Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ΑΡΗΣ ΛΑΜΠΟΣ'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 8 results

  1. Ένα στριπ, η ζωή μου όλη Συμπάσχω όσο δεν πάει. Ανέβηκε στο socomic.gr στις 4 Οκτώβρη.
  2. Αυτή είναι γενικά η φάση με τους Doomsters . Από τους Μεταλλάδες φρέσκο-φρέσκο, σήμερα ανέβηκε
  3. Από το Μεταλλάδες του Άρη Λάμπου, έρχεται το σημερινό στριπ-διαχρονική αξία.
  4. Άμα σκεφτεί κανείς πόσο σταθερά δημοφιλές είναι το μέταλ (με όλα τα παρακλάδια του) στην χώρα μας, θα περίμενε να υπάρχουν περισσότερα κόμικς και στριπς αφιερωμένα σε αυτό από την Ελληνική σκοπιά. Παρόλα αυτά οι εκδόσεις που έχουν σχέση με το ιδίωμα μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού και το Μεταλλάδες ήρθαν να προστεθούν ανάμεσα σε αυτές. Με ένα σχέδιο που στην αρχή δείχνει πρωτόλειο αλλά ταιριαστό τελικά (έχω την εντύπωση πως έγινε σκόπιμα έτσι), τα μονοσέλιδα στριπς που περιλαμβάνονται στην έκδοση παρουσιάζουν διάφορες χιουμοριστικές καταστάσεις από τον μεταλόκοσμο που δείχνουν τόσο οικείες και εύστοχες. Βέβαια, ένα μεγάλο μέρος του άλμπουμ είναι εσωτερικής κατανάλωσης - άμα δεν είναι κάποιος μεταλάς ή δεν έχει στενή σχέση με μεταλάδες δεν θα καταλάβει τα αστεία - αλλά σίγουρα υπάρχουν και στοιχεία που μπορεί ο οποιοσδήποτε να τα πιάσει, και ίσως να ταυτιστεί κιόλας. Το άλμπουμ κατά μεγάλο μέρος αποτελείται από υλικό που είχε παρουσιαστεί αρχικά στην σελίδα του Socomic, αλλά έχει και ένα 10σέλιδο με έξτρα υλικό που χωρίζεται κατά το ήμισυ σε γκεστ συμμετοχές άλλων κομίστων (έχει και μπόνους Πόναν ο Μάρμαρος π.χ.), και σε νέο υλικό από τον δημιουργό του κόμικ, που όμως για αυτές τις έξτρα σελίδες επιλέγει να διασκευάσει μουσικά ιστορικά συμβάντα που είναι ευρέος γνωστά. Δεν πιστεύω πως το Μεταλλάδες χρειάζονται ιδιαίτερη προώθηση από εμένα. Το κοινό του είμαι σίγουρος πως το έχει ανακαλύψει. Πρώιμα σχόλια μάλιστα που άκουσα, λένε πως πρέπει να πήγε πολύ καλά στην πρεμιέρα του στο Comicdom Con Athens 2017. Για τους υπόλοιπους όμως προτείνω τουλάχιστον να του ρίξετε μια ματιά. Όλο και κάτι θα σας κάνει να γελάσετε. Α, και η εκτύπωση είναι μια από τις καλύτερες και έντονες που έχει έγχρωμη έκδοση της Jemma, αλλά αυτό βρίσκω να είναι γενικά φετινό συν. Μπόνους και το χοντρούτσικο ιλουστρασιον χαρτί.
  5. Ο πολυπράγμων Άρης Λάμπος μας μιλά για τη σειρά κόμικς «Μεταλλάδες». Οι μεταλλάδες ήταν ανέκαθεν μέσα στην καρδιά μου. Η αφοσίωση και η αγάπη τους για το συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα -και όσα αυτό πρεσβεύει- παίζουν τεράστιο ρόλο στην συμπάθεια που τρέφω για αυτούς, αν και νομίζω πως η βάση της κρύβεται σε μια παιδική μου ανάμνηση. Όταν ήμουν πιτσιρίκι, γύρω στα 12, είχα ζητήσει από τους γονείς μου να με στείλουν σε μια αθλητική κατασκήνωση. Φυσικά δεν μου χάλασαν χατήρι -λογικά ήθελαν να με ξεφορτωθούν για τρεις εβδομάδες- κι έτσι βρέθηκα για πρώτη φορά μόνος μου σε ένα άγνωστο περιβάλλον, μακριά από το σπίτι και τους δικούς μου. Όντας σκατόφλωρος, δεν άργησα να συγκεντρώσω το «ενδιαφέρον» των πιο μεγάλων σε ηλικία -κωλόπαιδων- της ομάδας μου κι έτσι, για λίγες μέρες έφαγα ένα σχετικό bullying. Όλα αυτά άλλαξαν όμως μόλις κατάφερα να κερδίσω την συμπάθεια των δύο πιο «τούμπανων» της φάσης μας, οι οποίοι με πήραν υπό την προστασία τους μοιράζοντας απειλές σε όποιον έστω σκεφτόταν να με κοιτάξει. Ναι, οι δύο αυτοί τύποι ήταν μεταλλάδες και στη συνέχεια με μύησαν στη μαγεία του «Alive in Athens» των Iced Earth -που τότε ήταν στα πάνω τους. Από την άλλη, εγώ κατάφερα να τους πείσω ότι οι Prodigy είναι γαμώ τα συγκροτήματα. Όπως καταλαβαίνετε, έχω τους λόγους μου για να αγαπώ τους metalheads. Είναι εύκολο λοιπόν να καταλάβει κανείς τον ενθουσιασμό μου, όταν έμαθα ότι υπάρχει ένα ελληνικό κόμικ που σατιρίζει τους αγαπημένους μου φίλους. Πρόκειται για μια προσεγμένη και αστεία δουλειά που σε κερδίζει από το πρώτο στριπ. Αφού πέρασα δύο μέρες διαβάζοντας τους «Μεταλλάδες» και τις ιστορίες τους, αποφάσισα να επικοινωνήσω με τον δημιουργό της σειράς και να μιλήσω μαζί του. Ο Άρης Λάμπος είναι ένας άνθρωπος που πέραν των κόμικς, ασχολείται επαγγελματικά με την δημοσιογραφία και παράλληλα τραγουδάει σε metal συγκροτήματα. Ναι, τελικά είχαμε πολλά να πούμε και αυτό ακριβώς κάναμε. Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με τα κόμικς; Ήμουν πολύ μικρός και είχαν πέσει κάτι Lucky Luke στα χέρια μου. Μου φάνηκαν υπερβολικά διασκεδαστικά τότε. Μετά, συνέχισα με τα «παιδικά» Mickey Mouse και κάποια Superman, μέχρι που στο γυμνάσιο ανακάλυψα το περιοδικό 9. Έπαθα ένα μικρό σοκ όταν ανακάλυψα ότι υπάρχουν και πιο «μεγαλίστικα» κόμικς κι έτσι ξεκίνησα να κάνω τις επιδρομές μου στο κέντρο αγοράζοντας το Κοράκι, τον Slaine και άλλα κόμικς που με βοήθησαν να ωριμάσω και να γίνω κοινωνικά δυσλειτουργικός. Θυμάσαι τι σε έκανε να θες να φτιάξεις μια ιστορία με σκίτσα και την πρώτη φορά που το έκανες; Ήταν καλοκαίρι πρώτης γυμνασίου. Είχα πάει κατασκήνωση κι εκεί ξεκίνησα να σχεδιάζω το πρώτο μου graphic novel με ήρωα τον Chemi Man (από το chemical). Ήταν κάτι ανάμεσα στον Spiderman και τον Hulk, αλλά με κάποια αποκρυφιστικά στοιχεία. Όλα τα παιδάκια έπαιζαν μπάλα. Εγώ από την άλλη, καθόμουν κάτω από τα πεύκα και σχεδίαζα μανιωδώς ακούγοντας σε κασέτα το «Chemichal Wedding» του Bruce Dickinson (που επηρέασε προφανώς το όνομα του ήρωα) και το «καινούριο» για τότε των Maiden, το «Brave New World». Κάποια πράγματα φαίνονται από νωρίς. Αλήθεια, η ιδέα με τους «Μεταλλάδες» πώς σου ήρθε; Όσο και να γουστάρω horror και καφρίλες, το χιουμοριστικό στοιχείο δεν πιστεύω ότι εγκαταλείπει ποτέ το σχέδιο μου, αλλά ούτε και τις ιδέες μου. Ήταν τόσα πολλά αυτά που ήθελα να σατιρίσω στο «σόι» μου, δηλαδή το metal κοινό, οπότε μου έσκασε η ιδέα να κάνω μικρά βιντεάκια κινουμένων σχεδίων με μεταλλάδες. Προφανώς ο χρόνος που χρειάζεται το κάθε δευτερόλεπτο ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι απίστευτος, όπως και οι παράμετροι προκειμένου να μην βγει βλακεία. Γρήγορα λοιπόν εγκατέλειψα αυτή την ιδέα. Είχα κάνει όμως κάτι προσχέδια, σαν κόμικς, και τα έδειξα σε δύο φίλες που τις αγαπώ και τις εμπιστεύομαι πολύ. Την Άννα και την Μυρτώ Τριανταφύλλου από το Comicstrip στα Εξάρχεια. Αυτές, με πολλή αγάπη και φροντίδα, με ξέχεσαν πατόκορφα που δεν κάνω τους «Μεταλλάδες» κόμικς. Έτσι, ήρθα σε επαφή με τη Ντορίτα από το Socomic -το οποίο λειτουργεί με την υποστήριξη της ΙΟΝ- και συμφωνήσαμε να γίνουν οι «Μεταλλάδες» μια από τις σειρές της διαδικτυακής της πλατφόρμας. Να υποθέσω πως είσαι και fan του θρυλικού «Κήπου του Προφήτη» από το Metal Hammer; Εννοείται. Ο Blacksmith ήταν ο πρώτος που συνδύασε metal και κόμικς στην Ελλάδα τόσο πετυχημένα. Επρόκειτο μάλιστα να κάνει γκεστ στην έκδοση των «Μεταλλάδων», όμως, όπως προείπα είμαι κοινωνικά δυσλειτουργικός, και του το ζήτησα τελευταία στιγμή, οπότε δεν προλάβαμε. Υπόσχομαι στο μέλλον καλύτερη οργάνωση. Το ευτύχημα ήταν ότι το κόμικ αποτέλεσε αιτία να γνωριστούμε και να πάμε για μπύρες. Μission accomplished. Ποιοι σχεδιαστές σε έχουν επηρεάσει; Γουστάρω πάρα πολύ το σχέδιο του Rafael Albuquerque (American Vampire) και του Eric Powel (Goon, Hillbilly). Αυτοί με έχουν επηρεάσει πολύ στο θέμα horror. Επίσης, λατρεύω τους: Guarnido (Blacksad) και Marini (Raptors, Le Scorpion). Γενικά έχω κάποιες ελαφρές επιρροές Ευρωπαϊκής σχολής. Κάπου ανάμεσα στις φιγούρες μου, όμως, πιστεύω -κι ελπίζω- πως θα διακρίνεις Disney και Asterix, αλλά μάλλον στο πιο σκοτεινό. Διαβάζοντας το βιογραφικό σου ανακάλυψα πως έχεις και τέσσερις εκδόσεις. Θέλεις να μου πεις δυο λόγια και γι' αυτές; Η πρώτη μου αυτοέκδοση ήταν «Ο Νότιος Τρόπος». Η ιστορία ενός κυνηγού μαγισσών στον Ευρωπαϊκό νότο, τοποθετημένο σε έναν κόσμο που θυμίζει νότες των Moonspell στο «Antidote» και το «Fields of the Nephilim». Επόμενο ήταν το «Mr. Bleak», μια γοτθική ιστορία για έναν «καταραμένο» συγγραφέα με επιρροές από Έντγκαρ Άλαν Πόε και Μπωντλαίρ. Στο κόμικ αντηχούν οι Paradise Lost, οι My Dying Bride και οι Candlemass. Μια από τις πιο σημαντικές μου δουλειές, μέχρι στιγμής, είναι το «Μαύρο Φως» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Comicdom. Ένα horror comic -βασισμένο στο σενάριο του Ηλία Κατιρτζιγιαννόγλου- που πιστεύω ότι στα «σκάει» αφού το διαβάσεις. Ήταν τιμή μας που οι Universe 217 παραχώρησαν την μουσική τους για να «ντύσουμε» το video trailer. To πιο πρόσφατο κόμικ ήταν το «Bitchcraft» που βγήκε σε συνεργασία με την ομάδα αυτοεκδόσεων lar lar comics. Πρόκειται για humor - horror με μάγισσες, λυκανθρώπους και άλλα ζοφερά πλάσματα. Type o Negative friendlly. Σέξι, σκοτεινό και βίαιο. Επίσης έχεις δουλέψει ως γελοιογράφος, ενώ κάνεις εικονογραφήσεις για βιβλία και εξώφυλλα για μουσικά σχήματα. Ενδεικτικά, έχω σχεδιάσει το artwork για τη metal μπάντα Oak I Wither και για το ροκ σχήμα Sala Niva. Oι πιο πρόσφατες εικονογραφήσεις που απόλαυσα πολύ ήταν αυτές που έκανα για τα βιβλία του Ανδρέα Μιχαηλίδη, «Ο εθισμός του Κριστιάν Αμπρόζ». Αυτά εκδόθηκαν από τη Nightread, θυγατρική του εκδοτικού οίκου Ars Nocturna. Πρόκειται για νουβελέτες με θεματολογία που μπλέκει Σέρλοκ Χολμς με Λάβκραφτ, σε μια Νέα Ορλεάνη βγαλμένη από Άν Ράις. Προσωπικά, έπαθα πλάκα όταν ανακάλυψα πως είσαι ένας εκ των παρουσιαστών της διαδικτυακής εκπομπής του Web Tv του Star, Underground. Πως θα εξηγούσες τι κάνετε σε αυτήν, σε κάποιον που δεν την έχει παρακολουθήσει; Δίνουμε βήμα σε όλες τις μπάντες και τους καλλιτέχνες που κινούνται στον underground -και όχι μόνο- χώρο για να παρουσιάσουν τη δουλειά τους. Το στοιχείο «κλειδί», είναι πως μιλάμε για μια τηλεοπτική εκπομπή, οπότε, τα συγκροτήματα μπορούν να προβάλουν τα βίντεο τους και ό,τι άλλο θέλουν. Ωστόσο, δεν περιοριζόμαστε στην μουσική καθώς παρουσιάζουμε tatoo artists, comic artists, illustrators, όπως επίσης και διοργανωτές μεγάλων φεστιβάλ. Παράλληλα, δίνουμε και προτάσεις για επερχόμενα events ανά την Ελλάδα, όπως επίσης και για σειρές, μουσική και σχεδόν ό,τι αφορά την εναλλακτική τέχνη. Είσαι και μουσικός, σωστά; Ναι. Επί μια δεκαετία βρισκόμουν πίσω από το μικρόφωνο των System Decay και τον τελευταίο ενάμιση -περίπου- χρόνο τραγουδάω στους Deathcrop Valley. Να υποθέσω πως στους Μεταλλάδες υπάρχουν και προσωπικές εμπειρίες λόγω της ενασχόλησης σου με την μουσική; Όχι, είναι όλα φήμες. Ό,τι σας είπαν για μένα είναι ψέματα (γέλια). Κοίτα, κάποια είναι ξεκάθαρα προσωπικές εμπειρίες. Κυρίως τα πιο εξευτελιστικά. Όταν είσαι στον χώρο για πάνω από μια δεκαετία έχοντας παίξει μπόλικα live κι έχοντας παρακολουθήσει ακόμα περισσότερα, φυσικό είναι να έχεις γίνει μάρτυρας άπειρων συμπεριφορών και καταστάσεων. Οι μεταλλάδες είμαστε μια κοινότητα για μελέτη. Μπορεί σε ένα live να σπρώχνεσαι όλο το βράδυ με κάποιον για να βλέπεις καλύτερα και στο moshpit, αν τον δεις να πέσει, να τον σηκώσεις για να μην χτυπήσει. Πολλές φορές σκέφτηκα ότι θα μου την πούνε που μας κράζω στα κόμικς αλλά φαίνεται ότι όλοι κάνουμε την αυτοκριτική μας τελικά. Αν και δε μου έχουν συμβεί όλα όσα σχεδιάζω, πιστεύω ότι σίγουρα το 80% έχει γίνει κάπου, κάποτε. Πάντως, ακόμα αναρωτιέμαι πως έκανα ιστορίες κάποια ξεφτιλίκια που μου έχουν συμβεί. Ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της δουλειάς σου ως κομίστας; Δηλαδή, αν κάποιος δεν έχει διαβάσει ακόμα κάτι δικό σου, με τι θα του πρότεινες να ξεκινήσει; Μάλλον το «Mr. Bleak». Είναι πολύ σκοτεινό αλλά συνάμα έχει αυτό το «καρτουνίστικο» στυλ στο σχέδιο, το οποίο, του δίνει μια οξύμωρη διάσταση. Πιστεύεις πως θα καταφέρεις ποτέ να βγάζεις αρκετά χρήματα ώστε να ζεις αποκλειστικά από τα κόμικς; Όχι. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι θα σταματήσω να σχεδιάζω. Τι να περιμένουμε από εσένα μέσα στο επόμενο διάστημα; Βγαίνουν οι «Μεταλλάδες» σε έντυπη έκδοση από τη Jemma Press και ειλικρινά είμαι πολύ χαρούμενος. Στο έντυπο θα υπάρχει και ανέκδοτο υλικό με ιστορίες από τους Nigthstalker και τους Septic Flesh. Στις 7, 8 και 9 Aπριλίου στο Comicdom con θα γίνει η επίσημη παρουσίαση και μετά θα υπάρχει σε βιβλιοπωλεία και καταστήματα comics ανά την Ελλάδα. Παράλληλα δουλεύω και ένα ακόμα μεγάλο project, για το οποίο ακόμα δε μπορώ να πω πολλά, όμως, τέλη Απριλίου πιστεύω πως θα ανακοινωθεί. Στο προσεχές διάστημα πάντως σκοπεύω να αφοσιωθώ στα εβδομαδιαία στριπς των «Μεταλλάδων» και στην ηχογράφηση του πρώτου μας δίσκου με τους Deathcrop Valley. Και το σχετικό link...
  6. Μετά την περσινή Αγρυπνία, η συνεργασία των Ηλία Κατιρτζιγιανόγλου και Άρη Λάμπου μας φέρνει φέτος το Μαύρο Φως, μια συλλογή που περιλαμβάνει άλλες τέσσερις εξίσου σκοτεινές ιστορίες: Αφύσικοι Καρποί, Λούπα, Στράγγισμα, Μαύρο Φως. Κατά τη γνώμη μου οι ιστορίες είναι αρκετά άνισες μεταξύ τους, ενώ την Αγρυπνία, το Στράγγισμα και το Μαύρο Φως τα βρήκα καταπληκτικά, οι άλλες δύο ιστορίες μου φάνηκαν μάλλον αδιάφορες. Σχεδιαστικά, δηλώνω οπαδός του Λάμπου και νομίζω ότι αποδίδει τέλεια την ατμόσφαιρα των ιστοριών. Το μόνο κακό που βρήκα στην έκδοση είναι η εισαγωγή του Γιώργου Μπελαούρη που προσπάθησε να φτιάξει ένα κείμενο που θα "παίζει" με τους τίτλους των ιστοριών αλλά το αποτέλεσμα, προσωπικά μου φάνηκε αστείο: "Το Μαύρο Φως αποσκοπεί στο στράγγισμα της ψυχής σας, μα αφύσικοι καρποί σίγουρα θα αρχίσουν να βλασταίνουν στην σκέψη και τα συναισθήματά σας. Η αγρύπνια που θα ακολουθήσει, θα με επιβεβαιώσει, να είστε σίγουροι. Και μέσα στο σκοτάδι, θα ξεφυλλίζετε και θα ξαναδιαβάζετε αυτές τις ιστορίες, ψάχνοντας ο καθένας σας κάτι διαφορετικό, ίσως κάποιου είδους λύτρωση, ξέφρενη και μέσα σε μια εφιαλτική λούπα!" Κυκλοφόρησε πρώτη φορά στο Comicdom Con 2016 σε δύο παραλλαγές, την απλή με μαύρο εξώφυλλο και τη συλλεκτική, αριθμημένη και εννοείται ακριβότερη έκδοση με λευκό εξώφυλλο. Οπότε αν τυχόν αγόρασε κάποιος τη δεύτερη, ας ανεβάσει το εξώφυλλο.
  7. Σε σεναριο και σχεδιο Αρη Λαμπου το Mr. Bleak ειναι μια συλλογη τεσσαρων κομικ ιστοριων καθως και δυο ποιηματων. Σε αυτες βλεπουμε τον Mr. Bleak, μια φιγουρα του 19ου αιωνα, που τον απασχολουν θεματα οπως η μοναξια, η θλιψη και η απωλεια. Αν και κατα την γνωμη μου το περιεχομενο του κομικ ειναι αρκετα εσωτερικο-προσωπικο, το σχεδιο ειναι πολυ ωραιο και ταιριαζει πολυ με την goth αισθητικη που εχει συνολικα το κομικ. Ενδεικτικα παραθετω και μια σελιδα απο το εσωτερικο του,
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.