Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'κρίστοφερ νόλαν'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Dr Paingiver's blog
  • Valt's blog
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 2 results

  1. 8 χρόνια πριν τον Ντομ Κομπ, ήταν οι ήρωες του Ντον Ρόσα που ταξίδεψαν στον κόσμο των ονείρων. Στην αρχή, έχεις ένα όνειρο. Ένα όνειρο και μια μηχανή. Στην πραγματικότητα είναι να απορεί κανείς που υπάρχουν τόσες λίγες παρεμφερείς ιστορίες βγαλμένες από αυτή την κεντρική ιδέα, για είναι τόσο διαολεμένα κουλ και ανεξάντλητο το πού μπορείς να πας και τι μπορείς να κάνεις από εκεί και μετά. Ένα όνειρο, και μια μηχανή ονείρων. Πώς γίνεται να μη θες να δεις τι γίνεται μετά; Ο Κρίστοφερ Νόλαν είχε παραδώσει ένα πρώτο draft για το ‘Inception’ στην Warner ήδη από το 2000, όμως θεωρούσε πως ακόμα δεν ήταν έτοιμος (είτε ο ίδιος, είτε το σενάριο) ώστε να προχωρήσει σε μια τόσο φιλόδοξη παραγωγή, οπότε έβαλε μπροστά άλλα πρότζεκτ πρώτα. Στην διαδρομή το όνομά του γιγαντώθηκε χάρη και στις ταινίες με τον Σκοτεινό Ιππότη, σε σημείο που πλέον ναι, μπορούσε να πουλήσει ένα φιλόδοξο high-concept sci-fi πάνω στη δύναμη του ονόματός του. Κι έτσι το ‘Inception’ πήρε μπροστά, κυκλοφορώντας στις αίθουσες το 2010. Στην δεκαετία που μεσολάβησε όμως υπήρξε κι άλλη μία σχετική εξέλιξη. Το 2002 ο Ντον Ρόσα, άλλος ένας από αυτούς τους δημιουργούς που μπορούν στον χώρο τους να πουλάνε μια ιστορία απλώς και μόνο με την υπογραφή τους, πρωτοδημοσίευσε αυτήν που από πολλούς θεωρείται η κορυφαία ιστορία της καριέρας του. Το “Όνειρο Μιας Ζωής” (“Dream of a Lifetime”) ντεμπούταρε στη Δανία ενώ 2 χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 2004 δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά και στις ΗΠΑ. Χρόνια μετά την δημιουργία του καθοριστικού έργου “Βίος και Πολιτεία του Σκρουτζ ΜακΝτακ”, ο Ρόσα πολύ απλά δε μπορούσε να αφήσει τον Σκρουτζ - και το παρελθόν του - σε ησυχία. Όπως κι ο αγαπημένος του ήρωας, έτσι κι ο Ρόσα συνέχιζε να ονειρεύεται το Κλοντάικ και την Γκόλντι, συνέχιζε να βλέπει τα όνειρα μιας ζωής - όχι της δικής του ζωής, αλλά του μεγάλου του ήρωα, κάτι που τελικά ίσως και να μην διαφέρει και πολύ. Το έργο του Ρόσα περιστρέφεται διαρκώς γύρω από τον Σκρουτζ και τα χρόνια που τον σχημάτισαν ως ήρωα, έτσι όπως τέθηκαν δεκαετίες νωρίτερα από τον Καρλ Μπαρκς, στις κλασικές περιπέτειες των ‘40s και των ‘50s. Γύρω από αυτές τις ιστορίες έγραφε πάντα ο Ρόσα, βάζοντας γεγονότα σε σειρά, αναπτύσσοντας ένα είδος continuity που ποτέ πριν δεν υπήρχε στα ντισνεϊκά κόμικς, και προσπαθώντας διαρκώς να δουλέψει - κατά κάποιο τρόπο - ανάμεσα στα κενά του Μπαρκς. Η τελευταία του ιστορία, η “Αιχμάλωτη του Χειμάρρου της Αγωνίας” διαδραματίζεται κυριολεκτικά ανάμεσα σε μερικά καρέ μιας ιστορίας του Μπαρκς. Αυτοί οι ήρωες, διαχρονικοί, απαράλλαχτοι, δε θα μπορούσαν ποτέ να αλλάξουν, να γεράσουν, να παντρευτούν, να αλλάξουν σκηνικό, δε θα γινόταν ποτέ να αποκτήσουν άλλες πορείες ή άλλα επίπεδα, όμως ο Ρόσα με έναν μαεστρικό τρόπο το κατάφερε, δουλεύοντας έτσι, ακριβώς. Ανάμεσα στα κενά των καρέ. Εμπλούτισε έτσι τον κόσμο και το παρελθόν του Σκρουτζ, δίνοντάς του ακόμα και μια ευτυχή κατάληξη (στην θαυμάσια ιστορία “Γράμμα από το Σπίτι”). Όμως αν το σκεφτείς, ο κόσμος των ονείρων ήταν πάντα ιδανικός για έναν αφηγητή που δούλευε με τους περιορισμούς του Ρόσα. Όλη του η καριέρα μοιάζει υπό μία έννοια με όνειρα του Σκρουτζ κάπου πίσω από τα καρέ του Μπαρκς, κι εξάλλου στα όνειρα η ελευθερία είναι δεδομένη. Εκεί, κανείς editor δε μπορούσε να απαγορεύσει τίποτα. Εκεί, ο Σκρουτζ θα μπορούσε να πετύχει ότι ζητά η καρδιά του - όπως και η καρδιά του Ρόσα. Σύμφωνα με τον θρύλο, η ιδέα προήλθε από κάποιον Γάλλο φαν που του είπε, Δε θα ήταν κουλ αν υπήρχε μια μηχανή ονείρων με τους Μουργόλυκους να θέλουν να κλέψουν από τα όνειρα του Σκρουτζ; Ο αναγνώστης εκείνος πιθανότατα είχε δει το “Κελί” με την Τζένιφερ Λόπεζ πρόσφατα (του φίλου του σάιτ Ταρσέμ Σινγκ) αλλά σε κάθε περίπτωση ο Ρόσα το βρήκε ενδιαφέρον και έχτισε μια ιστορία πάνω σε αυτό. Στο “Όνειρο” που προέκυψε ως αποτέλεσμα, οι ομοιότητες με το μετέπειτα φιλμ του Νόλαν είναι εντυπωσιακές. Όχι απλώς η πλοκή περιστρέφεται γύρω από μια μηχανή με τη βοήθεια της οποίας κάποιας εισβάλουν στα όνειρα ενός άλλου ανθρώπου, αλλά υπάρχουν κι αρκετές ακόμα συγκεκριμένες λεπτομέρειες που μοιράζεται με το φιλμ. Ο στόχος των εισβολέων είναι να κλέψουν τον συνδυασμό ενός θησαυροφυλακίου. Η πτώση εντός του ονείρου είναι ο τρόπος για να βγεις από αυτό. Ο Κύρος προειδοποιεί πως ο Ντόναλντ δεν πρέπει να χαθεί μες στο όνειρο του Σκρουτζ αν εκείνος ξυπνήσει - κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό, μπορεί να μείνει για πάντα εκεί μέσα. Μια σειρά πραγμάτων συμβαίνουν στον πραγματικό κόσμο που παρουσιάζονται με κάποιο τρόπο μες στα όνειρα. Στην ιστορία του Ρόσα, τα ανιψάκια διαρκώς παράγουν ήχους ή προσπαθούν με κάποιους τρόπους να κάνουν τον Σκρουτζ να σκεφτεί υποσυνείδητα κάποια πράγματα που χρειάζεται ο Ντόναλντ, ώστε αυτά να εμφανιστούν μες στο όνειρο. Όλα αυτά βέβαια δεν σημαίνουν πως ο Νόλαν έκλεψε το ‘Inception’ από τον Ρόσα - αν μη τι άλλο, ακόμα και στην περίπτωση που το διάβασε και χρησιμοποίησε στοιχεία στην βελτίωση του αρχικού draft, αυτό που δείχνει όλη αυτή η ιστορία είναι πως οι δημιουργικοί σπόροι μεταφέρονται από στόμα σε στόμα κι από ιστορία σε ιστορία, όπως ακριβώς θα συνέβαινε με κάποιον εισβολέα ονείρων. Εξάλλου, ο κόσμος ονείρων που χτίζει ο Ρόσα είναι σαφώς πιο απλός (ή έστω, γραμμικός), χρησιμοποιώντας τα περίπου ως fan fiction φλάσμπακ εκδοχές των ίδιων των ιστοριών του. Η περιπλοκότητα στην ιστορία του Ρόσα δεν αφορά τα όνειρα και τους κανόνες που τα διέπουν, όσο τον τρόπο που οι ιστορίες του, δηλαδή του παρελθόν του ήρωά του όσο και της ίδιας της καριέρας του ίδιου του συγγραφέα, πλέκονται σε μια λυτρωτική νοσταλγία. Τελικά, ύστερα από μια απολαυστική περιπέτεια που δίνει την αφορμή στον Ρόσα να μας ξεναγήσει εκ νέου σε ένα αφαιρετικό best of hits των περιπετειών του Σκρουτζ, όλα καταλήγουν στην πηγή του ονείρου κατά κάποιο τρόπο, εκεί όπου ο Σκρουτζ έχει φυλαγμένη την ξεχασμένη του αγάπη. Η Γκόλντι δεν είναι νεκρή όπως συμβαίνει βέβαια με τις διάσημες πια Νεκρές Συζύγους του έργου του Νόλαν, όμως εκπροσωπεί δραματουργικά το ίδιο ψυχολογικό κεφάλαιο. Είναι ο χαμένος έρωτας του Σκρουτζ, ζωντανή αλλά μακριά από αυτόν, πηγή νοσταλγίας, πάθους αλλά και αμέτρητων ενοχών- όπως συμβαίνει και με τον Κομπ στο ‘Inception’. Στο τέλος της ιστορίας, αφού ο Ντόναλντ έχει καταφέρει να διώξει έναν-έναν από το όνειρο τους Μουργόλυκους, γίνεται μάρτυρας μιας συγκινητικής στιγμής που ο Σκρουτζ δεν έχει βιώσει ποτέ ως τώρα, ούτε καν στα όνειρά του. Χάρη στην παρέμβαση των Μουργόλυκων, η έκβαση εκείνου του ονείρου ενοχής έχει αλλάξει και είναι για πρώτη φορά μπροστά στην Γκόλντι, στο τέλειο μέρος, την τέλεια στιγμή που ποτέ δεν είχε υπάρξει. Είναι σαν ο Ντόναλντ να έχει ξεκλειδώσει κάποια μπόνους σκηνή, σα να έχει ξεκλειδώσει το “αληθινό φινάλε”. Βγαίνει από το όνειρο αφήνοντας τον Σκρουτζ σε μια στιγμή πρωτοφανούς ευτυχίας, σε ένα όνειρο όπου ζει αυτό που πάντα ήθελε. Είναι ένα ιδανικό, γλυκόπικρο φινάλε για αυτή τη σχέση που ο Ρόσα εξερευνούσε σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του, μη μπορώντας ποτέ να την φέρει σε αληθινή πλήρωση, αλλά καταφέρνοντας πάντα να βρίσκει τρόπους να την εμπλουτίσει και να τη ζήσει ξανά και ξανά. Εκεί, ανάμεσα στα καρέ. Μέσα στα όνειρα. * Το ‘Inception’ κυκλοφορεί στις αίθουσες από την Tanweer για την επέτειο των 10 χρόνων. Το ‘Όνειρο Μιας Ζωής’ έχει δημοσιευτεί στην Ελλάδα στο Κόμιξ #196 και πιο πρόσφατα στο Κόμιξ Β’ Περίοδος #61. Και το σχετικό link... ΥΓ. Ένα παρόμοιο άρθρο με το ίδιο θέμα βρίσκεται εδώ...
  2. Λέμε για τον Παπακαλιάτη, αλλά κι εσύ ρε Νόλαν δεν κάθεσαι λίγο ήσυχος... Δεν υπάρχει αμφιβολία, ένας απ' τους σκηνοθέτες που σημάδεψαν την τελευταία εικοσαετία (κι ακόμα σημαδεύουν!) είναι ο Κρίστοφερ Νόλαν. Ο άγνωστος που "σ' έκαψε" με το Memento, ο τύπος που σε μάγεψε με το Prestige, ο άνθρωπος που άλλαξε τον Μπάτμαν και σ' έκανε βόλτα στο διάστημα του Interstellar. Και φυσικά, ο τύπος που μπούκαρε με το έτσι θέλω στα όνειρά σου, μ' ένα απ' τα πιο ψαγμένα σενάρια της ιστορίας του κινηματογράφου. Ο "γραφιάς" πίσω απ' το Inception. Σκηνοθετικά λοιπόν, οι εμμονές του τον οδηγούν σε εξαίρετα αποτελέσματα (πελώριος μάγκας, συνεχίζει μες στην ψηφιακή εποχή να γυρνάει την πλάτη του στο CGI), όμως αν έχει ένα δυνατό χαρτί, αυτό είναι οι ιστορίες του. Φαντασία, σκέψη έξω απ' το κουτί, προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια. Και στο Inception, αυτό το ταλέντο του τύπου έπιασε κορυφή. Τρομερή σύλληψη, τρομερό χτίσιμο, τρομερή αληθοφάνεια. Δεν ήταν τυχαία υποψήφιο για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου. Και μεταξύ μας, αδικήθηκε που δεν το πήρε. Ή τέλος πάντων, έτσι θα λέγαμε, μόνο που το σενάριο του Inception δεν ήταν κι εντελώς πρωτότυπο. Μάλιστα, ο κύριος Nolan... "έκλεψε"! Μια φορά κι έναν καιρό, μια σπείρα κακοποιοί μπήκαν στα όνειρα ενός επιχειρηματία... ήταν το πιο πλούσιο παπί του κόσμου. Ήταν ο Σκρουτζ Μακ Ντακ. Κι οι Μουργόλυκοι, στην ιστορία "Το Όνειρο μιας Ζωής" χρησιμοποίησαν ένα μηχάνημα για να μπουκάρουν στα όνειρά του. Σκοπός τους; Να του αποσπάσουν τον κωδικό για να μπουν στο θησαυροφυλάκιο. Σου θυμίζει τίποτα; Και φυσικά οι "ομοιότητες" δεν σταματούν εδώ. Αν παγιδευόντουσαν μέσα στο όνειρο, οι Μουργόλυκοι θα είχαν κακά ξεμπερδέματα. Το ίδιο κι ο Σκρουτζ. Επιπλέον, οι "εισβολείς" έχουν τη δυνατότητα να "σκηνοθετήσουν" το όνειρο, ενώ τα εξωτερικά ερεθίσματα επηρεάζουν κι αυτά το σκηνικό - ο Σκρουτζ ακούει ήχους αυτοκινήτων και βλέπει στο όνειρό του ένα μποτιλιάρισμα. Σου θυμίζει τίποτα;;; Κι αν αναρωτιέσαι, κοινή είναι και η απάντηση στο μεγάλο ερώτημα: Άντε και μπήκα, πώς βγαίνω απ' το όνειρο; Μα, είναι πολύ απλό. Πρέπει να πέσεις! ΣΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ;;; Μα φυσικά και σου θυμίζει. Κι αυτό γιατί... ο φίλος μας ο Κρις, πήρε μια ιστορία που ήδη υπήρχε, την "ενηλικίωσε" και την έφερε στο πανί του σινεμά. Φυσικά, αυτό δεν είναι καθόλου κακό από μόνο του. Κάθε άλλο. Το πρόβλημα είναι πως ο Νόλαν, δεν αναφέρει πουθενά στους τίτλους τέλους, μήτε αρχής, μήτε κάπου στο ενδιάμεσο, (ούτε στο imdb υπάρχει αναφορά) τον άνθρωπο που υπογράφει αυτή την απίστευτη ιστορία. Τον άνθρωπο δηλαδή που κρύβεται πίσω από κάθε σπουδαία σύγχρονη ιστορία κόμικ των παπιών της Λιμνούπολης. Τον τεράστιο Ντον Ρόσα! Για να μην αποδίδω ωστόσο τα του Θεού τω Καίσαρι, ούτε του Ντον είναι η αρχική ιδέα αυτής της πανέξυπνης ιστορίας. Του την έστειλε ένας Γάλλος αναγνώστης του, που τη σκέφτηκε βλέποντας την ταινία του 2000 "To Kελί". Και πριν προλάβει κανείς να υποθέσει πως κι ο Ρόσα έκλεψε τον αναγνώστη του, χωρίς ούτε ένα ευχαριστώ, ας ξεκαθαρίσουμε πως ο ίδιος αναγνώστης, θέλοντας να μείνει κρυφό το όνομά του, ζήτησε σε αντάλλαγμα να γίνει για μια φορά D.U.C.K. Δηλαδή, αντί για τα περίφημα 4 γράμματα που κρύβει στο πρώτο καρέ κάθε ιστορίας του ο Ντον (σαν αφιέρωση στον μεγάλο δάσκαλό του, τον Καρλ Μπαρκς), αυτή τη φορά να κρύψει τα αρχικά F.S.M. (το όνομα του αναγνώστη). Ο Ντον το έκανε με μεγάλη του χαρά! Οπότε, για να επιστρέψουμε πίσω στον μπαταχτσή τον Νόλαν: Κρις σκηνοθετάρα μου, δεν κάνουν έτσι οι καλλιτέχνες! Και ντάξει, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να μιλάμε γι' απλές συμπτώσεις. Αλλά πολλές συμπτώσεις ρε παιδί μου! Κι όταν μας λέει "έτυχε" ο δικός μας, ξέρεις, ο Χριστόφορος ντε, τονε σταυρώνουμε. Εσένα να μη σου ρίξουμε έστω μια κατσάδα; Τέλος πάντων, καθότι είσαι μεγάλη μορφή και γύρισες "όνειρο μες στο όνειρο (μες στο όνειρο)" χωρίς ούτε λίγα ψηφιακά εφέ, συγχωρεμένος. Αλλά το άρθρο τούτο θα είναι πάντα εδώ, για να υποκλίνεται στον Ντον τον Ρόσα και να του φωνάζει τα μπράβο που δεν του έδωσες. Ύπαγε στην ευχή, Νόλαν, μα να θυμάσαι: Όποιος κλέβει τον Σκρουτζ, δεν τη γλυτώνει ποτέ! Υ.Γ. Και κάπως έτσι, μας λύθηκε κι η μεγάλη απορία που αφήνει αναπάντητη το Inception. Τη μηχανή που σε βάζει στα όνειρα του άλλου, την κατασκεύασε ο Κύρος Γρανάζης. Μόνο αυτός θα μπορούσε, αυτός το έκανε πράξη! Και το σχετικό link...
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.