Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Moebius'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 19 results

  1. Μερικά διπλά που έχουν συσσωρευθεί το τελευταίο διάστημα. Φωτογραφίες διαθέσιμες εάν ζητηθούν. Να φεύγουν λόγω μετακόμισης Μαμούθ Πακέτο τα Ινκάλ 3, 5 και 6 της Μαμούθ στα 10 ευρώ. (σε κατάσταση 7+) Οι μεγάλοι του Underground Comics στα 6 ευρώ δηλαδή όσο είχε αγοραστεί από ΛΕΦΙΚ (θα έλεγα σε κατάσταση 8, αλλά έχει μια θαμπάδα άνω δεξιά) Ελευθεροτυπία Εννέα (όλα σε πολύ καλή κατάσταση εκτός από το 513 που έχει κύματα). Για ανταλλαγή/Χάρισμα μόνο 15, 56, 57 63, 65, 282, 299, 462, 509 ,513 Ψαρόπουλος Αστερίξ στους Γότθους κατ. 6 (φαγωμένη ράχη). Χάρισμα μόνο Καθημερινή Μίκη Μαους Νο 91 Χάρισμα μόνο Ντόναλντ Νο 21 Χάρισμα μόνο Anubis Thor - Τεύχη 3, 5, 6 Χάρισμα μόνο ====Disclaimer==== Κρατάω το δικαίωμα να αρνηθώ να χαρίσω ή να πουλήσω σε μέλη του φόρουμ που δεν έχουν δραστηριότητα ή αξιοπρέπεια.
  2. View File Ray Bradbury - Τυρανόσαυρος Ρεξ Κάποια στιγμή η Ars Longa έβγαζε κάτι μικρά βιβλιαράκια μέγεθους πακέτου τσιγάρων και δημοσίευε διηγήματα που καναν την εμφάνισή τους στον Απαγορευμένο Πλανήτη. Εδώ είναι δύο του Ray Bradbury, "εκτός από δεινόσαυρος τι άλλο θά΄θελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις" σε εικονογράφιση David Wiesner, και το "τυρανόσαυρος ρεξ" σε εικονογράφηση Moebius, και τα δύο σε μετάφραση Δημήτρη Αρβανίτη, σε ένα βιβλιαράκι 78 σελίδων. Καλή ανάγνωση Submitter MIts Mits Submitted 04/09/2018 Category ΒΙΒΛΙΑ Δημιουργοί Ray Bradbury  
  3. Μια απέραντη, βραχώδης έρημος. Στον ορίζοντα κάτι φτεροκοπάει αργά-αργά... είναι ένας πτεροδάκτυλος και πάνω του διακρίνεται ένας περίεργος αναβάτης. Φοράει καουμπόικο καπέλο και, καθώς έρχεται πιο κοντά, φαίνεται πως στο ένα χέρι κρατάει ένα πενάκι και στο άλλο -ή μάλλον πάνω από την ανοιχτή του παλάμη - αιωρείται ένας κρύσταλλος. Χαμογελάει και λέει «Bonjour. Je m’ apelle Jean. Ou Gir. Ou Moebius». Ο Jean Giraud, γνωστός και με τα ψευδώνυμα Gir και (κυρίως) Moebius, ήταν Γάλλος δημιουργός κόμικς. Σύμφωνα με κάποιους, ο σπουδαιότερος εκπρόσωπος της γαλλοβελγικής σχολής μετά τον Hergé. Ας μου επιτραπεί να τοποθετήσω την τελεία πριν το «μετά», ακριβώς δίπλα στο «σχολής». Όμως αυτό είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Ο Jean Henri Gaston Giraud, όπως είναι το πλήρες του όνομα, γεννήθηκε το 1938 στο Nogent-sur-Marne, ένα ανατολικό προάστιο του Παρισιού. Όταν ήταν τριών ετών, οι γονείς του χώρισαν και ως εκ τούτου ανατράφηκε κυρίως από τους παππούδες του. Στην αυτοβιογραφία του αναφέρει ότι το δίπολο «πατέρας-μητέρα», του άφησε ανεξίτηλο ψυχικό σημάδι και ήταν ο βασικός λόγος που τον οδήγησε στη χρήση διαφορετικών ψευδωνύμων, καθώς προσπαθούσε να γεφυρώσει το χάσμα των δύο αυτών κόσμων. Το ταλέντο του νεαρού Giraud, που περνούσε τις ώρες του διαβάζοντας κόμικς και βλέποντας αμερικάνικα western, φάνηκε από μικρή ηλικία. Είχε σημαντική ενθάρρυνση από τη μητέρα του και στα δεκαέξι του ξεκίνησε σπουδές στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών Duperré, στην οποία γνώρισε τον Jean-Claude Mézières. Παράτησε τη σχολή το 1956 και ακολούθησε τη μητέρα του στο Μεξικό, όπου ζούσε με νέο σύζυγο. Παρότι έμεινε εκεί για οχτώ μόνο μήνες, υπήρξε καθοριστική εμπειρία για τον Giraud: αντίκρισε το σκληρό μεγαλείο της ερήμου, που τόσο καιρό έβλεπε μόνο στην οθόνη ή στις σελίδες, και έκανε για πρώτη φορά (αλλά όχι και τελευταία) χρήση παραισθησιογόνων ουσιών. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, σχεδίασε πολλές μικρές ιστορίες για διάφορα έντυπα, μεταξύ των οποίων το πρώτο προσωπικό του κόμικ, Frank et Jérémie, για το περιοδικό Far West. Εξέτισε τη στρατιωτική του θητεία στην Αλγερία και στη Γερμανία και τελειώνοντας, το 1961, έγινε βοηθός του Jijé, ενός από τους σημαντικότερους δημιουργούς της εποχής. Για τον Jijé, ο Giraud έκανε, μεταξύ άλλων, το μελάνωμα για ένα τεύχος του περίφημου Jerry Spring, μαθαίνοντας παράλληλα τα μυστικά της τέχνης. Η διαρκής εξέλιξη του σχεδίου του Giraud από το πρώτο (1965), στο ένατο (1971) και στο εικοστό δεύτερο άλμπουμ (1986) του Blueberry Το 1963, ύστερα από πρόταση του μεγάλου Βέλγου, ο Giraud άρχισε τη συνεργασία με τον σεναριογράφο Jean-Michel Charlier για τη δημιουργία μια νέας σειράς western, για λογαριασμό του περιοδικού Pilote. Στη σειρά αυτή, ονόματι Fort Navajo, πρωτοεμφανίστηκε ο Blueberry, ο οποίος όμως ήταν απλώς ένας από τους πολλούς πρωταγωνιστές της πρώτης ιστορίας. Στη συνέχεια, ο υπολοχαγός του αμερικανικού ιππικού έγινε ο πρωταγωνιστής της σειράς που πήρε τ' όνομά του, ενώ παράλληλα το στυλ του Giraud απομακρυνόταν από αυτό του μέντορά του και ωρίμαζε. Το Blueberry, όπου βλέπουμε την «Gir πλευρά» του Giraud, είναι κατά κοινή ομολογία ο σπουδαιότερος western τίτλος των γαλλόφωνων κόμικς. Ήδη από 1963 είχε κάνει την εμφάνισή της η δεύτερη και γνωστότερη περσόνα του Giraud καλλιτέχνη. Ο Moebius (αναφορά στον Γερμανό μαθηματικό του 19ου αιώνα August Ferdinand Möbius) «υπέγραψε» για πρώτη φορά σε στριπάκια για ένα πολύ σημαντικό σατιρικό περιοδικό, το Hara-Kiri, με το οποίο συνεργάστηκε για αρκετά τεύχη. Το ψευδώνυμο αυτό, όμως, με το οποίο είναι περισσότερο γνωστός ο Giraud, θα έμενε για αρκετά χρόνια σε αχρηστία. Spread από την τέταρτη ιστορία του Arzach Το 1974 ίδρυσε μαζί με τους Jean-Pierre Dionnet, Philippe Druillet και Bernard Farkas τον εκδοτικό οίκο Les Humanoïdes Associés, με κύριο σκοπό την κυκλοφορία του Métal Hurlant. Για το περιοδικό αυτό, ο Moebius σχεδίασε το Arzach, πέντε σύντομες, βουβές ιστορίες, ένα παράξενο κράμα επιστημονικής φαντασίας και fantasy. Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι ο πολεμιστής Arzach είναι μια πολύ προσωπική δημιουργία. Πράγματι, η ελεύθερη, ονειρική ροή είναι χαρακτηριστικό σε πολλά κόμικς του Moebius, ο οποίος πειραματιζόταν έντονα και ήταν η αιχμή του δόρατος της «ενηλικίωσης» του μέσου στη Γαλλία. Το 1976 έκανε το ντεμπούτο της, και πάλι στο Métal Hurlant, η σειρά Le Garage Hermétique. Αν και λιγότερο γνωστό σε σχέση με άλλα έργα του, το κόμικ αυτό είναι από τα πλέον πειραματικά του Moebius. Αριστερά: κουστούμια του Moebius για το Dune Δεξιά: ο Jodorowsky και ο Giraud, παρέα μ' έναν Σάρντωκαρ, στα γυρίσματα του Dune Το 1970 ήταν η αρχή μιας πολύχρονης συνεργασίας και φιλίας με τον Alejandro Jodorowsky, όταν ο Giraud φιλοτέχνησε την αφίσα της ταινίας του El Topo. Το 1974, ο Giraud ανέλαβε το ρόλο του concept artist για τη εξαιρετικά φιλόδοξη κινηματογραφική μεταφορά του Dune, αλλά η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή. Οι υπερβολικές οικονομικές απαιτήσεις του Jodorowsky οδήγησαν σε διακοπή της παραγωγής και έτσι «γεννήθηκε» μια από τις καλύτερες ταινίες που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η κοινή τους πορεία στην 9η τέχνη ξεκίνησε το 1978 με το ιδιαίτερο και υποτιμημένο Les Yeux du Chat, όπου γινόμαστε μάρτυρες ενός ελαφρώς διαφορετικού σχεδιαστικού στυλ. Δισέλιδο από το Les Yeux du Chat Λίγο αργότερα, έφτασαν στο αποκορύφωμά τους με το L’Incal (1980-1985). Η σειρά αυτή θεωρείται το κορυφαίο δημιούργημα του Jodorowsky και το πλέον τυπικό, από άποψη σκίτσου τουλάχιστον, έργο του Moebius. Πρόκειται για μία μεγάλων διαστάσεων space opera, μια διαστημική σούπα (πεντανόστιμη αν με ρωτάτε) με δράση, μυστικισμό, χιούμορ και ρομάντζο, που σήμερα καταλογίζεται στα διαμάντια του γαλλόφωνου sci-fi. Δύο από τα εντυπωσιακότερα μονοσέλιδα του L'Incal Τα επόμενα χρόνια, ο Giraud Moebius, ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά με την επιστημονική φαντασία. Ξεχωρίζει το Le Monde d'Edena (1983-2001), το οποίο ξεκίνησε ως μια διαφήμιση για τη Citroën, αλλά κατέληξε σ’ ένα αξιόλογο έργο πέντε άλμπουμ. Αποτελεί ένα από τα πιο ψυχεδελικά κόμικς του Moebius και φαίνονται πιο ξεκάθαρα από κάθε άλλο οι επιρροές του από την πνευματικότητα του New Age και ιδιαίτερα τις διδαχές του Γάλλου γκουρού του κινήματος, Jean-Paul Appel-Guéry. Συνεχίζεται...
  4. «Ο Moebius σχεδιάζει Silver Surfer». Αυτός ήταν και ο λόγος που διάβασα το συγκεκριμένο κόμικ, πριν αρκετά χρόνια. Είναι μάλιστα το πρώτο υπερηρωικό που διάβασα και μάλλον δεν είμαι και πολύ υποκειμενικός. Αλλά ας το πάρουμε από την αρχή. Κάπου στο 1987 ή 1988, ο Moebius βρισκόταν στο Comic-Con του San Diego και έπαιρνε το μεσημεριανό του με τον Stan Lee, τον Michael Hobson, τότε αντιπρόεδρο της Marvel, και τον Jean-Marc Lofficier, φίλο του, αντιπρόσωπό του και σεναριογράφο. Εκεί προτάθηκε από τον Lofficier, σύμφωνα με λεγόμενα του Lee, να συνεργαστούν οι δύο κορυφαίοι δημιουργοί. Αυτό ήταν. Ο Moebius πρότεινε τον Silver Surfer, ο Lee χαμογέλασε και οι δυο πλευρές έδωσαν τα χέρια. Ο Moebius δούλεψε για πρώτη φορά με την περίφημη Marvel method. Παρότι, όπως έχει γράψει ο ίδιος, ήταν από τις δυσκολότερες δουλειές που έχει αναλάβει, του άρεσε αυτή η μέθοδος. Το αποτέλεσμα, που ονομάστηκε Silver Surfer: Parable, ήταν μάλλον επιτυχημένο: κυκλοφόρησε σε δύο τεύχη το 1988 και το 1989 από την Epic Comics, το γνωστό imprint της Marvel, και κέρδισε Eisner Award for Best Limited Series. Ο Galactus φτάνει στη Γη, όχι για να ικανοποιήσει την ακόρεστη πείνα του, αλλά για να λατρευτεί ως θεός. Εκμεταλλευόμενος το γεγονός, ένας τηλευαγγελιστής αυτοπροβάλλεται ως προφήτης και αντιπρόσωπος του Galactus. Ο Silver Surfer, που ζει σαν απόβλητος, απογοητευμένος από τους ανθρώπους, αφυπνίζεται και τα βάζει τόσο με τον ψευδοπροφήτη, όσο και με τον παλιό του κύριο. Το σχέδιο του Moebius είναι υπέροχο, ίσως μέσα στα 5 καλύτερά του. Είναι λιγότερο λεπτομερές, θα έλεγα ότι «αμερικανίζει» λίγο (όχι με κακή έννοια), αλλά είναι υπέροχο. Ο χρωματισμός, που έχει γίνει από τους Mark Chiarello και John Wellington, είναι κάπως ξεθωριασμένος πια, αλλά κρατιέται καλά και κολλάει μια χαρά με το σχέδιο. Η ιστορία είναι κι αυτή πολύ καλή. Ίσως λίγο δασκαλίστικη (Parable λέγεται εξάλλου, δηλαδή «παραβολή» ), αλλά είναι στρωτή και οι διάλογοι λυρικοί. Η σύγκρουση Silver Surfer-Galactus δεν περιορίζονται στην ισοπέδωση της πόλης, αλλά έχει φιλοσοφικό υπόβαθρο. Με λίγα λόγια, ένα κόμικ ιστορικής σημασίας, το οποίο απευθύνεται και σε όσους δεν έχουν σχέση με το υπερηρωικό είδος. Βαθμολογία: Excelsior!/10
  5. Ο ρατσισμός, το μίσος, η βία εναντίον των μεταναστών και των προσφύγων είχαν δηλητηριάσει εδώ και πολλές δεκαετίες τη Δυτική Ευρώπη, πολύ πριν εξαπλωθούν και στην Ελλάδα. Ο μεγάλος Γάλλος δημιουργός Moebius είχε φιλοτεχνήσει μια μικρή ιστορία για την ακροδεξιά βία το 1974 που είναι ανατριχιαστικά και προφητικά όμοια με την ιστορία του άτυχου Σαχζάτ Λουκμάν. Στις 17 Ιανουαρίου του 2013, ο Σαχζάτ Λουκμάν, ένας 27χρονος Πακιστανός μετανάστης, έπεφτε νεκρός από τις μαχαιριές δύο ακροδεξιών ρατσιστών στο κέντρο της Αθήνας. Χαράματα, πήγαινε στη δουλειά του με το ποδήλατό του. Άφησε την τελευταία του πνοή στον δρόμο. Οι δράστες συνελήφθησαν και η δίκη τους αυτές τις μέρες βρίσκεται σε εξέλιξη. Φυσικά, πέφτοντας σε σωρεία αντιφάσεων, αρνούνται τα ρατσιστικά κίνητρα και επιχειρούν να αποδώσουν την ευθύνη στον Λουκμάν ισχυριζόμενοι ότι ήταν ένας απλός διαπληκτισμός με τραγική κατάληξη. Τα στοιχεία όμως μαρτυρούν μια στυγνή δολοφονία. Μια τέτοια δολοφονία από μια ομάδα φασιστών με θύμα έναν μετανάστη πάνω στο ποδήλατό του μια νύχτα στο Παρίσι, περιέγραφε η συγκλονιστική ιστορία του Moebius με τίτλο «Λευκός Εφιάλτης» («Cauchemar Blanc») που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο περιοδικό L’ Echo des Savanes το 1974. Σύμφωνα με την ιστορία, οι φασίστες βγαίνουν παγανιά μια νύχτα με το αυτοκίνητό τους, στήνουν καρτέρι και περιμένουν μετανάστες. Επιτίθενται στον πρώτο που περνά, αλλά πριν αρχίσουν να τον χτυπούν, τρακάρουν και στη συνέχεια όλα τούς πηγαίνουν στραβά. Τσακώνονται, αλληλοπυροβολούνται, τους επιτίθενται οι περίοικοι, έρχονται αντιμέτωποι με τον αρχηγό της αστυνομίας. Κι ενώ το σχέδιό τους καταρρέει μέσα στη γενική κατακραυγή, ο επικεφαλής τους ξυπνά από τον εφιάλτη που έβλεπε. Τίποτα δεν ήταν αληθινό. Κι έτσι, σηκώνεται, παίρνει το πρωινό του και ξεκινά να συναντήσει τους φίλους του. Όλοι μαζί επιτίθενται σε έναν άτυχο μετανάστη. Τον ρίχνουν από το ποδήλατό του και τον σκοτώνουν κυριολεκτικά στο ξύλο στη μέση του δρόμου. Οι περίοικοι δεν παρεμβαίνουν αλλά παρακολουθούν αμίλητοι και φοβισμένοι τα γεγονότα πίσω από τα σφαλισμένα τους παράθυρα. Αυτό που οι αναγνώστες νόμιζαν μέχρι πριν από λίγο πως ήταν η εφιαλτική πραγματικότητα που βιώνουν οι φασίστες, αντιμέτωποι με τη μαζική αντίδραση των κατοίκων, ήταν απλώς ένα κακό όνειρο. Για τον άτυχο μετανάστη δεν ήταν εφιάλτης ούτε όνειρο. Ήταν το τέλος της ζωής του υπό τα βλέμματα δεκάδων βουβών θεατών. Ο ίδιος ο Moebius προλογίζοντας την ιστορία στο άλμπουμ του «Pharagonesia & Other Strange Stories» το 1988 έγραφε: «Η ιστορία ξεκίνησε όταν άκουσα στο γαλλικό ραδιόφωνο μια είδηση για έναν νεαρό σκηνοθέτη που είχε δημιουργήσει ένα μικρό φιλμ γύρω από ορισμένα ρατσιστικά κρούσματα στη Γαλλία και το φιλμ λογοκρίθηκε από το υπουργείο Εσωτερικών. Σκέφτηκα ότι επρόκειτο για σκάνδαλο και αποφάσισα να φτιάξω αμέσως μια ιστορία με ίδιο θέμα για να εκφράσω την αλληλεγγύη μου σε έναν άλλο καλλιτέχνη. Θεωρώ τον ρατσισμό κάτι σαν βιολογικό μήνυμα. Είναι η έκφραση του φόβου που πηγάζει από το ένστικτό μας για τη διατήρηση της φυλετικής και πολιτιστικής μας ακεραιότητας. Αυτό που κάνει τον ρατσισμό τόσο αποκρουστικό, ωστόσο, είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτό το μήνυμα εκφράζει τον εαυτό του, με μίσος και βία. Πιστεύω πως υπάρχει χώρος για τη διατήρηση αυτής της ακεραιότητας παράλληλα με την αρμονική μίξη των φυλών. Δεν νομίζω πως αυτά τα δύο έρχονται σε σύγκρουση. Αλλά μέχρι αυτό να γίνει κοινώς αποδεκτό, φοβάμαι ότι θα ζήσουμε πολύ πόνο, άρνηση και ηλιθιότητα. Δούλεψα με πολύ εμφατικό τρόπο κατά τη διάρκεια της ιστορίας, προσπαθώντας να ταυτιστώ με καθέναν από τους χαρακτήρες, συμπεριλαμβανομένων των φανατικών. Δεν ήταν τόσο δύσκολο όσο φαίνεται επειδή όλοι, δυστυχώς, κρύβουμε έναν φανατικό μέσα μας. Τότε, κάπου στα μισά, μου ήρθε η ιδέα του ονείρου. Ξαφνικά αποφάσισα να δείξω τον τρόπο με τον οποίο θα συνέβαιναν τα πράγματα στο όνειρο όλων των ανθρώπων που είναι αντίθετοι στον ρατσισμό. Αυτή η ιστορία είναι ο εφιάλτης ενός φανατικού, ένας λευκός εφιάλτης». Η ιστορία μεταφέρθηκε το 1991 σε μικρού μήκους ταινία από τον Ματιέ Κασοβίτς («Το Μίσος», «Πορφυρά Ποτάμια» κ.ά.) και κατέκτησε βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ. Το σενάριό της, εμπνευσμένο από το κόμικς, τρομακτικά ίδιο με τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν, επιβεβαιώνει ότι ο ρατσισμός έχει βαθιές ρίζες και μακρά ιστορία. Κι ο μόνος τρόπος να μην έχει και πλούσιο μέλλον είναι να μη μετατραπούμε στα φοβισμένα ανθρωπάκια που παρακολουθούν σιωπηλά τις δολοφονίες από την ασφάλεια των σπιτιών τους. Και το σχετικό link...
  6. Σχεδόν 6 χρόνια μετά τον θάνατο του Moebius, κατά κόσμον Jean Giraud, δηλαδή ενός από τους σπουδαιότερους δημιουργούς στην ιστορία των comics, η Dark Horse επιτέλους μεταφράζει και εκδίδει στα αγγλικά τον πρώτο τόμο από το ογκώδες αυτοβιογραφικό του έργο Inside Moebius – την τελευταία ουσιαστικά μεγάλη δουλειά του πριν εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο. Στις σελίδες του Inside Moebius, ο Giraud σκιτσάρει και βάζει τον εαυτό του να συνομιλήσει με τους αγαπημένους χαρακτήρες που δημιούργησε – όπως οι Mike Blueberry, Arzak και Major Grubert – αναστοχαζόμενος πάνω στην ίδια την δημιουργική διαδικασία και το πώς ο εξωτερικός κόσμος επικοινωνεί με το τεράστιο έργο του. Ο Moebius γεννήθηκε στην Γαλλία στις 8 Μαΐου του 1938 και για πολλές δεκαετίες σημάδεψε όσο λίγοι την κουλτούρα των comics με το αφηρημένο και υπερρεαλιστικό στυλ του, δουλεύοντας κυρίως πάνω σε sci-fi και fantasy ύφος. Πέρα από το κλασικό του έργο, το αλλόκοτο western Blueberry, ο Moebius μας χάρισε επίσης τα Arzach και Airtight Garage – αλλά και το αριστούργημα The Incal σε συνεργασία με τον σπουδαίο σκηνοθέτη Alejandro Jodorowsky. Τέλος, η σχέση του Giraud με τον κινηματογράφο κινήθηκε παράλληλα με την αγάπη του για τα comics, αφού πέρα από την υπέροχα αποτυχημένη απόπειρά του με τον Jodorowsky να κινηματογραφήσουν το Dune στα 70s, εργάστηκε επίσης σε κλασικές ταινίες, όπως τα Alien, Tron και Fifth Element. ^-|''|-^ Πηγή Παρουσίαση του κόμικ στο GC
  7. Δε θα πω πολλά σε αυτό το θέμα. Μόνο ότι ο -κατά πολλούς- κορυφαίος κιθαρίστας έβερ έχει απεικονιστεί από διάφορους κομίστες ανά τον κόσμο. Όχι απαραίτητα μέσα σε κόμικς, αλλά και σε portfolio. Επέλεξα μερικά, έτσι, για τ' οφθαλμόλουτρο. Μακράν τα πιο γνωστά είναι τα ντελιριακά σχέδια του Moebius. Και δεν είναι και λίγα: Ο Robert Crumb από τη μεριά του έχει κάνει μια «εικονογράφηση» του Purple Haze, απολύτως ταιριαστή στην τριπαριστή αίσθηση του τραγουδιού: Από εκεί και πέρα, το μενού έχει Γιάννη Καλαϊτζή... ... David Mack... ... και Bill Sienkiewicz, που εικονογράφησε τη βιογραφία Voodoo Child: The Illustrated Legend of Jimi Hendrix: Αυτά για σήμερα. Σίγουρα θα υπάρχουν κι άλλες ωραίες εικόνες εκεί έξω. Μέχρι το επόμενο entry... Excelsior and eat your broccoli!
  8. Κόμικ επιστημονικής φαντασίας των Dan O’Bannon και Moebius. Κυκλοφόρησε το 1976, στα τεύχη 7 και 8 του περιοδικού Métal Hurlant, ενώ η πρώτη αυτόνομη έκδοση στα γαλλικά βγήκε το 1989 από την Les Humanoïdes Associés. Στ’ αγγλικά, έχουν υπάρξει διάφορες εκδόσεις, με πρώτη αυτή στο περιοδικό Heavy Metal (1977). Μεταξύ άλλων, το 1987 συμπεριλήφθηκε στο Complete Moebius #4 της Epic Comics και το 1996 στο Moebius #2 της Dark Horse. Στα ελληνικά, έχει κυκλοφορήσει ολόκληρη στο τεύχος 167 της Βαβέλ και μπορείτε να τη βρείτε σκαναρισμένη εδώ. Αν δεν σας θυμίζει κάτι ο κύριος O’Bannon είναι διότι δεν ήταν άνθρωπος των κόμικς, αλλά του κινηματογράφου. Είχε αναμειχθεί σε διάφορες ταινίες, είτε ως σεναριογράφος (Dark Star, Alien, Heavy Metal και Total Recall), είτε στα ειδικά εφέ (Star Wars), είτε ως σκηνοθέτης (The Return of the Living Dead). Με τον Moebius γνωρίστηκε γύρω στο 1975, καθώς δουλεύανε και οι δύο για το απραγματοποίητο Dune του Alejandro Jodorowsky, ο O’Bannon ως υπεύθυνος των ειδικών εφέ και ο Moebius ως concept artist. Ο Πητ Κλαμπ είναι ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ σε μια μελλοντική πόλη. Δέχεται τηλεφώνημα από μια κυρία, κάτοικο κάποιας πολυτελούς συνοικίας, κοντά στην επιφάνεια. Του αναθέτει να παραλάβει κάποια προσωπικά της αντικείμενα στο επίπεδο 199, μια κακόφημη περιοχή. Κι έτσι ο Κλαμπ μπλέκεται σε μια παράξενη υπόθεση. Το σχέδιο του Moebius είναι απίθανο. Αν με ρωτούσε κάποιος ποιο είναι το τυπικό του στυλ, θ’ ανέφερα αυτό το κόμικ. Δεν είναι το καλύτερό του, αλλά είναι το κλασικό του. Από την άλλη, το σενάριο δεν είναι είναι στα ίδια επίπεδα. Δεν έχει να πει κάτι και μπορείς σχετικά εύκολα να καταλάβεις πού το πάει ο O’Bannon. Αν όμως κάποιος πιάσει την ιστορία ως μέρος μιας ανθολογίας, τότε μπορεί και να μην τον πειράξει τόσο. Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι από ιστορικής πλευράς αξίζει να διαβαστεί. Είναι από τα πρώτα κόμικς που συνδυάζουν το νουάρ με το sci-fi και κυρίως είναι η ιστορία που επηρέασε καθοριστικά το ύφος του Blade Runner. Βαθμολογία: 7,2/10
  9. Το άλμπουμ έχει ήδη παρουσιαστεί εκεί: ΕΔΩ Η συγκεκριμένη έκδοση έγινε από την Ars Longa, προφανώς μετά τη διάσπαση της Βαβέλ το 1984. Το εξώφυλλο έχει μικροδιαφορές στο στήσιμο και τα χρώματα. Στο εσωτερικό δεν αναφέρει στοιχεία έκδοσης. Παρόμοιες περιπτώσεις υπάρχουν πολλές στο φόρουμ όπως: Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΑΠΟΔΑ εδώ κι εκεί ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ εδώ κι εκεί Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ εδώ SHOW BUSINESS εδώ κι εκεί Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ εδώ κι εκεί
  10. Γαλλικό κόμικ, γνωστό και ως La Folle du Sacré-Cœur, που εκδόθηκε από την Les Humanoïdes Associés. Το σενάριο είναι του Alejandro Jodorowsky, το σχέδιο του Moebius και ο χρωματισμός των Florence Breton, Daniel Cacouault, Zoran Janjetov και Scarlet Smulkowski. Αρχικά κυκλοφόρησαν τρεις τόμοι (τα έτη 1992, 1993 και 1998), ενώ αργότερα βγήκαν και δύο συγκεντρωτικοί τόμοι, ο ένας το 2004 και άλλος το 2015. Στα αγγλικά κυκλοφόρησε με την ονομασία Madwoman of the Sacred Heart, αρχικά από την Dark Horse και αργότερα από την Humanoids. Το κόμικ αυτό αποτελεί μια από τις γνωστότερες συνεργασίες των Jodorowsky και Moebius. Ο Alan Mangel είναι ένας διάσημος καθηγητής φιλοσοφίας στο γνωστό πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Απολαμβάνει μια άνετη ζωή και την εκτίμηση των φοιτητών του, η οποία σε ορισμένους έχει μετατραπεί σε αληθινή λατρεία. Ξαφνικά όμως η ζωή του παίρνει τον κατήφορο, όταν μπλέκεται άθελά του με μια ομάδα θρησκόληπτων, που τον θεωρούν άνθρωπο-κλειδί για τον ερχομό του Χριστού στη Γη. Η πλοκή είναι ξέφρενη και σταδιακά περνάει από το ρεαλιστικό στο σουρεάλ. Το σενάριο σατιρίζει πρωτίστως τις θρησκείες (κυρίως τον Χριστιανισμό) και βρίθει ερωτισμού, αναφορών σε διάφορες φιλοσοφικές σχολές και, προς το τέλος, πυροβολισμών κι εκρήξεων. Το χιούμορ είναι λεπτό, αλλά διαρκώς παρόν. Όσον αφορά το σχέδιο, κινείται σε χλιαρά επίπεδα. Οτιδήποτε φέρει την υπογραφή του Moebius αποκλείεται να είναι κακό και υπάρχουν πολλά εξαιρετικά καρέ, αλλά υπάρχουν και ορισμένα που μου φαίνονται κάπως πρόχειρα. Κρατάω πάντως μια επιφύλαξη, γιατί ίσως το σκανάρισμα δεν είναι και το καλύτερο. Ο χρωματισμός από την άλλη είναι πολύ ωραίος και αναδεικνύει το σχέδιο. Συνολικά, νομίζω πρόκειται για ένα δυνατό, (παραδόξως) ευκολοδιάβαστο κόμικ, που σε κάνει να γελάς, αλλά και να σκέφτεσαι. Αν αξίζει; Mais bien sûr! Βαθμολογία: 7,5/10 Για περισσότερα έργα του Moebius ακολουθήστε τα παρακάτω λινκς : ARZACH Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΕ ΒΡΩΜΙΕΣ ΑΣΤΕΡΙΞ (Β' ΠΕΡΙΟΔΟΣ) ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΒΑΒΕΛ ΜΠΛΟΥΜΠΕΡΥ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΙΔΕΑΣ Ο ΤΡΕΛΟΣ ΣΤΥΤΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΛΕΥΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ
  11. _____________________________________ Ρίξτε μια ματιά και στα κόμικς που προσφέρω προς ανταλλαγή (εδώ) μπας και σας ενδιαφέρει κάτι... Διαφορετικά πληρώνω τοις μετρητοίς... _____________________________________ ΤΟ ΤΥΦΛΟ ΚΟΠΑΔΙ Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΑΠΟΔΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ QUINO ΟΙ ΦΑΛΑΓΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΤΑΞΗΣ Ο ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΣΤΡΟΥΜΦΑΚΙΑ 4, 5, 6, 7 Βιβλιοθήκη Κόμιξ (Ντον Ρόσα) 4, 5 Βιβλιοθήκη Disney (Καθημερινή) 4
  12. Όσοι τον ξέρετε μόνο ως μουσικό, ετοιμαστείτε να διαβάσετε κάτι εντελώς διαφορετικό: o Γιώργος Καρανικόλας, ιδρυτικό μέλος των Last Drive και ιδιοκτήτης του Tilt Comics (Ασκληπιού 37) γράφει αποκλειστικά για το Rocking.gr για τα αγαπημένα του κόμικς, τo παράλληλo με τους Drive πάθος του. «Μου είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω τα πιο σημαντικά graphic novels, comic series και single issues απ' όλο αυτόν τον όγκο που κυκλοφόρησε μέσα σε έναν αιώνα σχεδόν (γιατί σε πρωτόλεια μορφή από τότε ξεκίνησαν τα comics). Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να μιλήσω για μερικά από τα πιο σημαντικά για μένα σε κάποιες περιόδους της ζωής μου, χωρίς να κάνω κάποιο αρχειακό κατάλογο, καθαρά συναισθηματικά. Όμως δεν παύω να τα θεωρώ masterpieces μιας νέας τέχνης. Αν ορίσουμε σαν σημείο εκκίνησης των μοντέρνων graphic novels το "A Contract With God" του Will Eisner που κυκλοφόρησε το 1978 αυτό σημαίνει ότι όλες μου οι επιλογές είναι από αυτό το χρονικό σημείο και μετά. Όταν ξεκίνησα να διαβάζω το "Stray Bullets" από το πρώτο τεύχος ήταν για μένα αποκάλυψη (κυρίως σεναριακά) στο πώς προσέγγιζε ο David Lapham ένα μεταμοντέρνο νουάρ με τις απαραίτητες δόσεις σουρεαλισμού και αφαίρεσης, και στο πώς η ζωή μπορεί να ξεπερνά τη φαντασία. Ανυπομονούσα κάθε μήνα για το επόμενο. This means pleasure! Το "Black Hole" του Charles Burns ήταν ένα ρέκβιεμ στην teenage wasteland και εικαστικά το τέλειο, χωρίς καμία δόση υπερβολής. Το "MW" του Osamu Tezuka, γραμμένο μισό αιώνα πριν, ένα graphic novel 780 σελίδων με έκαψε. Το τελείωσα σε μια μέρα. Κάψουλα αδρεναλίνης στη μεταπολεμική Ιαπωνία. Το "Jimmy Corrigan" του Chris Ware δεν επιτρέπει καμία αποσυμπίεση. Όλα (χρώματα, γραμμές, αρχιτεκτονική) εξυπηρετούν έναν σκοπό: να εξορύξουν το υποσυνείδητο, και είναι πολύ πιθανό να σκαλώσεις άσχημα. "Johnny The Homicidal Maniac": σάπιο. Ο μηδενισμός, ο κυνισμός και ο σαρκασμός σε σάρκα μία. Και πιθανόν ματωμένη. Stand alone comic series. Ο Jhonen Vasquez τώρα κάνει αρκετά video clip και πρόσφατα το smash hit Invader Jim. "Hate" του Peter Bagge: fun, bullying, suck my dick attitude και fun, fun, fun. Ο Bagge έχει κάνει αρκετά εξώφυλλα δίσκων στη Sub Pop. "Invisibles": ψυχεδελικό, εξωτικό και ιδιωματικό, όπως και ο Grant Morrison. Ο Morrison αρρώστησε βαριά όταν το έγραφε και η σειρά ξεκίνησε το 1994 και τελείωσε το 2000. Το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας γράφτηκε στο Κατμαντού ενώ πειραματιζόταν με διάφορα. Όπως λέει και ο ίδιος το μεγαλύτερο μέρος του το είπαν οι εξωγήινοι όταν τον είχαν απαγάγει. Οι ιστορίες λογοκρίθηκαν σκληρά λόγω πιθανών αναφορών σε παιδοφιλία και κακοποίηση ανηλίκων. Μαγεία, meditation, ταξίδια στο χρόνο και φυσική βία. Moebius: άπαντα. Όλη η σειρά της Humanoids καλύπτει από τα πρώιμα σχέδια έως τις μικρές ιστορίες προς το τέλος. "Arkham Asylum - Joker": μια διαφορετική προσέγγιση στον Batman που χρησιμοποιεί βαριά συμβολικές αναφορές και διαδραματίζεται στην ψυχιατρική κλινική όπου νοσηλεύονται οι πιο επικίνδυνοι supervillains στη Gotham City. Μια από τις καλύτερες ιστορίες ever και τον Dave McKean στο peak του. Το "Arkham Asylum" με οδηγεί στο Joker των Azzarello/ Bermejo. Δεν υπήρξε ποτέ πιο τρομακτικός Joker. Οι crime - noir μίξεις είναι το καυτό πράγμα. "Habibi" του Craig Thompson: η σύλληψη του οπτικού σχεδιασμού ενώνεται με μία ιστορία που ξεδιπλώνει διάφορες πτυχές που είναι ρωγμές για να κατανοήσεις το Ισλάμ και να εστιάσεις στην ομορφία της αραβικής και ισλαμικής κουλτούρας. Η έμπνευση σχεδιαστικά έρχεται προφανώς από την ισλαμική καλλιγραφία και νουμερολογία και κυρίως από τα οριεντάλ έργα του Jean-Leon Gerome. Κάθε σελίδα του βιβλίου θα μπορούσε να είναι μια προσευχή. "Asterios Polyp" του David Mazzucchelli: το περίγραμμα της ιστορίας βασίζεται στον μύθο του Ορφέα, την αρχαία ελληνική τραγωδία, όπου όντας αυτοβιογραφικό graphic novel, ο Asterios (Mazzucchelli) παίρνει τον ρόλο του Ορφέα και η πρώην γυναίκα του Hana τον ρόλο της Ευριδίκης. Με πολλές αναφορές από την Οδύσσεια, όλα όμως υπηρετούν στο να εμπλουτίσουν το ταξίδι αυτογνωσίας του Asterios. Ένα graphic novel που χρειάζεται πολλές αναγνώσεις. "Patience" του Daniel Clowes: ένα ταξίδι θανάτου και η αιώνια αγάπη. Το μεγαλύτερο σε διάρκεια graphic novel του Clowes. Ένας συνεχής πειραματισμός με σχήματα, χρώματα, προοπτική. Το κίτρινο χρώμα είναι σημείο αναφοράς: επιθυμία, ευτυχία, πειρασμός, έμπνευση, ελπίδα, αλλά σε ισχυρή σύνδεση με αρρώστια, κίνδυνο, δειλία. "Watchmen", "V For Vendetta", "League Of Extraordinary Gentlemen" του Alan Moore: από ένα δυστοπικό μέλλον στους less-than-perfect superheroes της μεταψυχροπολεμικής εποχής και από εκεί στους φανταστικούς χαρακτήρες από γνωστές νουβέλες της βικτωριανής εποχής, ο Alan Moore παραμένει για μένα ο κορυφαίος συγγραφέας στα comics. Έχει καθορίσει τα standard και ενώσει μαγεία και προφητεία σε ένα. Τα spoken words του με μουσικό background ολοκληρώνουν την αγάπη μου σε αυτόν. Καλό σημείο εκκίνησης για νέους αναγνώστες.» Οι Last Drive επιστρέφουν στο Gagarin για το πρώτο τους ηλεκτρικό σετ μετά από δύο χρόνια το Σάββατο 20 Μαΐου. Μαζί τους, οι Bazooka. Και το σχετικό link...
  13. Τυχοδιώκτης στην Αγρια Δύση Συντάκτης: Γιάννης Κουκουλάς Στα καλά γουέστερν δεν ήταν πάντα κακοί οι ερυθρόδερμοι «απολίτιστοι» Ινδιάνοι και ελευθερωτές τα χλομά πρόσωπα. Υπάρχουν γουέστερν που στηλιτεύουν την αγριότητα των λευκών εισβολέων και αναδεικνύουν θετικούς χαρακτήρες, τυχοδιώκτες μεν αλλά αφοσιωμένους στην απονομή δικαιοσύνης και την προστασία των αδύναμων. Το «Μπλούμπερι» των Charlier και Giraud (γνωστού και διάσημου με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Moebius) είναι ένα από αυτά. Εχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που οι εκδόσεις Μαμούθ Κόμιξ κυκλοφόρησαν την ένατη περιπέτεια του Μπλούμπερι. Οι Ελληνες φίλοι του διάσημου χαρακτήρα δεν περίμεναν ότι θα έχει συνέχεια. Και όμως, πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε ο διπλός τόμος 11 – 12 (σε μετάφραση Αγγελου Φιλιππάτου και Χρήστου Ηλιάδη) με την υπόσχεση ότι ο δέκατος θα κυκλοφορήσει στο άμεσο μέλλον. Αυτή η γενναία κίνηση αποδεικνύει ότι υπάρχει ακόμα κοινό για τα γουέστερν και δημιουργεί την ελπίδα ότι κάποτε θα δούμε και στην Ελλάδα ολοκληρωμένο το έπος του θρυλικού αντιήρωα. Πρόκειται, άλλωστε, για ένα από τα σημαντικότερα κόμικς– γουέστερν παγκοσμίως, φιλοτεχνημένο από δυο καλλιτέχνες που άφησαν εποχή στην ευρωπαϊκή σκηνή, τον Βέλγο σεναριογράφο Jean – Michel Charlier και τον Γάλλο σχεδιαστή και δημιουργό κόμικς Moebius που υπέγραφε παλαιότερα με το όνομα Jean Giraud. Τα ασπρόμαυρα σχέδια και οι λεπτομέρειες του Moebius συνθέτουν μια συναρπαστική, αφιλόξενη Aγρια Δύση Οι πρώτες περιπέτειες του Μπλούμπερι δημοσιεύτηκαν το 1963 στο εμβληματικό γαλλικό περιοδικό Pilote και συνεχίστηκαν για πέντε δεκαετίες, ενώ μεταφράστηκαν σε περίπου είκοσι γλώσσες και συνοδεύτηκαν από αμέτρητα βραβεία και διαδοχικές επανεκδόσεις. Τα καταπληκτικά σχέδια του Moebius έπαιξαν καταλυτικό ρόλο σε αυτή την επιτυχία, καθώς με τη μοναδική δεξιοτεχνία του αποδίδει πρόσωπα και τοπία αρκετά διαφορετικά από ό,τι στα συμβατικά γουέστερν. Με τη σεναριακή συμβολή του Charlier εστιάζουν στην ανθρώπινη πλευρά των πρωταγωνιστών, στις εκφράσεις τους, σε προσωπικές στιγμές άγχους, απόγνωσης, φόβου αλλά και σε ηρωικές στιγμές, σε πράξεις αυτοθυσίας και αλληλοβοήθειας. Ο Μπλούμπερι δεν είναι ένας τυπικός λευκός τυχοδιώκτης που σώζει όμορφες κοπέλες, κερδίζει στα χαρτιά, συλλαμβάνει κλέφτες αμαξών, πυροβολεί Ινδιάνους και σφυρίζει νηφάλιος πάνω στο άλογό του. Αντιθέτως, έχει ένα τραυματικό παρελθόν, κατηγορήθηκε για φόνο που δεν διέπραξε, είναι φυγάς και πότης στις πρώιμες ΗΠΑ του 1870, δεν φημίζεται για την ομορφιά του και τους καλούς τρόπους του. Παλιά ήταν ρατσιστής, αλλά όλα άλλαξαν μέσα του όταν του έσωσε τη ζωή ένας Αφροαμερικανός σκλάβος. Γίνεται ένας περιπλανώμενος στην αφιλόξενη Αγρια Δύση, ένας μοναχικός προστάτης των καταπιεσμένων και των αδύναμων με βάση έναν δικό του κώδικα τιμής χωρίς να υποβαθμίζει και τη δική του καλοπέραση. Ο τόμος με την 11η και 12η συνέχεια του θρυλικού Μπλούμπερι κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μαμούθ Κόμιξ Δεν είναι μάρτυρας ούτε σκοπεύει να πουλήσει φτηνά το τομάρι του. Αλλά είναι αμείλικτος απέναντι στους εκμεταλλευτές. Αυτούς τους στέλνει κατευθείαν στην κρεμάλα. Μια τέτοια ιστορία με έναν φιλόδοξο και πλούσιο απατεώνα αφηγείται ο νέος τόμος με τίτλο «Το Ορυχείο του Χαμένου Γερμανού». Ο Μπλούμπερι, ως προσωρινός σερίφης, θα τα καταφέρει και πάλι (κι αυτό δεν είναι σπόιλερ αλλά αναμενόμενο happy end). Μέχρι την επόμενη περιπέτεια που ελπίζουμε να μην καθυστερήσει πολύ. Πηγή Παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης (από το ποστ #31 και μετά υπάρχει το τεύχος που αναφέρεται στο άρθρο)
  14. Στο τεύχος 28 του Viagra Comix υπάρχει ένα μικρό αφιέρωμα στον Moebius και τα γυμνά του. Πρακτικά είναι κάποιες εικόνες από το σχετικά συλλεκτικό λεύκωμα-portfolio Histoire d' X. Μπαίνουν όλα σε spoiler λόγω ακατάλληλου περιεχομένου (στα περισσότερα).
  15. Animated ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1982, μια συμπαραγωγή μεταξύ γαλλικών, ουγγρικών, γερμανικών, ελβετικών και βρετανικών εταιρειών. Σκηνοθέτης είναι ο René Laloux, ο οποίος συνεργάστηκε με τους Moebius (σενάριο, πρωτότυπα σχέδια) και Jean-Patrick Manchette (διάλογοι). Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα L'Orphelin de Perdide του Stefan Wul και τον ίδιο χρόνο μεταφέρθηκε σε κόμικς από τον Moebius. Ένα όχημα τρέχει στις ερημιές ενός παράξενου πλανήτη. Μέσα, ο Claude προσπαθεί να επικοινωνήσει με τον φίλο του Jaffar. Το όχημα ανατρέπεται και λίγο πριν υποκύψει στα τραύματά του, ο Claude παραδίδει στον γιο του έναν πομποδέκτη. Ο Jaffar σπεύδει με το διαστημόπλοιό του για να σώσει τον μικρό Piel, συναντώντας στον δρόμο πολλούς και διάφορους κινδύνους. Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα και το plot twist στο τέλος, έξοχο. Το animation εμφανώς παλιό, αλλά κρατιέται καλά ακόμα και σήμερα. Το soundtrack ταιριαστό μέσα στην ποικιλία του. Αλλά αυτό που μετράει είναι η οργιώδης φαντασία των δημιουργών. Ακόμα κι αν τελικά δεν σας ενθουσιάσει, θα υπάρξουν σίγουρα εικόνες που θα χαραχτούν για πολύ καιρό στη μνήμη σας. Μια ευρηματική, αγνή sci-fi περιπέτεια. [imdb=tt0084315]
  16. Ήταν ένας μοναχικός ήρωας καβάλα σε ένα πτεροειδές είδος πτεροδακτύλου, εν μέρει μηχανικό και εν μέρει οργανικό. Το ενδυματολογικό του look χαρακτήριζε ο κωνοειδής σκούφος που φορούσε και ένας μανδύας, που ανέμιζε όταν πετούσε στην επιφάνεια ενός άγνωστου πλανήτη με πολεμοχαρείς κατοίκους και απομεινάρια ξεχασμένων πολιτισμών. Αυτός ήταν ο Arzach, δημιούργημα του διάσημου Γάλλου σεναριογράφου και σχεδιαστή Moebius (ψευδώνυμο του Ζαν Ζιρό). Πρωταγωνιστής σ' ένα κόμικ επιστημονικής φαντασίας που έγραψε ιστορία, ο ήρωας συμπλήρωσε εφέτος 40 χρόνια από την πρώτη του εμφάνιση στις σελίδες του γαλλικού περιοδικού Métal Hurlant. Μια εμφάνιση που αποδείχθηκε σημαδιακή. Ο Arzach αποτέλεσε πραγματική επανάσταση στα κόμικς της εποχής, τόσο σε εικονογραφικό όσο και σε αφηγηματικό επίπεδο. Δεν είχε ίχνος διαλόγων, ούτε κάποια στρωτή γραμμική εξιστόρηση όπως επέβαλαν οι μέχρι τότε κανόνες. Οι σιωπηλές εικόνες και οι γοητευτικές στο μυστήριό τους ιστορίες που έπλαθε ο Moebius, παρέπεμπαν ευθέως στα όνειρα και στο υποσυνείδητο. Όσο για το όνομα του ήρωα, άλλαζε τρόπο γραφής από επεισόδιο σε επεισόδιο (Arzach, Harzak, Harzack, Arzak, Harzach), χωρίς να εξηγήσει ποτέ ο δημιουργός του τι ακριβώς σήμαινε αυτή η λέξη - και προς τι οι τόσες μεταβολές. Μετά από μια σύντομη, αλλά επιτυχημένη πορεία εντός και εκτός γαλλικών συνόρων (στην Αμερική παρουσιάστηκε από το Heavy Metal και στην Ελλάδα έγινε γνωστός από τη Βαβέλ), ο ήρωας αποσύρθηκε από το προσκήνιο. Επανήλθε το 1987 με τον «Θρύλο του Arzach», όπου έγινε για πρώτη φορά χρήση διαλόγων, ενώ το 2009 ο εκδοτικός οίκος Glénat κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Arzak l’ Aprenteur» (Ο Τοπογράφος). Ο Moebius έδωσε σε αυτό το κόμικ τις διαστάσεις μιας όπερας του διαστήματος, έχοντας σκοπό να δημιουργήσει μια τριλογία που θα φώτιζε την προέλευση του ήρωα. Δυστυχώς, ο θάνατός του τον Μάρτιο του 2012, άφησε ανολοκλήρωτη την προσπάθεια. Με αποτέλεσμα να μείνει άγνωστη, διά παντός, η καταγωγή αυτού του άχρονου ήρωα. Πηγή
  17. Ο Αλέκος Παπαδάτος γράφει τη νεκρολογία του Moebius για τη λογοτεχνική εφημερίδα. Και πάλι δεν χωρούσε στο σκάνερ, οπότε έκανα ξανά μια μικρή πατέντα. Δεν έχει χαθεί απολύτως τίποτα από το άρθρο.
  18. Σήμερα το πρωί βρέθηκε νεκρός ο Jean Giraud aka Moebius στο σπίτι του. link
  19. Έκδοση 800 αντιτύπων Τιμή: 1,50€ Αντιγράφω από την έκδοση: Το κόμικ του Moebius ''Cauchemar Blanc'', πρωτοδημοσιεύτηκε το 1974 στο περιοδικό ''L' echo des Savanes'' #8. Αφορμή ήταν η λογοκρισία που υπέστη μια ταινία με θέμα τις ρατσιστικές επιθέσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες του γαλλικού υπουργείου εσωτερικών. Οι εκδόσεις antifa scripta είναι ένα μη κερδοσκοπικό εγχείρημα που έχει στόχο να εμπλουτήσει την ελληνόφωνη κινηματική βιβλιογραφία του αντιφασισμού. Τα (όποια...) έσοδα των εκδόσεων της σειράς antifa scripta χρησιμοποιούνται για να καλύψουν τα έξοδα επόμενων εκδόσεων, καθώς και για την κάλυψη αναγκών του antifa κινήματος. --- Το μέλος mits63 πρόσθεσε ΕΔΩ: Εχει δημοσιευτει παλιοτερα στη ΒΑΒΕΛ, την δεκαετια του '80. Το μέλος CitizenX πρόσθεσε ΕΔΩ: Περιλαμβάνεται επίσης στο άλμπουμ Ο Μοιραίος Ταγματάρχης της Μαμούθ Κόμιξ.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.