2023 που τελειώνει η προηγούμενη ταινία (To Apocapypse ανήκει επίσης στο ίδιο timeline απλά συμβαίνει το 1983) μέχρι το 2029 έχει αναπτυχθεί ένας ορός που εξολοθρεύει τους Μεταλλαγμένους και υπάρχει μέσα σε καθημερινά προϊόντα κατανάλωσης (σιρόπι καλαμποκιού κλπ). Οι Μεταλλαγμένοι πλέον είναι ελάχιστοι, ο καθηγητής Xavier πάσχει από μια νευροπαραλυτική ασθένεια που καθιστά το μυαλό του εξαιρετικά επικίνδυνο για όποιον βρίσκεται κοντά του όταν τον πιάνουν κρίσεις και ο Wolverine που τον φροντίζει δηλητηριάζεται από το αδαμάντιο στον οργανισμό του με αποτέλεσμα τα νύχια του να μην λειτουργούν καλά και ο παράγοντας ίασης να έχει μειωθεί. Σε αυτή την κατάσταση αποσύνθεσης έρχονται σε επαφή με ένα πρόγραμμα "κατασκευής" μεταλλαγμένων ως όπλα από την εταιρία Transigen όπου ο Logan πρέπει να προστατέψει την Laura (κωδική ονομασία X-23) από τους Reavers, τους μπράβους της εταιρίας από της οποίας τα εργαστήρια δραπέτευσε. Η Laura έχει ακριβώς την ίδια δύναμη με αυτόν: Γιατρεύεται εξαιρετικά γρήγορα και έχει νύχια από αδαμάντιο. Η ταινία είναι στημένη αρκετά διαφορετικά από το τυπικό superhero film, με πιο σκοτεινή ατμόσφαιρα απόλυτα ταιριαστή με την αποξένωση και την λήθη των X-Men που επιβίωσαν. Γι'αυτή την διαφορετικότητά της (είναι και R-Rated) αγαπήθηκε από το κοινό, έχοντας κάνει από τις 3 Μαρτίου μέχρι και σήμερα 13 του ίδιου μήνα ~440 εκ. δολάρια εισπράξεις διεθνώς και συνεχώς αυξάνεται. wiki easter eggs [imdb=tt3315342]
  17. House of M: Οι Μεταλλαγμένοι ως Ανεπαρκής Μεταφορά Οι X-Men και γενικότερα οι μεταλλαγμένοι στο σύμπαν της Marvel χρησίμευαν ανέκαθεν ως μεταφορά πραγματικών κοινωνικών αντιθέσεων στο πεδίο των κόμικς και οι ιστορίες τους ενθάρρυναν τον κοινωνικό σχολιασμό. Ήδη από τη δημιουργία τους από τους Stan Lee και Jack Kirby τη δεκαετία του ‘60, η επιρροή από τα κινήματα για τα κοινωνικά δικαιώματα, την , τα αντιπολεμικά συναισθήματα και γενικότερα το κλίμα αμφισβήτησης της εποχής ήταν σαφής. Αυτό το χαρακτηριστικό τους ακολούθησε σταθερά σε όλη την πορεία τους, με τους παραλληλισμούς να μην περιορίζονται μόνο στα αρχικά ζητήματα του φυλετικού ρατσισμού και της παρομοίωσης με τη θεματική του ολοκαυτώματος, αλλά να επεκτείνονται σταθερά σε ζητήματα όπως ο σεξισμός, οι αγώνες του LGBT κινήματος, το Red Scare και η στοχοποίηση των Αμερικανών κομμουνιστών και αριστερών, η πολυπολιτισμικότητα, τα φαινόμενα γενοκτονίας κτλ. Η διαφοροποίηση των μεταλλαγμένων σε σχέση με τους υπόλοιπους υπερήρωες φαίνεται μικρή, αλλά αποτελεί και τον ίδιο τον πυρήνα που έκανε αυτό τον κοινωνικό σχολιασμό εφικτό εξαρχής: οι υπερδυνάμεις τους είναι αποτέλεσμα γονιδίου και άρα κληρονομικές, όχι επίκτητες. Η ανθρωπότητα δε τους φοβάται και τους μισεί επειδή έχουν υπερδυνάμεις (θεματική που έχει εξερευνηθεί και σε ιστορίες μη μεταλλαγμένων), δεν είναι απλός φόβος απέναντι στο διαφορετικό, αν και είναι και αυτό σημαντικό στοιχείο αυτής της αντιμετώπισης. Τους φοβάται και τους μισεί γιατί ενσαρκώνουν έναν υπαρξιακό φυλετικό φόβο για το σύνολο της ανθρωπότητας: την προσωρινότητά της. Οι μεταλλαγμένοι για το μεγαλύτερο μέρος της εκδοτικής ιστορίας της Marvel ήταν το επόμενο βήμα της ανθρώπινης εξέλιξης, ο Homo Superior που θα αντικαταστούσε σταδιακά το Homo Sapiens. Άλλωστε, η αντιμετώπιση προς τους μεταλλαγμένους δεν απέχει και πολύ από το πώς φαίνεται ότι χειρίστηκε το είδος μας τη διαφορετικότητά του με πχ τον Homo Neanderthalensis. Προσθέτοντας σε αυτό τον εκρηκτικό τρόπο με τον οποίο οι δυνάμεις των μεταλλαγμένων κάνουν ανεξέλεγκτες την εμφάνισή τους κατά την εφηβεία, τη στοχοποίηση, θεσμική και μη, της συγκεκριμένης διαφορετικότητας και την απομόνωση και μοναξιά που νιώθουν τα “θύματά” της, έχουμε ένα εννοιακό πλαίσιο στο οποίο το θέμα της φυλής, της σεξουαλικότητας και της συστημικής καταπίεσης μπορεί να σχολιαστεί ταυτόχρονα και σε βάθος. Αυτό δυστυχώς συχνά αποκαλύπτει και θεμελιώδη αδυναμία κατανόησης, από δημιουργούς και εταιρείες ταυτόχρονα, αυτών των κοινωνικών θεμάτων. Πολλά storyline, αν εφαρμοστούν αντίστροφα ως υποθετικά σενάρια σε πραγματικά κοινωνικά ζητήματα, φανερώνουν μια αδύναμη, τελικά από τη μεριά του ασφαλούς προνομιούχου, οπτική. ΤοHouse of M του 2005 είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της προβληματικής. Γραμμένο από τον Brian Michael Bendis και σε σχέδιο Olivier Coipel, το House of M ακολούθησε το storyline “Avengers Disassembled”. Η ιστορία βρίσκει τη Scarlet Witch, κόρη του Magneto και αδερφή του Quicksilver, στον απόηχο της εκστρατείας της απέναντι στους Avengers, τους οποίους κατηγορούσε υπό την επιρροή μιας κοσμικής οντότητας για το θάνατο των παιδιών της και την απώλεια της ανάμνησης τους. Κατά τη διάρκεια της πέθαναν ο σύντροφός της Vision και ο Hawkeye και οι παλιοί Avengers διαλύθηκαν. Οι δυνάμεις της έχουν φτάσει σε επίπεδα χειρισμού ολόκληρης της πραγματικότητας, ενώ ταυτόχρονα χάνει τα λογικά της από τις τύψεις και το πένθος. Ο Xavier, ο Quicksilver και ο Magnetoτην έχουν απομονώσει στο νησί Genosha και προσπαθούν να τη βοηθήσουν να επανέλθει, αλλά ούτε και οι δυνάμεις του Xavier δεν μπορούν να τη συγκρατήσουν πλέον, κάτι που οδηγεί παλιούς και νέους Avengers μαζί με αρκετούς X-Men να αποφασίσουν πως αποτελεί μη αναστρέψιμο κίνδυνο για την πραγματικότητα και κινούνται προς το Genosha για να τη σκοτώσουν. Όταν φτάνουν εκεί, βλέπουν ένα εκτυφλωτικό λευκό φως και ξυπνούν σε μια εναλλακτική πραγματικότητα, στην οποία οι μεταλλαγμένοι έχουν αυξηθεί σε επίπεδα μισού πληθυσμού της γης, ελέγχουν όλες τις κυβερνήσεις και θεσμούς και καταπιέζουν συστηματικά τους ανθρώπους, εξαιρώντας λίγες επιφανείς προσωπικότητες όπως την Carol Danvers(Ms Marvel, Captain Marvel σε αυτή την πραγματικότητα) και τον Spider-Man. H οικογένεια του Magneto (House of M) είναι οι ντε φάκτο ηγέτες του κόσμου και μόνο ένας πυρήνας μη μεταλλαγμένων υπερηρωών, ιδιαίτερα οι street-level ήρωες της Marvel (Luke Cage, Iron Fist, Daredevil) αντιστέκονται. Ο μόνος που διατηρεί τις αναμνήσεις του εξαρχής είναι ο Wolverine. Ήδη από αυτό το βασικό πλαίσιο της ιστορίας εκκινούν τα προβλήματα. Η βασική πτυχή της ιστορίας είναι ότι μέσω της ικανότητάς της να αλλάξει ολόκληρη την πραγματικότητα, η Scarlet Witch πραγματοποιεί την πιο βαθιά επιθυμία κάθε ήρωα της Marvel. Για παράδειγμα, ο Magneto επιβεβαιώνει ότι η ανθρωπότητα θέλει να κάνει γενοκτονία εναντίον των μεταλλαγμένων, γίνεται ήρωας και κυβερνήτης τους. Ο Wolverine θυμάται απευθείας όλο του το παρελθόν, αυτός είναι και ο λόγος που διατηρεί τις αναμνήσεις του από τον κόσμο πριν το House of M. Ο Spider-Man είναι διάσημος παλαιστής, παντρεμένος με την Gwen Stacy. Ο Cyclops και η Emma Frost είναι παντρεμένοι. Μια σειρά από άλλους ήρωες έχουν αντίστοιχα ικανοποιητικές “λύσεις” στις μύχιες επιθυμίες τους. Όμως η πρώτη έκφανση των βασικών προβλημάτων της ιστορίας αποτυπώνεται σε τρεις χαρακτήρες: στον Luke Cage, που είναι επιτυχημένο μεγάλο κεφάλι του υποκόσμου, στον Gambit, που είναι επιτυχημένος εγκληματίας, και στην Mystique, που είναι μέλος της SHIELD και… παντρεμένη με το Wolverine. Αυτή η απόδοση είναι μια περίληψη της λανθασμένης αντίληψης που βρίσκεται στον πυρήνα της ιστορίας: αυτή της ανθρώπινης φύσης. Ο Cage και ο Gambit έχουν και οι δύο παρελθόν εγκληματία και ήταν οι περιστάσεις ζωής, η πραγματική τους εξέλιξη που τους έκανε να το αφήσουν πίσω. Η υπόνοια πως η βαθύτερη επιθυμία τους ήταν να γυρίσουν σε αυτό τον τρόπο ζωής ακυρώνει πρακτικά το σύνολο της πορείας τους, την αλληλεπίδρασή τους με το κοινωνικό τους περιβάλλον και τα βήματά τους χάριν της αντίληψης ενός ιδιότυπου “πυρήνα” κάθε προσωπικότητας, ο οποίος παραμένει αναλλοίωτος τελικά στο διηνεκές του χρόνου. Η αντίθεση ατομικής πορείας – συλλογικής διαμόρφωσης εμφανίζεται εδώ με σημαντικό βάρος στη μεριά του ατόμου, ακριβώς σε ένα πλαίσιο που θα ευνοούσε εξαιρετικά την άλλη μεριά της πλάστιγγας. Αν προσθέσει κανείς σε αυτό το ότι το άλλο κοινό των δύο χαρακτήρων είναι πως ανήκουν σε μειονότητες, θα δει ότι πρόκειται περί σοβαρού (αν και πιστεύουμε όχι σκόπιμου) ατοπήματος. Όσο για τη Mystique, ο υποβιβασμός της από εξαιρετικά περίπλοκο και ταραχώδη χαρακτήρα σε στερεότυπο που η βαθύτερη επιθυμία της είναι η αγάπη ενός άντρα, το ατόπημα είναι ακόμη σοβαρότερο. Θα μπορούσε να πει κανείς βέβαια ότι η κύρια επιθυμία της είναι η επικράτηση των μεταλλαγμένων και η συστημική της διαιώνιση, κάτι που επιτυγχάνει μέσω τη συμμετοχή της στη νέα μορφή της SHIELD. Αυτό μας οδηγεί στο δεύτερο βασικό πρόβλημα της ιστορίας: την αδυναμία κατανόησης των συλλογικών αγώνων. Όλο το House of M διαπερνάται από το ερώτημα “τι θα γινόταν αν οι καταπιεζόμενοι βρίσκονταν ξαφνικά στην πλευρά των καταπιεστών” και η απάντηση που δίνει είναι άμεση: θα γίνονταν καταπιεστές. Αν η πραγμάτωση κάθε επιθυμίας των ηρώων της Marvel μπορεί να είναι συμβατή με ένα σύμπαν συστημικής καταπίεσης των ανθρώπων από τους μεταλλαγμένους, αυτό που προκύπτει ως συμπέρασμα είναι ότι πρακτικά το συλλογικό φαντασιακό των μεταλλαγμένων είναι πράγματι το να κυριαρχήσουν επί της ανθρωπότητας. Αν δεν ίσχυε αυτή η υπόθεση, ο Bendis θα είχε αφήσει χώρο σε πολύ περισσότερους ήρωες, πέραν εκείνων που είναι γενικά γνωστοί για την πιο noir,ρεαλιστική ηθική τους (και στη συνέχεια εκείνων που τελικά ανέκτησαν τις αναμνήσεις τους), να συμμετέχουν στην αντίσταση. Το σημαντικότερο, θα υπήρχε κάποια μορφή των X-Men σε αυτό το σύμπαν. Οι X-Men πάλευαν ανέκαθεν ενάντια τόσο σε ανθρώπους όσο και σε μεταλλαγμένους γιατί πίστευαν ειλικρινά στην εξέλιξη μέσω της συνύπαρξης και της αποδοχής της ποικιλίας και της διαφορετικότητας, όχι της επικράτησης ενός επί του άλλου. Στο σύμπαν των X-Men, οι εξτρεμιστικές αντιλήψεις που ήθελαν απλώς να έχουν τον έλεγχο του ποιος ασκεί τη συστημική εξουσία αποτυπώνονταν πάντα σε συγκεκριμένες μορφές (Magneto, Apocalypse, Graydon Creed, Bastionκτλ), και πάντα οι X-Men ήταν εναντίον τους. Κάνοντας μια αναγωγή με τον πραγματικό κόσμο, είναι σαν να υποστηρίζει κανείς ότι τα μειονοτικά κινήματα έχουν στόχο την κατίσχυση της λευκής φυλής ή ότι τα LGBT κινήματα θέλουν να κάνουν όλο τον κόσμο να αλλάξει σεξουαλικές προτιμήσεις ή να το βουλώσει. Πόσο απέχει αυτό από τον ιντερνετικό και real-life οχετό της alt-right; Το τελευταίο πρόβλημα της ιστορίας αποτυπώνεται στην ίδια τη Scarlet Witch. Ξεπερνώντας το ότι η ιστορία χάνει μια μοναδική ευκαιρία να εξερευνήσει το ζήτημα της ψυχικής ασθένειας σε βάθος (κάτι που μόνο η τηλεοπτική εκδοχή του Legion έχει κάνει στο σύμπαν των μεταλλαγμένων, με μικρές προσπάθειες όπως το Vision και το Moon Knight να προσπαθούν πολύ πιο πρόσφατα να το αναστρέψουν στο πεδίο των κόμικ της Marvel εν γένει), η επιθυμία της Scarlet Witch και το τέλος του storyline, αν συγκριθεί με πραγματικά κοινωνικά ζητήματα, έχει πλέον προσβλητικό χαρακτήρα. Η Scarlet Witch στο House of M δεν έχει απλώς αναστήσει τα παιδιά της ούτε έχει απλώς κάνει την οικογένειά της και τους υπόλοιπους ήρωες “ευτυχισμένους”. Η Scarlet Witch έχει κάνει τον εαυτό της άνθρωπο. Η επιθυμία της ήταν μια αναζήτηση ομαλότητας, να γίνει “κανονική”. Θα μπορούσε κάποιος να το ξεγράψει ως αποτέλεσμα της ψυχικής αστάθειάς της, αλλά στο τέλος της ιστορίας σε μια στιγμή όπου είναι βέβαιο πως έχει πλήρη διαύγεια, αναφωνεί δραματικά τρεις λέξεις: “No more mutants”. Ακολουθεί η επιστροφή στο πραγματικό σύμπαν για όλους, με τη διαφορά ότι οι μεταλλαγμένοι από κάμποσα εκατομμύρια έχουν μειωθεί σε κάνα δυο εκατοντάδες. Πέραν του προφανούς ερωτήματος “γιατί αυτοί οι λίγοι και όχι άλλοι ή κανένας”, το ότι μπορεί η εξαφάνιση των μεταλλαγμένων να παρουσιαστεί σαν λύση και μάλιστα επιθυμητή από σημαντικούς χαρακτήρες εντός τους πάει κόντρα σε ό,τι πρεσβεύουν αυτοί οι χαρακτήρες εντός της Marvel και το μήνυμα που περνάει προς τα έξω είναι δραματικά λανθασμένο: πρακτικά, αναγνωρίζει ότι η διαφορετικότητα κατά βάση επιθυμεί να μην είναι διαφορετικότητα, όχι να είναι ο κανόνας. Για να μην παρεξηγηθούμε, δε θέλουμε μέσω αυτής της κριτικής να κατηγορήσουμε τη Marvel ή τους συντελεστές του κόμικ ως ρατσιστές ή μη κοινωνικά ευαίσθητους. Όλα αυτά γράφονται για να αναδειχθεί το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια, σε σημαντικό βαθμό και επειδή η Marvel σκόπιμα υποτίμησε για χρόνια τους X-Men λόγω της απώλειας των κινηματογραφικών δικαιωμάτων επάνω τους, έχει αμεληθεί οικτρά η δυνατότητά τους ως κοινωνική μεταφορά. Ο πάλαι ποτέ κραταιός κοινωνικός σχολιασμός απ τις σελίδες τους τείνει να απομειωθεί σε καρικατούρα κλισέ και οι ίδιοι οι χαρακτήρες να λειτουργούν ως αυτό που κάποτε πολεμούσαν (το πρόσφατο Inhumans vs X-Menείναι κανονικά φυλετικός πόλεμος). Το House of M ήταν το storyline που ξεκίνησε αυτή την καθοδική πορεία και μόνο πρόσφατα φαίνεται να αλλάζει κάπως το πράγμα, και στις νέες σειρές μεταλλαγμένων και στην υπόλοιπη Marvel. Το ίδιο είναι μια κατά τ’άλλα πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία με συγκλονιστικές στιγμές, όπως τη νευρική κατάρρευση του Spider-Man όταν ανακτά τη μνήμη του. Το θέμα είναι ότι και η κοινωνική αντίληψη για ευαίσθητα ζητήματα όπως αυτά που προσεγγίζουν ως μεταφορά οι X-Men έχουν κάνει τεράστια βήματα τα τελευταία χρόνια (όπως και η αντίδραση σε αυτά) και είναι κρίμα τα προχωρήματα σε αυτή τη μορφή τέχνης να είναι τόσο πίσω σε σχέση με τα αντίστοιχα στις υπόλοιπες, ιδιαίτερα τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Κυρίως, είναι κρίμα να εκπροσωπείται αποκλειστικά η κυρίαρχη λευκή cis αντίληψη γι’αυτά τα ζητήματα, ακόμα κι αν η ματιά είναι σύμμαχη προς τον σκοπό τους, γιατί παρεξηγήσεις όπως αυτές που υπονοεί το House of M είναι λογικό να προκύπτουν διαρκώς – και η απάντηση περνάει μεν μέσα από την εισαγωγή χαρακτήρων από μειονότητες και άλλους σεξουαλικούς προσανατολισμούς αλλά δεν εξαντλείται καθόλου εκεί. Ελπίζουμε τα μικρά βήματα που έχουν γίνει να συνεχιστούν και να διευρυνθούν. Στο μεταξύ όμως για μας η πραγματική ουσία των X-Men κρύβεται σε στιγμές που μας έκαναν στ’αλήθεια να σκεφτούμε σε βάθος αυτά που πρεσβεύουν. ‘Όπως όταν ο πατέρας του Iceman, γνωστός για το ότι ποτέ δε μπόρεσε να χωνέψει το ότι ο γιος του ήταν μεταλλαγμένος, βλέπει την αντιmutantεκστρατεία του Creed και αποφασίζει να φωνάξει ότι οι μεταλλαγμένοι για τους οποίους μιλάει είναι άνθρωποι, είναι γιοι και κόρες κάποιου, και ότι καμία διαφορά στο γονιδίωμα δε το αλλάζει αυτό. Ακολουθεί βρωμόξυλο από τους μπράβους του Creed και ο Iceman με τον Gambit τον ακολουθούν στο νοσοκομείο για να ακολουθήσει ένας πραγματικά μνημειώδης διάλογος μεταξύ του δακρυσμένου πατέρα και του Gambit: – Είσαι νέο παιδί, όμορφος, εξωτερικά δε σου φαίνεται καθόλου ότι είσαι μεταλλαγμένος. Γιατί να πρέπει να παλεύεις απέναντι σε ένα κόσμο που σε μισεί ενώ θα μπορούσες να ζήσεις μια κρυφή κανονική ζωή; Είναι άδικο. – Ακριβώς γι’αυτό παλεύουμε και δεν κρυβόμαστε. Γιατί είναι άδικο. Πηγή
  18. X-Men Για τους έλληνες έφηβους του 1986-1994 ήταν ένα κόμικ που μετέφραζε η ΜΑΜΟΥΘ και μάγευε τους αναγνώστες του. Χαρακτήρες και ιδέα που είχαν δημιουργήσει ο Stan Lee και ο Jack Kirby που είχαν μέτρια επιτυχία και δεν είχαν αναλωθεί ιδιαίτερα. Έτσι όταν νέοι δημιουργοί ανέλαβαν να τους επαναπροσδιορίσουν έγραψαν αριστουργηματικές περιπέτειες δράσης. Ο τίτλος όμως έκλεισε για περίεργους λόγους την εποχή που οι Μεταλλαγμένοι ήρωες ήταν αρκετά δημοφιλείς σε όλο τον πλανήτη. Η αλήθεια είναι ότι ακολούθησαν μεσαίας ποιότητας ιστορίες και προσωπικά θεωρώ ότι οι επόμενοι συγγραφείς ήταν ο ένας χειρότερος από τον άλλον. Μοναδικές αναλαμπές ο Scott Lobdell και ο Grant Morrison. To 2013 και για 3 χρόνια οι κεντρικές ομάδες των X-Men δίνονται στο συγγραφέα Brian Michael Bendis. Συγγραφέας ικανός που βέβαια κατά καιρούς παρουσιάζει κάτι μετριότητες για την εμποροπανήγυρη. Θεωρείται από τα μεγάλα χαρτιά της MARVEL και είναι. Για να μπορέσει να τραβήξει τα φώτα του κόσμου και να δείξει ότι κάνει κάτι διαφορετικό ξεκινά παρουσιάζοντας ένα χρονικό παράδοξο. Η κοινωνία των μεταλλαγμένων μαστίζεται από μια διχόνοια. Ο αρχηγός τους, ο Cyclops, αφού μη έχοντας σώας τα φρένας, σκοτώνει το δόκτωρ Xavier, και ενώ οι περισσότεροι τον θεωρούν ένοχο, κάποιοι πιστεύουν ότι η απόφασή του ήταν επιβαλλόμενη από το εξωγήινο πλάσμα Phoenix (Θεέ μου, τι διαβάζουμε). Οι επόμενες κινήσεις του ως αρχηγός μιας μικρής φατρίας φοβίζουν το παλιό του σύντροφο Beast, ο οποίος με τη σειρά του για να το λογικέψει, κάνει την πιο φυσιολογική κίνηση. Φέρνει από το παρελθόν τους έφηβους πρωτομεταλλαγμένους στην εποχή μας, για να του θυμίσουν μια πιο τρυφερή και αθώα εποχή γεμάτη θετικές σκέψεις για το μέλλον. Το βρίσκετε σαχλό σενάριο; Το περίεργο είναι πετυχαίνει. Εμείς λοιπόν βλέπουμε τις περιπέτειες των 5 πρώτων έφηβων X-Men του παρελθόντος στο παρών, οι οποίοι μαθαίνουν τις μελλοντικές τους περιπέτειες, αποτυχίες, τραγωδίες και φρικάρουν. Αποφασίζουν να μείνουν στην τωρινή εποχή και εξερευνούν αυτό το δύσκολο παρών των μεταλλαγμένων, εκπαιδεύονται, ζούνε περιπέτειες, ερωτεύονται, μαλώνουν, και κάνουν όλα εκείνα τα teenage mutant angst που είχαν φέρει πρώτα σε πωλήσεις αυτά τα περιοδικά. Η αγωνία τους «πού βρισκόμαστε και τι κάνουμε από δω και πέρα» είναι διασκεδαστική. Ενδιαφέρεσαι και ζεις τις περιπέτειες μέσα από την εκτός χρόνου πεντάδας και κάνεις κέφι. Οι αντιδράσεις των υπολοίπων έχουν πλάκα και μπορώ να πω ότι εδώ και μια δεκαετία χάρηκα X-Men. O μικρός Cyclops ζει ένα εφιάλτη βλέποντας να χάνει την Jean Grey που προσέχει άλλους νέους, και τον ενήλικα εαυτό του να αντιδρά φασιστικά στο σύνολό του, ο Beast αγχώνεται για τον προβληματικό γερασμένο Beast που δεν μπορεί να τους στείλει στο παρελθόν, η Grey φιλάει όποιο άλλο αγόρι έχει μπροστά της, ο Iceman παραδέχεται ότι είναι ομοφυλόφιλος, ο Angel αποκτά ενεργειακά φτερά και έχει για φιλενάδα το κορίτσι Wolverine. Τους κυνηγούν διαφορετικές ομάδες X-Men του μέλλοντος, γίνονται φίλοι με τους Guardians of the Galaxy και έχουν περιπέτειες μαζί τους, η Mystique αποκτά ερωτική σχέση με τον Xavier, και ένα σωρό άλλα πράγματα που κάνουν τις ιστορίες πρωτότυπες και καλές. Ενώ κυκλοφορούν δύο τίτλοι, All-new X-Men και Uncanny X-Men, στην ουσία κυλούν παράλληλα. Στο δεύτερο υπάρχουν οι πολύ νέοι μεταλλαγμένοι του ενήλικα Cyclops που μπερδεύονται συνέχεια με τους έφηβους του παρελθόντος του πρώτου τίτλου. Δυστυχώς ο Bendis παρατάει τα σενάρια χωρίς να δώσει έναν επίλογο στο πρόβλημα της παράδοξης χρονικής μετατόπισης καθιερωμένων χαρακτήρων και αφήνει να το εξερευνήσουν περισσότερο οι επόμενοι συγγραφείς με αδιάφορα έως άθλια αποτελέσματα. Οι δύο κεντρικοί σκιτσογράφοι είναι οι Stuart Immonen και Chris Bachalo. Ειδικά ο πρώτος που ήταν ένας της οκάς στους τίτλους του Superman εδώ παρουσιάζει ένα δυναμικό ευχάριστο σκίτσο με ζωντάνια και σελίδες που χαίρεσαι να εξερευνείς. Ακόμη και ο Bachalo φαίνεται να αγαπάει τη δουλειά του και είναι καλύτερος από άλλους τίτλους του. Κατά καιρούς θα δείτε και το σκιτσογράφο Kris Anka που δεν μπορώ να πω ότι το συμπαθώ. Στους χαρακτήρες κάπου τα μπερδεύει ο συγγραφέας. Η Kitty Pryde γίνεται καθηγήτρια της σχολής των μεταλλαγμένων και παίρνει υπό την προστασία της τους νέους χρονοταξιδιώτες. Τη φωνάζουν professor, το οποίο την εκνευρίζει και μετά απαιτεί να τη φωνάζουν έτσι. Το ίδιο έκανε και για τον Iron Man. Τη μια εκφράζει παράπονο γιατί δεν τον φωνάζουν doctor Tony Stark αφού έχει δυο διδακτορικά, αλλά στα επόμενα τεύχη μας εξομολογείται ότι δεν τελείωσε ποτέ το πανεπιστήμιο. Το άλλο εκνευριστικό που κάνει ο συγγραφέας είναι ότι δίνει ισόποσο βήμα για όλους τους χαρακτήρες του. Θα μιλήσουν όλοι, μα όλοι όσοι είναι στο δωμάτιο. Και συνήθως θα πουν κάτι υστερικά έξυπνο για να προσδιοριστούν στο καρέ. Μικροί – μεγάλοι όλοι θα μιλήσουν, και μερικές φορές νομίζουν είναι χαριτωμένοι. Κάτι τέτοια τα κάνει ο Bendis στα σενάριά του. Η αλήθεια είναι ότι του δίνουν το ελεύθερο οι εκδότες να γράφει ό,τι θέλει. Η εμπιστοσύνη αυτή έχει ως αποτέλεσμα να διαβάζουμε ώρες ώρες αλλοπρόσαλλα σενάρια. Ειδικά οι συντάκτες των μεταλλαγμένων τίτλων δεν έχουν και την καλύτερη φήμη. Σχετικά πρόσφατα έχουν εκδοθεί και τα διάφορα paperbacks έτσι είναι εύκολο να συμπληρώσετε όλη τη συλλογή και να τη διαβάσετε άνετα. Μπορεί να μην είναι τα Dark Phoenix Saga και Days of Future Past, αλλά προσπαθούν να τα αγγίξουν και να γίνουν αρεστά στο κοινό. Ακολούθησαν δύο επανεκκινήσεις των τίτλων, με νέα Νο 1 στο ίδιο ανεγκέφαλο επίπεδο που βρίσκονται οι X-Men εδώ και χρόνια. Για κάτι παρόμοιο σας προτείνω τα πρώτα New Mutants. Αυτά της ΜΑΜΟΥΘ. Σελίδα του τίτλου All New X-Men στο WIKI Βιογραφικό του Brian Michael Bendis Βιογραφικό του Stuart Immonen Βιογραφικό του Chris Bachalo
  19. View File GIANT SIZE X-MEN #1 (LEN WEIN-DAVE COCKRUM) Το Giant-Size X-Men # 1 ήταν μία ειδική έκδοση της σειράς κόμικ X-Men, που δημοσιεύθηκε από την Marvel Comics το 1975. Γράφτηκε από τον Len Wein και ειναι εικονογραφημένο από τον Dave Cockrum. Αν και δεν είναι ένα κανονικό τεύχος της σειράς,περιείχε την πρώτη νέα X-Men ιστορία σε πέντε χρόνια. Το θέμα λειτουργεί ως σύνδεσμος μεταξύ των αρχικών X-Men και μια νέα ομάδα που δημιουργείται, αυτή που γνωρίσαμε απο την πετυχημένη σειρα της Μαμουθ που όλοι αγαπησαμε. Και ακριβώς επειδη προηγείται του πρώτου μέρους της σειρας αυτής,η μεταφραση ειναι παραπλήσια(π.χ χρησιμοποιω τα ονόματα Λυκοματης,Βετερανος,Νυχτοβάτης κτλ) Submitter Dio Submitted 10/10/2014 Category SCANLATIONS Δημιουργοί Wein Len,Cockrum Dave  
  20. Γιατί τόση πόρωση με τον Wolverine; Το κείμενο αυτό διαβάστηκε (με μερικές αλλαγές) στο Reflections At Death Disco σε εκδήλωση με αφορμή την ταινία Logan. Δεν κάνει κανένα απολύτως spoiler — Wolverine. Αναμφίβολα ο πιο δημοφιλής χαρακτήρας των X-Men και από τους πιο δημοφιλείς της Marvel Comics. Ποτέ δεν κατάλαβα όμως το γιατί τόση πόρωση πια μαζί του. Εμένα οι αγαπημένοι μου X-Men ήταν πάντα άλλοι. Λάτρευα για παράδειγμα τον Gambit. Αντιήρωας μέχρι το κόκαλο, κακό παιδί, αλλά είχε στυλ. Και ήταν πάντα ένα αίνιγμα. Είχα λατρέψει και τη Psylocke (πριν γίνει νίντζα). Πραγματίστρια, δε διστάζει να πάρει δύσκολες αποφάσεις. Και φυσικά η Storm. Έχει ένα καταπληκτικό character arc καθώς, από φοβισμένο παιδί σταδιακά μετατρέπεται στην απόλυτη μητρική φιγούρα Όταν ήρθε η στιγμή να κάνω λοιπόν αυτό το αφιέρωμα αναρρωτιόμουν: μα καλά, τι πάει τόσο στραβά μαζί μου; Τι βλέπουν στο Logan όλοι και δεν το βλέπω εγώ. Και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι, όλα αυτά που περιγράφω στους αγαπημένους μου χαρακτήρες τα έχει και ο Wolverine, απλά τον βλέπεις παντού και δεν το συνειδητοποιείς παρά μόνο αν τον παρατηρήσεις από απόσταση… Ποιος είναι ο Wolverine: Δημιουργοί του οι Roy Thomas, Len Wein και John Romita Sr στο The Incredible Hulk τεύχη 180 και 181, όπου, ως το Weapon X του Καναδά, πολεμάει τον Hulk. Και αυτό γιατί η Μάρβελ έκανε άνοιγμα στην Καναδική αγορά και χρειαζόταν έναν Καναδό ηπερήρωα. Ναι, ο κυνικός καπιταλισμός γκρεμίζει τα παιδικά μας είδωλα, deal with it! Στη συνέχεια εμφανίζεται στο Giant Size X-men και συνεχίζει ως μέλος της ομάδας των μεταλλαγμένων. Πέρασε από τα χέρια πολλών δημιουργών, όμως τον Wolverine που ξέρουμε ήδη μας τον έδωσε το δίδυμο Chris Clairemont και John Byrne. Με μία μικρή σφήνα από τον Frank Miller, που έκανε το σχέδιο στη μίνι σειρά Wolverine και, κλασικά, έβαλε μέσα σαμουράι και νίντζα. Ευτυχώς, σε αντίθεση με τον Daredevil και τον Batman, είδε τον Wolverine σαν σαμουράι. H μίνι αυτή σειρά ήταν η βάση για το Wolverine 2, που ευτυχώς δεν ήταν έκτρωμα όπως το Origins… Ο Byrne, σχεδιαστής των X-men, σπρώχνει τον Wolverine σαν χαρακτήρα, επειδή είναι κι αυτός Καναδός. Έχουμε λοιπόν τους X-men. Υπάρχει ο Cyclops, που έχει πανίσχυρες οπτικές ακτίνες και φοράει γυαλιά για να μην καταστρέφει τα πάντα. Έχουμε τη Storm που τη λατρεύανε σα θεα στην Αφρική, ελέγχει τον καιρό και κάνει γυμνισμό. Έχουμε την Jean Grey που είναι νέα, ωραία, τηλεκινητική και εμ… τώρα πως να εξηγήσω το Phoenix Saga με λίγες λέξεις; Έχουμε επίσης έναν Ιρλανδό που τραγουδάει και ελέγχει τον ήχο, τον Banshee, έναν Γερμανό με δαιμονική εμφάνιση που τηλεμεταφέρεται και έναν Ρώσο που είναι καλούλης και έχει μεταλλικό δέρμα. Όλοι τους νέοι, ωραίοι (ακόμα και ο Nightcrawler) και με εντυπωσιακές δυνάμεις. Και μετά έχουμε έναν κοντό, ασχημάντρα, με εμφάνιση σαραντάρη, που δύναμη του είναι να κάνει καλύτερα αυτό που κάνει καλύτερα ή αλλιώς snikt! Ο Wolverine ξεχωρίζει οπτικά και μόνο σαν τη μύγα μέσα στο γάλα. Είναι πολύ μακριά εμφανισιακά από τον κλασικό ήρωα της Μάρβελ, είναι μεγάλος σε ηλικία, δεν είναι παραδοσιακά όμορφος (ψηλός, με καθαρά χαρακτηριστικά ή έστω με καρτουνιστικά τερατόμορφα χαρακτηριστικά όπως ο Nightcrawler ή ο Beast) και του λείπει μοναχά μία κρεατοελιά για να είναι ο Lemmy των Motorhead σε ηπερήρωα. Και έπειτα είναι και ο χαρακτήρας του που δεν έχει σχέση με την υπόλοιπη υπερηρωική ομάδα: είναι κλειστός, εσωστρεφής, οργίλος, κακοδιάθετος, κυνικός. Τον βλέπουμε να έχει κρίσεις αυτολύπησης, ιδίως όταν ο Clairemont τον βάζει να σκέφτεται για τον έρωτά του για την Jean Grey πόσο δεν την αξίζει. Επίσης, πίνει, καπνίζει και είναι αλητάμπουρας. Και δεν παίρνει και πολύ στα σοβαρά τον καθηγητή Ξαβιέ. Και έχει και κάτι άλλο που δεν ταιριάζει με την ομάδα, σκοτώνει. Πριν πάει στους X-men ήταν μέρος των ενόπλων δυνάμεων και λέει συχνά ότι έχει κάνει άσχημα πράγματα. Δεν έχει ξεκάθαρη μνήμη όμως και κατά τις συγκρούσεις με άλλους μεταλλαγμένους πέφτει σε φονικές κρίσεις, τα berserker rages (που φοβάμαι να μάθω πως μεταφράστηκαν στα Ελληνικά) και συχνά δε φοβάται να σπάσει μερικά αυγά. Μία από τις πρώτες ιστορίες που εκμεταλλεύεται αυτό το χαρακτηριστικό του Λόγκαν είναι εκείνη όπου οι Xmen έχουν απαχθεί από τους εξωγηίνους brood και έχουν εμφυτευτεί μέσα τους οι μελλοντικές βασίλισσες της εξωγηίνης φυλής. Η δύναμη του Λόγκαν να θεραπεύεται αποβάλει το παράσιτο, καθώς όμως οι Xmen δραπετεύουν, ο Λόγκαν έχει το δίλημμα αν θα πρέπει να σκοτώσει τους συντρόφους του ή όχι. Με άλλα λόγια, ο ρόλος του Wolverine στους αρχικούς X-men είναι κάτι μεταξύ αντιήρωα και μέντορα. Είναι μεγάλος σε ηλικία και με ικανότητες, αλλά, σε αντίθεση με τον Xavier δεν έχει ένα αισιόδοξο όραμα και σε αντίθεση με τον Cyclops δεν παίζει ομαδικά. Και εδώ είναι που το κοινό τον λατρεύει, γιατί είναι κάτι που δεν έχει ξαναδει, πίσω στα τέλη των 70’s. Έναν σκληρό αντιήρωα πολύ διαφορετικό από τα καλόπαιδα υπερήρωες της εποχής. Όπως η δεκαετία του 60 μας έδωσε τους ήρωες με πραγματικά προβλήματα, και μιλάω για τους Fantastic Four και, κυρίως, τον Spiderman, το 1970 μας δίνει τους απόκληρους ήρωες των X-men και τον απόκληρο ανάμεσά τους Wolverine. ΟΚ, είπαμε, δεν ταίριαζε στην ομάδα, Παρόλα αυτά, μένει σε αυτήν και, σταδιακά, αρχίζουμε να βλέπουμε και άλλες πλευρές του. Προσπαθεί να γίνει μέλος της ομάδας, σέβεται το όραμα του Xavier, χτίζει σχέσεις με τους υπόλοιπους – ακόμα και τον Cyclops αρχίζει να εκτιμά, ιδίως αφού η Jean Grey, σπόιλερ, έχει πεθάνει. Αποδεικνύεται επίσης πολύ στοργικός πατέρας, παίρνοντας υπό την προστασία του πρώτα την Kitty Pride, μετά την Jubilee και ακόμα πιο μετά την κλώνο του X23. Με άλλα λόγια, αρχίζει να μαλακώνει, να γίνεται κομμάτι της ομάδας και από εκεί που ήταν ο σκληρός και πονεμένος αποδεικνύεται ότι έχει καλή καρδιά και μέσα του είναι τρυφερούλης. Κάτι σαν τον Ξανθόπουλο της Marvel Comics ένα πράγμα… Γιατί όχι Κούρκουλος; Επειδή ο Κούρκουλος των X-men είναι μάλλον ο Cyclops. Αυτός είναι ο λόγος νούμερο δύο για τη δημοτικότητά του, φαίνεται αντιπαθής μόλις περάσει η πρώτη αίσθηση γαματοσύνης και όταν αρχίζει να σου τη σπάει η ματσίλα του σου σκάει αυτή η ανάπτυξη χαρακτήρα και απλά θες να του συγχωρέσεις τα πάντα. Είναι σαν το κακό παιδί που ξετρελαίνει τις γυναίκες: πίνει, καπνίζει, φέρεται άσχημα, πέφτει σε τυφλές εκρήξεις θυμού, αλλά κατά βάθος είναι καλός και απλά χρειάζεται αγάπη να το δείξει. Με άλλα λόγια οι κομιξόφιλοι έχουμε μία τοξική σχέση με τον Wolverine. Πριν καν αρχίσει να παίζει στο ρόλο ο Hugh Jackman. Ο τρίτος λόγος που ο Γούλβεριν είναι τόσο αγαπητός είναι ότι για πολλά χρόνια δεν ξέραμε σχεδόν τίποτα για αυτόν. ΟΚ, έχω διαβάσει πολύ λιγότερα κόμιξ των X-men από πολύ κόσμο, αυτό δεν αρνούμαι να το παραδεχτώ. Ας πούμε καμία διακοσιαριά με τριακοσαριά τεύχη Xmen χωρίς να βάζω μέσα τον Deadpool. Τίποτα δηλαδή. Αλλά σε σχέση με αυτόν που είδε τις ταινίες ή κάποιο από τα animated series κάτι παραπάνω έχω διαβάσει… Ε, δεν έχω ιδέα ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΟΥΛΒΕΡΙΝ!!! Διάβασα και στη wikipedia και απλά το μάτι μου άρχισε να ρετάρει στην τρίτη σειρά και, σε τελική, δε με ένοιαζε κιόλας. Αλλά, έχετε έναν badass χαρακτήρα, με αμνησία, που είναι γαμηστερός και αφήνει συνέχεια hints για ένα πολύ εντυπωσιακό παρελθόν αλλά ποτέ δεν το μαθαίνουμε. Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι διάβαζαν τα δέκα τεύχη που είχαν τον Γουλβεριν κάθε μήνα μήπως και πέσει κάποιο ψίχουλο ιστορίας για το παρελθόν του. Τέλος, κάτι που ξεχνάμε συχνά για το λόγο της δημοτικότητας του Λόγκαν είναι η φύση των δυνάμεών του: σε μία ομάδα όπου οι χαρακτήρες έχουν σχεδόν θεϊκές δυνάμεις, πχ η Storm και η Phoenix και ο Professor X και ο Iceman και… να συνεχίσω; Ανάμεσα σε όλους αυτούς υπάρχει και o Γουλβεριν έχει την ικανότητα να τρώει πολύ ξύλο και να επιβιώνει. Είναι ο πιο ανθρώπινος, σε επίπεδα δύναμης, από τους κλασικούς Xmen (τουλάχιστον μέχρι να μπει στην ομάδα η Kitty Pride) και συχνά τα καταφέρνει χάρη στην εκπαίδευσή του και στην ακατάβλητη επιμονή του να ξελασπώσει τους υπόλοιπους X-Μen. Αυτό κάνει πολύ εύκολο το να ταυτιστούμε μαζί του και να χαρούμε που απλά και μόνο το να βγει όρθιος από μία σύγκρουση είναι ηρωικό κατόρθωμα, πόσο μάλλον αν βγει και θριαμβευτής. Και ξέρετε κάτι, όταν οι δημιουργοί καταφέρουν να πάρουν όλα τα παραπάνω στοιχεία και να τα αναδείξουν μέσα στο έργο τους, τότε παίρνουμε αριστουργηματικά έργα, όπως πχ στην ταινία Logan. Πηγή
  21. View File AVENGERS X-SANCTION (JEPH LOEB-ED MCGUINESS) Πώς έχει o Cable ξαναγεννηθεί; Που βρισκόταν ο ίδιος από την ιστορία της «δευτέρας παρουσίας» (second coming ); Και ποιο σκοτεινό γεγονός τον έχει οδηγήσει να καταστρέψει τους Avengers; Οι απαντήσεις είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου που απειλεί να συνθλίψει το σύμπαν της Marvel σε θρύψαλα! Ο τρομερός και συγκινητικός πρόλογος του Αvengers VS X-Men. Aνάλυση 200 dpi 1654x2283 Μετάφραση ; Dio Submitter Dio Submitted 10/11/2014 Category SCANLATIONS Δημιουργοί Loeb Jeph,McGuiness Ed  
  22. View File AVENGERS VERSUS X-MEN (JASON AARON-BRIAN MICHAEL BENDIS--ED BRUBAKER-JONATHAN HICKMAN-MATT FRACTION-JOHN ROMITA JR-OLIVIER COIPEL-ADAM KUBERT) Όταν η Δύναμη του Φοινικα προσεγγίζει τη Γη, η Χόουπ Σάμερς θεωρείται η επόμενη ξενιστής. Οι X-MΕΝ και οι Εκδικητές διαφωνούν για το πώς πρεπει να χειριστούν αυτή την κατάσταση. Οι X-MΕΝ πιστεύουν ότι η Δύναμη του Φοίνικα θα σημάνει την αναγέννηση του Μεταλλαγμένου είδους, ενώ οι Εκδικητές πιστεύουν ότι θα φέρει το τέλος σε όλη την ζωή στη Γη. Αυτό οδηγεί σε έναν πόλεμο μεταξύ των δύο πιο ισχυρών παρατάξεων στο σύμπαν της Marvel. Aνάλυση 200 dpi και 1654x2283. Μετάφραση-Επιμέλεια : Dio Submitter Dio Submitted 10/11/2014 Category SCANLATIONS Δημιουργοί Aaron Jason,Bendis Brian Michael ,Brubaker Ed,Hickman Jonathan,Fraction Matt,Romita Jr. John ,Coipel Olivier,Kubert Adam  
  23. View File Χ-ΜΕΝ BLOOD FEUD ( CHRIS CLAREMONT - BILL SIENKIEWICZ ) Τεσσερις μήνες μετά τα γεγονότα του Uncanny X-MEN #159 ( X-MEN #60 της Μαμούθ ), ο Chris Claremont ενώνει ξανά τις δυνάμεις του με τον τιτανομέγιστο δάσκαλο Bill Sienkiewicz, για να δώσουν συνέχεια στην ιστορία. Ο Δράκουλας επιστρέφει και, απαιτεί την βοήθεια της Στορμ για την απόκτηση ενός σκοτεινού αντικειμένου που έχει την δύναμη να τον εξαφανίσει, αλλά μία μυστηριώδης και σκοτεινή Κίττυ, παρεμβαίνει. H ιστορία δημοσιεύτηκε στο Uncanny X-MEN Annual #6. Η ανάλυση είναι στα 300dpi και 2008 x 2835 Enjoy Submitter Dio Submitted 07/10/2015 Category SCANLATIONS Δημιουργοί Claremont Chris, Sienkiewicz Bill, Wiacek John  
  24. Με αφορμή την κυκλοφορία του ‘X-Men: Apocalypse”, το PopCode θυμάται τις στιγμές της Ιστορίας που οι μεταλλαγμένοι της Marvel δεν άφησαν ασχολίαστες. “Πες στον Μάρτιν να σταματήσει να βγάζει έξω τα έπιπλα και εγώ θα διασφαλίσω ότι τα τεύχη μας θα φέρουν λεφτά”. Με αυτή τη φράση υποδέχτηκε κλαίγοντας ο Stan Lee τον συνεργάτη του Jack Kirby στα γραφεία της Marvel το 1958, τότε Atlas Comics ακόμα. Ο ίδιος ο Lee υποστηρίζει πως ο παλιός του φίλος ήταν υπερβολικός στην περιγραφή, αλλά η εικόνα που σκιαγραφείται αντικατοπτρίζει πολύ αντιπροσωπευτικά και τον πανικό του εκδότη της Atlas, Martin Goodman, και τη γενικότερη πανωλεθρία που είχε υποστεί ο χώρος των κόμικ - διστάζουμε να τον αποκαλέσουμε βιομηχανία ακόμα - από τα μέσα της δεκαετίας του ‘50. Τίποτα δεν έδειχνε ότι λιγότερο από μία πενταετία από εκείνη την ημέρα, οι υπερήρωες θα γίνονταν ξανά της μόδας, σημαίνοντας την αρχή μιας νέας εποχής. Σίγουρα τίποτα δεν έδειχνε ότι μία μικρή ομάδα μεταλλαγμένων με προβλήματα λίγο διαφορετικά από εκείνα των Fantastic Four και του Spider-Man, θα άνοιγε έναν ασκό που δεν έχει κλείσει μισόν αιώνα μετά. Εάν όμως δε δώσουμε πρώτα μία ιδέα για τον κόσμο που θα υποδεχόταν σύντομα τους τυχερούς άτυχους κατόχους του X-Gene, θα έχουμε κάνει μισές δουλειές. Μετά τη εξάπλωση των πολεμικών κόμικ στις αρχές των ‘50s, άμεσο επακόλουθο της κλιμάκωσης του πολέμου στην Κορέα, και μετά από μία καταπληκτική χρονιά πωλήσεων το 1952, η Atlas ετοιμάζεται να υποστεί τις συνέπειες της δημοτικότητας του horror genre. Η κοινή γνώμη ανησυχεί για την επίδραση του είδους στη νεολαία και δημοφιλή περιοδικά όπως το Reader’s Digest επιτίθενται στις εταιρίες κόμικ για τη χρήση βίας. Ο συνδυασμός του κλίματος αυτού με την εμφάνιση των εφήβων ως νέα αγοραστική δύναμη με συνεχώς αυξανόμενη επιρροή στα κοινωνικά πράγματα, ήταν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ που αργά ή γρήγορα η Αμερικανική κυβέρνηση θα θεωρούσε απαραίτητο να αντιμετωπίσει. Το ‘Seduction of the Innocent’ του ψυχίατρου Frederic Wertham, το best-seller που κατηγορούσε τα κόμικ για τη διαφθορά των νέων γενεών, σημαίνει και την αρχή του τέλους μιας πολλά υποσχόμενης δεκαετίας για τις αγαπημένες έγχρωμες σελίδες. Για να αποφύγει την παρέμβαση της κυβέρνησης, o Σύνδεσμος Εκδοτών Κόμικ φτιάχνει δικό του κώδικα απαγόρευσης σκηνών βίας, λέξεων όπως “terror” ή “horror” σε τίτλους, υπερφυσικών πλασμάτων όπως ζόμπι και βαμπίρ και οποιασδήποτε απεικόνισης ασέβειας των Αρχών. Την ίδια περίοδο, οι αντιδράσεις στην απόφαση κατάργησης του φυλετικού διαχωρισμού στα σχολεία και η σύλληψη της Αφροαμερικανής Rosa Parks γιατί αρνήθηκε να δώσει τη θέση της σε λευκό συνεπιβάτη στο λεωφορείο που επέβαινε, οδηγούν στο κάλεσμα του Martin Luther King Jr. για μποϊκοτάζ των λεωφορείων του Μοντγκόμερι που διαρκεί έναν χρόνο. Το Kίνημα Ατομικών Δικαιωμάτων παίρνει πλέον σάρκα και οστά. Οι αλλαγές περνούν πάνω από τις εκδόσεις κόμικ σαν οδοστρωτήρας. Εσωτερικοί συνεργάτες γίνονται freelancers, οι αμοιβές κόβονται στη μέση και η πάλαι ποτέ πολυγραφότατη Atlas δε χάνει μόνο το 80% των τίτλων της, αλλά και το όνομά της. Όπως το κλισέ που θέλει τον φοίνικα να ανασταίνεται από τις στάχτες του όμως, η εταιρεία αντιμετωπίζει τις μαζικές απώλειες ως ξεσκαρτάρισμα και κρατάει κοντά της αυτούς που θα αποτελέσουν τους βασικούς παίκτες της στροφής της προς τους υπερήρωες: Stan Lee, Jack Kirby, Steve Ditko, Don Heck, Larry Lieber, Paul Reinman, Stan Goldberg, Al Hartley, Dick Ayers. Και πιάνουν δουλειά πολύ σύντομα. Μέχρι το 1963 μας είχαν δώσει τους Fantastic Four, τον Hulk, τον Spider-Man, τον Iron Man, τον Thor και τον Ant-Man. Ο Lee, όμως, χρειαζόταν έναν ακόμη τίτλο. Μια φορά κι έναν καιρό Έναν μήνα μετά τον εμβληματικό λόγο “I Have A Dream” του King, τον Σεπτέμβριο του ‘63 - μετά από μαζικές εξεγέρσεις και δύο θανάτους - ο James Meredith είναι ο πρώτος μαύρος φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Μισσισσίπι. Η νέα σχολική χρονιά, όμως, ξεκινάει και στις σελίδες της Marvel, με τη διαφορά ότι στο μυστήριο “Σχολείο για Χαρισματικούς Νέους” φοιτούν μονάχα πέντε μαθητές, ο καθένας με διαφορετικά “χαρίσματα”. Ο Cyclops (Scott Summers), ο Beast (Hank McCoy), ο Angel (Warren Worthington III), o Iceman (Bobby Drake) και η Marvel Girl (Jean Grey) είναι οι Original Five, όπως βλέπουμε να τους αποκαλούν συχνά οι φαν, και έχουν ένα γονίδιο που τους κάνει μεταλλαγμένους με υπερδυνάμεις. Ο καθηγητής τους Professor X τους προειδοποιεί πως όταν δε θα είναι προστατευμένοι από τους τοίχους του σχολείου, θα έρθουν αντιμέτωποι με την προκατάληψη των ανθρώπων. Πόσο πιο πετυχημένα θα μπορούσαν να αγγίξουμε τους νέους που νιώθουν φρικιά και outsiders, σκέφτηκε η Marvel. Σε δεύτερο επίπεδο ανάλυσης εκτός από αυτήν των παραγκωνισμένων εφήβων, μπορεί ακόμα κανείς να εντοπίσει ομοιότητες μεταξύ του ρατσισμού που αντιμετωπίζουν οι μεταλλαγμένοι στη σφαίρα της φαντασίας και αυτού που βιώνουν οι μαύροι Αμερικανοί στην αληθινή τους ζωή. Η ανάλυση αυτή παραμένει αντικείμενο διαλόγου μέχρι και σήμερα. Στην πραγματικότητα ωστόσο, ο Stan Lee δεν είχε υπόψιν του κάτι τέτοιο όταν συνέλαβε τους νεαρούς ήρωες. Χρειαζόταν χαρακτήρες που θα είχαν απήχηση στους νέους και που δε θα χρειαζόταν να κάτσει να βρει μία-μία τις ιστορίες για την απόκτηση των δυνάμεών τους. Το X-Gene ήταν μία εύκολη λύση που ταυτόχρονα θα τους επέτρεπε να έχουν έναν εχθρό που διαφέρει από τους άλλους. Μιλώντας για εχθρούς, η δημιουργία των Sentinels - τα ρομπότ που εντοπίζουν και εξουδετερώνουν τους μεταλλαγμένους - ως βασικό εχθρό τους, ήταν εμπνευσμένη από το σώμα των SS της ναζιστικής Γερμανίας και κάνουν την αρχική ιδέα της αλληγορίας για τους απανταχού κατατρεγμένους ακόμα πιο έντονη. Η σύνδεση, δε, του παρελθόντος του Εβραίου Magneto στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί που αποκαλύφθηκε αρκετά αργότερα στα κόμικ, έχει σίγουρα τις ρίζες της εδώ. Τα βασικά θεμέλια των X-Men ήταν να προσπαθήσουν να είναι μία ιστορία αντι-μισαλλοδοξίας που να δείχνει ότι υπάρχει καλό μέσα σε κάθε άνθρωπο - Stan Lee Μπορεί ο κοινωνικός σχολιασμός να μην ήταν η πρωταρχική αφορμή της δημιουργίας των X-Men, ήταν όμως το αυθόρμητο αποτέλεσμα της περιόδου που τους γέννησε. Συγκεκριμένα, ο Lee θεώρησε ότι θα ήταν μία καλή μεταφορά για τον παλμό που έδινε στην εποχή το Κίνημα Ατομικών Δικαιωμάτων, την ίδια στιγμή που το φεμινιστικό κίνημα όπως και το κίνημα των ομοφυλοφίλων, συνυπάρχουν μαζί του. Δυστυχώς όμως, παρότι οι έφηβοι ήρωες κέρδισαν σύντομα δικό τους κοινό, το 1970 η σειρά διακόπτεται λόγω κακών πωλήσεων. Σε μία εποχή διεκδίκησης και ανακατατάξεων, η αποτυχία αποτελεσματικής μετάφρασης του φαινομένου της γονιδιακής μετάλλαξης σε φυλή, φύλο ή σεξουαλικότητα, δημιούργησε ένα κενό που οι εξελίξεις στον πραγματικό κόσμο το έκαναν να φαίνεται όλο και μεγαλύτερο. Αυτό όμως θα αλλάξει σύντομα όταν το τιμόνι αναλαμβάνει ο Chris Claremont. Το νέο πρόσωπο των X-Men Το 1975 οι X-Men ξαναγεννιούνται εκ νέου από τον Claremont και τον Dave Cockrum, ως ένα διεθνές κάδρο μεταλλαγμένων με ποικίλες και συχνά τραυματικές προσωπικές ιστορίες. Ανάμεσα στους νέους ήρωες βρίσκεται η Storm, μία μεταλλαγμένη γυναίκα από την Αφρική που μπορεί να ελέγχει τα καιρικά φαινόμενα, ο Thunderbird, ένας Ινδιάνος με υπεράνθρωπη δύναμη και ο Sunfire, ένας Γιαπωνέζος που εκτοξεύει θερμό plasma και μπορεί να πετάξει. Δίπλα τους πρωταγωνιστούσαν ο Nightcrawler, ένας εξοστρακισμένος λόγω της ιδιαίτερης εμφάνισής του Γερμανός μεταλλαγμένος με την ικανότητα να διακτινίζεται, ο μεγαλωμένος σε μία φάρμα κολεκτιβοποίησης Ρώσος Colossus που μετατρέπει το δέρμα του σε ατσάλι, ο Ιρλανδός πράκτορας της Interpol, Banshee, με τις υπερηχητικές κραυγές και ο Wolverine, ένα πειραματόζωο του προγράμματος Weapon X από τον Καναδά, με αυτοθεραπευτικές δυνάμεις. Κάποιοι απ’ αυτούς πολύ σύντομα αφαιρέθηκαν από το μόνιμο καστ, αλλά από τότε μέχρι σήμερα, οι X-Men αποτελούν ένα τεράστιο κράμα εθνικοτήτων, θρησκειών και ταυτοτήτων. Οι X-Men μισιούνται, προκαλούν φόβο και περιφρονούνται συλλογικά από την ανθρωπότητα για κανέναν άλλο λόγο από το ότι είναι μεταλλαγμένοι. Έτσι αυτό που έχουμε, επίτηδες ή όχι, είναι βιβλία για τον ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία και την προκατάληψη - Chris Claremont Την πρώτη γεύση της συθέμελης αλλαγής έδωσε κατευθείαν το Giant X-Men #1, με τους νέους χαρακτήρες να ξεπηδούν πολύχρωμοι μπροστά από τους σχεδόν διάφανους Original Five. Δεν το γνώριζαν ακόμα, αλλά μέχρι τα μέσα του ‘80, οι φρέσκοι X-Men θα γίνονταν το μεγαλύτερο χιτ της Marvel, αφήνοντας πίσω ακόμη και τον Spider-Man. Στο μεταξύ, η έμφαση που δίνεται στη Storm αλλά και στην καλύτερή της φίλη Jean Grey, μέσα από ιστορίες που τονίζουν την αυτονομία και τις πρωτοβουλίες που έχουν εντός της ομάδας, αλλά και την πραγμάτωση των εσωτερικών τους αναζητήσεων, εκφράζει αναμφισβήτητα το κοινό αίσθημα του φεμινιστικού κινήματος που διεκδικούσε την απελευθέρωση από τα δεσμά της πατριαρχίας. Η Jean και η Storm είναι μία από τις πολλές δυνατές γυναικείες φιλίες στα κόμικ των X-Men Ταυτόχρονα, δεδομένων των αντιπαραθέσεων εντός του κινήματος εξαιτίας φυλετικών και ταξικών διαφορών, η παραστατική δυνατή φιλία δύο γυναικών διαφορετικού χρώματος με εκ διαμέτρου αντίθετες καταβολές, ήταν προχωρημένη για την εποχή της και αποτύπωνε τον ιδανικό στόχο ενότητας που απουσίαζε. Όσο για τον γενικότερο παραλληλισμό των μεταλλαγμένων με τη μαύρη κοινότητα, αυτός επί Claremont πήγε σε άλλο επίπεδο. Οι χαρακτήρες των Professor X και Magneto αναπτύχθηκαν με τρόπο τέτοιο, που πλέον συμβόλιζαν ξεκάθαρα τους Martin Luther King Jr. και Malcolm X αντίστοιχα, φέρνοντας σε έντονη αντιπαράθεση τις ιδεολογίες και τους τρόπους αντιμετώπισης που θεωρούσε καθένας από τους δύο αποτελεσματικούς σε σχέση με τα προβλήματα που βίωναν οι μεταλλαγμένοι. Ο συσχετισμός των δύο χαρακτήρων με τα ιστορικά τους ισοδύναμα και της αλληγορίας αυτής γενικότερα, δίνει τροφή σε αναλύσεις μέχρι και σήμερα, χωρίς να δέχεται πάντοτε τις καλύτερες των κριτικών. Μέρος του σύγχρονου σχολιασμού υποστηρίζει πως το να παραλληλίζεται ο Malcolm Χ με έναν από τους βασικότερους κακούς που πρέπει να πολεμήσουν οι X-Men - όσο συχνά κι αν αλλάζει τη στάση του ειδικά την τελευταία δεκαπενταετία στα κόμικ - ουσιαστικά απεικονίζει την ιστορική φυσιογνωμία σαν κάποιον που ονειρεύεται γενοκτονίες. Αντίστοιχα υποστηρίζεται, ότι το βάρος που ρίχνει ο Professor X στην προστασία των τυράννων, όπως είναι συχνά οι πολίτες και οι κυβερνήσεις στο σύμπαν της Marvel, από την ομάδα των υπερηρώων που έχει στήσει, στην πραγματικότητα μετατοπίζει την ευθύνη από τους δυνάστες στα θύματα και σίγουρα δεν είναι κάτι που ο King θα έκανε με τους ακόλουθούς του. Το βασικό σλόγκαν της σειράς άλλωστε είναι διαχρονικά το “[Οι X-Men είναι] Ορκισμένοι να προστατεύουν έναν κόσμο που τους μισεί και τους φοβάται”. Αrt από Dave Wachter Η αντιπαραβολή αυτή, πάντως, δεν ξέφυγε ούτε από τον Bryan Singer, σκηνοθέτη και σεναριογράφο των ταινιών X-Men, ο οποίος στην τελευταία σκηνή της ταινίας του 2000 είχε τον Magneto να λέει στον παλιό του φίλο ότι σκοπεύει να αγωνιστεί στον πόλεμο που έρχεται “με κάθε απαραίτητο μέσο”, φράση αυτούσια ξεσηκωμένη από λόγο του Malcolm X. Η πρόθεση του Singer θα μπορούσε, βέβαια, να είχε μεταφραστεί και στην προσθήκη περισσότερων μελών διαφορετικής φυλής εκτός από τη Storm στην ομάδα, αλλά τουλάχιστον εκεί είχε κεντρικό ρόλο, σε αντίθεση με τον περιφερειακό που είχε στο ‘X-Men: Apocalypse’. Ήταν, επίσης, λογικό το στούντιο να επενδύσει σε χαρακτήρες που ήταν ήδη γνωστοί - και λευκοί. Ο Bryan Singer αγκαλιάζει την προσέγγιση με τους Martin Luther King Jr. και Malcolm X σε σχέση με τις αξίες που παρουσιάζονται στην ταινία” - Ralph Winter, παραγωγός του X-Men (2000) Αν όμως ο ρόλος της Storm μπορεί να διευρυνθεί σε μελλοντικές ταινίες, δεν μπορεί να γίνει το ίδιο και με τον Darwin, τον πρώτο θάνατο του ‘X-Men: First Class’. Το να πεθαίνει πρώτα ο μαύρος χαρακτήρας σε μία ταινία είναι γνωστή μέθοδος, αλλά το να πεθαίνει ο μαύρος χαρακτήρας που βάσει των υπερδυνάμεών του στα κόμικ (βλ. αντίσταση/ανοσία σε οτιδήποτε βλαβερό μέσω εξελικτικής προσαρμογής - εξ ου και το όνομα-κωδικός του) είναι σχεδόν αδύνατον να σκοτωθεί, χαλάει το DNA των ίδιων των X-Men. Το μέλλον του franchise λογικά είναι μεγάλο ωστόσο, οπότε θα υπάρξουν πολλές ευκαιρίες για να συμπεριληφθούν χαρακτήρες διαφορετικού χρώματος. Μιας που μιλήσαμε για χαρακτηριστικές φράσεις όμως, σλόγκαν στα κόμικ όπως το “Ο μόνος καλός μεταλλαγμένος είναι ο νεκρός μεταλλαγμένος” που παραπέμπει ανοιχτά στη διαβόητη φράση του Στρατηγού Philip Sheridan “Ο μόνος καλός Ινδιάνος είναι ο νεκρός Ινδιάνος”, τονίζουν ακόμη περισσότερο τις ομοιότητες μεταξύ της προκατάληψης που βιώνουν οι μεταλλαγμένοι με αυτήν των φυλετικών διακρίσεων. Marvel Graphic Novel #5 - 'God Loves, Man Kills' Ταυτόχρονα, η εμφάνιση ομάδων βίας όπως οι ‘Φίλοι της Ανθρωπότητας’, ‘Εκκλησία της Ανθρωπότητας’’ και ‘Εξαγνιστές’ - Ku Klux Klan κανείς;- και κάποιες παραστατικές επιλογές, όπως αυτή με τα μαύρα μεταλλαγμένα παιδιά που δολοφονούνται από τους Εξαγνιστές και κατόπιν κρεμιούνται σε κούνιες της παιδικής χαράς στο ‘God Loves, Man Kills’ του Claremont το ‘82, δεν αφήνουν πολλά στη σφαίρα της πιθανολογίας. Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η τεράστια επιτυχία που γνωρίζουν οι X-Men την περίοδο εκείνη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην υιοθεσία του κοινωνικού σχολιασμού, ο Claremont κάνει τα περιοδικά να συμβαδίζουν και με την τότε σύγχρονη Ιστορία. Έτσι, ο μεταλλαγμένος πληθυσμός που βρίσκουν οι X-Men στο φανταστικό νησί Genosha είναι καταπιεσμένος και σκλαβωμένος με τρόπο που παραλληλίζει ξεκάθαρα το καθεστώς του Apartheid στη Νότια Αφρική. Καθόλου τυχαία μάλιστα, το νησί βρίσκεται κοντά στην ακτή της Νοτιοανατολικής Αφρικής. Η πετυχημένη ιστορία ξεκινούσε με τις φράσεις “Αυτό είναι το παρόν” και “Αυτός είναι ο κόσμος”. Η ουτοπία του νησιού Genosha δεν ήταν αυτό που φαινόταν Η χρυσή εποχή του Claremont λήγει τελικά το 1991 μετά τη συνεργασία του με τον Jim Lee. Μαζί κυκλοφορούν μία νέα σειρά X-Men με πέντε διαφορετικά εξώφυλλα για το πρώτο τεύχος. Το τεύχος αυτό παραμένει το κορυφαίο σε πωλήσεις κόμικ μέχρι σήμερα με οχτώ εκατομμύρια αντίτυπα. Τρία τεύχη αργότερα, ο Claremont αποχωρεί από την εταιρεία κάνοντας λόγο για δημιουργικές διαφορές και δε θα ανακατευτεί με τους X-Men για σχεδόν μία δεκαετία. Legacy Virus ή αλλιώς AIDS; Κάτι οι πολλοί κλώνοι μαζεμένοι, κάτι οι νεκραναστάσεις ηρώων με αμφίβολα αποτελέσματα, κάτι οι συλλεκτικές εκδόσεις που μόνο συλλεκτικές δεν ήταν και κάτι ο μέτριος έως κακός Rob Liefeld, ένας από τους πιο δραστήριους συγγραφείς και εικονογράφους στα γραφεία της Marvel τότε, η δεκαετία του ‘90 δεν έχει μείνει χαραγμένη στην καρδιά των κόμικ φαν ως και η πιο αξιοσημείωτη. Έβαλε, ωστόσο, τους X-Men σε μία περιπέτεια που κράτησε μέχρι το 2001. Εξαιρετικά επικίνδυνος και θανατηφόρος, ο ιός Legacy είναι το καινούριο storyline των μεταλλαγμένων και μάλιστα πλήττει μονάχα αυτούς. Ο παραλληλισμός του ιού αυτού με τον ιό του HIV/AIDS δεν έγινε σαφής μονάχα βάσει του κόνσεπτ της ιδέας, αλλά κυρίως λόγω της ομοιότητας στην αντιμετώπιση που είχαν οι μεταλλαγμένοι από το υπόλοιπο σύμπαν της Marvel, σε σχέση με την πραγματικότητα που βίωναν οι ομοφυλόφιλοι φορείς του HIV εκείνη την εποχή. Σε μία χαρακτηριστική στιγμή της ιστορίας, ο Pyro πεθαίνει από τον ιό αφού έχει προστατεύσει τον βαθιά προκατειλημμένο ενάντια στους μεταλλαγμένους, γερουσιαστή Robert Kelly Ο ιός Legacy είχε προσβάλλει πολλούς μεταλλαγμένους κατά τη διάρκεια της ιστορίας, ορισμένοι εκ των οποίων και αρκετά “μεγάλα ονόματα” στα κόμικ των X-Men, όπως η Magik, ο Pyro, ο Multiple Man και η Moira MacTaggert. Παρ’ όλα αυτά, κανένας Iron Man δεν έδωσε μέρος της περιουσίας του για να γίνει έρευνα, κανένας Mr. Fantastic δεν ξημεροβραδιαζόταν στο εργαστήριό του για να βρει θεραπεία και καμία S.H.I.E.L.D. δεν είχε επιστρατευτεί από την κυβέρνηση ως χέρι βοηθείας. Οι μεταλλαγμένοι είχαν αφεθεί μόνοι στον φαινομενικά άνισο πόλεμο με τον ιό. Μπορεί η ιδέα ότι το AIDS προσβάλλει μονάχα τους ομοφυλόφιλους να έχει σ’ έναν μεγάλο βαθμό καταπολεμηθεί μετά από χρόνιες μάχες επιστημόνων και ακτιβιστών, αλλά κάποτε υπήρξε το οδυνηρό στερεότυπο που στιγμάτισε μία ολόκληρη κοινότητα και στέρησε τη ζωή πολλών ασθενών, λόγω της αδράνειας της τότε προεδρίας του Ronald Reagan. Τα πρόσφατα τιμητικά σχόλια της Hillary Clinton για τη Nancy Reagan μετά τον θάνατο της δεύτερης, επικρίθηκαν πολύ και δικαιολογημένα, αφού ο υποτιθέμενος ακτιβισμός της πρώην Πρώτης Κυρίας που ανέφερε η Clinton σε σχέση με την επιδημία που στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 650.000 Αμερικανούς, δεν υπήρξε ποτέ. Αντίθετα, ο Reagan ήταν Πρόεδρος για σχεδόν πέντε χρόνια πριν ξεστομίσει τη λέξη “AIDS”. Πέρασαν, επίσης, σχεδόν εφτά χρόνια για να δώσει τον γνωστό λόγο του για την “κρίση υγείας” που μάστιζε την Αμερική. Ο Αρχιχειρούργος της τότε Προεδρίας και υπεύθυνος για θέματα δημόσιας υγείας, δόκτωρ Charles Everett Koop, υποστήριξε σε σχετικές δηλώσεις του ότι, “Επειδή τότε ήταν αντιληπτό ότι η μετάδοση του AIDS είχε να κάνει κυρίως με τα άτομα που ανήκαν στον πληθυσμό των ομοφυλοφίλων και με όσους έκαναν χρήση ναρκωτικών ενδοφλέβια, οι σύμβουλοι του Προέδρου πήραν θέση που έλεγε ‘παίρνουν μόνο ό,τι δικαίως τους αξίζει’.” Η δε Πρώτη Κυρία είχε αρνηθεί τη βοήθειά της στον πάσχοντα ηθοποιό και φίλο του ζευγαριού, Rock Hudson, ο οποίος κατέρρευσε στη Γαλλία και δυσκολευόταν να εισαχθεί για θεραπεία γιατί ήταν ξένος υπήκοος. Σύμφωνα με το ερευνητικό Ίδρυμα για το AIDS, amfAR, το 1993 - οπότε και ξεκίνησε το storyline στα κόμικ - 234.225 από τους 360.909 ανθρώπους που είχαν τον ιό μέχρι τότε, είχαν ήδη βρει τον θάνατο. Παρά το γεγονός ότι η Marvel δεν είπε ποτέ επισήμως πως η ιστορία με τον Legacy είχε βασιστεί στον ιό του HIV/AIDS, οι φαν δε χρειάστηκαν καμία ανακοίνωση για να επισημάνουν από μόνοι τους την αναλογία. Αντιθέτως, το feedback του κοινού οδήγησε την εταιρεία σε άλλους, εξίσου ευθείς τρόπους για να παραλληλίσει τις δοκιμασίες των μεταλλαγμένων με αυτές της ΛΟΑΤ κοινότητας. Είναι τελικά οι X-Men αλληγορία για τη ΛΟΑΤ κοινότητα; Την ίδια χρονιά με την έναρξη της ιστορίας του ιού Legacy, το σόου κινουμένων σχεδίων ‘X-Men Animated Series’ εισήγαγε ως κόνσεπτ τη λύση της “θεραπείας” για το γονίδιο X που οδηγεί σε μετάλλαξη και μετέπειτα εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. Στο επεισόδιο ‘The Cure’, η Rogue μπαίνει σε πειρασμό να δοκιμάσει τη θεραπεία, ενώ οι υπόλοιποι X-Men την εκλαμβάνουν ως προδοσία. Η θεραπεία έκανε την εμφάνισή της και στα κόμικ, αρκετά αργότερα από την τηλεοπτική αναφορά, ως ‘Hope Serum’. Η δημιουργός του, Dr. Kavita Rao, κατέληξε να ξεφορτωθεί τη φόρμουλά του στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο, την ανεπισήμως γνωστή ως πόλη-Μέκκα για ομοφυλόφιλους. Διόλου τυχαίο. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη θεραπεία και στο ‘X3: The Last Stand’, με τη Rogue να έχει μία παρόμοια εμπειρία με αυτή της σειράς, μαζί με άλλους μεταλλαγμένους που θέλουν να ζήσουν μία απλούστερη ζωή χωρίς διακρίσεις. Λίγο πριν την πρεμιέρα του ‘Χ3’, ο Ian McKellen που είχε βρεθεί στο Φεστιβάλ των Καννών, είχε μία πολύ χαρακτηριστική δήλωση να κάνει: “Ως ομοφυλόφιλος άνδρας, μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι θα έπρεπε να θεραπευτώ και να γίνω πάλι φυσιολογικός, και το βρίσκω όσο προσβλητικό είναι κάποιος να λέει ότι έχει θεραπεία για το χρώμα του δέρματος. Η συγκεκριμένη ιστορία ήταν κοντά στην καρδιά μου. Έχει ένα σημαντικό μήνυμα για τους νέους ανθρώπους που μπορεί για τον έναν ή τον άλλο λόγο να είναι δυσαρεστημένοι με την κοινωνία, διότι η κοινωνία επισημαίνει τις διαφορές τους και τους λέει ότι είναι κατώτεροι από τους υπόλοιπους.” 'X-Men: The Last Stand' (2006) Δε θα ήταν καθόλου ακραίο να συμπεράνει κανείς δηλαδή, ότι πρόκειται ουσιαστικά για έναν κεκαλυμμένο σχολιασμό σε σχέση τις διάφορες “θεραπείες” που εφαρμόζονται σε κέντρα “υγείας” σε όλον τον κόσμο, με σκοπό την υποτιθέμενη γιατρειά των αμαρτωλών νέων από τις βλαβερές ορμές τους. Το 2014, με αφορμή την αποκάλυψη της Ellen Page για τη σεξουαλικότητά της, ο McKellen δήλωσε περαιτέρω πως ο Bryan Singer τον έπεισε να υποδυθεί τον Magneto, γιατί του παραλλήλισε τους μεταλλαγμένους με τους ομοφυλόφιλους. “Όπως σε όλα τα κινήματα πολιτικών δικαιωμάτων, θα πρέπει να αποφασίσουν: Είτε θα πάρεις τη γραμμή Xavier - το οποίο με κάποιο τρόπο σημαίνει να αφομοιωθείς και να στέκεσαι όρθιος και να είναι υπερήφανος γι’ αυτό που είσαι, αλλά και να τα ‘χεις καλά με όλους - είτε θα ακολουθήσεις την εναλλακτική άποψη - η οποία λέει πως, αν είναι απαραίτητο, θα χρησιμοποιήσεις τη βία για να υπερασπιστείς τα δικαιώματα σου. Και αυτό είναι αλήθεια. Έχω συναντήσει τη διαίρεση αυτή μέσα στο κίνημα των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων", εξήγησε. "Bobby, have you tried not being a mutant?" - 'X2' Ακόμα πιο ολοφάνερη είχε γίνει η αλληγορία ήδη από την ταινία ‘X2’, σε μία coming-out σκηνή όπου οι γονείς του Iceman μαθαίνουν για τη μετάλλαξή του και τον ρωτούν “πότε κατάλαβε ότι ήταν τέτοιος” και “εάν έχει προσπαθήσει να μην είναι”. Γνώριμος διάλογος για πολλούς που πήραν την απόφαση να εκμυστηρευτούν τη σεξουαλικότητά τους στους γονείς τους. Ο συσχετισμός μεταξύ των X-Men και της ΛΟΑΤ κοινότητας έχει γενικώς πάρει τέτοια έκταση διαχρονικά, που η απουσία σχολιασμού από την πλευρά της εταιρείας, όταν ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων έγινε το νούμερο ένα θέμα στα Αμερικανικά μέσα, θα ήταν τουλάχιστον ατυχής. Τρία χρόνια πριν το Ανώτατο Δικαστήριο της Αμερικής θεσπίσει ως νόμιμους τους γάμους ομοφυλοφίλων σε όλες τις πολιτείες, ο πρώτος gay υπερήρωας των X-Men, Northstar, παντρεύτηκε τον σύντροφό του Kyle στο ‘Astonishing X-Men #51’, σε μία τελετή που παρακολούθησε σύσσωμο το καστ των X-Men και όχι μόνο. Ο γάμος γιορτάστηκε σε πολλά μαγαζιά με κόμικ, από το προοδευτικό Λος Άντζελες μέχρι το πιο συντηρητικό Τέξας με διάφορους τρόπους, όπως πραγματικοί γάμοι μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, bachelor parties με καλεσμένους άτομα της ΛΟΑΤ κοινότητας και διανομή ‘Gay-Ok’ t-shirts. Επιπλέον, το εξώφυλλο του τεύχους απεικόνιζε κορνίζες από τους υπόλοιπους γάμους που έχουν τελεστεί στις σελίδες της Marvel, συμπεριλαμβανομένων και των Northstar και Kyle, μαζί με μία κεντρική άδεια κορνίζα για να κολλήσουν οι φαν φωτογραφία από τον δικό τους γάμο. Κι αν κάποιοι κατέκριναν την κίνηση της Marvel ως αφορμή για να εκμεταλλευτεί οικονομικά το πιο καυτό θέμα της επικαιρότητας, αυτό δε φάνηκε να απασχόλησε την ίδια την κοινότητα που αγκάλιασε το γεγονός πάρα πολύ ζεστά. Κομμάτια ενός ιστορικού παζλ Εκτός από το νησί Genosha και τον ομόφυλο γάμο των Northstar και Kyle, η Marvel αφουγκράστηκε κι άλλες φορές την ατμόσφαιρα της εποχής. Xαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η μίνι σειρά ‘X-Men: Children of the Atom’, απόρροια της τραγωδίας στο Columbine το 1999. To ‘Children of the Atom’, μία ανανεωμένη εισαγωγή στη ζωή και το παρελθόν των πρώτων X-Men για το κοινό των ‘90s, ήταν ήδη στα σκαριά όταν δύο μαθητές στο Columbine του Κολοράντο άνοιξαν πυρ εναντίον των υπολοίπων μαθητών του σχολείου τους, σκοτώνοντας τελικά δεκατρία άτομα. Το γεγονός ήταν αφορμή για τον μεγάλο διάλογο σχετικά με τον έλεγχο όπλων που διαρκεί μέχρι σήμερα, τον αντίστοιχο διάλογο για το bullying και γενικώς την κουλτούρα των νέων της εποχής. Ήταν όμως η αφορμή να επηρεαστεί και ο τόνος που είχε δώσει ο Joe Casey στην καινούρια ιστορία μέχρι εκείνη τη στιγμή, που τελικά κατέληξε να δίνει έμφαση στα άγχη της εφηβείας και το coming-of-age δράμα. Τα έξι τεύχη της σειράς σκιαγραφούν την πορεία των πρώτων X-Men από τη δύσκολη καθημερινότητά τους μέχρι τα σκαλιά της έπαυλης του Professor X, σε μία ιστορία που αγγίζει τον διαχωρισμό μεταξύ δημοφιλών και περιθωριοποιημένων μαθητών, την οικογενειακή βία, τον ρατσισμό και την κατάθλιψη. Όλα θέματα που είχαν απασχολήσει έντονα τότε τα ΜΜΕ της Αμερικής, σε μία προσπάθεια να αποκρυπτογραφήσουν τους λόγους που είχαν οδηγήσει τον Eric Harris και τον Dylan Klebold να προχωρήσουν στο μακελειό του Columbine. *** Ένα γενικό συμπέρασμα που μπορεί να βγάλει κανείς από όλα τα παραπάνω, είναι πως τα κόμικ είναι προϊόντα της εποχής τους. Αλλά αυτό σημαίνει δύο πράγματα. Ότι μπορούν να σχολιάζουν την επικαιρότητα με πολύ άμεσο τρόπο, συχνά πιο άμεσο από άλλα καλλιτεχνικά μέσα, αλλά ότι θα υπάρχουν και φορές που οι περιορισμοί που έχει κάθε χρονική περίοδος, θα τους βάζουν όρια σε όσα έχουν να πουν. Οι μεταλλαγμένοι για να λειτουργήσουν σωστά, θα πρέπει να ερμηνεύονται ως μία παραστατική μεταφορά καταπίεσης σε ένα γενικότερο πλαίσιο, παίρνοντας κάθε φορά τη θέση κάθε εξοστρακισμένης, ξεχωριστής περίπτωσης, είτε αυτή είναι μία φυλή εκτός της λευκής, είτε μία κοινότητα εκτός της straight, είτε απλώς ταλαιπωρημένοι έφηβοι ή ενήλικες με δύσκολη καθημερινότητα. Δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ως αλληγορία για κάποιο πολύ συγκεκριμένο περιθωριοποιημένο γκρουπ. Αν αναλυθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα βρεθούν κάθε φορά με μεγάλα και, ενίοτε, τελείως ανεύθυνα λάθη. Επειδή, όμως, αναφέρθηκαν τα όρια κάθε εποχής που συχνά περιχαρακώνουν τις ελευθερίες των καλλιτεχνών και σίγουρα πολλές φορές χαρακτηρίζουν και τους ίδιους τους επαγγελματίες του χώρου, θα πρέπει να χτυπήσουμε τους X-Men φιλικά στην πλάτη για τη σταθερά κοινωνική τους διάσταση. Ακόμα και σε εποχές που δεν μπορούσαν να τα πουν ακριβώς όπως θα θέλανε. Ακόμα και σήμερα που κάποιες ιστορίες τους, όσο καλοπροαίρετες και να είναι, προκαλούν αντιδράσεις. Τουλάχιστον στους X-Men, υπάρχει αρκετή φροντίδα από τους συντελεστές ώστε να εισακουστούν τα παράπονα και να απαντηθούν, όχι μόνο σε κάποια συνέντευξη, αλλά και μέσα στα ίδια τα κόμικ. Οι X-Men δεν είναι μία ομάδα όπως οι Avengers ή η Justice League που μαζεύτηκαν όλοι μαζί για να λύσουν τα προβλήματα του κόσμου. Ήρθαν κοντά λόγω μιας κοινής κληρονομιάς που τους κάνει τόσο πολύτιμους και επίκαιρους ως επινόηση, που ακόμα κι όταν αχνοφαίνεται μία ακτίνα ελπίδας για την επιβίωσή τους, η Marvel φροντίζει να τους γκρεμίζει τα όνειρα με αντιδημοκρατικά νομοσχέδια και γενοκτονίες, για να μη χάσουν ποτέ αυτό που τους κάνει να διαφέρουν. Όσες θετικές αλλαγές κι αν τους βρίσκουν ενίοτε, μπορείς πάντα να υπολογίζεις στην πολύ κακή μέρα που θα καταστρέψει ό,τι κατάφεραν να χτίσουν. Αλλά πώς αλλιώς θα μπορούσαν να μιλήσουν και για σένα; Πηγές: The New Mutants: Superheroes and the Radical Imagination of American Comics (Ramzi Fawaz), X-Men and the Mutant Metaphor: Race and Gender in the Comic Books (Joseph J. Darwoski), X-Men and Philosophy: Astonishing Insight and Uncanny Argument in the Mutant X-Verse (William Irwin), Comics through Time: A History of Icons, Idols and Ideas (M. Keith Booker), Marvel Chronicle: A Year by Year History (Tom DeFalco, Peter Sanderson, Tom Brevoort, Matthew Manning) Πηγή
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.