Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'λευτέρης σταυριανός'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 3 results

  1. Συνέντευξη του εκδότη Λευτέρη Σταυριανού στο περιοδικό δρόμου Σχεδία για το τεύχος 64 (Νοέμβριος 2018)
  2. Είναι δύσκολο να είσαι έφηβος. Πόσο μάλλον «διαφορετικός» και ανήσυχος έφηβος. Και, ακόμη χειρότερα, διαφορετικός και ανήσυχος έφηβος στην ελληνική επαρχία. Οι έφηβοι πρωταγωνιστές του «Hard Rock» παλεύουν να μην ενηλικιωθούν κυνηγώντας το σεξ, ακούγοντας δυνατή μουσική και δοκιμάζοντας ουσίες. Διατηρώντας το χιούμορ τους και παραμένοντας ανυπότακτοι. Η εφηβεία αποτελεί μια μακρά ορμονική έκρηξη και μια εσωτερική επανάσταση – μεταμόρφωση αυτογνωσίας. Συνήθως διαρκεί βασανιστικά πολύ, με ανάμικτα τα συναισθήματα και τη συλλογή εμπειριών που τη συνοδεύουν. Οι νέοι δοκιμάζουν τα πάντα και πειραματίζονται. Για να γνωρίσουν τον εαυτό τους και τον κόσμο ρισκάρουν. Ευτυχώς. Μπορεί κάποιοι να τσακίζονται στα βράχια του καθωσπρεπισμού και των απαγορεύσεων, άλλοι να χάνουν τον έλεγχο αψηφώντας τις κοινωνικές συμβάσεις και άλλοι να ισορροπούν σε τεντωμένο σκοινί για να παραμείνουν νέοι, ενώ ταυτόχρονα όλοι τους ζητούν να μεγαλώσουν και να «ωριμάσουν». Ο Μάρκος και ο Γόγος, λίγο πριν από τα δεκαοκτώ τους, μαθητές στη Σύρο της δεκαετίας του 1990, διανύουν το τέλος της παιδικότητάς τους και στον λίγο χρόνο που τους απομένει προσπαθούν να γευτούν τη χαρά με κάθε τίμημα. Και με πολύ χιούμορ για τους αναγνώστες. Οι περιπέτειες των δύο νεαρών δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Krak Komiks» του Τάσου Μαραγκού από το 2007 έως το 2013 και η έκδοσή τους υπό τον τίτλο «Hard Rock» αποτελεί την πρώτη συλλογή τους σε ενιαίο τόμο από τις εκδόσεις Jemma Press. Στη χορταστική έκδοση των 288 σελίδων, επιπλέον, περιλαμβάνεται μια αδημοσίευτη μέχρι τώρα ιστορία καθώς και ένα flip comic με τη φιλική συμμετοχή δεκαοκτώ Ελλήνων δημιουργών (Δ. Κάσδαγλης, Τόμεκ, Μ. Διαλυνάς, Χ. Σταμπουλής, Κ. Τζωρτζακάκης, Κ. Κυριακάκης, Π. Χριστούλιας, Θ. Ψαρρός, Γ. Γούσης, J. Sapillas, Η. Κυριαζής, Γ. Ρουμπούλιας, Δ. Πανταζής, Δ. Καμένος, Α. Σαλαμαλίκη, Κ. Σκλαβενίτης, Τ. Ζαφειριάδης, Τ. Παπαϊωάννου) που αφηγούνται και καταγράφουν καρέ-καρέ μια μοναδική ψυχεδελική εμπειρία των πρωταγωνιστών. Ο Μαραγκός, με καταγωγή από τη Σύρο, παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια καταπιάνεται στα κόμικς του με πολιτικά ζητήματα, ιδιαίτερα κατά το διάστημα της συνεργασίας του με την «Εφ.Συν.» μέσω των «Αδέσποτων Σκίτσων» που δημοσιεύονταν σε αυτές εδώ τις σελίδες, παραμένει πάντα ένας δημιουργός με έμφαση στο χιούμορ, έστω κι αν αυτό είναι συχνά πικρό και σαρκαστικό. Σε αυτό τον βοηθάνε τα υπέροχα σχέδιά του, οι γκροτέσκες φιγούρες, οι κοφτοί διάλογοι και οι ευφυείς ονοματοποιίες που φέρνουν στον νου τα κόμικς του Peter Bagge από την εποχή του «Hate» αλλά και άλλων μεγάλων των αμερικανικών alternative κόμικς, όπως του Dan Clowes και των αδερφών Hernandez. Στο «Hard Rock» εφαρμόζει αυτήν ακριβώς τη συνταγή της μεγάλης αφήγησης σε συνέχειες, με σταθερούς πρωταγωνιστές που μεγαλώνουν όσο περνάνε τα χρόνια, εξελίσσουν τους χαρακτήρες τους και το πεδίο της δράσης τους, διαμορφώνονται από τις εμπειρίες τους και σταδιακά γίνονται όλο και πιο σύνθετοι και πολυδιάστατοι. Παράλληλα, στο background ξεδιπλώνεται η Ελλάδα των περασμένων δεκαετιών (και σε μεγάλο βαθμό τού σήμερα) με όλες τις παθογένειες των μικρόκοσμων της ελληνικής επαρχίας, με τους συντηρητικούς και οπισθοδρομικούς γονείς, τους φονταμενταλιστές παπάδες, τους θρησκόληπτους και αυταρχικούς δασκάλους σε ένα αφιλόξενο και εχθρικό σχολείο, τη διαρκή και αθεράπευτη παράνοια του ελληνικού στρατού, τα τραγελαφικά αποτελέσματα της προσκόλλησης στον τουρισμό ως πανάκειας κ.λπ. Χωρίς ποτέ να απουσιάζει η πλάκα και ο σαρκασμός προς όλα αυτά τα πρόσωπα-ιδεότυπους της νεοελληνικής τραγωδίας. «Πίσω από το χιούμορ και τον χαβαλέ, πίσω από όλες τις αστείες καταστάσεις και τα ευτράπελα στις ζωές του Μάρκου, του Γόγου και των άλλων ηρώων του “Hard Rock”, της σειράς που επί μία δεκαετία δημοσιευόταν στο “Krak Komiks”, κρύβεται ένας έφηβος που ουρλιάζει στα μούτρα μας: “Δε σε γουστάρω, ρε φίλε!” Και ο έφηβος αυτός δεν γουστάρει ούτε εμάς ούτε τον κόσμο που χτίσαμε γι’ αυτόν, ούτε το ψέμα ούτε την αδικία, ούτε τους πολιτικούς ή θρησκευτικούς “σωτήρες”. Ίσως κάποιες φορές να μη γουστάρει ούτε τον ίδιο του τον εαυτό, γιατί μπορεί να συμβιβάζεται και δεν γουστάρει τον συμβιβασμό», επισημαίνει ο Λευτέρης Σταυριανός προλογίζοντας την έκδοση. Ενώ ο Τάσος Παπαϊωάννου στο εισαγωγικό του σημείωμα τονίζει: «Πέρα, όμως, από τις Hard Rock καταστάσεις που βιώνουν οι χαρακτήρες και που μας θυμίζουν κομμάτια της δικής μας Hard Rock ζωής, αυτό που μας συνδέει ως αναγνώστες (και ανθρώπους) περισσότερο με τον Μάρκο είναι το άγχος του -που διέπει τις σελίδες του comic- για το μέλλον, η αβεβαιότητα για το τι θα του συμβεί μετά». Αυτό το άγχος κάνει τον αναγνώστη σύμμαχο και συνοδοιπόρο του Μάρκου. Και έμμεσα τον επανατοποθετεί σε μια απότομα διακοπείσα νεότητα που, αν και απρόβλεπτα σκληρή όταν βιωνόταν, στις μνήμες επανέρχεται πάντα νοσταλγικά ως αστεία, γλυκιά και γεμάτη προσδοκίες ελευθερίας και ανατροπής. Για να απαλύνει τον πόνο από τις αλλεπάλληλες ήττες του μέλλοντος. Η επίσημη παρουσίαση του «Hard Rock» θα γίνει σήμερα, Σάββατο 20 Μαΐου, στις 7 το απόγευμα στο White Rabbit (Σολωμού 12, Εξάρχεια). Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο δημιουργός του Τάσος Μαραγκός, ο εκδότης Λευτέρης Σταυριανός και ο ιστορικός τέχνης Γιάννης Κουκουλάς. Την Παρασκευή 26 Μαΐου, ο Τάσος Μαραγκός θα βρίσκεται στο βιβλιοπωλείο Tilt (Ασκληπιού 37) από τις 5 έως τις 9 το βράδυ για να υπογράψει αντίτυπα των βιβλίων του και να ανταλλάξει απόψεις με τους αναγνώστες του. Και το σχετικό link...
  3. Και όμως, εκδίδονται ακόμα ελληνικά κόμικς! Το απόσπασμα του Τόμεκ από το Κουλούρι με πρωταγωνιστή τον Λευτέρη Σταυριανό θα μπορούσε να τιτλοφορείται: «Ο φόβος του εκδότη πριν από ένα φεστιβάλ κόμικς» Συντάκτης: Γιάννης Κουκουλάς Παρά την πολυετή οικονομική κρίση που έχει σημαδέψει κάθε πτυχή της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής, υπάρχουν δημιουργοί κόμικς που παραμένουν ενεργοί, παραγωγικοί και δραστήριοι. Και υπάρχουν εκδότες, πρόθυμοι να κυκλοφορήσουν τις δουλειές τους. Ενας από τους λίγους Ελληνες εκδότες που δεν το βάζει κάτω και επιμένει στα ελληνικά κόμικς είναι ο Λευτέρης Σταυριανός της Jemma Press. Σε λίγες ημέρες αρχίζει το φεστιβάλ του Comicdom όπου, όπως έχετε προαναγγείλει, θα παρουσιάσετε 11 νέα κόμικς Ελλήνων δημιουργών. Λίγο παράταιρο δεν μοιάζει αυτό για την εποχή μας; Σίγουρα φαίνεται παράταιρο σε πρώτη ανάγνωση, αλλά εν τέλει δεν είναι. Κατ' αρχάς πέντε από αυτά γίνονται με την υποστήριξη της ΙΟΝ Σοκοφρέτα και του socomic.gr. Είναι κόμικς που πρώτα έχουν παρουσιαστεί στην πλατφόρμα socomic και οι καλοί αυτοί άνθρωποι καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος της έκδοσης. Τα υπόλοιπα έξι είναι αποκλειστικά εκδόσεις της Jemma Press, αλλά δεν πρόκειται για πολυσέλιδες δουλειές ή ακριβές παραγωγές. Εξάλλου η εκδοτική κίνηση στα κόμικς έχει επικεντρωθεί πάνω στο Comicdom Con, δεν είναι δηλαδή όπως παλαιότερα που κυκλοφορούσαν κόμικς όλο τον χρόνο. Αν κάποιος δημιουργός έχει μια καινούργια δουλειά, φυσικά προτιμά να την εκδώσει τις ημέρες του Comicdom παρά σε κάποια άλλη, τυχαία ημερομηνία προκειμένου να έχει τη μεγαλύτερη δυνατή διείσδυση σε ένα ευρύτερο κοινό. Αναφορικά με την κρίση στα κόμικς αναμφίβολα και υπάρχει, αλλά υπάρχει και η ανυπέρβλητη ανάγκη των δημιουργών να εκφραστούν καθώς και το κοινό που περιμένει εναγωνίως να εισπράξει τους καρπούς αυτής της έκφρασης. Το ότι ζούμε κάτω από αυτό το οικονομικό καθεστώς δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να σημαίνει πως θα ξεχάσουμε κι αυτά που αγαπάμε. «Το Πτώμα» (αριστερά) των Τ. Ζαφειριάδη, Γ. Παλαβού και Θ. Πέτρου κυκλοφόρησε πρόσφατα στη Γαλλία. Το «The Very Closed Circle» (δεξιά) από μια πλειάδα Ελλήνων δημιουργών κόμικς είναι μια πρωτοποριακή πειραματική ανίχνευση των ορίων των κόμικς Εχετε καταφέρει να σταθείτε όρθιος εκδοτικά παρά την οικονομική καταιγίδα εναντίον του βιβλίου. Τι είναι αυτό που σας κρατά «ζωντανό»; «Νεκροζώντανο», θα έλεγα! Κοιτάξτε, θα μπορούσα να πω απλά πως είναι θέμα επιλογών, αλλά σίγουρα παίζει ρόλο και ο παράγοντας τύχη. Παραμένουμε ζωντανοί αλλά όχι χωρίς πληγές. Κατά την τελευταία εξαετία που μαίνεται αυτή η αρρωστημένη κατάσταση στη χώρα μας έχω αναγκαστεί να κλείσω το δεύτερο Jemma Books & Comics, να διακόψω τη συνεργασία με πολύτιμους συνεργάτες και να συρρικνώσω την παραγωγή των εκδόσεών μας σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ολα αυτά μαζί και πιθανόν κι άλλα, όπως το γεγονός πως η Jemma Press κινείται σε μια αγορά πολύ μικρή για τους «μεγάλους» του βιβλίου, μας κρατούν ακόμα ζωντανούς. Ποιες είναι οι κρατικές πολιτικές και παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να γίνουν στον τομέα σας ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση; Καλά, πλάκα μού κάνετε, ε; Θα ήταν αστείο να ρωτάμε κάτι τέτοιο όταν το κράτος στέκεται σαν δήμιος απέναντι στον πολίτη. Τι να την κάνεις την κρατική παρέμβαση σε οποιοδήποτε πολιτιστικό επίπεδο όταν εξαθλιώνεις τον κόσμο σε σημείο που όχι κόμικς δεν μπορεί να αγοράσει, αλλά ούτε τα απολύτως αναγκαία για να ζήσει; Πρόσφατα, ένας φίλος εκδότης μού είπε πως το να πουλάς κόμικς στην Ελλάδα σήμερα, είναι σαν να πουλάς χιονοπέδιλα στη Σαχάρα. Η όποια κρατική παρέμβαση πρέπει να γίνεται στο ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο. Ας φροντίσουν πρωτίστως να μη φορολογούν τον κόσμο σαν να μην υπάρχει αύριο και είμαι σίγουρος πως ο κόσμος αυτός θα βρει πέντε ευρώ να αγοράσει ένα κομικσάκι. Οι νέες εκδόσεις της Jemma Press θα κυκλοφορήσουν κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ Comicdom (15-17 Απριλίου Στο παρελθόν έχετε εκδώσει Jeff Smith, Milo Manara, Bryan Talbot και τόσους ακόμα σπουδαίους ξένους δημιουργούς. Τα τελευταία χρόνια γιατί επιμένετε στην έκδοση βιβλίων σχεδόν αποκλειστικά από Ελληνες δημιουργούς; Για δύο λόγους: γιατί στην περίπτωση των μεταφρασμένων έργων τα κόστη εκτινάσσονται, με τις προκαταβολές των δικαιωμάτων, τα έξοδα μετάφρασης κ.λπ. και λόγω της τεράστιας, ποιοτικά και ποσοτικά, εγχώριας προσφοράς σε όλα τα επίπεδα. Οταν σας προσεγγίζει ένας νέος Ελληνας δημιουργός για να σας δείξει τη δουλειά του πώς τον αντιμετωπίζετε όταν η δουλειά δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις σας; Πάντα προσπαθώ να είμαι ειλικρινής χωρίς να γίνομαι αγενής. Τις περισσότερες φορές το καταφέρνω, κάποιες όχι. Αυτό έχει να κάνει και με τη δεκτικότητα του δημιουργού στην κριτική. Απλά θεωρώ πως είναι άδικο και για εμένα και πολύ περισσότερο για εκείνον να μην είμαι ειλικρινής απέναντι στο έργο του και εν τέλει πολύ κακό και για την ίδια την κόμικς σκηνή. Δύο ακόμα από τις νέες εκδόσεις της Jemma Press Ποιες είναι οι συμβουλές σας προς τους νέους δημιουργούς ώστε να καταφέρουν να δουν το έργο τους να κυκλοφορεί και να βρίσκει αγοραστές; Δυστυχώς οι εποχές της διαφήμισης έχουν μάλλον τελειώσει. Υπάρχει όμως το κομμάτι της προώθησης από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μια παρατήρηση που έχω κάνει είναι πως οι δημιουργοί που, ασχέτως με την όποια προώθηση γίνεται από τον εκδοτικό οίκο, κοινοποιούν τη δουλειά τους μόνοι τους έχουν καλύτερες πωλήσεις. Θεωρώ πως η παρουσία στις διάφορες πλατφόρμες και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για έναν δημιουργό είναι όχι μόνο αναπόφευκτη αλλά και απαραίτητη αν θέλει να έχει μια καλύτερη τύχη το έργο του. Πρόσφατα συμπληρώσατε 14 χρόνια ζωής ως εκδοτικός οίκος και 18 ως βιβλιοπωλείο και το «γιορτάσατε» με ένα πάρτι «ενηλικίωσης». Πόσο θεωρείτε ότι ενηλικιώθηκαν τα κόμικς στην Ελλάδα ιδιαίτερα την τελευταία εξαετία; Η αλήθεια είναι πως την τελευταία εξαετία έχουμε δει πολύ αξιόλογες δουλειές τόσο σε επίπεδο σεναρίου όσο και σχεδιαστικά. Είναι προφανές πως οι Ελληνες δημιουργοί του «νέου κύματος» έχουν ωριμάσει όχι μόνο διαβάζοντας τους πρωτοπόρους του χώρου, αλλά και ζώντας και δημιουργώντας μέσα στο αντίξοο περιβάλλον της ελληνικής πραγματικότητας, γεγονός που έχει κάνει τις δουλειές τους περισσότερο «μεστές» και μετρημένες και κυρίως στο κομμάτι του σεναρίου όπου υπήρχε πρόβλημα στο παρελθόν. Αυτό έχει αποτέλεσμα με τη σειρά του να εκπαιδεύει μια καινούργια γενιά περισσότερο απαιτητικών αναγνωστών και τελικά να οδηγεί σε μια αναβαθμισμένη εικόνα της ελληνικής σκηνής κόμικς. Δύο νέες εκδόσεις της Jemma Press που θα κυκλοφορήσουν κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ Comicdom Πριν από αρκετά χρόνια, όταν κυκλοφόρησε το δίτομο Eternauta από τις εκδόσεις σας, ένα αριστουργηματικό έργο αλλά όχι ιδιαίτερα δημοφιλές και σίγουρα όχι προορισμένο για υψηλές πωλήσεις, είχατε δηλώσει ότι το πράξατε γιατί θέλατε να μάθετε το τέλος καθώς κατά την πρώτη του δημοσίευση σε ελληνικά περιοδικά τη δεκαετία του 1970, η ιστορία είχε διακοπεί πριν από την ολοκλήρωσή της. Είναι επαγγελματική στάση αυτή; Οχι, δεν είναι. Σε πολλές περιπτώσεις λειτουργώ παρορμητικά και μερικές φορές μού έχει βγει σε καλό. Η περίπτωση του Eternauta είναι μία από αυτές, μια και πήγε αρκετά καλά εμπορικά. Πρέπει μάλλον να ήταν αρκετοί αυτοί που ήθελαν, σαν εμένα, να μάθουν το τέλος. Ανήκετε στη γενιά αναγνωστών που γνώρισαν τα ενήλικα κόμικς και κυρίως τα ευρωπαϊκά από τη «Βαβέλ». Είστε επίσης βαθύτατος γνώστης των αμερικανικών κόμικς. Τι σας συγκινεί περισσότερο σήμερα; Αν είχατε τη δυνατότητα, τι θα προτιμούσατε να εκδίδετε; Με καλύπτει πλήρως που ασχολούμαι σχεδόν αποκλειστικά με την ελληνική σκηνή. Οχι μόνο δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις άλλες, αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις έχει νεύρο, συναισθηματική φόρτιση και μια εκφραστική δεινότητα που την καθιστά μοναδική. Επιτέλους ξεφύγαμε από αυτή την αηδία «Ε, για ελληνικό καλό είναι» και μπορούμε να κοιτάμε ακόμα και προς τα έξω. Μερικές ακόμα από τις νέες εκδόσεις της Jemma Press Το κοινό στην Ελλάδα δεν βρίσκεται πλέον στη φάση τής συλλήβδην θεώρησης των κόμικς ως παραλογοτεχνικών προϊόντων μιας μαζικής υποκουλτούρας, δεν τα αποκαλεί πια «μικιμάου». Τι πιστεύετε ότι συνετέλεσε σε αυτή την πρόοδο; Μπορεί να μην τα αποκαλεί «μικιμάου», αλλά ο περισσότερος κόσμος ακόμα εξακολουθεί να τα θεωρεί «ιδιαιτερότητα». Το γεγονός ότι πλέον αναγνωρίζεται πως υπάρχουν, δεν σημαίνει πως το ευρύτερο κοινό τα έχει αγκαλιάσει και τα έχει αποδεχτεί ως αυτό που ακριβώς είναι, ως μια αυτόνομη αφηγηματική τέχνη δηλαδή. Σε πολλές περιπτώσεις λειτουργεί ως «hype», είναι κάτι πολύ «cool» και «ωραία φάση» και «ουάου, κόμικς! Δεν διαβάζω εγώ, αλλά η κολλητή μου είναι μεγάλη geek!». Στην πραγματικότητα το κοινό που διαβάζει είναι πολύ μικρό. Οι υπόλοιποι προτιμούν να αγοράσουν κάποιο t-shirt με έναν χαρακτήρα που πιθανόν να μην έχουν διαβάσει ποτέ, ούτε μια ιστορία του. Ισως ακούγομαι κυνικός αλλά πιστέψτε με, είναι η πικρή αλήθεια. Είναι όμως ένα κοινό ανεκτικό απέναντι στα κόμικς και ειδικότερα στα «ιδιαίτερα» και «διαφορετικά» που ξεφεύγουν από τις νόρμες των mainstream ή είναι ένα συντηρητικό κοινό που αρκείται σε αυτά που ξέρει και εμπιστεύεται; Κατά τις συνήθειες του παρελθόντος, το ελληνικό κοινό είναι πάντα πολύ διαφορετικό στα γούστα του και χωρίζεται σε «υποφυλές» με μονομανίες στις προτιμήσεις του. Αν έπρεπε, όμως, να βγάλω έναν μέσο όρο, θα έλεγα πως στην πλειονότητά του, το κοινό στην Ελλάδα είναι μάλλον συντηρητικό, χωρίς μεγάλη ανοχή σε πειραματισμούς και με ροπή προς το γνωστό και το πεπατημένο. Πηγή Αφιέρωμα στον εκδοτικό οίκο
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.