Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Ενατη Διάσταση'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 64 results

  1. «Μα πού βρίσκετε όλες αυτές τις ιδέες;» «Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας;» «Ποιοι είναι οι καλλιτέχνες που σας έχουν επηρεάσει;» Στο «Song Stories», έξι συν ένας Έλληνες δημιουργοί κόμικς αφηγούνται την ιστορία που κρύβεται πίσω από ισάριθμα γνωστά τραγούδια της σύγχρονης ελληνικής μουσικής. «Η ιστορία της μουσικής είναι ένας ωκεανός ο οποίος εμπεριέχει μικρότερες θάλασσες, πελάγη και νησιά. Η πλήρης εξερεύνησή της είναι κάτι το σχεδόν αδύνατο, αλλά το ενδιαφέρον είναι πάντα το ταξίδι (από το “Τα άξια είδα”). Ένα τέτοιο ταξίδι λοιπόν είναι και τα “Song Stories”. Είναι μικρά μουσικά νησάκια, κάποια πιο δημοφιλή και άλλα λιγότερο, που κρύβουν μικρές ιστορίες. Ιστορίες με τη λυρική ματιά του δημιουργού τους. Ιστορίες για την ίδια την Ιστορία, για μικρά προσωπικά βιώματα και για ανθρώπους που μόνο λιγοστοί στίχοι και μερικές νότες νοιάστηκαν. Είναι σαν μουσική εξόρυξη στις ψυχές των ίδιων των μουσικών αλλά και για τους ανθρώπους για τους οποίους μιλούν αυτά τα τραγούδια». Με αυτά τα λόγια προλογίζει ο Jacek H. Maniakowski το «Song Stories» (εκδόσεις: Ένατη Διάσταση σε συνεργασία με το Street Mode Festival της Θεσσαλονίκης), ένα βιβλίο που μεταφέρει σε κόμικς την ιστορία που κρύβεται πίσω από έξι γνωστά τραγούδια επιτυχημένων καλλιτεχνών και σπουδαίων συγκροτημάτων της σύγχρονης ροκ, μέταλ, χιπ χοπ και ραπ ελληνικής σκηνής. Έφη Θεοδωροπούλου, «Το Νερό που Κυλάει» (Παύλος Παυλίδης) Τις συνεντεύξεις των μουσικών και τη σεναριακή διασκευή υπογράφει ο αρθρογράφος και μουσικός παραγωγός Jacek Maniakowski, ενώ την έκδοση προλογίζει ο Σταύρος Κιουτσιούκης με ένα εγκιβωτισμένο στην αφήγηση κόμικς που περιγράφει τη γέννηση της ιδέας πίσω από το βιβλίο, που με τη σειρά του περιγράφει τη γέννηση των ιδεών που κρύβονται πίσω από τα τραγούδια. Η Έφη Θεοδωροπούλου αναλαμβάνει «Το Νερό που Κυλάει» του Παύλου Παυλίδη, ο Άρης Λάμπος το «Non Serviam» των Rotting Christ, ο Κλήμης Κεραμιτσόπουλος το «Just a Burn» των Nightstalker, ο Γιώργος Καμπάδαης το «Σουρεάλ» του 12ου Πίθηκου, η Σοφία Σπυρλιάδου το «Δίπλα Μαξιλάρι» των Στίχοιμα και ο Νικόλας Στεφαδούρος τα «Μέγαρα» των Social Waste, όλα τους τραγούδια δημοφιλή και γνωστά. Νικόλας Στεφαδούρος, «Τα Μέγαρα» (Social Waste) Είναι αυτονόητο ότι η ανάγνωση όλων των κόμικς του «Song Stories» γίνεται διπλά απολαυστική αν συνοδεύεται από την ταυτόχρονη ακρόαση των τραγουδιών. Στο ίδιο το βιβλίο, έτσι κι αλλιώς, δημοσιεύονται οι στίχοι και θα ήταν πλεονασμός να μεταφέρεται δραματοποιημένο και αποδοσμένο σε κόμικς το τραγούδι. Η δευτερογενής ιδέα να μεταφερθεί σε κόμικς η σύλληψη της πρωτογενούς ιδέας που οδήγησε στη γέννηση του τραγουδιού αποτελεί όμως μια πραγματικά πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα πρόταση, που υλοποιείται ιδανικά από το σύνολο των δημιουργών κόμικς. Γιατί η έμπνευση και η πορεία προς την τελική μορφή που έχει ένα τραγούδι είναι μια συναρπαστική προσωπική διαδρομή που δύσκολα μοιράζεται όποιος την κάνει. Συνήθως μένει άγνωστη, ερμητικά κλεισμένη στον κόσμο του και τις αναμνήσεις του. Όταν όμως γίνεται κτήμα των μουσικών του φίλων και μάλιστα με τη διαμεσολάβηση της τέχνης των κόμικς, η σχέση που εγκαθιδρύεται μεταξύ καλλιτέχνη και αποδέκτη γίνεται ακόμα πιο βαθιά, πιο ουσιαστική, πιο ειλικρινής. Και το σχετικό link...
  2. Στην εποχή τής «κανονικότητας», τα webcomics ήταν για την Αλέξια Οθωναίου μέρος της δουλειάς της. Το Διαδίκτυο εξαπλωνόταν κάνοντας τις εκδόσεις να φαίνονται ακριβότερες και εκείνη, υπεύθυνη για «χάρτινα» άλμπουμ όπως «Τσακισμένη Αυγή» (εκδ. Jemma Press), έβλεπε τα online στριπάκια της ως συμπλήρωμα της δημιουργικότητας και του εισοδήματός της. Κάποια από αυτά, όπως οι «Ιστορίες που κρύβονταν σε προφανή μέρη» ξεκίνησαν να αναρτώνται στην πλατφόρμα socomic.gr με τόση επιτυχία, που έφτασαν και στο τυπογραφείο. Σήμερα, οι συνεργασίες της δεν έχουν μειωθεί. Ειδικά οι ψηφιακές όμως, έχουν αποκτήσει μία ακόμα διάσταση: «Ο κόσμος μένει στο σπίτι, έχοντας ανάγκη και για επικοινωνία, για τέχνη», λέει. «Τα διαδικτυακά κόμικς, με τον αφηγηματικό τους χαρακτήρα, λειτουργούν και ως μια παρηγοριά». Ένα σχέδιο της Αλέξιας Οθωναίου για τον κορωνοϊό, όπως αναρτήθηκε στο socomic.gr Η ιστορία τους ξεκινά από τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Η σειρά «Witches and Stiches» του Αμερικανού Ερικ Μιλίκιν ήταν ίσως η πρώτη που δημοσιεύθηκε ψηφιακά. Με την έλευση του world wide web αρκετοί άρχισαν να σχεδιάζουν κόμικς αποκλειστικά για τις οθόνες των υπολογιστών, ενώ οι μεγάλοι παίκτες, όπως η Marvel και η DC ενίσχυσαν το ψηφιακό κομμάτι τους από τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Στην Ελλάδα η πλατφόρμα socomic.gr διαθέτει ένα αρχείο με στριπάκια που φτάνει ως τον Σεπτέμβριο του 2011. Εδώ μπορεί κανείς να βρει την αφρόκρεμα της ελληνικής σκηνής: ο Μιχάλης Διαλυνάς, ο Ηλίας Κυριαζής, ο Pan Pan, ο Tas Mar, η Δήμητρα Αδαμοπούλου και άλλοι που αδικούμε, έχουν ανεβασμένα αρκετά έργα τους – αρκετά για να διαβαστούν σε δύο πανδημίες. Ένας από αυτούς είναι και ο Αντώνης Βαβαγιάννης, υπεύθυνος για τα περίφημα «Κουραφέλκυθρα»: είναι η δική του σειρά που ξεκίνησε από το socomic.gr, εκδόθηκε σε χαρτί από την Jemma και πλέον δημοσιεύεται από το luben.tv. «Ένας κομίστας είναι συνηθισμένος να δουλεύει από το σπίτι», λέει ο Αντώνης Βαβαγιάννης. «Ίσως τώρα είναι ευκαιρία να σχεδιάσεις περισσότερο, ενώ την ίδια στιγμή δεν μπορείς, σαν δημιουργός, να ζεις σε ένα συννεφάκι. Υπάρχει λοιπόν μια μικρή αλλαγή στη θεματολογία. Ανέβασα ένα στριπάκι που δεν εντάσσεται στα “Κουραφέλκυθρα”, αλλά δεν μπορούσα να μη σχολιάσω όσα συμβαίνουν. Όσοι έχουμε ως μέρος της δουλειάς μας το χιούμορ, το χρησιμοποιούμε για να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και τα σχόλια του κόσμου που σε ευχαριστεί γιατί του φτιάχνεις τη διάθεση». Έκτακτο επεισόδιο από τα «Κουραφέλκυθρα» του Αντώνη Βαβαγιάννη, που δημοσιεύθηκε στο luben.tv Ο Σταύρος Κιουτσούκης, γνωστός για τα «Yellow Boy» και «Ο δεξιοτέχνης» (Ένατη Διάσταση), προτιμάει να αναρτά τα «ορφανά» σκίτσα του στα προσωπικά του κοινωνικά δίκτυα. Η θεματολογία του δεν έχει αλλάξει τόσο, όσο έχει βρει ένα «όχημα» στη συνθήκη της απομόνωσης, την οποία προσπαθεί να αντιμετωπίζει με αισιοδοξία. «Ναι, έχω παρατηρήσει μια μικρή αύξηση της επισκεψιμότητας», λέει, «ενώ αρκετοί αναγνώστες σε απομόνωση εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους. Οι δημιουργοί βέβαια περιμέναμε την άνοιξη και τα δύο μεγάλα φεστιβάλ του χώρου που αναβλήθηκαν». Το ένα ήταν το Comic Con της Θεσσαλονίκης και το άλλο το Comicdom της Αθήνας. Το δεύτερο ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιηθεί μεταξύ 4-6 Σεπτεμβρίου. Η ομάδα του, σύμφωνα με τη Λήδα Τσενέ, προσπαθεί να διατηρήσει ενεργό το ενδιαφέρον του κοινού, με πρωτοβουλίες όπως το Digital Artists Alley που καλεί τους δημιουργούς να προβάλουν ηλεκτρονικά τη δουλειά τους, την ενημέρωση για τη δυνατότητα ηλεκτρονικών παραγγελιών που προσφέρουν τα καταστήματα κόμικς ή τις δραστηριότητες για παιδιά μέσω της Athens Comics Library. Ένα καρέ για την ανάγνωση κόμικς σε περίοδο απομόνωσης, από τα social media του Σταύρου Κιουτσούκη «Η ανθρωπογεωγραφία του κοινού των κόμικς αλλάζει», παρατηρεί η Λήδα Τσενέ, «με τον κόσμο που είναι εξοικειωμένος με την ψηφιακή ανάγνωση να αυξάνεται». Η Αλέξια Οθωναίου προσθέτει μια άλλη πτυχή: «Είναι όπως και με την τηλεργασία», λέει. «Σημασία έχει και η κοινότητα, το δίκτυο των ανθρώπων. Όταν ο κόσμος μένει σπίτι μόνος παρακολουθώντας τέχνη, εντείνεται και μια εξατομίκευση που δεν είναι ωφέλιμη. Αγαπώ τα webcomics, αλλά ας μη μείνουμε μόνο σε αυτό». Και το σχετικό link...
  3. Τα τροχαία ατυχήματα προκαλούν τραυματισμούς, αναπηρίες, θανάτους, διαλυμένες ζωές. Τα περισσότερα θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί αν οι οδηγοί τηρούσαν ορισμένες βασικές αρχές συμπεριφοράς. Ένα μικρό αλλά χρήσιμο βιβλίο μάς τις υπενθυμίζει. «Με λένε Δημήτρη Αντωνίου και ήμουν ένας από εσάς. Καθόμουν στην τάξη κάπου ανάμεσά σας. Στο διάλειμμα, όποιος με έψαχνε, θα με έβρισκε κάπου στο προαύλιο να τρέχω και να γελάω. Σήμερα βρίσκομαι σε αναπηρικό αμαξίδιο. Πριν πολλά χρόνια, ένας οδηγός αποφάσισε να πατήσει γκάζι και να τρέξει γρήγορα με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και να ανέβει στο πεζοδρόμιο. Εκεί βρισκόμουν εγώ με δυο φίλους μου. Γυρνούσα από το σχολείο. Το αυτοκίνητο έπεσε πάνω μου και με χτύπησε. »Σήμερα δεν αισθάνομαι και δεν μπορώ να κουνήσω το μεγαλύτερο μέρος του σώματός μου. Το ένα μου χέρι όμως λειτουργεί ακόμη. Με αυτό σας γράφω αυτές τις λέξεις και με το χέρι κατάφερα να γράψω το κόμικς που θα διαβάσετε. Και χαίρομαι πολύ για αυτό! Χαίρομαι που παρά τα προβλήματά μου μπορώ να σας δείξω μέσα από αυτό το κόμικς πόσο σημαντικό είναι να ξέρουμε τους κινδύνους που κρύβουν οι δρόμοι. Γιατί εσείς είστε αυτοί που μπορείτε να σταματήσετε τα τροχαία ατυχήματα. Με τον τρόπο που σήμερα κυκλοφορείτε σαν πεζοί και με τον τρόπο που στο μέλλον θα συμπεριφέρεστε σαν οδηγοί. »Ξεκινάμε λοιπόν από τους εαυτούς μας και καταλήγουμε σε γονείς και φίλους. Ας ενώσουμε λοιπόν όλοι μαζί τις δυνάμεις μας, σε συνεργασία με τους φίλους μας τους τροχονόμους, για να σταματήσουμε τα τροχαία ατυχήματα. Για να μη νιώσει κανείς άλλος τον δικό μου πόνο, το μαρτύριο των γονιών μου και τη λύπη των φίλων μου… Σας ευχαριστώ που θα προσπαθήσετε…». Με αυτά τα λόγια προλογίζει ο Δημήτρης Αντωνίου το βιβλίο του «Λέμε STOP στην Οδική Ανασφάλεια», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ένατη Διάσταση σε σχέδια του Παναγιώτη Γιάκα και υπό την επιμέλεια της Διεύθυνσης Τροχαίας Θεσσαλονίκης. Το βιβλίο διατίθεται δωρεάν και απευθύνεται σε όλους αλλά κυρίως σε ανήλικους, που από τη μια ως πιο ευάλωτοι πρέπει να προσέχουν ανά πάσα στιγμή τη συμπεριφορά των ενήλικων οδηγών, και από την άλλη πρέπει να διαμορφώσουν ένα υγιές σύστημα αξιών και συμπεριφορών που θα εφαρμόσουν στο μέλλον όταν γίνουν και οι ίδιοι οδηγοί. Όπως αναφέρει η έκδοση στο οπισθόφυλλό της: «Καθημερινά απερίσκεπτοι οδηγοί προκαλούν τροχαία ατυχήματα καταστρέφοντας τις δικές τους ζωές αλλά και των υπολοίπων». Στα δύο μέρη της μικρής αλλά συμπυκνωμένης ιστορίας αναφέρονται όλα όσα μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρά τροχαία ατυχήματα: αλκοόλ, υπερβολική ταχύτητα, αγνόηση σηματοδοτών, χρήση κινητών κ.ά. Στη χώρα μας που κατέχει πολλά αρνητικά ρεκόρ γύρω από τα τροχαία ατυχήματα, μία από τις αναγκαίες δράσεις για τη μακροπρόθεσμη λύση του προβλήματος και της πειθάρχησης των οδηγών στον ΚΟΚ είναι η εκπαίδευση των νέων. Η όμορφη, χιουμοριστική και συγκινητική ιστορία κόμικς των Δημήτρη Αντωνίου και Παναγιώτη Γιάκα, κινείται προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση της εκπαίδευσης και της ευαισθητοποίησης των νέων για να ελαττωθούν τα τροχαία ατυχήματα και να αποτραπούν τα χειρότερα από αυτά. Και το σχετικό link...
  4. Τον Απρίλιο του 2019 και στα πλαίσια του 14ου Comicdom Con, ο Σταύρος Κιουτσιούκης μάς παρουσιάζει ακόμα ένα πονηρό άλμπουμ, με τίτλο "Το μεγάλο μπανιστήρι". Πρωταγωνιστές είναι οι καθιερωμένοι πλέον χαρακτήρες του, που βρίσκονται στην κρίσιμη περίοδο της εφηβείας κι εξερευνούν το σώμα τους, προσπαθώντας παράλληλα να πραγματοποιήσουν τις διάφορες ερωτικές τους φαντασιώσεις. Ακολουθούν δύο εσωτερικές σελίδες, οι οποίες είναι ακατάλληλες για ενηλίκους. Δεν έχω κρύψει ότι μου αρέσει αυτού του είδους η θεματολογία από το πενάκι του συγκεκριμένου δημιουργού. Έτσι κι εδώ έμεινα ικανοποιημένος. Προσωπικά με αναζωογονεί αυτό το kinky στοιχείο και το αίσθημα ενοχής που μου προκαλεί. Σεναριακά, εκτός από σκηνές ηδονής, υπήρχε υπόθεση και βρήκα ευφυές το άνοιγμα και το κλείσιμο της πλοκής. Εννοείται βέβαια ότι δεν θα πρέπει να αναζητήσετε κάτι βαθυστόχαστο στις σελίδες του. Όσον αφορά το σχέδιο, κι αυτό φώναζε από μακριά το όνομα του δημιουργού, καθώς είχε την δική του σφραγίδα. Το βρήκα αρκετά καρτουνίστικο, ενώ δεν γίνονταν περικοπές στις επίμαχες και πονηρές σκηνές. Αυτό το γεγονός καθιστά το κόμικ κατάλληλο για άτομα άνω των 18 ετών (και στο σώμα και στο πνεύμα). Το χρώμα ήταν ελαφρύ κι ανοιχτό κι έκανε την ανάγνωση ακόμα πιο άνετη. Η έκδοση είναι πολύ προσεγμένη. Η κόλληση στην ράχη νομίζω ότι κάνει το κόμικ ανθεκτικό στις συνεχείς αναγνώσεις. Το χαρτί είναι παχύ ματ και η εκτύπωση των καρέ (και ιδιαιτέρως των χρωμάτων) επάνω του ήταν πολύ καλή. Από έξτρα υλικό εντοπίζουμε μόνο ένα εισαγωγικό σημείωμα από τον κωμικό-ραδιοφωνικό παραγωγό Αλέξανδρο Χαριζάνη, το οποίο είναι εξαιρετικά χιουμοριστικό. Τουλάχιστον εύχομαι να είναι, διότι σε διαφορετική περίπτωση προβλέπω να τον κυνηγάει ο Κιουτσιούκης με καραμπίνα.
  5. Η σύνοψη του εκδότη. Η Λάνα σώζει τον Λουμ, και μαζί προσπαθούν να ανακτήσουν ένα πετράδι, περνόντας διάφορες δοκιμασίες σε τόπους γεμάτους κίνδυνο και μυστικισμό. Συνέχεια της εξιστόρησης των περιπετειών της Λάνας (πατήστε την ετικέτα/tag για προηγούμενες εκδόσεις), του θηλυκού Κόναν, και συνέχεια της αναπολογητικής προσπάθειας αντιγραφής του ύφους του Savage Sword of Conan από την Δημήτρη Λαγό, αυτή την φορά σε φορμά που είναι εφάμιλλο με την θρυλική πρώτη μορφή του περιοδικού. Η αλήθεια είναι πως ο Λαγός γίνεται όλο και καλύτερος σε αυτό που κάνει, με αποτέλεσμα να είναι ένα συμπαθητικό ανάγνωσμα, αλλά η συνεχή προσπάθεια αντιγραφής του τρόπου γραφής του Χάουαρντ (και του Ρόι Τόμας που διασκεύαζε τις ιστορίες για τα κόμικς), η χρήση όλο και πιο πολλών τεχνασμάτων ανατροπής της ιστορίας, συγκεκριμένων plot points, και του noble savage ύφους που πετάγεται σε νεκρά σημεία της ιστορίας για να προσδώσει συμπάθεια για την χαρακτήρα, που συναντάμε γενικά στην ηρωική φαντασία της εποχής εκείνης, καθώς και το σχέδιο που συνεχίζει να θυμίζει demo tape metal συγκροτήματος της δεκαετίας του '80, συνεχίζει να δίνει ένα άνισο αποτέλεσμα. Κάτι στο στυλ του "θα μπορούσε να είναι το επόμενο Κόναν, αλλά δεν είναι και δεν πρόκειται να γίνει" ή "θα μπορούσε να γίνει το επόμενο Κόναν, αλλά άργησε 30 χρόνια και φτιάχτηκε σε λάθος ήπειρο". Δεν θα με χάλαγε να διαβάσω και άλλη ιστορία με τις περιπέτειες της Λάνας όμως, όσο αυστηρός και ας ακούγομαι στις προηγούμενες γραμμές. Απλά, θα περιμένω πάντα την υπέρβαση. 2 σελίδες δείγμα.
  6. Απρίλιο του 2015 κυκλοφορεί αυτό το ωραίο τεύχος από την "Ένατη Διάσταση", σε μικρό μέγεθος, ασπρόμαυρο με 36 συνολικά σελίδες. Στο σενάριο ο Θεόδωρος Παπαδόπουλος, ο καλός μας xepetas του φόρουμ, στο ντεμπούτο του και στο σχέδιο ο Θεσσαλονικιός Φώτης Παπαστεφάνου. Το κόμικ αφηγείται την ιστορία μιας ομάδας προσφύγων από τον Πόντο το 1923, και την πορεία τους μέσα στο καράβι προς την Ελλάδα και τη νέα ζωή που τους περιμένει εκεί. Θέλω να σταθώ στο σενάριο αφού ο Θόδωρος έχει κάνει πολύ καλή δουλειά - φαίνεται ότι έχει διαβάσει χιλιάδες κόμικς - και η αφήγηση, το στήσιμο των καρέ, ο συνδιασμός των περιγραφών σε τρίτο πρόσωπο με τις ομιλίες στα μπαλονάκια, κυλούν όλα με φυσικό και ευχάριστο τρόπο. Στο σχέδιο, ο Φώτης ακολουθεί το γνωστό προσωπικό του στυλ, σχεδιάζοντας ασπρόμαυρα με γκρίζες σκιές με ακουαρέλα (υποθέτω).
  7. Μια ιδιαίτερη έκδοση, για καλό σκοπό. Σε αυτό το άλμπουμ, 16 γνωστοί σεφ μοιράζονται τις συνταγές τους και ο Κιουτσιούκης τις παρουσιάζει με τη μορφή κόμικς. Όλα τα έσοδα των δημιουργών από την πώληση του άλμπουμ θα δοθούν για την κάλυψη των αναγκών του Οργανισμού των Παιδικών Χωριών SOS. Συμμετέχουν με συνταγές τους οι σεφ: Ηλίας Μαμαλάκης, Ιάκωβός Απέργης, Στέλιος Παρλιάρος, Διονύσης Αλέρτας, Κωνσταντίνος Κωβαίος, Αλέξανδρος Παπανδρέου, Φίλιππος Μπαντής, Ρήγας Ρηγόπουλος, Νίκος Γαϊτάνος , Βασίλης Τσίογκας, Αλέξανδρος Τσιοτίνης, Παύλος Σάφτης, Αντώνης Κουρκούτας, Κώστας Αραμπατζής, Vital Hyka και Μάνος Δημητρούλης. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε στο xortastemetinpsixisas.gr
  8. GeoTrou

    Ο ΚΗΠΟΣ

    Ένας βαρύς χειμώνας δίχως τέλος έχει πέσει σε όλο τον κόσμο. Η πείνα μαυρίζει τις καρδιές και τις ψυχές των ανθρώπων. Όμως η Κάλλια, παρέα με τον λευκό της κούνελο, παίρνει τη γενναία απόφαση να ταξιδέψει ως τον Ναό του Καζού, όπου ίσως βρει τη λύση και μπορέσει να φέρει την άνοιξη πίσω... Όπως καταλαβαίνετε, πρόκειται για ένα fantasy κόμικ. Σεναριογράφος και σχεδιαστής είναι ο Γιώργος Καμπάδαης, τον οποίο βλέπουμε για πρώτη φορά να δημιουργεί ένα κόμικ «μεγάλου μήκους» για την ελληνική αγορά. Ο Κήπος κυκλοφόρησε στο Comicdom Con 2019 από τις εκδόσεις Ένατη Διάσταση, σ' έναν απλό αλλά καλαίσθητο τόμο, με πρόλογο από τον (συν)εκδότη Πάνο Κρητικό. Το οπισθόφυλλο χαρακτηρίζει το κόμικ ως παραμύθι. Αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι, γιατί πολύ εύκολα μπορεί να περάσει κανείς από την απλότητα στην απλοϊκότητα. Εδώ, δυστυχώς, η πλοκή και οι διάλογοι φτάνουν σε αυτό το σημείο. Πράγμα που προσωπικά βρήκα κάπως απογοητευτικό, γιατί ο Καμπάδαης έχει μπόλικη φαντασία (αν και όχι οργιάζουσα) και κυρίως καταπληκτικό artwork. Το στήσιμο των καρέ και το μινιμαλιστικό του σχέδιο σε συνδυασμό με τα πανέμορφα χρώματα ήταν οι βασικοί λόγοι που με έκαναν να το αγοράσω και, εν τέλει, το βασικότερο προτέρημα του κόμικ. Θεωρώ ότι αν είχε δώσει περισσότερη προσοχή στο κομμάτι του σεναρίου, ο Καμπάδαης θα μπορούσε, ακόμη και σε 64 σελίδες, να δημιουργήσει κάτι πολύ ανώτερο, κάτι πιο διασκεδαστικό και τελικά ένα αξιομνημόνευτο graphic novel. Υ.Γ.: Κάποιες λεπτομέρειες στο εξώφυλλο δεν φαίνονται στη σάρωση που έκανα. Αν τυχόν κάποιος άλλος μπορέσει να το σκανάρει καλύτερα, έχει το ελεύθερο...
  9. Η συνεργασία του Κιουτσιούκη με την Ένατη Διάσταση συνεχίζεται, με την δημοσίευση του Yorick, που περιέχει στριπάκια που είχε αναρτήσει σταδιακά στην ιστοσελίδα του ως webcomic ο δημιουργός στις αρχές του 2018. Ο υπότιτλος είναι πιστός σε αυτά που τάζει. Όντως είναι μέτρια δουλειά σε σύγκριση με άλλα άλμπουμ του Κιουτσιούκη, αλλά δεν περνάς και άσχημα. Ευχαριστούμε τον @nikos99 για την παραχώρηση του αντίτυπου του για τις ανάγκες της παρουσίασης.
  10. Melandros

    YELLOW BOY

    Οι Θλιβερές Περιπέτειες του Yellow Boy δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στην εβδομαδιαία πολιτιστική επιθεώρηση Εξώστης της Θεσσαλονίκης, το χρονικό διάστημα 2004-2005... Black Humor με πρωταγωνιστή ενα παιδί (τον Yellow Boy) με μια ανίατη αρρώστεια και με γιατρούς, φίλους, συμμαθητές ακόμα και με τον ίδιο τον χάρο να κάνουν πλάκες μαζί του και να βγάζουν γέλιο απο θλιβερές - μαυρες καταστάσεις... Έξυπνα stripακια απο τον πολύ καλό και ταλαντούχο Σταύρο Κιουτσιούκη... Πρόσφατα κυκλοφόρησε το δεύτερο αλμπουμάκι της ίδιας σειράς, Οι Ακόμη πιο Θλιβερές Περιπέτειες του Yellow Boy... Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους ramirez, AndreaD & The_Sandman. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη --- Το μέλος AndreasD πρόσθεσε ΕΔΩ: Τον Δεκέμβριο του 2009 κυκλοφορεί απο την ΕΝΑΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ και τον Σταύρο Κιουτσιούκη και το 3ο μέρος του Yellow Boy. Αυτή τη φορά ο ήρωάς μας είναι καλύτερα, έχει βγει από το νοσοκομείο και έχει επιστρέψει στο σχολείο, αλλά όχι για πολύ.
  11. Ο Σταύρος Κιουτσιούκης αφήνει για λίγο τις τσοντίτσες και δημιουργεί μια ιστορία ζόμπι και ερωτικού πάθους … πάντα βέβαια με χιούμορ! Όπως μας πληροφορεί ο Πάνος Κρητικός στην εισαγωγή, ο Κιουτσιούκης αποφάσισε να δημιουργήσει ένα κόμικ χωρίς προκαθορισμένο σενάριο, βασισμένος στην έμπνευση της στιγμής. Δίκοπο μαχαίρι κάτι τέτοια, αλλά για το δικό μου γούστο, πάντα ενδιαφέροντα. Οι νεκροί σηκώνονται από τους τάφους τους και οι νεκροθάφτες τραβάνε τα μαλλιά τους, καθώς χάνουν όλο και περισσότερους πελάτες. Ο Τέυλορ Μουν (που κατά σατανική σύμπτωση μοιάζει τρομερά με τον Κιουτσιούκη) και ο Κλιφ (αυτός δεν ξέρω αν μοιάζει με κάποιον), ιδιοκτήτες γραφείου τελετών, αποφασίζουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με δυναμικό τρόπο… Έξυπνο κόμικ. Στο μεγαλύτερο μέρος του, ο Κιουτσιούκης κρατάει μια φόρμα 3x4 καρέ, προσπαθώντας να πειραματιστεί. Η αλήθεια είναι ότι η προσπάθεια αυθορμητισμού χτυπάει άσχημα σε αρκετά σημεία, όσον αφορά την ποιότητα του χιούμορ. Αλλά συνολικά το ευχαριστήθηκα, γέλασα δυνατά και μου άφησε ένα χαμόγελο για αρκετή ώρα μετά. Για κλείσιμο μια παράκληση-κραυγή αγωνίας προς κάθε Έλληνα δημιουργό, ιδιαίτερα χιουμοριστικό: το έχετε, damn it, ξεφύγετε από τις σύντομες ιστορίες, δώστε κάτι πιο μεγάλο!
  12. x for xepeta

    THE 3ISTERS

    Μια συμπαθέστατη δουλειά της Έφης Θεοδωροπούλου από την 9η Διάσταση. Δικό της και το ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΗ ΟΥΡΑ, (σε σενάριο του Σταύρου Κιουτσιούκη) ένα κόμικ που άρεσε και σχολιάστηκε και αρκετά θα έλεγα. Όπως είπα αρκετά συμπαθητικό, με καθαρά μετεφηβικές και βάλε γυναικείες ανησυχίες. Η γραμματοσειρά ξεχωρίζει με το σήμα της Αφροδίτης ως Ωμέγα. Παραθέτω κάποιες σελίδες που τις βρήκα έξυπνες. Έχει και κάποιες τέτοιες: Σελίδα στο Socomic εδώ.
  13. Όπως έχω ξαναγραψει καπου μες στο τζηση, δεν έχω διαβασει κόμικ του Κιουτσιούκη που να μη μ αρεσει. Και συνεχίζει να ισχύει Πολύ διαφορετική η Τσαλακωμένη ουρά απο τα υπόλοιπα κόμικς του, αλλά εξίσου φρεσκο κι όμορφο το αποτέλεσμα, σχεδιασμένο απο την Εφη Θεοδωροπούλου 'Ενα καλοκαιρινό ελληνικό παραμύθι, με αλεπούδες, ταξίδια στο χρόνο, χιουμοριστικές νότες και σουρρεαλιστική ματιά Στην αρχή με ξένισε λίγο το σχέδιο αλλά στη συνέχεια το βρήκα πολύ ταιριαστό για τη συγκεκριμένη ιστορια Φυσικά και προτεινεται! (φωτο των δημιουργων, κρυμμενων πισω απ την τσαλακωμενη ουρα, που αλιευθηκε απ το φβ) Αφιερώματα στον Σταύρο Κιουτσιούκη και την Έφη Θεοδωροπούλου
  14. Πρώτη Κυκλοφορία: 11-04-2009 (στην Comicdomcon 2009) Τιμή: 4,5€ Υπάρχουν 2 θεματικοί άξονες στις ιστορίες με ιππότες: 1) Άνθρωποι με ιδανικά, υπηρετούν και προασπίζουν την δικαιοσύνη ή/και κάποια ιδεώδη (συνήθως θρησκευτικά). Παράρτημα αυτού της θεματικής μπορουν να θεωρηθούν και τα ρομάντζα με δεσποσύνες (και διάφορα δρακάκια ως guest star). 2) Το ρεαλιστικό υπόβαθρο, με τα αιματοκυλίσματα, την λογική του παραλόγου, και τις μηχανορραφίες. ... και κάποια αποφράδα μέρα ήρθαν οι Ιππότες της ελεεινής τραπέζης και αλλάξανε τα φώτα στην όλη κατηγορία! ... και μια άλλη αποφράδα μέρα, βγήκε ένα Ελληνικό κόμικ αντάξιο... της ελεεινής τραπέζης φυσικά! Οι Ιππότες είναι ένα απολαυστικό αλμπουμάκι για την σαλεμένη πλευρά των Ιπποτών και του σκηνικού που τους περικλείει... με ολίγους τόόόόσο δα μικρούς αναχρονισμούς. Δεν είναι σίγουρο πως θα σας κερδίσει από τις πρώτες αράδες, αλλά σίγουρα θα σας κερδίσει. Προσωπικά, το διάβασα στην επιστροφή με το τραίνο από την δεύτερη μέρα της comicdomcon 2009, και κατέληξα να γελάω σαν χάνος μόνος μου. Όχι δεν μπήκα στον κόπο να δω αντιδράσεις από τους συνεπιβάτες. Δεν με ενδιάφερε. Μέρος του υλικού έχει πρωτοκυκλοφορήσει στα Happy Revolver & Με Το Ζόρι. Οι δημιουργοί δεν θεωρούν τον τίτλο αντιπροσωπευτικό του περιεχόμενου, αλλά μιας και τους άρεσε ως κωδικό όνομα, τον κράτησαν. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη
  15. Τα πρωτότυπα έργα διαφόρων δημιουργών που εκτέθηκαν στην Έκθεση Αστροναύτες στα πλαίσια της 16ης Έκθεσης Κόμικς και Επιτραπέζιων Παιχνιδιών Comic’n Play 2017 που διοργανώθηκε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης από 10/11/2017 έως 12/11/2017. Περιέχονται 2σελιδα (ως επί το πλείστον) έργα των Sergo Badoian, Ceron, Decomposition Νάσια, Βρακοπούλου Στέλλα, Γέρκου Βασίλης, Ερμίδης Γιάννης, Orestix, Θεοδωρίδης Γιάννης, Θεοδώρογλου Άννα-Μαρία, Θεοδωροπούλου Έφη, Καζή Δήμητρα, Καμπασελέ Νίκος, Κάρελης Ορέστης, Τσαούσης Παναγιώτης, Κατσίκας Αλέξανδρος, Κατσιρμά Ζωή, Πευκιανάκη Άννα, Κιλελέλης Φώτης, Κιουτσιούκης Σταύρος, Κούντουρας Χρήστος, Κούτρας Γιώργος, Κυριακού Κωνσταντίνος, Λαγός Δημήτρης, Μαργαρίτης Βαγγέλης, Μούζου Ίριδα, Μπογιατζής Γιώργος, Μποστάκη-Μέλλιου Ιφιγένεια, Ντόλοκου Μαρία-Αθηνά, Οικονομίδου Ελένη, Πανταζης Δημήτρης, Παπαγιάγκου Αλέξανδρος, Παπαδοπούλου Φαίη, Παπανικολάου Χριστίνα, Πετρόπουλος Θανάσης, Πέτρου Θανάσης, Ζαφειριάδης Τάσος, Πουρπουτίδης Γιώργος, Στεργίου Στέλλα, Ταραμάς Δημήτρης, Τζανής Σάββας, Τζωρζοπούλου Λουκία, Φάκος Διονύσης, Χάρμπαλη Χριστίνα, Χριστόπουλος Γιάννης, Χριστούλιας Πέτρος, Τσακιρέλλης Γιώργος. Καμιά 90αριά σελίδες κόμικ, διάφορα συνοδευτικά (πρόλογοι, χαιρετισμοί, βιογραφικά, ιστορικό των προηγουμένων 15 εκθέσεων κ.ο.κ.) και καμπόσες διαφημίσεις στο τέλος. Ανθολογία από τόσους πολλούς που δεν έχει νόημα να παρατεθούν ενδεικτικές σελίδες Όλες με τον χ/ψ τρόπο έχουν να κάνουν με αστροναύτες
  16. Indian

    ΑΓΡΙΑΔΕΣ

    Ο Γιώργος Μελισσαρόπουλος (Meliss) αφήνει πίσω του τις διάσημες κατσαρίδες του και τους μπατίριδες Θεούς του Ολύμπου και μπαίνει σε ένα πολύ παράξενο δάσος,όπου βρίσκονται τα πιο καμμένα ζώα...! Η έκδοση έχει γυαλιστερό χαρτί κι όμορφα χρώματα που έχει επιμεληθεί ο/η Jesusgone...!Στην αρχή υπάρχει μία εισαγωγή από τον Πάνο Κρητικό...! Αντιγραφή από το οπισθόφυλλο...! Και λίγα λόγια από τον εκδότη...! Τέλος,να πούμε ότι ο εκδότης μας συνιστά προσοχή,μιας και περιέχεται ενήλικο περιεχόμενο...! Αφιέρωμα στον Γιώργο Μελισσαρόπουλο
  17. Το τεύχος αυτό περιλαμβάνει δύο ιστορίες Ηρωικής Φαντασίας. Στην πρώτη (και μεγαλύτερη) με τίτλο Νεκρά Όνειρα, η Λάνα (ένας θηλυκός Κόναν) φτάνει στην πόλη Καμανούρ, αναζητώντας τον πύργο του Μάγου Χοτλαξ και τον μυθικό θησαυρό του. Στη δεύτερη ιστορία με τίτλο "Η Πέτρα της Μινουρ", ο Ιντορ αναζητάει την θρυλική πόλη της Μινουρ και το πολύτιμο πετράδι που κρύβεται εκεί. Αντίστοιχης θεματολογίας κόμικ από τον ίδιο δημιουργό είναι το Αιώνιος Εχθρός. Δελτίο Τύπου έκδοσης Δημήτρης Λαγός
  18. "Κάποιοι παίζουν με κούκλες, κάποιοι παίζουν με ανθρώπους. Η Σάρλοτ παίζει με σπαθιά... Είναι κάποια υπερηρωίδα, μια ακόμη βλαμμένη, ή ένας άνθρωπος αυθεντικός; Όποια κι αν είναι η απάντηση, ας την ψάξει ο αναγνώστης για τον εαυτό του. Μόνο προσοχή: λερώνει... Η Σάρλοτ γ@#3! και δέρνει στ' αλήθεια και όχι για το kink." Αυτά αναφέρει το σημείωμα στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, και ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα. Ένα άκρως διασκεδαστικό κόμικ με πολύ καλή "ροή" στο σκίτσο, και με σενάριο που ίσως να μη γίνει αντιληπτό με την πρώτη αλλά υπάρχει. Έξοχη δουλειά από τον πολύ ταλαντούχο Χρήστο Σταμπουλή, με τις μικροεπιρροές από manga αλλά με ιδιαίτερο προσωπικό αποτέλεσμα. Έχει και love story για τις ευαίσθητες ψυχές του forum. Το κόμικ κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2007 από τις εκδόσεις Ένατη Διάσταση. 80 σελίδες, ασπρόμαυρο, μέγεθος ανάλογο με τα κλασσικά ΤΡΒ, μόνο 2 εκατοστά μικρότερο. Τιμή 8 ευρώ (που τα αξίζει). Ευχαριστούμε τον DJO για το οπισθόφυλλο. Αφιέρωμα στον Χρήστο Σταμπουλή --- Το μέλος AndreasD πρόσθεσε ΕΔΩ: Και μια πληροφορία βιβλιογραφικού ενδιαφέροντος. Απο τον Απρίλιο του 2011 η διανομή του κόμικ πέρασε απο την 9η Διάσταση στην In-k-Situ Comix. Πλέον όλα τα αντίτυπα φέρουν ένα αυτοκόλλητο της In-K-Situ στο εξώφυλλο κάτω δεξία στη θέση του "ΕΝΑΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ".
  19. Μεταξύ των κόμικς που έκαναν πρεμιέρα στο Comicdom Con 2010 ήταν το "Η Κόρη της Φοινικιάς" του Κωστή Τζωρτζακάκη (βλέπε Οι Ιππότες) από την Ένατη Διάσταση. Η ιστορία ξεκινάει στο νησί Χούλα-Χούπα, όπου οι κάτοικοί του λατρεύουν μια Φοινικιά. Μετά από μια σύντομη... σχέση με τον Κεραυνό θα γεννηθεί ένα κορίτσι, η Μαρί-Ζολί, η οποία είναι και η πρωταγωνίστριά μας. Δυστυχώς ο κακός Σαμάνος Παπαντάριος έχει διαφορετική άποψη από τους ιθαγενείς ως προς το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η μικρή. Στο τέλος της ιστορίας υπάρχουν και δύο bonus pin-ups, ένα από τον Βασίλη Γκογκτζίλα και ένα από τον Μιχάλη Διαλυνά. Την έκδοση προλογίζει ο Αβραάμ Κάουα. Τιμή 8 €.
  20. Ζώα μικρά και μεγάλα Συντάκτης: Γιάννης Κουκουλάς Τα πιο δημοφιλή βρεφικά παιχνίδια έχουν τη μορφή ζώων. Τα αρκουδάκια, τα σκυλάκια και τα άλλα χνουδωτά τετράποδα ταιριάζουν ιδανικά στις παιδικές αγκαλιές. Η ανάγκη για επαφή με τη ζωή των άλλων, έστω και με τα υποκατάστατά της, εγκαθιδρύεται στη ζωή μας από την πρώτη μέρα της. Και συνεχίζεται με παραβολές, μύθους και παραμύθια. Δύο νέα ελληνικά χιουμοριστικά κόμικς χρησιμοποιούν εύστοχα τις ζωώδεις συμπεριφορές, για να μιλήσουν για τις ανθρώπινες αδυναμίες Η ιστορία των κόμικς είναι γεμάτη από ζωάκια που πρωταγωνίστησαν σε περιπέτειες κάθε είδους. Από την αμφίφυλη (ή άφυλη Krazy Kat των αρχών του προηγούμενου αιώνα που φιλοσοφούσε περί των ανθρωπίνων σε ένα άχρονο Σύμπαν με τους δικούς του κανόνες μέχρι τις πάπιες, τα σκυλιά και τα ποντίκια του Disney που μόνο στην όψη θύμιζαν πλάσματα με ράμφη και ουρές και από τις αθώες περιπέτειες των funny animals των παιδικών κόμικς μέχρι τις πιο «ψαγμένες» ιστορίες του Walt Kelly («Pogo»), του Robert Crumb («Fritz the Cat») κ.ά. τα ζώα προσέφεραν στους δημιουργούς κόμικς την ευκαιρία να αναφέρονται στους ανθρώπους χωρίς να τους «κατονομάζουν», να τους σατιρίζουν χωρίς να τους «προσβάλλουν». Αυτή η πρακτική συνεχίζεται αδιάκοπα μέχρι σήμερα με όλο και πιο «ενήλικες» θεματολογίες, όλο και πιο αλληγορικές αναφορές. Συνήθως με χιούμορ που τις καθιστά ακόμη πιο προσιτές. Οι «Αγριάδες» του Γιώργου Μελισσαρόπουλου (εκδόσεις Ενατη Διάσταση) και οι «Μπάμπουρες της Στρογγυλής Τραπέζης» των Δημήτρη Σαββαΐδη, Σάββα Λαμπούδη και Μάνου Κοτσιφάκη (εκδόσεις Add Art) αποτελούν δύο τέτοιες περιπτώσεις με ζωόμορφους πρωταγωνιστές, που δανείζονται από τους ανθρώπους κάθε ατέλεια, κάθε μειονέκτημα, κάθε λάθος και πάθος. Και τα μεταφέρουν όλα στην γκροτέσκα εκδοχή τους. Ο Μελισσαρόπουλος, δημιουργός παλαιότερα της σειράς «Τέζα» με επίκεντρο τη ζωή των κατσαρίδων λίγο πριν από το δολοφονικό ψέκασμα με εντομοκτόνο, «επικεντρώνεται στο slapstick στοιχείο των παλιών καρτούν και στον βερμπαλισμό που προκύπτει από την προσπάθεια επεξήγησης απόλυτα σουρεαλιστικών καταστάσεων. Ποικίλοι επομένως εκπρόσωποι του ζωικού βασιλείου (και η Κοκκινοσκουφίτσα) εναλλάσσονται σ’ ένα αλλόκοτο «χοροθέατρο», με μοναδικό σημείο σύνδεσης τους καταιγιστικούς ρυθμούς και το «καμένο» χιούμορ και φυσικά την ένοχη απόλαυση που προκύπτει από την πλήρη απουσία κάποιου βαθύτερου νοήματος» επισημαίνει ο Πάνος Κρητικός προλογίζοντας την έκδοση. Στο πλαίσιο αυτού του «καμένου» χιούμορ ένας λαγός-πρεζάκι πουλάει ναρκωτικά σ’ ένα μανιακό πάντα, οι νυφίτσες λυμαίνονται τα κελιά των φυλακών, ο γάτος ερωτεύεται μια κροκοδειλίνα και η μουσάτη Κοκκινοσκουφίτσα παίρνει τη γενναία απόφαση για αλλαγή φύλου. Αυτά στον κόσμο των ανθρώπινων διαστάσεων, τον ορατό και άμεσα αντιληπτό. Σε έναν άλλο κόσμο ή καλύτερα «Μικρόκοσμο» (όπως ήταν ο τίτλος μιας προηγούμενης δουλειάς του Σαββαΐδη) κινούνται οι «Μπάμπουρες της Στρογγυλής Τραπέζης» που σφύζουν από αναφορές στην ποπ και trash κουλτούρα, στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο. Με τίτλο που παραπέμπει γραφιστικά στον Ιντιάνα Τζόουνς και τους «Κυνηγούς της Χαμένης Κιβωτού» και με κεντρικό πρόσωπο της πρώτης σελίδας τον Μιτς Μπιουκάμπια ως εντομόμορφη εκδοχή του αλήστου μνήμης Μιτς Μπιουκάναν από το «Baywatch», οι «Μπάμπουρες» έχουν για πρωταγωνιστές διάφορα ασπόνδυλα με πολλά πόδια, κεραίες και φτερά που διαγωνίζονται για την ανάδειξη του επόμενου μεγάλου ήρωα του βασιλείου τους. Αποστολή τους είναι ένα παράτολμο ταξίδι στον Σκοτεινό Πύργο, που δεν είναι τίποτ’ άλλο από έναν ξεχειλισμένο σκουπιδοτενεκέ. Ασε που στον δρόμο παραμονεύουν βατράχια με τεράστιες γλώσσες. Ο σεξπιρικός βασιλιάς Πασχαλήρ, η διάβαση της «Abbey Road» των Beatles από έντομα, η εμβληματική (και στημένη) φωτογραφία της τοποθέτησης της αστερόεσσας στην Ιβοζίμα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούν ευφυή κλεισίματα του ματιού προς τον αναγνώστη και θεατή στο πλαίσιο μιας διακειμενικής και διαεικονικής προσέγγισης και πρόσληψης. Από την άλλη τόσο η ενιαία ιστορία του Μελισσαρόπουλου με τα μεγάλα ζώα όσο και η σπονδυλωτή ιστορία των Σαββαΐδη, Λαμπούδη, Κοτσιφάκη με τα μικροσκοπικά έντομα αφήνουν μια αίσθηση βιασύνης (όχι ως προς την σχεδιαστική επιδεξιότητα) στον καλοπροαίρετο αναγνώστη. Που πριν καταλάβει καλά καλά τι ακριβώς συμβαίνει, ποια είναι τα πρωταγωνιστικά πρόσωπα και σε ποιο «ανθρωπογενές» περιβάλλον διαβιούν, η ιστορία τελειώνει. Απότομα και ξαφνικά. Είναι απολύτως κατανοητή και δικαιολογημένη στις μέρες μας η επιλογή σύντομων ιστοριών σε μικρά σε έκταση και ως εκ τούτου φτηνά τεύχη εκ μέρους τόσο των δημιουργών όσο και των εκδοτών, ωστόσο αυτή η τακτική δεν προάγει την αφηγηματικότητα, δεν επιτρέπει την ανάπτυξη χαρακτήρων, δεν προσφέρει δυνατότητες για χτίσιμο σύνθετων κόσμων. Στην περίπτωση των τευχών σε συνέχειες αυτό το πρόβλημα αμβλύνεται κάπως, αλλά η πολύ αραιή περιοδικότητα ή η πλήρης απουσία περιοδικότητας αποκόπτουν τον αναγνώστη από το continuity, δεν τον κρατούν σε εγρήγορση για τη συνέχεια, τον στρέφουν σε άλλες εφήμερες επιλογές και πάει λέγοντας. Οι μεγάλες παραγωγές των τελευταίων ετών στην Ελλάδα, από το «Logicomix» των Δοξιάδη - Παπαδάτου μέχρι τo «Αϊβαλί» του Soloup και από τη «Δημοκρατία» των Κάουα - Παπαδάτου μέχρι τον «Ερωτόκριτο» των Παπαμάρκου - Ράγκου - Γούση, έδειξαν ότι υπάρχει αναγνωστικό κοινό έτοιμο να τις ακολουθήσει και επιπλέον αυτό το κοινό δεν ανήκει κατ’ ανάγκη στους μόνιμους αναγνώστες κόμικς, αλλά είναι ευρύτερο και ιδιαιτέρως δεκτικό σε πρωτότυπες καλλιτεχνικές δουλειές. Το κοινό απ’ ό,τι φαίνεται διψά για μεγάλες ιστορίες, για μεγάλες αφηγήσεις, κυριολεκτικά και μεταφορικά, για ολοκληρωμένα σενάρια. Παρά το δυσμενές οικονομικό κλίμα, θα άξιζε ενδεχομένως να πάρουν το ρίσκο οι δημιουργοί και οι εκδότες και να προσφέρουν στους αναγνώστες ιστορίες που δεν εξαντλούνται σε είκοσι σελίδες. Οχι γιατί οι τελευταίες δεν είναι καλές, αλλά γιατί δεν είναι αρκετές. Πηγή
  21. Έχουν υπάρξει αμέτρητες παρωδίες, τροποποιήσεις και προσαρμογές των κλασικών παραμυθιών σε κόμικς τα τελευταία χρόνια. Καμία όμως με επίκεντρο μια πίτσα πεπερόνι. Στη σπονδυλωτή «Πίτσα Πεπερόνι» ο Σταύρος Κιουτσιούκης και έξι δημιουργοί κόμικς αποκαθιστούν την «αδικία». Ιδιαίτερα παραγωγικός, δεξιοτέχνης χιουμορίστας και πολύ καλός σχεδιαστής, ο Σταύρος Κιουτσιούκης («Yellow Boy», «Νικολέτ», «Τα Κασκώλ στον Κινηματογράφο» κ.ά.) συνηθίζει να υπογράφει ο ίδιος τόσο τα σενάρια όσο και τα σκίτσα των κόμικς του. Πριν από λίγο καιρό ωστόσο, στη γλυκύτατη, λυρική και νοσταλγική «Τσαλακωμένη Ουρά» επέλεξε να κρατήσει μόνο τον έναν ρόλο, αυτόν του σεναριογράφου, και να συνεργαστεί με την Έφη Θεοδωροπούλου στο σχέδιο. Και τώρα επιλέγει να πράξει και πάλι το ίδιο, συμπράττοντας με έξι γυναίκες δημιουργούς που φιλοτεχνούν τη σπονδυλωτή «Pizza Peperoni» (εκδόσεις Ένατη Διάσταση). «Το καλό με τα παραμύθια είναι πως δεν τρώγονται… Γιατί τότε σίγουρα δεν θα άρεσαν σε όλους, ενώ πολύ σύντομα θα εμφανιζόταν και κάποια δυσανεξία. Έτσι θα κυκλοφορούσαν παραμύθια Prince Free και τα σούπερ μάρκετ θα τα πουλούσαν στο ράφι με τα βιολογικά. Τα παραμύθια είναι για να λέγονται! Και αυτά τα έξι κορίτσια ξέρουν να τα λένε καλύτερα από μένα, αφού τα ζήσανε από μέσα… Από τους πύργους τους ντε!» λέει ο ίδιος προλογίζοντας το βιβλίο του. Σοφία Σπυρλιάδου Και όσο κι αν ακούγεται παραπλανητικός ο τίτλος, η «Pizza Peperoni» είναι μια συλλογή έξι σύντομων κόμικς παραμυθιών. Ή μάλλον είναι συνειδητά και επιτηδευμένα παραπλανητικός ο τίτλος ώστε να υπονομεύσει αυτοσαρκαστικά το περιεχόμενο των έξι παραμυθιών. Που δεν είναι ακριβώς παραμύθια με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Είναι, συγγραφική αδεία, παρωδιακού τύπου προσαρμογές γνωστών παραμυθιών του παρελθόντος στην αστική σύγχρονη παράνοια και στη σκληρή κι απρόβλεπτη καθημερινότητα έξι νέων γυναικών. «Το πρωινό ξύπνημα είναι μια βλακεία. Είναι το πιο μισητό πράγμα στον κόσμο μετά τα φασολάκια… Κανονικά δεν θα έπρεπε ούτε να ξυπνάμε ούτε να τρώμε φασολάκια. Ξέρω μάλιστα κι ένα κορίτσι που τα κατάφερε μια χαρά!» είναι η εισαγωγή στην Ωραία Κοιμωμένη που σχεδιάζει η Σιαδώρα Παπαθεοδώρου. Η Σοφία Σπυρλιάδου φιλοτεχνεί μια πρωτότυπη Χιονάτη που για να αλλάξει γεύση από το δηλητηριασμένο μήλο παραγγέλνει μια πίτσα πεπερόνι, ενώ η Κοκκινοσκουφίτσα της Αλεξίας Λουγιάκη παίζει καθημερινά τη ζωή της κορόνα-γράμματα δουλεύοντας ως κούριερ στη ζούγκλα της πόλης. Επικίνδυνα μέσα στο ίδιο της το σπίτι ζει και η Γουέντυ της Στέλλας Στεργίου σε αντίθεση με την Πριγκίπισσα (και το Μπιζέλι) της Χριστίνας Ανθηροπούλου που ως φοιτήτρια γραφιστικής από τα Δυτικά Προάστια το σκάει από το δικό της σπίτι, για να ανοίξει πατισερί στο Τολέδο. Πιο τραγικός χαρακτήρας όμως είναι το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα της Έφης Θεοδωροπούλου σε αναζήτηση ATM για να πληρώσει -τι άλλο;- μια πίτσα πεπερόνι. Και το σχετικό link...
  22. GeoTrou

    PIZZA PEPERONI

    Πόσα χρόνια κοιμήθηκε η Ωραία Κοιμωμένη; Τι δηλητήριο είχε το μήλο που δάγκωσε η Χιονάτη; Χόρτασε ο Λύκος με τη γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας; Πόσο ψηλά πέταξε η Γουέντυ και τα αδέλφια της; Πόσο μεγάλο ήταν το μπιζέλι στο οποίο κοιμήθηκε η πριγκιποπούλα; Τι ψιλά είχε πάνω του το κοριτσάκι με τα σπίρτα; Και κυρίως, πώς στο καλό συνδέονται όλα αυτά με ένα κομμάτι πίτσα πεπερόνι που μιλάει; Σε αυτά τα ερωτήματα απαντάει αυτή η ανθολογία που κυκλοφόρησε στο Comicdom Con του 2017 από την Ένατη Διάσταση. Η ιδέα και το σενάριο ανήκει στον Σταύρο Κιουτσιούκη και οι Σιαδώρα Παπαθεοδώρου, Σοφία Σπυρλιάδου, Αλεξία Λουγιάκη, Στέλλα Στεργίου, Χριστίνα Ανθηροπούλου και Έφη Θεοδωροπούλου αναλαμβάνουν την εικονογράφηση κάθε ιστορίας. Τα παραμύθια, όλα κλασικά και γνωστά, είναι πειραγμένα. Άλλα μένουν πιο «πιστά» στο πρωτότυπο, όπως Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα, ενώ άλλα, σαν την ιστορία με τον Πήτερ Παν, ξεφεύγουν παντελώς. Το αποτέλεσμα είναι ένα εξαιρετικά φρέσκο και διασκεδαστικό κόμικ. Σίγουρα κάποιες ιστορίες ξεχωρίζουν, αλλά όλες βρίσκονται σε ένα πολύ καλό επίπεδο, μάλλον λόγω του ίδιου σεναριογράφου. Βέβαια, υπάρχει και μεγάλο ενδιαφέρον από σχεδιαστικής πλευράς, καθώς βλέπουμε έξι διαφορετικά στυλ. Αν σας αρέσουν τα παραμύθια και η πίτσα, νομίζω πρέπει να το τιμήσετε. Αν όχι, νομίζω έχετε πρόβλημα.
  23. Αντιγραφω απο το οπισθοφυλλο του αλμπουμ: Ο Ντανιέλ είναι ένας συνεσταλμένος φοιτητής του Χημικού, αμήχανος με τις γυναίκες και … παρθένος. Η επαφή του με το αντίθετο φύλο περιορίζεται στο διαδικτυακό πορνό και στη συγκατοίκηση με την όμορφη και απόλυτα απελευθερωμένη ξαδέρφη του, Βανέσα. Μια σειρά όμως από τυχαία περιστατικά θα του αποκαλύψουν ότι διαθέτει ένα ιδιαίτερο χάρισμα που θα τον αναδείξει σε δεξιοτέχνη του… Στο πρώτο του μεγάλο άλμπουμ, ο Σταύρος Κιουτσιούκης παρουσιάζει μια τολμηρή και αστεία ιστορία που παίζει με τις ανδρικές φαντασιώσεις και αποδίδει έναν άτυπο φόρο τιμής στις «τσόντες» που αγαπήσαμε. Ειναι η πρωτη μου παρουσιαση, οποτε take it easy Μιας πολυ ομορφη κυκλοφορια απο την Ενατη Διασταση, με manga/anime επιρροες που προκαλει αβιαστα το γελιο, το σκιτσο του απλο και ξεκαρδιστικο αποδειχτηκε πολυ πανω απο τις προσδοκιες μου. Οι καταστασεις που περιγραφει τραγελαφικες, αστειες, τραβηγμενες απ' τα μαλλια, επιτελουν τελεια τον σκοπο τους Για το τελος εχει μια μονοσελιδη ιστορια με ζομπι (για τον Αγη) και καποια προσχεδια Το διαβασα θελοντας κατι να χαλαρωσω και να αποφορτιστω, απο την αναγνωση του ...καλα, εσυ σκοτωθηκες νωρις και ειλικρινα δεν μπορουσα να κανω καλυτερη επιλογη Τα μειον: Ανα 6-7 σελιδες ιστοριας αλλαζει κεφαλαιο, κατι που συνεπαγεται μια λευκη και μια σχεδον λευκη σελιδα και η τιμη του, για ουτε εβδομηντα σελιδες ιστορια (που φευγει αερα) θεωρω πολλα τα 9 ευρω και καποιοι που θα θελουν να το εχουν στην συλλογη τους, ισως να μην το πλησιασουν γι' αυτο τον λογο Τον Απρίλιο του 2017, το κόμικ επανεκδόθηκε και κυκλοφόρησε στο 12ο Comicdom Con. Επ' ευκαιρία, ο CitizenX πρόσθεσε ένα πολύ ενδιαφέρον λινκ. Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο της δεύτερης έκδοσης τον GeoTrou και τον x_for_xepeta για τις εσωτερικές σελίδες. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη
  24. Όπως πληροφορουμαστε και απο το οπισθοφυλλο η εκδοση αυτη συγκεντρωνει για πρωτη φορα ολα τα επεισοδια που δημοσιευθηκαν αρχικα μεσα απο τις σελιδες του 9. Επισης στο τελος υπαρχει εξτρα υλικο, με σχολια του Τασου Ζαφειριαδη, προσχεδια και σχεδια αλλων δημιουργων. Προκειται για μονοσελιδες ιστοριες ενιοτε χιουμοριστικες και ενιοτε πιο μελαγχολικες που περιγραφουν τις εντυπωσεις του δημιουργου απο την ζωη στην Αθηνα. Παρολο που σαν γνησιο τεκνο της πολης που δεν μπορω να με φανταστω να την εγκαταλειπω, δεν συμμεριζομαι την οπτικη του σεναριογραφου αυτο δεν σημαινει οτι δεν μου αρεσε. Αντιθετως το θεωρω ενα αρκετα καλο "αυτοβιογραφικο" κομικ με αρκετα πετυχημενο χιουμορ. Ακομα με εντυπωσιασε η ιδεα του σε-σμικρυνση-πρωταγωνιστη που αφηνει την πολη να παιρνει τον πρωτο ρολο ενω αυτος προσπαθει να επιβιωσει στους ρυθμους της. Φανταζομαι οτι σε ανθρωπους που αφησαν τον τοπο καταγωγης τους για να πανε σε μια μεγαλη πολη να ζησουν θα τους αρεσει ακομα περισσοτερο και σιγουρα θα βρουν αρκετα σημεια με τα οποια θα ταυτιστουν. Το σχεδιο ειναι πολυ πετυχημενο και δενει με το υφος των ιστοριων και η εκδοση ειναι πολυ προσεγμενη και σιγουρα τα αξιζει τα χρηματα της. Για την εκδοση του αλμπουμ Intra Muros απο την Ελευθεροτυπια δες ΕΔΩ Επισης χρησιμα λινκς : Αφιέρωμα στον Πέτρο Χριστούλια - Αφιέρωμα στον Τάσο Ζαφειριάδη Ομαδοποίηση για τη Συλλογή Εννέα
  25. Τα τυπικά για αυτό άλμπουμ μπορείτε να τα μάθετε από το δελτίο τύπου της Ένατης Διάσταση: Ένα νεαρό ζευγάρι, μια σειρά από ατυχή γεγονότα και η πόλη αποτελούν τα βασικά στοιχεία της πλοκής του A Better Story. Στο πρώτο της επίσημο και μεγάλου μήκους άλμπουμ, η Λένα παρουσιάζει μια γλυκόπικρη ιστορία αγάπης, δοσμένη μέσα από την πολυσύνθετη αναπαραστατική δύναμη της αφήγησης των κόμικς. Εικόνες χωρίς λόγια, κατακερματισμένες σελίδες και ολοσέλιδα καρέ, μικρές χιουμοριστικές πινελιές και έντονα συναισθήματα συνθέτουν μια πολυσέλιδη, σιωπηλή αφήγηση που εφορμά από μια απλή σεναριακή σύλληψη και εξελίσσεται σ’ένα όμορφο, πειραματικό δημιούργημα. Αν κάποιος τώρα ενδιαφέρεται και για μια προσωπική άποψη, ας συνεχίσει Τα κόμικς της Λένας με μπερδεύουν: πάντα νομίζω ότι κάτι έχασα. Τα θεωρώ όλα πολύ προσωπικά, σαν να διαβάζεις το ημερολόγιό της. Κι αυτό μου προκαλεί κάπως αμηχανία. Εδώ, αν και αυτή η αίσθηση αιωρείται, τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα. Σαν σύνολο το τομάκι αυτό είναι εξαιρετικό. Θα μπορούσε α-ν-ε-τ-ό-τ-α-τ-α αντί για το λογότυπο της Ένατης Διάστασης να είχε της Top Shelf! Αργεί λίγο να σε κερδίσει κι αυτό γιατί έχει τους δικούς του ρυθμούς (τους οποίους αρχικά σου επιβάλει), μόλις όμως συγχρονιστείτε στην ίδια τροχιά, κυλάει πανεύκολα. Την θεματολογία την βρήκα λίγο "κοριτσίστικη" χωρίς αυτό να το αναφέρω ως αρνητικό (ή θετικό.) Αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση, και νομίζω πως είναι το (πολύ) δυνατό χαρτί του άλμπουμ, είναι το storytelling. Η Λένα έχει βρει ορισμένους εξαιρετικά ευφυείς τρόπους να σου μεταδώσει αυτό που θέλει να σου πει (χωρίς λόγια), όπως πχ την έννοια του χρόνου ή ακόμα και τις μεταξύ των χαρακτήρων συνομιλίες. Με λίγα λόγια, φαίνεται πως έχει δουλέψει πολύ για αυτό το βιβλίο. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, το αγόρασα με πολύ μεγάλη επιφύλαξη. Πλέον είμαι πολύ χαρούμενος που το έχω στην συλλογή μου! Και εις ανώτερα Λένα!
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.