Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Mike Mignola'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 5 results

  1. Γάντζος

    Hellboy (2019)

    Κι από το πουθενά, ένα reboot για το «Hellboy» O δημιουργός του Hellboy, Mike Mignola, ανακοίνωσε στο Facebook το reboot με νέο σκηνοθέτη, νέο πρωταγωνιστή, τα πάντα νέα... Okay, here's some news-- There IS going to be another HELLBOY MOVIE. It's going to be an R rated reboot directed by Neil Marshall (The Descent, Game Of Thrones) and staring David Harbour (Stranger Things) as Hellboy. More news to come soon-- Και μάλιστα θα είναι R-rated. Ο Νιλ Μάρσαλ, ο σκηνοθέτης του «The Descent» αλλά και αρκετών επεισοδίων του «Game of Thrones», θα αναλάβει την σκηνοθεσία και ο Ντέιβιντ Χάρμπορ, γνωστός από τον ρόλο του ως ο αστυνομικός Τζιμ Χόπερ από το «Stranger Things», θα αντικαταστήσει τον Ρον Περλμαν στον ρόλο του Hellboy. Μέχρι στιγμής αυτές ήταν οι πληροφορίες που ήταν διατεθειμένος να μοιραστεί ο Mignola, αλλά υπόσχεται πως σύντομα θα υπάρξουν και περισσότερα νέα. Η ταινια αναμενεται το 2019. πηγη [imdb=tt2274648]
  2. Dr Paingiver

    MIGNOLA MIKE [ (1960) ]

    Το να προσπαθήσει κανείς να μιλήσει για τον Mike Mignola και το έργο του, είναι πολύ δύσκολο. Γεννήθηκε στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια στις 16 Σεπτεμβρίου του 1960. Από τους κορυφαίους Αμερικανούς καλλιτέχνες, η προσφορά του στον χώρο τον κόμικς (και όχι μόνο) είναι τεράστια. Διεθνώς έγινε γνωστός από το Hellboy. Το 1994, η Dark Horse, εξέδωσε την πρώτη ιστορία του Hellboy, η οποία αν και είχε γραφτεί ολόκληρη από τον Mike Mignola, σεναριοποιήθηκε από τον John Byrne. Όμως πριν το Hellboy, ο Mignola είχε κυριολεκτικά συμμετάσχει και δημιουργήσει, σε ένα σωρό άλλα έργα, μεταξύ των οποίων η Red Sonja, Iron Fist, Daredevil, Hulk, Phantom Stranger, το Cosmic Odyssey μαζί με τον Jim Starlin, Batman, Gotham, και το εκπληκτικό Fafhrd and the grey mouser με τον Howard Chaykin. Και μετά το Hellboy, εκμεταλευόμενος την μεγάλη επιτυχία του, δημιούργησε πάλι ένα σωρό από spinoffs, με κυριότερα τα: Abe Sapien Lobster Johnson B.P.R.D. Baltimore ... και άλλα πολλά. Παράλληλα ασχολήθηκε σοβαρά και με τον κινηματογράφο, όπως Illustrator στο Δράκουλα του Coppola (1992) και Production Designer στο Atlantis, the lost empire της Disney (2001). Έχει πάρει σχεδόν ότι βραβείο υπάρχει στον πλανήτη. Από το 1995 και μετά π.χ. βραβεύεται για κάποιο έργο του σχεδόν κάθε χρόνο. Τα κόμικς στα οποία έχει συμμετάσχει με οποιοδήποτε τρόπο, καταλαμβάνουν πολλές σελίδες. ΠΗΓΕΣ: Wikipedia Lambiek The art of Mike Mignola
  3. The Best of Ray Bradbury The Graphic Novel To "The Best of Ray Bradbury - The Graphic Novel" είναι μια συλλογή που συγκεντρώνει 12 από τις καλύτερες ιστορίες κόμικς που δημοσιεύθηκαν στις σειρές "The Ray Bradbury Chronicles" (1992, Spectra Books, 7 τεύχη) και "Ray Bradbury Comics" (1993, Topps Comics, 5 τεύχη). Φυσικά οι ιστορίες αυτές βασίζονται στα διηγήματα του γνωστού Αμερικανού συγγραφέα (1920 - 2012), ο οποίος θεωρείται ένας από τους κορυφαίους στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας, του τρόμου και του μυστηρίου, ενώ η εικονογράφηση είναι κάθε φορά από διαφορετικό σχεδιαστή. Η συγκεντρωτική έκδοση κυκλοφόρησε το 2012 από την iBooks, τόσο σε softcover όσο και σε hardcover, και αποτελείται από 160 σελίδες. Περιέχει και πρόλογο του συγγραφέα. Τα εξώφυλλα από τα πρώτα τεύχη των "Ray Bradbury Chronicles" και "Ray Bradbury Comics" Οι ιστορίες που περιέχει η συλλογή είναι οι εξής: A Sound of Thunder - Richard Corben The City - Mike Mignola Dark they were, and Golden-eyed - Kent Williams / John Van Fleet The Golden Apples of the Sun - P. Craig Russell Night Meeting - Daniel Torres Picasso Summer - John Van Fleet A Piece of Wood - Mark Chiarello Come into my Cellar - Dave Gibbons The Visitor - P. Craig Russell / Michael Lark It Burns me Up! - Harvey Kurzman / Matt Wagner The April Witch - J. Muth The Foghorn - Wayne Barlowe Τις ιστορίες συμπληρώνουν και λίγα μονοσέλιδα σκίτσα των Steve Fastner, Dave Gibbons, Tim Bradstreet, Moebius, Dave McKean και William Stout. Από την ιστορία "A Sound of Thunder" του Richard Corben Αρκετά καλή συλλογή, με πολλά διαφορετικά σχεδιαστικά στυλ. Το σχέδιο το βρήκα πολύ καλό στις περισσότερες περιπτώσεις, ενώ και οι ίδιες οι ιστορίες ήταν αρκετά συμπαθητικές. Απ' ό,τι διαβάζω στο goodreads, οι περισσότερες ιστορίες δεν είναι και ό,τι πιο αντιπροσωπευτικό του συγγραφέα, αλλά εμένα μια χαρά μου έκατσαν. Εγώ ξεχώρισα τις εξής 2: - Night Meeting, γιατί είναι μία από τις λίγες του συγγραφέα που έχει τύχει να διαβάσω σε κάποια συλλογή διηγημάτων, ενώ και το σχέδιο του Torres που θυμίζει Moebius είναι πολύ όμορφο. - A Sound of Thunder, αρχικά γιατί δεν γίνεται να μην ξεχωρίσω ιστορία του Corben, αλλά και γιατί το σενάριο που δείχνει πώς μια μικρή μεταβολή στο παρελθόν μπορεί να προκαλέσει τεράστιες αλλαγές στο μέλλον έχει τεράστιο ενδιαφέρον.
  4. Μια από τις μεγαλύτερες αρετές του σχεδίου κόμικ είναι τα πράγματα που δεν απεικονίζονται. Ο Σκότ ΜακΚλάουντ μιλάει για την απλοποίηση της μορφής στο «Κατανοώντας Τα Κόμικς: Η Αόρατη Τέχνη» (το οποίο αν δεν το έχετε διαβάσει, το προτείνω σφοδρά). Η φωτογραφία ενός ατόμου μπορεί να εκπροσωπεί μόνο ένα άτομο. Ένα σύμβολο smiley μπορεί να εκπροσωπήσει κάθε χαμογελαστό πρόσωπο. Το κόμικ διαπλέει αυτό τον κόσμο μεταξύ εκπροσώπησης και συμβολισμού. Εγώ προσωπικά σκέφτομαι την δημιουργία κόμικ ως κάτι που βασίζεται ιδιαίτερα στο design. Είναι design πάνω σε μια συγκεκριμένη χρήση. Χειραγώγηση της κατανόησης των μορφών. (Ίσως κάτι παραπάνω από αυτό, αλλά είναι πιθανώς μια καλή αρχή; ). Το σχέδιο κόμικ μπορεί να ποικίλει απ’τα πιο γουστόζικα, καρικατουρίστικα στύλ μέχρι και σε στύλ που βασίζονται περισσότερο στην πραγματικότητα. Άσχετα με πιο στύλ σε ελκύει, αισθάνομαι ότι το κόμικ σε όλες τις μορφές του, πραγματικά αναδεικνύει την ιδέα ότι «η τελειότητα δεν είναι όταν δεν έχει μείνει τίποτα για να προσθέσεις, αλλά όταν δεν έχει μείνει τίποτα για να αφαιρέσεις». Σήμερα, θα ήθελα να μιλήσω για την χρήση του σχεδίου κόμικ προς την υπόνοια πολυπλοκότητας, και συγκεκριμένα τον Mike Mignola. Θα είμαι ειλικρινής . Λατρεύω τον Hellboy. Από όλα τα κόμικ που έχω, είναι ένα απ’τα λίγα που ξαναδιαβάζω επανειλημμένα. Το δέσιμο των χαρτόδετων μου έχουν φθαρεί. Σελίδες πέφτουν. Το διαβάζω τόσο για την τέχνη όσο και για την ιστορία. Ο Μike Mignola έχει σπουδαία αίσθηση της γραφίστικης. Η διάταξη των σελίδων είναι πάρα πολύ προσεκτικά μελετημένη. Αλλά το πράγμα που κάνει ο Mignola και με ξετρελαίνει, είναι το γεγονός ότι χρησιμοποιεί τα απλούστερα σχήματα για να υπονοήσει πολυπλοκότητα. Στο παραπάνω καρέ, βλέπουμε τον Hellboy σε μεγάλη απόσταση. Φαίνεται πάρα πολύ μικρό μέρος του, αλλά αρκεί η κόκκινη του ουρά για να μας πει ότι είναι ο Hellboy. Τα βουνά εξαφανίζονται μέσα στον ουρανό. Με λίγες μόνος γραμμές, παίρνουμε την αίσθηση της ψηλής χλόης και των χαμηλών δέντρων. Ο Mignola μας δίνει ένα πλαίσιο το οποίο καλύπτουμε με την φαντασία μας. Μπορείτε να ξαναδείτε της ίδιες ιδέες να λειτουργούν στην παραπάνω σελίδα. Στο πρώτο πάνελ, αυτές οι μικρές προεξοχές στο δάπεδο υπονοούν μπάζα που δεν εμφανίζονται. Τα τούβλα υπονοούν ότι με αυτά καλύπτεται το σύνολο [του τοίχου], και μπορούμε εύκολα να συμπληρώσουμε τα υπόλοιπά. Οι μορφές των δοχείων και των φιαλών δίπλα στο πάτωμα είναι πραγματικά απλοποιημένες, αλλά επαρκούν για να γνωρίζουμε τι υπάρχει εκεί. Καθώς η φιγούρα πλησιάζει, οι λεπτομέρειες εμφανίζονται λιγάκι. Και ξανά, το ίδιο, κάτω. Μπορείτε να δείτε τις λεπτομέρειες γύρω από την άκρη της εικόνας. Οι υπόλοιπες λεπτομέρειες υπονοούνται από τις λεπτομέρειες που υπάρχουν ήδη. Και ξανά! Κοιτάξτε την πόλη! Μπορείτε να φανταστείτε όλα τα παράθυρα της. Μπορείτε να φανταστείτε τα τούβλα, την πέτρα. Μπορούμε να φανταστούμε τις λεπτομέρειες στα παρασκηνικά βουνά, στο γρασίδι. Αλλά δεν χρειάζεται να μας το δείξει. Αφαίρεσε ότι ήταν μη απαραίτητο και άφησε στους υπόλοιπους από εμάς να τα συμπληρώσουμε. Στο προηγούμενο μου πόστ για την γραφιστική, μίλησα λίγο για την χρήση του design ώστε να προκαλέσει μια απόκριση στον αναγνώστη. Η χρήση μερικών λεπτομερειών ώστε να υπονοηθεί περαιτέρω πολυπλοκότητα είναι αυτό ακριβώς. Είναι μια εξάσκηση στην αυτοσυγκράτηση, στην αφαίρεση των μη απαραίτητων. Ξέρει ότι θα τα συμπληρώσουμε. Ξέρει πόσο μπορεί να αφαιρέσει χωρίς να χαθεί η μπάλα. Και ίσως ακόμα πιο καταπληκτικά, ξέρει από που να αφαιρέσει. Ξανακοιτάξτε την 2η και την 3η εικόνα. Παρατηρήστε ότι η λεπτομέρεια βρίσκεται γύρω απ’τις γωνίες των καρέ, και το κέντρο μένει σχετικά άγονο. Αυτό χρησιμεύει δυο σκοπούς. 1) Ο ανοιχτότερος τόνος του κέντρου ελκύει τα μάτια μας (φανταστείτε τις μαύρες λεπτομέρειες ως έναν συντελεστή συσκότισης/γκριζαρίσματος). 2) Αφαιρώντας τις άχρηστες λεπτομέρειες στο κέντρο, τα αντικείμενα που εμφανίζονται εκεί ξεχωρίζουν με μεγαλύτερη σαφήνεια και σημασία. Οι δυο φιγούρες που μπαίνουν μέσα από την πόρτα φαίνονται πιο ξεκάθαρα καθώς τραβιούνται προς το μαύρο αντικείμενο που εκπέμπει καπνό στο προσκήνιο. Ο βωμός στην 3η εικόνα έχει μεγαλύτερη σημασία. Ελκύει τον Hellboy με τον ίδιο τρόπο που ελκύει και το μάτι μας. Αυτό είναι design, παιδιά!. Είναι ένα φαινομενικά απλό κόλπο, η αφαίρεση λεπτομερειών προς παροχή μιας καλύτερης συνολικής σαφήνειας, ταυτόχρονα με την συντήρηση των απαραίτητων λεπτομερειών, ώστε να υπονοηθεί μια σπουδαιότερη πολυπλοκότητα. Ο Mignola το κάνει τόσο καλά που μπορεί να το παραβλέψουμε, ίσως λόγω της επισκίασης του από την έμπειρη χρήση ατόφιων μαύρων χρωμάτων πάνω στην σελίδα. Χρησιμοποιεί αυτή την συσκευή ώστε να αποσυγχύσει τις συνθέσεις του, να παρέχει καλύτερη ροή στις σελίδες. Αλλά αν το καλοσκεφτείς, είναι πραγματικά καταπληκτικό το γεγονός ότι μπορεί να υπονοήσει τόσα πολλά με τόσο λίγα. Πηγή --- tl;dr: Αφαίρεση μερικών λεπτομερειών -> Σαφήνεια. Σαφήνεια + Συντήρηση Απαραίτητων Λεπτομερειών -> Υπόνοια πολυπλοκότητας. Λεπτομέρειες στις άκρες του καρέ αντί για το κέντρο -> Μεγαλύτερη σημασία αντικειμένων στο κέντρο, πιο ελκυστικό στο μάτι.
  5. Dark Horse Book of the Dead HC Δημιουργοί:Mike Mignola, Evan Dorkin, Jill Thompson, Kelley Jones, Gary Gianni, Various Εξώφυλλο: Gary Gianni Γράμματα: Nate Piekos, Richard Starkings, Comicraft, Various Χρώμα: Michelle Madsen, Dave Stewart Εκδότης: Dark Horse 6/ 2005 Σελίδες: 108 + το εξώφυλλο Χρώμα: Έγχρωμο Πολύ καλή horror συλλογή που την απόλαυσα ιδιαίτερα.. Ακόμη και η ιστορία Queen of darkness που δε με ενθουσίασε, είχε πολύ καλό σχέδιο. Έχουμε και λέμε: The hungry ghosts από Kelley Jones The Ghoul or Reflections on Death and The Poetry Of Warms από Mike Mignola (ιστορία Hellboy) Old Garfield's Heart διήγημα τρόμου από Robert E. Howard με σκίτσο Gary Gianni The Ditch από D. Crouse & Todd Herman The Wallace expedition από Eric Powell Death boy από Βοb Fingerman & John Langridge Queen of darkness από Pat McEown Kago No Tori από J.S.Rich & Guy Davis The Magicians από Scott Allie & Paul Lee + Brian Horton Let sleeping dogs die από Evan Dorkin & Jill Thompson Σχετικα Λινκς: Για Eric Powell: Γκραν Γκινιολ The Goon Για Mike Mignola: Hellboy (Jemma Press) Hellboy : Τα Οστα Των Γιγαντων (Jemma Press) AMAZING SCREW-ON HEAD AND OTHER CURIOUS OBJECTS (THE) BALTIMORE SIR EDWARD GREY, WITCHFINDER Ακομα απο Scott Allie : DEVIL'S FOOTPRINTS (THE) SOLOMON KANE - DEATH'S BLACK RIDERS
×

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.