Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'νικόλας στεφαδούρος'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 19 results

  1. Λογοπαίγνια, λακωνικές ατάκες, ανατροπές στο τελευταίο καρέ, σουρεαλισμός και έξυπνα σκίτσα που συνοδεύουν τις λιτές αφηγήσεις. Η συνταγή του τρίτου μέρους των «Comedics» παραμένει αναλλοίωτη και το χιούμορ προκύπτει, όπως πάντα, αβίαστα. Μια μεγάλη κατηγορία των σύγχρονων εναλλακτικών κόμικς, ιδιαίτερα πολλών διαδικτυακών, βασίζονται στο ανατρεπτικό χιούμορ, στο punch line του τελευταίου καρέ που «γκρεμίζει» όλη την προηγούμενη αφήγηση και κάνει τον αναγνώστη-θεατή να την «ξαναδιαβάζει» υπό νέα οπτική και να αναρωτιέται: «Μα καλά, γιατί δεν μπορούσα να το προβλέψω;». Αυτή η εσκεμμένη πρόκληση αμηχανίας και ανοικείωσης στον δέκτη του χιούμορ είναι ένα από τα βασικά συστατικά της σειράς Comedics (εκδόσεις Jemma Press, πρώτη δημοσίευση στην ηλεκτρονική πλατφόρμα socomic.gr) που γράφει ο stand-up κωμικός Διονύσης Ατζαράκης και σχεδιάζει ο Νικόλας Στεφαδούρος (τα σχέδια του πρώτου τόμου υπέγραφε ο Δημήτρης Καμένος και του δεύτερου τόμου οι Γιάννης Γιαγιάς, Δημήτρης Καμένος και Κατερίνα Παππού). Και στον τρίτο τόμο («Comedics Reloaded») οι ιστορίες είναι μονοσέλιδες και φαινομενικά ανεξάρτητες η μια από την άλλη, με διαφορετικούς χαρακτήρες και σε εντελώς διαφορετικά χωροχρονικά περιβάλλοντα που λειτουργούν σαν μια αλυσίδα καταιγιστικά εκφερόμενων μεταμοντέρνων ανέκδοτων, όπως ακριβώς πράττει η πλειονότητα των stand-up κωμικών, αλλά με συνδετικό κρίκο το σουρεαλιστικό χιούμορ και την κατάργηση των νοηματικών συμβάσεων και των αναμενόμενων εξελίξεων. Στο πλαίσιο αυτό μια αθυρόστομη και πολιτικοποιημένη ομιλούσα ζυγαριά δεν ζυγίζει τα λόγια της, η καλτ Κατερίνα Γιουλάκη από το «Ρετιρέ» επαναλαμβάνει την αφόρητα εκνευριστική μανιέρα της, ο Σνομπ Σφουγγαράκης αποπαίρνει και σνομπάρει τον φίλο του, Πάτρικ, και μια ηλεκτρική κουζίνα δέχεται την ευχή να είναι «πολύχρωμη και εντοιχισμένη» χωρίς να αντιλαμβάνεται το χιούμορ. Τα πολλά παραμύθια όπως η Κοκκινοσκουφίτσα και η Σταχτοπούτα που ανατρέπονται και αλλάζουν πλήρως νόημα (οι μπάτσοι όμως που συλλαμβάνουν τον Κακό Λύκο δεν μπορεί παρά να είναι γουρούνια), οι διακειμενικές και διαεικονικές παρωδιακές αναφορές σε κινηματογραφικές ταινίες, σε λογοτεχνικά έργα, σε υπερήρωες των κόμικς, τα λογοπαίγνια ως λεκτικοί πειραματισμοί που αποδεικνύουν ότι μικρές αλλαγές στη γλώσσα προκαλούν ανυπολόγιστες συνέπειες στο νόημα, όλα αυτά μαζί συνθέτουν ένα μωσαϊκό αντισυμβατικών πρακτικών και τεχνικών που αντιστέκεται στην παγίωση και την αποδοχή των καθιερωμένων. Με τον συνήθη και ευφυή τρόπο που μετέρχονται η μεταμοντέρνα παρωδία και πολύ συχνά τα σύγχρονα κόμικς, οι Ατζαράκης και Στεφαδούρος ανασημασιοδοτούν γνωστές αφηγήσεις με στόχο το χιούμορ που προκαλείται από την άρνηση, τη διαστρέβλωση, την τροποποίηση, την ειρωνεία. Ακόμα και τον αναστοχασμό γύρω από τα εργαλεία και τις συμβάσεις του ίδιου του μέσου με παράδειγμα το «γκρέμισμα» του «τέταρτου τοίχου» των καρέ των κόμικς ή τη χρήση των κεφαλαίων γραμμάτων και τις «παρεξηγήσεις» που μπορεί να προκληθούν από την έλλειψη τόνων και την αντικατάστασή τους από ευμεγέθη ψάρια. Όλα αυτά κάνουν ενδιαφέρον το Comedics και οδηγούν σε δεύτερες και τρίτες αναγνώσεις που μετά το σάστισμα της πρώτης έχουν να πουν ακόμη περισσότερα. Και το σχετικό link...
  2. Βιογραφικό κόμικ για την ζωή του καλλιτέχνη που τον παραδέχονται όλοι, ανεξαρτήτως μουσικών προτιμήσεων, σε σενάριο του συνονόματου εγγονού του και του Σωκράτη Μιχαηλίδη & σχέδιο του Νικόλα Στεφαδούρου. Αντί όμως να ακολουθήσει την κλασική οδό, επιλέγει να στηριχτεί στις αλησμόνητες ατάκες που έχει πετάξει ο Ζαμπέτας στην διάρκεια της ζωής του. Και είναι πολλές! Ουσιαστικά το στήσιμο βοηθάει στο παρουσίαση σε μορφή μονοσέλιδων στριπς, και για αυτό αρχικά το υλικό της έκδοσης είχε παρουσιαστεί στις σελίδες του Socomic. Η έκδοση περιλαμβάνει δύο εισαγωγές, μια από τον Σταμάτη Κραουνάκη και το εγγονό του Ζαμπέτα, καθώς και έναν επίλογο από τον Σωκράτη Μιχαηλίδη. Επίσης, υπάρχει και αρκετό φωτογραφικό υλικό, διάσπαρτο μέσα στην έκδοση. Σαν έκδοση είναι αρκετά καλή και με ράχη. Αλλά πάλι, είτε είναι από εκδότη, είτε αυτοέκδοση, οι κυκλοφορίες που έχουν ως χορηγό την Ιον, έχουν μια στάνταρ ποιότητα. Η έκδοση υπάρχει και στην βιβλιοθήκη της ΛΕΦΙΚ. Ευχαριστούμε για το εναλλακτικό εξώφυλλο τον albertus magnus.
  3. Τιμή κατάλογου: 9,90€ Ο Ντετέκτιβ Άστραλ είναι η τελευταία μέχρι στιγμής έντυπη δουλειά του Νικόλα Στεφαδούρου, γνωστού για την δουλειά του στην δεύτερη σεζόν του Comedics, το OMG ZOMBIE!, το Memory Lane, την Αλεξάνδρεια και άλλων. Εκδόθηκε από τον Μιχάλη Σιδέρη και την επιμέλεια της έκδοσης την είχε η Δήμητρα Λυμπεροπούλου μαζί με τον Γιάννη Πεντζούρη, το δικό μας @Dredd (πες μας δύο λόγια σχετικά ) . Ο Νικόλας βρίσκεται πίσω από σενάριο και σχέδιο, ενώ στην δημιουργία εξωφύλλου συνεργάστηκε με την Δώρα Σιάτρα (που ανέλαβε και την σελιδοποίηση). Ο Ντετέκτιβ Άστραλ είναι ένας ατζαμής διαστημικός ντετέκτιβ στα πρότυπα του επιθεωρητή Κλουζώ από τον Ροζ Πάνθηρα που πρωτοεμφανίστηκε στα Σαϊνια τον καιρό που συνεργαζόταν μαζί τους ο Stef το 2001 ως μηνιαία σειρά 8 σελίδων. Μαζί με τα δύο του κολαούζα, τον πιστό εξωγήινο Γκρέητο (βλέπε Κέιτο ) και την τσαμπουκαλού Ρέηα, προσγειώνει την Αστρομπανάνα στον πλανήτη Μπορς για να συναντήσει τον μυστηριώδη πελάτη του και να παραλάβει ένα απόρρητο πακέτο. Πιστός στην γκαφατζίδικη φύση του, μπλέκεται άθελα του στην μεταφορά ενός άλλου πακέτου, του πιο επικίνδυνου στον γαλαξία και έρχεται αντιμέτωπος με άλλους ντετέκτιβς, πειρατές και διαστημικά τέρατα. Χαίρομαι με τέτοιες προσπάθειες. Είναι ένα αμιγώς παιδικό κόμικ γεμάτο αστείους χαρακτήρες και ζωντανά χρώματα που σίγουρα θα διασκεδάσει και έρχεται σε μια αγορά που το χρειάζεται, όταν τα Ντίσνεϊ μονοπωλούν το ενδιαφέρον των μικρότερων ηλικιών. Ο Νικόλας είναι από τους πολύ συμπαθείς μου Έλληνες δημιουργούς, έχω διαβάσει τα περισσότερα από όσα έχει κάνει μέχρι τώρα (η Αλεξάνδρεια μου έχει ξεφύγει δυστυχώς) και ελπίζω να πουλήσει αρκετά ώστε να υπάρξει συνέχεια. Σίγουρα ιστορίες μπορούν να βγουν μπόλικες με το συγκεκριμένο καστ και το καρτουνίστικο σχέδιο με τον ψηφιακό χρωματισμό δένει πολύ όμορφα. Πιστεύω ότι θα πιάσει γιατί το στιλ είναι ντισνεϊκό αλλά έρχεται αποκλειστικά από Ελληνικά χέρια. Η έκδοση μεγάλο μέγεθος μαλακόδετο, καλη εκτύπωση και χαρτί. Η αρχική τιμή είναι στα 10 ευρώ και την βρίσκω μια χαρά, βρίσκεται ήδη φθηνότερα οπότε δεν το σκέφτεστε. Κάντε ένα δώρο στα παιδιά σας αλλά και σε σας τους ίδιους. Ο "Ντετέκτιβ Άστραλ" έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο AthensCon 2018 και κυκλοφόρησε επίσημα τον Ιανουάριο του 2019.
  4. Μιας και το Avengers: Endgame, είναι το hit των ημερών, ένα σχετικό strip από τους Διονύση Ατζαράκη και Νικόλα Στεφαδούρο aka @Stef.... Περισσότερα Comedics, εδώ.
  5. Αριστερά: «Το Νησί της Τρέλας» του Γιώργου Μελισσαρόπουλου.Στο κέντρο: «Ο Ντετέκτιβ Αστραλ» του Νικόλα Στεφαδούρου. Δεξιά: «Μαντλίν, η Γενναία Πριγκίπισσα» της Αρινέλα Κοτσίκο. Τα παιδικά κόμικς επιστρέφουν Γιάννης Κουκουλάς «Το Νησί της Τρέλας», ο «Ντετέκτιβ Αστραλ» και η «Μαντλίν, η Γενναία Πριγκίπισσα» είναι οι τρεις πρώτοι τίτλοι μιας νέας σειράς κόμικς από τις εκδόσεις Σιδέρη που ελπίζουν να προσεγγίσουν νεαρούς σε ηλικία αναγνώστες, «επιστρατεύοντας» έμπειρους αλλά και νεότερους δημιουργούς Μια νέα, φιλόδοξη σειρά κόμικς από τις εκδόσεις Σιδέρη για παιδιά-αναγνώστες. Για πολλά χρόνια υπήρχε μια γενικευμένη –και λανθασμένη– άποψη ότι όλα τα κόμικς απευθύνονται μόνο σε παιδιά και, μάλιστα, ότι τα βλάπτουν κιόλας. Παρ’ όλα αυτά, πολλά παιδιά μεγάλωσαν διαβάζοντας κόμικς ή, καλύτερα, τα περισσότερα έμαθαν να διαβάζουν από τα κόμικς. Τα πολλαπλά ερεθίσματα για την παιδική φαντασία, όμως, τα τελευταία χρόνια υποσκέλισαν τα κόμικς από τις προτιμήσεις τους. Τα παιδικά κόμικς και κυρίως τα περιοδικά που τα δημοσίευαν, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, λιγόστεψαν, σχεδόν εξαφανίστηκαν, εκτός από κάποιες αποσπασματικές εξαιρέσεις. Ενα καλό βιβλίο με κόμικς, ωστόσο, είναι πάντα ελκυστικό για τα παιδιά και, όταν μπορέσουν να το βρουν, είναι σίγουρο ότι θα το ρουφήξουν μονομιάς λόγω του μοναδικού συνδυασμού της εικόνας με τον λόγο, που κάνει την αφήγηση συναρπαστική. Πολλά τέτοια κόμικς για παιδιά φιλοδοξούν να κυκλοφορήσουν οι εκδόσεις Σιδέρη στο προσεχές διάστημα, έχοντας ήδη κάνει την αρχή με τους τρεις πρώτους τόμους της σειράς. «Το Νησί της Τρέλας» // εκδόσεις Μιχ. Σιδέρη «Το Νησί της Τρέλας» του Γιώργου Μελισσαρόπουλου διαδραματίζεται στη νήσο Τζαμάουα, όταν μια ομάδα άγριων πειρατών αναστατώνει την παραλία στην οποία διασκεδάζουν όλα τα ζωάκια-πρωταγωνιστές. Τότε «η έξυπνη Καλαμαρένια, ο γενναίος Μπανανέος και το μικρό Χταποδίνι ζητούν τη συμβουλή του σοφού Ναυαγογέροντα για να αντιμετωπίσουν τον πειρατή Πρασινογένη και τους παπαγάλους του». «Ο Ντετέκτιβ Αστραλ» του Νικόλα Στεφαδούρου είναι μια διαστημική χιουμοριστική περιπέτεια στα πέρατα ενός τεράστιου και αφιλόξενου Γαλαξία. Ο «χειρότερος ντετέκτιβ του Διαστήματος» πρέπει να ολοκληρώσει μια ακόμη επικίνδυνη αποστολή απέναντι σε (όχι και τόσο τρομακτικούς) εξωγήινους και να αποτρέψει το τέλος του κόσμου που «Κρύβεται» σ’ ένα μικρό πακέτο. Τέλος, η «Μαντλίν, η Γενναία Πριγκίπισσα» της Αρινέλα Κοτσίκο είναι ένα παραμύθι σε ένα μακρινό και όμορφο βασίλειο όπου η μικρή Μαντλίν ονειρεύεται να γίνει γενναία πολεμίστρια, αλλά όλοι την αποτρέπουν μια και είναι κορίτσι. Αυτή, όμως, δεν το βάζει κάτω και αποδεικνύει «πως δε μετρά το φύλο αλλά το θάρρος και η τόλμη να κυνηγάς τα όνειρά σου». Και στις τρεις πρώτες εκδόσεις της σειράς «Η Συμμορία των Comics», τα σχέδια είναι έγχρωμα, ευκρινή, μεγάλα και φωτεινά, ώστε να μπορούν να τραβήξουν την προσοχή και το ενδιαφέρον ακόμα και των μικρότερων ηλικιακά αναγνωστών. Οι ιστορίες αν και, για ευνόητους λόγους, απλές ως προς την πλοκή, είναι προσεγμένες, δεν υποτιμούν τη νοημοσύνη των παιδιών και ακόμα και οι λιγοστές «βίαιες» σκηνές δεν είναι, μάλλον, ενοχλητικές για παιδιά που γνωρίζουν ανάγνωση. Αν η σειρά συνεχιστεί και συμμετέχουν σ’ αυτήν ακόμη περισσότεροι σύγχρονοι Ελληνες δημιουργοί, είναι πιθανό να συμβάλει στη δημιουργία μιας νέας γενιάς Ελλήνων αναγνωστών που διαβάζουν κόμικς από την παιδική τους ηλικία. Τέτοιοι αναγνώστες είναι απαραίτητοι σε μια τέχνη που έχει σπουδαίο παρόν στη χώρα μας και ίσως να έχει ένα ακόμη σπουδαιότερο μέλλον. Πηγή
  6. Επιμέλεια αραβικών κειμένων: Αγγελική Κοπέλου Από το οπισθόφυλλο: 1967. Μια ελληνική οικογένεια, που ζει στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ετοιμάζεται να επιστρέψει στην Ελλάδα λόγω οικονομικών προβλημάτων. Ο μικρός γιος της οικογένειας αναγκάζεται να αφήσει πίσω του τις συνήθειες, τις φιλίες και την πόλη που αγαπάει, για να ξεκινήσει μια νέα ζωή. Ο Γιώργος Στεφαδούρος αφηγείται τη ζωή στην ελληνική παροικία της Αλεξάνδρειας, τα έθιμα και τις πολιτισμικές επιρροές των Ελλήνων στην Αίγυπτο, και ξεκινάει ένα ταξίδι που εικονογραφεί ο γιος του, ο Νικόλας, με τον πιο ταιριαστό τρόπο. ---------------------------------- Ο πατέρας διηγείται κομμάτια της ζωής του και ο γιός τα μεταφέρει σε ένα γλυκό και όμορφο κόμικ που σίγουρα θα σε κάνει να θέλεις να μάθεις περισσότερα για την ελληνική παροικία στην Αίγυπτο. Βέβαια η ιστορία δεν μένει μόνο εκεί δηλ στα παιδικά χρόνια του ήρωα μας στην Αλεξάνδρεια αλλά δείχνει και την μετέπειτα ζωή του τόσο τις χαρές όσο και τις λύπες. Μια πολύ καλή δουλειά που πρωτοδημοσιέυτηκε στην ιστοσελίδα socomic.gr και τώρα κυκλοφορεί συγκεντρωμένο και που φυσικά αποτελέι μια κατάθεση ψυχής και αληθινών περιστατικών. Σημείωση πρώτη. Ευχαριστώ τον germanicus καθώς έκλεψα εχμ.. δανείστηκα από αυτό το thread μερικές εικόνες από το εσωτερικό του κόμικ και έτσι δεν χρειάστηκε να τις ψάξω. Σημείωση δεύτερη. Αυτό το κόμικ το είχα βάλει στο μάτι και ήθελα να το βρώ στο comicdom οπωσδήποτε και χαίρομαι που το βρήκα. Ο πεθερός μου είναι Αιγυπτιώτης οπότε όπως καταλαβαίνετε είχα ένα ακόμη λόγο να θέλω να το αγοράσω.
  7. Το πρώτο strip της πιο πρόσφατης σειράς του Νικόλα ονόματι "Μπαμπαδοϊστορίες" όπου εξιστορεί την ομορφιά του να είσαι γονιός. Φαντάζομαι μπόλικοι εδώ μέσα θα κάνουν δυνατό relate με το παρακάτω και τα υπόλοιπα που υπάρχουν στο socomic.
  8. Το Hope31 Comics είναι μια ανθολογία όπου παρουσιάζονται οι δουλειές των σπουδαστών του τμήματος Σκίτσο/Κόμικς του Εργαστήριου Τέχνης Ζωγραφίζω που εδράζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Το τμήμα συστάθηκε από τον Μιχάλη Τόρη, αλλά πλέον το έχει αναλάβει ο Νικόλας Στεφαδούρος. Το άλμπουμ τυπώθηκε από την Jemma Press σε συνεργασία με το So Comics, αλλά ουσιαστικά διατίθεται από τα ίδια τα παιδιά του εργαστηρίου, με τα έσοδα από την έκδοση να πηγαίνουν σε κοινωφελή ιδρύματα. Πρώτη διάθεση του άλμπουμ: Comicdom Con Athens 2018.
  9. Η κάποτε ακμάζουσα και πολυπολιτισμική αιγυπτιακή Αλεξάνδρεια υπήρξε δεύτερη (ή και πρώτη) πατρίδα πολλών Ελλήνων που έζησαν εκεί. Ένας από αυτούς ήταν και ο Γιώργος Στεφαδούρος κατά την παιδική του ηλικία. Πολλές δεκαετίες μετά την αναγκαστική αποχώρησή του αφηγείται τις μνήμες του στον γιο του, Νικόλα, και αυτός τις μεταφέρει σε κόμικς. Ο ελληνικός πληθυσμός της Αλεξάνδρειας στα μέσα του προηγούμενου αιώνα αριθμούσε δεκάδες χιλιάδες μέλη. Η πόλη ήταν ολοζώντανη και η ελληνική παροικία δραστήρια και ανήσυχη, με πιο διάσημο ίσως εκπρόσωπό της τον Κωνσταντίνο Καβάφη. Ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα ποιήματά του είναι άλλωστε και το «Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον» με τους στίχους «Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει» και την κατάληξη «…κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις» ως προτροπές επίδειξης αξιοπρέπειας προς τον πλέον ηττημένο και προδομένο αλλά κάποτε δοξασμένο Ρωμαίο στρατηγό Μάρκο Αντώνιο, λίγο πριν το τέλος του, εκεί στην Αλεξάνδρεια. Κάπως έτσι αποχαιρέτησαν την Αλεξάνδρεια, παρά τη θέλησή τους, οι περισσότεροι από τους Έλληνες μετά το 1952 λόγω της πολιτικής του Νάσερ από τη μία, με την εθνικοποίηση της Διώρυγας του Σουέζ, την κρατικοποίηση βιομηχανιών, τις δημεύσεις περιουσιών αλλοδαπών πολιτών στο πλαίσιο της ενδυνάμωσης της εθνικής ανεξαρτησίας της Αιγύπτου, και από την άλλη της αλλοπρόσαλλης εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας. Ένας από αυτούς ήταν και ο Γιώργος Στεφαδούρος, που σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών εγκατέλειψε με την οικογένειά του την Αλεξάνδρεια και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. Δεν έβγαλε ποτέ από μέσα του, ωστόσο, την πόλη στην οποία μεγάλωσε. Και πενήντα χρόνια μετά την αναγκαστική αποχώρησή του, μετέφερε στον γιο του, Νικόλα, διάσπαρτες μνήμες και περιστατικά μιας πλούσιας παιδικής ηλικίας, σε έναν σπουδαίο και ιστορικό τόπο, στη χώρα που τον μεγάλωσε μακριά από τη χώρα καταγωγής της οικογένειάς του. Ο Νικόλας Στεφαδούρος, βραβευμένος και παραγωγικότατος τα τελευταία χρόνια («OMG, Zombie», «Memory Line», «Γιώργος Ζαμπέτας – Ο πιο Καλός ο Μαθητής» κ.ά.), αναλαμβάνει από κει και κάτω τη δουλειά. «Αντλώντας την έμπνευσή του από τη γενέτειρα του πατέρα του, Γιώργου Στεφαδούρου, την πόλη με “τον πολύχρωμο ουρανό και τους πολύγλωσσους δρόμους”, ο Νικόλας Στεφαδούρος αφηγείται την οικογενειακή τους ιστορία, με τρόπο ανεπιτήδευτα γλαφυρό και αφοπλιστικά ειλικρινή. Μια ιστορία, όμως, που ξεκινά από το προσωπικό για να καταλήξει στο συλλογικό, αφού πολλά από τα γεγονότα που περιγράφει αποτελούν ατόφια κομμάτια Ιστορίας πολλών Ελλήνων της διασποράς του προηγούμενου αιώνα. Εναλλάσσοντας τα πρόσημα των συναισθημάτων με αξιοθαύμαστη ευκολία, ο Στεφαδούρος αναπλάθει τη γοητευτική Αλεξάνδρεια του 1950, την άλλοτε πόλη των πέντε φυλών και πέντε γλωσσών στην αρχή της παρακμής της» επισημαίνει ο ζωγράφος Ανδρέας Γεωργιάδης προλογίζοντας την «Αλεξάνδρεια» (εκδόσεις Web Comics, πρώτη δημοσίευση στη διαδικτυακή πλατφόρμα socomic.gr της ΙΟΝ). Σε μια αφήγηση που μάλλον συνειδητά αποφεύγει κάθε πολιτική νύξη πέραν των απολύτως απαραίτητων, κάτι που δικαιολογείται από το τότε νεαρό της ηλικίας του αφηγητή, σε μια κατά τα άλλα ταραγμένη πολιτικά εποχή. Και, ευτυχώς, αποφεύγει να αναπαραστήσει οριενταλιστικά την Αλεξάνδρεια ως τόπο εξωτικό και ονειρεμένο, όπως συμβαίνει συχνά σε ανάλογες αυτοβιογραφικού τύπου ιστορίες. Αντιθέτως, την αντιμετωπίζει με αγάπη, κάτι που ο συγγραφέας δηλώνει με σαφήνεια: «Αυτή την όμορφη πόλη με την πυκνή, υγρή ατμόσφαιρα και τα χαμηλά σύννεφα που σαν να μην ήθελαν ποτέ να βρέξει. Τα αρώματά της, ένας συνδυασμός από λεμονιές και θάλασσα. Αγαπούσα τον πολύχρωμο ουρανό και τους πολύγλωσσους δρόμους. Τα μικρά καφενεδάκια που σύχναζε ο γέρος ποιητής. Τη γενέτειρά μου. Και σίγουρα αγαπούσα τον φιλόξενο κόσμο της». Αυτή η αγάπη είναι διάχυτη σε όλο το βιβλίο και αφορά όχι μόνο την παιδική ηλικία, εξωραϊσμένη πάντα και εκ των πραγμάτων από την επιλεκτική μνήμη, αλλά απλώνεται κυρίως στους ανθρώπους, Έλληνες και Αιγύπτιους, που περιγράφονται πάντα με σεβασμό και εκτίμηση. Η «Αλεξάνδρεια», πέρα όμως από το νοσταλγικό και τρυφερό περιεχόμενό της, γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα από τα ηθογραφικά, πραγματολογικά και ιστορικά στοιχεία της εποχής που αναπλάθει. Οι υπαίθριες αγορές, το ελληνικό σχολείο, οι βόλτες στην παραλία, το ψάρεμα, ο γαλατάς, οι πλανόδιοι πωλητές και μουσικοί, οι παγωτατζήδες, η μαγειρική, η ελληνική εκκλησία, τα έθιμα των Αιγυπτίων που περιγράφονται με θαυμασμό και αποδοχή, οι μουεζίνηδες αλλά ακόμα και κοσμοϊστορικά γεγονότα, όπως ο «Πόλεμος των Έξι Ημερών» με το Ισραήλ γίνονται αφορμές για να φιλοτεχνηθεί το μωσαϊκό μιας παγκοσμίως ιδιαίτερης και μοναδικής πόλης και των ανθρώπων της που προέρχονταν από όλες τις φυλές και όλους τους πολιτισμούς σε μια αρμονική συνύπαρξη. Γι’ αυτό και η νοσταλγία για την Αλεξάνδρεια, που χάθηκε μαζί με τα παιδικά ανέμελα χρόνια, σε ένα φορτισμένο συγκινησιακά τέλος. Σε ένα τρυφερό βιβλίο που εξυμνεί τη διαφορετικότητα και την πολυπολιτισμικότητα, «διδάσκει» Ιστορία και πάνω απ’ όλα αποτελεί μια ειλικρινή κατάθεση ψυχής του συγγραφέα του και μια άρτια προσαρμογή της σε κόμικς από τον σχεδιαστή του. Και το σχετικό link...
  10. Ο Ατζαράκης ξαναχτυπά και ο Στεφαδούρος πιάνει μολύβια στο αλμπουμάκι της σειράς, που δεν έχει αρίθμηση αλλά έχει μπόλικο χιούμορ. ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ Παρουσίαση του αρχικού Comedics ΕΔΩ.
  11. Αλεξάνδρεια- Μια οικογενειακή ιστορία σε πολυπολιτισμικό φόντο Ο Νικόλας Στεφαδούρος είναι αρκετά γνωστός τα τελευταία χρόνια στο χώρο του ελληνικού comic. Βραβευμένος το 2016 στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς, ως Καλύτερος Νέος Καλλιτέχνης, έχει κυκλοφορήσει ήδη τα Memory Lane και OMG Zombie, ενώ ιδιαίτερη εκδοτική επιτυχία είχε με τους GRamers: The comic. Με την Αλεξάνδρεια ο Στεφαδούρος σκιτσογραφεί το -μέχρι σήμερα- πιο προσωπικό του έργο. Αφηγητής του comic είναι ο πατέρας του, ο Γιώργος Στεφαδούρος, ο οποίος διηγείται την ιστορία της οικογένειάς του στα παιδικά του χρόνια του στην Αλεξάνδρεια. Ο Νικόλας Στεφαδούρος στην Αλεξάνδρεια εικονογραφεί μερικές ιστορίες απ’ αυτές που διηγούνται οι μεγαλύτεροι στα παιδιά, που κάθονται οκλαδόν για να τους ακούσουν. Και είναι οι ιστορίες της δικής του οικογένειας, του πατέρα του (που τις εξιστορεί), της μητέρας του, των παππούδων του και των φίλων τους. Γι’ αυτό και είναι τόσο προσωπικές, που ξεχειλίζουν από τρυφερότητα και συναίσθημα. Η Αλεξάνδρεια πρωτοδημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο socomic.gr, όπου για πολύ καιρό ο Στεφαδούρος συγκέντρωνε με μεράκι τις ιστορίες του πατέρα του και τις σκίτσαρε ως ημι-αυτοτελείς σελίδες ενός comic, που όταν θα ολοκληρωνόταν στόχευε να τυπωθεί. Τελικά η έντυπη έκδοση του comic, ήρθε αυτό τον καιρό από τις εκδόσεις Webcomics. Σίγουρα πρόκειται για μια προσεγμένη σκληρόδετη έκδοση, της οποίας τις πλημμυρισμένες με χρώματα σελίδες αξίζει να έχει στη συλλογή του κάθε λάτρης των comics. Όμως πέρα απ’ τη χαρά της μεταφοράς του comic στο χαρτί (που ήταν ανέκαθεν και ο τελικός προορισμός του), στην έντυπη έκδοση υπάρχουν 10 επιπλέον σελίδες, με το τέλος της ιστορίας, που δεν δημοσιεύτηκαν στο socomic.gr. Το comic μας ταξιδεύει στην ελληνική παροικία της Αιγύπτου τη δεκαετία του ’60, όπου ο Γιώργος Στεφαδούρος και τα αδέρφια του μεγάλωναν σε μια πόλη, πραγματικό χωνευτήρι πολιτισμών. Μπορεί το ελληνικό στοιχείο να ξεχωρίζει στην οπτική του αφηγητή, ο οποίος με νοσταλγία θυμάται τους φούρνους και τα ζαχαροπλαστεία των Ελλήνων, τα χριστιανικά έθιμα και φυσικά τον Καβάφη, όμως η Αλεξάνδρεια ήταν για την οικογένεια του Στεφαδούρου και ένα σημείο συνάντησης με άλλους πολιτισμούς και παραδόσεις. Έτσι οι παιδικές του αναμνήσεις είναι πλημμυρισμένες από παιχνίδια, είτε με άλλα παιδιά που μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες, είτε και με τα αδέρφια του στην ταράτσα του σπιτιού, όπου έπαιζαν ποδόσφαιρο και μπέιζμπολ. Οι περίπατοι των παιδιών στην αγορά της πόλης τους ήταν γεμάτοι μυρωδιές που τους προκαλούσαν να σταματήσουν πότε στον παγωτατζή, πότε στον Αιγύπτιο της λαϊκής που πουλούσε μάνγκο και πότε στον κουλουρτζή ή στον ζαχαροπλάστη. Ακόμα και οι θρησκευτικές τελετές χριστιανών και μουσουλμάνων συνυπήρχαν στους ίδιους δρόμους και στις ίδιες γειτονιές. Η Αλεξάνδρεια μπορεί να μην ήταν ο ιδανικός τόπος (γιατί τότε δεν θα αναγκαζόταν και να γυρίσει στην Ελλάδα η οικογένεια του Στεφαδούρου), αλλά ήταν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό ανθρώπων και πολιτισμών, οι οποίοι καθημερινά συγχρωτίζονταν και αντάλλαζαν ιδέες, ήθη και έθιμα. Πέρα όμως από την κοινωνική ματιά του έργου, πρόκειται για μια προσωπική ιστορία, γεμάτη συναισθήματα, αστείες στιγμές, νοσταλγία, έρωτα, χαρά, αλλά και πόνο. Εξάλλου αυτή είναι η ζωή και μέσα στις σελίδες της Αλεξάνδρειας διαβάζουμε τόσο τις ευχάριστες, όσο και τις θλιβερές στιγμές της, που μας συγκινούν. Όλα αυτά τα στοιχεία μας προσφέρουν μια ιδιαίτερα ευχάριστη γνωριμία με τον Γιώργο Στεφαδούρο, κομμάτια της ιστορία της ζωής του οποίου ξετυλίγονται με τον ομορφότερο τρόπο μέσα απ’ το σχέδιο του Νικόλα Στεφαδούρου. Το σκίτσο του είναι καρτουνίστικο, όπως συνηθίζει να το χαρακτηρίζει και ο ίδιος ο Στεφαδούρος και γεμάτο ζωντανά χρώματα. Εκπέμπει νοσταλγία και μια παιδικότητα, αλλά υπάρχουν στιγμές που γίνεται σκοτεινό και βαρύ, για να αποτυπώσει τις αλλαγές της διάθεσης των πρωταγωνιστών. Επιπλέον ενδιαφέρον παρουσιάζει η ιδέα του σκιτσογράφου να προσθέτει συχνά στις σελίδες του comic και μια φωτογραφία από ένα αληθινό αντικείμενο (π.χ. λουκουμάδες, ποτήρι καφέ). Αυτή η τεχνική ίσως στις πρώτες σελίδες παραξενέψει τον αναγνώστη, επειδή με αυτές τις προσθήκες φαίνεται να χάνεται η ομοιομορφία της σελίδας. Όμως όσο προχωράει η ιστορία φαίνεται ότι ο Στεφαδούρος στόχευε να χρησιμοποιήσει αυτό το κομμάτι της σελίδας, είτε για να προσθέσει ρεαλισμό στις ιστορίες του, είτε και για να μας προσφέρει τις φωτογραφίες από ντοκουμέντα, όπως τα ταμπελάκια ραπτικής του παππού του. Η Αλεξάνδρεια είναι ένα απ’ αυτά τα comics που δίνουν ζωή σε όμορφες ιστορίες, οι οποίες θα ήταν κρίμα να χαθούν. Και η μορφή του comic είναι ο ιδανικός τρόπος να διαβαστεί από πολύ κόσμο (ανεξαρτήτως ηλικίας) η ιστορία του Γιώργου Στεφαδούρου. Πηγή
  12. Αντιγράφω από fb === 1967. Μια ελληνική οικογένεια, που ζει στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ετοιμάζεται να επιστρέψει στην Ελλάδα λόγω οικονομικών προβλημάτων. Ο μικρός γιος της οικογένειας αναγκάζεται να αφήσει πίσω του τις συνήθειες, τις φιλίες και την πόλη που αγαπάει, για να ξεκινήσει μια νέα ζωή. Ο Γιώργος Στεφαδούρος αφηγείται τη ζωή στην ελληνική παροικία της Αλεξάνδρειας, τα έθιμα και τις πολιτισμικές επιρροές των Ελλήνων στην Αίγυπτο, και ξεκινάει ένα ταξίδι που εικονογραφεί ο γιος του, ο Νικόλας, με τον πιο ταιριαστό τρόπο. Αφήγηση: Γιώργος Στεφαδούρος Σενάριο & Σχέδιο: Νικόλας Στεφαδούρος Είδος: Βιογραφία Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 20 Απριλίου 2018 Μέγεθος: 17 Χ 24 εκατοστά, 132 Έγχρωμες σελίδες, Σκληρό εξώφυλλο ISBN: 978-618-83025-4-9 Τιμή: 14,90 ευρώ O Νικόλας Στεφαδούρος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, εργάστηκε ως μηχανικός αλλά σύντομα τον τράβηξε το αντικείμενο του εικονογράφου και του κομίστα. Παρακολούθησε στη σχολή Βακαλό το μονοετές εργαστήριο κόμικς με δάσκαλο τον γνωστό κομίστα Νίκο Κούτση. Έχει συνεργαστεί με μεγάλες εταιρείες όπως οι Desyllas Games, MAC Cosmetics, Dufry και με γνωστούς Έλληνες καλλιτέχνες όπως οι Γιάννης Ζουγανέλης και Σταμάτης Κραουνάκης. Σχεδιάζει κόμικς για λογαριασμό του Socomic.gr, προϊόντα για λογαριασμό του Teesney.com και διδάσκει κόμικς στο Εργαστήρι Τέχνης «Ζωγραφίζω» στο Νέο Ηράκλειο. Περισσότερα στο: www.stefadouros.gr http://webcomics.gr/?p=1963 === Και μερικές σελίδες όπως δημοσιεύονταν στο socomic.gr
  13. Παρουσίαση Γιώργος Ζαμπέτας - Ο πιο καλός ο Μαθητής Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2017 - 20:30 στη Λέσχη Φίλων Κόμικς Η Λέσχη Φίλων Κόμικς σας προσκαλεί το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2017 και ώρα 20:30 στην παρουσίαση του κόμικ Γιώργος Ζαμπέτας - Ο πιο καλός ο Μαθητής. Για το κόμικ θα μιλήσουν: - Ο Γιώργος Ζαμπέτας, εγγονός του Έλληνα μουσικού και ένας εκ των δύο σεναριογράφων - Ο Νικόλας Στεφαδούρος, σχεδιαστής του κόμικ - Η Ντορίτα Καλούδη, υπεύθυνη του SoComic Σας περιμένουμε! Facebook event
  14. GreekComicFan

    OMG ZOMBIE!

    Τιμή: 7,5€ Σε μια απροσδιόριστη χρονικά εποχή, που μοιάζει με το σήμερα (και το όποιο σήμερα), ένα ζόμπι με το όνομα Μισέλ, ο οποίος μεταμορφώθηκε σε νεκροζώντανη σάπια σάρκα με τον πιο απροσδόκητο τρόπο, περιφέρεται αναζητώντας ζωντανούς για κολατσιό. Σε αντίθεση με τα άλλα ζόμπι όμως, ο Μισέλ, ο οποίος ήταν γκέι, θρήσκος και χορτοφάγος, μπορεί και σκέφτεται, φιλοσοφώντας την κατάσταση του ανάμεσα στις μπουκιές φρέσκιας σάρκας που κατεβάζει! Αυτή είναι πάνω κάτω η υπόθεση του στριπ του Stef, το οποίο είχε εμφανιστεί αρχικά στην σελίδα Comic Book Bubble, πριν αποφασίσει να το συνεχίσει ο δημιουργός ως έντυπη σειρά. Σύμφωνα με το site του εκδότη, το τεύχος βγήκε αρχικά στις 20 Οκτώβρη, με την επίσημη παρουσίαση να γίνεται όμως στις 22 Νοέμβρη στην έκθεση Μισό Λεπτό - 13η Έκθεση Κόμικς & Eπιτραπέζιων Παιχνιδιών Θεσσαλονίκης. Το τεύχος έχει επίσης τυπωθεί σε 665 αντίτυπα (το 666 το έφαγε ο Τομάς, το σκουλήκι). Συμπαθητικό concept, συμπαθητικό σχέδιο και καλός χρωματισμός, αλλά δεν μπορώ να πω πως το βρήκα τίποτα ιδιαίτερο σεναριακά, αλλά ούτε και στο χιούμορ του. Επιπλέον βρήκα το μπρος-πίσω μεταξύ παρελθόντος και παρόντος (ή μήπως ήταν μέλλοντος; ) κάπως άτσαλα στην εκτέλεση τους. Γενικά, είναι ξεκάθαρο πως ήταν ένα free-form webcomic ακόμα και αν δεν σας το πει κανείς.Το ίδιο το concept είναι το μόνο που το σώζει και αφήνει ελπίδες για μια καλύτερη συνέχεια στο δεύτερο τεύχος, που όπως μας ενημέρωσαν στην παρουσίαση που έγινε στην ΛΕΦΙΚ είναι σε στάδιο προετοιμασίας. Απλά θα πρέπει, εφόσον συνεχίζεται ως σειρά, τα στριπς να έχουν μια πιο σφικτή θεματική σχέση και ας είναι αυτόνομα, μιας και άλλη εντύπωση κάνουν όταν διαβάζονται μαζεμένα. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον Indian.
  15. Μόλις διάβασα την αναφορά του Χρήστου Δεμέτη στο news247.gr, γιά τις 15 ιστορίες από την ζωή του Γιώργου Ζαμπέτα που σχεδιάζει ο Νικόλας Στεφαδούρος και δημοσιεύονται στο socomic.gr Οφείλω να ομολογήσω ότι, εγώ που είμαι πολύ δυσκοίλιος με την Ελληνική σκηνή κόμικ, εντυπωσιάστηκα. Διαβάστε το, αξίζει αρκετά.
  16. Δύο φίλοι οι GRAMERS , τρελοί και παλαβοί (καμένοι) με τα video games μπλέκουν αθελά τους σε απίθανες περιπέτειες όταν ένας τρελός ...ποντικός -όμοιος με τον Μίκυ Μάους τους βάζει στο στόχαστρο του. Το GRAMERS μου θύμισε αμερικάνικη ταινία του τύπου ΜΕΓΑΛΕ ΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥ,ή τις ταινίες των ΧΑΡΟΛΝΤ ΚΑΙ ΚΟΥΜΑΡ με κυνηγητά και μη αληφοφανες μπλεξίματα. Οπως και στην Αμερική όπου διάσημοι τραγουδιστές ή συγκροτήματα ή παρουσιαστες διαφόρων εκπομπων κάνουν κινηματογραφικές κωμωδίες παίζοντας τον εαυτό τους,ετσι και εδώ οι παραγωγοί βίντεο στο YOU TUBE Δημήτρης Παπαδόπουλος & Θοδωρής Παπαδάκης υποδύονται τον εαυτό τους όπως και ο Μίλτος Θεωδορίδης ιδιοκτήτης του TEESNEY.Τον ρόλο του κακού ποντικόυ το σήμα κατατεθέν του καταστήματος ο ποντκός με το δαγκωμένο αυτί. Γκεστ σταρ ο Αλέξανδρος Κοντοπίδης άλλος ένας yoytuber(Ναι αυτός που ...ούρησε το στούντιο του Μπογδάνου). Αν περιμένεις να διαβάσεις ένα mainstreem χιουμοριστικο κόμικ δεν θα σου αρέσει και τόσο.Αν ξέρεις ότι διαβάζεις ένα μη ρεαλιστικό,παλαβό και απρόοπτο σε εξέλιξη κόμιξ θα το αγαπήσεις.Εμένα μου άρεσε,το σχέδιο του Στεφαδούρου υπηρετει το στυλ του άλμπουμ προσδίνωντας την κινηματογραφική ροή που χρειάζεται.Στο εισαγωγικό σημείωμα γράφει ότι το επόμενο στάδιο είναι ταινία που θα βασίζεται στο κόμικ.Τώρα αλήθεια ειναι ή πλάκα κάνουν δεν το ξέρω. Σελίδες δεν σαρώνω μπορείτε να δείτε δειγμα δουλειας εδω. http://www.greekcomics.gr/forums/index.php?showtopic=35020
  17. Οι Εκδόσεις Webcomics έχουν την τιμή να παρουσιάουν την νέα τους κυκλοφορία ΟΜG, Zombie! #2 του Νικόλα Στεφαδούρου, στη Λέσχη Φίλων Κόμικς (Αγίας Ειρήνης 5, Μοναστηράκι), το Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2015 στις 20:00. OMG, Zombie! #2 (γνωστό και ως) ΓΜΤ, Τα Ζόμπια! Στην μεταποκαλυπτική εποχή του… όποτε, και αρκετά χρόνια πριν το… κάποτε, ο Μισέλ είναι… ζόμπι, είναι… gay, είναι… θρήσκος και μπορεί και… σκέφτεται! Μετά από μια μεγάλη υπαρξιακή, αλλά και αιματηρή περιπλάνηση, φτάνει μαζί με ορδές νεκροζώντανων έξω από την πόλη των Ξυπνητών. Εκεί όμως τον περιμένει μια ομάδα αφηνιασμένων κατοίκων με αρχηγό τον πορωμένο Καπ, την γλυκύτατη Μις… Μέηχεμ, τον αποτυχημένο Σκοτ, τον αναλώσιμο Μάικ και τη… Σοφή Κυρά. Μια ομάδα που σίγουρα δεν θα τον υποδεχτεί με τσάι και κουλουράκια… Οι ομιλητές μας (με έξτρα συμμετοχή από τον Νίκο Κούτση, σχεδιαστή): Νικόλας Στεφαδούρος: Δημιουργός του πρώτου και δοξασμένου από τις ορδές των νεκροζώντανων ΟΜG, Zombie! (Webcomics, 2014), του πανέμορφου Memory Lane (Jemma Press, 2014), συνεργάζεται με το Socomic.gr με το Αλεξάνδρεια, σχεδιάζει μπλουζάκια για το Teesney.com και διδάσκει σε ζωντανούς μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου στο Εργαστήρι Τέχνης «Ζωγραφίζω» (στο Νέο Ηράκλειο). Έχει συνεργαστεί με πολλά περιοδικά και με εταιρείες παραγωγής video games, ενώ συνέχεια προσπαθεί να διώξει από πάνω του την αξιαγάπητη τυφλή γάτα του. Τάσος Παπαναγιώτου: Κειμενογράφος και γραφίστας, ξεκίνησε τις εικαστικές σπουδές του στην Αγγλία, ολοκληρώνοντάς τες στη σχολή Βακαλό το 2005. Το 2006 συνέχισε για την απόκτηση τίτλου Μεταπτυχιακών σπουδών στην Οπτική Επικοινωνία. Από το 2003 αρθρογραφεί σε πολιτιστικά περιοδικά και επιμελείται την προώθηση και παραγωγή μουσικών εκδηλώσεων (υπεύθυνος μεταξύ άλλων, και του ετήσιου αποκριάτικου "Zombie Thriller Party"). Είναι επίσης πιστοποιημένος ραδιοφωνικός παραγωγός, με συμμετοχές σε μουσικά προγράμματα από το 2007 έως και σήμερα. Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και σε ιστοσελίδες όπως η “Μηχανή του Χρόνου”. Συμμετέχει με εργασίες σε θεματικά σεμινάρια και διαλέξεις για την ιστορία της ποπ κουλτούρας και την επικοινωνία. Κωνσταντίνος Μπαρμπάτσης: ξεκίνησε να διαβάζει κόμικς από την μικρή ηλικία των 9 λόγω της απίστευτης ανίας που του προκαλούσε η τηλεόραση. Από τότε μέχρι σήμερα διαβάζει κόμικς με εθιστικό τρόπο. Επειδή τα κόμικς που είχε να διαβάσει δεν ήταν ποτέ αρκετά, φρόντισε να μάθει να σκιτσάρει ώστε να κάνει τα δικά του κόμικς. Ένα χόμπι που διατηρεί για την προσωπική του διασκέδαση. Το 2010 βρήκε τον παράδεισο στη Λέσχη Φίλων Κόμικς, έναν χώρο με βιβλιόθηκη κόμικς και ενα στέκι για όλους τους φίλους των κόμικς. Αγάπησε αυτό που χτίστηκε με τόσο μεράκι και έκτοτε είναι ενέργο μέλος της. Ελπίζουμε να σας δούμε όλους εκεί και να θυμηθούμε πόσο ωραία περάσαμε στην πρώτη παρουσίαση, έναν χρόνο πριν. Ελάτε να μάθετε για τα ζόμπια, την ιστορία τους στην κουλτούρα μας και την παρουσία τους ανάμεσά μας από τον Τάσο, για το νέο σχεδιαστικό στυλ του Νικόλα και τις νέες περιπέτειες του Μισέλ ανάμεσα στους ανθρώπους και για την άποψη ενός αναγνώστη κόμικς και την τοποθέτησή του πάνω στον Μισέλ και τα κόμικς του. Επίσης, ο Νίκος Κούτσης θα μας πει δυο πράγματα για το πώς θα σχεδιάζουμε καλύτερα ζόμπια και όχι μόνο...
  18. Η ζωή κάθε ανθρώπου είναι ένα ταξίδι. Με τις ανηφόρες και τις κατηφόρες, τις στροφές και τις ευθείες της. Αυτό που έχει σημασία είναι, στο τέλος της διαδρομής, να έχεις μαζέψει όσο γίνεται περισσότερες όμορφες στιγμές. Ένα κολάζ από γλυκά χαμόγελα… Αυτό πιστεύει ο σχεδιαστής και σεναριογράφος Νικόλας Στεφαδούρος και το επαληθεύει με το κόμικς «Memory Lane» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Jemma Press. Όπως μαρτυρεί ο τίτλος, πρόκειται για ένα «μονοπάτι μνήμης», οι αποστάσεις του οποίου σηματοδοτούνται από χαρακτηριστικά στιγμιότυπα της ζωής. Τα εικονογραφικά «ενσταντανέ» αυτής της διαδρομής, που αναρτώνται σε εβδομαδιαία βάση στο Socomic.gr, σχολιάζουν με τρυφερότητα και χιούμορ προσωπικές στιγμές του σχεδιαστή που τις μοιράζεται με τους αναγνώστες. Οι απαντήσεις που έδωσε φωτίζουν αυτή τη δημιουργία, θυμίζοντάς μας μια ρήση του Σολζενίτσιν: «Αφήστε τη μνήμη σας να είναι η τσάντα του ταξιδιού σας». Τι είναι για σένα η μνήμη; «Πιστεύω ότι η μνήμη είναι ένα από τα σημαντικότερα χαρίσματα του ανθρώπου. Χωρίς τις αναμνήσεις μας, αν ξυπνήσουμε ένα πρωί και δεν θυμόμαστε τίποτα, είναι σαν να μην υπήρξαμε ποτέ. Σαν να ξεκίνησε η ζωή μας εκείνη τη στιγμή. Προτιμώ λοιπόν να θυμάμαι, δεν θέλω να ξεχνώ, όσο κι αν πονάει καμιά φορά να θυμάσαι. Σίγουρα, προσπαθώ να εστιάζω στις ευχάριστες στιγμές και να προσπερνώ -κατά το δυνατό- τις δυσάρεστες, αλλά είναι το σύνολο των αναμνήσεών μου που συνθέτει τον χαρακτήρα μου». Το «Memory Lane» δεν ακολουθεί την πεπατημένη στα κόμικς. Κινείται μπρος-πίσω στον χρόνο και αποτυπώνεται σε διάφορα εικονογραφικά ενσταντανέ. Γιατί επέλεξες αυτά τα ετερόκλητα στιγμιότυπα, αντί μιας «στρωτής» εξιστόρησης; «Καταρχάς να πω ότι μεγάλο μέρος “ευθύνης” για το ύφος και το στυλ του συγκεκριμένου βιβλίου, και την ευχαριστώ γι' αυτό, έχει η Ντορίτα Καλούδη από το Socomic.gr. Ήταν εκείνη που μου πρότεινε ένα εβδομαδιαίο κόμικς σε στυλ στοπ καρέ. Έχοντας μάλιστα διαβάσει αποσπάσματα από ένα κόμικς που φτιάχνω για τον Σύνδεσμο Αιγυπτιωτών Ελλήνων, με θέμα την διαδρομή των γονιών μου από την Αλεξάνδρεια όπου γεννήθηκαν, σε Κύπρο και Ελλάδα, και τελικά τη συνάντησή τους μέσα από απίστευτες συμπτώσεις στην Αθήνα, με προέτρεψε να κινηθώ στο ίδιο στυλ. Έτσι λοιπόν προέκυψε το “Memory Lane”. Τώρα, όσον αφορά τα μπρος-πίσω στην αφήγηση, ο λόγος είναι καθαρά για να δείξω τον τρόπο που λειτουργεί το μυαλό μας, που ανάλογα με τα ερεθίσματα και τις αφορμές, θα ανατρέξει και στην αντίστοιχη ανάμνηση. Για να είμαι μάλιστα ειλικρινής, αν δεν ήταν ο Λευτέρης Σταυριανός από την Jemma Press, δεν νομίζω ότι θα έβρισκα το θάρρος να το εκδώσω. Δεν πίστευα ότι θα ενδιαφερθεί κόσμος γι' αυτό, και διαψεύστηκα ευχάριστα, γιατί μάλλον οι δικές μου αναμνήσεις πυροδοτούν ανάλογες αναμνήσεις στον αναγνώστη. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το να προκαλείς γλυκές αναμνήσεις και χαμόγελα». Στο κόμικς υπάρχουν στιγμιότυπα από την παιδική μέχρι την ενήλικη ζωή σου. Κι επίσης, η οικογένεια με τους παρόντες και τους -δια παντός- απόντες συγγενείς, η παρέα και ο φιλικός περίγυρος. Γιατί επέλεξες να τα πεις όλα αυτά με όχημα την τρυφερότητα, όταν μάλιστα το προηγούμενο κόμικς σου («OMG Zombie!» από τις εκδόσεις webcomic.gr) ήταν ένα πλακατζίδικο σπλάτερ; «Στα κόμικς μου γενικά θα γίνω και κυνικός και πλακατζής και σοβαρός, ανάλογα με τη θεματολογία. Μου αρέσει να πειραματίζομαι με τα στυλ αφήγησης, ακόμα και το στυλ του σχεδίου. Στο “Memory Lane” δεν θα μπορούσα να λειτουργήσω διαφορετικά, έπρεπε να δείξω την απαραίτητη τρυφερότητα, μελαγχολία καμιά φορά, συγκίνηση, και αισιοδοξία. Πέρασα υπέροχα παιδικά χρόνια και αυτό το οφείλω στους γονείς μου, που πολλές φορές στερήθηκαν τα δικά τους “θέλω” για να γίνουμε εγώ και ο αδερφός μου αυτοί που είμαστε τώρα. Το “μονοπάτι των αναμνήσεων” υπήρξε αρκετά όμορφο για μένα, με γλυκές “ευθείες”, αλλά και με “ανηφοριές” είτε μικρές, που εκ των υστέρων τις θυμάμαι και γελάω με τα “προβλήματα” που είχα κάποτε, είτε πραγματικές στιγμές κόλασης, όπως το διάστημα που η μητέρα μου έσβηνε από τον καρκίνο... Ακόμα όμως και τις “ανηφοριές” κάποια στιγμή τις περνάς, κουρασμένος ναι, αλλά πιο δυνατός, και μετά ο δρόμος πάντοτε φτιάχνει λιγάκι ή τουλάχιστον είσαι πιο έτοιμος να αντιμετωπίσεις και τον ανήφορο». Πηγή
  19. Indian

    MEMORY LANE

    Αντιγραφή από το οπισθόφυλλο : "Η ζωή κάθε ανθρώπου είναι ένα ταξίδι.Με τις ανηφόρες και τις κατηφόρες,τις στροφές και τις ευθείες της.Αυτό που έχει σημασία είναι,στο τέλος της διαδρομής,να έχεις μαζέψει όσο γίνεται περισσότερες όμορφες στιγμές.Ένα κολάζ από γλυκά χαμόγελα. Το Memory Lane είναι η λεωφόρος που όλοι διασχίζουμε,το ταξίδι που όλοι μας κάνουμε,ο καθένας μας με τον δικό του μοναδικό τρόπο." Ένα πολύ όμορφο λεύκωμα προσωπικών αναμνήσεων από τον Νικόλα Στεφαδούρο που καλύπτει κάποιες σημαντικές στιγμές στην ζωή του δημιουργού...!Προσωπικά εξεπλάγην ευχάριστα με αυτό το μικρό κόμικ,μιας και τον Στεφαδούρο τον είχα γνωρίσει από την δουλειά του OMG ZOMBIE! και περίμενα κάτι χιουμοριστικό...!Πρόκειται όμως για πιο σοβαρό κόμικ...!Το ελάττωμα που έχει είναι ότι έχει υπερβολικά λίγες σελίδες και σε συνδυασμό με τα μικρά κείμενα,διαβάζεται πιο γρήγορα απ'ότι όταν πίνεις ένα ποτήρι νερό...!
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.