Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Μάσκα'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 9 results

  1. Εξώφυλλο της ανατύπωσης του 1ου τεύχους, φιλοτεχνημένο από την αρχή για να μοιάζει με το πρωτότυπο, από τον Μ. Πανώριο Περιεχόμενα Το περιοδικό που γαλούχησε γενιές και γενιές αναγνωστών, δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Πόσο μάλλον από εμένα, που είμαι σχετικά μικρός, για να κάνω αυτή την παρουσίαση, για ένα περιοδικό που πρόλαβα την κυκλοφορία του στα 1972-1974 (Δ' Περίοδος), αλλά ήμουν μόλις 2 ετών (το '74)... Την τελευταία περίοδο (Ε' - 1986), αν και ενεργός αναγνώστης στο χώρο των περιοδικών, δυστυχώς δεν ήρθα σε επαφή μαζί του. Αποτέλεσε αντιγραφή του Αμερικάνικου "Black Mask", περιοδικό που εκδιδόταν από το 1920 και ανήκει στην κατηγορία pulp, δηλαδή λαϊκό ανάγνωσμα τυπωμένο σε χαμηλής ποιότητας χαρτί. Πέρασε πολλές "φουρτούνες", με διακοπές της έκδοσής του (πόλεμος, έλλειψη ιστοριών προς μετάφραση κ.α.) και έτσι έφτασε τις 5 περιόδους κυκλοφορίας. Η τελευταία περίοδος ήταν το 1986 από τις εκδόσεις "Σκαραβαίος" με τον Δ. Χανό στο τιμόνι. Επίσης, ο Τζίμμυ Κορίνης, βασικός συνεργάτης στη Γ' Περίοδο και αργότερα διευθυντής του περιοδικού, το 1998 επιχείρησε να εκδόσει τη "Μάσκα του Τζίμμυ Κορίνη", που όμως, λόγω προβλημάτων διανομής, δεν απέδωσε καρπούς και έτσι στράφηκε στο διαδίκτυο όπου διαχειρίζεται το site maska.gr. Οι ιστορίες που δημοσίευε η "Μάσκα", ήταν μυστηρίου, περιπέτειας, αγωνίας και τρόμου... Το περιοδικό ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο, αν και υπήρξε περίοδος που, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, όσοι διάβαζαν τη "Μάσκα", στιγματίζονταν σαν άνθρωποι του υποκόσμου, πράγμα το οποίο ήταν οξύμωρο, καθώς μέσα από τις σελίδες του, το περιοδικό προωθούσε την τιμωρία του εγκλήματος κάνοντας το καλό να υπερισχύει πάντα στο τέλος... Μέχρι τώρα δεν υπήρχε κάποιο εξώφυλλο στην Database, από κάποιο τεύχος της Α' Περιόδου, τα οποία, καθώς φαίνεται, είναι εξαιρετικά σπάνια και δυσεύρετα. Όμως, ανακατεύοντας κιβώτια που κρατάω στα σκοτεινά dungeons της συλλογής μου, ήρθε στο φως μια ανατύπωση από τον Δ. Χανό, του πρώτου τεύχους του περιοδικού και είναι αυτό που σας παρουσιάζω. Στο οπισθόφυλλο, ο εκδότης συμπεριέλαβε τη λίστα με τα τεύχη της Α' περιόδου: Οι παρατηρητικοί, θα δείτε πως υπάρχει τεύχος 42α. Αυτό συνέβει γιατί βγήκε "σφήνα" για λόγους ανταγωνισμού, προς το περιοδικό "Μυστήριον". Σημαντικές είναι οι πληροφορίες που βλέπουμε στη σελίδα 51, για το πρώτο τεύχος και για το εξώφυλλό του, ενώ διαβάζουμε και μια μικρή επίθεση (!) στον Α. Μαγγανάρη, για τις επιλογές που έκανε: Χάρη στην εύρεση του τεύχους, διάβασα πολλά και συναρπαστικά πράγματα, που δε γνώριζα για την ιστορία του, και νομίζω οτι αξίζει τη θέση του σε κάθε συλλογή, αφού οι σελίδες του κουβαλούν τεράστια ιστορία και τα τεύχη του θεωρούνται ένας μικρός θησαυρός... ΜΑΣΚΑ - Β' ΠΕΡΙΟΔΟΣ / ΜΑΣΚΑ - Γ' ΠΕΡΙΟΔΟΣ / ΜΑΣΚΑ Δ' ΠΕΡΙΟΔΟΣ / ΜΑΣΚΑ Ε' ΠΕΡΙΟΔΟΣ Πηγές: * Η μάσκα έχει τη δική της ιστορία - tovima.gr * Στην εποχή της μάσκας - artapress.gr * Η μάσκα του Τζίμμυ Κορίνη * greekcomics.gr * Άρθρο του Νίκου Ζωιόπουλου για το περιοδικό από την Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου 1784-1974 των Λουκίας Δρούλια και Γιούλας Κουτσοπανάγου (επιμ.) (Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, 2008) Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους albert & 1SUPERMAN1.
  2. Παρακάτω παρουσιάζεται μια "διαφορετική" σειρά βιβλίων,η σειρά του Δημήτρη Χανού με τίτλο "Η λαική λογοτεχνία". Είναι διαφορετική για πολλούς λόγους μερικοί εκ των οποίων είναι οι εξής: -Στην αρίθμηση των τόμων παρεμβάλλονται συμπληρώματα τόμων χωρίς αρίθμηση -Τα βιβλία της σειράς δεν έχουν όλα τις ίδιες διαστάσεις -Δεν βγήκαν όλα από τον ίδιο εκδοτικό οίκο Τα περιεχόμενα των τόμων σε γενικές γραμμές είναι (Βέβαια,και σε αυτά τα περιεχόμενα υπάρχουν λάθη π.χ ο τόμος "λαικη μούσα" εμφανίζεται εσφαλμένα σαν τόμος 7) Τόμος 1 Η Λαική λογοτεχνία (Το λαικό μυθιστόρημα) Τόμος Α Περιοδικές εκδόσεις "Μάσκας" Αθήνα 1987 14,2x21 324 σελίδες Τόμος 2 Η Λαική λογοτεχνία (Το λαικό μυθιστόρημα) Τόμος Β Περιοδικές εκδόσεις "Μάσκας" Αθήνα 1987 14,3x20,7 324 σελίδες Συμπλήρωμα Η Λαική λογοτεχνία (Το λαικό μυθιστόρημα) Συμπλήρωμα Περιοδικές εκδόσεις "Μάσκας" Αθήνα 1987 12x17 298 σελίδες Τόμος 3 Τα λαικά περιοδικά εκδότης Ι.Γ.Βασιλείου Αθήνα 1989 14x20,7 324 σελίδες Τόμος 4 Τα λαικά περιοδικά.Μέρος ΙΙ εκδότης Ι.Γ.Βασιλείου Αθήνα 1990 14,1x20,7 292 σελίδες Τόμος 5 Τα Αστυνομικά και Αισθηματικά περιοδικά εκδότης Ι.Γ.Βασιλείου Αθήνα 1990 14,1x20,2 276 σελίδες Τόμος 6 Το παιδικό λαικό φυλλάδιο-περιοδικό-βιβλίο εκδόσεις Αίολος Αθήνα 1991 14x20,5 388 σελίδες για περισσότερες πληροφορίες http://www.greekcomics.gr/forums/index.php?showtopic=18733 (Ο συγκεκριμένος τόμος έχει το περισσότερο ενδιαφέρον για τους φίλους των κομικς,και συμπληρώνεται στον 7ο τόμο, το συμπλήρωμα όλου του έργου, στις σελίδες 77 έως 121.) Τόμος 7 Η Λαική λογοτεχνία.Γενικό Συμπλήρωμα εκδόσεις Αίολος Αθήνα 1992 14,1x20,7 130 σελίδες Μέσα στο βιβλίο όμως συνεχίζει μετά τις 130 σελιδες ένα άλλο κομμάτι με ξεχωριστή αρίθμηση και τα εξής στοιχεία: Η Λαική Μούσα. (Τόμος 8) εκδόσεις Αίολος Αθήνα 1992 130 σελίδες Προφανώς σκεφτόταν ο συγγραφέας να το κάνει ξεχωριστό βιβλίο,αλλά τελικά δεν το πραγματοποίησε. Έτσι έχουμε στο σύνολο του το βιβλίο με 260 σελίδες. Ο Δ.Χανός στον πρόλογο της "Λαικής Μούσας" γράφει: "Οι αναγνώστες μου θα ξαφνιαστουν λίγο,γιατί θα ανακαλύψουν ότι κάτω από το εξώφυλλο του Γεν.Συμπληρώματος συνυπάρχουν δύο τόμοι : το" Γεν.Συμπλήρωμα " και η "Λαική Μούσα". Εντελώς απρογραμμάτιστα,καθώς καταγινόμουν με το Γενικό Συμπλήρωμα εφόλης της ύλης,διαπίστωσα ότι ο τόμος έκλεινε στις 128 σελίδες.Και, επειδή το εξώφυλλο που ήταν έτοιμο εδώ και δύο χρόνια είναι υπολογισμένο για διπλάσιες περίπου σελίδες,κατ'ανάγκη,θα συμπεριληφθεί και η Λαική Μούσα."
  3. Το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις για τον συγγραφέα Τζίμμυ Κορίνη, είναι ότι είδε δημοσιευμένο το πρώτο του noir διήγημα σε ηλικία 11 ετών. «Είπαμε να φτιάξεις κάτι δικό σου και όχι να αντιγράψεις» του είπαν τα άλλα παιδιά της τάξης του. Δεν είχε αντιγράψει από πουθενά… Ένα πλούσιο «βιογραφικό» Ύστερα έρχεσαι σε επαφή με το έργο. Όσο ταπεινός και «συνηθισμένος» ως προς το παρουσιαστικό του δείχνει ο Κορίνης, άλλο τόσο εντυπωσιακό είναι το βιογραφικό του: Συντάκτης του θρυλικού περιοδικού Μάσκα από 18 ετών, αλλά και διευθυντής σύνταξής του επί 11 χρόνια. Συντάκτης του επίσης ξακουστού περιοδικού Μυστήριο, καθώς και πολλών άλλων εντύπων που σήμερα σώζονται σαν μικροί θησαυροί. Σεναριογράφος και σκηνοθέτης του πρώτου αστυνομικού σήριαλ της ελληνικής τηλεόρασης (Ο Δολοφόνος που Έκλαιγε). Σεναριογράφος πολλών ακόμα σειρών αλλά και ταινιών που γνώρισαν επιτυχία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ο Κορίνης θεωρείται σήμερα ο πατριάρχης του ελληνικού αστυνομικού αφηγήματος, ένας ζωντανός θρύλος στο είδος του, του οποίου το βιογραφικό μοιάζει με λήμμα της wikipedia γεμάτο παραπομπές. Αρκετοί είναι εκείνοι που μιλούν για τον πολυγραφέστερο Έλληνα συγγραφέα, με κείμενα αρκετά ώστε να γεμίσει μια ολόκληρη βιβλιοθήκη. Πριν από ένα χρόνο, το όνομα του Κορίνη ήρθε ξανά στην επικαιρότητα με το μυθιστόρημα Ίντριγκα στο Ιόνιο (εκδόσεις Μεταίχμιο). Την ιστορία μιας ομάδας πρακτόρων της CIA, που συγκρούονται στο Ιόνιο με μια συμμορία η οποία προσπαθεί να προωθήσει ένα ύποπτο φορτίο στη Συρία. Ένα νέο κύμα ενδιαφέροντος εκδηλώθηκε για το έργο του και τα άλλα πρόσφατα αστυνομικά βιβλία του όπως Η Τρίτη Ψήφος, Ο Επιθανάτιος Γρίφος, Το Μεγάλο Δίλημμα και η Ώρα του Φοίνικα. Εξαίρεση στα παραπάνω αποτελεί το Γνωμικά και Αποφθέγματα, όπου ο ίδιος έχει συγκεντρώσει 12.000 φράσεις γνωστών συγγραφέων, ποιητών, πολιτικών και σοφών ανθρώπων – τροφή για σκέψη και συζήτηση. Διαχρονική αξία Σήμερα, παρά το έργο που έχει καταθέσει, έργο τεράστιο σε όγκο, σημασία και αξία, ο Κορίνης παραμένει το θύμα μιας προκατάληψης που, τουλάχιστον για τους συνομηλίκους του, δεν έχει εκλείψει και που τοποθετεί το αστυνομικό βιβλίο στα χαμηλά επίπεδα της λογοτεχνικής πυραμίδας, ως ένα είδος εύκολο και ευτελές. «Εγώ δεν είμαι λογοτέχνης» δήλωσε προ μηνών με μια δόση πικρίας στο Lifo. «Τουλάχιστον αν κρίνω από την αντιμετώπιση που έχω από την πλευρά των “συγγραφέων ελληνικής λογοτεχνίας”. Την ίδια στιγμή, μια νέα γενιά αναγνωστών επιστρέφει σε βίντατζ αξίες, ψαχουλεύει παλιά τεύχη της Μάσκας σε παλαιοβιβλιοπωλεία, αναζητά το παλιομοδίτικο, αγνό σασπένς και ανακαλύπτει μέσα στις ιστορίες του Κορίνη ένα παρελθόν που δείχνει προς το μέλλον. ΠΗΓΗ
  4. Εκατό χρόνια από τη γέννηση του εμπνευστή του «Μικρού Ήρωα» Στέλιου Ανεμοδουρά (22 Μαΐου 1917) το Documento αναζήτησε τον εγγονό του, επικεφαλής στις εκδόσεις Μικρός Ήρως, Λεωκράτη Ανεμοδουρά για να συζητήσουμε για τον μεγάλο παππού του, αλλά και για το παρόν (με αφορμή την καινούργια έκδοση του «Μικρού Ήρωα») και το μέλλον του θρυλικού παιδιού Γιώργου Θαλάσση. Θα μας διηγηθείτε τη μυθιστορία της ζωής του Στέλιου Ανεμοδουρά; Ο Στέλιος Ανεμοδουράς κατάλαβε από πολύ νωρίς στη ζωή του την κλίση του στο γράψιμο και τι ήθελε να κάνει. Στα 17 του χρόνια εξέδιδε το περιοδικό «Αργώ», ενώ ανήκε στη λογοτεχνική ομάδα της Έλλης Αλεξίου και του Βασίλη Δασκαλάκη. Μια κολακευτική επιστολή του Καραγάτση για τα ποιήματα που έγραφε ήταν το πρώτο σημάδι ότι με τη γραφή του μπορεί να πετύχει πολλά. Αν και σπούδασε στη Νομική και την τελείωσε αριστούχος, συνήθιζε να λέει ότι το μόνο που κράτησε από αυτήν ήταν ο τρόπος σκέψης. Γι’ αυτόν ο τρόπος σκέψης ήταν το παν. Μετά την Κατοχή θα ξεκινήσει παράλληλα με την δημοσιογραφία (σε διάφορες εφημερίδες όπως «Ελεύθερη Ελλάδα», «Δημοκρατική Αλλαγή», «Αθηναϊκή», «Νέα») να δουλεύει ως μεταφραστής στο περιοδικό «Μάσκα». Αυτό ήταν το μεγάλο φροντιστήριό του, καθώς δίπλα στον Μαγγανάρη θα διδαχτεί με τον καλύτερο τρόπο τις τεχνικές αφήγησης. Για τον Στέλιο Ανεμοδουρά, ωστόσο, η συμμετοχή του στη «Μάσκα» ήταν ένα πάρεργο που του εξασφάλιζε ένα επιπλέον εισόδημα. Πάντα το όνειρό του ήταν να φτιάξει τα δικά του περιοδικά. Κάποιες πρώτες προσπάθειες δεν ευδοκίμησαν και ουσιαστικά η πρώτη του επιτυχία έρχεται με τον «Υπεράνθρωπο», μια ελληνική εκδοχή του Σούπερμαν που κράτησε για 96 εβδομαδιαία τεύχη. Ύστερα λοιπόν από αυτή την πολυετή πείρα και προπαίδευση ήρθε και ο «Μικρός Ηρως» το 1953. Το έγραφε επί 16 συναπτά έτη ωσότου να το σταματήσει η χούντα των συνταγματαρχών το 1968, οι οποίοι επέβαλαν λογοκρισία. Όπως συνήθιζε να λέει, έπρεπε να γράφει κάθε εβδομάδα ένα τεύχος προς κυκλοφορία, ανεξαρτήτως καλών ή κακών περιστάσεων και γενικότερων συνθηκών. Μέχρι τον Μάιο του 2000, όταν φεύγει από τη ζωή, ο Στέλιος Ανεμοδουράς άφησε τεράστια κληρονομιά πίσω του, αγαπημένους ήρωες και χιλιάδες σελίδες που θα φέρνουν πάντα στο θυμικό μας τις όμορφες περασμένες δεκαετίες. Ο γιος του Γιώργος Ανεμοδουράς (ο οποίος μου παρείχε τις περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τη ζωή του) και η σύζυγός του Αικατερίνη Ρωσσίου-Ανεμοδουρά, που ήταν στη διεύθυνση του εκδοτικού οίκου από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, συνέχισαν το έργο του, με ανάπτυξη και άλλων ειδών περιοδικών, γυναικείων, επιστημονικών, κλαδικών και βιβλίων. Ο παππούς σας ήταν υπεύθυνος Τύπου της ΟΚΝΕ και μάλιστα τον συνέλαβε η ασφάλεια του Μανιαδάκη. Υπήρξε ένα υπόμνημα που είχε γράψει και στο οποίο ανέφερε πως η λύση στο πρόβλημα του ναζισμού θα δινόταν μόνο με τη δολοφονία του Χίτλερ και των πρωτοκλασάτων στελεχών του NSDAP. Ακούγεται ηρωικό αλλά εντελώς δονκιχωτικό, μια αύρα Μικρού Ήρωα προτού αυτός πάρει υπόσταση στο χαρτί. Έτσι ακριβώς έγινε και μάλιστα αυτός ήταν ο λόγος που μόλις ξέσπασε ο πόλεμος ήταν από τους πρώτους καταζητούμενους στη λίστα των Γερμανών. Το γεγονός αυτό τον ανάγκασε να αποτραβηχτεί στη Σίφνο, όπου δούλευε ο πατέρας του ως τελώνης, μέχρι σχεδόν το τέλος του πολέμου. Η Σίφνος ήταν τότε ιταλοκρατούμενη. Εκεί είχαν φτιάξει μια μικρή αντιστασιακή οργάνωση μέσω της οποίας έδιναν πληροφορίες στο στρατηγείο με έναν Νεοζηλανδό ασυρματιστή που ήταν κρυμμένος στο βουνό. Ο Στέλιος Ανεμοδουράς είχε και μεγάλο δημοσιογραφικό έργο να αναδείξει, που θα θέλαμε να το αποτυπώσουμε κάποια στιγμή σε ένα μελλοντικό αφιέρωμα. Είχε καλύψει το ρεπορτάζ της 1ης Μαραθώνιας Πορείας Ειρήνης του Γρηγορίου Λαμπράκη, σώζωντάς τον μάλιστα, μαζί με άλλους δημοσιογράφους, από τα χέρια παρακρατικών. Τον Μάιο του ίδιου χρόνου, όταν δολοφονήθηκε ο Γρηγόριος Λαμπράκης, ήταν στο τρένο από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα που μετέφερε τη σορό του. Επίσης, τον Απρίλιο του 1941, όταν οι Γερμανοί μπαίνουν στην Ελλάδα, ο Στέλιος Ανεμοδουράς έκανε τη στρατιωτική του θητεία όντας υπεύθυνος στην Επιτροπή Απαλλαγών. Ήταν ο τελευταίος που έφυγε από τα γραφεία της ΣΔΑ, καίγοντας όλα τα αρχεία που δεν έπρεπε να βρουν οι Γερμανοί. Αμέσως μετά έφυγε από το στρατηγείο και φορώντας πολιτικά για μη συλληφθεί μπήκε σε ένα καΐκι με προορισμό τη Σίφνο. Αναφέρω αυτά τα γεγονότα υπερθεματίζοντας τη δική σας πρόταση ότι υπήρχαν στοιχεία ηρωισμού στην προσωπικότητά του, που μετά αποτυπώθηκαν και μέσα στις σελίδες του «Μικρού Ήρωα». Ποια στιγμή συλλαμβάνει την εικόνα του Γιώργου Θαλάσση; Πιστεύω ότι οι εμπειρίες στη Σίφνο την περίοδο της Κατοχής χαράχτηκαν βαθιά μέσα του και τον επηρέασαν στο γράψιμο και στην αποτύπωση του Μικρού Ήρωα. Όπως και κάποιες εμπειρίες που είχε όντας υπεύθυνος Τύπου της ΟΚΝΕ όταν πιάστηκε από την Ασφάλεια και βασανίστηκε. Είμαι βέβαιος ότι ο Γιώργος Θαλάσσης ήταν ο κρυφός του πόθος. Θα ήθελε να είναι αυτός ένας Μικρός Ήρωας. Γιατί ο «Μικρός Ήρωας» ρίζωσε στο φαντασιακό των παιδιών μιας γενιάς, βλάστησε και γονιμοποίησε τη φαντασία τους; Νομίζω ότι πέρα από τη γραφή ο Στέλιος Ανεμοδουράς είχε ένα ακόμη μεγαλύτερο χάρισμα. Να αντιλαμβάνεται αυτό που ζητάει το αναγνωστικό κοινό και να του το προσφέρει με έναν τρόπο μοναδικό. Η επιτυχία ωστόσο του «Μικρού Ήρωα» οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Πρώτον το ιστορικό πλαίσιο, καθώς το θέμα της Κατοχής ήταν ακόμη ζωντανό στους νέους της εποχής εκείνης. Η επιλογή των ηρώων. Η θρυλική τριάδα ήταν ιδανική και ακολουθούσε τα πρότυπα που είχε και αυτός διδαχθεί. Ο ιδανικός ήρωας Γιώργος Θαλάσσης μαζί με την ιδανική ηρωίδα Κατερίνα και το κωμικό στοιχείο, τον Σπίθα. Επίσης, πολύ σημαντικό ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι ήταν από τα πρώτα αναγνώσματα με περιεχόμενο αμιγώς ελληνικό που άγγιζαν την νεανική ψυχή. Το σκίτσο του Βύρωνα Απτόσογλου ήταν καθοριστικός παράγοντας της επιτυχίας. Ωστόσο τίποτε από αυτά δεν θα ίσχυε χωρίς την αφηγηματική μαεστρία του Στέλιου Ανεμοδουρά, ο οποίος μόνο για ένα πράγμα ήταν πραγματικά υπερήφανος: για την ελληνική γλώσσα που χρησιμοποιούσε, η οποία δεν ήταν μονόπλευρη ούτε λιτή, ήταν πλούσια. Ο «Μικρός Ήρωας» εκδίδεται για πρώτη φορά το 1953, λίγα χρόνια μετά το τέλος του Εμφυλίου. Σε μια εποχή λοιπόν φλεγόμενων πολιτικών παθών που η χώρα έχει χωριστεί στα στρατόπεδα των νικητών και των ηττημένων, ο Γιώργος Θαλάσσης, η Κατερίνα και ο Σπίθας ποια ιδανικά προβάλλουν; Ο «Μικρός Ήρως» δεν περιείχε πολιτικές αποχρώσεις. Στο σύμπαν του ήταν όλοι πατριώτες που αντιστέκονταν στον γερμανικό ζυγό. Αυτό ήταν μια ακόμη σημαντική διάσταση. Το ανάγνωσμα πρόβαλλε το ιδανικό της αυτοθυσίας για το κοινό καλό, την αγάπη για την ελευθερία και την Ελλάδα, αλλά και τον σεβασμό για τον αντίπαλο. Πάνω απ’ όλα, όμως, «Μικρός Ήρως» σημαίνει αντίσταση σε κάθε μορφής καταπίεση. Ηταν κάτι που πίστευε πολύ ο Στέλιος Ανεμοδουράς. Η ίδια η ζωή είναι, όπως έλεγε, αντίσταση και κάθε υποχώρηση φέρνει την ήττα. Και μετά τον «Μικρό Ήρωα» ακολουθεί μια πλειάδα Ελλήνων και διεθνών ηρώων που ξεχύνονται στον κόσμο για να τον σώσουν από την καταστροφή. Παράλληλα με τον «Μικρό Ήρωα» εξέδωσε και άλλα πολλά αναγνώσματα, που κάποια είχαν τη δική του υπογραφή και άλλα ήταν άλλων Ελλήνων συγγραφέων. Θα αναφέρω ενδεικτικά τα «Ταγκόρ», «Μικρός Ιππότης», «Μικρός Μπουρλοτιέρης», «Γκρέκο», «Μικρός Ταρζάν». Πιστεύω ήταν μια περίοδος εκδοτικού πειραματισμού, στην οποία διεύρυνε το πεδίο της θεματολογίας του, επηρεασμένος σίγουρα και από ανάλογες εκδόσεις του εξωτερικού. Από το 1968 θα σταματήσει τα λαϊκά αναγνώσματα (κείμενο με λίγη εικονογράφηση, όπως ο «Μικρός Ήρως») και θα ξεκινήσει την έκδοση εισαγόμενων ηρώων. Είναι η εποχή που στρέφει το ενδιαφέρον του στη γειτονική Ιταλία και με την εμπειρία του επιλέγει ήρωες που πραγματικά κερδίζουν το αναγνωστικό κοινό. Ήρωες όπως οι Μπλεκ, Ζαγκόρ, Ομπραξ, Κάπτεν Μαρκ, Κοκομπίλ, Δίκαιος, Μίστερ Νο και πολλοί άλλοι θα συντροφέψουν για ακόμη τέσσερις δεκαετίες όλους τους νέους της εποχής εκείνης. Κυκλοφορεί η καινούργια έκδοση του «Μικρού Ήρωα», το «Η Ακρόπολη κινδυνεύει». Είναι μια επετειακή έκδοση που δεν θα έχει συνέχεια ή πιστεύετε ότι υπάρχει χώρος και σήμερα στην ελληνική αγορά για τον «Μικρό Ήρωα»; Ειλικρινά δεν γνωρίζουμε εάν θα υπάρξει συνέχεια. Αυτό θα το αποφασίσει το αναγνωστικό κοινό. Η δουλειά που έχει γίνει τόσο από τον συγγραφέα Γιώργο Βλάχο όσο και από τον εικονογράφο Κώστα Φραγκιαδάκη είναι εξαιρετική. Αν και πολλοί είναι οι λάτρεις των παραδοσιακών ιστοριών, πιστεύουμε ότι το καινούργιο βιβλίο μπορεί να ξαναφέρει τον ήρωα στην επιφάνεια και να δημιουργήσει και πάλι φανατικό κοινό. Ποιες μνήμες έχετε ακόμη στο μυαλό σας από τον παππού σας; Μόνο όμορφες! Ένας άνθρωπος που είχε απάντηση σχεδόν σε ό,τι τον ρωτούσες. Αγαπούσε το διάβασμα, ήταν τρόπος ζωής γι’ αυτόν. Από το 1992 έως και το 2000, όταν έφυγε από τη ζωή, ζούσαμε μαζί. Όταν επέστρεφε από το γραφείο, αφού ξεκουραζόταν, διάβαζε συνήθως ξένα βιβλία ατελείωτες ώρες. Τι είδους παραμύθια σας έλεγε; Όχι τόσο παραμύθια όσο ιστορίες που είχε βιώσει στην Κατοχή, κυρίως στη Σίφνο. Και τις εξιστορούσε ακριβώς με τον τρόπο που έγραφε και πάντα ήθελες να ακούσεις το τέλος τους. Υπήρξαν στιγμές που σας εξομολογήθηκε γεγονότα και ψυχικές καταστάσεις που ποτέ δεν είπε σε άλλον; Μου είχε εξιστορήσει με λεπτομέρειες το περιστατικό όταν πιάστηκε –για το υπόμνημα που είχε γράψει κατά του Χίτλερ– 19 χρόνων φοιτητής από την Ασφάλεια του Μανιαδάκη. Τον κρατούσαν επί ημέρες στην Ασφάλεια και τον βασάνισαν, αλλά αυτός δεν έδωσε ποτέ το όνομα ενός φίλου του που είχε γράψει μια παρόμοια αναφορά. Όταν ένας αρχιφύλακας, ονόματι Ιακωβίδης, άρχισε να τον χτυπάει αλύπητα για να ομολογήσει, αυτός αντέδρασε σαν αγρίμι, τον πέταξε κάτω και ο αρχιφύλακας άρχισε να φωνάζει «βοήθεια»! Στην πραγματικότητα όλη η Ασφάλεια του έβγαλε το καπέλο, καθώς ο Ιακωβίδης ήταν μισητός σε όλους. Λίγες ημέρες αργότερα τον άφησαν ελεύθερο! Το γεγονός αυτό ήθελε να το εκδώσει μάλιστα και το έχουμε σε χειρόγραφη μορφή, καθώς είχε αρχίσει να το γράφει προς το τέλος της ζωής του. Στα μάτια σας ο Στέλιος Ανεμοδουράς υπήρξε ένας μεγάλος ήρωας; Σίγουρα σήμαινε πολλά. Πέραν του ότι ήταν παππούς μου, υπήρξε πολύπλευρη προσωπικότητα που πρόσφερε σημαντικά σε διάφορους τομείς. Ξεκίνησε από τη συγγραφή, όπου πραγματικά κατάφερε να γαλουχήσει γενιές, όμως εξίσου μεγάλο έργο είχε και ως εκδότης. Κατάφερε να διαχειριστεί έναν μεγάλο εκδοτικό οίκο με εκατοντάδες εργαζομένους, έχοντας πάντοτε αρχές και όντας πάντοτε δίκαιος. Όλοι είχαν να πουν μόνο καλά λόγια για τον Στέλιο Ανεμοδουρά. Και το σχετικό link...
  5. Σε μία δύσκολη εποχή για αναγνώσματα λαΐκής λογοτεχνίας ο Τζίμμυ Κορίνης κάνει μία δεύτερη προσπάθεια να αναβιώσει έναν απο τους πιο παλιούς τίτλους του είδους. Μετα απο 81 χρόνια (1935 το πρώτο τεύχος της πρώτης περιόδου) και 18 απο την πρώτη του προσπάθεια που του βγήκε γκαντεμικη λόγω κακής διανομής και δικαστικών διαμαχών με τον Δ.Χανό που είχε και αυτός δικαίωμα στον τίτλο(για αυτό ο Κορίνης έβαλε και το ονομά του δίπλα στον τίτλο για να ξεχωρίζει),ρισκαρει να ξαναεκδόσει την διασημη ΜΑΣΚΑ. Τώρα με τις 2 αποτυχημένες προηγούμενες εκδόσεις αν το ενχείρημα θα εχει μέλλον,μάλλον δύσκολο.Η έκδοση θα είναι μηνιαία και θα βγαίνει με την εφημερίδα ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ (για την ώρα) για τον γνωστο λόγω πιο χαμηλή φορολογία,πιο καλή διανομή. Ισως ο Τζίμμυ στηρίζεται στο γεγονός ότι στην εποχή μας υπάρχουν αρκετοί ρετροαναγνώστες και αναβιώσεις περιοδικώνεχουν την κάπως επιτυχία τους.Και το κοινό που γυρεύει παλία κόμικς και παλπ όλο και αυξάνεται. Στον πρώτο τόμο οι 2 κεντρικές ιστορίες είναι ΟΙ ΦΟΝΟΙ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΜΟΡΓΚ και ΕΠΕΛΑΣΗ ΝΤΕΝΤΕΚΤΙΒ. Ας ευχηθούμε ευοίωνο μέλλον,γιατί αξίζει η προσπάθεια αυτη. Παραθέτω το εισαγωγικό σημείωμα με τίτλο: ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ γραμμένο απο τον Τζίμμυ Κορίνη. ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ Η Α' περίοδος της Μάσκας του Τζίμμυ Κορίνη.
  6. Όταν η Αριστερά γύριζε την πλάτη στην αστυνομική λογοτεχνία Του Φίλιππου Φιλίππου* Την περίοδο του Εμφυλίου, οι εφημερίδες και τα περιοδικά εξακολουθούσαν να δημοσιεύουν αστυνομικά διηγήματα, καθώς και μυθιστορήματα ξένων συγγραφέων σε συνέχειες, όπως συνέβαινε και στη διάρκεια της Κατοχής. Το 1948, κι ενώ κυκλοφορούσε η Μάσκα που είχε εκδοθεί πριν από τον πόλεμο, η εφημερίδα Οι καιροί δημοσίευε σε συνέχειες το μυθιστόρημα της Άγκαθα Κρίστι Η ώρα του εγκλήματος, ενώ το περιοδικό Θησαυρός το Οι δέκα μελλοθάνατοι, πάλι της Κρίστι· το 1949 δημοσίευε Το μυστήριο των 12 Κινέζων και το Οι άνθρωποι του αίματος του Τζέιμς Τσέιζ. Ωστόσο, τα ειδικά αστυνομικά περιοδικά (Μάσκα, Μυστήριον και άλλα) δεν έχαιραν εκτίμησης από γονείς και δασκάλους, μολονότι οι ίδιοι τα διάβαζαν, επειδή φοβούνταν πως οι εγκληματικές πράξεις που περιγράφονταν σε αυτά θα μπορούσαν να γίνουν αντικείμενο μίμησης. Την άνοιξη του 1953 η Μάσκα επανεκδόθηκε. Τα αναγνώσματά της δεν ήταν μόνο αστυνομικά· δημοσίευε επίσης περιπέτειες στην Αφρική και την Ασία, πειρατικές μα και κατοχικές ιστορίες. Μεγάλο μέρος των αναγνωστών των αστυνομικών περιοδικών ήταν παιδιά και έφηβοι. Ωστόσο, στην Ελλάδα δεν είχε αναπτυχθεί εγχώρια αστυνομική λογοτεχνία. Η Μάσκα όμως αποτελούσε φυτώριο αστυνομικών συγγραφέων, αριστερών και μη, οι οποίοι έγραφαν διηγήματα με ξένους ήρωες (Ζορρό, Λέμι Κόσιον και άλλους): Απόστολος Μαγγανάρης, Γιώργος Τσουκαλάς, Νίκος Τσεκούρας, Γεωργία Δεληγιάννη (μετέπειτα και Αναστασιάδη), Ηλίας Μπακόπουλος, Στέλιος Ανεμοδουράς, Νίκος Μαράκης, Δημήτρης Χανός, Φάνης Κλεάνθης, Γιώργος Σεβαστίκογλου. Εξαιτίας της επιφυλακτικότητας γονέων και δασκάλων, κάποιοι δημοσιογράφοι σκέφτηκαν να εκδώσουν περιοδικά δράσης χωρίς εγκλήματα. Ένας από αυτούς ήταν ο Στέλιος Ανεμοδουράς, ποιητής και μεταφραστής, εκ των συνεργατών της Μάσκας. Άρχισε τη συγγραφική-εκδοτική του πορεία με το νεανικό περιοδικό Υπεράνθρωπος. Το 1952 εξέδωσε το εβδομαδιαίο περιοδικό Μικρός Ήρως με ήρωες παιδιά που πολεμούσαν στην Αθήνα τους Γερμανούς: τον Γιώργο Θαλάσση ή Παιδί-Φάντασμα, την Κατερίνα και τον Σπίθα, τον αστείο της παρέας. Οι περιπέτειες των μικρών ηρώων (τις έγραφε ο ίδιος ως Θάνος Αστρίτης) περιείχαν βία και σκοτωμούς μεταξύ Ελλήνων και Γερμανών. Ο Μικρός Ήρως, δηλαδή, ήταν αστυνομικό περιοδικό, μόνο που απευθυνόταν σε παιδιά. Στο αφιέρωμα που έκανε στον Μικρό Ήρωα το περιοδικό Ωλήν το 1982, ο ποιητής Ηλίας Λάγιος (ως Αλέξης Φωκάς) τον υπερασπίστηκε ενθέρμως: «Νόμιμο τέκνο του Τσακιτζή και της Μάσκας, θραμμένος με το αμνιακό υγρό της παραφιλολογίας, ο Μικρός Ήρως κομίζει την κορύφωση και τον αφανισμό του λαϊκού μυθιστορήματος. Κατάγεται από τη χώρα των μακάρων, τη χώρα του Αχιλλέα, του Μεγαλέξανδρου, του Διγενή και του Καραγκιόζη. Ενταγμένος στη διεθνή των λαϊκών ηρώων, συνδιαλέγεται με τον Χότζα, τον Ροκαμβόλ, τον Αρσέν Λουπέν και τον Σέρλοκ Χολμς». Ο πρώτος Έλληνας που έγραψε αστυνομικό μυθιστόρημα τη δεκαετία του '50 ήταν ο δημοσιογράφος Χρήστος Χαιρόπουλος. Τον Ιούλιο του 1952 άρχισε να δημοσιεύει σε συνέχειες στην εφημερίδα Εμπρός το Καλλιστεία του θανάτου. Λίγο αργότερα, εμφανίστηκε ο Γιάννης Μαρής, δημοσιογράφος στη σοσιαλιστική Μάχη. Η σταδιοδρομία του ως αστυνομικού συγγραφέα άρχισε το καλοκαίρι του 1953, όταν με το πραγματικό του όνομα, Γιάννης Τσιριμώκος, δημοσίευσε σε συνέχειες το κλασικό πλέον Έγκλημα στο Κολωνάκι, στο εβδομαδιαίο περιοδικό Οικογένεια. Ήρωάς του ήταν ο αστυνόμος Γιώργης Μπέκας, ο οποίος βασίστηκε στον επιθεωρητή Ζιλ Μαιγκρέ του Ζορζ Σιμενόν. Το κοινό διψούσε για αστυνομικές περιπέτειες, ωστόσο ορισμένοι αριστεροί διανοούμενοι αντιμετώπιζαν το φαινόμενο με σκεπτικισμό έως εχθρότητα. Έγραφε ο Νίκος Παπαπερικλής στην Αυγή τον Φεβρουάριο του 1958: «Κι εδώ φτάνουμε στον θρίαμβο του ραδιοφώνου μας. Ο Τζον Γκρικ... Το ελληνοαμερικανικό ζευγάρωμα. Και Τζον και Γκρικ. Και η Ελλάδα και η Αμερική... Το ελληνικό δαιμόνιο που μας τιμά στην αλλοδαπή. Ο αστυνομικός της Ιντερπόλ που τα ξέρει όλα. Σιχαίνεσαι το αστυνομικό μυθιστόρημα, τους γκάνγκστερς, τους φόνους, τα πιστόλια, τους στραγγαλισμούς. Αμ δε… Και οι νεαροί βλαστοί μας, που παραδίνονται στο κουτί κάνουν όνειρα και διαλέγουν ρόλους: Τζον Γκρικ ή γκάνγκστερ; Θεός να τα φυλάει τα καημένα…» Η Αυγή, το δημοσιογραφικό όργανο της ΕΔΑ τότε, με διευθυντή τον Λεωνίδα Κύρκο, σε ανυπόγραφο κείμενο έγραφε στις 24 Οκτωβρίου 1961, παραμονές των εκλογών: «Ανοικτός ο δρόμος για τη διαφθορά - τα γκαγκστερικά φιλμ ελεύθερα για τη νεολαία. Τα έντυπα που διαφθείρουν τους νέους (Μάσκες κ.λπ.) κυκλοφορούν όχι μόνον ελεύθερα αλλά και σε αδασμολόγητο χαρτί, προς ευχερεστέραν κυκλοφορίαν της εντύπου αθλιότητος. Όμως ο Θούριος του Ρήγα, ο Ρουσώ και ο Ζολά απαγορεύονται». Λέει ο παλιός κομμουνιστής Στέλιος Ανεμοδουράς στο περιοδικό Ωλήν το 1982: «Η αντίδραση της κριτικής ήταν αρνητική. Και ιδίως της αριστερής. Η Αυγή επανειλημμένα έγραψε εναντίον του Μικρού Ήρωα. Κι όμως δεν είχαν διαβάσει το περιοδικό. Και οι γονείς αντέδρασαν αρνητικά αρχικά, και οι δάσκαλοι». Τα ίδια λέει στο ίδιο έντυπο κι ο Απόστολος Μαγγανάρης, ο δημιουργός της Μάσκας: «Η αντίδραση των λογίων και της επίσημης κριτικής στα περιοδικά αυτά δεν ήταν καλή. Και να σας πω, ακόμη και ιδεολογικά. Πολλές φορές έφτασε διαφημίσεις της Μάσκας να μην τις δημοσιεύει ο Ριζοσπάστης και η Αυγή λέγοντας ότι οι ήρωες, επειδή τα ονόματά τους τιμώνται, είναι αντίθετοι με τη σοσιαλιστική ιδεολογία». Βαθμιαία, η στάση της Αριστεράς άλλαξε, οι διανοούμενοί της άρχισαν να βλέπουν την αστυνομική λογοτεχνία θετικά. Τον Οκτώβριο του 1961 δημοσιευόταν σε συνέχειες στον φιλοκομμουνιστικό Ανεξάρτητο Τύπο (διευθυντές Ι.Α. Πουρνάρας - Κ.Μ. Κύρκος) το μυθιστόρημα του Ζορζ Σιμενόν Η γούνα της αγριόγατας. Το 1964, στο απογευματινό κομματικό όργανο της ΕΔΑ Δημοκρατική Αλλαγή (διευθυντής ο πρώην βουλευτής Γιάννης Ευαγγελίδης), δημοσιεύτηκε το μυθιστόρημα Ένα πτώμα στη βιβλιοθήκη της Άγκαθα Κρίστι. Σήμερα που η αστυνομική λογοτεχνία έχει πλέον αποενοχοποιηθεί, μπορούμε να ακούσουμε πλείστες φωνές που υποστηρίζουν τα ωφελήματά της. Ο εγκληματολόγος Γιάννης Πανούσης, σημερινός υπουργός Προστασίας του Πολίτη (και μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας), υπογραμμίζει: «Το αστυνομικό όχι μόνο δεν είναι 'ανήθικο' μυθιστόρημα αλλά συχνά μέσα από τον ρομαντικό, ιστορικό, ηθογραφικό, ψυχολογικό του χαρακτήρα χάνεται το noir στοιχείο και αναδύεται μια 'διδακτική διάπλαση' που διαμορφώνει ψυχές» (Γιάννης Πανούσης, Εγκληματικές επιστήμες και αστυνομικό μυθιστόρημα, εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, 2006). * Ο Φίλιππος Φιλίππου είναι συγγραφέας Εδώ το λινκ. Τα σχόλια με προσοχή, επειδή, λόγω του θέματος, μπορεί να παρεκτραπούμε.
  7. Τον Δεκέμβριο του 1953 ο Κ.Φιλιππίδης κυκλοφόρησε μια εβδομαδιαία σειρά περιπετειών με τίτλο «ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΣ». Η εικονογράφησή του στο εξώφυλλο και στις εσωτερικές σελίδες είχε γίνει από τον Βύρωνα Απτόσογλου (Βyron) Κεντρικός χαρακτήρας, ο γνωστός από το περιοδικό «ΜΑΣΚΑ», ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΣ σε αυτοτελείς ιστορίες γεμάτες δράση και περιπέτεια στις οποίες θριαμβεύει η φιλοπατρία, η εξυπνάδα , η παλικάρια και η αυτοθυσία. Οι ιστορίες διαδραματίζονται στην κατεχομένη Ελλάδα και στηρίζονται σε αληθινά , πραγματικά και αδιάσειστα γεγονότα που συνέβησαν κατά την διάρκεια της κατοχής!! Σύμφωνα με τον Χανό, η σειρά κυκλοφορούσε σε εβδομαδιαία βάση κάθε Τρίτη, και δημοσιεύθηκαν δώδεκα (12) τεύχη, τα οποία είναι ιδιαίτερα σπάνια στις μέρες μας. Η σειρά ωστόσο, συνεχίστηκε να δημοσιεύεται, μετονομαζόμενη σε «ΖΟΡΡΟ» για τουλάχιστον 5 τεύχη ακόμα, το κάθε ένα από τα οποία περιείχε μια περιπέτεια του ΖΟΡΡΟ και μια του ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΥ. Όπως και σε όλες τις ανάλογες εκδόσεις της εποχής, στο οπισθόφυλλο δημοσιευόταν μία σειρά κόμικς. ΛΙΣΤΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟΣ ΜΠΟΝΑΜΑΣ ΟΙ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΟΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΦΩΤΙΑ ΑΠ΄ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΟ ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΤΩΝ ΒΕΔΟΥΪΝΩΝ Ο ΜΑΥΡΟΣ ΣΑΤΑΝΑΣ ΝΥΧΤΑ ΤΡΟΜΟΥ ΕΚΔΙΚΗΤΗΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΣΕΛΑΣ ΤΟ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΝΙΚΗ ΑΠ’ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ Στο τεύχος 12 προαναγγέλεται η μετονομασία του περιοδικού σε Ζορό και η ταυτόχρονη δημοσίευση ιστοιών του Πιτσιρίκου με τον Ζορό Παραθέτω και μια διαφημιστική επιστολή που κυκλοφόρησε ο Ηλ.Μπακόπουλος για να αναγγείλει την έκδοση του περιοδικού. Τα εξώφυλλα είναι από τόμο ιδιωτικής βιβλιοδεσίας και ως εκ τούτου η ποιότητα των σκαναρισμάτων κακή. Όμως, τα ανεβάζω έως ότου να βρεθούν σε καλύτερη ποιότητα λόγω της σπανιότητας του περιοδικού.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.