Search the Community

Άπο την εκδοτική: ΣΛΕΪΝ ΜΑΚ ΡΟΘ—Ο Κέλτης πολεμιστής και Υψηλός Βασιλέας των φυλών της Θεάς της Γης, Ντάνου, έχει κληθεί μέσα από τον χρόνο στην εποχή του Κάμελοτ. Ο Βασιλιάς Αρθούρος έχει πεθάνει στη μάχη και μια κατάρα έριξε το βασίλειο στο σκότος. Για να θεραπευθεί η χώρα, ο Μέρλιν και η Μοργκάνα Λα Φέι ζητάνε από τον Σλέιν (συνοδευόμενο από τον άπιστο βοηθό και σύντροφό του, τον νάνο Ούκκο) να ανακτήσει τους χαμένους «Θησαυρούς της Βρετανίας», τα μαγικά τεχνουργήματα που επίσης αναζητεί ο Σάξονας λαφυραγωγός Χένγκγουλφ. Τα πανίσχυρα αυτά αντικείμενα όμως φυλάσσονται από τα δαιμονικά Κυθ, τα οποία συλλέγουν την ανθρώπινη δυστυχία με στόχο να αναβιώσουν τους άρχοντές τους, τους Σκοτεινούς Θεούς του Κύθραελ! Η αποψη μου: Για αλλη μια φορά εμεινα έκπληκτος απο τα κατορθώματα του Slaine ή αλλίως 'πράσινου ιπποτη" με τον νάνο του,που και οι δυο τους αποτελουν αχτύπητο διδυμο!..Αποστολή να σωσουν τους Θησαυρους της Βρετανίας κ τον βασιλια Αρθουρο.. Με εντυπωσίασαν για αλλη μια φορα-εχω ηδη διαβασει τον Κερασφορο Θεο-το painted art οπως το χαρακτηρίζει και δικαίως αφου η καθε μια ολοσέλιδη εικόνα μπορει να σταθει μόνη της.. Η πολυτέλεια στα καλύτερά της..

Δύο πολυτελείς τόμοι από την Jemma Press φέρνουν στο ελληνικό κοινό δύο κορυφαίες ιστορίες του Σλέιν, απόλυτου θρύλου των βρετανικών κόμικς. Βασισμένος στην κέλτικη παράδοση, αλλά και εμπνευσμένος από μυθικές φιγούρες όπως ο Cú Chulainn, ο Σλέιν (Sláine) είναι η προσωποποίηση του Κέλτη πολεμιστή-ήρωα και σίγουρα ένας από τους πιο εμβληματικούς χαρακτήρες των βρετανικών κόμικς. Πρωτοεμφανίστηκε το 1983 στο περιοδικό «2000 AD», δημιουργημένος από τον Pat Mills και την τότε σύζυγό του, εικονογράφο Angie Kincaid. Παρά τις προφανείς ομοιότητές του με τον Κόναν τον Βάρβαρο του Robert E. Howard ή άλλους φανταστικούς sword & sorcery ήρωες που ανέθρεψαν γενιές και γενιές αναγνωστών, ο Σλέιν διαφέρει. Και αυτό γιατί διαθέτει αυθεντικές μυθολογικές ρίζες και φέρει έντονο πολιτικό και πολιτισμικό υπόβαθρο. Πήρε το όνομά του από τον πρώτο βασιλιά της Ιρλανδίας, Sláine mac Dela, αν και οι περιπέτειές του υπερέβησαν τα ιστορικά συμφραζόμενα: ο ήρωας του Mills και της Kincaid θα αντιμετώπιζε με το διπλό τσεκούρι του δράκους, εισβολείς και θεούς, τροφοδοτούμενος μόνο από τον δίκαιο θυμό του (κάτι αντίστοιχο με τη «μήνιν» του Αχιλλέα, του πρώτου επικού πολεμιστή της δυτικής λογοτεχνίας) και την ικανότητα του warp spasm (=της παραμόρφωσης του σώματός του σε κατάσταση μάχης) μεταμορφώνοντας τον εαυτό του σε ένα ασταμάτητο τέρας του πολέμου. Τέσσερις και πλέον δεκαετίες μετά την πρώτη του εμφάνιση στο πάνθεον της 9ης τέχνης, η Jemma Press (ξανα)συστήνει αυτόν τον αιμοσταγή θρύλο στο ευρύ ελληνικό κοινό με δύο πολυτελείς εκδόσεις σε μετάφραση της Μπέλλας Σπυροπούλου: τους «Θησαυρούς της Βρετανίας» (Sláine: The Treasures of Britain) και τον «Κερασφόρο Θεό» (Sláine: The Horned God) στην επετειακή έκδοση των 35 χρόνων από την αρχική κυκλοφορία του. Ας τους δούμε, κατά χρονική σειρά πρώτης κυκλοφορίας. «Ο Κερασφόρος Θεός» Προϊόν της συνεργασίας του Pat Mills και του Simon Bisley, ο «Κερασφόρος Θεός» αποτελεί την αποκορύφωση του μύθου του Σλέιν. Δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο «2000 AD» μεταξύ 1989 και 1990 και αποτέλεσε την πιο δημοφιλή ιστορία του Σλέιν, καθιερώνοντας τον χαρακτήρα διεθνώς. Έχοντάς αναδειχτεί ως Υψηλός Βασιλιάς των φυλών της Θεάς της Γης, Ντανού, ο Σλέιν καλείται να υπερασπιστεί τη Βρετανία από τους Φομόριαν, θαλάσσιους δαίμονες, «απογόνους του Χάους και της Παλαιάς Νύχτας» που απειλούν να κατακτήσουν τον κόσμο. Σε αυτήν την επική ιστορία όπου το ατομικό πεπρωμένο ταυτίζεται με τη μοίρα της Γης, ο Σλέιν ανακαλύπτει ότι είναι η μετενσάρκωση του Κερασφόρου Θεού, της θεότητας της φύσης και της αναγέννησης. Η οικολογική διάσταση είναι εμφανής, όπως επίσης και η αντίθεση στην καταστροφική δίψα για εξουσία. Αξίζει όμως να σταθούμε στην τεχνοτροπία του Bisley, η οποία καθιέρωσε τον Σλέιν οπτικά με το δυναμικό, ζωγραφικό σχέδιο και τη χρήση έντονων ακριλικών χρωμάτων. Έχοντας επηρεαστεί από τη φλαμανδική ζωγραφική με τον ρεαλισμό και την εικονιστική της λεπτομέρεια, τη heavy metal αισθητική που μεσουρανούσε σε όλη τη δεκαετία του ’80 και την απαράμιλλη τέχνη του Frank Frazetta, το στιλ του Bisley αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για δεκάδες δημιουργούς κόμικς και video games στα χρόνια που θα ακολουθούσαν. Οι φαν της τέχνης του Bisley θα βρουν στον τόμο έξτρα υλικό, σκίτσα του δημιουργού και εξώφυλλα της αρχικής έκδοσης. «Οι θησαυροί της Βρετανίας» Στο μεταγενέστερο αυτό έργο (1997) του Pat Mills, σε σχέδιο των Dermot Power και Stephen Tappin, ο Σλέιν ως βασιλιάς και πολεμιστής, εισέρχεται σε μια περιπέτεια που συνδέει τον κόσμο των Κελτών με τον μύθο του Αρθούρου της εποχής των Κάμελοτ. Η βασική ιδέα είναι ότι ο Σλέιν καλείται από τον Μέρλιν και τη Μοργκάνα να ανακτήσει (με τη βοήθεια του συντρόφου του, νάνου Ούκο) τους χαμένους θησαυρούς της Βρετανίας. Πρόκειται για τα ιερά αντικείμενα του νησιού, τα οποία έχουν μια κοσμοϊστορική σημασία καθώς συμβολίζουν την πνευματική και πολιτισμική κληρονομιά – την ίδια την «ψυχή» – της Βρετανίας. Τους θησαυρούς αυτούς, οι οποίοι φυλάσσονται από τα δαιμονικά Κιθ, αναζητεί επίσης ο Σάξονας λαφυραγωγός Χένγκγουλφ. Έντονα είναι στο έπος το πνευματικό υπόβαθρο και η πολιτική-φιλοσοφική διάσταση, που δείχνουν την πάλη τόσο ανάμεσα σε δύο θρησκευτικά συστήματα (παγανισμός εναντίον χριστιανισμού), όσο και σε δύο διαφορετικούς κόσμους, τον παλιό και τον νέο (παλιά πολυθεϊστική εξουσία που αντιστέκεται λυσσαλέα στην «καινή κτίση» που ευαγγελίζονταν οι χριστιανοί). Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται στους «Θησαυρούς», είναι ποια είναι η αληθινή κληρονομιά της Βρετανίας: οι θεοί και οι ήρωες ή τα μεσαιωνικά βασίλεια και οι χριστιανικοί θεσμοί; Καλλιτεχνικά, βλέπουμε ένα διαφορετικό ύφος από εκείνο του Bisley: σε αντίθεση με την ωμή δύναμη του «Κερασφόρου Θεού», εδώ έχουμε ένα εικονογραφικό στιλ που αποδίδει μια πιο μυθική και ονειρική ατμόσφαιρα, αποφεύγοντας την κλασική sword & sorcery αφήγηση. Εν κατακλείδι, ο Σλέιν προσφέρει κάτι περισσότερο από τις συνήθεις ιστορίες φαντασίας με σπαθιά και μαγεία, που άλλωστε ήταν διαδεδομένες πριν από αυτόν. Οι λάτρεις της 9ης τέχνης θα εκτιμήσουν αυτό το πάντρεμα της ιστορικής φαντασίας με τη γνήσια μυθολογία και θα μαγευτούν από μια καλλιτεχνική απόδοση που αποτελεί δημιουργικό επίτευγμα στην ιστορία των κόμικς. Και το σχετικό link...

"Μάτια χωρίς ζωή... Κομμένα κεφάλια... Σωροί από κουφάρια... Τέτοιες λέξεις με ευφραίνουν!" SLAINE: Ο ΚΕΡΑΣΦΟΡΟΣ ΘΕΟΣ Άπο την εκδοτική: Προϊόν της συνεργασίας του Pat Mills (σενάριο) και του Simon Bisley (σχέδιο), το Σλέιν: Ο Κερασφόρος Θεός θεωρείται μια από τις κορυφαίες ιστορίες του χαρακτήρα αλλά και ένα δημιουργικό επίτευγμα της 9ης τέχνης. Η δημοσίευση αυτής της ιστορίας στις σελίδες του 2000 AD αποτέλεσε μια από της λαμπρότερες στιγμές της ιστορίας των κόμικς, ενώ οι εικαστικά εντυπωσιακές σκηνές επικών μαχών που παραπέμπουν στο έργο του Frank Frazetta αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για γενιές καλλιτεχνών. Η επετειακή αυτή έκδοση για τα 35 χρόνια από την κυκλοφορία της πρωτοποριακής ιστορίας, έχει σκαναριστεί εκ νέου από τα πρωτότυπα φιλμ, προσφέροντας ένα εκπληκτικό οπτικό θέαμα της ζωγραφικής του Simon Bisley. Ο τόμος περιέχει έξτρα υλικό, σκίτσα του Bisley, αλλά και τα εξώφυλλα της αρχικής έκδοσης. H ιστορία (περίληψη): Σε μια εποχή που δεν υπάρχει χρόνος, σ' έναν τόπο που δεν είναι τόπος, ο νάνος Ούκκο, γράφει για τα ανδραγαθήματα του σπουδαίου Βασιλιά Σλέιν Μακ Ροθ. Αφού δούμε τα γεγονότα που συνέβησαν πριν την συγκεκριμένη ιστορία στον Σλέιν, κάτι πολύ χρήσιμο για εμάς που δεν έχουμε διαβάσει πολλά από τον χαρακτήρα, ο Ούκκο ξεκινά να γράφει για τον Κερασφόρο Θεό. Ο Σλέιν Μακ Ροθ λοιπόν, πλεόν Βασιλιάς των Σέσσαιρ, δεν μπορεί να ανεχτεί άλλο τους σατανικούς Άρχοντες Ντρουν, που με τις στρατιές τους καταδυναστεύουν τους ανθρώπους του. Έτσι, παρά τις προειδοποιήσεις του Δρυίδη της Φυλής του, υποκινούμενος από την Θεά της Γης Ντάνου, αποφασίζει να προσπαθήσει να ενώσει τα 4 Βασίλεια της Τιρ-Ναν-Ογκ και τα Όπλα της Θεάς, και να γίνει ο εκλεκτός της, ο Κερασφόρος Θεός. Όμως, οι ακόλουθοι του παλιού Κερασφόρου Θεού και αρχηγού των Ντρουν, του υπεραιωνόβιου Σλάου Φεγκ, προσπαθούν να τον εμποδίσουν. Ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος, και οι ανατροπές πληθαίνουν... Σχόλια για σενάριο, σχέδιο και έκδοση: Το σενάριο της συγκεκριμένης ιστορίας με έχει αφήσει με το στόμα ανοιχτό! Μπορώ με απόλυτη βεβαιότητα να πω ότι είναι το πιο επικό Fantasy κόμικ που έχω διαβάσει ποτέ. Η πλοκή και η εξέλιξη της ιστορίας είναι απλά αριστουργηματικές. Ο Mills, που έχει πολλές φορές αποδείξει ότι είναι ένας θρυλικός συγγραφέας χρησιμοποιεί την Βρετανική Μυθολογία και παράδοση, που έχει πλήθος Sword And Sorcery στοιχείων, και στήνει ένα υπέροχο Fantasy σκηνικό, ιδανικό για την ιστορία ενός ολίγον τι τραγικού φιλόδοξου ήρωα. Οι χαρακτήρες έχουν πολύ βάθος και ψυχή, ενώ τα κίνητρά τους και η νοοτροπίες τους είναι αρμόζουσες. Κάτι που κάνει την ιστορία ακόμα πιο ρεαλιστική και πρωτότυπη είναι ότι βλέπουμε πως γίνεται η συγγραφή της από τον Ούκκο. Επίσης, θεωρώ ότι το τέλος είναι επίσης σωστό, και μας αφήνει με μια πικρόγλυκη γεύση. Ο Simon Bisley, περήφανος εκπρόσωπος της painted art, μας χαρίζει μία σχεδιαστική οπτασία! Το σχέδιό αγγίζει τα επίπεδα του αριστουργηματικού με τα φορτωμένα, σουρεαλιστικά Fantasy σκηνικά, τα απολύτως ρεαλιστικά και εκφραστικά πρόσωπα, ενώ φτάνει στο αποκορύφωμά του στην τελική μάχη. Οι χρωματισμοί προσθέτουν πάαααρα πολλά στο μυθικό περιβάλλον και επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα πολύ θετικά. Θαυμάστε! Η Jemma εξέδωσε αυτό το απίστευτο κόμικ στο φετινό Comicdom, όπου έδωσε το παρών και ο ίδιος ο Simon Bisley. Η έκδοση είναι άψογη, με εξαιρετική μετάφραση και αξιόλογη γραφιστική επιμέλεια. Δεν θα διστάσω να την χαρακτηρίσω πολυτελή, καθώς χρησιμοποιείται το καλύτερο κατ' εμέ χαρτί και υπάρχουν πολλά εξτραδάκια. Εν κατακλείδι, το συγκεκριμένο κόμικ είναι το καλύτερο Fantasy που έχω διαβάσει ποτέ, και σίγουρα ένα από τα πιο αξιόλογα έργα που έχουν κυκλοφορήσει στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να είναι τόσο καλό όταν το αγόρασα. Το θέμα μου τώρα είναι, για ποιον λόγο να το προτείνω πρώτα. Για το μοναδικό σενάριο; Για το απίστευτο σχέδιο; Για την υπέροχη έκδοση; Το σίγουρο πάντως είναι ότι προτείνεται ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ! Καλή ανάγνωση σε όλους/ες!

Ο Patrick (Pat) Mills (1949-) είναι η ζωντανή ιστορία της βρετανικής σκηνής κόμικς, άλλωστε του έχει δοθεί και το προσωνύμιο «Νονός των βρετανικών κόμικς». Γράφει σενάρια για πάνω από 45 χρόνια και η δουλειά του είναι πολυσχιδής, με μεγάλη ποικιλια σε θεματολογία, εποχές, νοήματα και πάνω από όλα, συχνή χρήση βίας. Αν κάτι τον έχει χαρακτηρίσει όλα αυτά τα χρόνια είναι η «αναρχική» του οπτική του μέσου, η αντίδραση του σε οτιδήποτε μπορεί να χαρακτηριστεί κατεστημένο και η προσπάθεια του, να περάσει την δική του θεώρηση για την αντιμετώπιση σύγχρονων προβλημάτων, μέσα από τα φουτουριστικά, συχνά τρομακτικά και, σχεδόν πάντα, «ματωμένα» σενάρια του τα οποία συνήθως λαμβάνουν χώρα σε περιβάλλοντα επιστημονικής φαντασίας. Ξεκίνησε την καριέρα του, στις αρχές του 1970, στο χώρο της ένατης τέχνη; ως βοηθός επιμελητή και ακολούθως επιμελητής σε ανθολογίες παιδικών κόμικς της εποχής. Ο ρόλος του επιμελητή τότε ήταν ιδιαίτερα παρεμβατικός, και σε συνδυασμό με τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα που είχαν τότε οι –ως επί το πλείστον- εβδομαδιαίες εκδόσεις, ανάγκαζαν τον νέο στον χώρο Mills να συμπληρώνει, διορθώνει και πολλές φορές να ξαναγράφει από την αρχή τα σενάρια που του έστελναν οι συνεργαζόμενοι συγγραφείς. Όλη αυτή η συσσωρευμένη εμπειρία τον οδήγησαν στο επόμενο λογικό βήμα, το οποίο ήταν να ξεκινήσει να γράφει δικά του σενάρια (ως ελεύθερος επαγγελματίας πλέον), αρχικά για χιουμοριστικά και στην πορεία για κοριτσίστικα κόμικς. Φτάνοντας στο 1975, και με τα κόμικ στην Αγγλία σταδιακά να κάνουν στροφή προς το ρεαλισμό και την αποφυγή των συντηρητικών στερεοτύπων των προηγουμένων δεκαετιών, ο Mills μαζί με τον φίλο του John Wagner και τον Gerry Finley-Day, δημιουργούν το Battle Picture Weekly, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε σκέτο Battle. Το Battle ξεχώρισε και αποτέλεσε ορόσημο γιατί, για πρώτη φορά, απέφυγε τα κακώς εννοούμενα κλισέ της εποχής (καλοί σύμμαχοι-κακοί Γερμανοί και Ιάπωνες, black-or-white λογικές, ανυπαρξία ηθικών διλημμάτων) και παρουσίασε, για πρώτη φορά πολεμικές ιστορίες με αντιπολεμικά διδάγματα, με ήρωες καθημερινούς ανθρώπους της εργατικής τάξης, ακόμα και ιστορίες με πρωταγωνιστές Γερμανούς. Στο Battle ο Mills, με σχεδιαστή τον Joe Colquhoun, θα γράψει το, για πολλούς, απόλυτο αντιπολεμικό κόμικ, το Charley’s War, το οποίο αναφέρεται στην πορεία ενός απλού Βρετανού στρατιώτη, από τα χαρακώματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι και την έναρξη του B’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ταυτόχρονα, γράφει για το Doctor Who Magazine ιστορίες για τον αγαπημένο time-traveller του βρετανικού κοινού. Ακολούθως, και χωρίς να σταματάει καθόλου, προχωράει στην δημιουργία ένος ακόμα αμφιλεγόμενου – για τα δεδομένα της εποχής – τίτλου, το Action. Γεμάτο, και αυτό, με ιστορίες οι οποίες παρουσίαζαν τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι νέοι της εποχής, γνώρισε τεράστια επιτυχία αλλά και τεράστια αντίδραση από το κατεστημένο (πολιτικό και κοινωνικό). Με αφορμή ένα εξώφυλλο το οποίο απεικόνιζε κάποια παιδιά να επιτίθονται σε έναν άντρα που φορούσε μπλε ρούχα και σε συνδυασμό με ένα αστυνομικό κράνος που φαινόταν πεταμένο στο χώμα, ξεσηκώθηκε τεράστια κατακραυγή στα μέσα ενημέρωσης, αλλά και στο αγγλικό κοινοβούλιο. Αποτέλεσμα ήταν να ανασταλεί η έκδοση του περιοδικού, και όταν ξανακυκλοφόρησε να γίνει πολύ πιο «ακίνδυνο», με συνέπεια η κυκλοφορία του να καταβαραθρωθεί και, εν τέλει, να ενσωματωθεί στο Battle. Το 1977 είναι η χρονιά-σταθμός για την επίδραση του Mills στα αγγλικά κόμικς. Είναι η χρονιά που δημιούργησε το 2000 AD, μια ανθολογία επιστημονικής φαντασίας, η οποία ανέδειξε όλη την γενιά των Βρετανών σεναριογράφων (Alan Moore, Garth Ennis, Grant Morisson κ.α.) και σχεδιαστών (Brian Bolland, Glen Fabry, Kevin O’Neil κ.α.) η οποία έβαλε τη σφραγίδα της, την δεακαετία του 1980, στα αμερικάνικα κόμικς. Το 2000 AD αποτέλεσε το όχημα, σε συνδυασμό με την άνοδο των ταινιών επιστημονικής φαντασίας εκείνη την εποχή (και ειδικά το Star Wars), μέσω του οποίου ο Mills βρήκε την ευκαιρία να συνεχίσει την προώθηση των ιδεών του, με τρόπο που δεν θα δημιουργούσε τόσες αντιδράσεις, μιας και, θεωρητικά τουλάχιστον, μιλούσε για άλλους κόσμους, φανταστικούς χαρακτήρες και διαφορετικά σύμπαντα.Μακράν το πιο επιτυχημένο βρεταννικό κόμικ, συνεχίζει και κυκλοφορεί 40 και πλέον χρόνια μετά την πρώτη παρουσία του στα αγγλικά stands, έχοντας ξεπεράσει τα 2000 τεύχη. Μέσα στις σελίδες του 2000 AD (από το 2ο τεύχος) ο Mills συνδημιούργησε και παρουσίασε τον δημοφιλέστερο χαρακτήρα που έχουν βγάλει τα αγγλικά κόμικς, τον Judge Dredd. Παρόλο που, τυπικά, ως δημιουργοί του αναγνωρίζονται οι John Wagner και Carlos Ezquerra, ο Mills έδωσε πολλές ιδέες για την ανάπτυξη του χαρακτήρα, βασίζοντας τον σε έναν δάσκαλο του κληρικό, ο οποίος είχε τρομερή φήμη για την αυστηρότητα του σε θέματα πειθαρχίας. Η πρώτη μεγάλη ιστορία του Judge Dredd, που κράτησε για πάρα πολλά τεύχη, καθιέρωσε και διαμόρφωσε τον χαρακτήρα, το Cursed Earth Saga, είναι δημιούργημα του Mills. Στο 2000 AD έγραψε μεγάλο αριθμό ιστοριών (ABC Warriors, Slaine, Nemesis, Invasion, Savage, Greysuit, Defoe κ.α.) και πολλές από αυτές τις συνεχίζει μέχρι και σήμερα. Παράλληλα, συμμετείχε στο βραχύβιο Starlord (1978 - 22 τεύχη) με την δημιουργία του strip Ro-Busters, το οποίο ξεχώρισε και συνέχισε τη «ζωή» του στο 2000 AD, στο Tornado (1979 – 22 τεύχη) αλλά και στο επίσης βραχύβιο περιοδικό Diceman (1986), μια πρωτότυπη και περίεργη μίξη ιστοριών και role playing games. Ακολούθως, ενεπλάκη στη δημιουργία του Crisis (1988 – 63 τεύχη), μιας απόπειρας δημιουργίας μιας ανθολογίας κόμικς για ενήλικο κοινό. Κυριότερη του συμμετοχή ήταν το Third World War, ενός καταγγελτικού strip, που φερόταν εναντίον των πολυεθνικών εταιρειών και την κρίση φαγητού που προκαλούσαν στον 3ο κόσμο, θέμα που απασχολούσε την κοινή γνώμη στην Αγγλία εκείνη την περίοδο. Το Crisis ασχολήθηκε με θέματα πρωτοποριακά για ανθολογία κόμικς, ειδικά στην συντηρητική Αγγλία, όπως ρατσισμός, σεξουαλική απελευθέρωση, οικονομική ανισότητα κλπ. Ο Mills ήταν πάντα υπέρμαχος των δικαιωμάτων των δημιουργών και είχε, κατά καιρούς, έρθει σε μεγάλη σύγκρουση με τους ιδιοκτήτες των περιοδικών στα οποία εργαζόταν. Το σύνηθες στην Αγγλία, μέχρι και τις αρχές του ’80, ήταν να μην αναφέρονται καν τα ονόματα των δημιουργών, και αργότερα, όταν αναφέρονταν, δεν είχαν κανένα δικαίωμα ή ποσοστά στις περαιτέρω πωλήσεις μέσω των συγκεντρωτικών εκδόσεων, ούτε και λόγο στην περαιτέρω χρήση των χαρακτήρων που είχαν δημιουργήσει. Η κορύφωση όλων αυτών των προσπαθειών του έρχεται με τη δημιουργία του Toxic! (1991), άλλου ενός βραχύβιου τίτλου (31 τεύχη), μέσα από τον οποίο ο Mills γνώρισε στο αγγλικό κοινό τον Marshal Law (περισσότερα παρακάτω) αλλά και τον Accident Man (πρόσφατα έγινε ταινία). Λόγω οικονομικών προβλημάτων, ο τίτλος τελικά έκλεισε, πολλοί δημιουργοί έμειναν απλήρωτοι και πολλά στριπ, παρόλο που είχαν ετοίμαστει, δεν τυπώθηκαν ποτέ. Σφόδρα πολέμιος της υπερηρωϊκής κουλτούρας και των εταιρειών που αποκόμιζαν τεράστια κέρδη από την εκμετάλευση της, ο Mills επωφελήθηκε ελάχιστα από το British Invasion, την κυριαρχία δηλαδή των Βρετανών δημιουργών στις ΗΠΑ την δεκαετία του 80. Σημαντικότερες του δουλειές (και οι δύο στην DC Comics) είναι το Marshal Law, με ήρωα έναν vigilante που κυνηγάει υπερήρωες που κάνουν εγκλήματα, και to Metalzoic, που περιγράφει μια γη, εγκαταλελειμένη από την ανθρωπότητα, στην οποία έχουν κυριαρχήσει νοήμονα ρομποτ. Ειδικά το Marshal Law γνώρισε αρκετά μεγάλη επιτυχία και οδήγησε σε πολλα crossover (με Savage Dragon, με Mask κ.α.). Έκανε και ένα μικρό πέρασμα απο τη Marvel, με συμμετοχή στα σενάρια για χαρακτήρες όπως ο Punisher 2099, Spider-Man 2099 και Ravage 2099. Ανέκαθεν θαυμαστής της γαλλικής σκηνής κόμικς, της κουλτούρας της και του τρόπου με τον οποίο «συμπεριφερόταν» απέναντι στους δημιουργούς, κατάφερε, δυσκολο εκείνη την εποχή για Άγγλο κομίστα, να κυκλοφορήσει δουλειές του στην Γαλλία. Ξεκίνώντας με το Shadowslayer και το Sha, μεγάλη επιτυχία γνώρισε με το Requiem Chevalier Vampire (Requiem Vampire Knight – σχέδιο Olivier Ledroit) και το spin-off του, το Claudia Chevalier Vampire, έχοντας ξεπεράσει σε κυκλοφορία τα 15 άλμπουμ. Επίσης έχει κυκλοφορήσει στη Γαλλία τα Broz και Blankha. Σε όλη του τη καριέρα, συνεργάστηκε σχεδόν με όλους τους καλύτερους σχεδιαστές που γέννησε η βρετανική σκηνή, και όχι μόνο. Επιγραμματικά, θα αναφέρουμε τους : Kevin O’Neil, Adrian Smith, Frank Tacito, Olivier Ledroit, Eric Larnoy, Clint Langley, Carlos Ezquerra, Simon Davis, Steve Dillon, Bryan Talbot, Glen Fabry, Massimo Belardinelli, Simon Bisley, Mike McMahon, Dave Gibbons, Ian Gibson, Brian Bolland, Joe Colquhoun και πολλούς άλλους. Έχεις επίσης συνεργαστεί και με άλλους σεναριογράφους όπως τον John Wagner, τον Tony Skinner κ.α. Στην Ελλάδα έχουν μεταφρασθεί αρκετές δουλειές του. Ξεκινώντας από τις ελληνικές ανθολογίες (Τρουένο, Αγόρι, Μπλεκ κ.α.) οι οποίες φιλοξένησαν πολλά από αυτά που έχει γράψει ή έχει γράψει με άλλους ή απλά έχει επιμεληθεί, φτάνουμε στο 1997 όπου έχουμε το Σημάδι του Μελάνικους (Shadowslayer) που εκδόθηκε από την Παρά Πέντε αλλά δυστυχώς δεν ολοκληρώθηκε ποτέ λόγω του πρώϊμου θανάτου του σχεδιαστή Eric Larnoy. Το 2000, η εκδοτική Ο2Η μας έδωσε 6 τέυχη Slaine, 52 σελίδων το καθένα, και ανάμεσα σε αυτά ο Κερασφόρος Θεός (The Horned God) σε σχέδιο Simon Bisley, για πολλούς η καλύτερη ιστορία Slaine. To 2011 η SELINI ξεκίνησε την μετάφραση του πολύτομου Judge Dredd – Οι Ολοκληρωμένες Υποθέσεις (Judge Dredd – The Complete Case Files), όπου περιλαμβάνονται οι πρώιμές προσπάθειες του Mills στην διαμόρφωση του χαρακτήρα. Το 2013, πάλι η Selini, μας μετάφρασε τον πρώτο τόμο από το Requiem Ιππότης Βαμπίρ (Requiem Vampire Knight) χωρίς δυστυχώς να υπάρξει συνέχεια. Ο Mills παραμένει ενεργός, συνεχίζοντας να συνεισφέρει στο 2000 AD δουλειές του. Μόνο στα τελευταία 70 τεύχη, τουλάχιστον 40 περιείχαν μία ή δύο strip του, με κορυφαία τα Slaine, Savage, ABC Warriors. Παράλληλα εξέδωσε ένα βιβλίο με τις αναμνήσεις και τα βιώματα του απο την περίοδο της δημιουργίας του 2000 AD (Be Pure! Be Vigilant! Behave! 2000 AD and Judge Dredd: The Secret History), καθώς και ξεκίνησε μια τετραλογία βιβλίων, 2 εκ των οποίων έχουν ήδη κυκλοφορήσει (Serial Killer και Goodnight, John-Boy). Είναι στην διαδικασία συγγραφής του τρίτου βιβλίου της παραπάνω σειράς, καθώς και ενός βιβλίου για τη δημιουργία του χαρακτήρα Slaine και του κόσμου του, με τίτλο Secret History Of Slaine: Kiss My Axe. Παραφράζοντας τον πρόλογο από την Deluxe Edition του Marshal Law : “Pat Mills is a punk. I mean that in the nicest possible way."

Χορτασική έκδοση 386 σελίδων αφιερωμένη στις διάφορες παλιές ιστορίες που χαρακτήριζαν το βρετανικό εβδομαδιαίο περιοδικό 2000AD. Σχεδόν όλες τις είδαμε στο αγαπημένο ελληνικό περιοδικό ΑΓΟΡΙ. Judge Dredd, SLAINE, ABC Warriors, HARLEM HEROES, INVASION, SHAKO. Οι ιστορίες είναι σκόρπιες και δεν έχουν μια φυσική σειρά. Απλά είναι συνήθως τα πρώτα τεύχη ή αυτά που είχαν το πιο εντυπωσιακό σκίτσο ή χαρακτηριστική πλοκή. Τα σενάρια ίσως σας φανούν πολύ εύπεπτα. Είχαν όμως τότε τη γοητεία τους. Σκανάρισα αρκετές εισαγωγικές σελίδες διάφορων ιστοριών. Θα δείτε γνωατά ονόματα, Alan Moore, Kevin O'Neil Brian Bolland, Patt Mills, Alan Davis, Dave Gibbons, Cam Kennedy, και την μεγάλη αδυναμία μου τον πριν από 4-5 χρόνια χαμένο Μπεναρντινέλι. Υπάρχει η σελίδα με τα περιεχόμενα και τα στοιχεία της έκδοσης. Tο αγόρασα από το bookdepository.co.uk στα 14 ευρώ. Μπορείτε να δείξετε εμπιστοσύνη στην εταιρία. Το έστειλε μέσα σε χαρτόνι. Το μέγεθος είναι των κλασικών ευρωπαϊκών BD απλά με 8πλάσιες σε αριθμό ασπρόμαυρες σελίδες. Οι μεγαλύτεροι θα το αγαπήσετε, οι νεώτεροι ίσως να το εκτιμήσετε δύσκολα. Συγχωρέστε τα θολά σκαναρίσματα στην άκρη των εικόνων. Απλά δε χωρούσαν στον σαρωτή.