Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ένατη διάσταση'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 61 results

  1. Τον Απρίλιο του 2019 και στα πλαίσια του 14ου Comicdom Con, ο Σταύρος Κιουτσιούκης μάς παρουσιάζει ακόμα ένα πονηρό άλμπουμ, με τίτλο "Το μεγάλο μπανιστήρι". Πρωταγωνιστές είναι οι καθιερωμένοι πλέον χαρακτήρες του, που βρίσκονται στην κρίσιμη περίοδο της εφηβείας κι εξερευνούν το σώμα τους, προσπαθώντας παράλληλα να πραγματοποιήσουν τις διάφορες ερωτικές τους φαντασιώσεις. Ακολουθούν δύο εσωτερικές σελίδες, οι οποίες είναι ακατάλληλες για ενηλίκους. Δεν έχω κρύψει ότι μου αρέσει αυτού του είδους η θεματολογία από το πενάκι του συγκεκριμένου δημιουργού. Έτσι κι εδώ έμεινα ικανοποιημένος. Προσωπικά με αναζωογονεί αυτό το kinky στοιχείο και το αίσθημα ενοχής που μου προκαλεί. Σεναριακά, εκτός από σκηνές ηδονής, υπήρχε υπόθεση και βρήκα ευφυές το άνοιγμα και το κλείσιμο της πλοκής. Εννοείται βέβαια ότι δεν θα πρέπει να αναζητήσετε κάτι βαθυστόχαστο στις σελίδες του. Όσον αφορά το σχέδιο, κι αυτό φώναζε από μακριά το όνομα του δημιουργού, καθώς είχε την δική του σφραγίδα. Το βρήκα αρκετά καρτουνίστικο, ενώ δεν γίνονταν περικοπές στις επίμαχες και πονηρές σκηνές. Αυτό το γεγονός καθιστά το κόμικ κατάλληλο για άτομα άνω των 18 ετών (και στο σώμα και στο πνεύμα). Το χρώμα ήταν ελαφρύ κι ανοιχτό κι έκανε την ανάγνωση ακόμα πιο άνετη. Η έκδοση είναι πολύ προσεγμένη. Η κόλληση στην ράχη νομίζω ότι κάνει το κόμικ ανθεκτικό στις συνεχείς αναγνώσεις. Το χαρτί είναι παχύ ματ και η εκτύπωση των καρέ (και ιδιαιτέρως των χρωμάτων) επάνω του ήταν πολύ καλή. Από έξτρα υλικό εντοπίζουμε μόνο ένα εισαγωγικό σημείωμα από τον κωμικό-ραδιοφωνικό παραγωγό Αλέξανδρο Χαριζάνη, το οποίο είναι εξαιρετικά χιουμοριστικό. Τουλάχιστον εύχομαι να είναι, διότι σε διαφορετική περίπτωση προβλέπω να τον κυνηγάει ο Κιουτσιούκης με καραμπίνα.
  2. Η σύνοψη του εκδότη. Η Λάνα σώζει τον Λουμ, και μαζί προσπαθούν να ανακτήσουν ένα πετράδι, περνόντας διάφορες δοκιμασίες σε τόπους γεμάτους κίνδυνο και μυστικισμό. Συνέχεια της εξιστόρησης των περιπετειών της Λάνας (πατήστε την ετικέτα/tag για προηγούμενες εκδόσεις), του θηλυκού Κόναν, και συνέχεια της αναπολογητικής προσπάθειας αντιγραφής του ύφους του Savage Sword of Conan από την Δημήτρη Λαγό, αυτή την φορά σε φορμά που είναι εφάμιλλο με την θρυλική πρώτη μορφή του περιοδικού. Η αλήθεια είναι πως ο Λαγός γίνεται όλο και καλύτερος σε αυτό που κάνει, με αποτέλεσμα να είναι ένα συμπαθητικό ανάγνωσμα, αλλά η συνεχή προσπάθεια αντιγραφής του τρόπου γραφής του Χάουαρντ (και του Ρόι Τόμας που διασκεύαζε τις ιστορίες για τα κόμικς), η χρήση όλο και πιο πολλών τεχνασμάτων ανατροπής της ιστορίας, συγκεκριμένων plot points, και του noble savage ύφους που πετάγεται σε νεκρά σημεία της ιστορίας για να προσδώσει συμπάθεια για την χαρακτήρα, που συναντάμε γενικά στην ηρωική φαντασία της εποχής εκείνης, καθώς και το σχέδιο που συνεχίζει να θυμίζει demo tape metal συγκροτήματος της δεκαετίας του '80, συνεχίζει να δίνει ένα άνισο αποτέλεσμα. Κάτι στο στυλ του "θα μπορούσε να είναι το επόμενο Κόναν, αλλά δεν είναι και δεν πρόκειται να γίνει" ή "θα μπορούσε να γίνει το επόμενο Κόναν, αλλά άργησε 30 χρόνια και φτιάχτηκε σε λάθος ήπειρο". Δεν θα με χάλαγε να διαβάσω και άλλη ιστορία με τις περιπέτειες της Λάνας όμως, όσο αυστηρός και ας ακούγομαι στις προηγούμενες γραμμές. Απλά, θα περιμένω πάντα την υπέρβαση. 2 σελίδες δείγμα.
  3. Απρίλιο του 2015 κυκλοφορεί αυτό το ωραίο τεύχος από την "Ένατη Διάσταση", σε μικρό μέγεθος, ασπρόμαυρο με 36 συνολικά σελίδες. Στο σενάριο ο Θεόδωρος Παπαδόπουλος, ο καλός μας xepetas του φόρουμ, στο ντεμπούτο του και στο σχέδιο ο Θεσσαλονικιός Φώτης Παπαστεφάνου. Το κόμικ αφηγείται την ιστορία μιας ομάδας προσφύγων από τον Πόντο το 1923, και την πορεία τους μέσα στο καράβι προς την Ελλάδα και τη νέα ζωή που τους περιμένει εκεί. Θέλω να σταθώ στο σενάριο αφού ο Θόδωρος έχει κάνει πολύ καλή δουλειά - φαίνεται ότι έχει διαβάσει χιλιάδες κόμικς - και η αφήγηση, το στήσιμο των καρέ, ο συνδιασμός των περιγραφών σε τρίτο πρόσωπο με τις ομιλίες στα μπαλονάκια, κυλούν όλα με φυσικό και ευχάριστο τρόπο. Στο σχέδιο, ο Φώτης ακολουθεί το γνωστό προσωπικό του στυλ, σχεδιάζοντας ασπρόμαυρα με γκρίζες σκιές με ακουαρέλα (υποθέτω).
  4. Μια ιδιαίτερη έκδοση, για καλό σκοπό. Σε αυτό το άλμπουμ, 16 γνωστοί σεφ μοιράζονται τις συνταγές τους και ο Κιουτσιούκης τις παρουσιάζει με τη μορφή κόμικς. Όλα τα έσοδα των δημιουργών από την πώληση του άλμπουμ θα δοθούν για την κάλυψη των αναγκών του Οργανισμού των Παιδικών Χωριών SOS. Συμμετέχουν με συνταγές τους οι σεφ: Ηλίας Μαμαλάκης, Ιάκωβός Απέργης, Στέλιος Παρλιάρος, Διονύσης Αλέρτας, Κωνσταντίνος Κωβαίος, Αλέξανδρος Παπανδρέου, Φίλιππος Μπαντής, Ρήγας Ρηγόπουλος, Νίκος Γαϊτάνος , Βασίλης Τσίογκας, Αλέξανδρος Τσιοτίνης, Παύλος Σάφτης, Αντώνης Κουρκούτας, Κώστας Αραμπατζής, Vital Hyka και Μάνος Δημητρούλης. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε στο xortastemetinpsixisas.gr
  5. GeoTrou

    Ο ΚΗΠΟΣ

    Ένας βαρύς χειμώνας δίχως τέλος έχει πέσει σε όλο τον κόσμο. Η πείνα μαυρίζει τις καρδιές και τις ψυχές των ανθρώπων. Όμως η Κάλλια, παρέα με τον λευκό της κούνελο, παίρνει τη γενναία απόφαση να ταξιδέψει ως τον Ναό του Καζού, όπου ίσως βρει τη λύση και μπορέσει να φέρει την άνοιξη πίσω... Όπως καταλαβαίνετε, πρόκειται για ένα fantasy κόμικ. Σεναριογράφος και σχεδιαστής είναι ο Γιώργος Καμπάδαης, τον οποίο βλέπουμε για πρώτη φορά να δημιουργεί ένα κόμικ «μεγάλου μήκους» για την ελληνική αγορά. Ο Κήπος κυκλοφόρησε στο Comicdom Con 2019 από τις εκδόσεις Ένατη Διάσταση, σ' έναν απλό αλλά καλαίσθητο τόμο, με πρόλογο από τον (συν)εκδότη Πάνο Κρητικό. Το οπισθόφυλλο χαρακτηρίζει το κόμικ ως παραμύθι. Αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι, γιατί πολύ εύκολα μπορεί να περάσει κανείς από την απλότητα στην απλοϊκότητα. Εδώ, δυστυχώς, η πλοκή και οι διάλογοι φτάνουν σε αυτό το σημείο. Πράγμα που προσωπικά βρήκα κάπως απογοητευτικό, γιατί ο Καμπάδαης έχει μπόλικη φαντασία (αν και όχι οργιάζουσα) και κυρίως καταπληκτικό artwork. Το στήσιμο των καρέ και το μινιμαλιστικό του σχέδιο σε συνδυασμό με τα πανέμορφα χρώματα ήταν οι βασικοί λόγοι που με έκαναν να το αγοράσω και, εν τέλει, το βασικότερο προτέρημα του κόμικ. Θεωρώ ότι αν είχε δώσει περισσότερη προσοχή στο κομμάτι του σεναρίου, ο Καμπάδαης θα μπορούσε, ακόμη και σε 64 σελίδες, να δημιουργήσει κάτι πολύ ανώτερο, κάτι πιο διασκεδαστικό και τελικά ένα αξιομνημόνευτο graphic novel. Υ.Γ.: Κάποιες λεπτομέρειες στο εξώφυλλο δεν φαίνονται στη σάρωση που έκανα. Αν τυχόν κάποιος άλλος μπορέσει να το σκανάρει καλύτερα, έχει το ελεύθερο...
  6. Η συνεργασία του Κιουτσιούκη με την Ένατη Διάσταση συνεχίζεται, με την δημοσίευση του Yorick, που περιέχει στριπάκια που είχε αναρτήσει σταδιακά στην ιστοσελίδα του ως webcomic ο δημιουργός στις αρχές του 2018. Ο υπότιτλος είναι πιστός σε αυτά που τάζει. Όντως είναι μέτρια δουλειά σε σύγκριση με άλλα άλμπουμ του Κιουτσιούκη, αλλά δεν περνάς και άσχημα. Ευχαριστούμε τον @nikos99 για την παραχώρηση του αντίτυπου του για τις ανάγκες της παρουσίασης.
  7. Melandros

    YELLOW BOY

    Οι Θλιβερές Περιπέτειες του Yellow Boy δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στην εβδομαδιαία πολιτιστική επιθεώρηση Εξώστης της Θεσσαλονίκης, το χρονικό διάστημα 2004-2005... Black Humor με πρωταγωνιστή ενα παιδί (τον Yellow Boy) με μια ανίατη αρρώστεια και με γιατρούς, φίλους, συμμαθητές ακόμα και με τον ίδιο τον χάρο να κάνουν πλάκες μαζί του και να βγάζουν γέλιο απο θλιβερές - μαυρες καταστάσεις... Έξυπνα stripακια απο τον πολύ καλό και ταλαντούχο Σταύρο Κιουτσιούκη... Πρόσφατα κυκλοφόρησε το δεύτερο αλμπουμάκι της ίδιας σειράς, Οι Ακόμη πιο Θλιβερές Περιπέτειες του Yellow Boy... Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους ramirez, AndreaD & The_Sandman. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη --- Το μέλος AndreasD πρόσθεσε ΕΔΩ: Τον Δεκέμβριο του 2009 κυκλοφορεί απο την ΕΝΑΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ και τον Σταύρο Κιουτσιούκη και το 3ο μέρος του Yellow Boy. Αυτή τη φορά ο ήρωάς μας είναι καλύτερα, έχει βγει από το νοσοκομείο και έχει επιστρέψει στο σχολείο, αλλά όχι για πολύ.
  8. Ο Σταύρος Κιουτσιούκης αφήνει για λίγο τις τσοντίτσες και δημιουργεί μια ιστορία ζόμπι και ερωτικού πάθους … πάντα βέβαια με χιούμορ! Όπως μας πληροφορεί ο Πάνος Κρητικός στην εισαγωγή, ο Κιουτσιούκης αποφάσισε να δημιουργήσει ένα κόμικ χωρίς προκαθορισμένο σενάριο, βασισμένος στην έμπνευση της στιγμής. Δίκοπο μαχαίρι κάτι τέτοια, αλλά για το δικό μου γούστο, πάντα ενδιαφέροντα. Οι νεκροί σηκώνονται από τους τάφους τους και οι νεκροθάφτες τραβάνε τα μαλλιά τους, καθώς χάνουν όλο και περισσότερους πελάτες. Ο Τέυλορ Μουν (που κατά σατανική σύμπτωση μοιάζει τρομερά με τον Κιουτσιούκη) και ο Κλιφ (αυτός δεν ξέρω αν μοιάζει με κάποιον), ιδιοκτήτες γραφείου τελετών, αποφασίζουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με δυναμικό τρόπο… Έξυπνο κόμικ. Στο μεγαλύτερο μέρος του, ο Κιουτσιούκης κρατάει μια φόρμα 3x4 καρέ, προσπαθώντας να πειραματιστεί. Η αλήθεια είναι ότι η προσπάθεια αυθορμητισμού χτυπάει άσχημα σε αρκετά σημεία, όσον αφορά την ποιότητα του χιούμορ. Αλλά συνολικά το ευχαριστήθηκα, γέλασα δυνατά και μου άφησε ένα χαμόγελο για αρκετή ώρα μετά. Για κλείσιμο μια παράκληση-κραυγή αγωνίας προς κάθε Έλληνα δημιουργό, ιδιαίτερα χιουμοριστικό: το έχετε, damn it, ξεφύγετε από τις σύντομες ιστορίες, δώστε κάτι πιο μεγάλο!
  9. x for xepeta

    THE 3ISTERS

    Μια συμπαθέστατη δουλειά της Έφης Θεοδωροπούλου από την 9η Διάσταση. Δικό της και το ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΗ ΟΥΡΑ, (σε σενάριο του Σταύρου Κιουτσιούκη) ένα κόμικ που άρεσε και σχολιάστηκε και αρκετά θα έλεγα. Όπως είπα αρκετά συμπαθητικό, με καθαρά μετεφηβικές και βάλε γυναικείες ανησυχίες. Η γραμματοσειρά ξεχωρίζει με το σήμα της Αφροδίτης ως Ωμέγα. Παραθέτω κάποιες σελίδες που τις βρήκα έξυπνες. Έχει και κάποιες τέτοιες: Σελίδα στο Socomic εδώ.
  10. Όπως έχω ξαναγραψει καπου μες στο τζηση, δεν έχω διαβασει κόμικ του Κιουτσιούκη που να μη μ αρεσει. Και συνεχίζει να ισχύει Πολύ διαφορετική η Τσαλακωμένη ουρά απο τα υπόλοιπα κόμικς του, αλλά εξίσου φρεσκο κι όμορφο το αποτέλεσμα, σχεδιασμένο απο την Εφη Θεοδωροπούλου 'Ενα καλοκαιρινό ελληνικό παραμύθι, με αλεπούδες, ταξίδια στο χρόνο, χιουμοριστικές νότες και σουρρεαλιστική ματιά Στην αρχή με ξένισε λίγο το σχέδιο αλλά στη συνέχεια το βρήκα πολύ ταιριαστό για τη συγκεκριμένη ιστορια Φυσικά και προτεινεται! (φωτο των δημιουργων, κρυμμενων πισω απ την τσαλακωμενη ουρα, που αλιευθηκε απ το φβ) Αφιερώματα στον Σταύρο Κιουτσιούκη και την Έφη Θεοδωροπούλου
  11. Πρώτη Κυκλοφορία: 11-04-2009 (στην Comicdomcon 2009) Τιμή: 4,5€ Υπάρχουν 2 θεματικοί άξονες στις ιστορίες με ιππότες: 1) Άνθρωποι με ιδανικά, υπηρετούν και προασπίζουν την δικαιοσύνη ή/και κάποια ιδεώδη (συνήθως θρησκευτικά). Παράρτημα αυτού της θεματικής μπορουν να θεωρηθούν και τα ρομάντζα με δεσποσύνες (και διάφορα δρακάκια ως guest star). 2) Το ρεαλιστικό υπόβαθρο, με τα αιματοκυλίσματα, την λογική του παραλόγου, και τις μηχανορραφίες. ... και κάποια αποφράδα μέρα ήρθαν οι Ιππότες της ελεεινής τραπέζης και αλλάξανε τα φώτα στην όλη κατηγορία! ... και μια άλλη αποφράδα μέρα, βγήκε ένα Ελληνικό κόμικ αντάξιο... της ελεεινής τραπέζης φυσικά! Οι Ιππότες είναι ένα απολαυστικό αλμπουμάκι για την σαλεμένη πλευρά των Ιπποτών και του σκηνικού που τους περικλείει... με ολίγους τόόόόσο δα μικρούς αναχρονισμούς. Δεν είναι σίγουρο πως θα σας κερδίσει από τις πρώτες αράδες, αλλά σίγουρα θα σας κερδίσει. Προσωπικά, το διάβασα στην επιστροφή με το τραίνο από την δεύτερη μέρα της comicdomcon 2009, και κατέληξα να γελάω σαν χάνος μόνος μου. Όχι δεν μπήκα στον κόπο να δω αντιδράσεις από τους συνεπιβάτες. Δεν με ενδιάφερε. Μέρος του υλικού έχει πρωτοκυκλοφορήσει στα Happy Revolver & Με Το Ζόρι. Οι δημιουργοί δεν θεωρούν τον τίτλο αντιπροσωπευτικό του περιεχόμενου, αλλά μιας και τους άρεσε ως κωδικό όνομα, τον κράτησαν. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη
  12. Τα πρωτότυπα έργα διαφόρων δημιουργών που εκτέθηκαν στην Έκθεση Αστροναύτες στα πλαίσια της 16ης Έκθεσης Κόμικς και Επιτραπέζιων Παιχνιδιών Comic’n Play 2017 που διοργανώθηκε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης από 10/11/2017 έως 12/11/2017. Περιέχονται 2σελιδα (ως επί το πλείστον) έργα των Sergo Badoian, Ceron, Decomposition Νάσια, Βρακοπούλου Στέλλα, Γέρκου Βασίλης, Ερμίδης Γιάννης, Orestix, Θεοδωρίδης Γιάννης, Θεοδώρογλου Άννα-Μαρία, Θεοδωροπούλου Έφη, Καζή Δήμητρα, Καμπασελέ Νίκος, Κάρελης Ορέστης, Τσαούσης Παναγιώτης, Κατσίκας Αλέξανδρος, Κατσιρμά Ζωή, Πευκιανάκη Άννα, Κιλελέλης Φώτης, Κιουτσιούκης Σταύρος, Κούντουρας Χρήστος, Κούτρας Γιώργος, Κυριακού Κωνσταντίνος, Λαγός Δημήτρης, Μαργαρίτης Βαγγέλης, Μούζου Ίριδα, Μπογιατζής Γιώργος, Μποστάκη-Μέλλιου Ιφιγένεια, Ντόλοκου Μαρία-Αθηνά, Οικονομίδου Ελένη, Πανταζης Δημήτρης, Παπαγιάγκου Αλέξανδρος, Παπαδοπούλου Φαίη, Παπανικολάου Χριστίνα, Πετρόπουλος Θανάσης, Πέτρου Θανάσης, Ζαφειριάδης Τάσος, Πουρπουτίδης Γιώργος, Στεργίου Στέλλα, Ταραμάς Δημήτρης, Τζανής Σάββας, Τζωρζοπούλου Λουκία, Φάκος Διονύσης, Χάρμπαλη Χριστίνα, Χριστόπουλος Γιάννης, Χριστούλιας Πέτρος, Τσακιρέλλης Γιώργος. Καμιά 90αριά σελίδες κόμικ, διάφορα συνοδευτικά (πρόλογοι, χαιρετισμοί, βιογραφικά, ιστορικό των προηγουμένων 15 εκθέσεων κ.ο.κ.) και καμπόσες διαφημίσεις στο τέλος. Ανθολογία από τόσους πολλούς που δεν έχει νόημα να παρατεθούν ενδεικτικές σελίδες Όλες με τον χ/ψ τρόπο έχουν να κάνουν με αστροναύτες
  13. Indian

    ΑΓΡΙΑΔΕΣ

    Ο Γιώργος Μελισσαρόπουλος (Meliss) αφήνει πίσω του τις διάσημες κατσαρίδες του και τους μπατίριδες Θεούς του Ολύμπου και μπαίνει σε ένα πολύ παράξενο δάσος,όπου βρίσκονται τα πιο καμμένα ζώα...! Η έκδοση έχει γυαλιστερό χαρτί κι όμορφα χρώματα που έχει επιμεληθεί ο/η Jesusgone...!Στην αρχή υπάρχει μία εισαγωγή από τον Πάνο Κρητικό...! Αντιγραφή από το οπισθόφυλλο...! Και λίγα λόγια από τον εκδότη...! Τέλος,να πούμε ότι ο εκδότης μας συνιστά προσοχή,μιας και περιέχεται ενήλικο περιεχόμενο...! Αφιέρωμα στον Γιώργο Μελισσαρόπουλο
  14. Το τεύχος αυτό περιλαμβάνει δύο ιστορίες Ηρωικής Φαντασίας. Στην πρώτη (και μεγαλύτερη) με τίτλο Νεκρά Όνειρα, η Λάνα (ένας θηλυκός Κόναν) φτάνει στην πόλη Καμανούρ, αναζητώντας τον πύργο του Μάγου Χοτλαξ και τον μυθικό θησαυρό του. Στη δεύτερη ιστορία με τίτλο "Η Πέτρα της Μινουρ", ο Ιντορ αναζητάει την θρυλική πόλη της Μινουρ και το πολύτιμο πετράδι που κρύβεται εκεί. Αντίστοιχης θεματολογίας κόμικ από τον ίδιο δημιουργό είναι το Αιώνιος Εχθρός. Δελτίο Τύπου έκδοσης Δημήτρης Λαγός
  15. "Κάποιοι παίζουν με κούκλες, κάποιοι παίζουν με ανθρώπους. Η Σάρλοτ παίζει με σπαθιά... Είναι κάποια υπερηρωίδα, μια ακόμη βλαμμένη, ή ένας άνθρωπος αυθεντικός; Όποια κι αν είναι η απάντηση, ας την ψάξει ο αναγνώστης για τον εαυτό του. Μόνο προσοχή: λερώνει... Η Σάρλοτ γ@#3! και δέρνει στ' αλήθεια και όχι για το kink." Αυτά αναφέρει το σημείωμα στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, και ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα. Ένα άκρως διασκεδαστικό κόμικ με πολύ καλή "ροή" στο σκίτσο, και με σενάριο που ίσως να μη γίνει αντιληπτό με την πρώτη αλλά υπάρχει. Έξοχη δουλειά από τον πολύ ταλαντούχο Χρήστο Σταμπουλή, με τις μικροεπιρροές από manga αλλά με ιδιαίτερο προσωπικό αποτέλεσμα. Έχει και love story για τις ευαίσθητες ψυχές του forum. Το κόμικ κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2007 από τις εκδόσεις Ένατη Διάσταση. 80 σελίδες, ασπρόμαυρο, μέγεθος ανάλογο με τα κλασσικά ΤΡΒ, μόνο 2 εκατοστά μικρότερο. Τιμή 8 ευρώ (που τα αξίζει). Ευχαριστούμε τον DJO για το οπισθόφυλλο. Αφιέρωμα στον Χρήστο Σταμπουλή --- Το μέλος AndreasD πρόσθεσε ΕΔΩ: Και μια πληροφορία βιβλιογραφικού ενδιαφέροντος. Απο τον Απρίλιο του 2011 η διανομή του κόμικ πέρασε απο την 9η Διάσταση στην In-k-Situ Comix. Πλέον όλα τα αντίτυπα φέρουν ένα αυτοκόλλητο της In-K-Situ στο εξώφυλλο κάτω δεξία στη θέση του "ΕΝΑΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ".
  16. Μεταξύ των κόμικς που έκαναν πρεμιέρα στο Comicdom Con 2010 ήταν το "Η Κόρη της Φοινικιάς" του Κωστή Τζωρτζακάκη (βλέπε Οι Ιππότες) από την Ένατη Διάσταση. Η ιστορία ξεκινάει στο νησί Χούλα-Χούπα, όπου οι κάτοικοί του λατρεύουν μια Φοινικιά. Μετά από μια σύντομη... σχέση με τον Κεραυνό θα γεννηθεί ένα κορίτσι, η Μαρί-Ζολί, η οποία είναι και η πρωταγωνίστριά μας. Δυστυχώς ο κακός Σαμάνος Παπαντάριος έχει διαφορετική άποψη από τους ιθαγενείς ως προς το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η μικρή. Στο τέλος της ιστορίας υπάρχουν και δύο bonus pin-ups, ένα από τον Βασίλη Γκογκτζίλα και ένα από τον Μιχάλη Διαλυνά. Την έκδοση προλογίζει ο Αβραάμ Κάουα. Τιμή 8 €.
  17. Ζώα μικρά και μεγάλα Συντάκτης: Γιάννης Κουκουλάς Τα πιο δημοφιλή βρεφικά παιχνίδια έχουν τη μορφή ζώων. Τα αρκουδάκια, τα σκυλάκια και τα άλλα χνουδωτά τετράποδα ταιριάζουν ιδανικά στις παιδικές αγκαλιές. Η ανάγκη για επαφή με τη ζωή των άλλων, έστω και με τα υποκατάστατά της, εγκαθιδρύεται στη ζωή μας από την πρώτη μέρα της. Και συνεχίζεται με παραβολές, μύθους και παραμύθια. Δύο νέα ελληνικά χιουμοριστικά κόμικς χρησιμοποιούν εύστοχα τις ζωώδεις συμπεριφορές, για να μιλήσουν για τις ανθρώπινες αδυναμίες Η ιστορία των κόμικς είναι γεμάτη από ζωάκια που πρωταγωνίστησαν σε περιπέτειες κάθε είδους. Από την αμφίφυλη (ή άφυλη Krazy Kat των αρχών του προηγούμενου αιώνα που φιλοσοφούσε περί των ανθρωπίνων σε ένα άχρονο Σύμπαν με τους δικούς του κανόνες μέχρι τις πάπιες, τα σκυλιά και τα ποντίκια του Disney που μόνο στην όψη θύμιζαν πλάσματα με ράμφη και ουρές και από τις αθώες περιπέτειες των funny animals των παιδικών κόμικς μέχρι τις πιο «ψαγμένες» ιστορίες του Walt Kelly («Pogo»), του Robert Crumb («Fritz the Cat») κ.ά. τα ζώα προσέφεραν στους δημιουργούς κόμικς την ευκαιρία να αναφέρονται στους ανθρώπους χωρίς να τους «κατονομάζουν», να τους σατιρίζουν χωρίς να τους «προσβάλλουν». Αυτή η πρακτική συνεχίζεται αδιάκοπα μέχρι σήμερα με όλο και πιο «ενήλικες» θεματολογίες, όλο και πιο αλληγορικές αναφορές. Συνήθως με χιούμορ που τις καθιστά ακόμη πιο προσιτές. Οι «Αγριάδες» του Γιώργου Μελισσαρόπουλου (εκδόσεις Ενατη Διάσταση) και οι «Μπάμπουρες της Στρογγυλής Τραπέζης» των Δημήτρη Σαββαΐδη, Σάββα Λαμπούδη και Μάνου Κοτσιφάκη (εκδόσεις Add Art) αποτελούν δύο τέτοιες περιπτώσεις με ζωόμορφους πρωταγωνιστές, που δανείζονται από τους ανθρώπους κάθε ατέλεια, κάθε μειονέκτημα, κάθε λάθος και πάθος. Και τα μεταφέρουν όλα στην γκροτέσκα εκδοχή τους. Ο Μελισσαρόπουλος, δημιουργός παλαιότερα της σειράς «Τέζα» με επίκεντρο τη ζωή των κατσαρίδων λίγο πριν από το δολοφονικό ψέκασμα με εντομοκτόνο, «επικεντρώνεται στο slapstick στοιχείο των παλιών καρτούν και στον βερμπαλισμό που προκύπτει από την προσπάθεια επεξήγησης απόλυτα σουρεαλιστικών καταστάσεων. Ποικίλοι επομένως εκπρόσωποι του ζωικού βασιλείου (και η Κοκκινοσκουφίτσα) εναλλάσσονται σ’ ένα αλλόκοτο «χοροθέατρο», με μοναδικό σημείο σύνδεσης τους καταιγιστικούς ρυθμούς και το «καμένο» χιούμορ και φυσικά την ένοχη απόλαυση που προκύπτει από την πλήρη απουσία κάποιου βαθύτερου νοήματος» επισημαίνει ο Πάνος Κρητικός προλογίζοντας την έκδοση. Στο πλαίσιο αυτού του «καμένου» χιούμορ ένας λαγός-πρεζάκι πουλάει ναρκωτικά σ’ ένα μανιακό πάντα, οι νυφίτσες λυμαίνονται τα κελιά των φυλακών, ο γάτος ερωτεύεται μια κροκοδειλίνα και η μουσάτη Κοκκινοσκουφίτσα παίρνει τη γενναία απόφαση για αλλαγή φύλου. Αυτά στον κόσμο των ανθρώπινων διαστάσεων, τον ορατό και άμεσα αντιληπτό. Σε έναν άλλο κόσμο ή καλύτερα «Μικρόκοσμο» (όπως ήταν ο τίτλος μιας προηγούμενης δουλειάς του Σαββαΐδη) κινούνται οι «Μπάμπουρες της Στρογγυλής Τραπέζης» που σφύζουν από αναφορές στην ποπ και trash κουλτούρα, στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο. Με τίτλο που παραπέμπει γραφιστικά στον Ιντιάνα Τζόουνς και τους «Κυνηγούς της Χαμένης Κιβωτού» και με κεντρικό πρόσωπο της πρώτης σελίδας τον Μιτς Μπιουκάμπια ως εντομόμορφη εκδοχή του αλήστου μνήμης Μιτς Μπιουκάναν από το «Baywatch», οι «Μπάμπουρες» έχουν για πρωταγωνιστές διάφορα ασπόνδυλα με πολλά πόδια, κεραίες και φτερά που διαγωνίζονται για την ανάδειξη του επόμενου μεγάλου ήρωα του βασιλείου τους. Αποστολή τους είναι ένα παράτολμο ταξίδι στον Σκοτεινό Πύργο, που δεν είναι τίποτ’ άλλο από έναν ξεχειλισμένο σκουπιδοτενεκέ. Ασε που στον δρόμο παραμονεύουν βατράχια με τεράστιες γλώσσες. Ο σεξπιρικός βασιλιάς Πασχαλήρ, η διάβαση της «Abbey Road» των Beatles από έντομα, η εμβληματική (και στημένη) φωτογραφία της τοποθέτησης της αστερόεσσας στην Ιβοζίμα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούν ευφυή κλεισίματα του ματιού προς τον αναγνώστη και θεατή στο πλαίσιο μιας διακειμενικής και διαεικονικής προσέγγισης και πρόσληψης. Από την άλλη τόσο η ενιαία ιστορία του Μελισσαρόπουλου με τα μεγάλα ζώα όσο και η σπονδυλωτή ιστορία των Σαββαΐδη, Λαμπούδη, Κοτσιφάκη με τα μικροσκοπικά έντομα αφήνουν μια αίσθηση βιασύνης (όχι ως προς την σχεδιαστική επιδεξιότητα) στον καλοπροαίρετο αναγνώστη. Που πριν καταλάβει καλά καλά τι ακριβώς συμβαίνει, ποια είναι τα πρωταγωνιστικά πρόσωπα και σε ποιο «ανθρωπογενές» περιβάλλον διαβιούν, η ιστορία τελειώνει. Απότομα και ξαφνικά. Είναι απολύτως κατανοητή και δικαιολογημένη στις μέρες μας η επιλογή σύντομων ιστοριών σε μικρά σε έκταση και ως εκ τούτου φτηνά τεύχη εκ μέρους τόσο των δημιουργών όσο και των εκδοτών, ωστόσο αυτή η τακτική δεν προάγει την αφηγηματικότητα, δεν επιτρέπει την ανάπτυξη χαρακτήρων, δεν προσφέρει δυνατότητες για χτίσιμο σύνθετων κόσμων. Στην περίπτωση των τευχών σε συνέχειες αυτό το πρόβλημα αμβλύνεται κάπως, αλλά η πολύ αραιή περιοδικότητα ή η πλήρης απουσία περιοδικότητας αποκόπτουν τον αναγνώστη από το continuity, δεν τον κρατούν σε εγρήγορση για τη συνέχεια, τον στρέφουν σε άλλες εφήμερες επιλογές και πάει λέγοντας. Οι μεγάλες παραγωγές των τελευταίων ετών στην Ελλάδα, από το «Logicomix» των Δοξιάδη - Παπαδάτου μέχρι τo «Αϊβαλί» του Soloup και από τη «Δημοκρατία» των Κάουα - Παπαδάτου μέχρι τον «Ερωτόκριτο» των Παπαμάρκου - Ράγκου - Γούση, έδειξαν ότι υπάρχει αναγνωστικό κοινό έτοιμο να τις ακολουθήσει και επιπλέον αυτό το κοινό δεν ανήκει κατ’ ανάγκη στους μόνιμους αναγνώστες κόμικς, αλλά είναι ευρύτερο και ιδιαιτέρως δεκτικό σε πρωτότυπες καλλιτεχνικές δουλειές. Το κοινό απ’ ό,τι φαίνεται διψά για μεγάλες ιστορίες, για μεγάλες αφηγήσεις, κυριολεκτικά και μεταφορικά, για ολοκληρωμένα σενάρια. Παρά το δυσμενές οικονομικό κλίμα, θα άξιζε ενδεχομένως να πάρουν το ρίσκο οι δημιουργοί και οι εκδότες και να προσφέρουν στους αναγνώστες ιστορίες που δεν εξαντλούνται σε είκοσι σελίδες. Οχι γιατί οι τελευταίες δεν είναι καλές, αλλά γιατί δεν είναι αρκετές. Πηγή
  18. Έχουν υπάρξει αμέτρητες παρωδίες, τροποποιήσεις και προσαρμογές των κλασικών παραμυθιών σε κόμικς τα τελευταία χρόνια. Καμία όμως με επίκεντρο μια πίτσα πεπερόνι. Στη σπονδυλωτή «Πίτσα Πεπερόνι» ο Σταύρος Κιουτσιούκης και έξι δημιουργοί κόμικς αποκαθιστούν την «αδικία». Ιδιαίτερα παραγωγικός, δεξιοτέχνης χιουμορίστας και πολύ καλός σχεδιαστής, ο Σταύρος Κιουτσιούκης («Yellow Boy», «Νικολέτ», «Τα Κασκώλ στον Κινηματογράφο» κ.ά.) συνηθίζει να υπογράφει ο ίδιος τόσο τα σενάρια όσο και τα σκίτσα των κόμικς του. Πριν από λίγο καιρό ωστόσο, στη γλυκύτατη, λυρική και νοσταλγική «Τσαλακωμένη Ουρά» επέλεξε να κρατήσει μόνο τον έναν ρόλο, αυτόν του σεναριογράφου, και να συνεργαστεί με την Έφη Θεοδωροπούλου στο σχέδιο. Και τώρα επιλέγει να πράξει και πάλι το ίδιο, συμπράττοντας με έξι γυναίκες δημιουργούς που φιλοτεχνούν τη σπονδυλωτή «Pizza Peperoni» (εκδόσεις Ένατη Διάσταση). «Το καλό με τα παραμύθια είναι πως δεν τρώγονται… Γιατί τότε σίγουρα δεν θα άρεσαν σε όλους, ενώ πολύ σύντομα θα εμφανιζόταν και κάποια δυσανεξία. Έτσι θα κυκλοφορούσαν παραμύθια Prince Free και τα σούπερ μάρκετ θα τα πουλούσαν στο ράφι με τα βιολογικά. Τα παραμύθια είναι για να λέγονται! Και αυτά τα έξι κορίτσια ξέρουν να τα λένε καλύτερα από μένα, αφού τα ζήσανε από μέσα… Από τους πύργους τους ντε!» λέει ο ίδιος προλογίζοντας το βιβλίο του. Σοφία Σπυρλιάδου Και όσο κι αν ακούγεται παραπλανητικός ο τίτλος, η «Pizza Peperoni» είναι μια συλλογή έξι σύντομων κόμικς παραμυθιών. Ή μάλλον είναι συνειδητά και επιτηδευμένα παραπλανητικός ο τίτλος ώστε να υπονομεύσει αυτοσαρκαστικά το περιεχόμενο των έξι παραμυθιών. Που δεν είναι ακριβώς παραμύθια με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Είναι, συγγραφική αδεία, παρωδιακού τύπου προσαρμογές γνωστών παραμυθιών του παρελθόντος στην αστική σύγχρονη παράνοια και στη σκληρή κι απρόβλεπτη καθημερινότητα έξι νέων γυναικών. «Το πρωινό ξύπνημα είναι μια βλακεία. Είναι το πιο μισητό πράγμα στον κόσμο μετά τα φασολάκια… Κανονικά δεν θα έπρεπε ούτε να ξυπνάμε ούτε να τρώμε φασολάκια. Ξέρω μάλιστα κι ένα κορίτσι που τα κατάφερε μια χαρά!» είναι η εισαγωγή στην Ωραία Κοιμωμένη που σχεδιάζει η Σιαδώρα Παπαθεοδώρου. Η Σοφία Σπυρλιάδου φιλοτεχνεί μια πρωτότυπη Χιονάτη που για να αλλάξει γεύση από το δηλητηριασμένο μήλο παραγγέλνει μια πίτσα πεπερόνι, ενώ η Κοκκινοσκουφίτσα της Αλεξίας Λουγιάκη παίζει καθημερινά τη ζωή της κορόνα-γράμματα δουλεύοντας ως κούριερ στη ζούγκλα της πόλης. Επικίνδυνα μέσα στο ίδιο της το σπίτι ζει και η Γουέντυ της Στέλλας Στεργίου σε αντίθεση με την Πριγκίπισσα (και το Μπιζέλι) της Χριστίνας Ανθηροπούλου που ως φοιτήτρια γραφιστικής από τα Δυτικά Προάστια το σκάει από το δικό της σπίτι, για να ανοίξει πατισερί στο Τολέδο. Πιο τραγικός χαρακτήρας όμως είναι το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα της Έφης Θεοδωροπούλου σε αναζήτηση ATM για να πληρώσει -τι άλλο;- μια πίτσα πεπερόνι. Και το σχετικό link...
  19. GeoTrou

    PIZZA PEPERONI

    Πόσα χρόνια κοιμήθηκε η Ωραία Κοιμωμένη; Τι δηλητήριο είχε το μήλο που δάγκωσε η Χιονάτη; Χόρτασε ο Λύκος με τη γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας; Πόσο ψηλά πέταξε η Γουέντυ και τα αδέλφια της; Πόσο μεγάλο ήταν το μπιζέλι στο οποίο κοιμήθηκε η πριγκιποπούλα; Τι ψιλά είχε πάνω του το κοριτσάκι με τα σπίρτα; Και κυρίως, πώς στο καλό συνδέονται όλα αυτά με ένα κομμάτι πίτσα πεπερόνι που μιλάει; Σε αυτά τα ερωτήματα απαντάει αυτή η ανθολογία που κυκλοφόρησε στο Comicdom Con του 2017 από την Ένατη Διάσταση. Η ιδέα και το σενάριο ανήκει στον Σταύρο Κιουτσιούκη και οι Σιαδώρα Παπαθεοδώρου, Σοφία Σπυρλιάδου, Αλεξία Λουγιάκη, Στέλλα Στεργίου, Χριστίνα Ανθηροπούλου και Έφη Θεοδωροπούλου αναλαμβάνουν την εικονογράφηση κάθε ιστορίας. Τα παραμύθια, όλα κλασικά και γνωστά, είναι πειραγμένα. Άλλα μένουν πιο «πιστά» στο πρωτότυπο, όπως Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα, ενώ άλλα, σαν την ιστορία με τον Πήτερ Παν, ξεφεύγουν παντελώς. Το αποτέλεσμα είναι ένα εξαιρετικά φρέσκο και διασκεδαστικό κόμικ. Σίγουρα κάποιες ιστορίες ξεχωρίζουν, αλλά όλες βρίσκονται σε ένα πολύ καλό επίπεδο, μάλλον λόγω του ίδιου σεναριογράφου. Βέβαια, υπάρχει και μεγάλο ενδιαφέρον από σχεδιαστικής πλευράς, καθώς βλέπουμε έξι διαφορετικά στυλ. Αν σας αρέσουν τα παραμύθια και η πίτσα, νομίζω πρέπει να το τιμήσετε. Αν όχι, νομίζω έχετε πρόβλημα.
  20. Αντιγραφω απο το οπισθοφυλλο του αλμπουμ: Ο Ντανιέλ είναι ένας συνεσταλμένος φοιτητής του Χημικού, αμήχανος με τις γυναίκες και … παρθένος. Η επαφή του με το αντίθετο φύλο περιορίζεται στο διαδικτυακό πορνό και στη συγκατοίκηση με την όμορφη και απόλυτα απελευθερωμένη ξαδέρφη του, Βανέσα. Μια σειρά όμως από τυχαία περιστατικά θα του αποκαλύψουν ότι διαθέτει ένα ιδιαίτερο χάρισμα που θα τον αναδείξει σε δεξιοτέχνη του… Στο πρώτο του μεγάλο άλμπουμ, ο Σταύρος Κιουτσιούκης παρουσιάζει μια τολμηρή και αστεία ιστορία που παίζει με τις ανδρικές φαντασιώσεις και αποδίδει έναν άτυπο φόρο τιμής στις «τσόντες» που αγαπήσαμε. Ειναι η πρωτη μου παρουσιαση, οποτε take it easy Μιας πολυ ομορφη κυκλοφορια απο την Ενατη Διασταση, με manga/anime επιρροες που προκαλει αβιαστα το γελιο, το σκιτσο του απλο και ξεκαρδιστικο αποδειχτηκε πολυ πανω απο τις προσδοκιες μου. Οι καταστασεις που περιγραφει τραγελαφικες, αστειες, τραβηγμενες απ' τα μαλλια, επιτελουν τελεια τον σκοπο τους Για το τελος εχει μια μονοσελιδη ιστορια με ζομπι (για τον Αγη) και καποια προσχεδια Το διαβασα θελοντας κατι να χαλαρωσω και να αποφορτιστω, απο την αναγνωση του ...καλα, εσυ σκοτωθηκες νωρις και ειλικρινα δεν μπορουσα να κανω καλυτερη επιλογη Τα μειον: Ανα 6-7 σελιδες ιστοριας αλλαζει κεφαλαιο, κατι που συνεπαγεται μια λευκη και μια σχεδον λευκη σελιδα και η τιμη του, για ουτε εβδομηντα σελιδες ιστορια (που φευγει αερα) θεωρω πολλα τα 9 ευρω και καποιοι που θα θελουν να το εχουν στην συλλογη τους, ισως να μην το πλησιασουν γι' αυτο τον λογο Τον Απρίλιο του 2017, το κόμικ επανεκδόθηκε και κυκλοφόρησε στο 12ο Comicdom Con. Επ' ευκαιρία, ο CitizenX πρόσθεσε ένα πολύ ενδιαφέρον λινκ. Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο της δεύτερης έκδοσης τον GeoTrou και τον x_for_xepeta για τις εσωτερικές σελίδες. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη
  21. Όπως πληροφορουμαστε και απο το οπισθοφυλλο η εκδοση αυτη συγκεντρωνει για πρωτη φορα ολα τα επεισοδια που δημοσιευθηκαν αρχικα μεσα απο τις σελιδες του 9. Επισης στο τελος υπαρχει εξτρα υλικο, με σχολια του Τασου Ζαφειριαδη, προσχεδια και σχεδια αλλων δημιουργων. Προκειται για μονοσελιδες ιστοριες ενιοτε χιουμοριστικες και ενιοτε πιο μελαγχολικες που περιγραφουν τις εντυπωσεις του δημιουργου απο την ζωη στην Αθηνα. Παρολο που σαν γνησιο τεκνο της πολης που δεν μπορω να με φανταστω να την εγκαταλειπω, δεν συμμεριζομαι την οπτικη του σεναριογραφου αυτο δεν σημαινει οτι δεν μου αρεσε. Αντιθετως το θεωρω ενα αρκετα καλο "αυτοβιογραφικο" κομικ με αρκετα πετυχημενο χιουμορ. Ακομα με εντυπωσιασε η ιδεα του σε-σμικρυνση-πρωταγωνιστη που αφηνει την πολη να παιρνει τον πρωτο ρολο ενω αυτος προσπαθει να επιβιωσει στους ρυθμους της. Φανταζομαι οτι σε ανθρωπους που αφησαν τον τοπο καταγωγης τους για να πανε σε μια μεγαλη πολη να ζησουν θα τους αρεσει ακομα περισσοτερο και σιγουρα θα βρουν αρκετα σημεια με τα οποια θα ταυτιστουν. Το σχεδιο ειναι πολυ πετυχημενο και δενει με το υφος των ιστοριων και η εκδοση ειναι πολυ προσεγμενη και σιγουρα τα αξιζει τα χρηματα της. Για την εκδοση του αλμπουμ Intra Muros απο την Ελευθεροτυπια δες ΕΔΩ Επισης χρησιμα λινκς : Αφιέρωμα στον Πέτρο Χριστούλια - Αφιέρωμα στον Τάσο Ζαφειριάδη Ομαδοποίηση για τη Συλλογή Εννέα
  22. The_Sandman

    A BETTER STORY

    Τα τυπικά για αυτό άλμπουμ μπορείτε να τα μάθετε από το δελτίο τύπου της Ένατης Διάσταση: Ένα νεαρό ζευγάρι, μια σειρά από ατυχή γεγονότα και η πόλη αποτελούν τα βασικά στοιχεία της πλοκής του A Better Story. Στο πρώτο της επίσημο και μεγάλου μήκους άλμπουμ, η Λένα παρουσιάζει μια γλυκόπικρη ιστορία αγάπης, δοσμένη μέσα από την πολυσύνθετη αναπαραστατική δύναμη της αφήγησης των κόμικς. Εικόνες χωρίς λόγια, κατακερματισμένες σελίδες και ολοσέλιδα καρέ, μικρές χιουμοριστικές πινελιές και έντονα συναισθήματα συνθέτουν μια πολυσέλιδη, σιωπηλή αφήγηση που εφορμά από μια απλή σεναριακή σύλληψη και εξελίσσεται σ’ένα όμορφο, πειραματικό δημιούργημα. Αν κάποιος τώρα ενδιαφέρεται και για μια προσωπική άποψη, ας συνεχίσει Τα κόμικς της Λένας με μπερδεύουν: πάντα νομίζω ότι κάτι έχασα. Τα θεωρώ όλα πολύ προσωπικά, σαν να διαβάζεις το ημερολόγιό της. Κι αυτό μου προκαλεί κάπως αμηχανία. Εδώ, αν και αυτή η αίσθηση αιωρείται, τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα. Σαν σύνολο το τομάκι αυτό είναι εξαιρετικό. Θα μπορούσε α-ν-ε-τ-ό-τ-α-τ-α αντί για το λογότυπο της Ένατης Διάστασης να είχε της Top Shelf! Αργεί λίγο να σε κερδίσει κι αυτό γιατί έχει τους δικούς του ρυθμούς (τους οποίους αρχικά σου επιβάλει), μόλις όμως συγχρονιστείτε στην ίδια τροχιά, κυλάει πανεύκολα. Την θεματολογία την βρήκα λίγο "κοριτσίστικη" χωρίς αυτό να το αναφέρω ως αρνητικό (ή θετικό.) Αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση, και νομίζω πως είναι το (πολύ) δυνατό χαρτί του άλμπουμ, είναι το storytelling. Η Λένα έχει βρει ορισμένους εξαιρετικά ευφυείς τρόπους να σου μεταδώσει αυτό που θέλει να σου πει (χωρίς λόγια), όπως πχ την έννοια του χρόνου ή ακόμα και τις μεταξύ των χαρακτήρων συνομιλίες. Με λίγα λόγια, φαίνεται πως έχει δουλέψει πολύ για αυτό το βιβλίο. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, το αγόρασα με πολύ μεγάλη επιφύλαξη. Πλέον είμαι πολύ χαρούμενος που το έχω στην συλλογή μου! Και εις ανώτερα Λένα!
  23. Τιμή: 9,00€ 13 χρόνια μετά το πολύ καλό Τέντυμπερ και 10 χρόνια μετά το αγαπημένο μου Όταν φανήκαν τα φτερά της, ο Νίκος Μηλιώρης επανεμφανίζεται με αυτό εδώ το άλμπουμ, αυτή τη φορά μέσω της Ένατης Διάστασης. Κατ'αρχάς αντιγράφω 2 γενικά πράγματα από το δελτίο τύπου προκειμένου να δοθεί μια χ εικόνα: "Ο Νικήτας Καλιώρης είναι ένας δημιουργός κόμικς. Μπουχτισμένος από το αστικό τοπίο και την καθημερινότητα της Αθήνας, αναζητά διέξοδο και έμπνευση σ’ένα απομακρυσμένο χωριό της Βορείου Ελλάδας. Εκεί θα έρθει αντιμέτωπος με την απολύτως μυστηριώδη πραγματικότητά του που μοιάζει με μαζική ψύχωση: το χωριό δεν αναφέρεται ποτέ με συγκεκριμένο όνομα και οι κάτοικοί του κυκλοφορούν στους δρόμους του μόνο μέχρι τις 11 το βράδυ! Και σαν να μην έφτανε αυτό, η περιοχή είναι γεμάτη φαντάσματα… Τον Νίκο Μηλιώρη γνώρισε το ελληνικό αναγνωστικό κοινό μέσα από τα άλμπουμ του Τέντυμπερ (1999) και Όταν Φάνηκαν τα Φτερά της (2002) των εκδόσεων futura. Αρκετά χρόνια μετά, ο δημιουργός επιστρέφει μ’ένα πολυσέλιδο άλμπουμ σε εντελώς διαφορετικό ύφος και αφηγηματικό στυλ. Τα Χρονικά του Πυρετού είναι μια παράξενη και όμορφη ιστορία που συνδυάζει το υπερφυσικό στοιχείο του γοτθικού τρόμου, με τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα του noir και τον λανθάνοντα μυστικισμό της ελληνικής επαρχίας. Ακολουθώντας σχεδιαστικά δύο αισθητά διαφορετικές εικονογραφικές προσεγγίσεις, ο δημιουργός αφηγείται δύο παράλληλες ιστορίες που αλληλοσυμπληρώνονται, δημιουργώντας ένα πολύ ενδιαφέρον ανάγνωσμα. Για τους φίλους του «υπερφυσικού» και των πραγμάτων που κινούνται στην «Άλλη Πλευρά»… " Μετά την ανάγνωση του κόμικ μπορώ να πω ότι το δελτίο τύπου είναι τίμιο και περιγράφει πάρα πολύ καλά αυτό που διάβασα. Προσωπικά θα αδυνατούσα να πω οτιδήποτε άλλο χωρίς να προδίδω στοιχεία από την πλοκή. Η κάτοθι εικόνα είναι μέσα από το κόμικ και είναι μέρος του δελτίου τύπου. Είναι έτσι "δεμένο" το κόμικ που δεν μπορώ να σκανάρω κάτι από μέσα χωρίς να το τσακίσω-χαλάσω. Θα πω απλώς ότι χοντρά-χοντρά χρησιμοποιεί και άλλα 2 διαφορετικά στυλ, το ένα σε σκηνές εσωτερικού χώρου και το άλλο σε βραδινά καρέ. Συνολικά δεν με απογοήτευσε. Θα το προτιμούσα με διαφορετικό τέλος. Κάπου μου θυμίζει τα συναισθήματα που είχα με το Λοστ. Απίστευτη διαδρομή, αλλά κάτι στο τέλος... Μόνο που ενώ στο Λοστ χρειαζόταν η απάντηση (ασχέτως του άμα μου άρεσε ή όχι), εδώ θα βολευόμουν πλήρως με την απουσία της απάντησης και ένα απότομο κόψιμο στη σελίδα 72 Αυτό ίσως να το έκανε κλισέ (τώρα που κοιτάζω τη σελίδα ). Από την άλλη όμως ήταν έτσι όλο το προηγούμενο στόρυ, που δεν θα με ένοιαζε χιλιοστό. Αυτό που νομίζω ότι συμβαίνει με τον Μηλιώρη συνολικά στα έργα του, είναι κάτι που έχω συναντήσει στις ταινίες του Shyamalan και της Coppola. Ένας τρόπος αφήγησης της ιστορίας ο οποίος λειτουργεί πολύ έντονα στο συναίσθημα. Τούτο εδώ το διάβασα Παρασκευή απόγευμα-βράδυ, μέσα σε μια υπόγα-μπαρ, με χαμηλό φωτισμό και μπύρες τριγύρω (άσχετα που εγώ έπινα καφέ ). Πραγματικά τον χρειάζεται τον χαμηλό φωτισμό (ή έστω, έτσι το έμαθα, έτσι το αγάπησα ). Ήταν κυριολεκτικά ένα τριπ, ένα ταξείδι (όπως μου συμβαίνει με πολλά καλά πράγματα που αφορούν την ελληνική ύπαιθρο (βιβλία, ταινίες κλπ)). Εγγυημένα θα το επαναλάβω. Δεν κάνει με τίποτα στον Ξεπέτα (το αποφεύγεις όπως ο διάολος το λιβάνι). Θέλει ειδικές συνθήκες για τον Αντρέα και ίσως κάτι παραπάνω για τον Κροκ. Καμπούκ, τσίμπα το. Μελ, ελπίζω να το έχεις ήδη πάρει. Ορέστη διάβασέ το χαλαρός και ήρεμος Ελπίζω να μη κάνουμε 500 χρόνια για το επόμενο. ΥΓ Αν κανένας Χριστιανός (και Μωαμεθανός να είναι δε με νοιάζει) ξέρει το μπλογκ του δημιουργού (υπάρχει. κάπου. χαμένο στο υπερπέραν του ιντερνετίου) παρακαλώ να μου το γνωστοποιήσει Αφιέρωμα στον Νίκο Μιλιώρη
  24. Ο καθιερωμένος πια κατάλογος της ομώνυμης 15ης Έκθεσης Κόμικς & Επιτραπέζιων Παιχνιδιών, Comic n' Play, που πραγματοποιήθηκε από τις 15 μέχρι τις 18 Δεκεμβρίου στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, ο οποίος συγκεντρώνει τις 50 (δισέλιδες ως επί το πλείστον) συμμετοχές των δημιουργών που πήραν μέρος. Και με την ευκαιρία, έκανα μια λίστα με όλους τους προηγούμενους καταλόγους ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΦΟΥΣΚΕΣ ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ ΤΕΛΟΣ ΣΑΙΖΟΝ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΕΚΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΕΛΑΝΙΕΣ Η ΕΝΝΆΤΗ! ΔΕΚΑ ΜΕ ΤΟΝΟ ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ ΜΕ ΜΕΛΑΝΙ ΤΑ ΠΑΙΞΑΜΕ ΜΙΣΟ ΛΕΠΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ ps. Η έκθεση ήταν αφιερωμένη στη μνήμη της Κατερίνας Κάπαλη
  25. Ο φαρμακοποιός της Θεσσαλονίκης που έγινε κομίστας κι έχει 12 βέσπες Ο Σταύρος Κιουτσιούκης ξέρει τι θέλει στη ζωή Ο Yellow Boy είναι ένα εσωστρεφές κόμικ στριπ ποτισμένο με μαύρο χιούμορ με ήρωα έναν άρρωστο πιτσιρικά που φαίνεται να έχουν στραφεί όλα εναντίον του. O Σταύρος μέχρι πρότινος διατηρούσε φαρμακείο στη Θεσσαλονίκη. Είχε σπουδάσει φαρμακευτική, δούλευε στο φαρμακείο και στον ελεύθερο χρόνο που κατάφερνε να ξεκλέψει από τη δουλειά του σχεδίαζε κόμικς και τα εξέδιδε μόνος του ή σχεδόν μόνος του. Χρόνια τώρα. Μέχρι που αποφάσισε ότι πριν κλείσει τα σαράντα πρέπει να κάνει επιτέλους αυτό που πραγματικά θέλει στη ζωή του. Έκλεισε το φαρμακείο και έπεσε με τα μούτρα στα κόμικ, τα σκίτσα και την εικονογράφηση. Ο πιο γνωστός χαρακτήρας των κόμικ του ήταν ο Yellow Boy, μια τριλογία σε τέσσερα μέρη, όπως αρέσει και στον ίδιο να λέει. «Ο Yellow Boy είναι ένα εσωστρεφές κόμικ στριπ ποτισμένο με μαύρο χιούμορ με ήρωα έναν άρρωστο πιτσιρικά που φαίνεται να έχουν στραφεί όλα εναντίον του. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα δικό μου alter ego που, ακολουθώντας το μοτίβο ενός Charly Brown ή ενός μικρού Κθούλου», λέει ο Σταύρος και συνεχίζει «Κατά τα άλλα στα υπόλοιπα κόμικ μου (Δεξιοτέχνης, Νικολέτ, Βυζιά κλπ) αλλά και στα φανζίν μου όπως το Λαλούμ, όποια και αν είναι η ιστορία το σταθερό στοιχείο είναι ο έρωτας που μέσα από το χιούμορ, τις νευρώσεις και τις νεανικές αγωνίες ξεπηδάει άλλοτε σαν βασανιστήριο και άλλοτε σαν λύτρωση στα προβλήματα. Έτσι, ο θεός έρωτάς μου άλλοτε αναζητά δουλειά σε λογιστικό γραφείο και άλλοτε γίνεται η αφορμή για τεράστιες ανατροπές στη ζωή των ηρώων μου». Μου λέει ότι ξεκίνησε να σχεδιάζει από μικρό παιδί αντιγράφοντας ήρωες του Disney ενώ αργότερα, στην εφηβεία, έγινε αναγνώστης του Παραπέντε και της Βαβέλ. «Κάποια χρόνια αργότερα έκανα μια στροφή στα πιο ανεξάρτητα ευρωπαϊκά και τους σύγχρονούς μου Έλληνες δημιουργούς όπως ο Πέτρος Χριστούλιας, ο Τάσος Ζαφειριάδης, ο Γιάννης Καλαιτζής και ο Τάσος Μαραγκός. Οι σχεδιαστές που πάντα θαύμαζα ήταν ο Gotlieb, ο Edica και ο Will Eisner. Όλους αυτούς τους θαύμαζα για την σχεδιαστική τους δεινότητα και το ιδιαίτερο χιούμορ τους. Ήταν, ιδίως οι Gotlieb και Eisner, οι πρώτοι που μου φανέρωσαν την επιλογή του χιούμορ μέσα απο μια πιο ρεαλιστική απεικόνιση, με ενήλικα χαρακτηριστικά και λιγότερο καρτούν. Επίσης, ο Reiser έπαιξε μεγάλο ρόλο στην δραματικότητα των χαρακτήρων μου, κυρίως με το "Μεγάλο ρεμάλι" του. Νομίζω ότι θέλησα να ασχοληθώ με τον σχεδιασμό κόμικ γιατί μέσα από αυτό μπορούσα να αφηγηθώ τις δικές μου ιστορίες. Επιπλέον, τα κόμικ ως μορφή αφήγησης είναι ένα εργαλείο που με κάνει να νιώθω ευχάριστα. Σχεδιάζω για να εκφράσω τις σκέψεις μου και θέματα που ίσως με απασχολούν», εξηγεί. Ο Σταύρος δουλεύει «παραδοσιακά», χωρίς κανένα ψηφιακό στάδιο στο σχεδιασμό. Αντίθετα χρωματίζει σε μεγάλο βαθμό στον υπολογιστή. — Μπορείς και βιοπορίζεσαι μέσα από τον σχεδιασμό κόμικ; Μιας και εδώ και λίγο καιρό εγκατέλειψα αυτό που θεωρείται βασική εργασία για χάρη της τέχνης, η ερώτηση αυτή είναι ένα ποτήρι που πρέπει να δω μισογεμάτο. Αν και είναι εξαιρετικά δύσκολο κανείς να βιοποριστεί μόνο από τη δημιουργία κόμικ, η ενασχόληση με συγγενείς δραστηριότητες (εικονογραφήσεις, illustrations κλπ) μπορεί στο σύνολό της να φέρει αποτέλεσμα εφ' όσον γίνεται μεθοδικά και με μεγάλη αγάπη. Γενικά είναι μια συνειδητή απόφαση, παίρνοντας άλλο ένα μεγάλο ρίσκο στη ζωή μου. — Τι έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια; Βλέπεις να μεγαλώνει το κοινό των κόμικ; Τα τελευταία χρόνια αυξήθηκε τόσο το κοινό όσο και οι δημιουργοί. Τα φρέσκα πρόσωπα του χώρου φέρνουν νέες ιδέες γύρω από το κόμικ κλείνοντας την ψαλίδα σε σχέση με την Ευρώπη. Αυτό κάνει μερίδα των κόμικ στην Ελλάδα πιο προσιτά σε ένα ευρύτερο αναγνωστικό κοινό που δοκιμάζουν πιο εύκολα αυτή την τέχνη απ' ότι στο παρελθόν. Ιδίως η σύγχρονη αντίληψη για τα κομικ στριπς και η ευκολία της επικοινωνίας τους από το διαδίκτυο αποτελούν το καλύτερο δείγμα προσέγγισης των όχι καθιερωμένων αναγνωστών κόμικ. Τα ίδια τα κόμικ στριπς στις μέρες μας συχνά βγαίνουν από την απομόνωση και την εσωστρέφεια με θεματολογία που αγγίζει το ευρύ κοινό. — Σε ενδιαφέρουν τα ερωτικά κόμικ; Με ενδιαφέρουν πρωτίστως τα ερωτικά κόμικ σε όλες τις εκδοχές τους. Η προσπάθειά μου πάντα είναι να εκφράσω την άποψή μου πως το ρομαντικό στοιχείο συνδέεται άρρηκτα με το σαρκικό στοιχείο και οι ηδονές δεν έχουν περιορισμούς. Σε κάθε περίπτωση θεωρώ τα κόμικ μου πρωτίστως ερωτικά. — Πως θα περιέγραφες το στυλ σου γενικότερα; Θα έλεγα πως είμαι λίγο ασαφής σε αυτό αν και παρ' όλα αυτά έχω κατορθώσει να έχω ένα σχετικά αναγνωρίσιμο προσωπικό ύφος. Ευδιάκριτες είναι κάποιες αναφορές σε γιαπωνέζικα κόμικ, αναφορικά με τον σχεδιασμό των χαρακτήρων μου, αλλά ταυτόχρονα αντλώ στοιχεία από οτιδήποτε με συγκινήσει. — Ποιοι σε έχουν επηρεάσει στη δουλειά σου; Αν πρέπει να πω ότι κάποιος με επηρέασε και του οφείλω πολλά στοιχεία αφηγηματικά αυτός για μένα είναι ο Γιώργος Τσούκης (Τράσμαν). Φυσικά το χιούμορ και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενός δημιουργού διαμορφώνονται και από εξωγενείς παράγοντες και καλλιτέχνες που δεν ανήκουν πάντα στον χώρο των κόμικ. — Τι σχεδιάζεις αυτόν τον καιρό; Ως συνήθως βρίσκομαι στη δύνη πολλών ταυτόχρονων πρότζεκτ. Επιγραμματικά τους επόμενους μήνες πρόκειται να κυκλοφορήσουν ένα νουάρ κόμικ και μια ανθολογία διασκευών παραμυθιών στα οποία έχω γράψει τα σενάρια. Ακόμη σε λίγες μέρες πρόκειται να κυκλοφορήσει διαδικτυακά το πρώτο μέρος ενός κόμικ μου με τον τίτλο Eleanor. Το βασικότερό μου μέλημα όμως αυτή την περίοδο είναι η επερχόμενη έκθεση ερωτικών σκίτσων μου με τον τίτλο Polaroids ενώ ταυτόχρονα και σταθερά δημοσιεύω τη σειρά κόμικ στριπ «ΚΟΜΙΚ βγαλμένα από τη ζωή» στο Socomic.gr. — Στο βιογραφικό σου σημειώνεις ότι λατρεύεις τις βέσπες. Να υποθέσω ότι έχεις βέσπα; Έχω 12. — Τι; Ναι, έχω κόλλημα. Μπορώ να πω ότι είναι ένας μικρός συλλέκτης βεσπών. Στην πηγή μπορείτε να δείτε και άλλα σχέδια του δημιουργού
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.