Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Garth Ennis'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 20 results

  1. Η ομάδα που ετοίμασε την τηλεοπτική διασκευή του Preacher, γλυκάθηκε και ετοιμάζει και το The Boys των Garth Ennis & Darick Robertson. Το The Boys είχε ξεκινήσει αρχικά υπό την στέγη της Wildstorm, πριν μετακομίσει στην Dynamite, όπου και ολοκληρώθηκε μετά από 72 τεύχη. Η σειρά ετοιμάζεται από τους Seth Rogen, και Evan Goldberg, οι οποίοι εκτός από εκτελεστικοί παραγωγοί, έχουν αναλάβει και την σκηνοθεσία του πιλότου, ο Eric Kripke του Supernatural θα αναλάβει showrunner της σειράς και θα συνεισφέρει σεναριακά, οι Ennis & Robertson θα είναι επίσης εκτελεστικοί παραγωγοί παρέα με τους Neal Moritz, Pavun Shetty, Ori Marmur, James Weaver, Ken Levin και Jason Netter. Από εκτελεστικούς δηλαδή να φαν και οι κότες. Πηγή. [imdb=tt1190634]
  2. Τιμή καταλόγου: 17,99€ 27 χρόνια μετά την τελευταία φορά που κυκλοφόρησε στην χώρα μας έκδοση αφιερωμένη αποκλειστικά στον Τιμωρό, η Οξύ προσθέτει στον κατάλογο της μια ιστορία παρμένη μέσα από την καταξιωμένη θητεία του Garth Ennis στον τίτλο, με τα καταπληκτικά εξώφυλλα του Tim Bradstreet. Το Punisher Max φτιάχτηκε ακριβώς για να δώσει στον συγγραφέα την άνεση για να δώσει τις πιο ενήλικες ιστορίες που ήθελε να πει, μακριά από τον υπερηωικό κομμάτι της εταιρίας, πιο ρεαλιστικό και με θέματα που θα απασχολούσαν υπό κανονικές συνθήκες έναν μη υπερήρωα, αυτόκλητο τιμωρό. Και τι πιο καυτό για αρχή, ώστε να μπούμε και εμείς στο κλίμα, από την εμπορία ανθρώπων; Για την υπόθεση έχει μιλήσει ήδη αναλυτικά ο kwtsos εδώ, οπότε δεν θα σας κουράσω με επαναλήψεις. Η έκδοση είναι στα γνωστά στάνταρ της Οξύ, οπότε επίσης δεν έχω να προσθέσω κάτι παραπάνω. Η συγκεκριμμένη ιστορία αναμένεται να αποτελέσει την βάση για την δεύτερη σεζόν του Punisher του Netflix.
  3. Τιμή Καταλόγου: 13,50 € Το Preacher είναι μια αμερικάνικη σειρά κόμικς που αγαπήθηκε από πολλούς, αλλά κατακρίθηκε επίσης από άλλους τόσους, εξαιτίας του βλάσφημου περιεχομένου της και της υπερβολικά θετικής προσέγγισής της σχετικά με το θέμα της οπλοκατοχής. Δημιουργοί είναι ο Garth Ennis στο σενάριο και ο πρόσφατα αδικοχαμένος Steve Dillon, στο σχέδιο. Οι δυο τους είχαν συνεργαστεί και παλιότερα σε άλλες δουλειές, όπως το Hellblazer. Μέσα στο διάστημα 1995-2000 κυκλοφόρησαν από την Vertigo συνολικά 66 τεύχη, 5 σπέσιαλ και μία μίνι-σειρά 4 τευχών. Έναν χρόνο, περίπου, μετά από την πρεμιέρα της μεταφοράς του κόμικ στις οθόνες μας (ήδη διανύουμε τον 2ο κύκλο της τηλεοπτικής σειράς), η Anubis αποφασίζει να κυκλοφορήσει στη γλώσσα μας τα 4 πρώτα τεύχη του Preacher συγκεντρωμένα σε έναν τόμο, με γενικό τίτλο Preacher: Η Αρχή. Το υλικό που απαρτίζει τον τόμο αποτελεί ουσιαστικά τον πρόλογο της ιστορίας του Τζέσι Κάστερ, ενός πρώην τυχοδιώκτη και νυν ιεροκύρηκα μιας μικρής κωμόπολης, του οποίου η πίστη δοκιμάζεται. Όταν όμως αναπάντεχα μπει στο σώμα του μια περίεργη οντότητα που του προσδίδει υπερφυσικές δυνάμεις, όλα αλλάζουν...Θα ξεκινήσει μια αναζήτηση για να βρει τον ίδιο το Θεό, έχοντας παρέα στο πλάι του την Τούλιπ, μια πρώην του που είναι άσσος στα όπλα και τον Κάσιντι, έναν υπεραιωνόβιο αλκοολικό βρυκόλακα! Η έκδοση είναι αρκετά καλή, στο ίδιο περίπου στυλ που είχε βγει παλιότερα και το Fables, με καλαίσθητο γυαλιστερό εξώφυλλο και ικανοποιητικό δέσιμο. Ας ελπίσουμε όμως - σε αντίθεση με το Fables - η Anubis να μη σταματήσει και εδώ μόνο σε αυτόν τον πρώτο τόμο, αλλά να συνεχίσει σύντομα και με τα επόμενα της σειράς. Παρακάτω η πρώτη σελίδα με την οποία αρχίζει το Preacher, έτσι για να πάρετε μια μικρή γεύση. Παρουσίαση της ξενόγλωσσης έκδοσης Παρουσίαση της τηλεοπτικής σειράς
  4. Οι υπερήρωες είναι μια μεγάλη βιομηχανία. Ναι, κατά μία έννοια αυτό είναι τόσο κοινότοπο όσο και αυταπόδεικτο. Πράγματι, πλέον η υπερηρωική μυθολογία της μεγάλης οθόνης και της pop κουλτούρας ευρύτερα είναι μια από τις πιο καλοκουρδισμένες κι επικερδείς μεγα-μηχανές της πολιτιστικής βιομηχανίας. Ήδη από τις αρχές των '00s το superhero cinema άρχισε να αποδεικνύει την σχεδόν άνευ προϋποθέσεων βιωσιμότητά του (με τα X-Men και Spider-Man), αλλά από το 2008 που ο Christopher Nolan γύρισε το The Dark Knight κι η Disney έβαλε μπροστά το Marvel Cinematic Universe με το Iron Man, ο υπερηρωικός κινηματογράφος απέδειξε μέσα σε μια δεκαετία ότι είναι η κατεξοχήν δημιουργική και εμπορική δύναμη του σύγχρονου μαζικολαϊκού σινεμά. Όλα αυτά είναι γνωστά και λίγο-πολύ τεκμηριωμένα, τόσα μέσα από την άμεση εμπειρία του καθενός όσο και μέσα από τον λόγο που παράγεται γύρω από την σημερινή μαζική κουλτούρα. Οι υπερήρωες κάνουν κουμάντο, τέλος. Πολύ πριν κάνουν κουμάντο στη μεγάλη οθόνη, όμως, οι υπερήρωες ήταν βιομηχανία και στο χαρτί. Γιατί, ναι, ο κόσμος διάβαζε ακόμα μαζικά κόμιξ. Σαν βιομηχανία, λοιπόν, τα αμερικάνικα υπερηρωικά κόμιξ πέρασαν διάφορες φάσεις από την πρώτη μαζική τους εμφάνιση στα '30s και την τεράστια επιτυχία τους στα '40s μέχρι σήμερα (η θρυλική Golden Age των κόμιξ). Προφανώς, εδώ δεν έχουμε τον χώρο για μια αναλυτική επισκόπηση της πορείας των υπερηρωικών κόμιξ στις ΗΠΑ, αλλά η ώριμη μορφή αυτής της βιομηχανίας έρχεται με την λεγόμενη Silver Age στα '60s, έπειτα από την πτώση της δημοτικότητάς τους κατά την προηγούμενη δεκαετία. Από τις αρχές του ’60, όμως, εδραιώθηκε πλέον η μοντέρνα εκδοχή της βιομηχανίας υπερηρώων, με βασικό χαρακτηριστικό την μεγάλη διεύρυνση των χαρακτήρων και του δραματικού τους πεδίου, και σαν σωστή βιομηχανία είχε πλέον όλα τα κλασικά γνωρίσματα: είχε ένα βασικό μονοπωλιακό δίπολο στην παραγωγή και την κατανάλωση (Marvel και DC), είχε μια κυρίαρχη ιδεολογία που ταυτιζόταν με αυτήν της αμερικάνικης μεταπολεμικής κουλτούρας και πολιτικής, κι έπειτα είχε βέβαια αμφισβητίες και σαμποτέρ – τόσο από τα αριστερά όσο και απ’ τα δεξιά. Πώς κολλάνε όλα αυτά με το The Boys, τη νέα σειρά του Amazon που βασίστηκε στο ομώνυμο κόμικ των Garth Ennis και Darick Robertson από το 2006; Θα φτάσουμε κι εκεί. Πριν φτάσουμε, όμως, θα προσπαθήσουμε να δούμε πώς σχετίζεται αυτή η σειρά και το πνεύμα της με την ίδια την γενεαλογία των υπερηρωικών κόμιξ. Μπορεί λοιπόν τόσο η σειρά όσο και το κόμικ να είναι πρόσφατα, αλλά οι προβληματισμοί τους αφορούν την ίδια την εξέλιξη του είδους εδώ και 30-40 χρόνια, πρώτα στο χαρτί και μετά την οθόνη. Κι αυτό γιατί ήδη από τα 80s αρχίζει να παρατηρείται μια στροφή προς το σκοτάδι στον κόσμο των κόμιξ, μια άνοιγμα από τον υπερηρωισμό προς τον αντιηρωισμό – αρχικά με νέες, σκοτεινότερες εκδοχές παλιών και κλασικών ηρώων (όπως του Punisher, του Wolverine και του Daredevil), κι έπειτα με νέους χαρακτήρες και έργα, όπως ο Spawn. Παράλληλα με αυτήν την στροφή, αρχίζει να αναδύεται και μια τάση μεταμοντέρνας αποδόμησης της ίδιας της κυρίαρχης υπερηρωικής μυθολογίας, ιδεολογίας, ηθικής και αφήγησης – με εμβληματικότερα έργα φυσικά το Watchmen του Alan Moore και το The Dark Knight Returns του Frank Miller που βγήκανε σχεδόν μαζί κατά έναν εντυπωσιακό τρόπο το 1986. Οι σημαντικότερες εξελίξεις, όμως, την ίδια περίοδο συνέβαιναν ελαφρώς πιο υπόγεια – ή τουλάχιστον λίγο πιο κάτω από τους διασημότερους υπερήρωες και τις μικρές ή μεγάλες αποδομήσεις τους. Για την ακρίβεια, στα τέλη του ’80 και τις αρχές του ’90 εμφανίζεται μια άνθιση των creator-owned τίτλων που μετριάζουν το απόλυτο μονοπώλιο DC και Marvel, πιάνοντας έστω κι έμμεσα το νήμα από τα underground comix και τις αυτοεκδόσεις του ’60 μέσα σε ένα πλήρως βιομηχανοποιημένο πια περιβάλλον. Έτσι, έχουμε πλέον εκδότες σαν την Image και την Dark Horse που βγάζουν υπερηρωικούς τίτλους στις παρυφές του συστήματος Marvel-DC, αλλά κι εταιρίες σαν την Vertigo που βγάζει creator-owned τίτλους εντός της DC – κι η οποία έκλεισε φέτος με θλιβερό τρόπο. Κι έτσι, για να μην τα πολυλογούμε, καθώς έπειτα τα '90s και τα '00s βρήκαν εν πολλοίς τους κλασικούς υπερήρωες στο mainstream προσκήνιο ως ντεμέκ «σκοτεινούς» αντι-ήρωες, στην πραγματικότητα η υπερηρωική μυθολογία άρχισε να περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό στην κενή σοβαροφανή μετσίλα, στο μέτριο γράψιμο και στην συνεχή μανιακή διεύρυνση του σύμπαντος κάθε χαρακτήρα με αμέτρητα crossover events που μύριζαν αρπαχτή από χιλιόμετρα. Την ίδια εποχή, ευτυχώς, βλέπουμε μια σειρά από κομιξάδες που βρίσκονταν μέσα κι έξω από τις Marvel-DC και προσπάθησαν να διευρύνουν εκ νέου το τι σημαίνει superhero αφήγηση θέτοντας λιγότερο ή περισσότερο σε αμφισβήτηση τις παραδοσιακές προϋποθέσεις της. Μιλάμε, βέβαια, για δημιουργούς σαν τους Alan Moore, Brian K. Vaughan, Grant Morrison, Warren Ellis, Neil Gaiman, Brian Michael Bendis, Mark Millar και βέβαια Garth Ennis, γνωστού μεταξύ άλλων για την δημιουργία του The Boys. Φυσικά, όσο στο χαρτί συνέβαιναν όλα αυτά και γινόταν γενικά χαμούλης, στην μεγάλη οθόνη το υπερηρωικό σινεμά ακόμα πάλευε να αποδείξει την βιωσιμότητά του με σταθερούς όρους. Γιατί μπορεί ο πρώτος Superman του Richard Donner να ήταν υπέροχος, μπορεί οι πρώτοι δύο Batman του Tim Burton να ήταν ακόμα πιο υπέροχοι, μπορεί να είχαμε και κάμποσες απολαυστικές καλτίλες στα 80s και 90s, αλλά συνολικά το superhero σινεμά μας κέρασε πολλή φόλα μέχρι να αρχίσει να βρίσκει τον δρόμο του. Αυτό σημαίνει πως τώρα όλα είναι καλά; Όχι, σε καμία περίπτωση. Εκτός εξαιρέσεων που λατρεύουμε πολύ, τις τελευταίες τρεις δεκαετίες συνολικά ο υπερηρωικός κινηματογράφος εν γένει είναι αισθητικά και πολιτικά βουτηγμένος στην ομοιομορφία, την κοινοτοπία και την συντήρηση – ακόμα κι αν μερικές φορές τον απολαμβάνουμε γιατί, τι να κάνουμε, έτσι μεγαλώσαμε. Όπως έχουμε γράψει και με άλλη αφορμή, λοιπόν, το superhero σινεμά περνάει μια κρίση που τον ακολουθεί στην εξέλιξή του στα χρόνια: «Τι χαρακτήρα έχει όμως η κρίση των superhero ταινιών; Πρώτα απ’ όλα, δεν αποτελούν πια εγγυημένες εμπορικές επιτυχίες, όπως φαινόταν να πιστεύουν τα studio τα τελευταία 5-6 χρόνια. Δεύτερον, τα παραδοσιακά μοτίβα των υπερ-ηρωικών ταινιών μοιάζουν γερασμένα, βάζοντας επί τάπητος το θέμα των διαφορετικών κινηματογραφικών genres εντός του superhero σύμπαντος. Τρίτον, η υπερ-συνδεσιμότητα κάθε τέτοιου σύμπαντος, μαζί με τα αμέτρητα sequels και reboots, αλλά και τα μερικές φορές αδικαιολόγητα μπερδεμένα timelines, αρχίζουν όλο και περισσότερο να στερούν την απόλαυση μιας αυτοτελούς κινηματογραφικής εμπειρίας. Τέλος, και βασικότερο ίσως, καθώς οι υπερ-ηρωικές ταινίες αποτελούν σύγχρονα σύμπαντα λαϊκής μυθολογίας με παγκόσμια απήχηση σε έναν όλο και πιο περίπλοκο κόσμο, δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να απαντήσουν σε δύο βασικά ερωτήματα: πού απευθύνονται και τι θέλουν να πουν». Παρόλα αυτά, υπήρχαν φυσικά παραγωγές που ήταν πρόθυμες να πειραματιστούν με πιθανές απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, μεταφέροντας στην οθόνη ένα πνεύμα πειραματισμού που υπήρχε ήδη στα κόμιξ. Πριν ακόμα πάρουν μπρος τα σύγχρονα κινηματογραφικά σύμπαντα Marvel και DC, είχαμε ταινίες σαν το Unbreakable του M. Night Shyamalan, το Kick-Ass του Matthew Vaughn, το Super του James Gunn, το Chronicle του Josh Trunk, αλλά και μια σειρά σαν το Misfits του Howard Overman. Την ίδια περίοδο, δυστυχώς, είχαμε και μια μεταφορά του Watchmen από τον πλέον ακατάλληλο άνθρωπο να το κάνει, τον Zack Snyder, ο οποίος έμεινε πιστός εντελώς στο γράμμα του κόμικ αλλά ελάχιστα στο πνεύμα. Η καλή εξέλιξη, βέβαια, είναι πως στη συνέχεια τα μεγάλα στούντιο άρχισαν να εμπιστεύονται περισσότερο δημιουργούς με πιο προσωπική και ιδιοσυγκρασιακή φωνή, επιτρέποντάς τους να φτιάχνουν υπερηρωικές ταινίες που ξεφεύγουν από την ομοιομορφία που αναφέραμε προηγουμένως. Έτσι, ήμασταν αρκετά τυχεροί ώστε να δούμε τον James Gunn να γυρίσει Guardians of the Galaxy, τον Taika Waititi να γυρίζει Thor και δυο τύπους σαν τους αδερφούς Russo που αγαπήσαμε από το Arrested Development και το Community να αναλαμβάνουν όχι μία αλλά δύο ταινίες Avengers. Παρόλα αυτά, ας μην γελιόμαστε, τα μεγαλύτερα βήματα έχουν γίνει στην τηλεόραση – όχι στο σινεμά. Συγκεκριμένα, εδώ και μια πενταετία περίπου, η αμερικάνικη τηλεόραση έχει φιλοξενήσει την υπερηρωική μυθολογία με πολύ πιο ανοιχτούς και περιπετειώδεις όρους από ό,τι η μεγάλη οθόνη. Αρχής γενομένης χοντρικά με το Daredevil δια χειρός Drew Goddard στο Netflix, έπειτα έχουμε δει μια πλειάδα σειρών που είτε μεταφέρουν γνωστούς κλασικούς χαρακτήρες σε ένα πιο γειωμένο, ρεαλιστικό, πολύπλοκο κοινωνικο-ιστορικό περιβάλλον, είτε πειραματίζονται με ήρωες άγνωστους στο ευρύ κοινό, δίνοντάς συχνά έναν πολύ πιο ριζοσπαστικό τόνο απ’ όσο έχουμε συνηθίσει σε αυτά τα πράγματα. Και, ναι, συχνά αυτές οι σειρές βασίζονται σε creator-owned τίτλους που εκδόθηκαν σε εταιρίες σαν τις προαναφερθείσες μέσα από την διαδικασία που περιγράψαμε σε αδρές γραμμές προηγουμένως. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, έπειτα είχαμε την Jessica Jones και τον Luke Cage, το Legion, το Deadly Class, το Umbrella Academy, το Swamp Thing, το Doom Patrol και το Runaways. Παράλληλα, είχαμε σειρές που φλερτάρανε με την υπερηρωική θεματολογία και μυθολογία χωρίς να είναι υπερηρωικές με την στενή έννοια, όπως το Preacher, το Happy! και το American Gods. Και τέλος, περιμένουμε σύντομα να δούμε και σε τηλεοπτική μορφή δύο σπουδαία ριζοσπαστικά κόμικ, ίσως και τα σπουδαιότερα: το Watchmen και το Invisibles. Όπως καταλαβαίνετε μετά από τόσο δρόμο που διανύσαμε, η τελευταία στάση σ’ αυτήν την διαδρομή είναι το The Boys. Προερχόμενο από έναν έμπειρο συγγραφέα σαν τον Garth Ennis (που έχει δημιουργήσει επίσης έναν Preacher κι έναν Hitman) κι από έναν έμπειρο σεναριογράφο σαν τον Eric Kripke του Supernatural και του Timeless, το The Boys είναι μια σειρά αρκετά φιλόδοξη στις προεκτάσεις της. Από τη μία, πατάει σταθερά στον κλασικό who-watches-the-watchmen προβληματισμό. Από την άλλη, όμως, επιχειρεί και κάτι καινούριο. Δεν αρκείται στο να καταδείξει τον υπερηρωισμό ως συντηρητικό βιτζιλαντισμό ή ως κρατικό εργαλείο καταστολής. Αντίθετα, επιχειρεί να αναπαραστήσει ένα πολύπλοκο υπερηρωικό βιομηχανικό σύμπλεγμα που διαπερνά το σύνολο σχεδόν της μαζικής κουλτούρας και της κοινωνικής ζωής. Οι υπερήρωες του The Boys λοιπόν, διεφθαρμένοι και αλαζόνες ως είναι, γίνονται ταυτόχρονα κι οι πιο απρόσμενα ρεαλιστικοί. Οι πράξεις τους αλληλοδιαπλέκονται με επιχειρηματικά συμφέροντα, διαφημιστές, χορηγίες, δικαιώματα, fan culture, δημόσια παρουσία, δημόσια τάξη. Ακροβατώντας χωρίς τρομερή σαφήνεια μεταξύ της ριζοσπαστικής αμφισβήτησης και του κυνικού μηδενισμού, το The Boys έχει την αρετή να επιχειρεί να δει συνολικά την υπερηρωική κουλτούρα σαν βιομηχανία και σαν ιδεολογία. Η σειρά πετσοκόβει την απλοϊκή υπερηρωική ηθική του καλού και του κακού, την απουσία πολυπλοκότητας, την κουλτούρα των παράπλευρων απωλειών. Δυστυχώς, παρόλο που θεματικά είναι φιλόδοξη και στέκεται ικανοποιητικά ως προς την δημιουργία του κόσμου μέσα στον οποία διαδραματίζεται, σε επίπεδο χαρακτήρων καταλήγει αρκετά κοινότοπη, αναπαράγοντας όλα τα κλασικά στοιχεία που έχει κι αλλού ο Ennis: στερεοτυπικοί χαρακτήρες, προβλέψιμα back-stories, αναμενόμενη hard-boiled ματσίλα, εφηβικό edginess, κλασική χρήση θανάτων ή βιασμών γυναικών απλώς ως κίνητρο αντρών ηρώων. Παρόλα αυτά, σε τελική ανάλυση, είναι μια καλή σειρά, μια πολύ τίμια – μια σειρά δηλαδή σε πολύ καλή κατεύθυνση. Μια σειρά που δείχνει προς ένα υπερηρωικό τηλεοπτικό μέλλον όλο και πιο ποικιλόμορφο, απαιτητικό, πολύπλοκο. Ακόμα κι αν τα MCU και DCU κατρακυλήσουν στην κοινοτοπία, λοιπόν, φαίνεται πως στην τηλεόραση έχει ανοίξει μια υπερηρωική πόρτα που δεν πρόκειται να κλείσει σύντομα, ευτυχώς. Και το σχετικό link...
  5. Judge Dredd ,ο πιο διάσημος επιτηρητής του νόμου. Η πιο διάσημη Αγγλική φιγούρα κόμικ. Έχει τιμηθεί από τους Anthrax, έχει γίνει ταινία με τον Σταλόνε ( ) είναι το avatar του πρώτου Global Mod του Greek Comics, ενώ ήταν και το πιο επιφανές ανάγνωσμα (κοινώς, κράχτης ) στο περιοδικό αγόρι. Κάποια στιγμή το εν λόγω περιοδικό είχε ανακοινώσει και την έκδοση του σε αυτόνομη έκδοση, καθώς αυτό άλλαξε ύφος (έβαζε Count Duckula και σχετικούς με κινούμενα σχέδια τίτλους), αλλά μάλλον δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Αυτό κάνει την έκδοση της O2H πιθανόν την πρώτη φορά που απολαμβάναμε σόλο τις περιπέτειες του χαρακτήρα. Κυκλοφόρησε εκεί, στις αρχές του 2000, όπως και οι υπόλοιποι τίτλοι της εταιρίας, με 52 σελίδες, καλή εκτύπωση, 1500 δραχμές, και ασύγχρονη παρουσία (θεωρητικά κάθε δίμηνο) μέχρι και το 2001, βγάζοντας 8 τεύχη συνολικά, αποτελώντας τον μακροβιότερο τίτλο που έβγαλε ο εκδότης. Η μετάφραση ανήκει στον Αλέξανδρο Μπριασούλη από τα Γερμανικά (αντί για τα Αγγλικά στα οποία βγαίνει το πρωτότυπο). Στα τεύχη που βγήκαν στην Ελλάδα είδαμε ιστορίες τόσο από τους δημιουργούς του χαρακτήρα (John Wagner, Carlos Ezquerra), όσο και από τους Garth Ennis, Steve Dillon (ναι, αυτός που έκανε το Wolverine Origins, ενώ μαζί με τον Ennis έχουν κάνει και το Preacher) Simon Coleby, άτομα που επίσης έχουν συνδέσει το όνομα τους με τον Δικαστή. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπά εξώφυλλα τους Valtasar και bonadrug. links για: wiki 2000AD Site
  6. Ακόμη θυμάμαι τη διαφήμιση. Ιερωμένος πρωταγωνιστής σε ένα κόμικ. Ιδέα που γύριζε στο κεφάλι μου συχνά. Σχεδόν παρακαλούσα να μου το κρατήσουν στη Σπηλιά των Κόμικς. Δεν ήμουν όμως από την εκλεκτή φατρία. Δεν ξόδευα αρκετά. Πέρασαν δυο χρόνια για να έχω το προνόμιο να μου κρατάνε περιοδικά. Και πως βρέθηκε στα χέρια μου; Ένας τύπος, Γιάννης νομίζω, κρατούσε το μαγαζί για κάποιες μέρες και μου έφερε ένα αντίτυπο από την αποθήκη. Συμπαθέστατος άνθρωπος. Και τι είναι αυτό το κόμικ; Είναι ό, τι πιο ανατρεπτικό, υβριστικό και βίαιο μπορούσατε να διαβάσετε εκείνη την εποχή από έναν μεγάλο εκδοτικό οίκο. Οι δημιουργοί είναι οι Garth Ennis και Steve Dillon, σχετικά μεγάλα ονόματα της βρετανικής σκηνής, που κάνουν το άλμα και βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Γίνονται γνωστοί στον τίτλο του Hellblazer, τον μάγο αντιήρωα της Vertigo Comics. Θυγατρική εταιρία της DC Comics, που αυτοχαρακτηρίστηκε το Κανάλι HBO των Κόμικς. Εκεί τους δίνεται η ευκαιρία να κάνουν τον δικό τους τίτλο. Και εμφανίζεται στα περίπτερα το PREACHER το 1995. Πρωταγωνιστής ένας παπάς, που βρίσκεται σε αυτήν τη θέση χωρίς τη θέλησή του. Η καταπιεστική, βίαιη, αμοραλιστική, και αμφιβόλου ποιότητας οικογένειά του τον ωθεί στην εκκλησία. Ασκεί το λειτούργημά του σε ένα χωριό που σχεδόν τον αηδιάζει από τις εξομολογήσεις του ποιμνίου του. Όλη αυτή η καταπίεση τον ωθεί να «δραπετεύσει» από αυτήν την ζωή και καταλήγει μαζί με την τυχοδιωκτική παρέα μιας 25άρας δολοφόνου κατά παραγγελία και ενός ιρλανδού μπεκρή βρικόλακα. Κάποια στιγμή ένα ανίερο πλάσμα, καρπός ενός αγγέλου και ενός δαίμονα, μπαίνει μέσα του και αποκτά την ικανότητα να επιβάλλεται στον κόσμο με το λόγο του. Η νέα του αυτή δύναμη είναι ένας καρπός που πολλοί τον επιθυμούν. Εκκλησιαστικά μιλιταριστικά παρακλάδια τον κυνηγούν, το γεμάτο ανεύθυνες κινήσεις παρελθόν του βρικόλακα τους βάζει σε μπελάδες, το ερωτικό τρίγωνο των πρωταγωνιστών καταστρέφει τις σχέσεις τους, πάντα όμως γεμάτο μαύρο χιούμορ. Δύσκολο να γελάς με τις ατυχίες των πρωταγωνιστών. Το καταφέρνουν στο ακέραιο. Υπάρχουν όμως στιγμές που ξεφεύγει. Το μίσος του συγγραφέα για την εκκλησία είναι έκδηλο και δε χάνει ευκαιρία να μειώνει τα πάντα. Βεβηλώνει σύμβολα και θεσμούς θέλοντας να δείξει την υποκρισία και τα εγκλήματα που γίνονται στο όνομα της Εκκλησίας. Περνάει τα όρια συνέχεια και αμφιβάλλω αν αποδεχτείτε τις μισές σκέψεις του. Το άλλο αρνητικό στοιχείο που προσωπικά με έφερε στα όρια είναι οι ιδέες του για την οπλοκατοχή. Θα δείτε ανήλικα παιδιά να μαθαίνουν σκοποβολή, να γίνονται διάλογοι για τη σημασία της οπλοκατοχής στην Αμερική. Θεωρώ ότι η παράδοση που ήθελε τους τυχοδιώκτες της Άγριας Δύσης να είναι αρματωμένοι δεν έχει καμιά θέση στην εποχή μας. Η αυτοδικία με όπλα εν καιρώ ειρήνης είναι ένα έγκλημα ακόμη πιο μεγάλο από την ύβρη στα Θεία. «Αυτός ο ιρλανδός μας καταλαβαίνει, νοιώθει τη σημασία του να κρατάμε όπλα» δήλωσαν διάφοροι αρθρογράφοι σχολιάζοντας τον τίτλο. Ο συγγραφέας χαρακτηρίστηκε σαν ο Ταραντίνο των κόμικς. Ίσως το αξίζει κιόλας. Ο ίδιος ο Ταραντίνο είναι λάτρης των κόμικς. Αν ψάξετε στο ίντερνετ μπορείτε να βρείτε το κόμικ του «Από το σούρουπο ως την αυγή». Ναι ήταν κόμικ πριν γίνει ταινία. Ο σκιτσογράφος Steve Dillon είναι μινιμαλιστικός, αφαιρετικός σύμφωνα με τα πρότυπα της εποχής. Καταφέρνει όμως να γίνει τόσο εκφραστικός και πρωτότυπος που προσωπικά τον θεωρώ τον ορισμό ενός αξιοπρεπούς σκιτσογράφου. Μελανώνει το σκίτσο του ο ίδιος, αφήνοντας αέρα για το χρώμα. Αν προσέξετε τις σελίδες θα δείτε ότι το μάτι οδηγείται στα μπαλονάκια τόσο εύκολα, χωρίς να παιδεύεσαι να τα βρεις στις σελίδες. Ένας κανόνας που συχνά δεν τηρείται από δημιουργούς. Σπάνια κάτι τέτοιο γίνεται κατανοητό από έλληνες σκιτσογράφους. Το 5χρονο αυτό κόμικ οι δημιουργοί το φχαριστήθηκαν. Η αγάπη τους για τη δουλειά τους φαινόταν σε κάθε τεύχος, ακόμη και σε εποχές κοιλιάς. ΟΙ πωλήσεις σταθερές και ανοδικές, βοήθησαν σε πολλές επανεκτυπώσεις των Paperback. Στις μέρες μας γίνεται προσπάθεια να συλλέξουν το κόμικ σε τόμους Hardcover των 12-15 τευχών. Η σειρά ολοκληρώθηκε σε 66 τεύχη και μερικά limited series και one shot. Σαν δοκιμή για να δείτε αν σας ταιριάζει θα πρότεινα τα one shot “The Story of You-know-who”, “Cassidy – Blood and Wiskey”, και το Limited series “Saint of Killers”. Αν νοιώστε άνετα ασχοληθείτε με τον κύριο τίτλο. Ίσως τα επτά πρώτα τεύχη σας απογοητεύσουν, αλλά ειδικά τα #8-27 είναι μάλλον τα καλύτερα. Ο Ennis μας παρουσίασε και άλλους τίτλους άλλοτε αριστουργήματα, άλλοτε μετριότητες στην καλύτερη των περιπτώσεων. “Pride and Joy”, “Punisher”, “The Boys” κινούνται στο ίδιο μοτίβο βίας, άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε καταδικάζοντάς το. Ο Dillon αν και συνεργάστηκε με τον Ennis ξανά, δούλεψε αρκετά και σαν ντουέτο με τον Daniel Way, δίνοντας ένα ομολογουμένως αξιοπρεπέστατο Wolverine – Origins, ακόμη και αν ήταν ο βιασμός του παρελθόντος του Wolverine. Καθώς και το Limited series Nighthawk, μια πιο MARVELική αντιμετώπιση του μύθου BATMAN-JOKER. O Νίκος της Σπηλιάς μου διηγήθηκε τη συνάντησή του με τον Garth Ennis σε κάποιο ταξίδι του και την τηλεφωνική επαφή που κράτησαν. Είχαν μια ιδέα να τον καλέσουν στην Ελλάδα, που δυστυχώς δεν έγινε ποτέ. Ας ελπίσουμε για το μέλλον. Αφιερωμα στο GC για τον Garth Ennis Ακομα απο τον Garth Ennis : The Pro Judge Dredd Αγνωστος Εκδικητης Fury Chronicles Of Wormwood HELLBLAZER (#078-#083) : RAKE AT THE GATES OF HELL ADVENTURES IN THE RIFLE BRIGADE Απο τον Steve Dillon : JUDGE DREDD
  7. Βίαιο, επιθετικό, τραχύ, αλαζονικό, χυδαίο, αστείο, διασκεδαστικό, κτλ κτλ κτλ. Πολλά θα μπορούσα να πω για αυτή τη σειρά, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι η πιο αντιπροσωπευτική του Garth Ennis ( Judge Dredd, Hellblazer, Preacher, Punisher κ.α.). Διαθέτει όλα τα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν, με πρώτη τη βία. Βια, σε υπερθετικό βαθμό. Αλλά και πολύ φανερή η προσπάθεια να σοκάρει τον αναγνώστη. Χαρακτηριστική είναι το πανελ με τον υπερήρωα ο οποίος έχει κατεβασμένο το παντελόνι της στολής του και το μόνο που βλέπουμε είναι τα οπίσθια του και 2 γυναικεία χέρια να στηρίζονται σε αυτα! Όλα αυτά αποδίδονται τέλεια από τον Derick Robertson ( Transmetropolitan ), με ένα σχέδιο κατά βάση ρεαλιστικό αλλά και λίγο υπερβολικό/καρτουνίστικο όταν χρειάζεται. Χρησιμοποιεί - αρκετές φορές - μεγάλα καρέ προσπαθώντας να εντυπωσιάσει. Γενικά πρόκειται για ένα κόμικ το οποίο προσπαθεί να σοκάρει τον αναγνώστη, είτε με την ιστορία είτε με το σχέδιο, προσπαθεί να τον κρατήσει σε εγρήγορση. Αν θα έπρεπε να περιγράψω το θέμα με μία πρόταση, θα έλεγα : " Ο Ennis κάνει κω..δαχτυλο στους υπερήρωες ". Μας περιγράφει τον σχηματισμό, από την CIA, μιας ομάδας η οποία έχει αρμοδιότητα να παρακολουθεί τους υπερήρωες, ειδικά αυτούς που δεν είναι και τόσο πολύ "ήρωες" . Πέρα όμως από το προφανές, τη σάτιρα δηλαδή προς τους τέλειους και "καλοχτενισμένους" ήρωες, καταφέρνει και περνάει πολλά μηνύματα και αγγίζει πολλά θέματα. Εκδίκηση, εξουσία, πολιτική, αστυνόμευση και πολλά άλλα, πάντα επίκαιρα. Ο Ennis, άξιο τέκνο του British Invasion, μου θυμίζει την γέννηση του πανκ στα τέλη του 1970, οπότε και το "φαίνεσθαι" είχε, πολλές φορές, μεγαλύτερη σημασία από την ουσία (μουσική). Αλαζόνας όσο δεν πάει άλλο, σου δίνει την αίσθηση ότι δεν τον νοιάζει τόσο πολύ η ιστορία, όσο το πόσο θα σοκάρει μέσω της ιστορίας. Επειδή πρόκειται όμως για μεγάλο συγγραφέα, ακροβατεί, συνήθως με επιτυχία, ανάμεσα στα δύο και καταλήγει να σου δίνει ένα άρτιο αποτέλεσμα. Πρόκειται για αγαπημένη μου σειρά και ίσως δεν είμαι απόλυτα αντικειμενικός. Σίγουρα πάντως το προτείνω σε όλους. Μπορεί να μην τρελαθείτε, αν δεν σας αρέσουν τόσο βίαια κόμικς, αλλά σίγουρα, και θα γελάσετε και θα διασκεδάσετε. 8,5/10 και καθαρά προσωπικά 9,5/10
  8. Συγγραφέας: Garth Ennis Σχεδιαστής: Carlos Ezquerra Εκδότης: Vertigo Τεύχη: 6 (Οκτώβριος 2001 - Ιανουάριος 2002) Είδος: Comedy, War Σχέδιο: 8/10 Σενάριο: 7/10 Διασκέδαση: 9/10 Αξία: 5/10 Σύνολο: 7/10 Η Ευρώπη είναι στο έλεος των Ναζί... Η Γηραιά Αλβιώνα δεν μπορεί να μείνει με σταυρωμένα χέρια και στέλνει "Τους καλύτερους στρατιώτες που θα μπορούσε να βγάλει η Βρετανία..." να σώσουν την παρτίδα!? Αυτοί δεν είναι άλλη από την Rifle Brigade... Τι και αν είναι μόνο έξι τι και αν κανείς τους δεν κρατάει τουφέκι θα είναι το αίτιο της επιτυχίας της απόβασης της Νορμανδίας. Στην διάρκεια των επιχειρήσεων τους θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα υπό την πεφωτισμένη καθοδήγηση του στρατηγού Darcy,κατά μέτωπο επίθεση (υπό τους ήχους της Γκάιντας) βρώμικα κόλπα (υπό τους ήχους της Γκάιντας) και όταν τα πράγματα πάνε στραβά οι "κατευναστικοί" ήχοι της γκάιντας εμψυχώνουν την ομάδα... ή αποσπούν τους αντιπάλους έως ότου ο Darcy σκεφτεί κάτι... Ένα απολαυστικό κόμικ που ολκληρώνεται σε 6 τεύχη και περιέχει 2 ιστορίες(3 τεύχη η κάθε μία). Στην πρώτη σώζουν την Απόβαση της Νορμανδίας από σίγουρη αποτυχία και στην άλλη ψάχνουν ένα αντικείμενο που θα δώσει την νίκη σε όποιον το κατέχει τον χαμένο όρχι του Χίτλερ! Αναδημοσίευση από το blog μου we hate comics/ Αφιερωμα στο GC για τον Garth Ennis Ακομα απο τον Garth Ennis : The Pro Judge Dredd Αγνωστος Εκδικητης Preacher Fury Chronicles Of Wormwood HELLBLAZER (#078-#083) : RAKE AT THE GATES OF HELL Απο τον Carlos Ezquerra : Ελληνικες Εκδοσεις : JUDGE DREDD JUDGE DREDD - ΟΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ Ξενες Εκδοσεις : Judge Dredd The Complete Case Files FIENDS OF THE EASTER FRONT
  9. " I've said it before, and I'll say it again : no one in comics does World War II better than Garth Ennis..." ComicsWaitingRoom.com Συμφωνώντας απόλυτα με την παραπάνω δήλωση, σας παρουσιάζω το Battlefiels, το έργο του τεράστιου Garth Ennis για τον πόλεμο και την ανθρώπινη θυσία. 8 ιστορίες για την αποξένωση, την αυτοθυσία, τα τραγικά αποτελέσματα και τις αντιφάσεις του πολέμου. 8 ιστορίες, 8 ανθρώπινα δράματα που απεικονίζουν την φρίκη και την ματαιότητα του πολέμου. 1. Night Witches : Οι ιστορίες των πρώτων Ρωσίδων πιλότων αεροσκαφών, η αντιμετώπιση τους από τους άνδρες συναδέλφους τους και οι υψηλές επιδόσεις τους παρά το απαρχαιωμένο υλικό που τους είχε παραχωρηθεί. Ο σχεδιαστής Russ Braun (The Boys, Fables) κάνει πολύ καλή δουλειά, ειδικά στην απόδοση των αερομαχιών. 2. Dear Billy : Η ιστορία μιας νοσοκόμας η οποία, χάνοντας τον αγαπημένο της από τους Ιάπωνες, προβαίνει σε αποτρόπαιες πράξεις. Εδώ σχεδιαστής είναι ο Peter Snejbjerg ( Starman, Books of Magic, BPRD ) μας δίνει το πιο αδύναμο σχεδιαστικά τεύχος με ορισμένοι χαρακτήρες να πλησιάζουν στα όρια της σχεδιαστικής καρικατούρας. 3. Tankies : Ένα βρεταννικό πλήρωμα άρματος μάχης μετά την απόβαση στη Νορμανδία και η προσπάθεια επιβίωσης τους από τα ανώτερα τεχνολογικά γερμανικά άρματα. Κοινωνικό σχόλιο στις διαφορές των μελών του πληρώματος λόγω της διαφορετικής τους καταγωγής. Σχεδιαστής ο πολύς Carlos Ezquerra (Judge Dredd, Strontium Dog, Just A Pilgrim) ο οποίος σχεδιάζει καταπληκτικά τα άρματα μάχης και τους χαρακτήρες με τον γνωστό του "βρώμικο" τρόπο. 4. Happy Valley : Οι προσπάθειες του Αυστραλιανού πληρώματος ενός βομβαρδιστικού αεροπλάνου με έδρα την Αγγλία να ολοκληρώσει τις λίγες αποστολές που του απομένουν για να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ο P.J. Holden (2000AD) κάνει καλή δουλειά, χωρίς εξάρσεις και κάτι ιδιαίτερο. 5. The Firefly and his Majesty : Η συνέχεια του Tankies και το πλήρωμα κυνηγάει ένα ανίκητο King Tiger. Σχεδιαστής για δεύτερη φορά ο Carlos Ezquerra. 6. Motherland : Συνέχεια του Night Witches και μετάθεση της πρωταγωνίστριας Ρωσίδας αεροπόρου σε μονάδα που χρησιμοποιεί πιο σύγχρονα αεροπλάνα. Σχεδιαστής πάλι ο Russ Braun. 7. The Green Fields Beyond : Ολοκλήρωση της ιστορίας που ξεκίνησε με το Tankies και τελειώνει στον πόλεμο της Κορέας. Και εδώ Carlos Ezquerra. 8. The Fall & Rise of Anna Kharkova : Ολοκλήρωση της ιστορίας που ξεκίνησε με το Night Witches. Russ Braun και πάλι. Για τον Garth Ennis δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. The Punisher, Hellblazer, Judge Dredd, The Boys, Preacher, Red Team και πάρα πολλά άλλα. Από τους αγαπημένους μου δημιουργούς και όλοι πρέπει να διαβάσουν κάτι από την τεράστια βιβλιογραφία του. Η κάθε ιστορία του Battlefields κυκλοφορούσε αρχικά σε τρία τεύχη, ακολούθως έβγαινε σε trade paperback και στη συνέχεια κυκλοφόρησαν τα Complete Battlefields ( περιέχουν τρεις ιστορίες τα 2 πρώτα, 2 ιστορίες το τελευταίο), πρώτα σε hardcovers και τώρα ολοκληρώνεται η κυκλοφορία τους σε trade paperbacks. Ωραίες ιστορίες, συγκινητικά δοσμένες. Με κράτησαν και δέθηκα με τους πρωταγωνιστές. Ο Ennis έχει πένα και φαίνεται εύκολα. Μπορεί να μην είναι τα τεύχη που θα σας αλλάξουν τον κόσμο, αλλά θα περάσετε καλά, θα σκεφτείτε και θα συγκινηθείτε. Ένα 8/10 από εμένα. Ακολουθούν τα εξώφυλλα των αρχικών τόμων και μία ενδεικτική σελίδα αντίστοιχα.
  10. WAR STORIES του Garth Ennis Σας αρέσουν οι πολεμικές ιστορίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου αλλά με έμφαση στους ανθρώπους, στη φρίκη και την ματαιότητα του πολέμου όπου νικητές και ηττημένοι υποφέρουν το ίδιο; Σας αρέσει πολύ ο Garth Ennis ; Έχετε ήδη διαβάσει το Battlefields του ίδιου συγγραφέα (που έχει παρουσιάσει πολύ ωραία ο φίλος Dredd εδώ) και ψάχνετε κάτι παρόμοιο ; (εντάξει πολύ παραπάνω από παρόμοιο.....) Ε μην ψάχνετε άλλο!! Αυτό είναι το κόμικ για όλους εσάς!! Το War Stories λοιπόν είναι κόμικ σε σενάριο Garth Ennis και σχέδιο διαφόρων σχεδιαστών που αποτελείται συνολικά από 16 αυτόνομες ιστορίες που εξελίσσονται κυρίως στον Β' παγκόσμιο πόλεμο (λέω κυρίως γιατί δύο από αυτές εξελίσσονται σε άλλο χρονικό σημείο). Ξεκίνησε από την εταιρία Vertigo όπου το 2001 και 2003 έβγαλε τις πρώτες 8 ιστορίες σε αυτόνομα τεύχη (των 50+ περίπου σελίδων το καθένα) με τον τίτλο τότε στον ενικό δηλ War Story. Σχεδιαστές είναι οι David Lloyd που έκανε δύο ιστορίες ενώ από μία έκαναν οι Chris Weston, John Higgins, Dave Gibbons, Cam Kennedy, Carlos Ezquerra και Gary Erskine. To 2014 η σειρά μεταφέρθηκε στην εταιρία Avatar όπου ξεκίνησε να βγαίνει με την μορφή μηνιαίων τευχών και βγήκαν άλλες 8 ιστορίες σε 26 τεύχη συνολικά (3-4 τεύχη ανα ιστορία). Σχεδιαστές είναι οι Matt Martin (1 τεύχος), Keith Burns (2 τεύχη) και ο Tomas Aira (23 τεύχη) Εξαιρετικό το σενάριο από τον Garth Ennis που μας δείχνει την φρίκη του πολέμου και τις πολλές πτυχές των ανθρώπων όταν έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιες ακραίες καταστάσεις. Αξιοσημείωτο ότι στο τέλος κάθε ιστορίας έχει και βιβλιογραφία για το που άντλησε τις πληροφορίες ώστε να εντάξει τους χαρακτήρες του σε αληθινά γεγονότα, μέρη κτλ Το σχέδιο ποικίλει ανάλογα με τον σχεδιαστή αλλά κατά την άποψη μου είναι αρκετά καλό στις περισσότερες ιστορίες. Από κάτω θα γράψω μια μικρή περιγραφή για την κάθε ιστορία και θα βάλω και σελίδες από την αντίστοιχη ιστοριά. 1) Johann's Tiger (σχέδιο Chris Weston). Πρωταγωνιστές μας το πλήρωμα ενός γερμανικού τεθωρακισμένου, προς το τέλος του πολέμου ενώ προσπαθεί να αποφύγει του Σοβιετικούς και να βρεί τους Αμερικάνους ωστε να παραδοθεί και να επιβιώσει. 2) D-Day Dodgers (σχέδιο John Higgins). Ένας Βρετανός αξιωματικός φτάνει στην Ιταλία όπου γνωρίζει τον πόλεμο αλλά δυστυχώς όλες οι θυσίες του και των συμπολεμιστών του μένουν στην αφάνεια καθώς πίσω στην πατρίδα δίνουν σημασία μόνο σε όσους συμμετέχουν στην απόβαση της Νορμανδίας. 3) Screaming Eagles (σχέδιο Dave Gibbons). Προς το τέλος του πολέμου 4 Αμερικάνοι αναλαμβάνουν μια "αγγαροδουλειά" δηλ να πάνε και να διασφαλίσουν μια πλούσια αρχοντική κατοικία για την επικείμενη επίσκεψη ενός στρατηγού των συμμάχων. Εκεί θα ανακλύψουν κρυμμένους θησαυρούς αλλά και ντόπιες κοπέλες και έτσι θα αποφασίσουν να κάνουν διακοπές για λίγο καιρο πριν επιστρέψουν στις μάχες. 4) Nightingale (σχέδιο David Lloyd). Εδώ βλέπουμε την ιστορία του πολεμικού πλοίου Nightingale το οποίο συνοδεύει και προστατεύει "αρκτικά κονβόι" δηλ εμπορικά πλοία από την Μεγάλη Βρετανία και ΗΠΑ προς τη Σοβιετική Ενωση προκειμένου να την ενισχύσουν με προμήθειες. 5) J for Jenny (σχέδιο David Lloyd). Εδώ βλέπουμε τη διαμάχη και τις διαφορετικές απόψεις πάνω στο πόλεμο δύο συγκυβερνήτων σε βομβαρδιστικό αεροσκάφος. Ο ένας θέλει να πάρει εκδίκηση από τους Γερμανούς με κάθε τρόπο και δε διστάζει να χτυπά και πολιτικούς στόχους χωρίς τύψεις ενώ ο άλλος θεωρεί τον πόλεμο αναγκαίο κακό. 6) The Reivers (σχέδιο Cam Kennedy). Μεταφερόμαστε στη Βόρεια Αφρική όπου μια ομάδα Βρετανών των ειδικών δυνάμεων εκτελεί παράτολμες αποστολές επιτιθέμενοι τα βράδια σε Γερμανικά στρατόπεδα. 7) Condors (σχέδιο Carlos Ezquerra). Η πρώτη μας ιστορία που δεν διαδραματίζεται στον Β' Π.Π. αλλά λίγα χρόνια πριν στον Ισπανικό εμφύλιο. Εκεί στη διάρκεια μιας μάχης 4 άνθρωποι από διαφορετικές χώρες που πολεμούν για διαφορετικές παρατάξεις και λόγους ο καθένας θα βρούν καταφύγιο σε μια τρύπα και θα κάνουν ανακωχή μέχρι να τελειώσει η μάχη. Εκεί θα θα κουβεντιάσουν και θα δούμε τι οδήγησε τον καθένα να έρθει και να πολεμήσει στην Ισπανία. 8) Archangel (σχέδιο Gary Erskine). Πρωταγωνιστής μας ένας Βρετανός πιλότος που τοποθετείται σε ένα πλοίο CAM (δηλαδή με καταπέλτη όπου επιτρέπει σε ένα αεροπλάνο να απογειωθεί από το συγκεκριμένο πλοίο και να το προστατέψει σε περίπτωση ανάγκης) όπου οι κίνδυνοι θα τον κάνουν να συνειδητοποιήσει ότι ο έρωτας και η ζωή πρέπει να συνεχιστούν παρόλο τον πόλεμο. 9) Castles in the sky (σχέδιο Matt Martin το 1ο τεύχος, Keith Burns το 2ο και 3ο). Η ιστορία ενός αμερικανικού πληρώματος βομβαρδιστικού αεροσκάφους που αναλαμβάνει ημερήσιες αποστολές πάνω από την Γερμανία 10) Children of Israel (σχέδιο Tomas Aira). Η δεύτερη ιστορία μας που δεν εξελίσσεται στον Β' Π.Π. αλλά λαμβάνει χώρα στον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ (1973 ανάμεσα στο Ισραήλ και μια συμμαχία αραβικών κρατών). Πρωταγωνιστές μας το πλήρωμα ενός Ισραηλινού τεθωρακισμένου που συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις. 11) The Last German Winter (σχέδιο Tomas Aira). Πρωταγωνιστές μας μια γερμανίδα και τα παιδιά της, τον χειμώνα του 1945 όπου προσπαθούν να ξεφύγουν από τα Σοβιετικά στρατεύματα που έχουν μπει στην Ανατολική Γερμανία. Μια τυχαία συνάντηση με μια ομάδα Γερμανών στρατιωτών θα τους δώσει ελπίδες αλλά και αυτοί κουβαλάνε τα δικά τους μυστικά. 12) Our Wild Geese Go (σχέδιο Tomas Aira). Πρωταγωνιστές μας είναι Ιρλανδοί εθελοντές στρατιώτες οι οποίοι δεν μπορούν να ξεχάσουν τον Ιρλανδικό εμφύλιο (1922-23) και προτιμούν να στραφούν ο ένας ενάντια στον άλλο παρά ενάντια στους Γερμανούς. 13) Tokyo Club (σχέδιο Tomas Aira). Πρωταγωνιστές μας Αμερικάνοι πιλότοι που με βάση τη νήσο Ίβο Τζίμα συμμετέχουν σε μακρινές αποστολές επιτιθέμενοι στην Ιαπωνία. 14) Send a Gunboat (σχέδιο Tomas Aira). Πρωταγωνιστές μας το πλήρωμα μιας Βρετανικής κανονιοφόρου όπου περιπολεί στο κανάλι της Μάγχης και προσπαθούν να καταστρέψουν μια θανάσιμη Γερμανική τορπιλάκατο. 15) Vampire Squadron (σχέδιο Tomas Aira). Εδώ ήρωες μας έιναι μια ομάδα ετερόκλητων πιλότων από διάφορες χώρες των συμμάχων όπου καταλήγουν στα χέρια της Βρετανικής αεροπορίας και αποφασίζει να τους χρησιμοποιήσει σε νυχτερινές αποστολές άμυνας πάνω από την Βρετανία. 16) Flower of My Heart (σχέδιο Tomas Aira). Βρισκόμαστε στη Βόρεια Αφρική όπου βλέπουμε την φιλία που αναπτύσσεται ανάμεσα σε ένα Βρετανό πίλότο και σε ένα Ιταλό πιλότο αιχμάλωτο.
  11. Παραθέτω παρακάτω κείμενό μου - κριτική στο comic για το Smassing Culture: Ο Frank Castle «κανονίζει» το κύκλωμα των εμπόρων λευκής σαρκός Οι Marvel σειρές του Netflix αποτελούν ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει το superhero είδος τηλεοπτικών σειρών (με εξαίρεση το φανταστικό Legion). Στον απόηχο του ντόρου που έχει κάνει αυτό τον καιρό η 3η σεζόν του Daredevil, οι εκδόσεις Οξύ επέλεξαν να γυρίσουν λίγο πίσω το χρόνο και να ξανασυστήσουν στο ελληνικό κοινό έναν παλιό γνώριμο, τον Punisher, έναν anti-hero που εντυπωσιάζει με τον ηθικό του κώδικα, είτε τον συμπαθεί, είτε τον αντιπαθεί κανείς. Τον Punisher (τηλεοπτικά) τον είχαμε δει παλιότερα στη 2η σεζόν του Daredevil, αλλά και πιο πρόσφατα στη δικιά του solo σειρά, η οποία γρήγορα κέρδισε τις εντυπώσεις. Το comic, το οποίο επιλέγουν να μεταφράσουν στα ελληνικά οι εκδόσεις Οξύ ονομάζεται «Δουλέμποροι» και αποτελεί μέρος του πολύ δυνατού run του Garth Ennis, του σεναριογράφου του θρυλικού Preacher, αλλά και άλλων πολύ αξιόλογων comics, όπως τα The Boysκαι του Ghost Rider (απ’ τον κόσμο της Marvel).Συγκεκριμένα, ο τόμος «Δουλέμποροι» εμπεριέχει μία ολοκληρωμένη ιστορία, η οποία εκτυλίσσεται στα τεύχη 25-30 εκείνης της περιόδου του ήρωα της Marvel, η οποία μέτρησε συνολικά 60 τεύχη και έχει σημαδέψει την πορεία του χαρακτήρα. Πιο συγκεκριμένα το comic προέρχεται από μια περίοδο όπου ο Garth Ennis είχε ασχοληθεί συστηματικά με τον ήρωα της Marvel για 8 ολόκληρα χρόνια. Είχε ξεκινήσει το 2000δημιουργώντας τον τίτλο «Marvel Knights: The Punisher», τον οποίο διαδέχτηκαν άλλοι τίτλοι όλα τα επόμενα χρόνια μέχρι και το 2008. Η σειρά απ’ την οποία προέρχεται το συγκεκριμένο comic είναι η «Punisher MAX», η οποία εκδιδόταν απ’ το 2004 έως το 2008. Μέσω αυτής ο Ennis αναδιαμόρφωσε τον Frank Castle δίνοντας πολλά νέα στοιχεία στον σκληροτράχηλο ήρωα, τα οποία τον χαρακτηρίζουν μέχρι και σήμερα. Ο Punisher είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση anti-hero. Ο Frank Castle έχοντας χάσει την οικογένειά του αποφασίζει να αντιμετωπίσει το άδικο αποτελεσματικότερα απ’ την αστυνομία και τους «νομοταγείς» superheroes. Βασισμένος στον προσωπικό του ηθικό κώδικα επιλέγει να πολεμήσει τη φωτιά με φωτιά και να αντιμετωπίσει με τον πιο σκληρό τρόπο την εγκληματικότητα. Έτσι, στο ηθικό δίλημμα που έχει ταλανίσει κατά καιρούς κάθε αξιοπρόσεκτο superhero, το οποίο είναι αν θα θέσει σαν όριο στη δράση του την αφαίρεση της ζωής του αντιπάλου τους, ο Castle απαντά αρνητικά. Ο Punisher προτίθεται να τιμωρήσει με τον πιο σκληρό τρόπο το έγκλημα. Φυσικά, αυτή η απόφαση του Castle είναι τουλάχιστον αμφιλεγόμενη, τόσο στον πραγματικό κόσμο, όσο και στον φανταστικό κόσμο των superheroes. Δεν είναι τυχαίο ότι το ερώτημα αν οιsuperheroes μπορούν να σκοτώνουν έχει αποτελέσει τη βάση ιστοριών, ορισμένες απ’ τις οποίες θεωρούνται απ’ τα αριστουργήματα των comics, όπως το Injustice: Gods among us, στο οποίο ο Superman εγκαθιστά τη δικιά του τάξη πραγμάτων, στην οποία απειλεί τους εχθρούς του ακόμα και με θάνατο. Αντίστοιχα διλήμματα έχουν προβληματίσει κατά καιρούς και άλλους superheroesπρώτης γραμμής, όπως ο Batman, ο Arrow και ο Daredevil. Βέβαια υπάρχουν απ’ την άλλη και anti-heroes όπως ο Deadpool, αλλά και οι Kick-Ass και Hit Girl, οι οποίοι χρησιμοποιούν σκληρή βία στις περιπέτειές τους και γι’ αυτό τα comics τους απευθύνονται κυρίως στο ενήλικο κοινό. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την αδιανόητη βία με την οποία ο Deadpool είχε εξαφανίσει ολόκληρο το Marvel Universe; Οι «Δουλέμποροι» είναι μια χαρακτηριστική ιστορία ενήλικου comic. Είναι χαρακτηριστική του brandname «Max Comics», το οποίο συνοδεύει τον τίτλο και δόθηκε απ’ τους δημιουργούς για να τονίσει τη διαφορά σε σχέση με τη συνηθισμένη λογική των Marvel Comics. Με τα «Max Comics» η Marvel ήθελε να εγκαινιάσει μια ενήλικη comic σειρά με πολύ περισσότερη βία, αλλά και πιο κοινωνική θεματολογία. Ήταν μια αντίστοιχη προσπάθεια με εκείνη της DC που είχε ιδρύσει τα comics Vertigo, η οποία (πριν αυτονομηθεί) ήδη μας είχε χαρίσει φοβερές στιγμές, όπως το Preacher και το Transmetropolitan. Το συγκεκριμένο comic αφορά ειδικότερα μια δραματική ιστορία εμπνευσμένη απ’ την πιο σκληρή πραγματικότητα του εγκληματικού κόσμου, απ’ το εμπόριο λευκής σαρκός. Θύματα της ιστορίας είναι νεαρές αλλοδαπές, προερχόμενες απ’ την Ευρώπη, τις οποίες δουλέμποροι τις εξαπατούν υποσχόμενοι ένα καλύτερο μέλλον στην Αμερική, στην οποία με το που φτάνουν τις παγιδεύουν σε σπίτια και τις αναγκάζουν με τις πιο βάναυσες μεθόδους να εκπορνευτούν. Οι εγκληματίες που διευθύνουν το συγκεκριμένο κύκλωμα έχουν επιρροή στα υψηλά κλιμάκια της αστυνομίας, η οποία την ίδια περίοδο ξεκινά να καταδιώκει τον Punisher σκηνοθετώντας δήθεν επιθέσεις του σε αστυνομικούς, προκειμένου να προστατευτούν οι μαφιόζοι. Πρόκειται για μια πολύ σκοτεινή υπόθεση, η οποία γίνεται ακόμα πιο θλιβερή αν σκεφτεί κανείς ότι όλα αυτά που συμβαίνουν στο comic λίγο μόνο απέχουν απ’ την πραγματικότητα του εγκληματικού κόσμου. Σε αυτό το σημείο είναι αναγκαίο να σημειωθεί, ότι το χαρακτήρα της ενήλικης θεματολογίας ακολουθούν τόσο οι βίαιες σκηνές, όσο και η σκληρή γλώσσα του comic. Εδώ πάντα δημιουργείται ο κίνδυνος για τον μεταφραστή, ο οποίος καλείται να μεταφράσει στα ελληνικά την αμερικάνικη αργκό και αν δεν βρει τον κατάλληλο τρόπο να το κάνει κινδυνεύει πάντα να δημιουργήσει ένα παιδιάστικο αποτέλεσμα. Γνωρίζοντας, προφανώς αυτούς του κινδύνους ο Σάββας Αργυρού μας προσφέρει μια εξαιρετική απόδοση του ύφους του πρωτότυπου κειμένου, η οποία είναι εμφανώς δουλεμένη και προσεγμένη, όπως μας έχουν συνηθίσει με τα comics τους οι εκδόσεις Οξύ (και που δυστυχώς δεν είναι πάντα δεδομένο για ελληνικές μεταφράσεις comics, αφού όλοι έχουμε συναντήσει το φαινόμενο να μην δίνεται η απαραίτητη επιμέλεια και σημασία στο κείμενο ορισμένων comics από άλλους εκδοτικούς οίκους). Επιστρέφοντας στο σχολιασμό του σεναρίου, αξίζει να παρατηρήσουμε ότι το σκηνικό που στήνει ο Garth Ennis είναι ιδανικό για να δοκιμαστούν και να νομιμοποιηθούν κοινωνικά οι αμφιλεγόμενες μέθοδοι που χρησιμοποιεί ο Punisher. Σίγουρα κανένας δεν θα κλάψει για τους αιμοσταγείς δουλέμπορους και αυτό δίνει το πλεονέκτημα στον Punisher να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο, όσο βάρβαρο κι αν είναι, προκειμένου να εξοντώσει την συμμορία τους και να προστατέψει τα θύματά τους. Ο Garth Ennis χειρίζεται εξαιρετικά την ιστορία του, βυθίζοντάς μας στον σκοτεινό κόσμο της εγκληματικότητας, της διαπλοκής της αστυνομίας, αλλά και στην αιματηρή πορεία εκδίκησης του Frank Castle. Ο Ennis, ο οποίος έχει μακρά θητεία στα comics με ενήλικη και κοινωνική θεματολογία, μας διηγείται μια σκληρή ιστορία, βυθισμένη στο σκοτάδι των πιο βάρβαρων ενστίκτων της ανθρωπότητας, η οποία μάλιστα είναι απ’ τις κλασσικότερες ιστορίες του Punisher. Βέβαια, αξίζει ένας περαιτέρω προβληματισμός στο συγκεκριμένο comic. Αν προσπαθήσουμε να εκλογικεύσουμε τον ηθικό κώδικα του Punisher και να τον εντάξουμε στις συνθήκες της πραγματικής ζωής, θέτοντας τον προβληματισμό για τα όρια των αντεγκληματικών μεθόδων (εν προκειμένω για τα όρια της δράσης των superheroes), μάλλον θα πρέπει να συμφωνήσουμε περισσότερο με τον Batman (ή τον Captain America) και όχι με τον Punisher. Ο Frank Castle, θυμίζει με τη δράση του διάφορους άλλους αυταρχικούς χαρακτήρες, οι οποίοι υπηρετούν συνήθως ολοκληρωτικά καθεστώτα, όπως είναι ο Judge Dredd ή ο Superman του Injustice. Πράγματι, μπορεί εύκολα να εξοργιζόμαστε όλοι και να επιζητούμε εκδίκηση από ειδεχθείς εγκληματίες, όπως οι δουλέμποροι του εμπορίου λευκής σαρκός. Όμως πώς θα κρίναμε τις σκληρές μεθόδους του Punisher απέναντι σε διαφορετικούς τύπους εγκλημάτων; Με βάση ποιανού το συμφέρον κρίνεται το πόσο σοβαρό είναι ένα έγκλημα; Λογικά του κράτους, το οποίο θέλει να επιβάλλει το νόμο (του) και την τάξη. Όμως, πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίσει ο Punisher «εγκληματίες» για παράδειγμα σαν αυτούς του Casa de Papel, οι οποίοι θέλουν να στείλουν ένα κοινωνικό μήνυμα με το σχέδιό τους, που (κατά τα άλλα) χτυπά στην καρδιά του το κράτος; Ή αλλιώς η μηδενική ανοχή του Punisher θα ήταν εξίσου νομιμοποιημένη αν αντιμετώπιζε τη νεανική παραβατικότητα ή αν ενίσχυε την αστυνομία στις επιθέσεις της σε κινήματα, όπως το Black Lives Matter (που έχουν δημιουργηθεί εξαιτίας δολοφονικών επιθέσεων της ίδιας της αστυνομίας); Και τι γίνεται με τους πολέμους που εξαπολύουν ανά τον κόσμο οι ΗΠΑ (σε αυτό το ζήτημα μας έχει δώσει κάποιες απαντήσεις με άλλη ευκαιρία ο Venom); Οι απαντήσεις σε αυτά δεν μπορούν να δοθούν με την ευκολία του άσπρου – μαύρου. Γι’ αυτό και ο Punisher είναι ένας πολύ ιδιαίτερος anti-hero. Οι «Δουλέμποροι» είναι μια ιστορία που έχει γραφτεί ακριβώς στα μέτρα του από τον Garth Ennis, ο οποίος αναδεικνύει τα δυνατά χαρτιά του ηθικού κώδικα που ακολουθεί ο Frank Castle. Όμως δεν είναι κάθε ιστορία του Punisher ιδανική για να εφαρμοστούν οι πεποιθήσεις του. Σε άλλες συνθήκες (οι οποίες είναι και οι συνηθέστερες) δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα και έτσι εξηγείται για παράδειγμα η στάση του Frank Castle στα γεγονότα του Secret Empire, όπου έγινε εύκολα εκτελεστικό όργανο του Captain America/Hydraκαι τότε αυτή η συστράτευση δεν είχε εκπλήξει κανέναν μας (όπως αντίστοιχα δεν μας είχε παραξενέψει και η -ότι να ‘ναι- λογική με την οποία διάλεξε στρατόπεδο ο έτερος αιμοσταγής ήρωας, ο Deadpool). Βέβαια, αξίζει να σημειωθεί, ότι ο Garth Ennis, πρώτος ο ίδιος αναμετράται στα comics του, με πρωταγωνιστή τον Punisher, με αυτά τα ερωτήματα. Γι’ αυτό είναι δεδομένη η επιθυμία μας οι εκδόσεις Οξύ να συνεχίσουν με την έκδοση και της υπόλοιπης σειράς του Punisher, δια χειρός Garth Ennis, προκειμένου να αποκτήσουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα ενός απ’ τα κλασσικότερα runτου θρυλικού anti-hero της Marvel. Όμως, παρά τα όποια μελλοντικά σχέδια, είναι σαφές ότι οι «Δουλέμποροι» είναι μια εξαιρετική έκδοση ενός κλασσικού ενήλικου comic, το οποίο αποτελεί μια πολύ ψαγμένη και αξιέπαινη πρόταση απ’ τις εκδόσεις Οξύ.
  12. Preacher : Η αρχή ενός θρύλου των comics Το Preacher είναι ένα απ’ τα σημαντικότερα αμερικάνικα comics. Βλάσφημο, ξεκαρδιστικό, σκοτεινό και splatter, το comic των Garth Ennis και Steve Dillon γρήγορα ξεχώρισε τη δεκαετία του ’90 και από τότε έχει αφήσει το σημάδι του στα -μη superhero– comics. Όσοι, κυρίως νεότεροι, δεν το γνωρίζαμε μέχρι τώρα, το μάθαμε μέσα από την τηλεοπτική του μεταφορά στο AMC. Η σειρά Preacher δεν είναι βέβαια μια πιστή μεταφορά του comic, αφού έχει επιλέξει (άλλοτε εύστοχα κι άλλοτε όχι) να αλλάξει πολλά στοιχεία από την original ιστορία, όμως ειδικά στη 2η σεζόν της πάτησε απότομα γκάζια! Δύο δεκαετίες μετά την αρχική έκδοσή του, το Preacher μεταφράστηκε επιτέλους και στα ελληνικά, απ’ τις εκδόσεις Anubis, οι οποίες στον τόμο «Preacher: Η αρχή» συμπεριέλαβαν τα πρώτα 4 τεύχη της θρυλικής σειράς. Η εξαιρετική πρωτοβουλία των εκδόσεων Anubis ελπίζουμε ότι θα συνεχιστεί με την έκδοση και των 66 τευχών της σειράς, τα οποία στην Αμερική εκδίδονταν για περίπου 5 χρόνια απ’ την ομάδα της Vertigo, που τότε ήταν ακόμη κομμάτι της DC. Στον τόμο «Preacher: Η αρχή» έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε μια πρώτη καλή γνωριμία με τον Jesse Custer, την Tulip και τον Cassidy. Αφού ο αιδεσιμότατος Custer ξαφνικά απέκτησε τη δύναμη να μιλάει με τη «φωνή του Θεού», που κάνει τους πάντες να υπακούν τα λόγια του, ξεκίνησε το ταξίδι του με την Tulip και τον Cassidy για να ανακαλύψουν από πού προήλθε αυτή η θεϊκή δύναμη. Βέβαια οι τρεις τους δεν είναι μια οποιαδήποτε παρέα. Ο Jesse είναι ένας πάστορας, που συχνάζει σε μπαρ και μπλέκει συχνά σε καυγάδες. Η Tulip είναι ένας απ’ τους πιο δυναμικούς γυναικείους φανταστικούς χαρακτήρες, που μόνο ανυπεράσπιστη δεν μπορεί κανείς να τη θεωρήσει. Μάλιστα η τηλεοπτική σειρά στο πρόσωπο της Tulip διορθώνει και μια αδικία. Το Preacher παρά τον γενικά αντιρατσιστικό και αντισυμβατικό του χαρακτήρα, όπως και πολλά καλλιτεχνικά έργα της εποχής εκείνης, δεν ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητο στην ανάδειξη μαύρων πρωταγωνιστών. Όμως τα λάθη είναι για να διορθώνονται κι έτσι στη σειρά Preacher, η Ruth Negga (Warcraft) , είναι μια άλλη εκδοχή της Tulip, μαύρη και εξίσου πολύ σκληρή για να τα βάλεις μαζί της. Τέλος ο Cassidy είναι μια ιστορία από μόνος του. Ο ξεκαρδιστικός αθυρόστομος βρυκόλακας είναι ίσως η μεγαλύτερη αδυναμία όλων των fans του comic. Γρήγορα θα γίνει ο κολλητός του Jesse, με τον οποίο μαζί θα δείρουν πολύ κόσμο, θα κοροϊδέψουν άλλο τόσο, αλλά θα του σώσει και το τομάρι σε στιγμές που κανένας άλλος δεν θα μπορούσε. Όμως πέρα απ’ τους πρωταγωνιστές το Preacher έχει προσφέρει εμβληματικούς comic villains, αλλά και δεύτερους χαρακτήρες. Και φυσικά εδώ γίνεται λόγος για τον Saint of Killers, έναν απ’ τους πιο τρομακτικούς villains της 9ης τέχνης. Τον δολοφόνο που στέλνουν οι άγγελοι, προκειμένου να πάρει πίσω απ’ τον Jesse τη θεϊκή δύναμη που απέκτησε. Ξέρουν βέβαια ότι ο Saint of Killers δεν θα διστάσει να αφήσει πίσω του όσα πτώματα χρειάζεται και δεν χρειάζεται να σκοτωθούν, προκειμένου να πραγματοποιήσει την αποστολή του. Από πλευράς δεύτερων ρόλων φυσικά ξεχωρίζουν ο ρατσιστής σερίφης του Annville και ο γιος του, ο Arseface. Ο σερίφης με τα ρατσιστικά του σχόλια ενάντια στους μαύρους, αλλά και η ιστορία του Arseface δείχνουν τις κοινωνικές αναφορές του comic των Ennis και Dillon. Το Preacher είναι ένα βλάσφημο comic, εμφανώς αντικληρηκαλιστικό και κριτικό απέναντι στις θρησκείες. Όμως παράλληλα είναι ένα comic που κριτικάρει, με τον τρόπο του, τον αμερικάνικο τρόπο ζωής, το διάχυτο ρατσισμό, το συντηρητισμό και τελικά το ίδιο το σύστημα εξουσίας. Το Preacher είναι και ένα πολιτικό comic, αφού δεν διστάζει να βγάλει γλώσσα στην παντοδυναμία του αμερικανικού κράτους, τη δεκαετία του ’90, που φαινομενικά ήταν ο απόλυτος νικητής του Ψυχρού Πολέμου. Όσον αφορά την ελληνική μετάφραση απ’ τις εκδόσεις Anubis, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι έχει γίνει πολύ προσεγμένα σε ένα γενικώς δύσκολο κείμενο. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του Preacher είναι η συχνή χρήση της αμερικανικής αργκό, με διάφορες ιδιοτυπίες ανάλογα τον χαρακτήρα (ο Cassidy είναι ίσως η πιο ιδιαίτερη περίπτωση, λόγω και της καταγωγής του). Η μεταφορά της έντασης των διαλόγων που συνεχώς βρίζουν είναι δύσκολη στην ελληνική γλώσσα, όμως εδώ φαίνεται να έχει γίνει μια εξαιρετική προσπάθεια απ’ τον Ηλία Τσιάρα, ώστε το ελληνικό κοινό να μην μείνει παραπονεμένο. Βέβαια στα comics αρκετά συχνά υπάρχει το πρόβλημα με τα ονόματα και τη μετάφρασή τους στα ελληνικά, αφού οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι επιλέγουν να μην τα αφήσουν αυτούσια στην original εκδοχή τους. Και σε αυτό το σημείο η μετάφραση του Preacher δείχνει να έχει σεβαστεί ιδιαίτερα το αρχικό κείμενο, μεταφράζοντας όσο το δυνατόν καλύτερα και τα ονόματα των χαρακτήρων του comic. Βέβαια είναι ένα πλήγμα για κάποιον που έχει διαβάσει την original εκδοχή του comic να ξαναγνωρίσει τον Arseface, ως τον «Κωλόφατσα». Όμως στη γενική εικόνα της η ελληνική μετάφραση ρέει χωρίς προβλήματα και δεν αφαιρεί τίποτα απ’ την καθηλωτική αίσθηση που δημιουργούν η ιστορία και οι διάλογοι του Preacher. Είκοσι χρόνια μετά το Preacher παραμένει εξίσου διεισδυτικό με τα κοινωνικά του μηνύματα, αλλά και ξεκαρδιστικό, καθηλωτικό και τελικά εθιστικό. Είναι σίγουρα ένα απ’ τα all-time classic comics, που πρέπει να έχει κανείς στη βιβλιοθήκη του και που σίγουρα θα πρέπει να έχει διαβάσει κάθε fan των εναλλακτικών comics. Πηγή
  13. Βρισκόμαστε στο 2012 και εδώ και χρόνια έχει ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ της φασιστικής Ενωμένης Ευρώπης και των συμμάχων Αγγλία-ΗΠΑ. Ένας μισθοφόρος προσπαθεί να πουλήσει ένα μυστικό όπλο, το οποίο θα τελειώσει τον πόλεμο, στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι Άγγλοι πρέπει να αποτρέψουν αυτήν την συναλλαγή. Αποφασίζουν να στείλουν την καλύτερη αμερικανίδα στρατιωτίνα, την Bloody Mary. Βοηθός της, ένας άγγλος στρατιωτικός, ο Major. Μία από τις μετριότερες δουλείες (που έχω διαβάσει) από τον Garth Ennis (Hellblazer, Preacher, Punisher κ.α.) , με σχέδιο από τον βετεράνο Carlos Ezquerra ( Judge Dredd, Battlefields, Strontium Dog κ.α.). Το σενάριο είναι κλασικό σενάριο action movie, οι διάλογοι είναι κλισαρισμένοι όσο πάει. Το σχέδιο είναι κλασικός Ezquerra, λίγο παλιομοδίτικο πλέον αλλά επαρκές. Η πρώτη ιστορία κυλάει γρήγορα και τελειώνει αναμενόμενα. Η δεύτερη ιστορία είναι παρατραβηγμένη. Γενικά, τα πάντα είναι "πιο 80s πεθαίνεις", παρόλο που κυκλοφόρησε στα τέλη του 90. Κυκλοφόρησε αρχικά από τη Helix, βραχύβιο imprint της DC, σε 4 τεύχη τα οποία ακολούθησαν άλλα 4 με τον τίτλο Lady Liberty. Αργότερα κυκλοφόρησαν και τα 8 τεύχη σε ένα trade από την Vertigo. Γενικά πρόκειται για ένα εύκολο, άκοπο κόμικ το οποίο το διαβάζεις, το ξεχνάς και δεν το ξαναδιαβάζεις. Έχει κάποια καλά σημεία, αλλά τίποτα πρωτότυπο και τίποτα που να μην έχεις ξαναδεί σε άλλα αντίστοιχα κόμικ. 6/10
  14. Ion

    THE PRO

    Ένα απίστευτο κόμικ που κυκλοφόρησε στο Comicdom 2011. Παρωδία των υπερηρωικών κόμικς, με μία ιερόδουλη μητέρα ενός μωρού να αποκτάει ξαφνικά υπερδυνάμεις, να γίνεται μέλος μιας ομάδας υπερηρώων με το όνομα "Λεγεώνα της Τιμής", αλλά να μη μπορεί να κόψει τις παλιές της συνήθειες ντροπιάζοντας τους νέους συναδέλφους της και προκαλώντας χιουμοριστικές καταστάσεις. Μέλη της Λεγεώνας είναι ο Άγιος (παρωδία του Superman), o Ιππότης (παρωδία του Batman), ο Δόκιμος (παρωδία του Robin), η Κυρά (παρωδία της Wonder Woman), o Λάιμ (παρωδία του Green Lantern) και ο Σβέλτος (παρωδία του Flash). Πρωτοεκδόθηκε το 2002 από την Image Comics. Τιμή: 8,90 €
  15. Η Paramount Απέκτησε Το «The Pro» Σύμφωνα με το Deadline, η Paramount απέκτησε τα κινηματογραφικά δικαιώματα του «The Pro», της εικονογραφημένης νουβέλας που δημιούργησαν οι Garth Ennis («Preacher»), Jimmy Palmiotti («Painkiller Jane») και η εικονογράφος Amanda Conner. Το ακατάλληλο comic κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2002 απο την Image Comics και δίχασε τους κριτικούς, με πολλούς να κάνουν λόγο για μια ξεκαρδιστική ιστορία και με πολλούς άλλους να το θεωρούν φθηνό και σεξιστικό. Η ιστορία που αποτελεί μια comic σάτιρα, εστιάζει σε μια πόρνη που ξυπνά μια ημέρα με υπερδυνάμεις και καλείται να συμμετάσχει στην ομάδα League of Honor – μια παρωδία της Justice League – που αποτελείται απο τους the Saint, the Knight & the Squire, the Lady, the Lime και τον Speedo. Το σενάριο της μεταφοράς θα γράψει η Zoe McCarthy («Bitches On A Boat»), ενώ οι δημιουργοί του comic θα εκτελέσουν χρέη παραγωγών και συμβούλων. Υστερα απο το «Preacher» που έχει μεταφερθεί στην τηλεόραση απο το δίκτυο AMC και το «The Boys»που ετοιμάζει το Cinemax, το «The Pro» θα αποτελέσει το πρώτο comic του Garth Ennis που παίρνει το δρόμο πρός την μεγάλη οθόνη. Ενα εγχείρημα αρκετά ριψοκίνδυνο, καθώς το συγκεκριμένο comic είναι πολύ αμφιλεγόμενο και εντελώς ακατάλληλο. --------- Και μιας και ο/η αρθρογράφος δεν μπήκε στον κόπο να το ψάξει, να αναφερθεί πως το κόμικ έχει κυκλοφορήσει και στην χώρα μας από την Comicworld.
  16. To Mini-Series "Unknown Soldier" σε σενάριο Garth Ennis και εικονογράφηση Kilian Plunkett εκδόθηκε από την Vertigo , μια ετικέτα της DC στις ΗΠΑ από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο του 1997. Στην Ελλάδα σε μορφή μίνι άλμπουμ εκδόθηκαν τα 2 πρώτα τεύχη (από όσο ξέρω) σε ένα κοινό άλμπουμ υπό το ορίτζιναλ εξώφυλλο του δεύτερου τεύχους της σειράς. Η Χρονολογία της Ελληνικής έκδοσης από την Modern Times (σειρά Ενήλικη Μυθοπλασία) είναι Ιούνιος 1998. Η μετάφραση είναι του Θανάση Κορδαλή. Τα υπόλοιπα εξώφυλλα της Αμερικανικής έκδοσης (τεύχη 1,3,4) είναι αυτά: Η υπόθεση του κόμικ έχει ως εξής: Ένας πράκτορας της CIA, ο William Clyde δέχεται μηνύματα στον υπολογιστή του, που τον ωθούν να ερευνήσει τη μυστηριώδη υπόθεση του "Άγνωστου Στρατιώτη" , ενός παραστρατιωτικού ο οποίος φαίνεται να βρίσκεται πίσω από κάθε βρώμα της αμερικανικής πολιτικής τα τελευταία τριάντα χρόνια. Με το που παρουσιάζει τη θεωρία του στην οργάνωση, μια πληρωμένη δολοφόνος , η Screwball καλείται να τον βγάλει από τη μέση. Kατά λάθος η Screwball σκοτώνει τη συνάδελφο του Clyde, πράκτορα Rebecca Wallace. Ο Clyde σε ημίτρελη κατάσταση ακολουθεί τα στοιχεία που έχει για την υπόθεση, μια λίστα με ονόματα ανθρώπων που ήταν αυτόπτες μάρτυρες στη δράση του "Άγνωστου Στρατιώτη". Το ίδιο κάνει και η Screwball με σκοπό να τους αφανίσει. Η ελληνική έκδοση τελειώνει με τον Clyde να συμπλέκεται και να συλλαμβάνει τη Screwball. Τη συνέχεια της σειράς μπορείται να τη διαβάσετε κατεβάζοντας τα δυο εναπομείναντα τεύχη από κάποιο σχετικό hub του DC++, όπως έκανα εγώ ή αξιοποιώντας όποια άλλη ιντερνετική καβάτζα κατέχετε. Ο "Άγνωστος Εκδικητής" και ο Clyde εναντίον της Screwball Ευχαριστούμε γιά το οπισθόφυλλο τον Ion. Aφιερωμα στον Garth Ennis ΕΔΩ Ελληνικη εργογραφια του Garth Ennis ΕΔΩ Ξενες Εκδοσεις :
  17. Ο Garth Ennis γεννηθηκε το 1970 στην Bορεια Ιρλανδια και προκειται για εναν απο τους πιο καταξιωμενους δημιουργους κομικς. Η καριερα του ξεκινησε μεσα απο τις σελιδες Βρετανικων περιοδικων ανθολογιων και συντομα βρεθηκε στον μεγαλυτερο Βρετανικο εκδοτικο οικο, την 2000 AD. Εκει διαδεχθηκε τον John Wagner στο Judge Dredd, γραφωντας μερικες χαρακτηριστικες ιστοριες. Την δεκαετια του 90, που η Karen Berger, editor in chief της Vertigo εψαχνε νεα ταλεντα απο την αλλη πλευρα του Ατλαντικου, ο Garth Ennis αντικαταστησε τον Jamie Delano ως σεναριογραφος στον τιτλο Hellblazer ( 1991 ) οπου παρεμεινε για 4 χρονια να γραφει τις περιπετειες του Βρετανου John Constantine. Το εργο του στον τιτλο θεωρειται απο τα πλεον σημαντικα καθως εχει γραψει μερικες απο τις πιο κλασσικες ιστοριες της σειρας οπως το Dangerous Habits. Στο Hellblazer θα συνεργαζονταν για πρωτη φορα με τον σχεδιαστη Steve Dillon των οποιων η συνεργασια θα συνεχιζονταν για αρκετα χρονια αργοτερα σε διαφορετικα κομικς. Για την δουλεια του στον τιτλο ο Garth Ennis ειχε προταθει δυο φορες για το βραβειο Eisner καλυτερου συγγραφεα ( 1993 , 1994 ) χωρις ομως να το κερδισει. Το 1995, παιρνοντας μερικες ιδεες που ειχε εισαγει στο Hellblazer ( μπορειτε να τις βρειτε στα τευχη του trade με τιτλο Bloodlines ) μαζι με την αγαπη του για τα Western και την εναντιωση του στην οργανωμενη θρησκεια θα ξεκινουσε μαζι με τον Steve Dillon και τον Glenn Fabry την σειρα που θεωρειται απο πολλους το σημαντικοτερο εργο του. Ο λογος για το Preacher που εξιστορει τις περιπετειες του παστορα Jesse Custer που μαζι με την κοπελα του Tulip και τον Ιρλανδο βρυκολακα Cassidy προσπαθουν να βρουν τον Θεο ο οποιος εχει εγκαταλειψει τη Γη. Ο τιτλος για τα δεδομενα της εποχης ηταν απο τους πιο προκλητικους που κυκλοφορουσαν απο μια τοσο μεγαλη εκδοτικη. Το Preacher θα τελειωσει το 2000 και στο μεταξυ ο Ennis θα εχει κερδισει το βραβειο Eisner (1998) για την δουλεια του τοσο στο Preacher οσο και σε αλλους τιτλους που δουλεψε μεχρι τοτε με πιο χαρακτηριστικους τους : Hitman και Unknown Soldier. Η επομενη μεγαλη του δουλεια θα ηταν στην Marvel, οπου του ανεθεσαν να γραφει την σειρα Punisher. Συνολικα εγραψε 49 τευχη για την σειρα αυτη πριν αποφασισει να ξεκινησει μια σειρα με πρωταγωνιστη τον Punisher, αυτην τη φορα ομως στο Max Imprint της Marvel, οπου μπορουσε να αποφυγει μερικους απο τους περιορισμους που εθετε ο εκδοτικος οικος καθως ο τιτλος θα απευθυνονταν σε ενηλικο κοινο. Με βασικο σχεδιαστη τον Goran Parlov ο Ennis θα εγραφε 60 τευχη και ενα εισαγωγικο mini series (Punisher Born), με ιστοριες στις οποιες η βια, το σπλατερ και τα αποτροπαια εγκληματα ηταν στο καθημερινο μενου χωρις αυτο ομως να υποδαυλιζει την ποιοτητα των ιστοριων. Επισης στον ιδιο τιτλο θα επεστρεφε με μερικα one shots καθως και ενα mini series (Barracuda). Ο Ennis αποτελει επισης τον δημιουργου του πασιγνωστου Punisher Kills The Marvel Universe οπου ο Punisher εξολοθρευει εναν εναν ολους τους υπερηρωες και τους υπερκακους της Marvel. Γενικοτερα δεν του αρεσε να γραφει σεναρια για υπερηρωες και παρολο που εργαστηκε σε μερικους τιτλους οπως Hulk , Spider-man, Thor προσπαθουσε να φερει οσο μπορουσε τα σεναρια στα μετρα του. Προτιμουσε να πιο ρεαλιστικους χαρακτηρες οπως ο Nick Fury, ιστοριες του οποιου εγραψε σε χρονικο διαστημα απο το 2001 εως το 2013 για την Marvel Max. Αλλες σημαντικες δουλειες του αποτελουν οι σειρες : Battlefields (Dynamite) που ειναι τιτλος με πολεμικες ιστοριες, Chronicles Of Wormwood που ειναι μια σειρα για τις περιπετειες του γιου του διαβολου που τυγχανει να ειναι κολλητος με τον Χριστο και The Boys που αποτελει μια σατιρα του υπερηρωικου ειδους. Τον τελευταιο καιρο οι περισσοτερες δουλειες του εκδιδονται απο την Avatar Press και την Dynamite οπου οι περιορισμοι στο τι μπορει να γραψει ειναι λιγοτεροι απο τις mainstream εταιρειες. Πιο προσφατες δουλειες του ειναι τα : Τhe Shadow (Dynamite), Crossed, Red Rover Charlie κ.α. Στην Ελλαδα οι δουλειες του που εχουν δημοσιευθει ειναι : Judge Dredd(O2H) The Pro (ComicWorld) O Aγνωστος Εκδικητης (Modern Times) Βασικο χαρακτηριστικο των κομικς του ειναι η βια και η απεικονιση της σε σημειο που θα μπορουσε να χαρακτηριστει ο Ταραντινο των κομικς οπως επισης και η εναντιωση του στην θρησκεια. Παρολα αυτα στις δουλειες που εκανε και γνωρισαν μεγαλη απηχηση αυτο που τις ξεχωριζε ηταν το χιουμορ και οι ανθρωπινοι χαρακτηρες που σε εκανε να νοιαζεσαι για αυτους. Προσωπικα προκειται ακριβως για αυτον τον λογο οτι ειναι ενας απο τους πιο αγαπημενους μου δημιουργους.
  18. Εισαι φαν του Garth Ennis ? Κουραστηκες να βλεπεις τους κακους στα κομικ σου να το σκανε και να εγκληματιζουν συνεχως? Σου αρεσουν τα κομικ με πολυ βια και εγκληματα οπως ναρκωτικα , εμποριο λευκης σαρκος πορνεια κλπ κλπ ? Ε τοτε να μια σειρα για σενα! Punisher (ΜΑΧ) , τιτλος που κυκλοφορησε το 2004 απο το MAX Imprint της Μarvel oπου δημοσιευονται ιστοριες για πιο ενηλικο κοινο. Ο Garth Ennis εγραψε τα πρωτα 60 απο τα 74 συνολικα τευχη της σειρας. Ο Punisher διαφερει σε αυτην την εκδοχη απο την αρχικη κυριως στα εξης σημεια : Ασχολειται με πιο "σκοτεινα" και επικαιρα εγκληματα, εχει αφθονη βια , ειναι πιο γερασμενος , δεν υπαγεται στον χρονο του υπολοιπου συμπαντος της Marvel και δεν υπαρχουν υπερ-ηρωες. Παρουσιαση της πρωτης ιστοριας : Punisher Vol 1 : In The Beginning Ο Ennis εγραψε τα Punisher για το MAX Imprint αφου ειχε δουλεψει στον κανονικο τιτλο της Marvel μεχρι και τις αρχες του 2004 , παρολα αυτα δεν χρειαζεται να εχετε διαβασει τιποτα για να απολαυσετε την πρωτη ιστορια . Πρωτες σελιδες και μαθαινουμε (βλεπουμε μαλλον) το πως σκοτωθηκε η οικογενεια του Punisher . Επειτα τον βλεπουμε να "τιμωρει" Ιταλους μαφιοζους και μαθαινουμε οτι ενας πρακτορας ψαχνει να τον στρατολογησει για να εκτελει black ops (επιχειρησεις μη εγκεκρυμενες επισημως ,πιο κρυφες και καργα παρανομες). Δυο μερη κυνηγουν τον Frank και αυτος πρεπει να καθαρισει τους παντες ! Αυτο που με κεδρισε πραγματικα ειναι το σχεδιο απο τον Lewis Larosa και τα χρωματα , ειδικα στις σκηνες που βλεπουμε τον Punisher σε δραση οπου γινεται σκοτεινοτερο. Παρα πολυ ατμοσφαιρικο σχεδιο και πολυ ομορφες οι εκφρασεις των προσωπων . Οι φαν του Ennis θα το καταφχαριστηθουν γιατι εχει μπολικο πιστολιδι , εκτελεσεις , χυμενα αντερα , μυαλα και αλλα συναφη . Ιδανικος τιτλος για τον Ennis . Οι αναγνωστες του καλο θα ηταν να μη σοκαρονται ευκολα Η ιστορια αυτη ειναι εισαγωγικη γι αυτο μην περιμενετε να συμβει κατι συνταρακτικο στον ηρωα. Ομως κυλαει νερο και απολαμβανεις την δραση και φτανεις στο σημειο να πεις " Καλα τους κανει ρε " Κυκλοφορει απο τη MAX και εχει 144 σελιδουλες ! Στην kwtsoκλιμακα ανετα ενα 9+/10 ! Αλλα εργα του Garth Ennis : The Pro Judge Dredd Αγνωστος Εκδικητης Preacher Fury Chronicles Of Wormwood
  19. Σκεφτομουν λοιπον πιο κομικ να παρουσιασω ως ευχαριστω που εγινα MoM , σκεφτομουν να πρωτοτυπισω για μια φορα αλλα μετα το ξανασκεφτηκα και ειπα να κανω μια παρουσιαση για κατι αγαπημενο και ετσι θα λουστειτε αλλη μια παρουσιαση Hellblazer. Rake at the gates of hell λοιπον, η τελευταια ιστορια του Garth Ennis στον τιτλο , θα επιστρεψει για ενα τελευταιο αρκ λιγα χρονια αργοτερα αλλα αυτη ειναι η τελευταια ιστορια στο αρχικο run του. Εδω ο Ennis κλεινει λογαριασμους με τους ηρωες του . Στην υποθεση τωρα , ο διαβολος εξακολουθει να προσπαθει να βρει τροπο να νικησει τα αδερφια του και να βγει απο την παγιδα/αδιεξοδο που του εστησε ο Τζον στο Dangerous Habits εως οτου εμφανιζεται η Αστρα , το κοριτσακι που δεν καταφερε να σωσει καποτε (οσοι θελετε διαβαστε την ιστορια The Devil you Know για να καταλαβετε ποια ειναι αλλα δεν ειναι απαραιτητο) και προτεινει στο διαβολο ενα σχεδιο για να τα καταφερει να εκδικηθει. Ο Τζον τωρα ,συνανταει τυχαια μια παλια του αγαπη που τωρα εχει γινει μια ναρκομανης πορνη και αποφασιζει να τη βοηθησει. Ακομα με αφορμη τις αντιδρασεις εναντια σε ενα φιλοναζιστικο κομμα το B.N.P ξεσπουν διωξεις σε βαρος ενος μαυρου που οδηγουν στην δολοφονια της μητερας του αλλα και ενος αστυνομικου που θα οδηγησουν σε μια γενικοτερη πολυνεκρη εξεργεση μεταξυ της μαυρης κοινωτητας και των δυναμεων καταστολης. Ο Garth Ennis καταφερνει να εξιστορει εξισου καλα καθε κομματι της ιστοριας αυτης και να ασκει κριτικη σε θεματα οπως ο ρατσισμος και η ανοδος των φασιστικων ιδεολογιων , τα ναρκωτικα και η πορνεια και πως μπορει να μπλεξει ακομα και ο πιο εξυπνος και σκληρος με αυτα . Ακομα μας δειχνει παρα πολυ ωραια το τι συμβαινει στην ψυχολογια του Constantine και το πως σκεφτεται και ναι μας ξαναλεει οτι παρολη την επιφανειακη σκληραδα και το απιθανο των καταστασεων που μπλεκει , ειναι ενας τυπος που σκεφτεται ανθρωπινα , οχι μονοδιαστατα και αυτο τον κανει ως ενα σημειο πολυ ταυτησιμο με τον καθενα μας. Αυτη ειναι η γοητεια του ηρωα και ο Garth Ennis ξερει να το δειξει αυτο. Το σχεδιο παλι ειναι απο τον Steve Dillon , ειναι σχετικα απλο και αποδιδει πολυ ωραια τις εκφρασεις . Οσοι εχετε διαβασει το Preacher σιγουρα θα προσεξατε πολλες ομοιοτητες στο σκιτσο , ενας μπατσος φερ ειπειν ειναι σχεδον ιδιος ο Cassidy. Αξιζει να διαβαστει η ιστορια αυτη ? Η απαντηση ειναι ΝΑΙ με τα χιλια , την θεωρω απο τις καλυτερες ιστοριες του τιτλου και την δευτερη καλυτερη του Ennis . Kυκλοφορει απο την vertigo και εχει 224 σελιδες. Βαθμολογια στην kwtsoκλιμακα 9,5/10
  20. Δεν νομίζω ότι χρειάζονται ειδικές συστάσεις για το φαινόμενο που ακούει στο όνομα Garth Ennis. Μετά τη σειρά Crossed (Avatar Press) o Ennis συνεργάζεται με τον σχεδιαστή Mike Wolfer (ο Wolfer είχε συνεργαστεί με τον Waren Ellis στη σειρά Gravel) και μας παρουσιάζουν την καινούργια σειρά τρόμου Stitched Η ιστορία εκτυλίσσεται στο Αφγανιστάν. Στην πρώτη σελίδα του πρώτου τεύχους βλέπουμε ένα αμερικάνικο ελικόπτερο να πέφτει σε μία χαράδρα και να τη γλυτώνουν 3 στρατιώτες, ένας άνδρας και δύο γυναίκες. Στην προσπάθειά τους να βρουν νερό και να αποφύγουν τους εχθρούς βρίσκουν κάποιους Ταλιμπάν κατακρεουργημένους. Συνεχίζοντας, συναντούν τους υπεύθυνους του μακελειού, οι οποίοι απλά δεν θέλουν να πεθάνουν... Για πρώτο τεύχος, δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, αλλά Ennis είναι αυτός, δεν μπορεί να είναι μάπα. Το σχέδιο είναι αρκετά καλό (τυπικό Wolfer) και τα αίματα, μυαλά, έντερα, ρέουν άφθονα (τυπικό Ennis). Εδώ μπορείτε να δείτε τις 9 πρώτες σελίδες της ιστορίας. Το κόμικ είναι βασισμένο στην ταινία μικρού μήκους που έγραψε και σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Ennis. Βέβαια το κόμικ θα είναι πιο λεπτομερέστατο από την ταινία, και φαντάζομαι πιο gore. Θα δούμε τι θα γίνει στη συνέχεια...
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.