Jump to content
Νέος Διαγωνισμός!! Δηλώστε συμμετοχή για ένα graphic novel ASSASINS CREED της Anubis!

Search the Community

Showing results for tags 'μικρός σερίφης'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 5 results

  1. Πέθανε σε ηλικία 93 ετών ο Παναγιώτης (Πότης) Στρατίκης, Έλληνας αντιστασιακός, εκδότης, συγγραφέας και δημοσιογράφος, δημιουργός του αγαπημένου περιοδικό «Μικρός Σερίφης» που υπέγραφε ως Κώστας Φωτεινός. Ο Πότης Στρατίκης γεννήθηκε το 1926 και μεγάλωσε στο Κοπανάκι Μεσσηνίας. Παρόλο που η οικογένειά του ήταν φτωχή, ο ίδιος ήταν άριστος μαθητής. Ενώ φοιτούσε στο Γυμνάσιο Κυπαρισσίας, ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ο νέος, χωρίς να διστάσει προσχώρησε στην ΕΠΟΝ, λαμβάνοντας έτσι ενεργό ρόλο στην Εθνική Αντίσταση. Όταν ο πόλεμος τελείωσε και άρχισαν οι εμφύλιες διαμάχες, ο Πότης Στρατίκης έφυγε, από την γενέτειρα του και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπως χιλιάδες άλλοι αριστεροί αναζητώντας ασφάλεια στο ανώνυμο πλήθος της πρωτεύουσας. Το 1946, πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις της Παντείου Σχολής, αλλά διέκοψε τα μαθήματα λίγους μήνες μετά επειδή δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις των σπουδών. Ανήσυχο πνεύμα, ξεκίνησε να μαθαίνει μόνος του ξένες γλώσσες. Παράλληλα, άρχισε να χτυπά την πόρτα στα περιοδικά της εποχής. Με την επιμονή του, κατάφερε να γνωριστεί με σημαντικούς ανθρώπους του Τύπου, όπως ο Στέλιος Ανεμοδουράς, ο Θέμος Ανδρεόπουλος, ο Απόστολος Μαγγανάρης, ο Νίκος Θεοφανίδης, ο Γιάννης Μαρής, ο Ηλίας Μπακόπουλος κ.α. και ξεκίνησε να εργάζεται στον εκδοτικό χώρο, τον οποίο λάτρευε από παιδί. Η αρχή έγινε με τις μεταφράσεις που έκανε για τα περιοδικά Χτυποκάρδι και Τραστ του γέλιου, ενώ δούλεψε και στην παραγωγή του Μικρού Ήρωα. Ακολούθησε η Μάσκα, του Απόστολου Μαγγανάρη στην οποία εργάστηκε αρχικά σαν διορθωτής κειμένων, όμως αργότερα μετέφραζε αστυνομικά και γουέστερν διηγήματα. Η οξυδέρκειά του τον οδήγησε στο να γράφει και ο ίδιος κείμενα με πρωταγωνιστές τους γνωστούς ήρωες του περιοδικού, όπως ο Ζορρό και το Τσακάλι. Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με διάφορα μεγάλα περιοδικά της εποχής όπως τα Ρομάντσο, Πρώτο, Θεατής, Γυναίκα, Φαντασία, Ελληνίδα, Πάνθεον, Βεντέτα, πότε σαν συντάκτης, πότε σαν μεταφραστής και πότε σαν μόνιμος συνεργάτης στα κείμενα. Παράλληλα ασχολήθηκε πολύ και με τη μετάφραση λογοτεχνικών κειμένων. Το 1962 αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα και να προχωρήσει ο ίδιος στην έκδοση ενός παιδικού περιοδικού. Είχε έτοιμη την ιδέα, απλώς έπρεπε να βρει και τον κατάλληλο συνεργάτη. Όταν συζήτησε το θέμα με τον φίλο του και σχεδιαστή, Θέμο Ανδρεόπουλο, εκείνος του ζήτησε να κάνουν μαζί αυτό το εγχείρημα. Έτσι την Τρίτη 13 Νοεμβρίου του 1962 σε όλα τα περίπτερα της Αθήνας εμφανίστηκε το νέο περιοδικό: ο Μικρός Σερίφης. Η επιτυχία του περιοδικού αυτού, του οποίου τα κείμενα υπέγραφε σαν «Κώστας Φωτεινός», ήταν μεγάλη και αυτό ανάγκασε τους δύο συνεταίρους να προχωρήσουν στην έκδοση και ενός δεύτερου περιοδικού με τους ίδιους ήρωες. Έτσι γεννήθηκε ο Μικρός Καουμπόυ. Ταυτόχρονα κατάφερε να αποκτήσει τα δικαιώματα για την ελληνική έκδοση ενός επιτυχημένου ξένου κόμικ: του Λούκυ Λουκ. Λίγα χρόνια αργότερα θα ιδρύσει τον Εκδοτικό Οίκο Αδελφοί Στρατίκη, σε συνεργασία με τα αδέλφια του Πέτρο και Χρήστο. Από τότε μέχρι σήμερα, ο Πότης Στρατίκης δεν έπαψε ποτέ να ασχολείται με τα εκδοτικά πράγματα. Έχει γράψει περισσότερα από είκοσι βιβλία με θέμα την Αρχαία ελληνική ιστορία, ενώ καλείται συχνά σε συζητήσεις φιλολογικού περιεχομένου. Τον Ιούνιο του 2006 τιμήθηκε από την Ένωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου για την προσφορά του, ενώ ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 2007), το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Β. Μπότση τον τίμησε για την επιτυχημένη διαδρομή του στον Περιοδικό Τύπο, αλλά και για το συγγραφικό και μεταφραστικό του έργο. Και το σχετικό link...
  2. Μια φορά κι έναν καιρό, ένας αντιστασιακός εκδότης μας έμαθε ελληνική ιστορία. Ήμουνα μικρός, στο χωριό, καλοκαίρι. Μετά το φαγητό τα μεσημέρια, ξαπλώναμε με την αδερφή μου σ' ένα δωμάτιο, κι ο πατέρας μου μας έλεγε ιστορίες για να κοιμηθούμε - τελικά κοιμόταν πάντα εκείνος πρώτος! Ήταν πολύ ωραίες ιστορίες, καουμπόικες, και νόμιζα ότι τις έβγαζε απ' το κεφάλι του. Νόμιζα. Ήτανε λέει ένας μικρός σερίφης, ο Τζιμ Άνταμς (που ο πατέρας μου φρόντιζε πάντα να μας λέει πως το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Αδαμόπουλος). Μαζί του, και μια καουμπόισσα, η Ντιάνα. Παρέα κι ένας Μεξικάνος, ο Πεπίτο Γκονζάλες με το ξεροκέφαλο γαϊδούρι του, τον Πελεγκρίνο. Και τέλος, ένα Ινδιανάκι, ο Τσιπιρίπο με το τόξο και το πόνυ του. Μια αχτύπητη τετράδα, που στο μυαλό μου πήγαινε κόντρα στα ίσια τον Λούκυ Λουκ για την προστασία του Ουέστ. Μια αχτύπητη τετράδα που φυσικά δεν γεννήθηκε στο κεφάλι του πατέρα μου, αλλά του 'κανε παρέα βγαλμένη μέσ' απ' το μυαλό... του Πότη Στρατίκη, του αντιστασιακού εκδότη που μας έμαθε ιστορία! Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν, το παραμύθι ήταν αληθινό και πήγαινε ως εξής: Ήταν ένα πιτσιρίκι που μπήκε στην Ε.Π.Ο.Ν. και πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Ήταν ένας αριστερός που, μετά τον πόλεμο, κατέβηκε απ' το χωριό του στην Αθήνα για να γλυτώσει την τρέλα του εμφυλίου. Ήταν ένας νεαρός που μπήκε στην Πάντειο μα δεν κατάφερε να σπουδάσει γιατί δεν είχε χρήματα. Ήταν ένας διανοούμενος που κάλυψε την "πανεπιστημιακή του ανεπάρκεια" διαβάζοντας, μελετώντας και μαθαίνοντας μόνος του ξένες γλώσσες. Κι έτσι γεννήθηκε ένας μεταφραστής, συγγραφέας και εκδότης που σημάδεψε γενιές (τη δική μου σίγουρα!) και δέχτηκε το χειροκρότημα από σύσσωμη την ελληνική φιλολογία. Σήμερα ωστόσο, συμπάθα με, δεν θα ψάξω, δεν θα βρω και δεν θα γράψω τη γνώμη της φιλολογίας, της δημοσιογραφίας ή των εκδόσεων, για τον κύριο Πότη. Σήμερα το ευχαριστώ που θα του πω είναι δικό μου, γιατί ο Στρατίκης δεν ήταν ένα μακρινό όνομα, μια υπογραφή σε βάθρο που της οφείλεις το σεβασμό σου. Ο Στρατίκης είναι η υπογραφή σ' ένα σωρό βιβλία της παιδικής μου βιβλιοθήκης και της χρωστάω αυτά που ξέρω, αυτά που πιστεύω, αλλά κυρίως της χρωστάω την αγάπη μου. Οπότε... κυρ Πότη, σ' ευχαριστώ για τον Ηρόδοτο, για το Σεβάχ και τον Κολοκοτρώνη! Τ' ομολογώ. Η αφεντιά μου δεν έμαθε την Ελληνική Μυθολογία απ' τις εκδόσεις Στρατίκη - γι' αυτό φρόντισαν οι Στεφανίδηδες και θα τους εκφράσω ένα εγκάρδιο και μεγάλο ευχαριστώ, άλλη φορά. Απ' τις εκδόσεις Στρατίκη ωστόσο, έμαθα τους Περσικούς Πολέμους και την ιστορία της Μακεδονίας. Έμαθα τα μεγάλα παραμύθια του κόσμου, απ' τα πιο παιδικά (τα Τρία Γουρουνάκια) μέχρι τα πιο ενήλικα (τη Βασίλισσα του Χιονιού και το Σεβάχ). Έμαθα το '21, τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη και τον Κατσαντώνη. Και πάνω απ' όλα, έμαθα τότε, κάτι που χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να το καταλάβω, κι ήταν το πιο σημαντικό απ' όλα. Εκείνα λοιπόν, τα χρόνια της παιδικής αθωότητας, ο Πότης Στρατίκης έριξε μέσ' απ' τα βιβλία του στο μυαλό μου μια πληροφορία, που φύτρωσε, άνθισε κι έγινε συνειδητοποίηση και μεγάλο ξαλάφρωμα. Μου 'μαθε πως η ιστορία, οι ήρωες κι οι μύθοι, δεν είναι τσιφλίκι κανενός. Μου 'μαθε ότι μπορείς να είσαι στην αντίσταση, κι ωστόσο ν' αγαπάς τον Προμηθέα και τον Αθανάσιο Διάκο. Ότι μπορείς (στην ευχή, ας μιλήσουμε καθαρά!) να γουστάρεις τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Περικλή και το Μακρυγιάννη, κι ωστόσο όχι μωρέ, να μην είσαι φασίστας! Κι αν αξίζει χειροκρότημα πραγματικό ο Στρατίκης, πάνω και πρώτ' απ' όλα, γι' αυτό τ' αξίζει. Άλλο που κάποιοι από μας, θα του χρωστάμε και τα μεσημέρια στο χωριό μας. Άλλο που κάποιοι από μας, θα του χρωστάμε και το υλικό της φαντασίας των γονιών μας. Άλλο που κάποιοι από μας, εξαιτίας του Στρατίκη, του Ανεμοδούρα και κάνα δυο ακόμα τύπων, μπορούμε περήφανα να λέμε πως: "Στο Λούκι Λουκ του Γκοσινί και στου Σταν Λι το Σπάιντερμαν, έχουμε ν' απαντήσουμε με Τζίμη Αδαμόπουλο και με. Έχουμε ν' απαντήσουμε μικρούς, δικούς μας σερίφηδες και ήρωες". Κι ας αργήσαμε να μάθουμε ότι αυτοί οι ήρωες δεν είχαν για "μπαμπά" τους το μπαμπά μας. Και το σχετικό link...
  3. Μια πρόσφατη έκδοση του «Μικρού Καου-μπόυ» μας δίνει το έναυσμα για να ξεδιπλώσουμε το νήμα μιας θρυλικής ιστορίας. «Μικρός Σερίφης», «Μικρός Κάου-μπόυ», «Μικρός Αρχηγός», υπερτεύχος «Μικρός Κάου-μπόυ – Ντιάνα», «Γίγας του Φαρ Ουέστ», «Γεράκι του Τέξας», «Μικρός Σερίφης» τσέπης. Όλοι αυτοί οι τίτλοι, τα δυσθεώρητα για τα σημερινά δεδομένα κυκλοφοριακά νούμερα, όλα αυτά τα μικρά θαυμάσια περιοδικά τέμνονταν από μια κοινή συνιστώσα: φιλοξενούσαν όλα τις περιπέτειες της πλέον αγαπημένης παρέας της Άγριας Δύσης: της επονομαζόμενης θρυλικής τετράδας. Η περιπέτεια στην Άγρια Δύση ξεκινά Τζιμ Άνταμς (Δημήτρης Αδαμόπουλος), Πεπίτο Γκονζάλες, Ντιάνα Μόρισον, Τσιπιρίπο. Ο 18άχρονος Ελληνοαμερικανός σερίφης του Τέξας και οι αχώριστοι φίλοι του απέκτησαν ζωή στο χαρτί τον μακρινό Νοέμβριο του 1963 από την πένα του ήδη έμπειρου στον χώρο της λαϊκής λογοτεχνίας – και μετέπειτα σημαντικού εκδότη παιδικής λογοτεχνίας – Πότη Στρατίκη (ο οποίος τότε υπέγραφε με το ψευδώνυμο Κώστας Φωτεινός). Ο «Μικρός Σερίφης» με τα εντυπωσιακά εξώφυλλα του ζωγράφου Θέμου Ανδρεόπουλου έτυχε άκρατης θερμής υποδοχής από το παιδικό/νεανικό αναγνωστικό κοινό της εποχής. Αποτέλεσμα αυτού η κυκλοφορία ενός ακόμη περιοδικού, του «Μικρού Κάου-μπόυ», αυτού που έμελλε να εκτινάξει τη φήμη των χάρτινων παιδιών του νόμου μα και το αισθητικό/καλλιτεχνικό επίπεδο των ελληνικών pulp αναγνωσμάτων σε απρόσιτα επίπεδα ποιότητας. Η δημιουργική σύμπραξη του εξαιρετικού συγγραφέα λαϊκών αναγνωσμάτων Γιώργου Μαρμαρίδη (με σημαντική προϋπηρεσία και στη θρυλική «Μάσκα») και των Θέμου Ανδρεόπουλου / Κωνσταντίνου Ραμπατζή στην καλλιτεχνική διεύθυνση μας πρόσφερε απλόχερα μερικές από τις καλύτερες περιπετειώδεις νουβέλες που κυκλοφόρησαν ποτέ στο είδος. Και μια σειρά τευχών πραγματικά κοσμήματα χάρτινης αισθητικής. Οι ευφάνταστες σεναριακές ιδέες, τα ποικίλα περιπετειώδη στοιχεία, καθώς και μια αισθητά λιγότερη παιδική συγγραφική προσέγγιση σε σχέση με αυτή του Πότη Στρατίκη – ο οποίος παρέμεινε στη συγγραφή και στο τιμόνι του «Μικρού Σερίφη» – εκτίναξαν την αναγνωστική αποδοχή/απόλαυση στοχεύοντας και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Γνωστές και άγνωστες φυλές Ινδιάνων, αδίστακτοι κακοποιοί, μυστηριώδεις χαρακτήρες του Φαρ Ουέστ, μοναχικοί πιστολέρο, συμμορίες ληστών και παράνομων Μεξικανών αποτελούσαν μερικούς μόνο από τους αντιπάλους της αχώριστης παρέας (μας). Μεγαλύτεροι αντίπαλοί τους ο Τούρκος δυνάστης/αρχικακοποιός Ελ Ατατούρκ – ο μοναδικός αντίπαλος που ο Τζιμ Άνταμς μισεί θανάσιμα – και ο Ελ Καπιτάν που τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του αποσκοπούν στην κατάκτηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα θαυμαστά κατορθώματα του 18άχρονου ελληνόπουλου και της ομάδας του ανέθρεψαν γενιές παιδιών και ενθουσιάζουν έως και σήμερα, μένοντας ταυτόχρονα μακριά από τις ανείπωτες υπερβολές της αντίστοιχης παρέας του «Μικρού Ήρωα». Οι αστείρευτες γκάφες του καλοκάγαθου Πεπίτο Γκονζάλες, η παροιμιώδης εξυπνάδα και η γενναιότητα του 12χρονου Τσιπιρίπο, η ομορφιά και το ακατάπαυστο θάρρος της μελαχρινής αμαζόνας Ντιάνας Μόρισον, ο πανέξυπνος σκύλος τους Μπικ, μα κυρίως οι ικανότητες και η ακατάβλητη προσήλωση του αρχηγού τους στον νόμο, στις ηθικές αξίες και στα ιδανικά του συντρόφευσαν γενιές αναγνωστών. Τα περιοδικά με τις περιπέτειες της θρυλικής τετράδας θριάμβευσαν σε κάθε επίπεδο τη δεκαετία του ’70 με πάμπολλους τίτλους, ενώ συνέχισαν απτόητα έως τα μέσα της επομένης. Έκτοτε όμως οι πωλήσεις ακολούθησαν πτωτική πορεία, τα κόμικ κέρδισαν ολοκληρωτικά σχεδόν τις προτιμήσεις των αναγνωστών, οι επαναλήψεις των ιστοριών αποτελούσαν μόνιμη κατάσταση και κάπου εκεί, παρά τις ακόμη αξιέπαινες και άκρως φιλότιμες προσπάθειες των συντελεστών, η αυλαία έπεσε. Όχι άδοξα όμως. Οι τίτλοι τέλους έπεσαν οριστικά με το κλείσιμο του «Μικρού Σερίφη» στις 17 Δεκεμβρίου 1991. Οι υπόλοιποι τίτλοι είχαν ολοκληρώσει την εκδοτική τους διαδρομή λίγο νωρίτερα. Τέλος (αλλά όχι αμετάκλητο) εποχής Τα χρόνια πέρασαν και τα παλιά αυτά περιοδικά έγιναν πολύτιμα κομμάτια συλλογών μα και πολλαπλών αναφορών για κάθε συλλέκτη/αναγνώστη του είδους. Τεύχη συνέχιζαν να αλλάζουν χέρια μεταξύ συλλεκτών και κάπως έτσι η μαγεία των περιπετειών αυτών συνέχισε να απλώνει τα πέπλα της σε μια μικρή μα σεβαστή μερίδα του αναγνωστικού κοινού. Φυσικό επόμενο ήταν τα τελευταία πέντε χρόνια να γευτούμε την έκπληξη μα και την ανείπωτη χαρά της κυκλοφορίας δύο νέων τευχών «Μικρού Σερίφη» (τεύχος 1.469, Ίδρυμα ΣΟΦΙΑ και τεύχος 1.470, Εκδόσεις Μικρός Ήρως), τεσσάρων συλλεκτικών τευχών «Μικρός Κάου-μπόυ» (τεύχη 1219-1222) και ενός συλλεκτικού τεύχους «Μικρός Αρχηγός» (839), τα οποία περιλάμβαναν παλιές και νέες περιπέτειες υπό τη φροντίδα του γράφοντος και του Παναγιώτη Πλαφουτζή (δημιουργού του εξαίρετου magazine «Μικρός Σερίφης» το οποίο αριθμεί ήδη 13 τεύχη). Όμως κάθε μύθος για να μην ξεχαστεί πρέπει να ζήσει ξανά. Έτσι λοιπόν τον Δεκέμβριο του 2016 η συνεργασία του γνωστού συγγραφέα Κωνσταντίνου Ρωμοσιού με τον εξαιρετικό σχεδιαστή Κώστα Φραγκιαδάκη είχε αποτέλεσμα την κυκλοφορία τριών νέων νουβελών με τη θρυλική τετράδα κάτω από τον νέο τίτλο «Άγρια Δύση». Περιπέτειες με κλασική υφή, έμπνευση, σεβασμό στους χαρακτήρες των ηρώων αλλά και με μικρή ανανεωτική διάθεση. Αυτές τις υπέροχες, διαχρονικές ιστορίες – επεξεργασμένες ξανά από τους δημιουργούς τους – καθώς και μια νέα ακυκλοφόρητη μπορείτε να απολαύσετε στο βιβλίο «Νέος Μικρός Καου-μπόυ: Ο Ναγουάλ», το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τον εκδοτικό οίκο Λιβάνη. Το βιβλίο αποτελεί υψηλής ποιότητας έκδοση, πραγματικό απόκτημα για κάθε συλλέκτη/νοσταλγό. Διαβείτε άφοβα λοιπόν αυτό το χάρτινο, συναρπαστικό μονοπάτι που μας ανοίγουν διάπλατα ξανά οι μικροί υπερασπιστές του νόμου στις αφιλόξενες εκτάσεις της Άγριας Δύσης. Είναι διάσπαρτο με εκπλήξεις, γλυκιά νοσταλγία και συνάμα όμορφες συναρπαστικές στιγμές δράσης. Αποκτήστε το βιβλίο και αφεθείτε ξανά στη μαγεία… Νέος Μικρός Καου-μπόυ: Ο Ναγουάλ Κωνσταντίνος Ρωμοσιός ΕΚΔΟΣΕΙΣ Λιβάνη ISBN: 978-960-14-3325-7 ΣΕΛ.: 368 ΤΙΜΗ: € 14,00 Και το σχετικό link...
  4. Παρουσίαση του τελευταίου τεύχους του Μικρού Καουμπόϋ στη ΛΕΦΙΚ Παρουσίαση της έκδοσης του Μικρού Αρχηγού Παρουσίαση της έκδοσης του Μικρού Καουμπόϋ Παρουσίαση της έκδοσης του Μικρού Σερίφη (ή αλλιώς, crc επί τρία )
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.