Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αναζήτηση στην Κοινότητα

Εμφάνιση αποτελεσμάτων για ετικέτες 'κψμ'.

  • Αναζήτηση ανά ετικέτες

    Πληκτρολογήστε ετικέτες χωρισμένες με κόμματα.
  • Αναζήτηση ανά συγγραφέα

Τύπος περιεχομένου


Ενότητες

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

Δεν υπάρχουν αποτελέσματα για εμφάνιση.

Δεν υπάρχουν αποτελέσματα για εμφάνιση.


Βρείτε αποτελέσματα σε ...

Βρείτε αποτελέσματα που ...


Ημερομηνία Δημιουργίας

  • Αρχή

    Τέλος


Τελευταία ενημέρωση

  • Αρχή

    Τέλος


Φιλτράρετε με αριθμό ...

Εγγραφή

  • Αρχή

    Τέλος


Ομάδα


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


Πόλη


Επάγγελμα


Ενδιαφέροντα

Βρέθηκε 53 αποτελέσματα

  1. zoo

    ΜΗΤΣΟΣ ΚΥΚΛΑΜΙΝΟΣ - ΟΛΑ ΜΕΣΑ

    Μήτσος Κυκλάμινος - Όλα Μέσα του Soloup Πρόλογος: Εύη Σαμπανίκου, Αβραάμ Κάουα, Πάνος Κρητικός Εισαγωγή : Γιώργος Σιούνας Σημειώσεις, επιμέλεια: Γιάννης Κουκουλάς Τιμή: 12,54 ευρώ Από την παρουσίαση της εκδοτικής: Το? «θρυλικό» Ελληνόπουλο των σελίδων της «Βαβέλ», ο Μήτσος Κυκλάμινος του Soloup, ξαναχτυπά! Αυτή τη φορά ολοκληρωμένος σε έναν τόμο 168 σελίδων των εκδόσεων ΚΨΜ που περιέχει όλες τις ιστορίες του Κυκλάμινου. Ιστορίες δημοσιευμένες στο περιοδικό «Βαβέλ», κυρίως μεταξύ 1989 και 1992 αλλά και σκόρπιες, μέχρι και το 2004, διανθισμένες με παλιές και νεότερες γελοιογραφίες, κάποιες από το «Ποντίκι» και κάποιες αδημοσίευτες. Την ιστορική αυτή επανέκδοση συμπληρώνουν με ένα περιεκτικότατο εισαγωγικό κείμενο η Εύη Σαμπανίκου, ο Αβραάμ Κάουα και ο Πάνος Κρητικός ενώ ...σημειώσεις κρατούν ο Γιώργος Σιούνας από τη «Βαβέλ» και ο Γιάννης Κουκουλάς. Ασπρόμαυρο κερασάκι στην τούρτα, η πρώτη-πρώτη ιστορία του Κυκλάμινου που δεν δημοσιεύτηκε ποτέ... ...και από το μετόπισθεν... : Το ΟΛΑ ΜΕΣΑ είναι ένα ισχυρό αγγειοσυσταλτικό διά την συμφόρησιν του λάρυγγος. Καταπολεμά το γέλιο, απελευθερώνει τις κακοσμίες του στόματος και ανακουφίζει τις μύγες και τα κουνούπια. ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ: Δυσπεψία, κακαδούγκες στη μύτη, πόρδοκες, εκκωφαντικές κενώσεις, σεξουαλικοί κνησμοί. ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ: Υπερευαισθησία στο άλμπουμ. Αίσθησις του ανικανοποίητου, απώλεια χρημάτων, αναστεναγμοί, σφαλιάρες στο βιβλιοπώλη, επίμονη τσαλαπάτησις του λευκώματος. ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: Ανάγνωσις 1-2 φορές ημερησίως ανάσκελα ή μπρούμυτα με δονητή ή σταυροπόδι με φραπέ και χαντσφρί. Οι εγχειρισμένοι και οι έγκυες καλύτερα να δουν ντοκυμαντέρ με γαζέλες. ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ: Κυκλοφορεί σε εργονομικό άλμπουμ με ένα απίθανο εξώφυλλο και ένα χαζό σημείωμα στο μετόπισθεν. ΠΡΟΣΟΧΗ! Φυλάσσεται σε θερμοκρασία κομμωτηρίου. Πλένετε τα χέρια σας με άφθονο νερό και σαπούνι μετά την χρήσιν. Σε περίπτωση υπερδοσολογίας καλέστε κτηνίατρο. Κρατήστε τον κτηνίατρο μακριά από τα παιδιά. Κέντρο δηλητηριάσεων 210 77.93.777. Θα τηρηθεί αυστηρά η σειρά προτεραιότητος. Προσωπικά έλιωσα στο γέλιο! Όχι μόνο από τις ανεπανάληπτες και full καυστικές ιστορίες, αλλά και από την απερίγραπτη Pythonική εισαγωγή..! Εξωτερικά links: KAPSIMI (ΚΨΜ) publications soloup.gr Εσωτερικό link: Soloup --- Το μέλος soloup πρόσθεσε ΕΔΩ και ΕΔΩ: (σνιπ) Τα παιδιά αυτά (Σαμπανίκου, Κάουα, Κρητικός) όπως και ο Κουκουλάς που είχαν την επιμέλεια του βιβλίου, έκαναν καταπληκτική δουλεια. Βρήκαν πράγματα που δεν θυμάμαι να τα είχα πει ποτέ σε κανέναν. (Πχ ότι το όνομα του αρλεκίνου "Σνάπορατς" είναι από την "Πόλη των γυναικών" του Φελίνι). Και πράγματα που εγώ είχα ξεχάσει! Και φυσικά αυτό το κείμενο, είχε όπως καλά είπες, ιδιόμορφο χιούμορ που οφείλεται κατα κύριο λόγο στον Αβραάμ Κάουα. (σνιπ) ο Μήτσος Κυκλάμινος γινόταν ίσως στην πιο όμορφη περίοδο της ζωής μου (λόγω της τρέλας, της παρέας και των φοιτητικών μου χρόνων). Επίσης γινόταν σε μια περίοδο όπου η "γεωγραφία" των ελληνικών κόμικς ήταν τελείως διαφορετική. Έτσι, κατά κάποιο τρόπο είναι και λίγο...κειμήλιο. Θα ήταν πολύ δύσκολο να ξαναεπέμβω στις ιστορίες (πέρα άπό την γραμματοσειρά) γιατί στο τέλος θα έπρεπε να τις ξανακάνω από την αρχή και θα χανόταν η αυθεντικότητα, καλή ή κακή, που είχαν όταν τις έφτιαχνα. Έτσι, προτιμήσαμε την 'βαρβάτη" εισαγωγή ώστε να εξηγηθούν κάποια πράγματα σε σχέση με την εποχή που δημοσιευόταν ο Κυκλάμινος παρά να παρέμβουμε ουσιαστικά στις ιστορίες. Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο τον Retroplaymo.
  2. Dr Paingiver

    ΤΕΡΜΙΝΟΥΣ

    Τον Λευτέρη Παπαθανάση τον γνωρίσαμε από το αξιόλογο κόμικ του Πάπισσα Ιωάννα. Κατάγεται από ένα χωριό στα Τζουμέρκα, το Βουλγαρέλι. Το χωριό του βρέθηκε πολλές φορές στο επίκεντρο τόσο της αντίστασης κατά των ναζί, όσο και μετά την απελευθέρωση στο επίκεντρο του εμφυλίου πολέμου. Ο Παπαθανάσης συλλέγει λοιπόν πραγματικές ιστορίες που άκουσε από τους πρεσβύτερους συγχωριανούς του και τις αποδίδει στο κοινό με την μορφή του κόμικ. Με το όρο Τέρμινους ονομάστηκε η τελική επίθεση των κυβερνητικών δυνάμεων για την πλήρη εξάλειψη και εκδίωξη των εναπομεινάντων ανταρτών σε όλη την επικράτεια. Αυτόν ακριβώς τον όρο επέλεξε και σαν τίτλο του κόμικ. Όπως γράφει ο ίδιος, προσπάθησε να κρατήσει στις αφηγήσεις τους ανθρώπους όλων των μερών. Όμως, όπως πάλι ο ίδιος γράφει παρακάτω, επικρατούν οι εξιστορήσεις της δικής του μεριάς, αυτής που συνετάχθη με τον ΕΛΑΣ. Αυτό ακριβώς είναι και το Τέρμινους. Ένα στρατευμένο κόμικ που διηγείται ιστορίες με συγκεκριμένο τρόπο. Άρα μπορεί να σας αρέσει, μπορεί και όχι. Το σχέδιό του, παρά τα όσα έχουν γραφτεί γι αυτό, εμένα μου άρεσε. Υπήρξαν στιγμές στο κόμικ που τις βρήκα πολύ δυνατές. Για το σενάριο τώρα δεν έχω να πω κάτι. Αλλού καλό, αλλού όχι, αλλά πάντα στα ίδια πατήματα. Θεωρώ τον Παπαθανάση πάντως καλό κομίστα (βιβλία του δεν έχω διαβάσει) και πιστεύω ότι μπορεί να καθιερωθεί και σε άλλα μονοπάτια. Η έκδοση του ΚΨΜ πολύ καλή, με εκτεταμένο πρόλογο του δημιουργού στην αρχή και πλούσιο φωτογραφικό και επεξηγηματικό υλικό στο τέλος. Συνίσταται μόνο σε όσους μπορούν να το διαβάσουν αποστασιοποιημένα.
  3. Kabuki

    ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΙΡΗΝΗ

    Τιμή: 6, 30 € από το οπισθόφυλλο: «Πόλεμος των Πολιτισμών», «Πάλη των Τάξεων», «Μάχη κατά της ακρίβειας», «Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας», «Στράτευση για τη σωτηρία του πλανήτη», - τόσα πολεμικά μέτωπα κι όμως, όποιον και να ρωτήσεις, θα σου πει ότι ζούμε την πιο μακρά περίοδο ειρήνης εδώ και αιώνες. Οι 12 αυτοτελείς ιστορίες αυτού του τόμου, αντλώντας υλικό από την πρόσφατη επικαιρότητα (η ιστορία με τα σκίτσα του Μωάμεθ, οι κάμερες παρακολούθησης, ο τυχοδιωκτισμός των πολυεθνικών, το ράλι της τιμής του πετρελαίου), περιστρέφονται γύρω από αυτό και άλλα οξύμωρα. Παράγει πολλούς φτωχούς ο πλούτος. Πολλούς σκλάβους η ελευθερία. Πολλά νέα σύνορα η παγκοσμιοποίηση. Πολύ αυταρχισμό η δημοκρατία. Πολύ Ιστορία το «Τέλος της Ιστορίας». Πολύ πόλεμο η Διαρκής Ειρήνη. Λοιπόν... μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις! Πολύ διεισδυτική ματιά στα τεκταινόμενα των καιρών (εγχώρια και μη), καυστικότατο χιούμορ, προσεγμένο σχέδιο... το συνιστώ ανεπιφύλακτα! ( να συμπληρώσω ότι το άλμπουμ προλογίζει ο Στάθης και ότι οι 12 ιστορίες δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Γαλέρα ) Αφιέρωμα στον Σπύρο Δερβενιώτη
  4. YOSHIMITSU

    ΝΕΑ ΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΨΜ

    Εκτός από τον Οθέλο - μια pulp τραγωδία για το οποίο μας ενημέρωσε ο φίλος GeoTrou ΕΔΩ Αναμένουμε από την εκδοτική ΚΨΜ όπως αναφέρονται στον κατάλογο τους του 2017 τα: Οκτωβριανή Επανάσταση - Η ιστορία της σε κόμικς - υπό έκδοση Οκτώβριος 2017 Σενάριο: Βασίλης Λιάσης Σκίτσο-εικονογράφηση: Νάσος Σταυρόπουλος Η μάχη της Zacatecas - Pancho Villa - υπό έκδοση Οκτώβριος 2017 Κείμενα: Paco Ignacio Taibo II Εικονογράφηση: atelier des grands pechers Ωπ... υπάρχει και ψηφιακά ο κατάλογος τους. Σελίδα 50 για τα παραπάνω. http://www.kapsimi.gr/sites/default/files/pdfs/kapsimi-katalogos-2017.pdf
  5. Νύχτες με Αέρα – Η ανατρεπτική ποίηση συναντά το πολιτικό comic Οι τέχνες συχνά συνομιλούν μεταξύ τους και συνήθως όταν το κάνουν αυτό μας προσφέρουν μαγευτικά αποτελέσματα. Η συχνότερη και πιο δημοφιλής επικοινωνία είναι αυτή μεταξύ της λογοτεχνίας και του κινηματογράφου. Όμως και άλλες τέχνες, που βασίζονται στην εικόνα εμπνέονται συχνά απ’ τη λογοτεχνία. Από αυτές δεν θα μπορούσε να λείπει και η τέχνη των comics. Όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια βλέπουμε και το ελληνικό comic (το οποίο βρίσκεται σε φάση ποιοτικής και ποσοτικής ανάπτυξης) να εμπνέεται από λογοτεχνικά κείμενα όλων των ειδών. Χαρακτηριστικότερη, ίσως, είναι η περίπτωση της comic μεταφοράς του Ερωτόκριτου απ’ τους Γούση, Παπαμάρκο και Ράγκο, αλλά και η comic απόδοση της Πάπισσας Ιωάννας, από τον Λευτέρη Παπαθανάση. Αλλά και πολλά ακόμα έργα της ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας έχουν εμπνεύσει τους έλληνες κομίστες τα τελευταία χρόνια, ενώ μια ενδιαφέρουσα απόδειξη του υπαρκτού ενδιαφέροντος για συνομιλία, από την πλευρά του ελληνικού comic, είναι η συχνή παρουσία ποιημάτων σε comic μεταφορά απ’ τον Μπλέ Κομήτη, ένα περιοδικό που φιλοδοξεί τον τελευταίο χρόνο μέσα από τις σελίδες του να αναδείξει το ταλέντο και τις τάσεις της ελληνικής comic σκηνής. Σε αυτό το πλαίσιο κινείται και το έργο του Κυριάκου Μαυρίδη, τον οποίο γνωρίσαμε πριν λίγα χρόνια, απ’ τις εκδόσεις ΚΨΜ, με τις comic μεταφορές ποιημάτων του Νίκου Καββαδία στο «Ο θάνατος του William George Allum». Συνεχίζοντας σε παρόμοιο ύφος ο Μαυρίδης στις «Νύχτες με Αέρα», πάλι απ’ τις εκδόσεις ΚΨΜ, εικονογραφεί 5 ποιήματα, τα οποία αναμετρώνται -με διαφορετικό τρόπο το καθένα- με εκφάνσεις του φασισμού. Ο Ναζίμ Χικμέτ και ο Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα είναι ανάμεσα στους ποιητές, που εμπνέουν τον Μαυρίδη και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο… Οι ιστορίες που εικονογραφεί ο Μαυρίδης ασχολούνται με θέματα όπως οι πρόσφυγες και ο ρατσισμός, ο ισπανικός εμφύλιος και η αντιφασιστική πάλη, αλλά και οι μετανάστες στη σύγχρονη εργασιακή καπιταλιστική εκμετάλλευση. Έτσι, στις ιστορίες του comic του αλληλοδιαπλέκονται ο ιστορικός προβληματισμός με την σκληρή καθημερινή πραγματικότητα, καταδεικνύοντας τους υπαίτιους για την κατάσταση των πρωταγωνιστών, δείχνοντας ότι φταίνε από κοινού οι ρατσιστικές – αντιμεταναστευτικές πολιτικές, οι φασίστες και τελικά ο ίδιος ο καπιταλισμός. Με αυτό τον τρόπο το comic του Κυριάκου Μαυρίδη δεν μένει μόνο στον αντιφασισμό, αλλά μέσα στις σελίδες του ασκεί κριτική συνολικά στο καπιταλιστικό σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει. Πέρα από τα ποιήματα, τα οποία αποτελούν το κέντρο των ιστοριών του comic, ο Μαυρίδης αναφέρει και τις άλλες πηγές απ’ τις οποίες εμπνεύστηκε, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν πολιτικά βιβλία, όπως ο «Έβδομος άνθρωπος» των Τζων Μπέργκερ και Τζην Μορ, που κυκλοφορεί στα ελληνικά απ’ τις εκδόσεις Antifa Scripta και αφορά την εμπειρία της μετανάστευσης πριν το 1975. Μάλιστα, ένα απ’ τα πιο χαρακτηριστικά δισέλιδα του comic προέρχεται από μια φωτογραφία του συγκεκριμένου βιβλίου, την οποία εικονογράφησε και η οποία παρουσιάζει μετανάστες σε αλυσίδες έτοιμους να παλέψουν για τα δικαιώματά τους. Η εικονογραφημένη αποτύπωση της ριζοσπαστικοποίησης των μεταναστών συνοδεύεται και από ένα δυνατό παράθεμα του βιβλίου των Μπέργκερ και Μορ σχετικό με την πολιτικοποίηση των μεταναστών – εργατών: «Στη ζωή του ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο -και πάντοτε αρνητικά- με το όλο σύστημα. Τα στάδια της σκέψης του διευρύνονται, ανάλογα γίνονται πολύ πιο πλατιά απ’ αυτά των θεωρητικών μέσα στο σύστημα. Έτσι, πολύ λίγοι μετανάστες, μια χούφτα ίσως, γίνονται επαναστάτες.» Το σχέδιο του Κυριάκου Μαυρίδη είναι ιδιαίτερο. Το comic του σε καμία περίπτωση δεν έχει τις καρτουνίστικες απεικονίσεις που συναντάμε συχνά στα δημοφιλή comic της μαζικής κουλτούρας. Αντίθετα, ο Μαυρίδης πειραματίζεται με διάφορες τεχνοτροπίες. Χαρακτηριστικότερη ιστορία για το επίπεδο του πειραματισμού του καλλιτέχνη είναι η εικονογράφηση του ποιήματος «Let us describe», στο οποίο συνδυάζει το comic με το κυβιστικό στυλ, δίνοντας ένα αρκετά πρωτότυπο αποτέλεσμα. Αλλά και σε άλλες περιπτώσεις, η εικονογράφηση του Μαυρίδη θα μας θυμίσει λιγότερο comic και περισσότερο μικρούς ζωγραφικούς πίνακες, εμπλουτισμένους με ποιητικούς στίχους. Τέλος, σημαντικό είναι ότι στην τελευταία σελίδα κάθε εικονογραφημένου ποιήματος βρίσκουμε τα σχόλια του σχεδιαστή, ο οποίος προσπαθεί να μας ξεναγήσει στο καλλιτεχνικό του εργαστήρι. Άλλες φορές μιλάει για τις πηγές απ’ τις οποίες εμπνεύστηκε την εικονογράφηση, ενώ άλλες φορές σχολιάζει το ποίημα που επέλεξε να εικονογραφήσει. Σε κάθε περίπτωση τα σχόλια του Μαυρίδη είναι ιδιαίτερα εύστοχα, προκειμένου να αναστοχαστούμε τις προηγούμενες σελίδες του comic και ίσως να ξαναγυρίσουμε σε αυτές και να τις ξαναδιαβάσουμε υπό το πρίσμα των όσων μας επισήμανε ο σχεδιαστής. Αυτή είναι άλλη μια ιδιαίτερη πινελιά σε ένα διαφορετικό comic, από αυτά που μας έχουν συνηθίσει εδώ και πολλά χρόνια οι εκδόσεις ΚΨΜ, δηλαδή τα comics με κοινωνικό και πολιτικό προβληματισμό. Πηγή
  6. Palestine- Το παλμογράφημα της πρώτης Ιντιφάντας μεταφέρεται στο χαρτί Ο Joe Sacco γράφει και σχεδιάζει τις εμπειρίες του από την Παλαιστίνη, μετατρέποντας τελικά την δημοσιογραφικές του παρατηρήσεις σε μια ολόπλευρη βιωματική έρευνα. Η εμπόλεμη κατάσταση της Παλαιστίνης έχει ουκ ολίγες φορές απασχολήσει τα τηλεοπτικά μέσα σε ολόκληρο τον κόσμο, συνοδευόμενη κυρίως με αιματηρές εικόνες από τις επεμβάσεις του ισραηλινού στρατού σε περιοχές αμάχων. Ο συγγραφέας Joe Sacco όντας και ο ίδιος πρόσφυγας τρόπον τινά σε χώρα της Δύσης, ήταν από τους λίγους δημοσιογράφους που κατάφεραν να προσεγγίσουν με μετριοφροσύνη την ζωή και τον μόχθο του παλαιστινιακού λαού. Απόσταγμα αυτής της εμπειρίας είναι τα 9 τεύχη κόμικ που συγκεντρώθηκαν σε ένα νέο επίτομο σχήμα και εκδόθηκαν στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΚΨΜ. Ο ίδιος ο δημοσιογράφος όπως δήλωσε και σε παλιότερη συνέντευξή του, γνώριζε για το παλαιστινιακό ζήτημα ό,τι περίπου πληροφορείται ένας μέσος Αμερικάνος από τα μέσα της χώρας του. Έτσι λοιπόν φτάνει στην Παλαιστίνη με πολύ συγκεκριμένη πληροφόρηση για το ρόλο του Ισραήλ και την ιδιότυπη «κατοχή» που έχει επιβάλλει. Η επαφή του με τους Παλαιστίνιους δεν γίνεται σε χλιδάτες αίθουσες συνδιασκέψεων, αλλά στο δρόμο, συγκεκριμένα στα σπίτια κάποιων οικογενειών που αφηγούνται σε πρώτο πρόσωπο τις μαρτυρίες τους. Με φόβο της ζωής τους και με την απειλή του ισραηλινού στρατού να καιροφυλακτεί κάθε στιγμή, ξετυλίγεται ένα σύνθετο νήμα πόνου, απώλειας αλλά και αμετανόητης ελπίδας. Η αμεσότητα και η απλότητα των περιγραφών ζωντανεύουν μέσα στα ασπρόμαυρα καρέ, που μοιάζουν πολλές φορές να ασθμαίνουν συγκαταβατικά μπροστά στο ψυχολογικό φορτίο της αφήγησης. Το Palestine είναι μια συρραφή εμπειριών και δεν θα πρέπει πρωτίστως να εξετάζεται ως μια βαρύγδουπη πολιτική ανάλυση του ζητήματος της Μέσης Ανατολής και του ρόλου των ΗΠΑ και της Ρωσίας σε αυτό. Μέσα από τις αφηγήσεις εμφανίζεται πλήθος πολιτικών πληροφοριών αλλά ο Joe Sacco επιλέγει να μην πάρει εμφανώς θέση, παρά μόνο στο τέλος του κόμικ που ταυτίζεται με το τέλος του δίμηνου ταξιδιού του. Εξάλλου, είναι ένας άνθρωπος με μάλλον αριστερόστροφα αντανακλαστικά που θέλησε με αυτοθυσία να φωτίσει την αθέατη πλευρά των καταπιεσμένων που είναι τα θύματα των ιμπεριαλιστικών σχεδίων. Στο επίπεδο της αντίστασης δεν κρύβονται οι δυο πολιτικές γραμμές, της υποταγής και ειρήνευσης από την μια, και της ρήξης και αντίστασης μέχρι το τέλος από την άλλη, μόνο που η αφήγηση δεν δίνει περαιτέρω χώρο στο να δημιουργηθεί ένα τέτοιο πεδίο διαπάλης, μιας και εκείνη την χρονική περίοδο όλα τα ενδεχόμενα ήταν πιθανά. Κυρίαρχο θέμα του κόμικ είναι η φυλάκιση των Παλαιστίνιων που εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο της καταπίεσης που υφίστανται από τους Ισραηλινούς. Οι ακραία μελετημένες μέθοδοι βασανιστηρίων που στόχο έχουν να τσακίσουν το ψυχικό σθένος των φυλακισμένων μοιάζουν βγαλμένες από την ταινία «Το Εξπρές του Μεσονυχτίου» και ακολουθούνται από τις επίσης απάνθρωπες συνθήκες φυλάκισης στα ολοένα και αυξανόμενα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η πρώτη Ιντιφάντα που καλύπτει εν μέρει το κόμικ ήταν η πρώτη οργανωμένη ένοπλη σύγκρουση μεταξύ Παλαιστίνιων και Ισραηλινών όσον αφορά την πραξικοπηματική κατάληψη της Δυτικής Όχθης και της αργότερα επονομαζόμενης λωρίδας της Γάζας. Από το 1988 μέχρι θεωρητικά το 1991, πρακτικά το 1993, υπήρξε μια σειρά οικονομικών και άλλων μέτρων που υιοθετήθηκαν από το ισραηλινό καθεστώς με τις πλάτες των ΗΠΑ σε βάρος των Παλαιστίνιων. Η εκτίναξη των τιμών σε βασικά αγαθά μαζί με την μαζική ανεργία που επιβάλλει το Ισραήλ βρίσκει τον Joe Sacco να παίρνει τις πολύτιμες συνεντεύξεις του κάτω από στέγες με νάιλον και πατώματα φτιαγμένα από άμμο. Παρά την όποια ανέχεια, η φιλοξενία των Παλαιστίνιων είναι δεδομένη και δημιουργεί αμηχανία μέχρι και στον αναγνώστη. Πέρα από τις επιμέρους μαρτυρίες, εκφράζεται το άγχος του πώς θα ορθοποδούσε ένα υποθετικό κράτος της Παλαιστίνης, μιας και την περίοδο που βρισκόταν ο συγγραφέας, η Ιντιφάντα βρισκόταν σε πλήρη έξαρση και ταυτόχρονα δηλώνεται η αυθόρμητη στήριξη του λαού στο Ιράκ και στον Σαντάμ Χουσεΐν. Σημαντική πλευρά της όλης δημοσιογραφικής έρευνας ήταν η συνομιλία με την Ομοσπονδία Γυναικών που αναδεικνύει την αρκετά προωθημένη πολιτική τοποθέτηση των Παλαιστίνιων και κατά πλειοψηφία μουσουλμάνων γυναικών σχετικά με την παραδοσιακή ενδυμασία και την απελευθέρωση από τον παραδοσιακό θρησκευτικό νόμο που υπαγορεύει το Κοράνι. Το ασπρόμαυρο σχέδιο είναι δουλεμένο και ιδιαίτερα λεπτομερές οπότε καταφέρνει να αποδώσει πλήρως το ρημαγμένο τοπίο της Παλαιστίνης, αν και οι άνθρωποι καταλαμβάνουν τον περισσότερο χώρο στα καρέ. Το πλήθος στις δημόσιες αγορές αποτελεί πολλές φορές το φόντο των συζητήσεων και συναντήσεων του συγγραφέα και με την πολύπλοκη και άναρχη δόμηση του χώρου αποπνέει αγοραφοβία στον αναγνώστη. Ο ανθρώπινος παράγοντας εφόσον αποτελεί την κύρια αφηγηματική ύλη του κόμικ κάνει σε κάθε σελίδα αισθητή την παρουσία του. Τα έντονα χαρακτηριστικά του προσώπου των Αράβων γίνονται τα στοιχεία για να μετατραπούν σε καρικατούρες και ανάμεσά τους βρίσκεται παράταιρος ο ασθενικός συγγραφέας που μοιάζει με σωσία του Γούντι Άλλεν. Πίσω από τα γυαλιά κρύβονται ανέκφραστα τα μάτια του, που λειτουργούν ως οπτικός καταγραφέας όλων των απαραίτητων πληροφοριών που δεν μπορεί να συγκρατήσει ο φωτογραφικός φακός της κάμεράς του. Μπροστά από τα μάτια του περνούν οι φιγούρες ανέμελων παιδιών που μπορεί στο επόμενο λεπτό να σκοτωθούν από κάποια σφαίρα, παιδιών και εφήβων καταταγμένα από νωρίς, με ψυχή και σώμα αφιερωμένα στην επανάσταση, κοπέλες ατιμασμένες από το καθεστώς που θα αναγκαστούν να μείνουν ανύπαντρες και ηλικιωμένους που μαζεύουν χρήματα για να επισκευάσουν το σπίτι τους ή να επισκεφτούν την οικογένειά τους στο νοσοκομείο ή στο νεκροτομείο. Σε όλων το πρόσωπο είναι χαραγμένη η εικόνα του πολέμου, που έρχεται απλά να πυροδοτήσει τον δίκαιο αγώνα τους για Γη και Ελευθερία. Πηγή
  7. Χαιρετίσματα από τη Σερβία – Ένας γειτονικός μας πόλεμος Τα Βαλκάνια ήταν ανέκαθεν στο σύγχρονο κόσμο ένα κράμα λαών και πολιτισμών, οι οποίοι συνυπάρχουν εδώ και αιώνες ανταλλάζοντας ιδέες, ήθη και έθιμα, ανθρώπων που συναντιούνται και αναμειγνύονται σε μια ιδιόμορφη γεωγραφική γειτονιά. Όμως, χαρακτηριστικό της ιδιαίτερης ιδιοσυγκρασίας των βαλκανικών λαών των τελευταίων αιώνων είναι ο ανταγωνισμός μεταξύ τους, που υποκινείται από πολιτικά και θρησκευτικά μίση, οικονομικά συμφέροντα, αλλά και πολιτικές στρατηγικές ντόπιων ηγετών ή τρίτων ιμπεριαλιστικών χωρών. Το πιο πρόσφατο ξύπνημα των εθνικισμών στη σύγχρονη ιστορία των Βαλκανίων συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης και της προσπάθειας των δυτικών καπιταλιστικών χωρών να ελέγξουν πολιτικά τις χώρες του πρώην «υπαρκτού» σοσιαλισμού. Η ανάδυση των εθνικισμών στα Βαλκάνια προκάλεσε τη διάλυση την πρώην ενωμένη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας και οι λαοί της περιοχής έστρεψαν τα όπλα τους ο ένας εναντίον του άλλου αρχίζοντας έναν αιματοβαμμένο εμφύλιο πόλεμο λαών που συνυπήρχαν για δεκαετίες ειρηνικά. Ο πόλεμος τους προκάλεσε αμέτρητες αιματοχυσίες, αλλά και εγκλήματα που συγκλονίζουν μέχρι και σήμερα, όπως είναι η σφαγή της Σρεμπρένιτσα, όπου Σέρβοι από τη Βοσνία, υπό τις οδηγίες του εγκληματία πολέμου στρατηγού Ράτκο Μλαντιντς και με την ενίσχυση ελλήνων φασιστών της Χρυσής Αυγής (που στάλθηκαν στο πεδίο της μάχης στο πλευρό των orthodox brothers υπό την επωνυμία «Ελληνική Εθελοντική Φρουρά»), σκότωσαν 8000 Βόσνιους μουσουλμάνους. Αυτή τη δεκαετία του πολέμου και της κρίσης (σε όλα τα επίπεδα) ο σκιτσογράφος Aleksandar Zograf αποφασίζει να καταγράψει τις σκέψεις και τις μαρτυρίες του απ’ την καθημερινή του ζωή στη Σερβία, οι οποίες ανθολογούνται στο comic «Χαιρετίσματα από τη Σερβία», που κυκλοφορεί στα ελληνικά απ’ τις εκδόσεις ΚΨΜ. Οι αφηγήσεις του αφορούν τη ζωή των απλών ανθρώπων σε περίοδο πολέμου, τις κακουχίες και τον τρόμο που προκαλούν οι καθημερινές σφαγές και οι βομβαρδισμοί των πόλεων. Ο ίδιος τονίζει ότι δεν επιχειρεί να κάνει δημοσιογραφία μέσα απ’ τα comics του, αλλά χαρακτηρίζει την τέχνη του ως «φανταστικό ρεαλισμό με λίγο από ρώσικη παράδοση». Ο φανταστικός ρεαλισμός του Zograf είναι συνήθως σκοτεινός, τρομακτικός και σου αφήνει μια γεύση τρόμου. Απ’ τη μια στιγμή στην άλλη ένας ολόκληρος λαός βυθίστηκε σε έναν καθημερινό εφιάλτη, που ούτε φανταζόταν ποτέ ότι θα ζούσε. Ένας λαός σε κρίση και σε παραλήρημα. Ουρές στα μαγαζιά για να αγοράσουν οι άνθρωποι τα απαραίτητα, που είναι υπό εξαφάνιση, λόγω των οικονομικών κυρώσεων του εμπάργκο των ιμπεριαλιστικών χωρών στη Σερβία. Η μαύρη αγοράανθεί, ενώ ο υπερπληθωρισμός γκρεμίζει καθημερινά την αξία του χρήματος και της εργατικής δύναμης των Σέρβων. Και ενώ η οικονομική κρίση δεν σταματάει το 1999 το ΝΑΤΟ για μήνες βομβαρδίζει καθημερινά στόχους στη Σερβία, αφήνοντας πίσω του μια χώρα με διαλυμένες υποδομές και αμέτρητους άμαχους νεκρούς. Μάλιστα όσον αφορά την περίοδο των καθημερινών βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ, ο Zograf άρχισε να εκδίδει εβδομαδιαία σκιτσάκια σε εφημερίδα των ΗΠΑ με τον τίτλο «Χαιρετίσματα απ’ τη Σερβία», όπου έκανε ανταποκρίσεις από τον πόλεμο σε μορφή comic strip. Όμως δεν περιορίστηκε στις εβδομαδιαίες του εικόνες, αλλά αντίθετα έστελνε κάθε μέρα αναλυτικά e-mails, τα οποία έφταναν στα email boxes πολλών μέσα από προωθήσεις του ίδιου και αναγνωστών του, ενώ αναδημοσιεύονταν και σε ενημερωτικά blogs. Μέσα σε αυτά τα e-mails ο Zograf κράτησε τις καθημερινές μαρτυρίες πολλών τραγικών γεγονότων που συνέβησαν εξαιτίας των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ, τα οποία ίσως αλλιώς να είχαν χαθεί στη λήθη και αποτελεί και αυτοτελώς μια ενδιαφέρουσα ιστορική πηγή για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει για αυτή τη σημαντική στιγμή της ιστορίας των Βαλκανίων. Όμως, πέρα από την εναντίωσή του στο ΝΑΤΟ, ο Zograf έχει και έναν έντονο αντικυβερνητικό λόγο. Έτσι λοιπόν στο στόχαστρό του βρίσκεται και η κυβέρνηση Μιλόσεβιτς, καταδικάζοντας όμως παράλληλα και την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη χώρα του. Στην πραγματικότητα ο Zograf είναι ένας οραματιστής της ειρήνης και της φιλίας των λαών. Εναντιώνεται στον εθνικισμό και τα εθνικά παραληρήματα τόσο των συμπατριωτών του, όσο και των γειτονικών τους λαών και ονειρεύεται μια ζωή χωρίς πολέμους και μίση ανάμεσα στους ανθρώπους. Τέλος αξίζει να σημειωθεί ότι ο φανταστικός ρεαλισμός του Zograf έρχεται με μια σύγκρουση του εξωτερικού και του εσωτερικού του κόσμου. Ο ίδιος έχει πλούσια φαντασία, η οποία αποτυπώνεται και στις ιδιαίτερες μορφές και παραλλαγές των χαρακτήρων που εμφανίζονται στα comics του. Μάλιστα είχε την ιδέα -την οποία μοιράστηκε και με άλλους φίλους του καλλιτέχνες- να κάνει comics τα όνειρά του. Έτσι λοιπόν στα comics του βλέπουμε συχνά να ξεφεύγει απ’ τον καθημερινό πανικό του πολέμου και του θανάτου μέσα απ’ τα φανταστικά τοπία των ονείρων του. Ο ίδιος ακόμα εξομολογείται ότι ήταν πάντα στο παρελθόν κλεισμένος στον εσωτερικό του κόσμο και είναι παράδοξο για τον ίδιο ότι έχει βγει στον έξω κόσμο για να κάνει τις ανταποκρίσεις του για τον πόλεμο. Η φαντασία του διαπλέκεται με τον ρεαλισμό και δίνει ένα άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα σε ασπρόμαυρο φόντο, το οποίο μπορεί να διαβαστεί, είτε ως μια μαρτυρία πολέμου, είτε και ως μια προειδοποίηση για τη φρίκη στην οποία οδηγούν τους λαούς ο πόλεμος και οι εθνικισμοί. Ο Zograf επιλέγει να σκιτσάρει σε αυτό το θλιβερό φόντο, σε αντίθεση με άλλους ομοτέχνους του που ο πόλεμος τους οδηγεί σε καλλιτεχνική παύση. Ο Brecht αναρωτιόταν «Στον καιρό της φρίκης θα τραγουδάμε ακόμα;» και απαντούσε ότι «Ναι θα τραγουδάμε. Το τραγούδι της φρίκης». Έτσι και ο Zografστα «Χαιρετίσματα από τη Σερβία» τραγουδάει το «τραγούδι της φρίκης» διηγούμενος τις τραγικές ιστορίες καθημερινών ανθρώπων στον καιρό του πολέμου και της ανόδου των εθνικισμών. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα χρήσιμη συλλογή comics απ’ τις εκδόσεις ΚΨΜ, λόγω και της επικαιρότητας των εθνικισμών που έχουν ξαναξυπνήσει στα Βαλκάνια με τη διαμάχη για το Μακεδονικό. Πηγή
  8. germanicus

    ΑΘΩΕΣ ΕΠΟΧΕΣ (ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ)

    Συλλογή ιστοριών που είχε δημοσιεύσει στο παρελθόν σε διάφορα έντυπα ο Γιώργος Γούσης και μια ιστορία σε πρώτη δημοσίευση. Ως επί το πλείστον κοινωνικές ιστορίες (με κάποιες λίγες και σε άλλα είδη όπως κωμωδία, γουέστερν, επιστημονική φαντασία, αστυνομικό (πάντα όμως με το drama ως κυρίαρχο στοιχείο)) Περιέχει τις 2006 ΤΟ ΑΡΩΜΑ - 9 #323 - 3ο Βραβείο στην κατηγορία Νέων Ταλέντων του 6ου Διαγωνισμού Κόμικ από το "9" της Ελευθεροτυπίας 2007 ΤΟ ΔΩΡΟ - 9 #333 VENIAL SIN - 9 #341 ΕΞ ΑΜΕΛΕΙΑΣ - 9 #348 - "Βία στην Καθημερινότητα": Έκθεση Κόμικς στον κινηματογράφο "Μικρόκοσμς", για την ταινία Με την Ψυχή στο Στόμα του Γιάννη Οικονομίδη ΚΥΚΛΑΔΕΣ 2107 - 9 #359 - 3ο Φεστιβάλ ΕΦ Σύρου HIDE & SEEK - 12ο Φεστιβάλ της Βαβέλ PIZZA BUTTERFLY - 9 #387 ONE MAN'S LAND - Outlow Territory, τόμος 1 (εκδ. Image Comics) - Σενάριο Stephen Reedy 2008 CURSE OF SILENCE - 9 #348 / Popgun, τόμος 3 (εκδ. Image Comics) - "Κι αν μας κλέψαν τη Φωνή": Έκθεση Κόμικς στον κινηματογράφο "Μικρόκοσμος", για την ταινία La Antena του Esteban Sapir 2009 BLINDER DATE - Athens Voice #231 ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΟΥΛΙ ΜΟΥ ΠΙΣΩ - Γαλέρα #50 - 13ο Φεστιβάλ της Βαβέλ ΜΕΤΑΤΡΑΥΜΑΤΙΚΟ ΣΟΚ - Athens Voice #335 2010 ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ - Ξένοι στην Ίδια Πόλη - 1ο Βραβείο στον 1ο Διαγωνισμό Κόμικς "Ξένοι στην Ίδια Πόλη" της εφ. Το Ποντίκι - Σενάριο Πέτρος Ζερβός, Ράστερ Παναγιώτης Μητσομπόνος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ - Athens Voice #312 ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ - Ανθολογία κόμικ bigBANG, τ.2 - Σενάριο Rory McConville ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ - 1η δημοσίευση ==== Προσωπικά το λάτρεψα και το θεωρώ την κορυφαία φετινή Ελληνική έκδοση. Το τσίμπησα στο Comicdom και διάβασα απνευστί το μισό καθήμενος στον πάγκο με τα φάνζιν. Έχει αντέξει και 2η και 3η ανάγνωση και πιθανότατα να αντέξει κι άλλες Οι ιστορίες έχουν παρατεθεί με χρονολογική σειρά και προσωπικά είδα μια χ βελτίωση μέσα στον χρόνο (αν και άνετα μπορεί και να "αυτοπαραμυθιάζομαι" ) Σκληρόδετο και εξαιρετικά προσεγμένο από κάθε άποψη ως έκδοση. Πιθανότατα για να του γίνεται η παρουσίαση τόσους μήνες μετά, οι περισσότεροι να κόμπλαραν λόγω κόστους και να μην το τσίμπησαν. Ούτε εγώ θα το τσίμπαγα, αλλά έκανε signing ο Γούσης.... Και δεν με χάλασε μια.... εδιτ: εσωτερικές σελίδες αργότερα
  9. totally_wired

    ΝΙΠΕΡ - ΑΙΩΝΙΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ

    Το τελευταίο κόμικ του Νάσου Βασιλακάκη (Μαριάννα η Βρωμόστωμη) είναι ένα περίεργο, αλλά πολύ ωραίο κόμικ (για μένα) αλλά μάλλον για λίγους. Ακολουθούμε τον Νίπερ, σε 4 ξεχωριστές μεν αλλά συνεχόμενες ιστορίες ανάμεσα σε δελτία ειδήσεων και διαφημίσεις: Οι ιστορίες είναι: Νίπερ Η Μάχη των Προαστίων Αιώνιος Μετανάστης Ο Σερ Μόργκαν Ο Νίπερ, σύμφωνα με το οπισθόφυλλο "Δεν έχει λεφτά, ούτε σπίτι, ούτε πατρίδα, κάποτε είχε μιαν αγαπημένη, αλλά την κλείδωσαν μακριά και τώρα την αναζητάει... Παράτολμος, μοναχικός, αλαζόνας, ψεύτης, κλέφτης και καταζητούμενος, ο Νίπερ έχει μιαν ακόρεστη δίψα να πέσει σαν ορμητικός χείμαρρος πάνω στα κακά τούτου του κόσμου". Οι ιστορίες σε καμία περίπτωση δεν είναι μια ρεαλιστική αποτύπωση της ζωής ενός περίεργου τύπου. Είναι μια ονειρική/εφιαλτική πραγματικότητα με λογική αλλά χωρίς λογική (όπως ακριβώς είναι και η εποχή μας) την οποία και σχολιάζει με έναν άμεσο αλλά όχι προσβλητικό τρόπο. Το σχέδιο είναι καρτουνίστικο και ταιριαστό στο θέμα του κόμικ. Περισσότερα και στο σχετικό άρθρο του Κουκουλά
  10. AndreasD

    BLANKETS

    Αντιγράφω από την ιστοσελίδα των εκδόσεων ΚΨΜ: Ένα αριστουργηματικό κόμικς-άλμπουμ, ένα εικονογραφημένο μυθιστόρημα-έργο ζωής για τον έρωτα, τη θρησκεία, την αμφισβήτηση και τη χειραφέτηση. Ο εικοσιοκτάχρονος Αμερικανός δημιουργός Craig Thompson αυτοβιογραφείται και αφηγείται με άφθονο λυρισμό και συγκίνηση τα παιδικά του χρόνια και την πιο κρίσιμη περίοδο της εφηβείας του, μέσα από το εικονογραφημένο μυθιστόρημα Blankets. Το Blankets μέσα από τις σελίδες του παρουσιάζει τη σταδιακή μεταστροφή του πρωταγωνιστή από την άρνηση των απολαύσεων και της χαράς της ζωής των παιδικών χρόνων στη συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας για τις μικρές και σύντομες όμορφες στιγμές ξενοιασιάς. Κάθε σχέδιο του ογκώδους αυτού έργου (600 σελίδες) είναι πλημμυρισμένο από μια γλυκιά νοσταλγία της εποχής της νεανικής αθωότητας? Για το Blankets, που πρωτοκυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Top Shelf στις ΗΠΑ το 2003, ο Thompson κέρδισε πολλές υποψηφιότητες για βραβεία και το περιοδικό Time ανέδειξε το βιβλίο του ως το καλύτερο κόμικς της χρονιάς! Τα παιδικά χρόνια του Craig σε ένα καταπιεστικό οικογενειακό περιβάλλον με γονείς αυστηρούς και θρησκόληπτους χαράσσονται βαθιά στη μνήμη του και τον συνοδεύουν σε κάθε βήμα του. Μέχρι που στη ζωή του εισβάλλει η Raina, ο πρώτος και μεγάλος έρωτάς του. Εκεί ο Craig έρχεται αντιμέτωπος με την ίδια τη ζωή και όχι με την εικονική, τη θρησκευτική της περιγραφή, αναγκάζεται να ζήσει και να εγκαταλείψει την ευκολία της άρνησης. Η απόσταση από το σπίτι του, ο έρωτας με μια γυναίκα, τα αδέρφια της Raina, υιοθετημένα παιδιά με ειδικές ανάγκες, η απομάκρυνση από την «ασφάλεια» της Εκκλησίας, το σεξ, η ανάληψη ευθυνών, έρχονται σαν καταιγίδα και αναστατώνουν την ταραγμένη εφηβική ζωή του. Η κουβέρτα (Blanket) που πλέκει και του χαρίζει η Raina γίνεται η νέα σανίδα σωτηρίας του. Επιστρέφοντας στο σπίτι του είναι πια ένας άλλος άνθρωπος που αποφασίζει να αρχίσει να ζει παίρνοντας πρώτα από όλα την απόφαση να ασχοληθεί με το σχέδιο και την Τέχνη. Επίσης κυκλοφόρησε και σκληρόδετο, έχοντας ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο με την έκδοση με το μαλακό εξώφυλλο Πέρα από τα παραπάνω σχόλια, η εντύπωση που μου άφησε το Blankets είναι εξαιρετική. Σε μια δεύτερη ανάγνωση η ιστορία αγάπης μπορεί να περάσει και σε δεύτερο πλάνο. Ο Thompson περιγράφει ταυτόχρονα και μια κοινωνία αδιεξόδων. Η εικόνα που περιγράφεται, είναι αυτή των κεντρικών επαρχιών των ΗΠΑ, περίπου την περίοδο 1985-1995. Η απογοήτευση και η ανασφάλεια των ανθρώπων αυτών είναι απίστευτη. Οι επιλογές που κάνουν για να αντιμετωπίσουν τα αδιέξοδά τους, είναι η στροφή στον υπερσυντηριτησμό και τη θρησκεία. Είναι συγκλονιστικό να βλέπει κανείς καταστάσεις που συναντούσε στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’60 και τη διαφορά που έχουν αυτές οι κοινότητες σε σχέση με την Αμερική των ακτών (Ναι είναι άλλος κόσμος). Τουλάχιστον μετά από αυτό το άλμπουμ κατανόησα ποιοι είναι αυτοί που ψηφίζουν Bush. Έχοντας διαβάσει την Αμερικάνικη έκδοση μόνο δεν μπορώ να έχω άποψη για την ποιότητα της μετάφρασης. Ένα αρνητικό που έχω δει στην Ελληνική έκδοση είναι το lettering. Ο Thompson κάνει ο ίδιος το lettering σαν μέρος του σχεδίου της κάθε σελίδας, οπότε (και λογικό είναι) στην Ελληνική έκδοση το αποτέλεσμα επηρεάζεται κατά κάποιο τρόπο. Έγραψαν για το Blankets. «μια σπανιότητα: μια ιστορία πρώτου έρωτα τόσο καλά χαραγμένη στη μνήμη και ειλικρινής που σου υπενθυμίζει πώς είναι να ερωτεύεσαι.. ?οδυνηρά όμορφο.» - TIME «?συγκινητικό, τρυφερό, όμορφα σχεδιασμένο, οδυνηρά ειλικρινές και, ίσως, το πιο σημαντικό graphic novel από το jimmy corrigan και μετά.» - Neil Gaiman (Coraline, American Gods, Sandman) - Το βιβλίο έλαβε τρία βραβεία Harvey το 2004 (για Best Artist, Best Graphic Album of Original Work και Best Cartoonist) καθώς και δύο βραβεία Eisner για Best Graphic Album και Best Writer/Artist. Παρουσίαση του δημιουργού, Craig Thompson. Περισσότερα για το Blankets (και preview) στην ιστοσελίδα της TopShelf. Μπορείτε να βρείτε τον τίτλο διαθέσιμο για ανάγνωση στη βιβλιοθήκη της Λέσχης Φίλων Κόμικς.
  11. Θρηνωδός

    ΟΘΕΛΟΣ - ΜΙΑ PULP ΤΡΑΓΩΔΙΑ

    Τιμή καταλόγου: 8€ Το "Οθέλος - Μια pulp τραγωδία" είναι ένα Ελληνικό νουάρ κόμικ από τα πενάκια του Τάσου Θεοφίλου (σενάριο) και Χριστίνας Σ. (σχέδιο). Έχει πάρει το μοτίβο του απαγορευμένου ζευγαρίου από την γνωστή σαιξπηριανή τραγωδία του 1603 όπου ο Οθέλος είναι ένας αλλοδαπός ληστής τραπεζών και η Δυσδαιμόνα κόρη εισαγγελέα. Με μοτίβο μια σύγχρονη Ελληνική μεγαλούπολη εμπνευσμένη από την Αθήνα/Θεσσαλονίκη που δεν ονοματίζεται, παρακολουθούμε μια τυπική νουάρ υπόθεση που εμπλέκει νονούς της νύχτας, ανταλλαγές πυρών μεταξύ εγκληματιών και αστυνομικών, ληστείες τραπεζών, κλεμμένα αυτοκίνητα, δολοφονίες, πάθος και απαγορευμένο έρωτα. Στο κέντρο όλων βρίσκονται τρεις κύριοι χαρακτήρες: Ο Οθέλος που με τον συνεργό του διαπράττει ληστείες χωρίς να γνωρίζει ότι η κλεμμένη Πόρσε που χρησιμοποιούν άνηκε σε έναν εισαγγελέα που ταυτόχρονα είναι ο πατέρας της αγαπημένης του Δυσδαιμόνας και ένας δημοσιογράφος ο οποίος αποτελεί πρακτικά την προσωποποίηση του Θεοφίλου μέσα στην πλοκή και αφηγείται την ιστορία εκεί που χρειάζεται exposition. Το σχέδιο της Χριστίνας έχει μεγάλα περιθώρια βελτίωσης τεχνικά αλλά έχει αυτό το κάτι που χρειάζονται οι νουάρ υποθέσεις, είναι ατμοσφαιρικό αλλά ταυτόχρονα διακριτικό χωρίς να κλέβει την λάμψη του σεναρίου και το αφήνει να απλωθεί. Το ασπρόμαυρο είναι μονόδρομος πλέον αν θέλεις σωστές βάσεις για ένα τουλάχιστον συμπαθητικό αστυνομικό κόμικ και έχει προσέξει πολύ τις σκιές και τα περιβάλλοντα που πλαισιώνουν τις σκηνές. Το σενάριο από την άλλη δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο ούτε πρωτοτυπεί - έχει ίντριγκα, είναι σκληρό και ανελέητο προς τους πρωταγωνιστές του, έχει και μια γενναία δόση αστικής φιλοσοφίας με πολιτική χροιά που με κούρασε γιατί αισθάνθηκα ότι κάπου έχασε τον στόχο του γιατί προσπάθησε να θίξει ταυτόχρονα παραπάνω ζητήματα απ'όσα μπορούσε και ισορροπούσε άτσαλα μεταξύ "κατηγορώ" και μυστηρίου. Το μεγάλο μειονέκτημα όμως είναι στα ασφυκτικά μεγάλα κείμενα. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι χειρότερο σε κόμικ από το να το ανοίγεις και να ξεκινάς με 3 σελίδες κειμένου που σε εισάγει στην ιστορία και καθ'όλη την διάρκεια η αφήγηση και οι εσωτερικοί μονόλογοι του δημοσιογράφου να είναι τεράστιοι και να διαβάζεις, να διαβάζεις, να διαβάζεις..από ένα σημείο και μετά απλά πέρναγα μπαλονάκια με τοποθετήσεις του συγγραφέα που υπάρχουν απλά γιατί ήθελε να πει κάποια πράγματα, ανεξάρτητα αν κολλούσαν στις συγκεκριμένες φάσεις ή γενικότερα στην ιστορία (που δεν κολλούσαν στο συντριπτικό ποσοστό). Αυτό δυστυχώς ήταν dealbreaker για μένα, την σκιτσογράφο θέλω να την ξαναδώ γιατί πιστεύω ότι έχει πολλές προοπτικές, ο σεναριογράφος όμως πρέπει να κάνει στροφή 180 μοίρες αν θέλει να συνεχίσει στην 9η τέχνη. Φαίνεται ότι δεν έχει πιάσει τον παλμό του μέσου και αρνείται πεισματικά τις τρομερά σημαντικές ευκολίες της οπτικοποίησης κειμένων. Αλλιώς ας το έγραφε σε βιβλίο. Πάντως, αυτό που όντως είναι πολύ ενδιαφέρον στο συγκεκριμένο κόμικ είναι η ιστορία πίσω από την έκδοση του. Στον επίλογο έχει μια μικρή παράγραφο που μας ενημερώνει ότι η ιστορία γράφτηκε στο διάστημα 2010-2014 και αποσπάσματα των κειμένων αποτελούν και κατασχεμένο υλικό της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας. Όπως διαβάζουμε εδώ, ο Τάσος Θεοφίλου διατηρεί ένα blog ονόματι "Παρανουαρικό" με περιεχόμενο που εστιάζει στον αντιεξουσιαστικό χώρο πέρα από την νουάρ θεματολογία και κάποτε είχε και ο ίδιος συλληφθεί ως μέλος της οργάνωσης "Συνωμοσία των πυρήνων της φωτιάς" και κατηγορούμενος για ληστεία και ανθρωποκτονία (κρίθηκε εν τέλει αθώος μετά από 5 χρόνια). Ο "Οθέλος" αποτελεί συρραφή διαφόρων πραγματικών αστυνομικών ρεπορτάζ που κέντρισαν το ενδιαφέρον του κατά καιρούς και σε μεγάλο μέρος του γράφτηκε πίσω από τα κάγκελα με αρκετούς χαρακτήρες βασισμένους σε πραγματικούς συγκρατούμενους του. Είναι μια τίμια προσπάθεια και αρκετά διαφορετική από την χιουμορ-ο-κρατούμενη ελληνική σκηνή. Αλλά θα μπορούσε να είναι πολύ πολύ καλύτερη με σχετικά λίγες μόντες.
  12. saveapenguin

    Ο ΘΑΝΑΤΟΣ TOY WILLIAM GEORGE ALLUM

    Τιμή: €5,33 Εγνώρισα κάποια φορά σ’ ένα καράβι ξένο έναν πολύ παράξενον Εγγλέζο θερμαστή όπου δε μίλαγε ποτέ κι ούτε ποτέ είχε φίλους και μόνο πάντα εκάπνιζε μια πίπα σκαλιστή... Έτσι μας πρωτοπαρουσιάζεται ο William George Allum στο ομώνυμο ποίημα του Νίκου Καββαδία, στους στίχους του οποίου βασίζεται η πολύ ενδιαφέρουσα αυτή ιστορία. Ο Μαυρίδης συνθέτει τους στίχους των Μαραμπού και William George Allum για να μας δώσει την τραγική ιστορία του λιγομίλητου αυτού ναυτικού... Μόνο που αυτή τη φορά θα μάθουμε και γιατί ακριβώς κάποια βραδιά ως περνούσαμε από το Bay of Bisky, μ’ ένα μικρό τον βρήκανε στα στήθια του σπαθί. Συνολικά πρόκειται για πολύ καλή προσπάθεια που αξίζει την προσοχή μας. Ειδικά όσοι αγαπούν την ποίηση του Καββαδία θα πρέπει να την τιμήσουν ασυζητητί. Περιττό να πω φυσικά, ότι επιβάλλεται να διαβαστεί με την ανάλογη μουσική υπόκρουση.
  13. GeoTrou

    Bazaar comics ΚΨΜ [ 8-9/6/2018 @ Βιβλιοπωλείο ΚΨΜ ]

    Όλοι οι τίτλοι comic, graphic novel, strip, γελοιογραφία, εικονογραφημένα album των εκδόσεων ΚΨΜ με εκπτώσεις από 50% έως 70%. Πάρτε την παρέα σας και ελάτε στον πεζόδρομο της Κιάφας & Ακαδημίας και πάρτε τα comic για το καλοκαίρι σας! Η εκδήλωση στο FB
  14. vaios

    BOX OFFICE POISON

    Πρόκειται για ένα εκτεταμένο κόμικ εξακοσίων περίπου σελίδων. Η ιστορία αφορά στην καθημερινή ζωή μιας παρέας νέων ανθρώπων και των φίλων τους στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ. Οι χάρτινοι πρωταγωνιστές είναι τρεις κομίστες (δύο άντρες και μία γυναίκα), ένας καθηγητής, ένας εκκολαπτόμενος συγγραφέας και μια δημοσιογράφος. Στην όλη ιστορία συμμετέχει ο κόσμος των κόμικς, εκδότες, σχεδιαστές και φαν του είδους. Το κύριο πρόσωπο είναι ο Σέρμαν υπάλληλος σε μεγάλο βιβλιοπωλείο και συγγραφέας, που όμως δεν έχει δημοσιεύσει κανένα βιβλίο, ο οποίος είναι ερωτευμένος με την δημοσιογράφο Ντόροθι. Δίπλα τους κινούνται ο καθηγητής Στίβεν, ο οποίος είναι ερωτευμένος με τη Τζέιν την κομίστρια κι ο Εντ, κομίστας, που καταλήγει βοηθός ενός θρύλου της χρυσής εποχής των κόμικς του Έρβινγκ. Ο Έρβινγκ είχε δημιουργήσει έναν υπερήρωα τον Κυνηγό της Νύχτας, που έφερε πολλά χρήματα στον εκδοτικό οίκο Ζουμ, αλλά δεν είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματά του κι έτσι η Ζουμ πλούτιζε σε βάρος του. Η ιστορία αναδεικνύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της μεγαλούπολης που έχουν σχέση με την εξασφάλιση εργασίας και στέγης και τον αγώνα για επικοινωνία και συμβίωση. Το εικονογραφημένο μυθιστόρημα στήνεται πάνω στις αρετές και τα ελαττώματα των ηρώων, ενώ συγχρόνως προβάλλει έντονα το συναισθηματικό τους κόσμο. Το βιβλίο αποπνέει ένα συγκρατημένο ερωτισμό, αφού το πρωτότυπο απευθύνεται σ΄ ένα κατ΄ εξοχήν συντηρητικό κοινό. Η ανεπαρκής απεικόνιση, εκ μέρους του σκιτσογράφου, των ερωτικών σκηνών αδικεί το έργο. Το κόμικ ανήκει στην κατηγορία των εναλλακτικών κόμικς. Είναι κόμικ προβληματισμού, καταγγελίας και συγκρατημένου ρεαλισμού. Το χιούμορ απουσιάζει. Δεν υπάρχουν γυναίκες που να προκαλούν πόθο. Το παράνομο φιλί μπορεί να θεωρηθεί αιτία διάλυσης μιας σχέσης. Οι ανθρώπινες αναλογίες ενίοτε ξεφεύγουν του μέτρου. Διαβάζεται ευχάριστα και στο τέλος μένεις με την εντύπωση ότι τα δρώμενα κάτι σου θυμίζουν· κάποιο νεανικό πάρτυ ίσως… vaios
  15. ramirez

    ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣ ΔΥΟ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΕΣ ΠΙΣΩ...

    "Τα σκίτσα αποτελούν συχνά το χρονικό της εποχής που περιγράφουν. Με έναν τρόπο που δεν περιορίζεται μόνον στη ιστορικότητα, αλλά που επίσης αποδίδει το «ηχόχρωμα» των καιρών, την ψυχή και την αύρα των ανθρώπινων. Τα σκίτσα δεν είναι «προφητικά» - απλώς οι καιροί ανακυκλώνονται. Και η επανάληψη αυτής της φάρσας είναι μάλλον εκείνη που προσδιορίζει το αέναο της τραγωδίας. Για αυτό και τα όρια του τραγικού με το κωμικό είναι ενίοτε ένας κλαυσίγελως-δρόμος. Για αυτό και η σάτιρα είναι πάντα μια υπόμνηση της κάθαρσης. Ως αναγκαιότητας. Όπως ακριβώς και η ελευθερία, η οποία, κατά Μαρξ, είναι η «εξυπηρέτηση της αναγκαιότητας»... " Το "Ένα βήμα μπρος δύο κωλοτούμπες πίσω..." περιέχει σκίτσα του Στάθη που δημοσιεύτηκαν στη Real Νews και στο enikos.gr κατά την περίοδο διακυβέρνησης Τσίπρα και Σαμαρά. Λιανική τιμή : 10,00 €
  16. germanicus

    Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

    Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Jean Vautrin (1998) ένα πραγματικό θηρίο. Στην Γαλλία κυκλοφόρησε σε 4 τόμους (1. Les canons du 18 mars (2001), 2. L'espoir assassiné (2002), 3. Les heures sanglantes (2003), 4. Le testament des ruines (2004)), εδώ όμως η εκδοτική επέλεξε να το βγάλει μπαμ και κάτω. Διασκευασμένο και σκιτσαρισμένο από τον Ταρντί, γνωστό μας από τον Νέστωρ Μπούρμα: Ομίχλη στη γέφυρα του Τόλμπιακ και το Μελαγχολικό Κομμάτι της Δυτικής Ακτής. Το μυθιστόρημα (και κατ'επέκταση το κόμικ) διαδραματίζεται (και κατ'επέκταση αφηγείται και την ιστορία) στο Παρίσι κατά την Παρισινή Κομμούνα της άνοιξης του 1871. Ήταν η πρώτη φορά που η εργατική τάξη κατέλαβε την εξουσία στη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης και αποτέλεσε (και αποτελεί) κομβικό σημείο τόσο στην ιστορία της αριστεράς όσο και του αναρχικού χώρου. Μετά την υπερβιαία καταστολή της, επήλθε το 1872 και η διάσπαση των Μπακουνινιστών (ήτοι αναρχικοί) από τους Μαρξιστές. Ως κόμικ, δεν το έχω τελειώσει για να το κρίνω συνολικά. Το σκίτσο είναι το γνώριμο σκίτσο του Ταρντί το οποίο πραγματικά ζωντανεύει την περίοδο. Το σενάριο είναι ζόρικο και απαιτεί τη συνεχόμενη προσοχή σου. Μεγάλο πλήθος χαρακτήρων και επειδή πηγάζει μέσα από την γαλλική ιστορία μερικές φορές με κάνει να θέλω να ανοίξω μια wikipedia για να κατανοήσω ποιος είναι ποιος. Οι ρίζες του σε ένα λογοτεχνικό έργο νομίζω ότι είναι εμφανείς. Οι πουριτανοί ίσως να στραβοκοιτάξουν πολλές φράσεις... Η παρακάτω ατάκα είναι καλτ, αλλά δεν είναι για όλους Αυτό όμως είναι μια μικρή παρανυχίδα Ή μάλλον είναι μέρος της ζωντανής ανάπλασης του όλου περιβάλλοντος. Σημειώνω το ότι ενώ έχει κυκλοφορήσει τόσο καιρό, η παρουσίαση του γίνεται μόλις τώρα Προφανώς είναι δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες και για κόμικ των 38 ευρώ. Ασχέτως που βγαίνει 1,1 ευρώ το κάθε δεκασέλιδο (και μου ακούγεται για οκ αναλογία). Τιμή: 37,80€
  17. ramirez

    PALESTINE

    Τιμή: 25 € O Joe Sacco είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση δημοσιογράφου. Πρώτον γιατί όταν αποφασίζει να ασχοληθεί με κάποιο θέμα (ειδικά όταν πρόκειται για πολεμική σύρραξη) δεν αρκείται να ρωτήσει τους εμπλεκόμενους και να παρουσιάσει τις απόψεις τους, αλλά πηγαίνει και μένει στην περιοχή ώστε να δει αλλά και να βιώσει ιδίοις όμμασι τι πραγματικά συμβαίνει. Και δεύτερον, τα ρεπορτάζ του δεν καταλήγουν σε κάποια εφημερίδα, περιοδικό ή βιβλίο πεζού κειμένου αλλά σε κόμικς. Το έκανε στη Βοσνία και έβγαλε τρία σχετικά βιβλία (Safe area Gorazde, The fixer, War 's end - μάλιστα για το πρώτο κέρδισε και ένα Eisner), το έκανε στη Βόρεια Κόρεα (Pyongyang: A Journey in North Korea), και φυσικά και στην κατεχόμενη Παλαιστίνη δημιουργώντας το εν λόγω βιβλίο. Ο Sacco έμεινε δύο μήνες στην περιοχή, τέλος 1991 και αρχές 1992. Περιηγήθηκε σε διάφορες πόλεις και οικισμούς, μίλησε με πολλούς κατοίκους, έγινε αυτόπτης μάρτυρας καταδρομικών επιχειρήσεων των Ισραηλινών και ένοιωσε το κλειστοφοβικό κλίμα απόγνωσης στο οποίο ζουν καθημερινά εκατομμύρια άνθρωποι. Το αποτέλεσμα ήταν ένα λεπτομερές και πολύ δυνατό κόμικ καταγραφής στιγμών και συναισθημάτων. Κυκλοφόρησε αρχικά σε 9 τεύχη μεταξύ 1993 και 1996, και κατόπιν σε τόμους. Το 1996 κέρδισε γι' αυτή του τη δουλειά το American Book Award. Επίσης κυκλοφόρησε και σκληρόδετο, έχοντας ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο με την έκδοση με το μαλακό εξώφυλλο.
  18. GeoTrou

    Οθέλος - Μια Pulp Τραγωδία [ΚΨΜ]

    Νέο κόμικ από τις Εκδόσεις ΚΨΜ Αντιγράφω από το σάιτ τους:
  19. leonidio

    ΤΟ ΜΠΛΕ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΖΕΣΤΟ ΧΡΩΜΑ

    Τιμή: 15,00 Τι να πρωτογράψω για αυτό το αριστούργημα, χωρίς να γίνω γραφικός; Ότι δεν είναι μια ιστορία γυναικείου ομοφυλοφιλικού έρωτα, αλλά μια ιστορία αγάπης, που αφορά όλους μας; Ότι είναι μια απόλυτα τραγική ιστορία, αντάξια μεγάλων ερωτικών τραγωδιών; Ότι θα σας αφήσει με ένα απόλυτο συναίσθημα χαρμολύπης, γιατί αφενός είναι μια πολύ θλιβερή ιστορία, αφετέρου ένα υπέροχο και γεμάτο ελπίδα έργο; Ότι θα θυμίσει σε ορισμένους από εσάς τα βασανιστικά σκιρτήματα της εφηβείας; Ότι δένει τέλεια και διακριτικότατα το ατομικό/προσωπικό με το κοινωνικό/πολιτικό; Ότι είναι γραμμένο με έναν ευφυή τρόπο, όπου όσα λέγονται είναι απέριττα και όσα δεν λέγονται είναι εξίσου εκφραστικά; Ότι είναι σχεδιασμένο με έναν καθόλου ηδονοβλεπτικό και σκανδαλοθήρικο, αλλά τρυφερότατο τρόπο; Ότι το σκίτσο είναι τόσο εκφραστικό που πραγματικά είναι σαν να βλέπεις τους χαρακτήρες να ζωντανεύουν μπροστά σου; Ότι έχει πάρει ένα σωρό βραβεία (δείτε το οπισθόφυλλο); Ότι είναι μια εξαιρετική έκδοση από πάσα άποψη (σελιδοποίηση, επιμέλεια, μετάφραση); Ότι τι;;;;; Ότι, εάν δεν διαβαστεί ούτε αυτό το κόμικ, μάλλον θα πρέπει να κλείσουμε το φόρουμ, επειδή προφανώς οι φίλοι των κόμικς δεν είναι αρκετοί στη χώρα μας και δεν μπορούν να πείσουν και τους υπόλοιπους ότι όντως τα κόμικς είναι μορφή τέχνης; Bedetheque
  20. Τέρμινους: Comic-ιστορίες ανθρώπων του Εμφυλίου που πάλεψαν για τα όνειρά τους Είναι αλήθεια ότι ανυπομονούσαμε για το Τέρμινους. Το προηγούμενο graphic novel του Λευτέρη Παπαθανάση (γνωστού και με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Boban), η Πάπισσα Ιωάννα μας άρεσε πολύ και περιμέναμε το επόμενο, το κόμικ για τον εμφύλιο. Για άλλη μια φορά το ζητούμενο δεν είναι η ιστορία που θα μας πει ο δημιουργός. Αυτή μας είναι γνωστή. Ανυπομονούσαμε να δούμε τον δικό του τρόπο να την αφηγηθεί και μάλιστα μέσα από την τέχνη του. Αυτό που γνωρίζαμε από την αρχή είναι ότι ο Παπαθανάσης επιλέγει συνειδητά να μπει στη μάχη της μνήμης του Εμφυλίου και να μιλήσει από τη μεριά των αγωνιστών του ΕΑΜ και του ΔΣΕ για ένα θέμα που, ακριβώς λόγω των δυσκολιών που κρύβει κάθε προσπάθεια προσέγγισής του, έλειπε από την ένατη τέχνη. Όταν πήραμε στα χέρια μας το Τέρμινους, που εκδίδεται κι αυτό απ’ τις εκδόσεις ΚΨΜ, το μάτι μας έπεσε πρώτα στην αντάρτισσα του εξωφύλλου και ύστερα στον υπότιτλο: «Εικονογραφημένο αφήγημα για τους ανθρώπους του Εμφυλίου». Για τους ανθρώπους του Εμφυλίου; Όχι για τον εμφύλιο; Προχωρήσαμε στον πρόλογο όπου η απάντηση είναι σαφής: «Το εικονογραφημένο αυτό αφήγημα είναι ιστορίες ανθρώπων του Εμφυλίου και σε καμία περίπτωση η ιστορία του Εμφυλίου.» Προχωρήσαμε στο εικονογραφημένο αφήγημα, που πραγματικά ρουφάει τον αναγνώστη του και καταλάβαμε τι σημαίνουν όλα αυτά. Όπως μας έχει εξηγηθεί στον πρόλογο ο δημιουργός μας αφηγείται τις ιστορίες ανθρώπων που έχει ακούσει από συγγενείς και συγχωριανούς του ως παιδί των Τζουμέρκων. Τα μεγάλα γεγονότα υπάρχουν στην αφήγηση του αλλά αυτό που βρίσκεται σε πρώτο πλάνο είναι οι άνθρωποι, οι μικρές και μεγάλες ιστορίες τους και τα συναισθήματά τους που πολλές φορές πλημμυρίζουν το καρέ. Αυτό δεν σημαίνει πως το Τέρμινους κρύβει τα μεγάλα ζητήματα. Τα αγγίζει όλα. Φέρνει μπροστά μας σκηνές σκληρές από τις πιο ντροπιαστικές στιγμές της ανθρωπότητας αλλά και τα δύσκολα ερωτήματα της Αριστεράς για τα σχέδια και τις αποφάσεις της και παίρνει θέση σε όλα αλλά πάντα μέσα από τις ιστορίες των ανθρώπων του. Δε θα αναφερθούμε στις ιστορίες που παρουσιάζει αλλά θα σας πούμε ότι θα βρείτε μέσα τους όλη τη συγκίνηση, την αμηχανία, το θυμό για την αδικία και την αισιοδοξία για το μέλλον που κρύβουν πάντα αυτές οι αφηγήσεις. Θα σας πούμε επίσης πως μπορεί να συναντήσετε και μικρές εκπλήξεις καθώς ο δημιουργός δίνει χώρο σε «λεπτομέρεις», εντυπωσιακές ιστορίες ανθρώπων που μάλλον θα χετε ξανακούσει αλλά συχνά τις ξεχνάμε μένοντας προσηλωμένοι-ες στους πρωταγωνιστές. Σημειώνουμε πως το Τέρμινους δεν τελειώνει στο 1949, όπως και η ιστορία δεν χωρίζεται σε κομμάτια με γραμμές. Παρουσιάζεται η δύσκολη περίοδος αμέσως μετά τον εμφύλιο και όχι μόνο αυτή. Σε όλη την αφήγηση παρεμβάλλονται κάδρα σημερινών νέων ανθρώπων που τελικά συνδέοντα άμεσα με το παρελθόν για να φτάσουν στο μέλλον. Ο δημιουργός διαπερνά όλα τα χρόνια που πέρασαν από τότε ως τώρα αναζητώντας τη σύνδεση του αντάρτη με το παρόν. Ο αντάρτης περνάει κι από δεύτερο δικαστήριο, σύγχρονο γιατί είναι ακόμα ζωντανός και παρά τις δυσκολίες, η κατάληξη της πορείας αυτής είναι ελπιδοφόρα φέρνοντάς μας κι εμάς μπροστά στις δικές μας ευθύνες. «Θα σας λιώσω, πουτανάκια του Τίτο!» (σκίτσο απ’ τα προσχέδια του comic) Στην παρουσίαση μιας περιόδου που είναι τόσο δύσκολο να την αγγίξει κανείς ο Λ. Παπαθανάσης δεν πέφτει στην παγίδα να δώσει τον πρώτο λόγο στο κείμενο. Φτιάχνει ένα graphic novel αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες που του δίνει η εικόνα και ψάχνει τρόπους να μεταδώσει συναισθήματα χωρίς τα λόγια των ανθρώπων. Με μεγάλα ολοσέλιδα σκίτσα ή με μικρά συνεχόμενα κοντινά κάδρα αποδίδει την ένταση της στιγμής. Μπορεί να φύγει από τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών του για να εστιάσει στις λεπτομέρειες που θα επιλέξει, ή να αλλοιώσει την ρεαλιστική απεικόνιση μιας σκηνής κι όλα αυτά για να τονίσει τα συναισθήματα. Δεν φοβάται τα βουβά κάδρα ή ακόμα και το μαύρο. Στο τέλος υπάρχουν σημειώσεις που βοηθούν τον αναγνώστη να καταλάβει τις ιστορικές αναφορές που γίνονται κατά την αφήγηση της ιστορίας. Ως δημιουργός που παίρνει θέση στα ζητήματα που τίθενται σίγουρα θα προκαλέσει και διαφωνίες. Το ότι είναι με τους ανθρώπους που στρατεύτηκαν με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, το ΚΚΕ, το ΔΣΕ μας το έχει δηλώσει ήδη από τον πρόλογο, αλλά θα υπάρξουν διαφωνίες και στην αντιμετώπιση της πορείας αυτής της πλευράς. Σίγουρα όμως το κυρίαρχο είναι ο θαυμασμός (χωρίς αυτό να σημαίνει άνευ όρων δικαίωση) αυτών των ανθρώπων. Το Τέρμινους είναι ένα άριστο παράδειγμα τέχνης συνειδητά στρατευμένης στις χειραφετητικές ιδέες της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό και είναι ένα graphic novel με ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία και σίγουρα πρέπει να διαβαστεί. Πηγή
  21. Ion

    ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ

    Πειρασμοί! Πρόκειται για τη νέα δουλειά του γνωστού δημιουργού Soloup που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΚΨΜ. Πρόκειται για δουλειά του που δημοσιεύτηκε και συνεχίζει να δημοσιεύεται στο περιοδικό Γαλέρα από το τεύχος # 0 (Ιούνιος 2005), συγκεντρωμένο σε ένα προσεγμένο τομάκι. Πρωταγωνιστής των ιστοριών-στριπ είναι ο Αντώνης, ο οποίος θέλοντας να αποφύγει τους πειρασμούς της καθημερινότητας πηγαίνει να ζήσει στην έρημο. Εκεί θα γνωρίσει μια θηλυκιά κόμπρα, την Κλεοπάτρα, και έναν σκορπιό, οι οποίοι θα τον υποβάλλουν σε πολλές δοκιμασίες και θα του αποδείξουν ότι οι πειρασμοί βρίσκονται παντού, ακόμα και στη μέση του πουθενά. Ο τόμος αυτός τιτλοφορείται "ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΓΩ;" και είναι ο πρώτος της σειράς "Πειρασμοί", καθώς όπως ανακοινώνεται μέσα θα ακολουθήσει και δεύτερο τομάκι με τίτλο "ΜΟΥΝΟΘΥΕΛΛΕΣ". Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έκδοση αυτή μπορείτε να βρείτε στο σχετικό Δελτίο Τύπου. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τον ftsgr.
  22. Kabuki

    ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ

    Από το οπισθοφυλλο: Ξέρεις από τί γίνεται το χρήμα που χρησιμοποιούμε; Γνωρίζεις τους μηχανισμούς του καπιταλισμού; Πίστευες ότι Το Κεφάλαιο του Μαρξ ήταν τόσο δύσκολο οσο και τα... κινέζικα; Ε, λοιπόν, ορίστε η διασκευή αυτού του κλασικού έργου σε γιαπωνέζικο manga. Με βάση μια ιστορία απλή – ένας μικροτυροκόμος δημιουργεί το εργοστάσιό του – το κόμικς περιγράφει τί είναι ο καπιταλισμός. Αυτό το βιβλίο-manga χωρίζεται σε δύο μέρη, απολύτως συμπληρωματικά – το πρώτο πραγματεύεται το χρήμα και το δεύτερο τους μηχανισμούς του κεφαλαίου – είναι ένα έξυπνο, διασκεδαστικό και απαιτητικό κάλεσμα να ανακαλύψουμε το σπουδαιότερο έργο του Μαρξ. Στα μέσα του 19ου αιώνα, η βιομηχανική επανάσταση ξεκινάει στην Ευρώπη αλλάζοντας εκ βάθρων τις αντιλήψεις και τους τρόπους κατανάλωσης και ζωής των ανθρώπων. Η μαζική παραγωγή είναι, εφεξής, δυνατή, αλλά οι ανισότητες που απορρέουν από τις νέες οικονομικές και κοινωνικές πρακτικές ανοίγουν ένα τεράστιο χάσμα. Από τη νέα κατάσταση ωφελείται μια μειοψηφία επιχειρηματιών, ενώ η μεγάλη μάζα των εργαζομένων μετατρέπονται σε «εργατική δύναμη» από την οποία πλουτίζουν οι πρώτοι. Σήμερα, κατακλυζόμαστε από αντικείμενα και προϊόντα, σκοτωνόμαστε στη δουλειά, καταναλώνουμε ολοένα και περισσότερο. Και παρότι γνωρίζουμε ότι το καπιταλιστικό σύστημα είναι καταδικασμένο και θα καταλήξει σε μια κρίση που θα προκαλέσει αμέτρητα θύματα, εξακολουθούμε να κλείνουμε τα μάτια. Πώς γεννιούνται οι οικονομικές κρίσεις; Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει ανεργία; Γιατί όλες αυτές οι κοινωνικές ανισότητες; Γιατί χρειάζεται η αμφισβήτηση και η ανατροπή αυτού του συστήματος; Ανακαλύψτε σε αυτό το μάνγκα μια εισαγωγή στο μείζον έργο του Καρλ Μαρξ, που αφορά το σημερινό οικονομικό και κοινωνικό σύστημα: τον καπιταλισμό.... --------------------------------------------- Έχω να πω τα εξής: Αν κανείς θέλει να διαβάσει το κεφάλαιο του Μάρξ, ας διαβάσει το κεφάλαιο του Μάρξ ή έστω το Μάρξ για αρχάριους. Κατανοητό ότι είναι δύσκολο μέσα σε 400 σελίδες μάνγκα να παρουσιαστούν και οι 3 τόμοι (!) του κεφαλαίου. Αν είχε νόημα να μεταφερθεί σε μάνγκα η αποσαφήνιση κάποιων εννοιών του Κεφαλαίου και να δείξει ότι παραμένει επίκαιρο, νομίζω ότι αυτό θα πρεπε να γίνει με σύγχρονες αναφορές κι όχι με μια ιστορία που δείχνει να διαδραματίζεται κάπου στις αρχές του 1900. Η διασκευή αυτή μάνγκα, μου φάνηκε υπεραπλουστευμένη. Δε νομίζω ότι αρκεί να προστεθεί ένα love story και 2 νεκρές μανάδες των πρωταγωνιστών για να εξάψει σε κάποιον το ενδιαφέρον. Για το περιεχόμενο, θα ήταν πιο ακριβές να πεί κανείς ότι πρόκειται για μια ιστορία εμπνευσμένη από το κεφάλαιο του Μάρξ και όχι κάτι άλλο. Αν το κόμικ λεγόταν "εισαγωγή στο Κεφάλαιο για παιδιά", μπορεί να ήμουν πιο επιεικής. Κατά τα άλλα, η έκδοση είναι πολύ καλή, διαθέτει και 6σέλιδη εισαγωγή της γαλλικής έκδοσης, που αναφέρεται στο κεφάλαιο και όχι στο κόμικ, η μετάφραση έχω την εντύπωση ότι ίσως να μην είναι τόσο ακριβής σε κάποια σημεία (ή μπορεί και να φταίει το αρχικό περιεχόμενο που έχει κάποια προβληματάκια, δεν είμαι σίγουρη και επίσης δεν μπορώ να το τσεκάρω!), το σχέδιο δε, είναι αξιοπρεπές (δε με ενθουσίασε, αλλά καλό). Διαβάζεται με το δυτικό τρόπο, όπως και η γαλλική έκδοση και όχι ανάποδα όπως είναι τα μανγκα γενικά. Δε μετάνιωσα πάντως που το αγόρασα, παραθέτω και κάποιες σελίδες από το εσωτερικο Να σημειώσω επίσης ότι η ιαπωνική έδοση χρηματοδοτήθηκε από το κομμουνιστικό κόμμα Ιαπωνίας και κυκλοφόρησε σε 2 τόμους αρχικά, ο 1ος είχε να κάνει με τον 1ο τόμο του Κεφαλαίου και ο 2ος με τους υπόλοιπους 2, που είναι ουσιαστικά οι σημειώσεις του Μαρξ που τις συμπλήρωσε ο Ένγκελς. Οι εκδόσεις East Press από τις οποίες κυκλοφόρησε, έχουν εκδόσει μεταξύ άλλων και το "ο αγών μου" του Χίτλερ... Το εξώφυλλο της αρχικής έκδοσης εντυπώσεις από την εκδήλωση της παρουσίασης υπάρχουν εδώ υπάρχει επίσης τόπικ για την ιαπωνική έκδοση, που έχει δυο άρθρα από Βήμα online και animenewsnetwork εδώ wiki
  23. Βασιλεύς των κόμικς

    ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΣΚΙΤΣΑ

    Τα ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΣΚΙΤΣΑ δεν είναι τίποτα άλλο απο ένα αλμπουμάκι που μαζεύει τα 77 πρώτα κόμικ-στριπ που δημοσιεύτηκαν στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ στο εβδομαδιαίο τετρασέλιδο ΚΑΡΕ-ΚΑΡΕ απο το πρώτο κιόλας φύλλο. Δεν εχω κριτική να κάνω όλοι ξέρουμε το τρελλό χιούμορ του Τάσου Μαραγκού,που εμένα μου αρέσει.Οπως έχει να κάνει σε τέτοιου είδους εκδόσεις που βασίζονται σε στριπ,αλλού γελάς,αλλού χαμογελάς,αλλού αδιαφορείς. Μερικές σελιδες ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
  24. Dr Paingiver

    ΤΥΦΛΗ ΒΙΑ

    Εξαιρετική σάτυρα της βίας για την βία. Ντρέπομαι που το λέω για τέτοιο θέμα, αλλά είχα καιρό να γελάσω τόσο. Ο Ταμπάσκος με τον JimSam σατυρίζουν την ανεξέλεγκτη βία μέσα από μονοσέλιδες ιστορίες. Η αλήθεια είναι πως από ένα σημείο και μετά η προσπάθεια κάνει κοιλιά, αλλά και το μέχρι τότε είναι αρκετό. Μπράβο τους και μακάρι να βγάλουν και άλλο βίαιο έργο σαν κι αυτό. Ονομαστική τιμή : 12€ Αφιέρωμα στον Jim Sam
×

Σημαντικές πληροφορίες

Χρησιμοποιώντας αυτή τη σελίδα, αποδέχεστε τις Οροι χρήσης μας.