Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'κλασσικά εικονογραφημένα'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 12 results

  1.   Την πρώτη Μαρτίου του 1951, οι ανυποψίαστοι διαβάτες θα βρεθούν έκπληκτοι, βλέποντας ''κρεμασμένο'' στα περίπτερα ένα περιοδικό με επιβλητικό σκοτεινό σχέδιο που με τον τρόπο του δημιουργούσε κάποιο τρόμο για τα δεδομένα της εποχής στην Ελληνική καθημερινότητα.Το εξώφυλλο απεικόνιζε έναν ταλαιπωρημένο άνδρα να κουβαλάει στην πλάτη του έναν τραυματισμένο νεαρό και να προσπαθεί μέσα από έναν σκοτεινό και βρώμικο υπόνομο να ξεφύγει από τρεις άνδρες που τον κυνηγούν. Μία από τις χαρακτηριστικές σκηνές της ιστορίας. Ο τίτλος ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ με υπότιτλο το έργο που περιείχε ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ. Αυτό ήταν, η ιστορία γράφτηκε, το πρώτο κόμικ Ελληνικής εκδόσεως κυκλοφόρησε, με την σωστή μορφή, μέχρι τώρα τα κόμικς που δημοσιεύονταν σε παιδικά περιοδικά κυρίως με άρθρα και διάφορα κείμενα, ήταν με λεζάντες. Τώρα έχουμε ένα κόμικς με μπαλονάκια (συννεφάκια) 50 σελίδες -περίπου- μάλιστα στα πρώτα τεύχη στην πρώτη σελίδα μας δίνονταν οδηγίες το πως και με ποια σειρά πρέπει να διαβάζονται, εξ ολοκλήρου με έγχρωμα καρέ, ωραία εκτύπωση και μετάφραση για τα δεδομένα της εποχής, ένα καλοφτιαγμένο έντυπο. Ένα έντυπο που ήταν φτιαγμένο για όλες τις ηλικίες, λόγω της θεματολογίας του, κλασσικά λογοτεχνικά έργα διάσημων συγγραφέων. Με την πάροδο του χρόνου τα Κ.Ε. εκδώσαν και κόμικ από Έλληνες δημιουργούς τα πρώτα Ελληνικά Γκράφικ Νόβελ. 68 χρόνια μετά, η ίδια εκδοτική εταιρία κρατώντας το τίτλο κατατεθέν της επανεκδίδει τα περιοδικά αυτά από το πρώτο έργο που κυκλοφόρησε και τότε. Μία ειδική έκδοση για την εφημερίδα ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ που λειτουργεί σαν διανομέας. Μέχρι τώρα τα κλασσικά έχουν γνωρίσει και άλλες επανεκδόσεις ,τα τελευταία χρόνια σαν ένθετα, στην Καθημερινή, Ε.Τύπο και Βήμα. Άλλες 2 εταιρίες εκδώσαν και εκείνες την ίδια σειρά, η MODERN TIMES και η ΟΞΥ αλλά με άλλον τίτλο, οι εκδόσεις ΑΤΛΑΝΤΙΣ πολύ σωστά έπραξαν και κράτησαν έως και τώρα τον τίτλο κατοχυρωμένο. Από την Κυριακή 30/6/2019 και κάθε Κυριακή τα Κ.Ε. ξανά κοντά μας. Η έκδοση ευτυχώς ακολουθά την ωραία εκτύπωση που είχε και πριν 10 από την ίδια εφημερίδα, πιο μεγάλο σε μέγεθος πιο καλό χαρτί ωραία γραμματοσειρά. Το οπισθόφυλλο είναι ίδιο με της εκδόσεως του 1975. Το τεύχος έχει και μερικές σελίδες με παιχνίδια,που πρέπει να είναι από την τρίτη επανέκδοση, αν θυμάμαι καλά. ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ GREEKCOMICS BAΣΙΛΕΥΣ των ΚΟΜΙΚΣ  
  2. Από το 1951 που βγήκαν για πρώτη φορά στην χώρα μας, μέχρι και σήμερα, δεν έχει υπάρξει δεκαετία που δεν έχει κυκλοφορήσει σε κάποια μορφή μια έκδοση με ιστορίες από την σειρά Κλασσικά Εικονογραφημένα, βοηθώντας με αυτό τον τρόπο κάθε γενιά Ελλήνων από τότε μέχρι τώρα, στο να έρθει σε πρώτη επαφή με μερικά από τα πιο επιφανή βιβλία της κλάσικής λογοτεχνίας. Στην τρέχουσα δεκαετία μάλιστα είχαμε ήδη μια έκδοση που βγήκε από την Ατλαντίς σε συνεργασία με τον Ελεύθερο τύπο. Φέτος ήρθε η σειρά των εκδόσεων Οξύ στο να προστεθούν στην λίστα των εκδοτικών οίκων που μας πρόσφεραν την θρυλική σειρά. Έχει όμως νόημα μια εκ νέου εκτύπωση μιας σειράς που έχει τυπωθεί τόσες φορές, που υπάρχει αφθονία αντιτύπων σε λογικές τιμές στην αγορά και ότι αντίτυπο έχει εκδοθεί από το 1975 και ύστερα δεν ξεπερνάει τα 2-3€; Η σύντομη απάντηση είναι ναι, υπό προοπτικές. Εκεί λοιπόν που η έκδοση του 2013 ήταν η πιο αδιάφορη σε όλους τους τομείς, η έκδοση της Οξύ είναι η πιο ενδιαφέρουσα απ' όσες έχουν βγει ως τώρα. Σκληρόδετη - σε αντίθεση με ότι συνεχίζει να αναγράφει στο σάιτ του public - με καλή ράχη, με νέα αποκατάσταση των σχεδίων και νέα πλακάτ χρωματισμό, καθώς και νέα σύγχρονη μετάφραση, η έκδοση αναδεικνύει και ενισχύει την όλη εμπειρία ανάγνωσης ενός τεύχους των Κλασσικών Εικονογραφημένων. Τα τεύχη πλέον είναι έτοιμα για να μπουν στην βιβλιοθήκη των κατόχων τους, ενώ ακούω πως η τωρινή μορφή έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον κάποιων σχολείων της χώρας, που ενδιαφέρονται να τα προσθέσουν στην βιβλιοθήκη τους. Στα συν επίσης το ότι μας παρουσιάζουν για πρώτη φορά και δύο τίτλους που δεν είχαν ξαναεκδοθεί στην Ελλάδα. Το Φρανκεστάιν της Μαίρη Σέλεϊ, το οποίο η Ατλαντίς θεώρησε πως θα ήταν τρομακτικό για τα παιδιά της εποχής, και του Οι Αργοναύτες, το οποίο στην Ελλάδα είχε παραβλεφθεί, μιας και είχε βγει Ελληνική διασκευή της ιστορίας με τον τίτλο Ο Ιάσονας και οι Αργοναύτες. Αν όμως δεν σας ενδιαφέρουν όλα αυτά, τα 11,99€ που στοιχίζει χωρίς την έκπτωση το κάθε τεύχος, θα σας φανούν πολλά και η απόκτηση και αυτών των αντίτυπων αδιάφορη. Η Οξύ τώρα, έχει πάρει τα δικαιώματα για την έκδοση της Αγγλικής Classic Comic Store LTD, αν κρίνω από τα δικαιώματα που αναγράφονται μέσα στην έκδοση, η οποία κάνει πολύ καλή δουλειά τα τελευταία χρόνια στην εκ νέου διάθεση της σειράς. Από ότι βλέπω επίσης - στα επηρεασμένα από την έκδοση του 1951 - οπισθόφυλλα, έχουν προγραμματίσει τουλάχιστον 20 τεύχη για κυκλοφορία. Η διαθεσιμότητα των τευχών γίνεται ανά τετράδες. Η πρώτη τετράδα βγήκε τον Μάρτιο του 2018 και περιλάμβανε τα εξής: 1. 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα 2. Μόμπι Ντικ 3. Ροβινσώνας Κρούσος 4. Η μηχανή του χρόνου Η δεύτερη τετράδα βγήκε στις 06 Ιουνίου αν και μέσα στα τεύχη αναγράφεται πως βγήκαν τον Μάιο. 5. Φρανκεστάιν 6. Οι τρεις σωματοφύλακες 7. Οι Αργοναύτες 8. Οι άθλιοι Η τρίτη τετράδα βγήκε στις 06 Αυγούστου. 9. Ρωμαίος και Ιουλιέτα 10. Ο τελευταίος των Μοικανών 11. Ο πόλεμος των κόσμων 12. Ο άνθρωπος με τη σιδερένια μάσκα Η τέταρτη τετράδα βγήκε στις 23 Νοεμβρίου 13. Μεγάλες προσδοκίες 14. Το νησί των θησαυρών 15. Ανεμοδαρμένα ύψη 16. Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων Η πέμπτη και τελευταία τετράδα βγήκε τον Μάρτιο του 2019. 17. Ρομπέν των δασών 18. Τζέιν Έιρ 19. Οι ιππότες της στρογγυλής τραπέζης 20. Ο γύρος του κόσμου σε 80 μέρες Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον albert.
  3. Σας παραθετω μια λιστα-μακρυναρι σχετικη με την γνωστη σειρα των Κλασσικων Εικονογραφημενων (η οποια εκδιδεται ξανα και ξανα μεχρι σημερα) και περιεχει 1. Τους αριθμους στις 3 πρωτες εκδοσεις τους 2. Τον Αμερικανικο τιτλο και τον αριθμο της πρωτης αμερ. εκδοσης 3. Τον Αγγλικο Τιτλο και τον αριθμο της Βρετανικης έκδοσης 4. Στις Ελληνικες Εκδοσεις: Τον σχεδιαστη και αυτον που εκανε την αποδοση (Δεν ειναι ολοκληρωμενο) 5. Τα αμερικανικα και Βρετανικα τεύχη που δεν μεταφραστηκαν 6. Mερικους τιτλους που δεν μπορεσα να αντιστοιχισω Η λιστα ειναι σορταρισμενη συμφωνα με την σειρα της πρωτης αμερικανικης εκδοσης Στη πρωτη στηλη ειναι ο Ελληνικός Τίτλος, στη δευτερη ο αριθμος της πρωτης ελληνικης εκδοσης στη τριτη και την τεταρτη ειναι οι αριθμοι των επομενων εκδοσεων (Εδω οποιος μπορει και θελει μπορει να εμπλουτισει με αλλες στηλες με τους αριθμους αλλων ελληνικων η ξενων εκδοσεων) στη πεμπτη στηλη ειναι ο αριθμος της original αμερικανικης, μετα ο Aμερικανικος Τίτλος και τελος ο Συγγραφέας του αυθεντικου έργου (Εδω καποιος θα μπορουσε να προσθεσει τους διασκευαστες και τους καλλιτεχνες που σχεδιασαν τα κομικς) Να πω εδω οτι υπαρχει ολο αυτο το μακρυναρι σε αρχειο xls Classics Illustrated.xls στη διαθεση του καθε μερακλη που θα ηθελε να το μελετισει και να το εμπλουτισει Ναι το ξερω οτι εδω υπαρχουν πολλοι πιο αρρωστοι απο εμενα Ελπιζω η λιστα να σας φανει χρησιμη οσο και σ εμενα Επισης να ευχαριστησω για την πολυτιμη βοηθεια και την καθοδηγηση του, τον GeoTrou ο οποιος με ανεχτηκε Και τον thor77 που συμπληρωσε πολλα κενα και ανακαλυψε το Σουηδικο section ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΩΜΑΤΟΦΎΛΑΚΕΣ / 17 / 1026 / x / 1 / THE THREE MUSKETEERS / Alexandre Dumas ΙΒΑΝΌΗΣ / 64 / 1021 / 2013 / 2 / IVANHOE / Walter Scott Ο ΚΌΜΗΣ ΜΟΝΤΕΧΡΉΣΤΟΣ / 77 / 1217 / x / 3 / THE COUNT OF MONTE CRISTO / Alexandre Dumas Ο ΤΕΛΕΥΤΑΊΟΣ ΤΩΝ ΜΟΙΚΑΝΩΝ / 182 / 1014 / x / 4 / THE LAST OF THE MOHICANS / James Fennimore Cooper ΜΟΜΠΥ ΝΤΙΚ / 184 / 1022 / 2015 / 5 / MOBY DICK / Herman Melville ΙΣΤΟΡΊΑ ΔΥΟ ΠΌΛΕΩΝ / 22 / 1209 / 2048 / 6 / TALE OF TWO CITIES / Charles Dickens Ο ΡΟΜΠΈΝ ΤΩΝ ΔΑΣΏΝ / 5, 195 / 1003 / x / 7 / ROBIN HOOD / Howard Paul ΧΊΛΙΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΎΧΤΕΣ / 87, 193 / 1037 / x / 8 / ARABIAN NIGHTS / ? ΟΙ ΆΘΛΙΟΙ / 1, 194 / 1005 / 2001 / 9 / LES MISERABLES / Victor Hugo ΡΟΒΙΝΣΏΝ ΚΡΟΎΣΟΣ / 49 / 1038 / x / 10 / ROBINSON CRUSOE / Daniel Defoe ΔΟΝ ΚΙΧΏΤΗΣ / 12 / 1105 / x / 11 / DON QUIXOTE / Miguel DeCervantes ΡΙΠ ΒΑΝ ΟΥΊΝΚΛ / 94 / 1166 / x / 12 / RIP VAN WINKLE & HEADLESS HORSEMAN / Washington Irving ΔΡ. ΤΖΈΚΥΛ ΚΑΙ Κ. ΧΆΙΝΤ / 65 / 1096 / x / 13 / DR JEKYLL & MR. HYDE / Robert Louis Stevenson ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΎΣΗ / 88, B / 1108 / x / 14 / WESTWARD HO! / Charles Kingsley Η ΚΑΛΎΒΑ ΤΟΥ ΜΠΆΡΜΠΑ-ΘΩΜΆ / 4, B / 1010 / 2004 / 15 / UNCLE TOM’S CABIN / Harriet Beecher Stowe ΤΑ ΤΑΞΊΔΙΑ ΤΟΥ ΓΚΙΟΎΛΙΒΕΡ / 10 / 1132 / x / 16 / GULLIVER’S TRAVELS / Jonathan Swift Ο ΕΛΑΦΟΚΥΝΗΓΌΣ / 61 / 1009 / x / 17 / THE DEERSLAYER / James Fennimore Cooper Η ΠΑΝΑΓΊΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΊΩΝ / 6 / 1090 / 2049 / 18 / THE HUNCHBACK OF NOTRE DAME / Victor Hugo ΧΩΚ ΦΙΝ / 76 / x / 2033 / 19 / HUCKLEBERRY FINN / Mark Twain ΟΙ ΚΟΡΣΙΚΑΝΟΊ ΑΔΕΛΦΟΊ / 93, 221 / 1030 / 2020 / 20 / THE CORSICAN BROTHERS / Alexandre Dumas Ο ΙΧΝΗΛΆΤΗΣ / 104, 249 / 1107 / x / 22 / THE PATHFINDER / James Fennimore Cooper ΌΛΙΒΕΡ ΤΟΥΊΣΤ / 2, 241 / 1004 / 2002 / 23 / OLIVER TWIST / Charles Dickens ΈΝΑΣ ΓΙΆΝΚΗΣ ΤΟΥ ΚΟΝΝΈΚΤΙΚΑΤ / 29 / 1053 / x / 24 / A CONNECTICUT YANKEE IN KING ARTHUR’S COURT / Mark Twain ΔΥΟ ΧΡΌΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΏΡΗ / 80 / 1018 / 2012 / 25 / TWO YEARS BEFORE THE MAST / R H Dana Jr ΟΙ ΠΕΡΙΠΈΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΜΆΡΚΟ ΠΌΛΟ / 18 / 1040 / 2029 / 27 / THE ADVENTURES OF MARCO POLO / Rustichello da Pisa ΜΙΧΑΉΛ ΣΤΡΟΓΚΏΦ / 9, 256 / 1091 / 2050? / 28 / MICHAEL STROGOFF / Jules Verne ΠΡΊΓΚΗΨ ΚΑΙ ΦΤΩΧΌΣ / 8 / 1128 / x / 29 / THE PRINCE AND THE PAUPER / Mark Twain Η ΦΕΓΓΑΡΌΠΕΤΡΑ / 78 / 1203 / x / 30 / THE MOONSTONE / William Wilkie Collins ΤΟ ΜΑΎΡΟ ΒΈΛΟΣ / 84, Β / 1176 / x / 31 / THE BLACK ARROW / Robert Louis Stevenson ΛΌΡΝΑ ΝΤΟΥΝ / 42 / 1142 / x / 32 / LORNA DOONE / R D Blackmore ΣΈΡΛΟΚ ΧΟΛΜΣ / 82 / 1027 / x / 33 / THE ADVENTURES OF SHERLOCK HOLMES / Arthur Conan Doyle Η ΜΥΣΤΗΡΙΏΔΗΣ ΝΉΣΟΣ / 41 / 1016 / 2010 / 34 / MYSTERIOUS ISLAND / Jules Verne ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΊΕΣ ΗΜΈΡΕΣ ΤΗΣ ΠΟΜΠΗΊΑΣ / 30 / 1012 / 2011 / 35 / THE LAST DAYS OF POMPEII / Bulwer-Lytton-Edward ΤΎΠΗ / 85, Β / 1181 / x / 36 / TYPEE / Herman Melville ΟΙ ΣΚΑΠΑΝΕΊΣ / 72, Β / 1153 / x / 37 / THE PIONEERS / James Fennimore Cooper ΟΙ ΠΕΡΙΠΈΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΤΣΕΛΛΊΝΙ / 81 / 1109 / x / 38 / THE ADVENTURES OF CELLINI / Benvenuto Cellini ΤΖΈΙΝ ΈΫΡ / 16 / 1158 / x / 39 / JANE EYRE / Charlotte Bronte ΜΕΤΆ ΕΊΚΟΣΙ ΈΤΗ / 50 / 1156 / x / 41 / TWENTY YEARS AFTER / Alexandre Dumas ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑ ΕΛΒΕΤΏΝ ΡΟΒΙΝΣΏΝΩΝ / 44 / 1113 / x / 42 / SWISS FAMILY ROBINSON / Jonathan Wyss ΜΕΓΆΛΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΊΕΣ / 31 / 1131 / x / 43 / GREAT EXPECTATIONS / Charles Dickens ΜΥΣΤΉΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΊΩΝ / 63, B / 1178 / x / 44 / MYSTERIES OF PARIS / Eugene Sue ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΆ ΧΡΌΝΙΑ ΤΟΥ ΤΟΜ ΜΠΡΆΟΥΝ / 35 / 1121 / x / 45 / TOM BROWN’S SCHOOL DAYS / Thomas Hughes ΤΟ ΚΛΕΜΜΈΝΟ ΠΑΙΔΊ / 23 / 1094 / x / 46 / KIDNAPPED / Robert Louis Stevenson ΕΊΚΟΣΙ ΧΙΛΙΆΔΕΣ ΛΕΎΓΕΣ ΥΠΌ ΤΗΝ ΘΆΛΑΣΣΑ / 34, B / 1008 / 2005 / 47 / TWENTY THOUSAND LEAGUES UNDER THE SEA / Jules Verne ΔΑΥΪ́Δ ΚΌΠΠΕΡΦΗΛΝΤ / 24 / 1174 / x / 48 / DAVID COPPERFIELD / Charles Dickens Η ΑΛΊΚΗ ΣΤΗ ΧΏΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΆΤΩΝ / 15 / 1144 / x / 49 / ALICE IN WONDERLAND / Lewis Carroll ΤΟΜ ΣΏΓΙΕΡ / 13 / 1135 / x / 50 / TOM SAWYER / Mark Twain Ο ΠΑΤΡΙΏΤΗΣ / 69 / 1088 / x / 51 / THE SPY / James Fennimore Cooper ΤΟ ΣΠΊΤΙ ΜΕ ΤΑ ΕΠΤΆ ΑΕΤΏΜΑΤΑ / 32 / 1184 / x / 52 / THE HOUSE OF THE SEVEN GABLES / Nathaniel Hawthorne ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΆΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΊΑ / 20 / 1173 / x / 53 / CHRISTMAS CAROL / Charles Dickens ΣΙΔΗΡΟΎΝ ΠΡΟΣΩΠΕΊΟΝ / 11 / 1006 / 2006 / 54 / THE MAN IN THE IRON MASK / Alexandre Dumas ΣΊΛΑΣ ΜΆΡΝΕΡ / 39 / 1136 / x / 55 / SILAS MARNER / George Eliot ΟΙ ΕΡΓΆΤΕΣ ΤΗΣ ΘΑΛΆΣΣΗΣ / 38, B / 1149 / x / 56 / TOILERS OF THE SEA / Victor Hugo ΤΟ ΤΡΑΓΟΎΔΙ ΤΟΥ ΧΙΑΓΟΥΆΘΑ / 40 / 1098 / x / 57 / SONG OF HIAWATHA / Henry Wadsworth Longfellow ΤΟ ΛΙΒΆΔΙ / 62 / 1028 / 2018 / 58 / THE PRAIRIE / James Fennimore Cooper Ο ΠΎΡΓΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΙΓΊΔΩΝ / 37, 254 / 1039 / 2026 / 59 / WUTHERING HEIGHTS / Emily Bronte ΜΑΎΡΗ ΚΑΛΛΟΝΉ / 46 / 1015 / 2009 / 60 / BLACK BEAUTY / Anna Sewell Η ΓΥΝΑΊΚΑ ΜΕ ΤΑ ΆΣΠΡΑ / 45 / 1169 / x / 61 / THE WOMAN IN WHITE / Wilkie Collins ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΗΣ ΔΎΣΕΩΣ / 59 / 1089 / x / 62 / WESTERN STORIES / Bret Harte Ο ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΧΩΡΊΣ ΠΑΤΡΊΔΑ / 28 / 1168 / x / 63 / THE MAN WITHOUT A COUNTRY / Edward Everett Hale ΝΉΣΟΣ ΤΩΝ ΘΗΣΑΥΡΏΝ / 3 / 1140 / x / 64 / TREASURE ISLAND / Robert Louis Stevenson ΒΕΝΙΑΜΊΝ ΦΡΑΓΚΛΊΝΟΣ / 26 / 1171 / x / 65 / BENJAMIN FRANKLIN-AUTOBIOGRAPHY / Benjamin Franklin ΜΟΝΑΣΤΉΡΙ ΚΑΙ ΣΠΊΤΙ / 70 / 1033 / 2023 / 66 / CLOISTER AND THE HEARTH / Charles Reade ΣΚΩΤΣΈΖΟΙ ΑΡΧΗΓΟΊ / 47 / 1146 / x / 67 / THE SCOTTISH CHIEFS / Jane Porter ΙΟΎΛΙΟΣ ΚΑΊΣΑΡ / 7 / 1002 / 2007 / 68 / JULIUS CAESAR / William Shakespeare Ο ΓΎΡΟΣ ΤΟΥ ΚΌΣΜΟΥ ΣΕ 80 ΗΜΈΡΕΣ / 14 / 1141 / x / 69 / AROUND THE WORLD IN 80 DAYS / Jules Verne Ο ΠΙΛΌΤΟΣ / 51 / 1032 / 2022 / 70 / THE PILOT / James Fennimore Cooper Ο ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΓΕΛΆ / 58 / 1130 / x / 71 / THE MAN WHO LAUGHS / Victor Hugo Η ΛΕΩΦΌΡΟΣ ΤΟΥ ΌΡΕΓΚΟΝ / 53 / 1020 / 2019 / 72 / THE OREGON TRAIL / Francis Parkman ΜΑΎΡΗ ΤΟΥΛΊΠΑ / 75 / 1157 / x / 73 / THE BLACK TULIP / Alexandre Dumas Ο ΔΌΚΙΜΟΣ ΉΖΥ / 52 / 1080 / x / 74 / MR. MIDSHIPMAN EASY / Frederick Marryat Η ΚΥΡΆ ΤΗΣ ΛΊΜΝΗΣ / 21 / 1172 / x / 75 / THE LADY OF THE LAKE / Walter Scott Ο ΑΙΧΜΆΛΩΤΟΣ ΤΗΣ ΖΈΝΤΑ / 25 / 1093 / x / 76 / THE PRISONER OF ZENDA / Anthony Hope ΟΜΉΡΟΥ ΙΛΙΆΣ / 48, 239 / 1155 / x / 77 / THE ILIAD / Homer ΙΩΆΝΝΑ ΝΤ’ ΑΡΚ / 19 / 1139 / x / 78 / JOAN OF ARC / ? ΣΥΡΑΝΌ ΝΤΕ ΜΠΕΡΖΕΡΆΚ / 27 / 1177 / x / 79 / CYRANO DE BERGERAC / Edmond Rostand Ο ΑΣΠΡΟΔΌΝΤΗΣ / 106, Β / 1185 / x / 80 / WHITE FANG / Jack London ΟΜΉΡΟΥ ΟΔΎΣΣΕΙΑ / 71, 162, 229 / 1160 / x / 81 / THE ODYSSEY / Homer Ο ΆΡΧΩΝ ΤΟΥ ΜΠΑΛΛΑΝΤΡΈ / 89 / 1048 / 2034 / 82 / THE MASTER OF BALLANTRAE / Robert Louis Stevenson ΜΟΓΛΗΣ / 149, Β / 1044 / 2032 / 83 / THE JUNGLE BOOK / Rudyard Kipling Ο ΧΡΥΣΌΣ ΣΚΑΡΑΒΑΙΟΣ / 244 / 1191 / x / 84 / THE GOLD BUG ETC / Edgar Allan Poe Ο ΘΑΛΑΣΣΌΛΥΚΟΣ / 54 / 1013 / 2008 / 85 / THE SEA WOLF / Jack London ΥΠΌ ΔΎΟ ΣΗΜΑΊΑΣ / 57 / 1059 / x / 86 / UNDER TWO FLAGS / Ouida ΌΝΕΙΡΟ ΘΕΡΙΝΉΣ ΝΎΧΤΑΣ / 33 / 1194 / x / 87 / A MIDSUMMER NIGHT’S DREAM / William Shakespeare ΣΙΔΕΡΌΦΡΑΚΤΟΙ ΙΠΠΌΤΕΣ / 36, Β / 1154 / x / 88 / MEN OF IRON / Howard Pyle ΈΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΊΑ / 118, Β / 1190 / x / 89 / CRIME AND PUNISHMENT / Dostoyevsky Η ΚΌΡΗ ΤΗΣ ΖΟΎΓΚΛΑΣ / 86,190 / 1017 / 2014 / 90 / GREEN MANSIONS / W H Hudson ΤΟ ΛΥΚΌΣΚΥΛΟ / 102, Β / 1104 / x / 91 / THE CALL OF THE WILD / Jack London ΟΙ ΑΡΡΑΒΏΝΕΣ ΤΟΥ ΜΆΙΛΣ ΣΤΆΝΤΙΣ / 68, B / 1162 / x / 92 / MILES STANDISH / Longfellow Ο ΕΛΑΦΡΌΜΥΑΛΟΣ ΟΥΪ́ΛΣΟΝ / 101 / 1102 / x / 93 / PUDD’NHEAD WILSON / Samuel L Clemens ΔΑΥΪ́Δ ΜΠΆΛΦΟΥΡ / 79 / 1097 / x / 94 / DAVID BALFOUR / Robert Louis Stevenson ΟΥΔΈΝ ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΤΙΚΟΝ ΜΕΤΩΠΟΝ / 153, Β / 1082 / x / 95 / ALL QUIET ON THE WESTERN FRONT / Erich Maria Remarque ΝΤΆΝΙΕΛ ΜΠΟΥΝ / 67 / 1211 / x / 96 / DANIEL BOONE / John Bakeless ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΊ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ / 151, Β / 1116 / x / 97 / KING SOLOMON’S MINES / H Rider Haggard ΤΟ ΣΉΜΑ ΤΟΥ ΘΆΡΡΟΥΣ / 99, Β / 1137 / x / 98 / THE RED BADGE OF COURAGE / Stephen Crane ΆΜΛΕΤ / 56 / 1175 / x / 99 / HAMLET / William Shakespeare Η ΑΝΤΑΡΣΊΑ ΤΟΥ ΜΠΑΟΥΝΤΥ / 161 / 1067 / x / 100 / MUTINY ON THE BOUNTY / Nordhoff & Hall ΓΟΥΛΙΈΛΜΟΣ ΤΈΛΛΟΣ / 73 / 1207 / x / 101 / WILLIAM TELL / Frederick Schiller ΛΕΥΚΌΣ ΛΟΧΟΣ / 155 / 1138 / x / 102 / THE WHITE COMPANY / Arthur Conan Doyle ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΕΝΑΝΤΊΟΝ ΘΆΛΑΣΣΑΣ / 157 / 1073 / x / 103 / MEN AGAINST THE SEA / Nordhoff & Hall ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΑ ΘΗΡΊΑ / 91, Β / 1118 / x / 104 / BRING ‘EM BACK ALIVE / Frank Buck ΑΠΌ ΤΗ ΓΗ ΣΤΗ ΣΕΛΉΝΗ / 74, B / 1123 / x / 105 / FROM THE EARTH TO THE MOON / Jules Verne ΜΠΟΎΦΦΑΛΟ ΜΠΙΛ / 92, Γ / 1150 / x / 106 / BUFFALO BILL / ? Ο ΑΡΧΗΓΌΣ ΤΩΝ ΤΥΦΕΚΙΟΦΌΡΩΝ / 103, 245 / 1151 / x / 107 / KING OF THE KHYBER RIFLES / Talbot Mundy ΟΙ ΙΠΠΌΤΕΣ ΤΗΣ ΣΤΡΟΓΓΥΛΉΣ ΤΡΑΠΈΖΗΣ / 96, 200 / 1042 / 2030 / 108 / KNIGHTS OF THE ROUND TABLE / Howard Paul ΤΟ ΝΗΣΊ ΠΙΤΚΑΙΡΝ / 159 / 1079 / x / 109 / PITCAIRN’S ISLAND / Nordhoff & Hall ΔΙΠΛΉ ΕΠΙΤΥΧΊΑ / 98 / 1061 / x / 110 / A STUDY IN SCARLET / Arthur Conan Doyle ΡΙΧΆΡΔΟΣ Ο ΛΕΟΝΤΌΚΑΡΔΟΣ / 90, 180, 227 / 1001 / 2003 / 111 / THE TALISMAN / Walter Scott ΚΙΤ ΚΆΡΣΟΝ / 114 / 1052 / x / 112 / THE ADVENTURES OF KIT CARSON / Edward S. Ellis ΕΡΡΊΚΟΣ Ο Γ΄ / 116, Β / 1188 / x / 113 / THE FORTY FIVE GUARDSMEN / Alexandre Dumas Ο ΚΌΚΚΙΝΟΣ ΠΕΙΡΑΤΉΣ / 117, 186 / 1065 / x / 114 / THE RED ROVER / James Fennimore Cooper ΑΝΑΖΗΤΏΝΤΑΣ ΤΟΝ ΛΊΒΙΝΓΚΣΤΩΝ / 97, Β / 1147 / x / 115 / HOW I FOUND LIVINGSTONE / Henry M Stanley ΤΟ ΠΝΕΎΜΑ ΤΗΣ ΜΠΟΤΊΛΙΑΣ / 134 / 1062 / 2044 / 116 / THE BOTTLE IMP / Robert Louis Stevenson ΔΑΊΜΟΝΕΣ ΤΩΝ ΚΥΜΆΤΩΝ / 113, Β / 1112 / x / 117 / CAPTAINS COURAGEOUS / Rudyard Kipling ΡΟΜΠ ΡΟΫ / 108, Β / 1045 / 2037 / 118 / ROB ROY / Walter Scott ΣΤΡΑΤΙΏΤΕΣ ΤΗΣ ΤΎΧΗΣ / 109 / 1122 / x / 119 / SOLDIERS OF FORTUNE / Richard Harding Davis Η ΚΑΤΑΙΓΊΔΑ / 107, 262 / 1152 / x / 120 / HURRICANE / Nordhoff & Hall Ο ΤΟΛΜΗΡΌΣ ΜΠΙΛ ΧΊΚΟΚ / 110, 199 / 1034 / 2027 / 121 / WILD BILL HICKOK / ? ΝΑΥΤΙΚΉ ΑΝΤΑΡΣΊΑ / 112, 183 / 1046 / 2038 / 122 / THE MUTINEERS / Charles Boardman Hawes ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΆΤΙΑ ΤΗΣ ΖΟΎΓΚΛΑΣ / 135 / 1063 / x / 123 / FANG AND CLAW / Frank Buck Ο ΠΌΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΚΌΣΜΩΝ / 121 / 1025 / 2017 / 124 / THE WAR OF THE WORLDS / H G Wells ΣΤΑ ΡΑΝΤΖΑ ΤΗΣ ΝΕΒΑΔΑΣ / 172 / 1192 / x / 125 / THE OX-BOW INCIDENT / Walter Van Tilburg Clark Η ΠΤΏΣΙΣ / 139 / 1047 / 2036 / 126 / THE DOWNFALL / Emile Zola Ο ΒΑΣΙΛΕΎΣ ΤΩΝ ΟΡΈΩΝ / 136 / 1124 / x / 127 / THE KING OF THE MOUNTAINS / Edmond About ΜΑΚΒΈΘ / 133 / 1031 / 2021 / 128 / MACBETH / William Shakespeare ΝΤΈΙΒΙΝΤ ΚΡΌΚΕΤ / 138, Β / 1086 / x / 129 / DAVY CROCKETT / ? ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΉΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΊΣΑΡΟΣ / 140, Β / 1058 / 2043 / 130 / CAESAR’S CONQUESTS / Julius Caesar ΤΟ ΣΚΕΠΑΣΤΌ ΑΜΆΞΙ / 141, Β / 1165 / x / 131 / THE COVERED WAGON / Emerson Hough ΣΚΟΤΕΙΝΉ ΦΡΕΓΆΤΑ / 146 / 1060 / x / 132 / THE DARK FRIGATE / Charles Boardman Hawes Η ΜΗΧΑΝΉ ΠΟΥ ΤΡΈΧΕΙ ΜΈΣΑ ΣΤΑ ΧΡΌΝΙΑ / 122 / 1050 / 2035 / 133 / THE TIME MACHINE / H G Wells ΡΩΜΑΊΟΣ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΈΤΤΑ / 123, Β / 1106 / x / 134 / ROMEO AND JULIET / William Shakespeare ΒΑΤΕΡΛΏ / 126, Β / 1064 / x / 135 / WATERLOO / Chatrian Erckmann Ο ΛΌΡΔΟΣ ΤΖΙΜ / 143, Β / 1115 / x / 136 / LORD JIM / Joseph Conrad Ο ΜΙΚΡΌΣ ΆΓΡΙΟΣ / 129 / 1054 / x / 137 / THE LITTLE SAVAGE / Frederick Marryat ΤΑΞΊΔΙ ΣΤΟ ΚΈΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΗΣ / 131, Β / 1092 / x / 138 / JOURNEY TO THE CENTER OF THE EARTH / Jules Verne ΈΝΑΣ ΠΙΣΤΌΣ ΥΠΗΡΈΤΗΣ / 144 / 1145 / x / 139 / REIGN OF TERROR / G.A. Henty ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΟΣ ΠΎΡΓΟΣ / 147, Β / 1170 / x / 141 / CASTLE DANGEROUS / Walter Scott ΑΒΡΑΆΜ ΛΊΝΚΟΛΝ / 142, Β / 1111 / x / 142 / ABRAHAM LINCOLN / ? ΚΙΜ / 148, Β / 1134 / x / 143 / KIM / Rudyard Kipling ΟΙ ΠΡΏΤΟΙ ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΟ ΦΕΓΓΆΡΙ / 137 / 1066 / 2045 / 144 / FIRST MEN IN THE MOON / H G Wells Η ΚΡΙΣΙΣ / 174 / 1164 / x / 145 / THE CRISIS / Winston Churchill ΔΙΑ ΠΥΡΌΣ ΚΑΙ ΣΙΔΉΡΟΥ / 163 / 1036 / 2024 / 146 / WITH FIRE AND SWORD / Henry K Sienkiewicz ΜΠΕΝ ΧΟΥΡ / 178 / 1055 / 2040 / 147 / BEN HUR / Lew Wallace ΠΕΙΡΑΤΗΣ ΛΑΦΙΤ / 167 / 1072 / 2047 / 148 / BUCCANEER / Λάιλ Σαξον ΠΆΝΩ Σ ΈΝΑ ΚΟΜΗΤΗ / 169 / 1077 / x / 149 / OFF ON A COMET / Jules Verne Ο ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ / 165 / 1070 / x / 150 / THE VIRGINIAN / Owen Wister ΜΕ ΤΟ ΞΊΦΟΣ ΝΙΚΗΤΉΣ / 171 / 1074 / x / 151 / WON BY THE SWORD / G A Henty ΣΚΗΝΈΣ ΤΟΥ ΔΆΣΟΥΣ / 176 / 1024 / 2028 / 152 / WILD ANIMALS I HAVE KNOWN / Ernest Thompson Seton Ο ΑΌΡΑΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ / 197 / 1083 / x / 153 / THE INVISIBLE MAN / H G Wells Η ΣΥΝΩΜΟΣΊΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚ / 188 / 1197 / x / 154 / THE CONSPIRACY OF PONTIAC / Francis Parkman Ο ΛΈΩΝ ΤΟΥ ΒΟΡΡΆ / 192, Β / 1189 / x / 155 / THE LION OF THE NORTH / G A Henty Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ / 191, Β / 1198 / x / 156 / THE CONQUEST OF MEXICO / Bernal Diaz Del Castillo ΤΑ ΚΥΝΗΓΗΜΈΝΑ ΑΓΡΙΜΙΑ / 204 / 1081 / x / 157 / THE LIVES OF THE HUNTED / Ernest Thompson Seton ΟΙ ΣΥΝΩΜΟΤΕΣ / 203 / 1101 / x / 158 / THE CONSPIRATORS / Alexandre Dumas ΤΟ ΣΙΔΕΡΈΝΙΟ ΤΈΡΑΣ / 202 / 1085 / x / 159 / THE OCTOPUS / Frank Norris Η ΤΡΟΦΉ ΤΩΝ ΘΕΏΝ / 205 / 1100 / x / 160 / THE FOOD OF THE GODS / H G Wells ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ / 211 / 1068 / x / 161 / CLEOPATRA / H Rider Haggard ΡΟΒΥΡΟΣ Ο ΚΑΤΑΚΤΗΤΉΣ / 213 / 1043 / 2031 / 162 / ROBUR THE CONQUEROR / Jules Verne Ο ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΚΌΣΜΟΥ / 210 / 1057 / 2041 / 163 / THE MASTER OF THE WORLD / Jules Verne ΤΑΡΑΣ ΜΠΟΥΛΜΠΑ / 215 / 1056 / 2042 / 164 / THE COSSACK CHIEF / Nikolai Gogol ΤΟ ΠΕΡΙΔΕΡΑΙΟ ΤΗΣ ΒΑΣΊΛΙΣΣΑΣ / 217 / 1071 / x / 165 / THE QUEEN’S NECKLACE / Alexandre Dumas ΤΙΓΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΌΤΕΣ / 220 / 1075 / x / 166 / TIGERS AND TRAITORS / Jules Verne ΦΑΟΥΣΤ / 233 / 1078 / x / 167 / FAUST / Goethe Εδω ειναι οι Βρετανικοι Τιτλοι που Εκδοθηκαν στην Ελλαδα ΟΙ ΠΕΡΙΠΈΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΤΑΙΝ ΣΙΓΚΛΕΤΟΝ / 248 / 1119 / x / 143 / SAIL WITH THE DEVIL / Daniel Defoe ΝΎΧΤΕΣ ΤΡΟΜΟΥ/ 260 / 1220 / x / 148 / NIGHTS OF TERROR / Wilkie Collins ΚΥΝΗΓΟΊ ΚΑΙ ΓΟΡΙΛΕΣ / 225 / 1212 / x / 149 / THE GORILLA HUNTERS / R. M. Ballantyne ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΚΑΤΕΡΒΙΛ / 252 / 1199 / x / 150 / THE CANTERVILLE GHOST / Oscar Wilde Ο ΣΚΎΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΚΡΟΥΣΟΣ / 230 / 1163 / x / 156 / THE DOG CRUSOE / R. M. Ballantyne ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΌ ΤΗΣ ΚΟΜΙΣΑΣ (ΝΤΆΜΑ ΠΊΚΑ) / 258 / 1195 / x / 157 / THE QUEEN OF SPADE / Alexander Pushkin ΔΟΚΤΩΡ ΝΟ / 291 / 1117 / x / 158A / DOCTOR NO / Ian Fleming ΑΦΈΝΤΗΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΣ / 223 / 1129 / x / 159 / MASTER AND MAN / Leo Tolstoy Η ΑΙΝΕΙΑΔΑ / 218 / 1084 / x / 161 / THE AENEID / Virgil ΠΙΚΡΉ ΘΆΛΑΣΣΑ / 237 / x / x / 162 / SAGA OF THE NORTH / Pierre Loti Εδω ειναι οι Σουηδικοι Τιτλοι απο το Illustrerade klassiker που Εκδοθηκαν στην Ελλαδα ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΊΔΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΆ / 240 / 1215 / x / 161 / KUNGENS RING / Zacharias Topelius Ο ΘΆΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΤΑΙΝ ΚΟΥΚ / 281 / 1205 / x / 165 / KAPTEN COOKS SISTA RESA / Cpt James King Ο ΔΡΌΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΙΝΔΊΕΣ / 280 / 1182 / x / 168 / VÄGEN TILL INDIEN / Alvaro Velho ΠΕΡΙΠΈΤΕΙΑ ΝΑΥΑΓΩΝ / 300 / 1161 / x / 169 / FYRA MÄN I EN LIVBÅT / Stephen Crane ΤΟ ΚΑΡΆΒΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΚΛΑΒΟΥΣ / 287 / 1095 / x / 171 / SLAV-SKEPPET / Herman Melville Η ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΗ ΤΟΥ ΚΆΣΤΡΟΥ / 289 / 1127 / x / 172 / STÅTRÖVARNA / Marie-Henri Stendhal ΤΟ ΓΑΛΆΖΙΟ ΠΑΝΟΔΟΧΕΙΟ / 276 / 1183 / x / 173 / DET BLÅ HOTELLET / Stephen Crane ΤΟ ΚΑΣΤΡΊ ΤΟΥ ΟΡΛΑΝΤΟ / 308 / 1196 / x / 174 / HJÄLMEN OCH SVÄRDET / Horace Walpole ΤΑΞΊΔΙ ΣΤΗΝ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΉ / 285 / 1126 / x / 175 / DEN LÅNGA RESAN / Fernão Mendes Pinto ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ / 307 / 1180 / x / 176 / KUNGENS KAROLIN / Zacharias Topelius ΟΙ ΆΓΡΙΟΙ ΣΑΞΩΝΕΣ / 296 / 1214 / x / 183 / WILHELM ERÖVRAREN / Edward Bulwer-Lytton ΙΝΔΙΑΝΙΚΗ ΠΕΡΙΠΈΤΕΙΑ / 293 / 1143 / x / 185 / SIOUXERNAS SISTA STRID / ? ΕΙΣΒΟΛΉ ΑΠΟ ΤΗ ΡΏΜΗ / 282 / 1133 / x / 186 / ROMARNA SEGRAR / Gaius Sallustius Passienus Crispus Ο ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ / 311, Β / 1148 / x / 187 / MEXICO FÖDDES I BLOD / Diego Durán ΝΑΥΆΓΙΟ ΣΤΙΣ ΑΚΤΈΣ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΉΣ / 312 / 1201 / x / 188 / I KAFFRERNAS VÅLD / Bernardo Gomes de Brito Εδω ειναι ο Τιτλος που δεν μπορεσαμε να ταυτοποιησουμε Για να δουμε ποιος θα τον βρει πρωτος ΟΙ ΠΕΡΙΠΈΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΤΑΙΝ ΣΙΓΚΛΕΤΟΝ / 248 / 1119 / x / 143 / SAIL WITH THE DEVIL / Daniel Defoe Τον βρηκε ο apetoussis82 μερσι (βλ. πιο κατω μαζι με αλλες πολυ χρησιμες πληροφοριες) Εδω ειναι οι Αμερικανικοι Τιτλοι που δεν μεταφραστηκαν/εκδοθηκαν στην Ελλαδα 21 / THREE FAMOUS MYSTERIES / Doyle-Poe-Maupassant 26 / FRANKENSTEIN / Mary W Shelley ------> εκδ. ΟΞΥ # ? 40 / MYSTERIES / Edger Allan Poe 140 / ON JUNGLE TRAILS / Edmond About 168 / IN FREEDOM’S CAUSE / G.A. Henty 169 / NEGRO AMERICANS / ? Εδω ειναι οι Βρετανικοι Τιτλοι που δεν μεταφραστηκαν/Εκδοθηκαν στην Ελλαδα 146 / ADVENTURES OF BARON MUNCHAUSEN 147 / THROUGH THE LOOKING-GLASS 163 / THE ARGONAUTS ------> εκδ. ΟΞΥ # ? Οσο για τους Σουηδικους Τιτλους που δεν μεταφραστηκαν/Εκδοθηκαν στην Ελλαδα δεν ξερω αν υπαρχει νοημα να τους παραθεσω... EDIT 6 Σεπ. 2018 Πέρασα τις διορθωσεις του Thor77 και ανεβασα το xls (διορθωμενο) EDIT 21 Οκτ. 2018 Περασα τις διορθωσεις του apetoussis82 Ακολουθει λιστα με τις ελληνικες παραγωγες
  4. Τα θρυλικά Κλασσικά Εικονογραφημένα των παιδικών μας χρόνων. Τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας σε κόμικς, που μύησαν γενιές και γενιές. Αυτή την εβδομάδα, το πρώτο συλλεκτικό τεύχος που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα: «Οι Αθλιοι» Μια ξεχωριστή καλοκαιρινή συντροφιά για τα παιδιά, τα εγγόνια σας και όχι μόνο! Η σειρά που συνόδευσε τα παιδικά χρόνια για γενιές αναγνωστών σε νέα συλλεκτική έκδοση. Το «Βήμα» από την Κυριακή, 30 Ιουνίου, παρουσιάζει μια σειρά που σημάδεψε γενιές αναγνωστών για τρεις ολόκληρες δεκαετίες. Τα «Κλασσικά Εικονογραφημένα», εκδοτικό φαινόμενο της εποχής, πρωτοεμφανίστηκαν την 1η Μαρτίου 1951 με τη διασκευή των «Αθλίων» του Βίκτωρα Ουγκώ η οποία εξαντλήθηκε σε λίγες μόνο ώρες και ανατυπώθηκε επανειλημμένα για να πουλήσει συνολικά σχεδόν 1 εκατ. αντίτυπα. Μεταφορά της αμερικανικής σειράς «Classics Illustrated», εκδίδονταν με αμείωτη δημοτικότητα από τον οίκο Μ. Πεχλιβανίδη για δέκα περίπου χρόνια, ενώ σποραδικές συμπληρώσεις ακολούθησαν στις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Από νωρίς εμπλουτίστηκαν με αφηγήσεις εμπνευσμένες από την ελληνική ιστορία και μυθολογία, τα κείμενα και τα σχέδια των οποίων επιμελήθηκαν σημαντικοί έλληνες του λογοτεχνικού και εικαστικού πεδίου (Βασίλης Ρώτας, Γιώργος Βακαλό, Μποστ και πολλοί άλλοι). Οι κατά καιρούς ανατυπώσεις έφεραν στα περίπτερα τα περίπου 180 τεύχη της αρχικής συλλογής ως τη δεκαετία του ’80. Αν και αρχικά επικρίθηκαν από τμήμα της διανόησης ως ευτελισμός, συνέπεια της «αμερικανικής» τους καταγωγής, γρήγορα αναγνωρίστηκαν από το κοινό ως λαϊκό είδος που αντιπροσώπευε ποιοτική παιδική ψυχαγωγία. Εισαγωγή στην ανάγνωση των μεγάλων κλασικών και ταυτόχρονη μύηση στον κόσμο του κόμικ, αποτέλεσαν αγαπημένα περιοδικά που διαβάζονταν φανατικά. Το «Βήμα» εγκαινιάζει τη συλλεκτική αυτή έκδοση στις 30/6 με το πρώτο τεύχος που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα, τους «Αθλιους» του Βίκτωρα Ουγκό, και θα ακολουθήσουν τις επόμενες εβδομάδες ο «Τομ Σόγερ» και ο «Ολιβερ Τουίστ». Πηγή
  5. Οι εκδόσεις Ατλαντίς, έδωσαν στους αναγνώστες των Κλασσικών Εικονογραφημένων (της Β' Περιόδου Β' Έκδοσης) ένα οκτασέλιδο ένθετο ως προβολή της νέας τους έκδοσης Μικρή Λουλού. Το οκτασέλιδο ένθετο περιέχει την ιστορία της Μικρής Λουλούς "Επίσκεψη στον Οδοντογιατρό", χωρίς να δίνονται οποιεσδήποτε περαιτέρω πληροφορίες, πέραν του ότι η νέα σειρά αναμένεται να ξεκινήσει την κυκλοφορία της την 1η Μαρτίου (ποιου έτους??) και είναι μηνιαίας κυκλοφορίας, όπως αναγράφεται στο οπισθόφυλλο του. Το ένθετο ήταν συνδεδεμένο στο κέντρο του τεύχους των Κλασσικών Εικονογραφημένων με τον πάνω συνδετήρα του περιοδικού (μόνο με τον πάνω ) και το αφαίρεσα πριν πολλά χρόνια (και το στερέωσα ως ανεξάρτητο βιβλιαράκι με μια καρφίτσα). Έτσι, δεν είμαι σίγουρος ποιο ήταν το τεύχος των Κλασσικών Εικονογραφημένων, όμως σίγουρα πρόκειται για κάποιο τεύχος γύρω στο #1047 (η επεξήγηση εδώ), το οποίο αγόρασα όταν κυκλοφόρησε το 1990 ή το 1991. Ίσως να είναι το τεύχος 1050 Β' Περιόδου Β' Έκδοσης --> αν το έχει κάποιος άθικτο, ας το ελέγξει. Το εξώφυλλο του ένθετου, είναι το ίδιο με το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους της σειράς Μικρή Λουλού της Ατλαντίς, αλλά αναγράφει μόνο τον τίτλο της σειράς χωρίς κάποιες άλλες πληροφορίες. Εξώφυλλο και οπισθόφυλλο, φαίνονται πιο κάτω: Ολόκληρο το ένθετο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.
  6. Προβολή αρχείου η Μικρή Λουλού: Επίσκεψη στον Οδοντογιατρό (οκτασέλιδο ένθετο) Το συνημμένο οκτασέλιδο ένθετο περιέχει την ιστορία της Μικρής Λουλούς "Επίσκεψη στον Οδοντογιατρό". Από τις εκδόσεις Ατλαντίς, δόθηκε ως ένθετο σε τεύχος των Κλασσικών Εικονογραφημένων της Β' Περιόδου Β' Έκδοσης. Ήταν συνδεδεμένο στο κέντρο του τεύχους με τους συνδετήρες του περιοδικού και το αφαίρεσα πριν πολλά χρόνια (και το στερέωσα ως ανεξάρτητο βιβλιαράκι με μια καρφίτσα). Έτσι, δεν είμαι σίγουρος ποιο ήταν το τεύχος των Κλασσικών Εικονογραφημένων, όμως σίγουρα πρόκειται για κάποιο τεύχος γύρω στο #1047 (η επεξήγηση εδώ), το οποίο αγόρασα όταν κυκλοφόρησε το 1990 ή το 1991. Ίσως να είναι το τεύχος 1050 --> αν το έχει κάποιος ας το ελέγξει. Η Παρουσίαση του ένθετου βρίσκεται εδώ. Υποβολέας apetoussis82 Υποβλήθηκε 19/11/2017 Κατηγορία ΧΙΟΥΜΟΡ Δημιουργοί  
  7. Αλιευθέν από εδώ Ποιός είναι ο καλλιτέχνης που ζωγράφιζε τα αλφαβητάρια της παιδικής μας ηλικίας; Το έργο του Κωνσταντίνου Γραμματόπουλου μας θυμίζει ωραία πράγματα μιας άλλης εποχής Ο Κώστας Γραμματόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1916 και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών κατά τα έτη 1934-1940, έχοντας καθηγητή ζωγραφικής τον Ουμβέρτο Αργυρό και χαρακτικής τον Γιάννη Κεφαλληνό. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος το 1940, ο Κεφαλληνός έθεσε το Εργαστήριο Χαρακτικής και τους μαθητές του στην υπηρεσία του Έθνους. Ο Γραμματόπουλος μαζί με τη Βάσω Κατράκη και τον Τάσσο (Αλεβίζο) τυπώνουν αφίσες με πατριωτικό περιεχόμενο, «εθνικής σκοπιμότητας», όπως τις αποκαλούσε το υπουργείο Στρατιωτικών που τις είχε παραγγείλει. Οι «Γυναίκες της Πίνδου» και «Εμπρός της Ελλάδος παιδιά» είναι από τις πιο γνωστές αφίσες που δημιούργησε. Το 1944 πραγματοποιεί την πρώτη του εργασία, μία σειρά προσωπογραφιών μεγάλων Ελλήνων λογοτεχνών για το περιοδικό «Νέα Εστία» – ανάμεσά τους ο Σικελιανός, ο Παλαμάς, ο Βενέζης, ο Τερζάκης. Το 1949 αναλαμβάνει να εικονογραφήσει το Αλφαβητάριο - Τα Καλά Παιδιά του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, για το οποίο πήρε το πρώτο βραβείο, μεταξύ 44 χωρών, στη Διεθνή Έκθεση Διδακτικού Βιβλίου στο Λέκεν του Βελγίου και το 1956 το Αλφαβητάριο, που διδάχτηκε μέχρι το 1978, με εξαίρεση την περίοδο της δικτατορίας. Η Άννα, η Λόλα, η Έλλη και ο Μίμης θα συντροφέψουν χιλιάδες παιδιά και μέχρι σήμερα παραμένουν οικείοι και αγαπητοί, συνεχίζοντας την πορεία τους στον χρόνο. Ο ίδιος θα πει στην τελευταία του συνέντευξη στον Ντίνο Γιώτη: «… Τα αλφαβητάρια μιλάνε στην ψυχή των ανθρώπων. Αν τα ανοίξετε, θα καταλάβετε». Για το Αλφαβητάριο του 1949 ο Γιάννης Τσαρούχης έγραψε: «Αυτό το βιβλίο και μια αφίσα του ΕΑΜ μου έδωσαν χαρά κι ελπίδα. Ευχαριστώ τον Γραμματόπουλο». Το 1954 φεύγει με κρατική υποτροφία στο Παρίσι όπου παρακολουθεί μαθήματα στα École Supérieure des Beaux Arts, École Estienne και École Métίers d’ Αrt. Πραγματοποιεί την πρώτη του έκθεση στην γκαλερί Σαρλά το 1958 και επιστρέφει στην Ελλάδα το 1959. Θα πει γι’ αυτήν του την επιλογή: «Βλακεία μου! Δεν το θεωρώ εξυπνάδα που γύρισα. Έπρεπε να μείνω. Στο Παρίσι μου ανοίγονταν μεγάλες προοπτικές. Φυλάω ακόμα τα δημοσιεύματα των εφημερίδων της εποχής. Η Σουζάν ντι Κονέ, η τότε μεγαλύτερη γκαλερίστα του Παρισιού, μου ζητούσε επίμονα να μείνω. “Αν σε εμπνέει τόσο πολύ η Ελλάδα, πήγαινε δυο μήνες και ξαναέλα” μου έλεγε. Δεν την άκουσα. Σηκώθηκα κι έφυγα». Στην Ελλάδα τον καλούν «το ελληνικό τοπίο, το φως, οι θάλασσες, και ακόμα η ελληνική μυθολογία». Τη δεκαετία του ’50 η ελληνική χαρακτική γνωρίζει μεγάλη άνθηση, ακολουθώντας την ανάπτυξη της τυπογραφίας. Ο Γραμματόπουλος αρχίζει να εγκαταλείπει τις ασπρόμαυρες χαλκογραφίες και ξυλογραφίες, δημιουργώντας έγχρωμες ξυλογραφίες μεγάλων διαστάσεων. Τα χρώματά του είναι γαλάζια, γκρίζα και γεώδη, «χρώματα εγκεφαλικά» κατά τον Παντελή Πρεβελάκη, αυτό όμως που χαρακτηρίζει τα έργα του είναι η χρήση του λευκού. «Η καινοτομία στη δουλειά μου και στη ζωγραφική και στην ξυλογραφία είναι η ανακάλυψη του λευκού χρώματος. Ως τότε το χρησιμοποιούσαν σε ανάμειξη μαζί με άλλα χρώματα. Εγώ το χρησιμοποιώ αυτούσιο για πρώτη φορά στην Ελλάδα και στην Ευρώπη για να εκφράσω το ελληνικό φως και το ελληνικό τοπίο» λέει. Ο «λυρικός-αναλυτικός κυβισμός» του, όπως τον ονομάζει η Μαριλένα Κασιμάτη, εκφράζεται απόλυτα, όταν αντικαθιστά τις πλάκες από λειασμένο ξύλο με σανίδα, ένα φτηνό και μαλακό υλικό που του επιτρέπει να φτιάχνει ξυλογραφίες σε ασυνήθιστα μεγάλες διαστάσεις. «Με τις έγχρωμες χαράξεις κατάργησε τον διαχωρισμό ανάμεσα στη ζωγραφική και τη χαρακτική. Έκαμε έγχρωμες χαράξεις που είναι πραγματικοί ζωγραφικοί πίνακες» σημειώνει ο Νίκος Αλεξίου. Η μυθολογία και το ελληνικό τοπίο κυριαρχούν στο έργο του Γραμματόπουλου, ο οποίος δίνει, σύμφωνα με τη διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, μια «πρωτότυπη εκδοχή της νεότερης ελληνικής τοπιογραφίας», από την οποία δεν απομένει «παρά μονάχα το απόσταγμα της αίσθησης, της συγκίνησης, μετουσιωμένο σε αφηρημένες γραμμές, ρυθμούς και χρώματα». Ο Γραμματόπουλος, παράλληλα με τη χαρακτική, ζωγραφίζει ελαιογραφίες, οι οποίες συνομιλούν άμεσα με το χαρακτικό του έργο. «Χαράκτη και ζωγράφο του Αιγαίου με ονειρικά πλάνα που αλληλοκαλύπτονται σαν πέπλα πάνω από τη θάλασσα μαζί με μυθικές μορφές» τον έχουν χαρακτηρίσει και, σύμφωνα με τον ίδιο, «το Αιγαίο ήταν μια πολύ μεγάλη πηγή έμπνευσης…». Γράφει ο Νίκος Αλεξίου: «Ο Γραμματόπουλος ψεύδεται όταν φιλοτεχνεί εκείνους τους απίθανους πίνακες που αποκαλεί “Αιγαίο”. Μέσα σε αυτό τον περιεκτικό τίτλο θέλησε να περικλείσει τον μυθοπλαστικό απόηχο τούτης της θάλασσας που προσδιόρισε τη μοίρα του τόπου μας και των ανθρώπων της. Να συλλάβει την αισθητική της συγκίνηση, από τους αιωνόβιους δρόμους που περπάτησαν περίλαμπρες μορφές τέχνης, πρωτόγνωροι φιλοσοφικοί στοχασμοί και διασταυρώθηκαν λαοί και πολιτισμοί. Εμπνεύστηκε ο Γραμματόπουλος από τα αιγαιοπελαγίτικα νησιά που ουσιαστικά ήταν πατήματα στη διακίνηση της Ιστορίας, που μετέφερε ρυθμούς και αρμονίες, στοχασμούς και θρησκείες, ανατάσεις και καταπτώσεις». «Με τόλμη και ευρηματικότητα προκαλεί την κοινή οπτική αίσθηση για να αγγίξει τον ήλιο, τη σοφία, τον ρυθμό, την αρμονία και το κάλλος. Παράλληλα, οι αιθέριες γυναικείες μορφές του, με την προσεκτική και ευαισθητοποιημένη απλοποίηση, αναδίδουν ένα δυνατό ερωτικό και τρυφερό ύφος, μια αισθησιακή γλυκύτητα. Η ζωγραφική και η χαρακτική του, λουσμένες από το μεσογειακό φως, το γαλάζιο του αιθέρα και τον ρόγχο του πελάγους αποκαλύπτουν το προσωπικό του αλφάβητο, μια εικονογραφία, η οποία προκαλεί το όνειρο της ποιητικής ενατένισης του πραγματικού» αναφέρει ο Τάκης Μαυρωτάς. Διορίστηκε καθηγητής του Εργαστηρίου Χαρακτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών το 1959, διαδεχόμενος τον δάσκαλό του και ανανεωτή της χαρακτικής, Γιάννη Κεφαλληνό. Θα παραμείνει καθηγητής ως το 1985. Σε αντίθεση με τη διδασκαλία του Κεφαλληνού, ο Γραμματόπουλος θεωρούσε ότι η ύλη και η τεχνική ενός έργου πρέπει να φαίνονται. «Εκείνο που θέλησα ήταν να ελευθερώσω τους μαθητές μου. Να τους δώσω να καταλάβουν ότι σε κάθε ύλη που θα επιλέγουμε θα πρέπει να εκφράζονται. Και όχι μ’ αυτή την ύλη αλλά να απομιμηθούν μια άλλη ύλη». Αντικατέστησε τον τίτλο «σπουδαστής» της Σχολής με αυτόν του «νέου καλλιτέχνη». Όπως έλεγε ,«καλλιτέχνης είναι κανείς από τη στιγμή που θα πιάσει το μολύβι στο χέρι του και σπουδαστής ως το τέλος της ζωής του». Το καλοκαίρι ο Γραμματόπουλος, με τη βοήθεια χορηγών, συνήθιζε να πηγαίνει με τους σπουδαστές του Εργαστηρίου του στον Μόλυβο, όπου περνούσαν την περίοδο των διακοπών ζωγραφίζοντας. Μαθητές του υπήρξαν σπουδαίοι ζωγράφοι και χαράκτες όπως ο Αχιλλέας Δρούγκας, ο Γιάννης Ψυχοπαίδης, ο Βασίλης Χάρος και η Άρια Κομιανού. Λέει για τον Γραμματόπουλο η Άρια Κομιανού στον Εμμανουήλ Μαυρομμάτη: «Μπήκα (σ.σ. στην ΑΣΚΤ) το ’60. Το ’59 μπήκε εκείνος – γινόταν γι’ αυτόν τότε πολύ μεγάλος ντόρος. Οι μαθητές του, που είχανε μπει πρώτοι, ήτανε κατενθουσιασμένοι, μιλούσανε με τα καλύτερα λόγια, ήτανε το καινούργιο πνεύμα. Ήτανε γλυκύτατος και στη διδασκαλία και στη συμπεριφορά απέναντί μας, διάβαζε, μας μετέφερε βιβλία γαλλικά, είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον… Τελικά, δεν φεύγαμε ούτε ώρα από το εργαστήριο. Λατρεύαμε τη χαρακτική, απόδειξη ότι όλη αυτή η φουρνιά, η δική μου φουρνιά, όλοι έχουν δουλέψει, δεν εγκατέλειψε κανένας. Επειδή ο ίδιος ήτανε πολύ κοντά μας, όλοι διδαχθήκαμε, όλοι μάθαμε». Ανάμεσα στα έργα του Γραμματόπουλου θα συναντήσουμε και την εικονογράφηση εκατό και πλέον βιβλίων, όπως αυτά της Πηνελόπης Δέλτα, του Παντελή Πρεβελάκη και του Νικηφόρου Βρεττάκου. Φιλοτέχνησε και αρκετά από τα δημοφιλή, ακόμα και σήμερα, «Κλασσικά Εικονογραφημένα, όπως τα «Περσέας και Ανδρομέδα» και «Θησέας και Μινώταυρος». Το 1972 του απονέμεται το Χρυσό Μετάλλιο Χαρακτικής για το «Αιγαίο» στην Μπιενάλε της Φλωρεντίας,. Το 1974 φιλοτεχνεί το Εθνόσημο της Ελληνικής Δημοκρατίας, το οποίο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στις σφραγίδες των δημόσιων υπηρεσιών. Ένας από τους τελευταίους κορυφαίους Έλληνες καλλιτέχνες της γενιάς του ’30, ο Κώστας Γραμματόπουλος έφυγε από τη ζωή τον Οκτώβριο του 2003, σε ηλικία 87 ετών, ύστερα από πολύχρονη ασθένεια. Άφησε πίσω του σπουδαίο καλλιτεχνικό έργο και γενιές χαρακτών στις οποίες, όπως λέει η Άρια Κομιανού: «Εκείνος έδινε την πραγματική έννοια του δημιουργού…».
  8. Το 2004 η κ. Καλκάνη Ελένη έκανε στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου τη διατριβή της με θέμα "Αρχαία κωμωδία και παιδικό βιβλίο: οι διασκευές του Αριστοφάνη". Οι 531 σελίδες της διατριβής είναι διαθέσιμες online στο Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών και για την ακρίβεια εδώ. (απ'ότι καταλαβαίνω απαγορεύεται η αναπαραγωγή των διατριβών. πλην όμως θεωρώ αμαρτία το να υπάρχει τέτοια δουλειά διαθέσιμη στο κοινό και να μην μνημονεύεται κάπως στο φόρουμ) Ανάμεσα στις διάφορες διασκευές του Αριστοφάνη για παιδιά, η διατριβή ασχολείται και με (α) τη μεταφορά του Πλούτου στα Κλασσικά Εικονογραφημένα (σελ 113-143) και (β) με τις Κωμωδίες του Αριστοφάνη σε Κόμικς των Τάσου Αποστολίδη και Γιώργου Ακοκαλίδη (σελ 277-357). Δεν γνωρίζω κατά πόσο μια προσεκτικότερη ανάγνωσή της (πέραν του ξεφυλίσματος των περιεχομένων που έκανα ) δείξει ότι υπάρχουν κι άλλα διαμάντια μέσα που να μας αφορούν
  9. Αλιεύθηκε στο διαδίκτυο σε μορφή .doc η κάτωθι ανακοίνωση γύρω από τη διδακτορική διατριβή της κ.Παναγιώτας Φεγγερού που είχε θέμα "Τα Κλασσικά Εικονογραφημένα και το ιστορικό μυθιστόρημα για παιδιά. Μύθος και πραγματικότητα". Την διατριβή (572 σελίδες) μπορείτε να τη βρείτε στο Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών (www.didaktorika.gr) και για την ακρίβεια εδώ. Στη διατριβή της μελετά τα Ιβανόης, Τελευταίος των Μοϊκανών, Άθλιοι και Τρεις Σωματοφύλακες, ασχολείται με την λογοτεχνία για νέους, τα κόμικς γενικώς αλλά και με τα Κλασσικά Εικονογραφημένα (ελληνικές και ξένες εκδόσεις). Ειδικά στις σελίδες 268-292 έχει πολύτιμες πληροφορίες για την ελληνική έκδοση. (αυτό από μια πρόχειρη ματιά που του έριξα. πιθανότατα να υπάρχουν κι άλλα διαμάντια εκεί μέσα ) === Το Ιστορικό Μυθιστόρημα και τα Κλασσικά Εικονογραφημένα. Το Παράδειγμα του Ιβανόη Παναγιώτα Φεγγερού Στην ανακοίνωσή μου θα παρουσιάσω τμήμα της διδακτορικής μου διατριβής με θέμα: «Τα Κλασσικά Εικονογραφημένα και το ιστορικό μυθιστόρημα για παιδιά. Μύθος και πραγματικότητα». Το τμήμα της διατριβής στο οποίο θα αναφερθώ αφορά στη διασκευή του ιστορικού μυθιστορήματος του Sir Walter Scott Ιβανόης, στη σειρά των Κλασσικών Εικονογραφημένων. Με αφορμή τη διασκευή αυτή, γίνεται μια συγκριτική εξέταση ανάμεσα στις διασκευές του έργου στο αμερικανικό και το ελληνικό τεύχος της σειράς, που αντέγραψε το πρώτο, και στο πρωτότυπο κείμενο, όσον αφορά στη μεταφορά του λόγου και των αφηγηματικών δομών. Η προσέγγιση γίνεται στα πλαίσια της διακειμενικότητας ως διασκευής αλλά και ως εικονογραφημένου έργου.1 Στην περίπτωση της συγκεκριμένης διασκευής, τα δύο στοιχεία που διαφοροποιούν το έργο από το πρωτότυπο και δημιουργούν όχι ένα αντίγραφο αλλά ένα άλλο είδος κειμένου, είναι η εικόνα και η διασκευή, τα οποία αποτελούν και τα στοιχεία που θεωρώ διακειμενικά ή, ειδικότερα, υπερδιακειμενικά2. Η βασική ιδέα του διακειμένου ξεκινά από την ανάγνωση του πρωτότυπου λογοτεχνικού κειμένου –που θεωρείται εξ΄ ορισμού αξία- από έναν αναγνώστη-συγγραφέα, μιας άλλης εποχής με άλλα δεδομένα λογοτεχνικά αλλά και τεχνολογικά και τη δημιουργία ενός νέου κειμένου. Το κείμενο αυτό θα μπορούσε να είναι το σενάριο για μια κινηματογραφική ταινία ή η διασκευή για ένα Κλασσικό Εικονογραφημένο. Η έννοια αυτή της μεταφοράς μιας πρωτότυπης ιστορίας ή ενός μύθου από πολλούς που τον επεξεργάζονται είναι πολύ παλιά, απ΄ την εποχή των μεγάλων τραγικών ποιητών που αντλούσαν την υπόθεση του έργου τους από έναν γνωστό σε όλους μύθο ή από τότε που δημιουργήθηκαν πολλές κινηματογραφικές εκδοχές του Ρωμαίου και της Ιουλιέττας. Υπάρχει, λοιπόν, ένας πρωτότυπος μύθος που περνάει μέσα από άλλα έργα και εποχές και μπροστά από τα μάτια διαφορετικών αναγνωστών η θεατών, ο οποίος παρουσιάζεται ανάλογα με την ψυχοσύνθεση του συγγραφέα, την εποχή και το σκοπό της συγγραφής. Τα Κλασσικά Εικονογραφημένα είναι, ως γνωστόν, σειρά περιοδικού εντύπου, η οποία ακολούθησε την ευρύτατης κυκλοφορίας αμερικανική σειρά των Classics Illustrated (1941-1971), που κυκλοφόρησαν σε 36 ακόμη χώρες.3 Τα Classics Illustrated ήταν τα πρώτα περιοδικά για παιδιά που παρουσίαζαν ένα ολοκληρωμένο κλασικό μυθιστόρημα με εικόνες σε ένα τεύχος. Η ιδιομορφία τους, ωστόσο, έγκειται κυρίως στον τρόπο της εικονογράφησής τους, με την τεχνική των κόμικς. Τα αυτοτελή έργα που παρουσιάζονται στα τεύχη αποτελούν κυρίως διασκευές κλασικών μυθιστορημάτων, ιστορικών, κοινωνικών, περιπετειωδών, φαντασίας επιστημονικής και άλλης, αστυνομικών ή μυστηρίου κ.ά. Εκτός από τις διασκευές αυτές παρουσιάζονται και πρωτότυπα σενάρια, γραμμένα ειδικά για τη σειρά. Στην Ελλάδα τα τεύχη της σειράς κυκλοφόρησαν με το λογότυπο Κλασσικά Εικονογραφημένα (1951-1970) από τις εκδόσεις Ατλαντίς, με 276 συνολικά τίτλους στους οποίους περιλαμβάνονται κυρίως μεταφράσεις και πιστές μεταφορές των αμερικανικών πρωτοτύπων αλλά και 90 τεύχη ελληνικής παραγωγής με θέματα από την ελληνική ιστορία και μυθολογία.4 Πάντως τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Ελλάδα το εγχείρημα στήριξε ένα σημαντικό επιτελείο κειμενογράφων και εικονογράφων.5 Το περιοδικό βέβαια δέχθηκε μεγάλες επικρίσεις κυρίως εξαιτίας της εικονογράφησής του με την τεχνική των κόμικς, η οποία αυτομάτως το κατέτασσε στα ευκολοδιάβαστα αναγνώσματα μιας μαζικής λογοτεχνίας, γεγονός βέβαια, που ούτως ή άλλως ενισχύεται και από την περιοδική έκδοση. Κατά την εποχή κυκλοφορίας του στην Αμερική, η πολεμική ενάντια στα κόμικς είχε ήδη λάβει μεγάλες διαστάσεις.6 Πολύ περισσότερο δε στη μετακατοχική Ελλάδα, μια χώρα με μικρή παραγωγή στα αναγνώσματα για παιδιά και ελάχιστη παραγωγή κόμικς, το πρωτόγνωρο είδος που ερχόταν να ‘ευτελίσει’ την κλασική λογοτεχνία δεχόταν επιπρόσθετα και μια κριτική στα πλαίσια ενός αντιαμερικανισμού, η οποία επεκτείνονταν σε πολλούς τομείς και μαζί μ’ αυτούς και στα κόμικς7. Ωστόσο, το περιοδικό, με την πάροδο του χρόνου, απέκτησε θερμούς οπαδούς, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνει και η τεράστια σε χώρο και χρόνο κυκλοφορία του. Είναι γεγονός πως τα Classics Illustrated δεν αποτελούν αμιγώς περιοδικό κόμικς: η εικονογράφηση τους δεν προωθεί το κωμικό στοιχείο όπως συμβαίνει συνήθως στα κόμικς, ούτε παρουσιάζει αναγνωρίσιμους τυποποιημένους ήρωες, άρρηκτα δεμένους με την έννοια της σειράς∙ η εικονογράφησή τους αξιοποιεί ελάχιστα τους ιδιότυπους γραφισμούς των κόμικς και διαθέτει γενικότερα κλασική τεχνοτροπία και ρεαλιστικό ύφος που ταιριάζει με το ύφος της ‘σοβαρής’ λογοτεχνίας που διασκευάζεται καθώς και των υπολοίπων κειμένων που παρουσιάζονται. Επίσης, το κείμενο δεν υποστηρίζει απλώς την εικόνα, αντίθετα το κείμενο, χωρισμένο σε αφηγηματικά και διαλογικά τμήματα, έχει πρωταρχικό ρόλο και, θα μπορούσαμε ίσως να πούμε, ότι η εικόνα υποστηρίζει το λόγο αντίθετα με τα άλλα κόμικς.8 Βασικό στοιχείο που ερευνά η διδακτορική μου διατριβή, είναι το είδος του μυθιστορήματος το οποίο κατά κύριο λόγο παρουσιάζεται στα Κλασικά Εικονογραφημένα, δηλαδή, το ιστορικό μυθιστόρημα. Ο Ιβανόης (1819), το γνωστότερο αυτό έργο του πατέρα του ιστορικού μυθιστορήματος Walter Scott, ανήκει στην πρώτη εποχή της δημιουργίας του ιστορικού μυθιστορήματος ως λογοτεχνικού είδους το 19ο αιώνα. Παράλληλα ανήκει στην κατηγορία εκείνη των έργων, που μαζί με τα εξωτικά διαβάστηκαν με ιδιαίτερη ευχαρίστηση από τους νεαρούς αναγνώστες, αν και δεν είχαν γραφεί αποκλειστικά γι’ αυτούς9. Το μυθιστόρημα αυτό επιλέχθηκε και από τους δημιουργούς της σειράς των Classics Illustrated, για να παρουσιαστεί σε παιδικό κοινό και η διασκευή αυτή συγκαταλέγεται στις ποικίλες διακειμενικές εκφάνσεις του έργου.10 Το έργο του Sir Walter Scott, Ivanhoe παρουσιάστηκε στο τεύχος # 2 της σειράς Classic Comics (πρώτη ονομασία των Classics Illustrated: 1941-1947), το Δεκέμβριο του 1941 και υπήρξε το συχνότερα επανεκδιδόμενο τεύχος της σειράς, γεγονός που αποδεικνύει την μεγάλη αναγνωστική και εμπορική επιτυχία του 11. Στην Ελλάδα το τεύχος του Ιβανόη κυκλοφόρησε στη σειρά των Κλασσικών Εικονογραφημένων με τον αριθμό #64, προφανώς τον Ιούλιο του 195312 και αποτελεί αντίγραφο του αμερικανικού.13 Ο σεναριογράφος του τεύχους είναι ανώνυμος, όπως συμβαίνει και στα υπόλοιπα τεύχη της σειράς. Την εικονογράφηση του εξώφυλλου έκανε ο Malcolm Kildale. Η εσωτερική εικονογράφηση αποδίδεται στον Edd Ashe και τον Ray Ramsey14. Το ιστορικό μυθιστόρημα παρουσιάζεται σε 64 πυκνά εικονογραφημένες σελίδες των ενός έως και οκτώ καρέ ανά σελίδα, η ακολουθία των οποίων αναπαριστά γραφικά το χρόνο. Η εικόνα του εξώφυλλου είναι πολύ σημαντική και χρησιμοποιείται από τον εικονογράφο για να προϊδεάσει ή και να επηρεάσει τον αναγνώστη για την ιστορία που ακολουθεί15. Έτσι, στο εξώφυλλο, εκτός από τον λογότυπο της σειράς, τον τίτλο του έργου και το όνομα του συγγραφέα, τα οποία δεσπόζουν στο πάνω μέρος του εξώφυλλου, κυριαρχεί η εικόνα, η οποία περιγράφει μια χαρακτηριστική σκηνή του έργου: την κονταρομαχία των δύο πρωταγωνιστών ιπποτών. Χαρακτηριστικός είναι επίσης ο τρόπος με τον οποίο ο εικονογράφος συστήνει στους αναγνώστες μερικούς από τους πρωταγωνιστές του έργου. Στις τέσσερις άκρες της εικόνας και μέσα σε κυκλικά περιγράμματα εικονίζονται οι βασικοί πρωταγωνιστές, ενώ σε λεζάντα αναγράφονται τα ονόματα τους. Στο εσώφυλλο του ελληνικού τεύχους ακολουθεί η κατατοπιστική για την υπόθεση του έργου, ανυπόγραφη εισαγωγή, με την οποία παρουσιάζονται συνοπτικά τα έξι πρώτα κεφάλαια του πρωτότυπου. Η δισέλιδη βιογραφία του συγγραφέα Scott στις τελευταίες σελίδες αποτελεί είδος εγκυκλοπαίδειας, μια, κατά κάποιον τρόπο, απλουστευμένη ή εκλαϊκευμένη παρουσίαση της ζωής και του έργου του συγγραφέα, που πιθανός στόχος της είναι να διευκολύνει τον νεαρό αναγνώστη να γνωρίσει τον άνθρωπο από το μυαλό και τη φαντασία του οποίου κατασκευάστηκε ο μύθος (έζησε ο συγγραφέας στην εποχή που περιγράφει, πώς τη φαντάστηκε, τι στοιχεία χρησιμοποίησε; κ.λπ.). Η βιογραφία αυτή αποτελεί πιστή μετάφραση της αντίστοιχης βιογραφίας του αμερικανικού τεύχους. Μια πρώτη παρατήρηση, για τα τεύχη που εξετάζονται, αφορά στο γεγονός ότι το ογκώδες και πλούσιο σε περιγραφές και σκιαγραφήσεις χαρακτήρων και ολόκληρων κοινωνικών ομάδων πρωτότυπο έργο ήταν ανάγκη να συντομευτεί σε μεγάλο βαθμό. Ήδη με την πρώτη εικόνα παρατηρείται μια πρώτη εικαστική προσθήκη ή ιδιομορφία: ο πρόλογος του έργου, που αποτελεί συνοπτική αλλά πιστή περίληψη της εισαγωγής του Scott, αναγράφεται πάνω στον ψηλό πράσινο πύργο της εικόνας, μιας ολοσέλιδης εικόνας ενός κάστρου με πολεμίστρες, που εισάγει τον ‘θεατή’ στο μαγευτικό κόσμο των ιπποτικών μαχών και των θρύλων του Μεσαίωνα. Πολλές είναι οι παραλείψεις ή διαφοροποιήσεις που φαίνεται να εξυπηρετούν τη συντόμευση του αρχικού έργου. Για παράδειγμα, απουσιάζουν εντελώς τα παρέμβλητα είδη λόγου στην αφήγηση του Scott (λαϊκά τραγούδια, μπαλάντες, προλογικοί στίχοι ποιητών σε κάθε κεφάλαιο). Υπάρχουν όμως και ουσιώδεις παραλείψεις. Το αποτέλεσμα των πολλαπλών συντομεύσεων γίνεται ιδιαίτερα αισθητό στον επίλογο, όπου το έργο τελειώνει απότομα μέσα σε μια εικόνα 16. Αλλά και ο τρόπος χειρισμού του χρόνου στην αφήγηση των γεγονότων διαφέρει από εκείνον του συγγραφέα, αφού ο σεναριογράφος συχνά εξομαλύνει το χρόνο σε μια συνεχή ροή αφήγησης.17 Η απόδοση του λόγου και γενικότερα του συγγραφικού ύφους επιχειρείται από τον σεναριογράφο, όπως σε όλα τα τεύχη των Κλασσικών Εικονογραφημένων, μέσω της αφήγησης και των διαλόγων, με μικρές μεταφραστικές διαφοροποιήσεις. Σημαντικό ρόλο στη λεκτική απόδοση διαδραματίζουν οι διάλογοι, οι οποίοι μαζί με την εικόνα συμβάλλουν στην απόδοση του έργου αλλά και στην ‘κινηματογραφική’ διάσταση του κόμικ. Τα διαλογικά μέρη παρουσιάζονται μέσα στα χαρακτηριστικά με την απόληξη μπαλονάκια, σε άσπρο φόντο. Το γενικότερο κλίμα της επικοινωνιακής αμεσότητας των διαλόγων επιτυγχάνεται με μια συντόμευση και απλούστευση σε μια καθημερινή γλώσσα, ποιοτικά και ποσοτικά φτωχή, για την οποία τα κόμικς έχουν γενικότερα κατηγορηθεί. Στην περίπτωση διασκευής ενός κλασικού ιστορικού μυθιστορήματος, βέβαια, η απλούστευση αυτή μπορεί να επιδρά και στην ουσία του έργου. Ωστόσο, η εξαιρετικά γενικευμένη χρήση των διαλόγων του τεύχους σε λαϊκή γλώσσα, σε ορισμένες περιπτώσεις ανταποκρίνεται στις ανάγκες του πρωτότυπου.18 Το αφηγηματικό μέρος του σεναρίου, από την άλλη πλευρά, το οποίο αποδίδεται μέσα σε πλαίσια, συνήθως ορθογώνια παραλληλόγραμμα που στέκονται ως λεζάντες στο πάνω τμήμα των καρέ, καλύπτει με σύντομο αλλά κατατοπιστικό τρόπο τη δράση και το ιστορικό υπόβαθρο του έργου, παραλείποντας όλες τις πλούσιες περιγραφές των τόπων, των χώρων (το εσωτερικό και το εξωτερικό των κάστρων, τα πλούσια τραπέζια) και των προσώπων (τους χαρακτήρες, τα συναισθήματα, τους τρόπους ένδυσης και συμπεριφοράς ανάλογα με την κοινωνική ομάδα) του Scott. Επίσης, παραλείπονται από τον σεναριογράφο όλες οι δυναμικές περιγραφές του Scott που αφορούν στα παλαιά έθιμα της καθημερινής ζωής, όπως η έννοια της φιλοξενίας στη φυλή των Σαξόνων, η λιτότητα στον τρόπο συμπεριφοράς και ντυσίματός τους σε αντίθεση με τους Νορμανδούς, η συνάντηση των τροβαδούρων της εποχής στο κάψιμο της μάγισσας προς αναζήτηση νέου υλικού για τις μπαλάντες τους, ο ρόλος των Εβραίων στην οικονομική ζωή του τόπου και η αντιμετώπισή τους από τον αγγλικό λαό, τα έθιμα της λαϊκής θρησκείας κ.ά. Τις παραλείψεις αυτές, ωστόσο, που πολλές φορές αφορούν περιγραφές, έρχεται να αντικαταστήσει η πλούσια εικονογράφηση του έργου, πιστή στις αρχές ενός εικονογραφικού ρεαλισμού και μιας κλασικότροπης τεχνικής, όπως συμβαίνει σε όλα τα τεύχη της σειράς. Έτσι, παρόλο που τα σώματα και τα βλέμματα των απεικονιζόμενων με την τεχνική των κόμικς, και μάλιστα μιας πρώιμης περιόδου τους, είναι στατικά και τα χρώματα των κόμικς ‘φτωχά’ σε ένταση, η εικονογράφηση μάλλον κατορθώνει να ζωντανέψει το κλίμα του αγγλικού 12ου αιώνα, με τις λεπτομερείς περιγραφές των εξωτερικών και εσωτερικών χώρων, των αντικειμένων, των ενδυμασιών, των όπλων και των μαχών και συχνά να πλάσει παραστατικά ζωτικά τμήματα των περιγραφών του πρωτότυπου. Πάντως, η διασύνδεση του περιοδικού με το ‘κλασικό’ ύφος, πέρα από την εκδοτική πρόθεση και τους παιδαγωγικούς στόχους σχετίζεται και με την εποχή έκδοσης, μια σχετικά πρώιμη εποχή για τα κόμικς, πριν την εισαγωγή μιας περισσότερο ‘φωνητικής’ διάστασής τους, με ηχητικές εικόνες, ηχοποιημένες λέξεις και μεγαλύτερη διασύνδεση με τις κινηματογραφικές τεχνικές, που διαθέτει το εξελιγμένο είδος των κόμικς. Είναι επίσης γεγονός, ότι τα αφηγηματικά μέρη αναλαμβάνουν μεγάλο τμήμα της παρουσιαζόμενης ιστορίας, όπως ταιριάζει στα παλαιότερης μορφής κόμικς, που στη συγκεκριμένη περίπτωση εξυπηρετεί τη διασκευή του πολυσέλιδου κλασικού έργου. Κάνοντας μια γενικότερη αποτίμηση της μεταφοράς, θα λέγαμε ότι ο σεναριογράφος του τεύχους δεν εμβαθύνει στις ιστορικοκοινωνικές συγκυρίες και καταστάσεις της εποχής. Σχεδιάζει την υπόθεση του έργου συνοπτικά, τονίζοντας τις διαφορές των ‘καλών’ και των ‘κακών’ της υπόθεσης, απλά, σύντομα και τοποθετώντας έντονες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσά τους, ανάλογα με τον αυστηρό και τυποποιημένο διαχωρισμό των καρέ της εικόνας. Αντιθέτως, φροντίζει να προβάλλει τις σκηνές της αποκλειστικής δράσης, κυρίως αυτές που περιγράφουν τις μάχες και τους διάφορους διαπληκτισμούς. Είναι δύσκολο να διερευνηθούν οι προθέσεις του σεναριογράφου, πέρα από τη δεδομένη ανάγκη περιορισμού της έκτασης της ύλης στις μεταφορές κλασικών μυθιστορημάτων σε παιδικές εκδόσεις, με σκοπό την απλούστευση και την κατ’ επέκταση ‘παιδικοποίηση’ των έργων. Τελειώνοντας, επισημαίνουμε ότι στη σειρά των Κλασσικών Εικονογραφημένων τα κλασικά ιστορικά μυθιστορήματα διασκευάζονται για παιδικό κοινό στις σελίδες ενός εντύπου. Στις διασκευές αυτές, η απόλυτα κειμενική μορφή διασπάται με την παρουσία και της εικονικής διάστασης και, κατά κάποιον τρόπο, τα έργα δραματοποιούνται, με τη βοήθεια της κινηματογραφικής τεχνικής των κόμικς. Το αποτέλεσμα είναι η παρουσία μιας εντελώς διαφορετικής μορφής, στην οποία, ωστόσο, διατηρούνται οι μυθιστορηματικές δομές και γίνονται διακριτές οι προεκτάσεις του βασικού μύθου του κάθε έργου, οι διακρίσεις των αξιών που αναδύονται, όπως του καλού από το κακό και η ηθική διεκπεραίωση της ιστορίας που χαροποιεί και λυτρώνει τον αναγνώστη, στοιχεία που εξάλλου αποτελούν σταθερές ‘παραμυθιακές’ μεθόδους και βασικά πλεονεκτήματα μεταφοράς μυθιστορημάτων για το παιδικό κοινό. ----- υποσημειώσεις 1. «Η διακειμενικότητα», κατά την Αλεξάνδρα Ζερβού, έχει οριστεί «ως η συγχρονική και διαχρονική σχέση συνύπαρξης και διαρκούς επικοινωνίας ανάμεσα στα κείμενα, που διέπει τη δημιουργία μα και την ανάγνωσή τους», γίνεται δε ιδιαίτερα αισθητή στο χώρο της παιδικής λογοτεχνίας, με τα κείμενά της να παραμένουν ζωντανά μέσα στο χρόνο και την παρουσίαση πολλών μορφών πρωτότυπων έργων ή δημιουργιών στηριγμένων στο μύθο τους. Αλεξάνδρα Ζερβού, Στη χώρα των θαυμάτων. Το παιδικό βιβλίο ως σημείο συνάντησης παιδιών – ενηλίκων, εκδ. Πατάκη, Β΄ έκδοση: Αθήνα 2004, σ. 165-170. Ως επιμέρους εργαλεία ανάλυσης του κειμένου των πρωτότυπων έργων χρησιμοποιούνται κυρίως θεωρίες της αφήγησης, όπως του G. Genette και της Marias Nikolajeva. Σύμφωνα με το θεωρητικό αυτό πλαίσιο, γίνεται μια συνοπτική ανάλυση των αφηγηματικών δομών των έργων, δηλαδή της χρονικότητας, της πλοκής, του ύφους, των χαρακτήρων, της οπτικής γωνίας, κ.λπ., για να ακολουθήσει, η σύγκριση με το διασκευασμένο έργο. Βλ. σχετικά, Γιώργος Βελουδής, Γραμματολογία. Θεωρία Λογοτεχνίας, εκδ. Δωδώνη, Αθήνα 19972, σ. 131-149, 213 και 266-275, Άννα Τζούμα, Εισαγωγή στην αφηγηματολογία. Θεωρία και εφαρμογή της αφηγηματικής τυπολογίας του G. Genette, Πανεπιστημιακές παραδόσεις, Αθήνα 1994 και Maria Nikolajeva, Aesthetic Approaches to Children’s Literature. An Introduction, The Scarecrow Press, Inc. Lanham, Maryland. Toronto. Oxford, 2005, σ. 171-195. Παράλληλα, γίνεται διεξοδική σημειολογική εξέταση της εικόνας. Βλ. σχετικά, Roland Barthes, Εικόνα – μουσική – κείμενο, μετάφραση: Γιώργος Σπανός, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα 20014, σ. 42-51 και Roland Barthes, Απόλαυση - γραφή – ανάγνωση, μετάφραση: Αρχοντή Κόρκα, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα 2005, σ. 183-184. Επίσης, συνεξετάζεται η μετάφραση του έργου και κυρίως όλα τα παρακειμενικά στοιχεία, όπως η ποιότητα της έκδοσης, τα εξώφυλλα, τα εσώφυλλα, οι τίτλοι, οι λογότυποι της σειράς, οι αναφορές ή όχι στα ονόματα των συντελεστών και ο ρόλος που όλα αυτά διαδραματίζουν στην ιδιότυπη διασκευή κλασικών έργων σε περιοδικό τύπο και μάλιστα σε μορφή κόμικς. 2. Ο Gérard Genette θεωρεί ότι ο όρος διακειμενικότητα είναι ανεπαρκής γιατί αφορά την αντικειμενική και ενεργό παρουσία ενός κειμένου σ’ ένα άλλο κείμενο (κατά την Kristeva) και προτείνει στη θέση του τον ευρύτερο όρο υπερδιακειμενικότητα (ή κειμενική υπερβατικότητα), με τον οποίο εννοεί ο,τιδήποτε συνδέει ένα κείμενο με άλλα κείμενα. Ως υποκατηγορίες της υπερδιακειμενικότητας θεωρεί την αρχικειμενικότητα (ορισμός ενός κειμένου ως τμήματος ενός ή περισσοτέρων genres ή τη σχέση εμπερίληψης η οποία ενώνει κάθε κείμενο με τους διαφόρους τύπους λόγου στους οποίους αυτό ανάγεται), τη μετακειμενικότητα (κριτικός σχολιασμός ενός κειμένου σε άλλο κείμενο, -μ’ αυτή την έννοια όλοι οι κριτικοί λογοτεχνίας παράγουν μετακείμενο χωρίς να το ξέρουν), την ενδοκειμενικότητα (αναφορά ενός κειμένου στον εαυτό του), την παρακειμενικότητα (η σχέση ενός κειμένου και του παρακειμένου του, όπως επεξηγήσεις, σημειώσεις, προσχεδιάσματα, motto, τίτλοι, επικεφαλίδες, πρόλογος, επιμύθια, αφιερώσεις, κ.λπ.), και την υπερκειμενικότητα (η σχέση μεταξύ ενός μεταγενέστερου κειμένου, του υπερκειμένου και του προηγούμενου, υποκειμένου –ένα κείμενο ή ένα genre στο οποίο στηρίζεται αλλά και το οποίο μεταβάλλει, μετατρέπει, επεξεργάζεται ή επεκτείνει, συμπεριλαμβανομένων της παρωδίας, του λογοπαιγνίου και της σειράς). Βλ. σχετικά Judith Still – Michael Worton, «Εισαγωγή στη διακειμενικότητα», μετάφραση: Παναγιώτα Καραβία, Κωνσταντίνα Τσακοπούλου, Η Άλως, τχ. 3-4, Φθινόπωρο 1996, σ. 45-46, Gérard Genette, Εισαγωγή στο αρχικείμενο, μετάφραση: Μήνα Πατεράκη–Γαρέφη, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2001, σ. 110-111 και Daniel Chandler, «Σημειωτική για αρχαρίους – Διακειμενικότητα», http://www.mem.aueb.gr/ment/semiotics/sem09.html, 20-6-2006, σ. 4. 3. Για τη δημιουργία και την κυκλοφορία των Classics Illustrated και γενικότερα την ιστορία της σειράς, βλ. Dan Malan, The Complete Guide to Classics Illustrated, v. Ι και ΙΙ, Classics Central. Com, USA 2002. 4. Για τα Κλασσικά Εικονογραφημένα βλ. Γιάννης Σκαρπέλος, Ιστορική μνήμη και ελληνικότητα στα κόμικς, εκδ. Κριτική, Αθήνα 2000, Κυριάκος Δ. Κάσσης, «Τα εικονογραφημένα λαϊκά περιοδικά», Διαβάζω, τχ. 248, 17 Οκτωβρίου 1990, σ. 61 και Νίκος Ζωιόπουλος, Τα χάρτινα όνειρα των παιδικών μας χρόνων, Τεχνικές Εκδόσεις, Αθήνα 2000, σ. 126-127. 5. Για τη δημιουργία των αμερικανικών τευχών οι σεναριογράφοι εργάζονταν σε συνεργασία με τους εικονογράφους και υπό την επίβλεψη ομάδας που επιμελούνταν τόσο τη δομή του περιοδικού όσο και την ποιότητα της μεταφοράς, τουλάχιστον ως προς την πιστότητα της εικονογράφησης στην ιστορική εποχή του έργου. Βλ. σχετικά και William B. Jones, Classics Illustrated A Cultural History, with Illustrations, McFarland & Company, Inc., Publishers Jefferson, North Carolina, and London 2002, σ. 155. Αναγνωρισμένοι τότε ή μετέπειτα εικονογράφοι που συνεργάστηκαν με τη σειρά ήταν οι: Malcolm Kildale, Louis Zansky, Rolland H. Livingstone, Enter Iger, Henry C. Kiefer, Alex A. Blum, Lou Cameron, Norman Nodel, Reed Crandall, George R. Evans, Gray Morrow κ.ά. Ό.π. Στα ελληνικά τεύχη τα σενάρια και τις μεταφράσεις υπογράφουν σημαντικοί Έλληνες λογοτέχνες όπως ο Βασίλης Ρώτας, η Γεωργία Δεληγιάννη-Αναστασιάδη, η Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη, ο Κώστας Θρακιώτης, η Ελένη Παπαδάκη κ.ά.. Όσο για την εικονογράφηση των τευχών της ελληνικής παραγωγής, αν και στην Ελλάδα η τέχνη του κόμικς είναι ακόμα σχεδόν άγνωστη ή υπανάπτυκτη και η ποιότητά της υστερεί σε σχέση με τα αμερικανικά, τα τεύχη φιλοτεχνούν γνωστοί και ικανοί καλλιτέχνες και ζωγράφοι, όπως οι Μέντης Μποσταντζόγλου, Τάκης Κατσουλίδης, Αλκμήνη Γραμματοπούλου, Νίκος Καστανάκης, Άκης Αβαγιανός κ.ά. Βλ. Σχετικά, Dan Malan, ό.π., v. ΙΙ, σ. 34-47, Δημήτρης Χανός, Το παιδικό λαϊκό φυλλάδιο – περιοδικό – βιβλίο, εκδ. Αίολος, Αθήνα 1991, σ. 146-155, Άρης Μαλανδράκης, «Η λογοτεχνία στο περίπτερο», Έψιλον, Ελευθεροτυπία, τχ. 42, 26-1-1992, σ. 18-31, καθώς και Κυριάκος Δ. Κάσσης, «Τα εικονογραφημένα λαϊκά περιοδικά», Διαβάζω, τχ. 248, 17 Οκτωβρίου 1990, σ. 58-62. 6. Γενικότερα για τα κόμικς ως προϊόν της σύγχρονης βιομηχανίας της έντυπης παραγωγής και για την κριτική που δέχθηκε η εικόνα τους, ότι λειτουργώντας εις βάρος του λόγου αποκτά εξαιρετική συμβολική δύναμη, αλλά και για το σημαντικό αντίλογο που αναπτύχθηκε σχετικά στη σύγχρονη κριτική, βλ. σχετικά, Πέτρος Μαρτινίδης, “Κόμικς”. Τέχνη και τεχνικές της εικονογραφήγησης, εκδ. ΑΣΕ Α.Ε, Θεσσαλονίκη 1989, σ. 40-52, 17-22, 71-81 και 128-129, Πέτρος Μαρτινίδης, Συνηγορία της παραλογοτεχνίας, εκδ. Υποδομή, Αθήνα 1994, σ. 228, Martin Barker, Comics, Ideology and the Critics, Manchester University Press, Manchester 1989, σ. 6-8, Κωνσταντίνος Μαλαφάντης, «Τα κόμικς και το κοινό τους», Διαβάζω, τχ. 248, 17 Οκτωβρίου 1990, σ. 66-68 και Πάνος Κρητικός – Εύη Σαμπανίκου, Ιχνηλατώντας το φανταστικό: τα ελληνικά κόμικς του φανταστικού 1978-2004, επιμέλεια πρόλογος Αβραάμ Κάουα, εκδ. Futura, Αθήνα 2005, σ.10-14 και 24. Επίσης για τη σημειολογία των κόμικς πβ. Γιάννης Σκαρπέλος, Ιστορική μνήμη και ελληνικότητα στα κόμικς, εκδ. Κριτική, Αθήνα 2000, σ. 64-75, Ουμπέρτο Έκο, Κήνσορες και θεράποντες, μετάφραση: Έφη Καλλιφατίδη, εκδ. Γνώση, Αθήνα 1990, σ.192-200, Δημήτρης Κολιοδήμος, Τα κόμικς, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα 1982, σ. 5-10 και Αρμάν Ματλάρ – Αριέλ Ντορφμάν, Ντόναλντ ο απατεώνας ή η διήγηση του ιμπεριαλισμού στα παιδιά, μετάφραση: Αγνή Ζακοπούλου – Νάντια Τσαούλα, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα 1982, καθώς και Μ. Γ. Μερακλής, «Wiltind Ulrike Dreuhsel, Jorg Funhoff, Michael Hoff-mann, Massenzeichenware. Die Gerellschaftliche und Ideologische Funktion der Comics, Suhrkamp Verlag, Nr 601. Frankfurt am Main 1975, 8, σ. 300+59 εικόνες» (Βιβλιοκρισία), Λαογραφία, τ. ΛΒ΄ (1979-1981), Αθήνα 1982, σ. 484 και Μ. Γ. Μερακλής, στο: Μερακλής Μ., Μπαζίνας Γ., Στάθης, «Τα κόμικς σαν νέα μορφή έκφρασης», Πρεβεζάνικα Χρονικά, τχ. 25, Ιανουάριος – Ιούνιος 1991, σ. 13 και 19-21. 7. Με την παρουσίαση της σειράς έλαβαν χώρα πολλές συζητήσεις και διαμάχες στο ελληνικό κοινοβούλιο με θέμα τις επιδράσεις αυτής της «δυτικής» λογοτεχνίας στα ελληνόπουλα. Το κλίμα αυτό δημιούργησε την ανάγκη να αντισταθμιστεί η παρουσίαση αυτή με τίτλους καθαρά ελληνικής προέλευσης. Οι κριτικές λάμβαναν και άλλες διαστάσεις. Βλ. σχετικά, «Συντελεί η ωραία εμφάνισι στην επιτυχία ενός βιβλίου;», Ζυγός Μηνιαίο περιοδικό Καλών Τεχνών, έτος δεύτερο, αριθμ. 22 & 23, Αύγουστος – Σεπτέμβριος 1957, σ. 36 και Αλέξης Πανσέληνος, Μία Λέξη Χίλιες Εικόνες, εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2003, σ. 37. Επίσης, στην πρώτη εκδοτική εποχή τους στην Ελλάδα, τεύχη που κυκλοφόρησαν χωρίς πρόβλημα στην Αμερική λογοκρίθηκαν από τους Έλληνες εκδότες, που φοβήθηκαν μια επικείμενη κατάσχεσή τους εξαιτίας του περιεχομένου τους και κυρίως της εικονογράφησής τους. Βλ. Άρης Μαλανδράκης, ό.π. σ. 25 και 30. Συνοπτική εικόνα δίνει ο μελετητής των κόμικς και γενικότερα της λαϊκής λογοτεχνίας Κυριάκος Κάσσης, ο οποίος θεωρεί ότι κατά τη δεκαετία του 1940, μέσα στο μεγάλο ανταγωνισμό με τα αμερικανικά κόμικς, που κατέκλυζαν πια την αγορά με τη νέα βίαιη και σεξιστική θεματολογία και το ύφος τους, μοναδική εξαίρεση αποτελούσαν ίσως τα «Κλασσικά εικονογραφημένα» που ακολούθησαν μια κάπως αντίστροφη πορεία. Όσο για τα τεύχη της ελληνικής παραγωγής, αν και δεν μπορούσαν να φτάσουν στο επίπεδο των μεταφρασμένων ξένων ωστόσο και το ότι κατορθώθηκε να «παραχθούν» είναι κι αυτό σημαντικό. Κ. Δ. Κάσσης, Το ελληνικό λαϊκό μυθιστόρημα 1840-1940, Αθήνα 19832, σ. 51. 8. Το σκίτσο των ηρώων του έργου δεν αποτελεί καρικατούρα ενός πρωταγωνιστή που μέσα από την αστεία φυσιογνωμία του και τους εικονικούς συμβολισμούς του αποκτά τη διάσταση ενός σταθερού συμβόλου στο μυαλό του αποδέκτη που θα επιστρέφει σε τακτά διαστήματα σε κάθε επόμενο τεύχος. Τα περισσότερα τεύχη αποτελούν μεταγραφές δραματικών έργων, τα οποία οι σεναριογράφοι των Κλασσικών Εικονογραφημένων θέλουν να μεταφέρουν στο κοινό τους όσο πιο πιστά γίνεται για μία και μόνη φορά. Γενικότερα, για το λόγο στα κόμικς βλ. σχετικά Πέτρος Μαρτινίδης, “Κόμικς”. Τέχνη και τεχνικές της εικονογραφήγησης, εκδ. ΑΣΕ Α.Ε, Θεσσαλονίκη 1989, σ. 31, 37-40 & 63-68. Πβ. και Walter Ong, Προφορικότητα και εγγραμματοσύνη, μετάφραση: Κώστας Χατζηκυριάκου, επιμέλεια: Θεόδωρος Παραδέλλης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 1997, σ. 194-195, Πέτρος Μαρτινίδης, «Από τα παιδιά του χρόνου στα παιδιά του χώρου: η αφήγηση ως ανάπτυξη και τα «κόμικς» ως ενδιάμεση, ιδεώδης σύγκλιση» στο Από το παραμύθι στα κόμικς, Παράδοση και νεοτερικότητα, Ευάγγελος Αυδίκος (επιμέλεια), εκδ. Οδυσσέας, Αθήνα 1996, σ. 712-725 και Ουμπέρτο Έκο, Κήνσορες και θεράποντες, μτφρ. Έφη Καλλιφατίδη, Γνώση, Αθήνα 1990, σ. 190-200 («Ο τρόπος ομιλίας των κόμικς»). Dan Malan, ό.π. σ. 11-15. 9. Για το ‘ιδιοποιημένο μυθιστόρημα’ του 19ου αιώνα, βλ. σχετικά, Ντενίζ Εσκαρπί, Η παιδική και νεανική λογοτεχνία στην Ευρώπη, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1995, σ. 78. Επίσης, η Β. Πάτσιου αναφέρει: «η καθυστερημένη ανάπτυξή της (παιδικής λογοτεχνίας) θα αναπληρωθεί σχετικά εύκολα, αφού η λογοτεχνική παραγωγή που αρχικά προοριζόταν για το ενήλικο αναγνωστικό κοινό αποτέλεσε ανάγνωσμα των παιδιών πολύ πριν εμφανιστούν τα ειδικευμένα έργα της παιδικής λογοτεχνίας, συντομευμένη και διασκευασμένη ανάλογα. Τα ιπποτικά μυθιστορήματα, τα εξωτικά, τα περιπετειώδη και τα ιστορικά όπως και τα κλασικά έργα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας (Δον Κιχώτης, Ροβινσών Κρούσος, Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ, τα μυθιστορήματα του Walter Scott και του Alexandre Doumas), ανταποκρίθηκαν στις ψυχαγωγικές ανάγκες της παιδικής ηλικίας και στις καλλιτεχνικές απαιτήσεις της». Βίκυ Πάτσιου, «Η Διάπλασις των Παίδων» 1879-1922, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2001, σ. 13. 10. Ελληνική μετάφραση του πρωτότυπου έργου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1847 στη Σμύρνη, σε μετάφραση από την αγγλική γλώσσα του Γεωργίου Δ. Λαμπίση Βλ. σχετικά, Σοφία Ντενίση, Το ελληνικό ιστορικό μυθιστόρημα και ο Sir Walter Scott (1830-1880), εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1994, σ. 17-61 και 294-296 και Κυριάκος Ντελόπουλος, Παιδικά και νεανικά βιβλία του 19ου αιώνα, εκδ. Ε. Λ.Ι.Α, Αθήνα 1995, σ. 182. Για το πρωτότυπο κείμενο του Ιβανόη χρησιμοποιείται το Walter Scott, Ivanhoe A Romance, Collector´s Library, 2004, στο εξώφυλλο και την αρχική σελίδα τίτλων του οποίου, δηλώνεται: Complete and Unabridged. Η πιστότητα του κειμένου προς το πρωτότυπο μπορεί να πιστοποιηθεί και με παραλληλισμό του προς άλλες προγενέστερες εκδόσεις του έργου. Εδώ ο παραλληλισμός έγινε με τη γνωστή έκδοση Dent: London. Everyman’s Library Dutton: New York, First Included in Everyone’s Library 1906, Last reprinted 1965. Στον ίδιο ακριβώς γνώμονα κινείται και το ελληνικό μεταφρασμένο κείμενο των εκδόσεων Καλέντη (2001), σε μετάφραση: Α. Γ. Σκορδίλη, στην αρχική σελίδα τίτλων του οποίου, δηλώνεται: «Μεταγραφή από το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο χωρίς καμιά συντόμευση ή παράλειψη». 11. Βλ. William B. Jones Jr., Classics Illustrated. A Cultural History, with Illustrations, MacFarland & Company, Inc., Publishers Jefferson, North Carolina, and London, 2002, σ. 9. 12. Για τη χρονολόγηση του ελληνικού τεύχους οι πληροφορίες προέρχονται από τον μελετητή της σειράς Dan Malan, ο οποίος μας πληροφορεί ότι τα ελληνικά τεύχη #50-77 κυκλοφόρησαν το 1953, καθώς και από το πρώτο ελληνικό τεύχος του Ιβανόη, στην εσωτερική σελίδα του οπισθόφυλλου του οποίου, οι αναγνώστες πληροφορούνται: «περιμένετε την 1ην Αυγούστου το εξηκοστό πέμπτο βιβλίο των Κλασσικών Εικονογραφημένων». Βλ. σχετικά, Dan Malan, The Complete Guide to Classics Illustrated, v. IΙ, Classics Central. Com, USA 2002, σ. 37 και Ιβανόης, #64, Κλασσικά Εικονογραφημένα, εκδ. Ατλαντίς. 13. Οι διαφορές ανάμεσα στα δύο τεύχη, αμερικανικό και ελληνικό είναι ελάχιστες όσον αφορά στην εμφάνιση (γράμματα, χρώματα κ.λπ.). Όσο για το κείμενο, η μετάφρασή του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πιστότατη, με μόνη τη διαφορά ότι ο λόγος του αμερικανικού τεύχους εκφέρεται με γράμματα κεφαλαία, τόσο στα αφηγηματικά μέρη όσο και στα κείμενα που φιλοξενούνται μέσα στα μπαλονάκια, όπως συμβαίνει σε όλα τα αμερικανικά τεύχη. Στα πρώτα ελληνικά τεύχη ο λόγος των διαλογικών τμημάτων εκφέρεται με γράμματα μικρά, κάτι που άλλαξε στις μεταγενέστερες επανεκδόσεις –κυρίως στην επανέκδοση ΙΙΙ του 1989 και με την εφαρμογή του μονοτονικού συστήματος στην εκπαίδευση. 14. Ο Edd Ashe υπήρξε ένας ικανότατος εικονογράφος, ο οποίος συνεργάστηκε με τον εκδοτικό οίκο Gilberton κυρίως σε τεύχη των σειρών World Around Us και Classics Illustrated Specials Issues. Βλ. σχετικά, William B. Jones Jr., Classics Illustrated. A Cultural History, with Illustrations, MacFarland & Company, Inc., Publishers Jefferson, North Carolina, and London, 2002, σ. 13-14. 15. Πβ. και Perry Nodelman, Words about Pictures. The Narrative Art of Children’s Picture Books, University of Georgia Press, Athens, Georgia 1988, σ. 49, καθώς και Τζίνα Καλογήρου, Τέρψεις και ημέρες ανάγνωσης, τ. Β΄, Εκδόσεις της Σχολής Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, Αθήνα 2003, σ. 195-197. 16. Το έργο τελειώνει απότομα στο τεύχος, με μια εικόνα θριάμβου της παρουσίασης του βασιλιά Ριχάρδου και μια συνοπτική αναφορά στο γάμο του Ιβανόη με τη Ροβένα, όπου παραλείπονται στίχοι και παρουσίες. 17. Ο Walter Scott αφηγείται σε κάθε κεφάλαιο από ένα συμβάν στο οποίο συμμετέχουν μερικοί εκ των πρωταγωνιστών, συχνά χρησιμοποιώντας την παράλληλη ή και την πρωθύστερη χρονική αφήγηση γεγονότων από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, για να συνδέσει σε κάποια μεταγενέστερη στιγμή τα περιστατικά μεταξύ τους και να συνεχιστεί η δράση. Ο σεναριογράφος χειρίζεται το χρόνο της δράσης διαφορετικά, συχνά εξομαλύνοντας το χρόνο σε μια συνεχή ροή αφήγησης. Για παράδειγμα, στη σελίδα 18 περιγράφεται η τύχη του τραυματισμένου Ιβανόη, ο οποίος βρίσκει τη γιατρειά από τα χέρια της Ρεβέκκας, αμέσως μετά τους αγώνες, ενώ στην πρωτότυπη αφήγηση ο συγγραφέας φανερώνει τι είχε απογίνει ο Ιβανόης εκ των υστέρων, μετά το πέρας των αγώνων στην πόλη ΄Ασμπι και πολλά άλλα περιστατικά (αγώνες τοξοβολίας, συνάντηση του Μαύρου Ιππότη με τον καλόγερο του Κόπμανχορστ, απαγωγή της συντροφιάς του Σέντρικ, τα γεγονότα πριν την πολιορκία του κάστρου, τη συγκέντρωση των παρανόμων του δάσους). Η ‘διαχείριση’ του χρόνου αλλάζει επίσης με τις συχνές συνοπτικές αφηγήσεις των περιστατικών. Η ανάλυση της πρώτης σελίδας δεν ανταποκρίνεται στη δομή του πρωτότυπου έργου. Στον πρόλογο του τεύχους ο αναγνώστης προσλαμβάνει ένα αρκετά αναλυτικό προσχέδιο δράσης, αντίθετα με το πρωτότυπο όπου, ο αναγνώστης πληροφορείται ότι ο Ιππότης Ιβανόης είναι ο αποκληρωμένος γιος του Σέντρικ μετά τη νικηφόρα μονομαχία και την αποκάλυψη του προσώπου του, ενώ τα σχέδια του Σέντρικ για το γάμο της Ροβένας με τον Αθελστέιν αποκαλύπτονται ολοκληρωτικά στο 18ο (από τα 44) κεφάλαιο του βιβλίου. 18. Ο σεναριογράφος χρησιμοποιεί εκφράσεις του πρωτότυπου («σαξονικό γουρούνι», «σαξονικά σκυλιά» κ. ά.). Πιστότητα ως προς το πρωτότυπο παρατηρείται και μέσα από τα λόγια και την παρουσία του γελωτοποιού Γουάμπα, παρότι μόνο ενδεικτικά σε σχέση με το πρωτότυπο. Τα σχόλια του Γουάμπα «Not I! T’ would be indeed a fool’s errand»· στο ελληνικό: «Δεν το λέω. Θα ήταν αληθινή τρέλα για έναν γελωτοποιό» στη σελίδα 18, «’tis a pity the noble lord cannot banquet at his own funeral, he loved eating so»· στο ελληνικό: «Τί κρίμα που δεν μπορεί ο ευγενικός άρχοντας να φάει στην κηδεία του. Το αγαπούσε τόσο το φαΐ ο καημένος» αναφερόμενος στον Αθελστέην στη σελίδα 40 και «hen valor and folly travels together shouldest not folly bear the horn?»· στο ελληνικό: «Όταν η τρέλα και η παληκαριά ταξιδεύουν μαζί, τότε δεν πρέπει τη σάλπιγγα να τη σηκώνει η τρέλα;» αναφερόμενος στον βασιλιά και στον ίδιο στη σελίδα 46, αποδίδουν την ιδέα του σοφού τρελού που ο συγγραφέας επηρεασμένος και από τη γνωστή τακτική του Σαίξπηρ προωθεί στο έργο του εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό την προτίμησή του προς τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις. ====
  10. Στο περιοδικό Συλλογές τον Μάρτιο 2003 καταγράφεται η εκδοτική δραστηριότητα του οίκου Ατλαντίς σχετικά με την Επανάσταση του 1821. Η Ατλαντίς έχει βγάλει από καρτ-ποστάλ μέχρι λευκώματα για τους γνωστούς και άγνωστους αυτούς ήρωες. Το άρθρο το αναρτώ εδώ γιατί έχει μια σύντομη αναφορά στα Κλασσικά Εικονογραφημένα τα σχετικά με την ηρωική αυτή σελίδα του έθνους. Για ρίξτε ένα βλέφαρο.
  11. Τα εικονογραφημένα τριών γενεών Ελλήνων Πενάκι ανά χείρας και φύγαμε! Πώς φτιάχνονταν τα ελληνικά Κλασσικά Εικονογραφημένα και τι λένε οι επιζώντες συνεργάτες του Γιώργου Πεχλιβανίδη ΜΑΡΙΛΗ ΜΑΡΓΩΜΕΝΟΥ Ο ασπρομάλλης κύριος απέναντί μου κάποια φορά στα νιάτα του έστησε τη «Μάχη του Μαραθώνα». Το πενάκι του ένα μήνα ολόκληρο πολεμούσε τον Δαρείο. Τώρα ο κύριος κρατά τη Μάχη στο ένα χέρι. «Βρε, και την είχα ξεχάσει...». Ο στρατηγός των Αθηναίων τον κοιτά μέσα απ' τη σελίδα. Τα σγουρά μαλλιά του, τη γαλάζια χλαμύδα του, τα χρωστά σ' εκείνον. Και ίσως η μορφή που φέρνετε στον νου σας στο όνομα Μιλτιάδης να είναι αυτή που εκείνος αποφάσισε, και ας μην το θυμάστε πια. Γιατί ο κ. Παύλος Βαλασάκης στα νιάτα του ζωγράφισε τις αναμνήσεις μας. «Πόσος καιρός να 'ναι από τότε; Σαράντα; Πενήντα χρόνια;...». Οσο μας πήρε να τα νοσταλγήσουμε... Κλασσικά Εικονογραφημένα, τόμος πρώτος. Πενάκι ανά χείρας, και φύγαμε! Αφορμή γνωριμίας με τον Μιλτιάδη, την Πανδώρα, τον Ηρακλή η «Διάπλασις των Παίδων». Μια ανατύπωσή της στις εκδόσεις Πεχλιβανίδη περί το 1958, απ' τις κόρες του Γρηγορίου Ξενόπουλου... και κάπως έτσι στον δρόμο του Παύλου Βαλασάκη, του εγγονού του Ξενόπουλου, βρέθηκαν τα Κλασσικά Εικονογραφημένα. Γιατί μέσω... «Διαπλάσεως» γνώρισε τον Γιώργο Πεχλιβανίδη. Τον άνθρωπο που του πρότεινε δουλειά για το μεράκι του. Σ' αυτόν, και σε άλλους πολλούς, τότε άσημους, αλλά αργότερα... Τα ονόματα μιλούν μόνα τους: ο Κωνσταντίνος Γραμματόπουλος, ο μετέπειτα πρύτανης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών που συνήθιζε να ζωγραφίζει σε υπερφυσικό μέγεθος τα σκίτσα του, οι ζωγράφοι Βασίλης Ζήσης, Γιώργος Μανωλίδης, Απόστολος Μπαρμπόγλου, ο λογοτέχνης Αλκης Τροπαιάτης, ο Θέμος Ανδρεόπουλος, η Σοφία Μαυροειδή - Παπαδάκη... Και βέβαια, ο Μέντης Μποσταντζόγλου, στα πρώτα του βήματα. «Τον θυμάμαι σαν... παράξενο πτηνό τότε. Νεαρός, κυκλοφορούσε μ' ένα ποδήλατο», λέει ο γιος του Γιώργου Πεχλιβανίδη, ο Ακης. Σ' εκείνον ο «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος» οφείλει την... εικονογραφημένη υπόστασή του, και μάλιστα χωρίς... ανορθογραφίες. Γιατί τότε ο Μποστ προτιμούσε τις εικόνες απ' τα λόγια. Οπως συνήθιζε να λέει «το σκίτσο είναι εύκολο. Πού να κάθεσαι τώρα να ψάχνεις ρίμες και λεζάντες!». Τα ελληνικά κόμικς γίνονταν σε χαρτί διαφανές, ούτε κουβέντα για φιλμ: οικονομική στενότης, βλέπετε... Και όσο για τα αμερικάνικα, που έρχονταν κατευθείαν από το εξωτερικό, «εκεί να δείτε κομπίνες οικονομίας!», λέει ο κ. Βαλασάκης. «Πολλά βγαίνανε... ξεπατικωσούρα. Χαρτάκι πάνω από το σχέδιο, και αντιγραφή λιγάκι παραμορφωμένη». Και αν η εικόνα «έχανε», υπήρχαν φορές που το κείμενο... πετούσε. Αρκεί να υπήρχε στην πρώτη σελίδα μια υπογραφή: Βασίλης Ρώτας. Δεν πρόκειται περί συνωνυμίας: ο υπερασπιστής της δημοτικής, ο θεατρικός συγγραφέας, ο άνθρωπος που μετέφρασε τα άπαντα του Σαίξπηρ, που έγραψε κατά τον Βάρναλη «την καλύτερη ελληνική κωμωδία, "Το Πιάνο"», που διατηρούσε αλληλογραφία με τον Ψυχάρη, τον Αυγέρη, τον Πολίτη, τη Γαλάτεια Καζαντζάκη... Σας φαίνεται απίστευτο; «Είχε χωρίσει τότε, και χρειαζόταν τα λεφτά για τη διατροφή», θυμάται η σύντροφος της ζωής του, η κυρία Βούλα Δαμιανάκου. «Κι έτσι, καθόμασταν μαζί, με τις ώρες, και κάναμε τα Κλασσικά. Εγώ στη γραφομηχανή κι ο Ρώτας να μου υπαγορεύει. Ηταν τόσο εύκολο γι' αυτόν... Ηξερε κάθε εικόνα τι έπρεπε να δείχνει, ήξερε κάθε φιγούρα πώς πρέπει να μιλά. Το θέατρο του είχε μάθει πώς». Τα θέματα των «Κλασσικών» ο Ρώτας τα επέλεγε σχεδόν μόνος του. Τα πρότεινε στον Πεχλιβανίδη και εκείνος πάντα τα ενέκρινε. «Μια φορά μόνο θυμάμαι που ο Πεχλιβανίδης του πρότεινε δικό του θέμα», λέει η κυρία Βούλα. «Τον "Βελερεφόντη". Ανατολίτικο, ίσως να 'χε να κάνει με τις ρίζες του. Κι ο Ρώτας δεν έλεγε ποτέ όχι... Αλλά πάντα προτιμούσε τα αρχαία ελληνικά. Την Αντιγόνη, τον Δάμωνα και τον Φιντία... Ηρωες με ιεροσύνη, υγεία μέσα τους, χωρίς μικρότητες. Να διδάσκουν τα παιδιά Ελλάδα, έστω και μέσα απ' το κόμικ». Για όλους τους ήταν πάρεργο. Κάτι διαφορετικό, ίσως και γι' αυτό διασκεδαστικό. «Τέσσερις χιλιάδες δραχμές ανά τεύχος... Γι' αυτές τα φτιάχναμε», λέει ο κ. Βαλασάκης. «Ενας μήνας δουλειάς για 4.000 δραχμές. Με μεράκι άλλοτε, λιγάκι στο πόδι κάπου κάπου... και πάντα με κόπο. Ξέρεις τι θα πει κάθε καρεδάκι και μια ιδέα; Μια φορά τα άτιμα τα Κλασσικά μού χάλασαν τις διακοπές. Εφυγα για τη Σκιάθο, μαζί με την οικογένειά μου, και είπα να τα πάρω μαζί μου. Μέγα λάθος! Αντί για διακοπές έκανα σκίτσα!». Με το πινελάκι του άνοιξε το κουτί της Πανδώρας, μ' αυτό σμίλεψε και τη μορφή του Απόλλωνα. Ο ζωγράφος χαμογελά. «Τον είχα κάνει μακρυπρόσωπο, θυμάμαι. Ετσι φανταζόμουν εγώ την ομορφιά. Ηλθε ο Πεχλιβανίδης από πάνω μου. "Οχι έτσι, βρε Παύλο", μου λέει. "Στρογγυλοπρόσωπο να τόνε κάνεις τον Απόλλωνα. Ομορφο. Σαν κι εσένα, σαν κι εμένα!"». Τα χρόνια πέρασαν, ο Γιώργος Πεχλιβανίδης και ο Βασίλης Ρώτας πέθαναν, ο Παύλος Βαλασάκης έχει πίσω του μια καριέρα ολόκληρη στον μουσαμά, με εκθέσεις ζωγραφικής, με ποιήματα του Καβάφη εικονογραφημένα, με παιδικά βιβλία... Και όμως, τα «Κλασσικά» είναι πάντα εκεί. Τα παιδιά τούς λάτρεψαν γι' αυτά. Η κυρία Βούλα το έζησε, το ξέρει. «Τον Ρώτα τον κυνηγούσαν από πίσω, το σπίτι μας είχε γίνει το σπίτι των παιδιών. Εκείνος τα λάτρευε. Κι όταν μεγάλωσαν, του το ανταπέδωσαν. Πρότειναν στον Δήμο να πάρει ένας δρόμος το όνομά του, έφτιαξαν και τις πινακίδες... Κι έτσι τώρα μένω στην οδό Βασίλη Ρώτα...». Το ΒΗΜΑ, 25/08/1996 , Σελ.: C11 Κωδικός άρθρου: B12391C111 ID: 945
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.