Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'σπύρος νομπιλάκης'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 3 results

  1. To Buttefly Effect είναι κόμικ. Θα μπορούσε όμως να είναι επεισόδιο του Black Mirror Η καταιγιστική ιστορία των Σπύρο Νομπιλάκη και Ευγενίας Κουμάκη σε κάνει να σκεφτείς: κι αν κάποιος πατούσε το κουμπί; Στον δυτικό κόσμο θεωρούμε πολλά πράγματα δεδομένα. Οι πρόσφυγες έρχονται από την Ανατολή, η πυρηνική καταστροφή είναι ένα φάντασμα που ανήκει στο παρελθόν, o Kim Jong Un δεν θα πατήσει το κουμπί. Ο Σπύρος Νομπιλάκης (σενάριο) και η Ευγενία Κουμάκη (σχέδιο) όμως καταφέρνουν μέσα από ένα καταιγιστικό κόμικ να βάλουν τους αναγνώστες σε σκέψεις. Τι θα συνέβαινε αν όλα όσα θεωρούμε δεδομένα έπαυαν να ισχύουν; Άλλωστε, όπως λένε, αρκεί το πέταγμα μίας πεταλούδας για να αλλάξουν τα πάντα. Το Butterfly Effect είναι ένα πολιτικό κόμικ με δαιμονιώδη ρυθμό και ανατρεπτικό story που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ιδανική πρώτη ύλη για ένα επεισόδιο Black Mirror. Μιλήσαμε με τον άνθρωπο που υπογράφει το σενάριο για όλα εκείνα τα what ifs που πραγματεύεται η ιστορία του. Οι κριτικές που διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο είναι προϊόν "φαντασίας"; Επίσης, την συγκεκριμένη ιδέα που θα μπορούσε να είναι επεισόδιο του Black Mirror πώς την σκέφτηκες; Φανταστικό είναι ότι ο Νόαμ Τσόμσκι που εμφανίζεται στο κόμικ, το διάβασε και έστειλε και το σχόλιο που συμπεριλήφθηκε στην ελληνική έκδοση! Κατά τα άλλα η ιδέα ήρθε σε ένα ταξίδι στην Ευρώπη πριν μερικά καλοκαίρια, οπού συζητώντας το μεταναστευτικό με διάφορους ανθρώπους, διαπίστωσα την έλλειψη ενσυναίσθησης για το θέμα. Δεν έχουμε ιδέα πόσο εύκολο είναι να συμβεί και σε μας, σκέφτηκα. Και κάπως έτσι γεννήθηκε το κύριο μήνυμα του έργου. Ασχολείστε καιρό με τα κόμικς; Δυσκολευτήκατε μέχρι να εκδώσετε το Butterfly Effect; Η Ευγενία που ανέλαβε το σχέδιο ασχολείται επαγγελματικά με τα κόμικ για χρόνια, κι έχει στο ενεργητικό της διάφορες εκδόσεις, βραβεία και συμμετοχές σε εκθέσεις. Για μένα ήταν η πρώτη επαφή, αλλά ερχόμενος από το χώρο των βιντεοπαιχνιδιών εκείνη την εποχή ήταν συναφείς κόσμοι. Δεν το ένιωσα σαν ταλαιπωρία την έκδοση, παρότι πρέπει να μιλήσαμε με πάνω από 50 εκδότες παγκοσμίως. Αρκετοί μας έδωσαν feedback. Για τους περισσότερους όμως ήταν ένα πολιτικό κόμικ με το οποίο δε θα ήθελαν να ασχοληθούν. Κάποιοι άλλοι ήταν θετικοί, αλλά μας ζητούσαν να μεγαλώσουμε την έκταση του έργου, να βγει σαν graphic novel. Τελικά, αποφασίσαμε για την αγγλική έκδοση, να προχωρήσουμε μόνοι, ενώ για την ελληνική να συνεργαστούμε με τις εκδόσεις Αντιγόνη. Θα μπορούσες να μιλήσεις για κάποιες επιρροές σου; Οι επιρροές είναι ποικίλες. Επιρροές που μπορώ να αναγνωρίσω σαν σχετικές με το συγκεκριμένο έργο είναι τα Βlade Runner, Μatrix, Ιnception. Post-rock μουσική όπως Godspeed You! Black Emperor, 65daysofstatic ή A place to bury strangers. Οι ειδήσεις την περίοδο εκείνη. Ο κοινοτισμός. Και ίσως για τον πολιτικό χαρακτήρα η τριλογία του Τσίρκα την οποία θυμάμαι ότι κουβαλούσα μαζί μου σε εκείνο το ταξίδι. Σε αντίθεση με τα πολλά ελληνικά κόμικς η ιστορία εκτυλίσσεται με καταιγιστική ταχύτητα. Ήταν συνειδητή επιλογή ή απλά προέκυψε; Ήταν συνειδητό. Ήθελα να μείνω στην ουσία της ιστορίας, την οποία να νιώθεις σαν γροθιά στο στομάχι, χωρίς να πλατειάζει και χωρίς να εστιάζει υπερβολικά στους χαρακτήρες. Κρατήσαμε την λογική μεγέθους των αμερικάνικων κόμικ. Από την άλλη ήταν και βολικό γιατί ξέραμε ότι ακόμα και αν δεν υπάρξει ενδιαφέρον από εκδότες, ήταν ένα μέγεθος έργου, την έκδοση του οποίου θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε και μόνοι μας. Αν πάλι πετύχει, μπορούμε να εκδώσουμε και άλλες ιστορίες ίδιου μεγέθους, αισθητικής και λογικής και να βγει μια σειρά. Κλειστά σύνορα. Πρόσφυγες. Τρομοκρατικές επιθέσεις. Πυρηνικά ατυχήματα. Πόσο μακριά πιστεύεις ότι βρισκόμαστε από την πραγματικότητα που περιγράφετε; Φοβάμαι ότι δε βρισκόμαστε μακριά. Μου φαίνεται απλά θέμα τύχης αν θα συμβεί. Όχι απαραίτητα το σενάριο που περιγράφω, αλλά ένα εξίσου κακό σενάριο, αντίστοιχης δυναμικής, το οποίο να μην φανταζόμαστε καν τώρα. Τρομακτικό, ε; Αμερική, Ευρωπαϊκή Ένωση, Κίνα: Υπάρχει κάποιος "κακός" και κάποιος "καλός" σε όλο αυτό; Δε νομίζω ότι μπαίνει καθόλου η λογική του "καλός”, "κακός”. Όλα αυτά αναφέρονται σαν κέντρα εξουσίας τα οποία εναλλάσσονται. Και το βλέπουμε από την ιστορία το πώς αυτοκρατορίες χτίζονται και καταρρέουν. Το σχετικό σχόλιο που γίνεται έχει να κάνει με τα μηνύματα του εκπαιδευτικού συστήματος σε αυτά τα κέντρα και το πώς η άνοδος στην παγκόσμια εξουσία μπορεί να παρουσιάζεται σαν προϊόν σκληρής δουλειάς, εθνικής υπεροχής και σωστών στρατηγικών, ενώ μπορεί και να είναι αρκετά πιο σύνθετο, να έχουμε οδηγηθεί εκεί από εξωγενείς παράγοντες ή ακόμα και τυχαία γεγονότα. Γιατί βάλατε αληθινά πολιτικά πρόσωπα (Γιάνης Βαρουφάκης, Donald Trump) στην ιστορία σας κι όχι κάποιο χαρακτήρα που αποτελεί μυθοπλασία; Πιστεύεις ότι δίνει μεγαλύτερη δύναμη στο μήνυμα; Νομίζω ότι έκανε το μήνυμα πιο άμεσο. Αναγνωρίζοντας πρόσωπα και θεματικές που παίζουν ακόμα στις ειδήσεις, δίνει την αίσθηση του τώρα, ενός γεγονότος που πράγματι μπορεί να συμβεί αύριο το πρωί. Κάποιος θα μπορούσε να κατηγορήσει το Butterfly Effect ότι δεν ασκεί καθόλου κριτική στον ακραίο φανατισμό των Ισλαμιστών. Τι θα του έλεγες; Πράγματι το έργο δεν εστιάζει εκεί. Ακραίος φανατισμός μπορεί να έρθει από πολλά μέρη. Το έργο εστιάζει όμως στο ανθρώπινο κομμάτι της ιστορίας. Στα εκατομμύρια των αμάχων, η ζωή των οποίων μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή. Σκέφτομαι ότι η μεσοαστική τάξη της Συρίας είχε άγνοια πριν μερικά χρόνια ότι η κατάσταση τους πρόκειται να αλλάξει τόσο άμεσα και τόσο βίαια. Όπως και της μεσοαστικής τάξης της Ελλάδας. Όπως ενδεχομένως και άλλων πληθυσμιακών ομάδων ανά τον κόσμο που αγνοούν πόσο κοντά τους μπορεί να είναι η καταστροφή. Και το έργο προτείνει ότι ίσως θα μπορούσαμε να ακούμε τέτοιους πληθυσμούς που δοκιμάζονται με περισσότερη ενσυναίσθηση και ανθρωπιά. Σαν θεσμοί και σαν άτομα. Αν όχι για κανέναν άλλο λόγο, γιατί μπορεί να είμαστε οι επόμενοι άτυχοι της ιστορίας. Αρκεί τελικά ένα "κλικ" για να αλλάξει η παγκόσμια ιστορία; Μάλλον όχι. Αλλά κάποια κλικ μπορούν να διαμορφώσουν ολόκληρες περιόδους και να είναι η αφορμή για μεγάλες αλλαγές. Όπως π.χ. η πτώση των Δίδυμων Πύργων έφερε τον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας ή η δολοφονία του Αρχιδούκα της Αυστρίας οδήγησε στο ξέσπασμα του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου. Μελλοντικά σχέδια; Υπάρχουν κάποιες ιδέες για παρόμοιες δυστοπικές ιστορίες, αλλά ακόμα δεν τις έχουμε δουλέψει. Περιμένω να δω και πώς θα πάει το Butterfly Effect εμπορικά. Η Ευγενία πάντως πρόσφατα έβγαλε το κόμικ Born to die, αν κάποιος θέλει να δει νεότερη δουλειά της. -^|.|^- Πηγή Παρουσίαση της αγγλόφωνης έκδοσης
  2. Μου κάνει τρομερή εντύπωση που δεν έχει παρουσιαστεί ακόμα αυτό το φανζίν. Εάν είμαι ο μόνος που το έχει, φροντίστε να το προμηθευτείτε με την πρώτη ευκαιρία. Εάν το έχετε και απλά δεν το έχετε διαβάσει ακόμα, βάλτε το πάρα πολύ ψηλά στη λίστα με τα προσεχή αναγνώσματά σας. Με πολύ λίγα λόγια, το κόμικ περιγράφει την κατάρρευση της δυτικής κοινωνίας μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και το πώς οι έσχατοι θα γίνουν πρώτοι και οι δήμαρχοι κλητήρες, Θεωρώ περιττό να γράψω πολλά, αφού έχει ασχοληθεί με το φανζίν ο ασύγκριτα πιο γνώστης των κόμικς Γιάννης Κουκουλάς σε ολόκληρο άρθρο του και επειδή είναι και ασύγκριτα καλύτερος γραφιάς από εμένα, σας παραπέμπω εκεί. (Μόνο σε ένα σημείο του άρθρου, θα διαφωνήσω: αν και σίγουρα η εξ ουρανού προερχόμενη καταστροφή είναι μια μάλλον εύκολη λύση, προσφέρει μια αίσθηση επιτακτικότητας και αμεσότητας στην αφήγηση καθώς και την αίσθηση ότι όλα όσα γίνονται συμβαίνουν εν ριπή οφθαλμού, κάτι που εξυπηρετεί απόλυτα τους στόχους των δημιουργών - το εάν συμφωνώ εγώ ή όχι είναι άλλη ιστορία) Οφείλω να επαινέσω τη στρωτή αφήγηση, αφού για πρώτη φορά διαβάζω ελληνικό φανζίν, που να μπορεί σε 20 σελίδες να είναι τόσο ολοκληρωμένο και μεστό. Θα είναι όμως μεγάλη αδικία αν δεν απονείμω και τα εύσημα στο πολύ ωραίο σχέδιο της Κουμάκη, που αν και απλό, είναι ιδιαιτέρως εύστοχο. Εξάλλου, μας προσφέρει και πορτρέτα αληθινών προσωπικοτήτων (Τραμπ, Ζίζεκ, Τσόμσκυ, Βαρουφάκης, Κιμ) που δεν είναι καρικατούρες. Η εξέλιξή της θα είναι σίγουρα σημαντική και δικαίως. Ωραία έκδοση, θα μπορούσε ίσως το χαρτί να ήταν λίγο παχύτερο. Στο τέλος του κόμικ περιλαμβάνεται και ένα wiki με πληροφορίες που επεξηγούν κάποια από τα θέματα που θίγονται στο κόμικ. Σύμφωνα με το άρθρο του Κουκουλά είναι έκδοση του κέντρου "Αντιγόνη", αλλά κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται μέσα στο κόμικ. Δεν το αμφισβητώ, φυσικά, εξάλλου υπάρχει και ISBN, αλλά και καταχώρηση στο biblionet, για αυτό και δεν το καταχωρώ ως Αυτοέκδοση, το θέτω όμως υπόψη των αρμοδιέστερων. Επιπλέον, η ημερομηνία που γράφει μέσα στο κόμικ είναι 2017 (για το copyright), αλλά είναι καταχωρισμένο στο biblionet ως έκδοση του 2018, και αυτό ακολουθώ κι εγώ Μια εσωτερική σελίδα, σκαναρισμένη από εμένα, για να πάρετε μια γεύση. Φυσικά, το άρθρο έχει και άλλες. Και ρίξτε και μια ματιά και στο Born to Die, αξίζει κι αυτό. Είναι αυτονόητο για μένα ότι η Κουμάκη είναι μια δημιουργός που τίθεται πλέον υπό υποχρεωτική παρακολούθηση Και όπως είπαμε: διαβάστε το
  3. Ο Σπύρος Νομπιλάκης γράφει το σενάριο και η Ευγενία Κουμάκη υπογράφει τα σχέδια σε μια μικρή ιστορία πολιτικής φαντασίας για το πώς θα μπορούσε να ανατραπεί η παγκόσμια τάξη πραγμάτων και οι απαθείς ευημερούντες να γίνουν θύματα της ίδιας τους της απάθειας. Μια μικρή ιστορία για το πολιτικό «φαινόμενο της πεταλούδας» Η ιστορία των κόμικς είναι γεμάτη από «What if?» αναζητήσεις των πιθανών εναλλακτικών εκδοχών της δικής τους «τεχνητής» πραγματικότητας. Από τη σειρά «What if…?» της Marvel της δεκαετίας του 1970 μέχρι τα μεταγενέστερα «Elseworlds» της DC κι από το «Kingdom Come» μέχρι το «Marvels» και το «Astro City», που εξέτασαν το πώς θα ήταν ο κόσμος (των κόμικς) «αν…», οι δημιουργοί πειραματίστηκαν με την ενδεχομενικότητα της Ιστορίας και τις συνέπειες που θα επέφεραν στο μέλλον οι μικρές διαφοροποιήσεις του παρελθόντος. Με το «Butterfly Effect» (έκδοση του κέντρου πληροφόρησης και τεκμηρίωσης για τον ρατσισμό, την οικολογία, την ειρήνη και τη μη βία, «Αντιγόνη»), ο Σπύρος Νομπιλάκης στο σενάριο και η Ευγενία Κουμάκη στα σχέδια μεταφέρουν αυτόν τον πάντα ενδιαφέροντα προβληματισμό στον πραγματικό κόσμο, φιλοτεχνώντας μια δυστοπική ιστορία πολιτικής φαντασίας για την πιθανότητα έλευσης ενός ζοφερού μέλλοντος στον δυτικό κόσμο. Ενός μέλλοντος που αποτελεί, ωστόσο, το παρόν στον υπόλοιπο κόσμο. Η επιλογή του τίτλου εξηγείται στο γλωσσάρι του επιλόγου της έκδοσης: «Φαινόμενο της Πεταλούδας: είναι η ιδέα ότι μικρές μεταβολές μπορούν να έχουν μεγάλες επιδράσεις. Στη θεωρία του χάους περιγράφει πώς μια μικρή αλλαγή σε μια κατάσταση ενός ντετερμινιστικού μη γραμμικού συστήματος μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες διαφορές σε μια μεταγενέστερη κατάσταση, π.χ. μια πεταλούδα που χτυπά τα φτερά της στη Βραζιλία μπορεί να προκαλέσει ανεμοστρόβιλο στο Τέξας». Η ιστορία ξεκινά από την τάξη ενός αμερικανικού σχολείου, με τον καθηγητή να διδάσκει αυτάρεσκα στα παιδιά τη σοβινιστική δυτική ερμηνεία της Ιστορίας, σύμφωνα με την οποία «η υπεροχή του έθνους βασίστηκε στην τεχνολογική πρόοδο και την οικονομική μας ευφυΐα…» και συνεχίζεται με τον ρατσισμό κατά των προσφύγων στη Γαλλία, το τείχος του Τραμπ στα σύνορα με το Μεξικό, το πιθανό Grexit και άλλα ζητήματα πολιτικά επίκαιρης ρουτίνας. Μια μικρή αλλαγή, όμως, ένα αναπάντεχο και απρόβλεπτο γεγονός (ίσως το μόνο σημείο που μας βρίσκει επιφυλακτικούς ως προς το σενάριο, μια και είναι πολύ πιθανότερο να συμβεί μια εκ των έσω καπιταλιστική καταστροφή παρά εξ ουρανού προερχόμενη) παίρνει τη μορφή χιονοστιβάδας και σε μικρό χρονικό διάστημα αλλάζει δραστικά τον πολιτικό και οικονομικό χάρτη της Γης, έτσι ώστε τα πρώην θύματα να κρατούν τώρα τις τύχες του πλανήτη στα χέρια τους και οι πρώην αδύναμοι να γίνονται ρυθμιστές. Σε ένα ευφυές σενάριο με έξυπνες επαναλήψεις εικόνων και φράσεων τοποθετημένων σε διαφορετικά συμφραζόμενα, που τονίζουν το πόσο λίγο απέχει ο θρίαμβος από την καταστροφή και πόσο τυχαίο είναι να βρίσκεσαι από την πλευρά των νικητών σε έναν διαρκή πολιτικό, θρησκευτικό και οικονομικό πόλεμο που δεν έχει τελειώσει ακόμη. Όπως λέει και ο Σλαβόι Ζίζεκ, χωρίς να κατονομάζεται, σε κάποιο καρέ της ιστορίας: «Η κατάσταση σήμερα δεν είναι όσο σταθερή φαντάζει, θα αρκούσε το πέταγμα μιας πεταλούδας για να έχουμε αναταράξεις που δεν μπορούν να προβλεφθούν». Και το σχετικό link...
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.