Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'marvel'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Dr Paingiver's blog
  • Valt's blog
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

  1. Αλαζόνας χειρούργος που έχει ξεχάσει το αλτρουισμό που τον διακατείχε στα νιάτα του, τραυματίζεται σοβαρά στα χέρια και δεν μπορεί να χειρουργήσει ξανά. Απελπισμένος, ψάχνει διάφορες μεθόδους για να μπορέσει να επαναφέρει τα χέρια του στην βέλτιστη κατάσταση. Μια από τις αναζητήσεις του, τον φέρνει στον Θιβέτ, ένα μέρος που είχε προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια σαν σπουδαστής, όπου ένας μοναχός ίσως έχει τον τρόπο να τον γιατρέψει... Αναπροσαρμογή της προέλευσης του Dr. Strange από τον Στρανζίσκι και την Σαμ Μπαρνς στο σενάριο που κυκλοφόρησε αρχικά σε 6 τεύχη μεταξύ 2004 και 2005 υπό την σφραγίδα της Marvel Knights. Στην εποχή του μάλιστα είχε καθυστερήσει και μερικούς μήνες για να ολοκληρωθεί. Κάποιες από τις αλλαγές που έκανε, υιοθετήθηκαν και ενσωματώθηκαν από τους υπόλοιπους δημιουργούς στο γενικό σύμπαν της Μάρβελ και κάποιες απλά αγνοήθηκαν. Παραμένει πάντως ένα καλό ανάγνωσμα και καλό σημείο γνωριμίας με τον χαρακτήρα, και η κυκλοφορία του με αφορμή την ταινία με πρωταγωνιστή τον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς στον ρόλο του Δρ. Παράξενου(sic), μιας από τις καλύτερες κινήσεις που έχει κάνει η Ανούμπις τα τελευταία χρόνια, η οποία δείχνει να ψάχνει να βρει τα παλιά της αντανακλαστικά, με τον ίδιο τρόπο που ο Strange ψάχνει να επαναφέρει τις υψηλές δεξιότητες στα χέρια του. Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο τον Dr. Paingiver.
  2. Το κείμενο πρωτοδιαβάστηκε στα πλαίσια των Reflections at Death Disco πριν βγει η πρώτη ταινία του Deadpool (Ντέντπουλ). Αν θέλετε να διαβάσετε για το Deadpool 2 και το ποιος είναι αυτός ο Cable (Κέημπλ) και η X-Force, είσαστε τυχεροί. Αναφέρονται παρακάτω. * Ο Deadpool είναι σχεδόν ο επίσημος υπερήρωας του 4chan και ο κύριος lol r c dedpl ein ts random lol. Το τελευταίο που θα θέλατε είναι να διαβάσετε μία μεγάλη και βαρετή ανάλυση. Βαρετή όσο ο Cable. Αυτός Η Σκοτεινή Εποχή των Comics Οι δεκαετίες από το 1980 έως και το 2010 είναι γνωστές ως η “Σκοτεινή εποχή των κόμιξ”. Είναι η περίοδος όπου τα υπερηρωικά κόμιξ είχαν αρχίσει να απευθύνονται σε μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό και να έχουν και ανάλογη θεματολογία. Η βία, το σεξ, ο θάνατος, τα καυτά κοινωνικά θέματα δεν ήταν πια ταμπού που κρύβονταν κάτω από το χαλί. Στη δεκαετία του 80 είδαμε τους X-men να γίνονται από μία ελαφρώς αντισυμβατική ομάδα σε ένα κόμικ με έντονα πολιτικοποιημένα μηνύματα και, ταυτόχρονα, ένα πολυεπίπεδο αφήγημα με πολλά παρακλάδια, χαρακτήρες και παράλληλες πλοκές. Είδαμε τους Teen Titans από έφηβους να ενηλικιώνονται. Είδαμε τον Daredevil του Miller να μετατρέπεται από δεύτερης διαλογής Spiderman σε έναν γνήσιο σκοτεινό αντιήρωα. Είδαμε τον Green Arrow να παρατάει τα trick arrows και τη μάσκα του και να γεμίζει βέλη διάφορους κακούργους και διεφθαρμένους μυστικούς πράκτορες. Είδαμε το Dark Knight Returns και το Watchmen. Από την άλλη, στη δεκαετία των 00’s (ναι, νιώθω και επίσημα πολύ γέρος) είδαμε μια σειρά από δημιουργούς, οι οποίοι είχαν αναδειχτεί σε ανεξάρτητους τίτλους, για παράδειγμα ο Grant Morisson, ο Brian Bendis, ο Ed Brubaker, ο Garth Ennis, ο Warren Ellis, ο Mark Millar, καθώς και δημιουργοί από καλτ τηλεοπτικές σειρές, όπως ο Kevin Smith, o J.M. Straczynski (του Babylon 5) και ο Joss Wheddon (της Buffy και του Firefly) να έρχονται και να ξαναζωντανεύουν τα κουρασμένα σύμπαντα της Marvel και της DC. Ενδεικτικά, πολλές από τις πιο πρόσφατες ταινίες της Marvel, πχ το Iron Man 3 και τα Captain America 2 και 3, στηρίζονται σε ιστορίες από τη δεκαετία που μας πέρασε. Και, επί του πιο προσωπικού, ξανάρχισα να διαβάζω Marvel με τα Alias, Runaways και Astonishing X-men. Κάποια στιγμή θα ήθελα να γράψω και για αυτά… Η δεκαετία του 90 από την άλλη… Ξέρετε, της έχουν βγάλει ένα ξεχωριστό παρατσούκλι. Κάποιοι την αποκαλούν The Extreme Age of comics. Τώρα θα μου πείτε, θα τελειώσεις καμία ώρα ρε Μπόκολη να πάμε σπίτια μας; Που κολλάνε όλα αυτά με τον Deadpool; Κολλάνε όμως. Όπως θα έλεγε και ο Wade, κολλάνε περισσότερο κι από σώβρακο μετά από μαραθώνιο έργων με τη Bea Arthur. Ντροπή! Ποιος είναι ο δημιουργός του Deadpool Το χαρακτηρισμό The Extreme Age of comics τον χρωστάμε στον Rob Liefeld, του οποίου το στούντιο στα 90’s το έλεγαν Extreme comics. O Rob Liefeld αναφέρεται εδώ για τρεις λόγους. Ο πρώτος είναι επειδή δημιούργησε τον Deadpool. Προφανές νομίζω. Αλλά μην χαίρεστε, θα φτάσουμε σε αυτόν μετά από κάτι παρακάμψεις. Σας προειδοποίησα. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι ο Rob Liefeld είναι, κατά γενική ομολογία, ο χειρότερος δημιουργός κόμιξ που έζησε ποτέ. Και όταν λέμε χειρότερος, δεν εννοούμε χειρότερος σε φάση Ed Wood. Όχι, ο Liefeld δεν έζησε στην αφάνεια. Έβγαλε τα κέρατά του, και πιθανότερα και τα κέρατα της μισής Αθήνας από τα κόμιξ του. O Rob Liefeld είναι ο Michael Bay ή, ακόμα χειρότερα, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης των δημιουργών κόμιξ. Τελεία. Δεν ξέρω αν έχετε δει ποτέ εκείνους τους χαρακτήρες από αμερικάνικα κόμιξ που είναι τίγκα στους μυς, με τρικέφαλους, τετρακέφαλους, οχτακέφαλους και που τα μούσκουλά τους έχουν δικά τους μούσκουλα. Με τα υπερμεγέθη στήθη που είναι όσο τρεις φορές η μέση τους και τα ποδαράκια μπαλαρίνας-νάνου να τους στηρίζουν. Φορούν συνήθως στρατιωτικές φανέλες με σκισμένα μανίκια, παντελόνια παραλλαγής, προστατευτικά του μποξ στο κεφάλι. Το μαλλί τους είναι συνήθως μακρύ και δεμένο κοτσίδα, ενώ η φάτσα τους είναι μόνιμα σκυθρωπή και, όταν μιλάνε, εκατοντάδες μικρά δόντια σφίγγονται. Όλοι τους κουβαλάνε τεράστια φουτουριστικά όπλα, μαχαίρια και σπαθιά. Και το βασικότερο. Όλοι τους φοράνε τουλάχιστον από δέκα εξαρτήσεις τίγκα στα πουγκιά. Αυτός είναι ο χαρακτήρας που ήξερε να ζωγραφίζει ο Liefeld. Μόνο. Τα έργα του είναι όπως εκείνη τη φορά που κάποιος σκέφτηκε να φτιάξει μπέργκερ, μόνο πως έβαλε τρία μπιφτέκια, αντί για ψωμιά δύο ξεροψημένες μπριζόλες και αντί για μαρούλι και ντομάτα έβαλε μπέηκον και μπέηκον. Παραδείγμα Αλλά εντάξει, το να μην ξέρεις να ζωγραφίζεις (και να βγάζεις εκατομύρια από αυτό) δεν είναι άξιο αυτού του μίσους. Όχι, ο Liefeld είναι μισητός επειδή είναι η επιτομή των όσων πήγαν στραβά στη δεκαετία του 90. Τι συνέβη: ήδη από τα μέσα του 80, τα κόμιξ είχαν γίνει απίστευτα δημοφιλή. Έκαναν τρελές πωλήσεις και οι εταιρείες έψαχναν τους επόμενους σταρ. Άρχισαν λοιπόν, όποτε έβλεπαν νέα ταλέντα με ενδιαφέρον στυλ, να τους προωθούν σαν ροκ σταρ. Καλλιτέχνες όπως o Todd McFarlane, o Jim Lee, o Erik Larsen και, φυσικά, ο Rob Liefeld. Και, λόγω της φήμης τους, απέκτησαν και σχεδόν απεριόριστο δημιουργικό έλεγχο. Δυστυχώς βέβαια, μιλάμε για μία γενιά ανθρώπων που μεγάλωσαν διαβάζοντας κόμιξ, σε αντίθεση με τους προκατόχους τους που είχαν τουλάχιστον κάποιες λογοτεχνικές επιρροές. Αυτό οδήγησε σε ένα φαύλο κύκλο που αναπαρήγαγε κλισέ και που μας έδινε βία για τη βία και σεξ για το σεξ. Παράλληλα, για να ανέβουν οι πωλήσεις, τα υπερηρωικά κόμιξ άρχισαν να δανείζονται πολλά στοιχεία και από τα χολυγουντιανά μπλοκμπάστερ της εποχής, που ήταν κυρίως περιπέτειες με τον Σβαρτσενέγκερ, τον Σταλόνε και ταινίες τύπου Φονικό Όπλο. Χωρίς βέβαια τη γαματοσύνη τους. Και, επίσης, να βγάζουν χαρακτήρες με το τσουβάλι (οι περισσότεροι αντιγραφές άλλων, των οποίων ο δημιουργός έκανε τράμπα σε άλλη εταιρεία αλλά κράτησε κάποια ιδέα που είχε φάει πόρτα από εκεί) μήπως και κάποιος πιάσει. Ποιος είναι ο Cable και πότε επιτέλους θα μας πεις για τον Deadpool; Ο χαρακτήρας που είναι η επιτομή όλων αυτών των άσχημων που έγιναν στα 90’s ήταν ο Cable. Ο Cable, ο τρίτος λόγος για τον οποίο μιλάμε για τον Liefeld, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σειρά New Mutants στο τεύχος #86 και τους μετέτρεψε από μία σειρά κακές ιδέες για νεαρότερους X-men στους X-force, μια μιλιταριστική ομάδα που είχε κηρύξει τον πόλεμο σε μεταλλαγμένους τρομοκράτες. Ο Cable ήταν μυώδης, μονίμως σοβαρός, με τεράστια όπλα και μυστηριώδης και σκοτεινός και βαρετοοοοός που θα έλεγε ο φίλος μας ο Wade. Είναι σαν να έχουν βάλει τον Σβαρτσενέγκερ να παίζει σε κινηματογραφική ταινία τον Cyclops από τους X-men και αυτός επέμενε να του δώσουν όπλα αντί για optic blasts και να μην βάλουν άλλους πολύ γνωστούς χαρακτήρες στην ομάδα. Σας θυμίζει κάτι; Και, όπως μάθαμε από τα υπερπολύπλοκα crossover που έμπλεκαν κάθε καλοκαίρι διακόσιους άσχετους τίτλους, ο Cable ήταν ένα από τα τρία παιδιά του Cyclops και της Jean Grey (περίπου) που ήρθε από ένα δυστοπικό μέλλον για να σώσει τον κόσμο, αφού πρώτα τον είχε προσβάλει ένας τεχνοϊός και τον πήγε εκεί ο μελλοντικός εαυτός της αδερφής του από το δυστοπικό μέλλον του Days of Future Past. Και όλα αυτά επειδή οι X-men είναι Φώσκολος για geeks. Και, στο ρόλο του Ευλογητού, στο τεύχος 98 των New Mutants, σκάει μύτη για πρώτη φορά ο Deadpool. (επιτέλους) Ο Deadpool λοιπόν ήταν ιδέα του Rob Liefeld. Ένας μισθοφόρος που μίλαγε πολύ και ήταν πολύ ευκίνητος όπως ο Spiderman, αλλά ο οπλισμός και η στολή του θύμιζαν πάρα πολύ τον Deathstroke της DC (γνωστό ως αντίπαλο των Teen Titans και κακός-μεταγραφή στη δεύτερη σαιζόν της σειράς Arrow, γιατί όπως είπαμε πιο πάνω, ο Green Arrow ήταν πολύ απασχολημένος να γεμίζει τυχαίους κακοποιούς με βέλη στη δεκαετία του 80, για αυτό και δεν έχει δικούς του υπερκακούς). Ο συγγραφέας του κόμικ, ο Fabien Nicieza το παρατήρησε, για αυτό και του έδωσε το όνομα Wade Wilson, για να θυμίζει ακόμα περισσότερο ότι είναι αντιγραφή του Deathstroke. Και ύστερα κύλησε ο χρόνος και, όπως και κάθε άλλος χαρακτήρας που εμφανίστηκε σε παραπάνω από δύο πάνελ ενός τεύχους X-τίτλου (ενδεικτικά να πω ότι εμφανιζόταν σε κάμποσα τεύχη του X-force), ο Deadpool απέκτησε μία δική του μίνι σειρά. Και ίσως και δευτεραγωνιστικό ρόλο σε ταινία. Στο «A Circle Chase» ο Nicieza, μαζί με τον Joe Madureira, μας δίνουν τον Deadpool ως έναν συμπαθητικό αντιήρωα, ένα παρελθόν όπου ο Wade ήταν καρκινοπαθής που μπήκε στο Weapon X, πήρε τις δυνάμεις αναγέννησης του Wolverine και στην πορεία τρελάθηκε. Η σειρά προσπαθεί να τον κάνει να φανεί αντιήρωας, αλλά δε θυμίζει τον Deadpool που ξέρουμε σήμερα. Ήταν όμως αρκετά επιτυχημένη έτσι ώστε να μας δώσει και μία δεύτερη μίνι σειρά. Το «Sins of the Past» των Mark Waid και Ian Churchill ήταν πολύ διαφορετικό. Σε αυτή ο Wade είναι ένας τραγικός αντιήρωας που προσπαθεί να κάνει το καλό αλλά δεν ξέρει το πως. Και για πρώτη φορά σπάει τον τέταρτο τοίχο και μιλάει στο κοινό του. Πώς φτάσαμε στον Deadpool που ξέρουμε σήμερα Είπαμε ότι ο Nicieza και ο Liefeld δημιούργησαν τον χαρακτήρα, αυτός όμως που τον ανέπτυξε στον χαρακτήρα που όλοι ξέρουμε, ήταν ο συγγραφέας Joe Kelly στην ongoing σειρά του 1997. Με σχεδιαστή τον Ed McGuinness έφτιαξε μία σειρά όπου έπρεπε να γράψει για έναν ψυχοπαθή μισθοφόρο. Και το έκανε με τον πιο προφανή τρόπο – πήρε την ιδέα και την πήγε στο 11. Ο Deadpool μίλαγε συνεχώς και o μόνος τρόπος να ξεφύγει από τον πόνο του είναι η τρέλα. Οπότε το αποτέλεσμα είναι μία κωμωδία που παρωδεί όλα τα κλισέ του είδους. Έτσι έχουμε έναν υπερμισθοφόρο που έχει μία τυφλή γιαγιά όμηρο στο σπίτι του, έναν εφευρέτη που τον έχει πρακτικά αιχμάλωτο και που προσπαθεί να γίνει ήρωας αλλά δεν ξέρει το πως. Δεν είναι αντι-ήρωας, είναι αντικακός. Για παράδειγμα: για κάποιο περίεργο λόγο ταξιδεύει πίσω στο χρόνο και ανακαλύπτει ότι ο νεαρός βοηθός του γούσταρε κάποια Gwen Stacy. Ποια είναι αυτή, σκέφτεται, και αποφασίζει να τους τα φτιάξει, γιατί σε τελική τι αλλαγή θα προκαλούσε αυτό. Το αστείο είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν στο τεύχος #47 του Amazing Spiderman και ο deapool δε χάνει ευκαιρία να σχολιάζει το καστ και τη γραφικότητα των 60s με τα σχόλιά του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των 90s: όταν ήθελες να πουλήσεις κόμιξ, έβαζες τον χαρακτήρα να πλακωθεί χωρίς κανένα λόγο με τον Wolverine. Ε, όταν ένας supervillain ψυχολόγος (ο Doctor Bong, ο αρχικακός του Howard the duck) του λέει ότι πρέπει να παίξει ξύλο για να χαλαρώσει, ο Wade επιτήθεται στον Wolverine χωρίς λόγο γιατί ξέρει ότι δεν μπορεί να κάνει κακό ο ένας στον άλλο. Όταν ο Λόκι λέει στον Wade ότι είναι ο πατέρας του και εκείνος ο εκκλεκτός που θα σώσει τον κόσμο, φυσικά και τον δουλεύει. Ο Deadpool στη δεκαετία του 90 ήταν μία όαση για τους αναγνώστες, γιατί διάβαζαν μία παρωδία της γελοιότητας που διάβαζε σε όλα τα άλλα κόμιξ. Αυτό το συνέχισε και ο Christopher Priest, που πήγε σε ακόμα πιο slapstic κωμωδία. Δυστυχώς οι πωλήσεις άρχισαν να πέφτουν, και η σειρά έχασε την φόρα της και τελικά έληξε στα 69 τεύχη. Ο Wade θα έλεγε ότι αυτό είναι ταιριαστό. Αρχικά τη σειρά τη συνέχισε το Agent X, γνωστό και ως Deadpool από τα LIDL. To Cable & Deadpool ήταν ίσως η καλύτερη σειρά με τον Deadpool To 2004 πάντως, επειδή και ο Cable είχε χάσει πολύ δημοτικότητα, βγήκε ίσως το πιο απρόσμενο δίδυμο της ιστορίας της Marvel. Η σειρά Cable vs Deadpool, με συγγραφέα τον Nicieza και τον Liefeld να κάνει τα εξώφυλλα. Εδώ έχουμε πραγματικά μία πολύ κλασική δομή, από τη μία έχουμε τον υπερσοβαρό, μεσσιανικό χαρακτήρα του Cable, που έχει φτιάξει έναν παράδεισο για τους μεταλλαγμένους και μεγάλα σχέδια, και από την άλλη έχουμε τον Deadpool που μπλέκει στα σχέδιά του και φέρνει το χάος. Και ο ένας ισορροπεί τον άλλον, δηλαδή υπάρχει και η επική μαρβελάδικη ιστορία αλλά και το χαβαλεδιάρικο χιούμορ και οι ατελείωτες αναφορές στην ποπ κουλτούρα. Το θαύμα είναι ότι η σειρά ήταν καλή, και ανέστησε τις καριέρες και των δύο. Δεν είναι τυχαίο που, όταν ακολούθησαν την ίδια συνταγή στη σειρά Deadpool του 2007, με τον Deadpool να συμμετέχει σε κάθε crossover με τον δικό του, μοναδικό και άκυρο τρόπο, σπάσανε τα ταμεία. Στο βαθμό που ο Deadpool απέκτησε και την τελευταία δύναμη του Wolverine, να εμφανίζεται σε 20 τεύχη το μήνα… Αυτή νομίζω είναι και η γοητεία του Deadpool, ότι δηλαδή όλοι μας μεγαλώσαμε και αγαπάμε τα κόμιξ, αλλά βλέπουμε και τη γελοιότητά τους. Και ο Wade μας το θυμίζει σε κάθε του τεύχος και δουλεύει ακριβώς επειδή είναι η αντίθεση στον κάθε υπερgrim and gritty χαρακτήρα τύπου Cable. Και χρειάζεται όλη αυτή την υπερβολή για να παραμένει επίκαιρος… Από την άλλη όμως, και ο κάθε Cable χρειάζεται από δίπλα έναν Deadpool για να του κάνει χαλάστρα τη μόστρα. Ελπίζω οι δημιουργοί του Deadpool 2 να το έχουν καταλάβει αυτό, όπως είχαν καταλάβει στην πρώτη ταινία γιατί ο Deadpool δουλεύει. Πηγή.
  3. STAR WARS : DARTH VADER Η δεύτερη, χρονικά, έκδοση της Marvel για το 2015 και για το σύμπαν του Star Wars. To Star Wars : Darth Vader είναι μια ongoing σειρά. Κεντρικός ήρωας είναι προφανώς ο Darth Vader και χρονικά βρισκόμαστε μετά το τέλος της 4ης ταινίας ( A New Hope ) με τον Darth Vader να έρχεται αντιμέτωπος με το κόστος της αποτυχίας του να προστατεύσει το Death Star. Τον βλέπουμε να στέλνει τον Bobba Fett για να ανακαλύψει τον πιλότο που κατέστρεψε τον διαστημικό σταθμό ( Guess Who? ), να συναλλάσσεται με τον Jabba the Hutt με σκοπό την αγορά όπλων για την αυτοκρατορία και να προσπαθεί γενικότερα να επανακτήσει την εύνοια του Emperor Palpatine. Στη συγγραφή είναι ο Kieron Gillen ( έχει περάσει από πολλούς ήρωες της Marvel και τώρα γράφει στην Image το εκπληκτικό The Wicked & The Divine ) ο οποίος γράφει πάντα καλούς αντι-ήρωες και "βασανισμένους" χαρακτήρες. Δίνει καλά τις εσωτερικές μάχες του Darth Vader, αλλά εκεί που δίνει ρέστα είναι στις πραγματικά κακές στιγμές του, στις μονομαχίες του, στον τρόπο με τον οποίο αποδίδει την απέχθεια του προς όλους τους κατώτερους του και στο γενικότερη ενσάρκωση του absolute evil που αντιπροσωπεύει. Σεναριακά δεν βλέπουμε τίποτα ιδιαίτερο, δεν εκπλήσσεσαι από κάποιο plot-twist, αλλά ότι θέλει να σου πει, στο λέει πειστικά. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο 6ο τεύχος κάνει ένα μικρό crossover με την άλλη ongoing σειρά της Marvel, την ομώνυμη Star Wars, με την οποία μοιράζονται κάποια ίδια panel και ένα σεναριακό εύρημα. Στο σχέδιο είναι ο Salvador Larroca ( και αυτός πολύ Marvel και σχεδόν τίποτα άλλο αξιόλογο ) ο οποίος κάνει μια επαρκή δουλειά, αλλά μέχρι εκεί. Τίποτα ιδιαίτερο να σχολιάσω, καμία αξιομνημόνευτη σκηνή, τίποτα άξιο προσοχής. Δεν με χαλάει καθόλου αλλά δεν με φτιάχνει και καθόλου. Απλά ΟΚ. Γενικές εντυπώσεις : Καλό γράψιμο ενός villain χαρακτήρα. Σκοτεινό σενάριο με ένα flat σκίτσο. Καλό αλλά nothing special. Ίδωμεν.... Βαθμολογία : 6,5/10 Αφιερωμα στο GC για τον Kieron Gillen Εργογραφία του στα ελληνικά : IRON MAN (Anubis) Άλλα κόμικς του : THREE
  4. Η αγαπημένη υπερήρωας μας συστήνεται για πρώτη φορά στις αρχές του 2000, αλλά βγαίνει από την αφάνεια με αφορμή την σειρά του Netflix. Τι σημαίνει αυτό για το παρόν και το μέλλον της στο χαρτί και την μικρή οθόνη. H Jessica Jones είναι ο ορισμός του αντιήρωα. Το τραγικό παρελθόν συγκρούεται με ένα αβέβαιο παρόν και όλα αυτά δημιουργούν ανασφάλεια, που εκδηλώνεται με πολλών ειδών καταχρήσεις και εκτονώσεις. Αν και δοκίμασε το προφίλ του υπερήρωα, δεν άντεχε το lifestyle των Avengers και αναζήτησε μια μοναχική ζωή που θα της προσέφερε παράλληλα ένα πιο χαμηλό προφίλ. Προς το παρόν, χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της για να τρέχει με το ιδιωτικό γραφείο ντετέκτιβ που στεγάζεται στο διαμέρισμά της. Η σειρά του Netflix κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να δημιουργήσει αυτό το κλίμα, δοσμένο βέβαια από μια πιο σύγχρονη ματιά. Ο χαρακτήρας του Killgrave ενώθηκε σε ελάχιστα σημεία με τον original villain χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό, εφόσον τον πήρε επάνω του ο David Tennant. Η φίλη της, Trish Walker, αναδείχθηκε σε μια εξίσου δυνατή ηρωίδα, που αναμένεται να αξιοποιηθεί περισσότερο, αποτελώντας κάτι ανάμεσα στην Hellcat και την Captain Marvel. Το σημείο ίσως που ήθελε περισσότερη εμβάθυνση ήταν το ψυχολογικό τραύμα μετά την οκτάμηνη διαμονή της με τον Killgrave, καθώς θίγεται ελαφρώς το ζήτημα του βιασμού και του εξευτελισμού ως σεξουαλικό φετίχ. Στο κόμικ δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην αναπροσαρμογή της στην δύσκολη πραγματικότητα, ειδικά σε αυτή σύμφωνα με τα στάνταρ των υπερηρώων. Αυτό που διαφαίνεται σίγουρα είναι ότι η Jessica Jones οδηγείται σε αποφάσεις με βάση το δικό της αξιακό σύστημα, που καθορίζεται κυρίως από ένα αίσθημα κατωτερότητας. Πιστεύει ότι οι δυνάμεις που της δόθηκαν τυχαία, την κάνουν ανάξια να ανταποκριθεί στο υπερηρωικό κομμάτι, οπότε και επιλέγει να αποσυρθεί αν και ενδόμυχα αναζητά την ζωή στην έπαυλη των Avengers. Στην προσωπική της ζωή, αρκείται με κάτι εφήμερο και μόλις βλέπει ότι δένεται ψυχολογικά, προσπαθεί να μην απογοητεύσει και απομακρύνεται. Η σχέση της με τον Luke Cage παραμένει υποσυνείδητα παρόλο που δεν εκδηλώνεται σε μεγάλο κομμάτι του κόμικ, γιατί επιλέγει να δώσει έμφαση στην δουλειά. Η εργασιομανία και η οριακά ηδονοβλεπτική παρατήρηση της ζωής των υποκειμένων που αποτελούν αντικείμενο της δουλειάς φτάνουν για να γεμίσουν την κατά τ’ άλλα άδεια ζωή της. Ο Luke Cage της προσφέρει συναισθηματική ασφάλεια και πληρότητα, ενώ μικρές παρεκκλίσεις όπως ο Ant–Man λειτουργούν απλά ως επιβεβαίωση της αρχικής της επιλογής, μιας και μοιάζει συνεχώς να τους συγκρίνει. Τελικά η εγκυμοσύνη και η εξομολόγηση των συναισθημάτων της από τον Luke Cage λειτουργούν βολικά ως μια διέξοδος, έτσι ώστε να μπει μια τάξη στην προσωπική της ζωή. Όμως ο Killgrave δεν είναι ευχαριστημένος που έχασε το αντικείμενο της επιθυμίας του, οπότε η ζωή της θα αναταράσσεται από αυτόν. Η Jessica όσο δίνει την εντύπωση ότι είναι χαρακτήρας των άκρων, ζητάει την ησυχία και την τάξη, αλλά πάντα υπάρχει μια ειδική θέση για τον Killgrave, ακόμα και αν είναι πια από μίσος. Το σχέδιο του Michael Gaydos και τα εξώφυλλα του David Mack δένουν από την μια την grunge και neo-noir αισθητική που επικρατούσε στα 2000s με την πιο μυστηριακή απεικόνιση με νερομπογιές που επιλέγει ο δεύτερος. Τα επιμέρους επεισόδια με την Jessica Drew έδωσαν διπλές δόσεις girl power, αλλά η ιστορία με τον Purple Man ή Killgrave στην σειρά -για να ακούγεται πιο επιβλητικό- είναι αυτή που δίνει την τελική κάθαρση(;) στην ηρωίδα. O Brian Michael Bendis σε μια πολύ καλή συγγραφική του στιγμή, δημιούργησε μια ηρωίδα που αποπνέει αντισεξισμό, πολύ πριν τα σκάνδαλα του Hollywood φέρουν ζητήματα κακοποίησης στο προσκήνιο. Η Jessica Jones καθρεφτίζεται στα πρόσωπα χιλιάδων γυναικών που επιλέγουν να στηριχθούν στα πόδια τους και να μην σιωπήσουν πίσω από κλειστές πόρτες και θολωμένα βλέμματα. Πηγή
  5. ότι λέει ο τίτλος, που ειναι ο wolverine; υπάρχει μόνο ένας;;;; τις απαντήσεις σε σποιλερ, ευχαριστώ σχέδιο: todd nauck , infο
  6. Ο Θρηνωδος παραπονεθηκε οτι αυτη η δημοσκοπηση ηταν ευκολη... ειπα να μην του χαλασω χατιρι και εφτιαξα αλλη μια Εδω ελπιζω να εχουμε μεγαλυτερη συμμετοχη λογω των κομικσοταινιων
  7. Αρθρο για την επερχομενη ταινια "Black Panther" της Marvel, απο την Άντα Δαλιάκα, που υπαρχει στο σημερινο "Έθνος της Κυριακής" (11 Φεβ. 2018). Και σε μεγαλυτερη αναλυση. Black Panther Εθνος .zip
  8. omnibus, σε πολλους αρεσουν σε αλλους οχι, η δημοσκοπηση απευθυνεται σε αυτους που τους αρεσουν και ή θελουν ή ηδη εχουν καποια.. ποσα όμως; ποιοι ειναι αυτοι; κυκλοφορουν αναμεσα μας;;;; οσοι θελετε γραψτε και τι εχετε... φωτογραφιες θα εκτιμηθουν ιδιαιτερως edit
  9. To έχει μάλλον η μοίρα μου να ανεβάζω JRJ . Anyway η έκδοση είναι η συνηθισμένη πλέον Οξύ, και μπορώ να πω ότι παρόλο που οι σελίδες είναι πολύ περισσότερες από προηγούμενες εκδόσεις η ράχη είναι μια χαρά στοιβαρή και με πολύ καλό άνοιγμά. Το μόνο ελάττωμα που έχει είναι πως θέλω τον Thor, ΘΩΡ και όχι Θορ( Μεγάλε Καμπανά...) Οσον αφορά το story arc , είναι ένα από τα καλά κατά την γνώμη μου που επέζησαν εκείνης της εποχής στα μέσα του 90 μέχρι τις αρχές του 2000, οπου κυριαρχούσε μια υπερβολική υπερβολή. τόσο στο σχέδιο όσο και στο σενάριο των υπερηρωικών κόμικς. Θεωρώ δε, πως ήταν η εποχή εδραίωσης του John Romita Jr ως ένας από τους κύριους εκφραστές στο σχέδιο του υπερηρωικού στις συνειδήσεις των αναγνωστών.Αλλοι τον λατρεύουν, άλλοι λατρεύουν να τον μισούν.αλλά όλοι πλέον αναγνωρίζουν την δουλειά του. Παρουσίαση από Public blog:
  10. To "New Warriors" κατευθύνεται προς την τηλεόραση. H σειρά θα βασίζεται στο ομώνυμο κόμικ της Marvel. Σύμφωνα με το THR, η σειρά "New Warriors", της οποίας η ανάπτυξη ξεκίνησε πέρυσι από την Marvel Television και τα ABC Signature Studios, βρήκε το σπίτι της στο Freeform μετά από μάχη αρκετών δικτύων για το project. To κανάλι έχει δώσει στην σειρά από τώρα 10 επεισόδια για την πρώτη σεζόν. Η επίσημη περίληψη έχει ως εξής: Το "Marvel’s New Warriors" αφορά έξι νεαρά άτομα με δυνάμεις που ζουν και δουλεύουν μαζί. Με δυνάμεις και ικανότητες αντίθετες των Avengers, οι New Warriors προσπαθούν να αλλάξουν τον κόσμο...ακόμα κι αν ο κόσμος δεν είναι έτοιμος γι' αυτό. Χωρίς να είναι ακριβώς σούπερ, ή ακόμα ήρωες, το "Marvel's New Warriors" έχει να κάνει με αυτή τη στιγμή στη ζωή σου που αρχίζεις να ενηλικιώνεσαι και νιώθεις τα πάντα και τίποτα συγχρόνως - με την μόνη διαφορά ότι σε αυτόν τον κόσμο οι κακοί μπορούν να είναι το ίδιο τρομακτικοί με τα κακά ραντεβού. Επιβεβαιώνοντας τις αναφορές από πέρυσι, ο ένας χαρακτήρας που έχει ανακοινωθεί μέχρι στιγμής είναι η Squirrel Girl/Doreen Green, η οποία έχει γίνει αρκετά γνωστή μέσω του δικού της κόμικ στη Marvel, το "The Unbeatable Squirrel Girl". Ως showrunner της σειράς πιθανότατα θα έχουμε τον Kevin Biegel (Scrubs, Cougar Town). Το "New Warriors" θα είναι η δεύτερη σειρά της Marvel που θα κυκλοφορήσει στο νεανικό Freeform (που ίσως θυμάστε ως ABC Family), μαζί με το "Cloak and Dagger". περισσοτερα για τους New Warriors πηγη
  11. Also in 2018: "Inhumans," which is set for Nov. 2, 2018. πληροφοριες για τα κομικ και τους χαρακτηρες εδω και εδω, επισης χρησιμες πληροφοριες στο ποστ του germ εδω
  12. Το run του Bruce Jones στη 3η σειρα του τιτλου Incredible Hulk στα τευχη 34 εως 76(2002-2004) ταραξε τα νερα απο την αρχη με τον Bruce Banner σαν φυγα που μετακινειται συνεχως και ξυριζει το κεφαλι για να αλλαξει την εμφανιση του ενω επικοινωνει συχνα μεσω υπολογιστη με τον μυστηριωδη Mister Blue που τον βοηθαει να αποφυγει τους διωκτες του. Με πολλα στοιχεια τρομου, μυστηριου και κατασκοπικου θριλερ ο Jones βαζει τον πρωταγωνιστη σε καταστασεις που το πρασινο κτηνος μεσα του ειναι η τελευταια επιλογη ενω οι εχθροι του ειναι μια συλλογη ικανων και ετοιμων πρακτορων που μερικοι εχουν δικη τους ατζεντα και μυστικα που ανατρεπουν τη πλοκη. Φυσικα δε λειπουν οι μαχες του Χαλκ με αλλα παλια και νεα τερατα αλλα η εμφαση στην ατμοσφαιρα κανει να αξιζουν την αναμονη, ειδικα αν σχεδιαζει ο Deodato ή ο Fernandez. Αρκετοι ηταν αυτοι που ξενερωσαν με την τελικη αποκαλυψη της συνωμοσιας, εγω λεω οτι χασαν το νοημα, ο Jones χρησιμοποιει tropes για να εξελιξει χαρακτηρες και τελικα να παρουσιασει μια αλληγορια για τις ανθρωπινες σχεσεις I sh!t you not.
  13. Ταυτότητα Τίτλος: Inhumans Σενάριο: Paul Jenkins Σχέδιο: Jae Lee Εκδοτική: Marvel Χρονολογίες: 1998-1999 Τεύχη: 12 (Ολοκληρωμένο) Περιεχόμενο: Υπερηρωικό Πάρε να'χεις Περίληψη Οι Απάνθρωποι. Το είδος που έφτιαξαν οι Kree στο πολύ μακρινό παρελθόν πειραματιζόμενοι πάνω στον Homo Sapiens. Κάθε ένας με ειδικές δυνάμεις. Μακριά από το ανθρώπινο είδος, καλά οχυρωμένοι στην πόλη τους υπό την ηγεσία και καθοδήγηση της βασιλικής οικογένειας και δη του σιωπηλού Black Bolt. Κάποτε την είχαν κρυμμένη στα Ιμαλάια, τώρα την έχουν τοποθετήσει στη νεοαναδυθείσα Ατλαντίδα. Ο εχθρός όμως είναι μέσα. Ο εχθρός είναι έξω. Ο εχθρός είναι παντού. Πολλές οι ατζέντες, πολλές οι επιθυμίες, πολλά τα πάθη. Όλα τα πιόνια είναι στη σκακιέρα. Let the games begin. Δημιουργοί Σενάριο ο 33χρονος τότε Βρετανός Paul Jenkins. Τον έχουμε διαβάσει μεταφρασμένο στο Wolverine Origin, έχουμε μιλήσει για τις δουλειές του στο Revelations και για 2 runs στο Hellblazer (#92-#96 Critical Mass, #110-114 Last Man Standing), αλλά και για το παιχνίδι The Darkness II όπου έχει γράψει το σενάριο. Η πρώτη του δουλειά για μεγάλο Αμερικάνικο οίκο ήταν αυτή στο Hellblazer όπου δούλεψε για 5 χρόνια (#89-#128, 1995-1998). Έκανε καμπόσα ακόμα, αλλά πηδώντας από το καράβι της DC/Vertigo σε αυτό της Marvel έγραψε αυτό εδώ το διαμάντι. Σχέδιο ο 26χρονος τότε ΑμερικανοΚορεάτης Jae Lee. Το μαγευτικό του σχέδιο, οι έχοντες καλό γούστο , το έχουμε απολαύσει στον Μαύρο Πύργο, στο Batman/Superman Παράλληλοι Κόσμοι, και στο ένθετο του Sporty Ultimate Search. Οι τελείως αρχαίοι του φόρουμ, ίσως να είχαν κατεβάσει από τον αείμνηστο τράκερ το Hellshock. Προσωπική Αποτίμηση Κομιξάρα. Τι να λέμε τώρα? Τους Απάνθρωπους τους γνώρισα μέσα από την ομώνυμη έκδοση του Καμπανά. Τα είχα πει πριν από 10 χρόνια εκεί, είπα 2 κουβέντες στο τόπικ της τηλεοπτικής σειράς, είπα άλλες τόσες όταν σκαναριζόντουσαν από τον leonidio Εκείνη η σειρά των Moench και Perez με είχε σημαδέψει Το υλικό με το οποίο φτιάχνονταν τα όνειρα ενός 10χρονου. Όταν πήγα ΟΥΖΑ, ήταν από τα πρώτα πράγματα που φρόντισα να αγοράσω. Ως χαρακτήρες όμως οι Απάνθρωποι δεν πολυχρησιμοποιούντουσαν. Υπήρχαν από τη δεκαετία του 60 κάποιες ιστορίες, συνήθως με τους Fantastic 4. Υπήρχε ένα graphic novel της πλάκας του 1988. Τρίχες συνολικά. Και πάνε αυτοί οι 2 τυπάδες και βγάζουν αυτό εδώ το κομψοτέχνημα για το imprint Marvel Knights. Τσιμπάνε Eisner (Best New Series) και κάνουν τόσο μούρες τους Inhumans που έχουν βγει άλλες 2 σειρές με αυτό το όνομα, έχει βγει All New Inhumans, έχουν γίνει μπαχαρικό που το ρίχνουμε σε όλα τα events (ειδικά τα διαστημικά) της Marvel, το έκαναν και τηλεοπτική σειρά. Αυτή ήταν η επίδραση αυτού εδώ του κόμικ. Δυστυχοτατότατως Πήραν κάτι καλό. Το ανέδειξαν σεναριακά. Είναι στρωτό` σε βάζει σε έναν άλλο κόσμο με βάθος` είναι self contained και δεν χρειάζεται να ξέρεις σχεδόν τίποτα για το υπόλοιπο σύμπαν της Marvel` έχει ανατροπές. Το ανέδειξαν εικαστικά. Αποθέωση στυλ, design, χρωμάτων, μελανιών και σεταρίσματος. Ε, και μετά όλοι οι υπόλοιποι το ξεφτίλισαν Ακόμα λοιπόν κι άμα έχετε διαβάσει κάτι με Απάνθρωπους σε κάποιο War of Kings, σε κάποιο Infinity ή σε κάποιο Barbie meets Black Bolt, μην μασάτε και φροντίστε να τσεκάρετε αυτό εδώ το κομμάτι. Κυκλοφορεί σε TPB αλλά και σε ένα Hardcover των 300 σελίδων. 9/10. Άνετα. Λίγο ακόμα μάτι ρε θείο Πηγές wikipedia comibookdb Jae Lee's official site
  14. Το run του Walter Simonson στο Thor ξεκινησε απο το τευχος 337 εως το 382 απο το 1983 εως το 1986 θεωρειται απο πολλους δικαιως η καλυτερη στιγμη στο τιτλο. Ξεκινωντας με το ντεμπουτο του Beta Ray Bill και τη μονομαχια του με τον Thor με επαθλο το Μιολνιρ και γινεται ολο και καλυτερο. Με cameo απο Κλαρκ Κεντ(ναι καλα διαβαζετε), Ραγκναροκ που κορυφωνεται σε μια επικη μαχη Θορ, Οντιν και Λοκι εναντια στον Σουρτουρ, καθοδο στη Νορβηγικη κολαση και πολεμο εναντια στη Χελα(που δε μπορει απλα να καταστρεψει το σφυρι γ@μω τη... Βαλκυρια μου), το σπαρτιατικο last stand του Executioner, βατραχο Θορ(ναι καλα διαβαζετε), καουμποϊ Θορ(ναι λεμε) και Θορ εναντια στο Ερπετο της Μιντγκαρντ που οι προφητειες λενε οτι θα τον σκοτωσει. Τα σχετικα trades και omnιbus ουκ ολιγα, σωστε οτι φραγκα θα δινατε για να πατε σινεμα να δειτε τις μ@λ@κ!ες της Disney.
  15. Το storyarc The Hellfire Hunt, σε σεναριο James Robinson και Joe Casey, και σχεδιο Jose Ladronn και German Garcia, πρωτοεκδοθηκε στα τευχη 48-53 της πρωτης σειρας Cable.Η δημοσιογραφος Irene Merryweather, κανοντας ερευνα για τον Sebastian Shaw, βρισκεται κυνηγημενη απο μισθοφορους του Hellfire Club. Ο μεταλλαγμενος στρατιωτης απο το μελλον που λεγεται Cable τη σωζει, για να τον ακολουθησει σε μια περιπετεια απο τη Νεα Υορκη και τη Βοστονη ως το Λονδινο και τις Ελβετικες Αλπεις σε μια αποστολη να σταματησουν το κλαμπ της κολασης απο το να βαλει χερι στη τεχνολογια του Apocalypse. Guest stars: Paladin, Union Jack και Master Man.
  16. Ηρωίδες σε κόμικς οι αγνοούμενες Νιγηριανές μαθήτριες Συντάκτης: Χριστίνα Πάντζου Τα κορίτσια του Τσίμποκ, όπως έγιναν γνωστές οι σχεδόν 300 μαθήτριες που απήχθησαν από την τρομοκρατική οργάνωση Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία το 2014, γίνονται τώρα και πρωταγωνίστριες κόμικς. Η αμερικανική εκδοτική εταιρεία Marvel ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη μακρόχρονη ιστορία της παρουσιάζοντας την Νγκόζι, μια έφηβη υπερηρωίδα που μάχεται το κακό στην εμπορική πρωτεύουσα της χώρας, το Λάγος. Η Νγκόζι (λέξη που σημαίνει «ευλογία») είναι πρωταγωνίστρια μιας νέας ιστορίας της Marvel, την οποία έγραψε η πολυβραβευμένη Νιγηριανο-Αμερικανίδα συγγραφέας Νέντι Οκοράφορ εμπνευσμένη από το δράμα των απαχθέντων κοριτσιών αλλά και τις αφηγήσεις των περισσότερων από 100 που έχουν απελευθερωθεί έως σήμερα. Ελπίζει πως το πρότυπο ενός κοριτσιού που, παρά τα όσα πέρασε, βρίσκει τη δύναμη να μάχεται, να αντιστέκεται και να διεκδικεί την αξιοπρέπεια, τον σεβασμό και το κοινό καλό, μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο για όλες της έφηβες της Νιγηρίας. «Ηταν απλά κορίτσια που ξαφνικά αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν τεράστιες ανατροπές στη ζωή τους. Η ιστορία της αντοχής και του ψυχικού τους σθένους είναι εξαιρετικά δυνατή. Οπως πολλές Νιγηριανές έφηβες, έτσι και η Νγκόζι είναι μικρόσωμη, αλλά γεμάτη ισχυρή βούληση και αποφασιστικότητα» λέει η Οκοράφορ σε συνέντευξή της στο BBC, στην οποία εξήγησε πως εμπνεύστηκε την ηρωίδα της από κάποιες φωτογραφίες των αγνοούμενων μαθητριών. Στη βάση αυτών ανέλαβε την εικονογράφηση η Τάνα Φορντ. Μιλώντας στο Ρόιτερ η συγγραφέας και ακαδημαϊκός αναγνώρισε πως η επιτυχία της Wonder Woman, που κατά τους δημιουργούς της αποτελεί πρότυπο για τα κορίτσια και αντίποδα στον σεξισμό στο Χόλιγουντ, ήταν εξαιρετικά σημαντική. Ωστόσο, όπως τόνισε, «χρειάζεται να προωθήσουμε τη διαφορετικότητα. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε θέματα φυλετικά ή σεξουαλικού προσανατολισμού, αλλά να έχουμε ένα φάσμα χαρακτήρων με διαφορετικές επιθυμίες, όνειρα και ελαττώματα. Δεν θέλω να βλέπω μόνο ζόρικους γυναικείους χαρακτήρες, αλλά κι άλλους πολύ λιγότερο προβλέψιμους». Πηγή
  17. Τώρα που τελείωσε το Secret Empire , όπως τελείωσε, ας κάνουμε μια αποτίμηση των κύριων events της Marvel. Προσωπικά μου άρεσε το Secret Empire και μου φάνηκε σαν αλληγορία πάνω στη νέα Αμερική, το τέλος του όμως ήταν πολύ προβλέψιμο... Το πρώτο Secet Wars , το Civl War και το Annihilation ψήφισα...
  18. X-Men Για τους έλληνες έφηβους του 1986-1994 ήταν ένα κόμικ που μετέφραζε η ΜΑΜΟΥΘ και μάγευε τους αναγνώστες του. Χαρακτήρες και ιδέα που είχαν δημιουργήσει ο Stan Lee και ο Jack Kirby που είχαν μέτρια επιτυχία και δεν είχαν αναλωθεί ιδιαίτερα. Έτσι όταν νέοι δημιουργοί ανέλαβαν να τους επαναπροσδιορίσουν έγραψαν αριστουργηματικές περιπέτειες δράσης. Ο τίτλος όμως έκλεισε για περίεργους λόγους την εποχή που οι Μεταλλαγμένοι ήρωες ήταν αρκετά δημοφιλείς σε όλο τον πλανήτη. Η αλήθεια είναι ότι ακολούθησαν μεσαίας ποιότητας ιστορίες και προσωπικά θεωρώ ότι οι επόμενοι συγγραφείς ήταν ο ένας χειρότερος από τον άλλον. Μοναδικές αναλαμπές ο Scott Lobdell και ο Grant Morrison. To 2013 και για 3 χρόνια οι κεντρικές ομάδες των X-Men δίνονται στο συγγραφέα Brian Michael Bendis. Συγγραφέας ικανός που βέβαια κατά καιρούς παρουσιάζει κάτι μετριότητες για την εμποροπανήγυρη. Θεωρείται από τα μεγάλα χαρτιά της MARVEL και είναι. Για να μπορέσει να τραβήξει τα φώτα του κόσμου και να δείξει ότι κάνει κάτι διαφορετικό ξεκινά παρουσιάζοντας ένα χρονικό παράδοξο. Η κοινωνία των μεταλλαγμένων μαστίζεται από μια διχόνοια. Ο αρχηγός τους, ο Cyclops, αφού μη έχοντας σώας τα φρένας, σκοτώνει το δόκτωρ Xavier, και ενώ οι περισσότεροι τον θεωρούν ένοχο, κάποιοι πιστεύουν ότι η απόφασή του ήταν επιβαλλόμενη από το εξωγήινο πλάσμα Phoenix (Θεέ μου, τι διαβάζουμε). Οι επόμενες κινήσεις του ως αρχηγός μιας μικρής φατρίας φοβίζουν το παλιό του σύντροφο Beast, ο οποίος με τη σειρά του για να το λογικέψει, κάνει την πιο φυσιολογική κίνηση. Φέρνει από το παρελθόν τους έφηβους πρωτομεταλλαγμένους στην εποχή μας, για να του θυμίσουν μια πιο τρυφερή και αθώα εποχή γεμάτη θετικές σκέψεις για το μέλλον. Το βρίσκετε σαχλό σενάριο; Το περίεργο είναι πετυχαίνει. Εμείς λοιπόν βλέπουμε τις περιπέτειες των 5 πρώτων έφηβων X-Men του παρελθόντος στο παρών, οι οποίοι μαθαίνουν τις μελλοντικές τους περιπέτειες, αποτυχίες, τραγωδίες και φρικάρουν. Αποφασίζουν να μείνουν στην τωρινή εποχή και εξερευνούν αυτό το δύσκολο παρών των μεταλλαγμένων, εκπαιδεύονται, ζούνε περιπέτειες, ερωτεύονται, μαλώνουν, και κάνουν όλα εκείνα τα teenage mutant angst που είχαν φέρει πρώτα σε πωλήσεις αυτά τα περιοδικά. Η αγωνία τους «πού βρισκόμαστε και τι κάνουμε από δω και πέρα» είναι διασκεδαστική. Ενδιαφέρεσαι και ζεις τις περιπέτειες μέσα από την εκτός χρόνου πεντάδας και κάνεις κέφι. Οι αντιδράσεις των υπολοίπων έχουν πλάκα και μπορώ να πω ότι εδώ και μια δεκαετία χάρηκα X-Men. O μικρός Cyclops ζει ένα εφιάλτη βλέποντας να χάνει την Jean Grey που προσέχει άλλους νέους, και τον ενήλικα εαυτό του να αντιδρά φασιστικά στο σύνολό του, ο Beast αγχώνεται για τον προβληματικό γερασμένο Beast που δεν μπορεί να τους στείλει στο παρελθόν, η Grey φιλάει όποιο άλλο αγόρι έχει μπροστά της, ο Iceman παραδέχεται ότι είναι ομοφυλόφιλος, ο Angel αποκτά ενεργειακά φτερά και έχει για φιλενάδα το κορίτσι Wolverine. Τους κυνηγούν διαφορετικές ομάδες X-Men του μέλλοντος, γίνονται φίλοι με τους Guardians of the Galaxy και έχουν περιπέτειες μαζί τους, η Mystique αποκτά ερωτική σχέση με τον Xavier, και ένα σωρό άλλα πράγματα που κάνουν τις ιστορίες πρωτότυπες και καλές. Ενώ κυκλοφορούν δύο τίτλοι, All-new X-Men και Uncanny X-Men, στην ουσία κυλούν παράλληλα. Στο δεύτερο υπάρχουν οι πολύ νέοι μεταλλαγμένοι του ενήλικα Cyclops που μπερδεύονται συνέχεια με τους έφηβους του παρελθόντος του πρώτου τίτλου. Δυστυχώς ο Bendis παρατάει τα σενάρια χωρίς να δώσει έναν επίλογο στο πρόβλημα της παράδοξης χρονικής μετατόπισης καθιερωμένων χαρακτήρων και αφήνει να το εξερευνήσουν περισσότερο οι επόμενοι συγγραφείς με αδιάφορα έως άθλια αποτελέσματα. Οι δύο κεντρικοί σκιτσογράφοι είναι οι Stuart Immonen και Chris Bachalo. Ειδικά ο πρώτος που ήταν ένας της οκάς στους τίτλους του Superman εδώ παρουσιάζει ένα δυναμικό ευχάριστο σκίτσο με ζωντάνια και σελίδες που χαίρεσαι να εξερευνείς. Ακόμη και ο Bachalo φαίνεται να αγαπάει τη δουλειά του και είναι καλύτερος από άλλους τίτλους του. Κατά καιρούς θα δείτε και το σκιτσογράφο Kris Anka που δεν μπορώ να πω ότι το συμπαθώ. Στους χαρακτήρες κάπου τα μπερδεύει ο συγγραφέας. Η Kitty Pryde γίνεται καθηγήτρια της σχολής των μεταλλαγμένων και παίρνει υπό την προστασία της τους νέους χρονοταξιδιώτες. Τη φωνάζουν professor, το οποίο την εκνευρίζει και μετά απαιτεί να τη φωνάζουν έτσι. Το ίδιο έκανε και για τον Iron Man. Τη μια εκφράζει παράπονο γιατί δεν τον φωνάζουν doctor Tony Stark αφού έχει δυο διδακτορικά, αλλά στα επόμενα τεύχη μας εξομολογείται ότι δεν τελείωσε ποτέ το πανεπιστήμιο. Το άλλο εκνευριστικό που κάνει ο συγγραφέας είναι ότι δίνει ισόποσο βήμα για όλους τους χαρακτήρες του. Θα μιλήσουν όλοι, μα όλοι όσοι είναι στο δωμάτιο. Και συνήθως θα πουν κάτι υστερικά έξυπνο για να προσδιοριστούν στο καρέ. Μικροί – μεγάλοι όλοι θα μιλήσουν, και μερικές φορές νομίζουν είναι χαριτωμένοι. Κάτι τέτοια τα κάνει ο Bendis στα σενάριά του. Η αλήθεια είναι ότι του δίνουν το ελεύθερο οι εκδότες να γράφει ό,τι θέλει. Η εμπιστοσύνη αυτή έχει ως αποτέλεσμα να διαβάζουμε ώρες ώρες αλλοπρόσαλλα σενάρια. Ειδικά οι συντάκτες των μεταλλαγμένων τίτλων δεν έχουν και την καλύτερη φήμη. Σχετικά πρόσφατα έχουν εκδοθεί και τα διάφορα paperbacks έτσι είναι εύκολο να συμπληρώσετε όλη τη συλλογή και να τη διαβάσετε άνετα. Μπορεί να μην είναι τα Dark Phoenix Saga και Days of Future Past, αλλά προσπαθούν να τα αγγίξουν και να γίνουν αρεστά στο κοινό. Ακολούθησαν δύο επανεκκινήσεις των τίτλων, με νέα Νο 1 στο ίδιο ανεγκέφαλο επίπεδο που βρίσκονται οι X-Men εδώ και χρόνια. Για κάτι παρόμοιο σας προτείνω τα πρώτα New Mutants. Αυτά της ΜΑΜΟΥΘ. Σελίδα του τίτλου All New X-Men στο WIKI Βιογραφικό του Brian Michael Bendis Βιογραφικό του Stuart Immonen Βιογραφικό του Chris Bachalo
  19. To Deadpool Kills The Marvel Universe είναι μια ιστορία τεσσάρων τευχών που αφορά μια διαφορετική εκδοχή του Deadpool υπό άλλες συνθήκες (γνωστό και ως Elseworld) επομένως δεν αφορά το βασικό continuity της Marvel. Κυκλοφόρησε τέλη του 2012. Η σειρά θα αποκτήσει και συνέχεια, με όνομα Deadpool Kills The Marvel Universe Again, το πρώτο τεύχος της οποίας θα κυκλοφορήσει στις 5 Ιουλίου. Στο σενάριο και στο σχέδιο θα είναι πάλι οι ίδιοι δημιουργοί. Όταν οι X-Men αποφασίζουν πως ο Deadpool χρειάζεται ψυχιατρική βοήθεια που οι ίδιοι δεν μπορούν να παράσχουν, τον μεταφέρουν παρά τη θέλησή του στο Άσυλο Ravenscroft, όπου ο επικεφαλής Δόκτωρ Benjamin Brighton αναλαμβάνει να τον "θεραπεύσει". Πίσω από τον Δόκτωρ, όμως, κρύβεται ο Psycho Man και έχει αποφασίσει να χτίσει έναν στρατό από μεταλλαγμένους και υπερανθρώπους για να πετύχει τους σκοπούς του. Τα πράγματα δεν πηγαίνουν και τόσο καλά, και ενώ οι δύο γνωστές μας φωνές στο κεφάλι του Deadpool εξαφανίζονται, παίρνει τη θέση τους μια νέα που χωρίς πολύ κόπο, για λόγους που αποκαλύπτονται στην συνέχεια της ιστορίας, τον πείθει να σκοτώσει όλους του χαρακτήρες του Marvel Universe. Ο τρόπος εξιστόρησης είναι αρκετά ευθύς: ακολουθούμε τον Deadpool και βλέπουμε τους τρόπους που σκοτώνει κάποιους από τους χαρακτήρες της Marvel, τις μονομαχίες τους, τις παγίδες που στήνει και γενικά όλο το παιχνίδι που παίζει εναντίον των θυμάτων του, σαφώς πιο οργανωμένα και στρατηγικά απ' ότι μας συνηθίζει με τη βοήθεια της νέας φωνής στο κεφάλι του. Σχεδιαστικά είναι καλό. Δεν έχω να παρατηρήσω κάτι συγκεκριμένο, είναι άρτιο συνολικά και ποιοτικά σταθερό. Ο Talajic υπήρξε σχεδιαστής σε πολλές σειρές Deadpool και αυτό φαίνεται. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω να γράψω και πολλά για το συγκεκριμένο κόμικ. Ως προς το περιεχόμενο είναι ακριβώς αυτό που αναφέρει ο τίτλος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει εκπλήξεις και μια πολύ συγκεκριμένη προσέγγιση που αφορά τον τέταρτο τοίχο. Για όσους δεν θέλουν να μπουν στον κόπο να το διαβάσουν ή δεν τους ενοχλούν τα σπόιλερς, να πω ότι ουσιαστικά Πρωτότυπη ιδέα και ικανοποιητική εκτέλεση. Θέλω πάρα πολύ να δω τι θα περιέχει η συνέχεια, πιστεύοντας ότι θα έχουν ανεβάσει το επίπεδο ώστε να μην είναι απλώς μια επανάληψη του προηγουμένου. Μην το διαβάσετε για να γνωρίσετε τον Deadpool, μην το διαβάσετε για να γνωρίσετε τα κόμικς, μην το διαβάσετε για να γνωρίσετε τα υπερηρωικά (το τελευταίο με επιφύλαξη, γιατί έτσι και αλλιώς το concept των παράλληλων συμπάντων είναι αρκετά γνωστό και έξω από αυτά). Διαβάστε το για να περάσει η ώρα με μια ωραία ιστορία αν σας αρέσει οτιδήποτε από τα τρία προαναφερθέντα πράγματα. Ναι μεν δεν έχει τρομερό βάθος, αλλά είναι διασκεδαστικό το δίχως άλλο. Περισσότερος Bunn: Harrow County The Sixth Gun
  20. Μια δημοπρασία για να βοηθήσουμε λίγο τη λέσχη με τα έξοδα της. Αυτή τη φορά είναι διάφορα trade paperbacks και hardcovers της Marvel και είναι τα ακόλουθα: - THE INCREDIBLE HERCULES (DARK REIGN) (HC) - HEROES REBORN:THE RETURN (TPB) - BLADE:BLACK & WHITE (TPB) - THE ROAD TO CIVIL WAR (TPB) - THE INVINCIBLE IRON-MAN by FRACTION 1-2 (TPB) Τιμή εκκίνησης τα €20,00. Η δημοπρασία θα λήξει στις 12/03 και ώρα 23.59. Για τους Αθηναίους παράδοση στη Λέσχη. Για τους εκτός Αθήνας, θα τους στείλω με ΕΛΤΑ. Για τους εκτός Ελλάδας, θα τα πληρώσετε εσείς και θα πείτε και ένα τραγούδι
  21. Προκειται για μια mini σειρα απο 6 2-λεπτα shorts του Disney XD που κυκλοφορησαν στις 10 Ιουνιου 2017, γυρω απο μικρες περιπετεις του Scott Lang στην ιδια φλεβα με το Marvel's Rocket and Groot. Το animation εχει την ιδιοτροπια να μοιαζει με κατι παρμενο απο σελιδες comic των 60s, προσωπικα να μου θυμιζει Jack Kirby. Πολλες πληροφοριες για την σειρα δεν μπορω να βρω στο νετ ακομα, ουτε imdb page ουτε reviews, αλλα κυριως κανενα "νομιμο" streaming για την Ελλαδα. Αν μπειτε σε streaming sites που ειδικευονται σε animation σειρες λογικα θα την βρειτε. Συμφωνα με το Entertainment Weekly η ομαδα παραγωγης της σειρας (Passion Pictures) ειναι η ιδια που κανε το Rocket and Groot αλλα ειναι γνωστη για την δουλεια της στα animated video των Gorillaz. Δεν θελω να πω και τιποτα παραπανω γιατι το συνολικο runtime ειναι λιγοτερο απο 15λεπτο, μιλαει απο μονο του. Σχετικο link: http://marvel.wikia.com/wiki/Marvel%27s_Ant-Man [imdb=tt7249258]
  22. Έχασε την μάχη του με τον καρκίνο και ο Rich Buckler την Παρασκευή στις 19-05, ένας δημιουργός που έχουμε δει σε πολλές από τις εκδόσεις των εκδόσεων Καμπανά και Μαμούθ, μιας και έχει σχεδιάσει με τον έναν ή άλλο τρόπο όλους τους βασικούς χαρακτήρες της Μάρβελ (αλλά και της DC). Ήταν όμως πιο γνωστός ως σχεδιαστής των Fantastic Four, του Spectacular Spider-Man την περίοδο που το έγραφε ο Peter David, αλλά και ως ο συν-δημιουργός του Ντέθλοκ. Ήταν αυτός επίσης που έφερε στο προσκήνιο τον George Perez, προσλαμβάνοντας τον ως βοηθό στο στούντιο του. Ήταν 68 χρονών.
  23. Οι νέοι υπερήρωες σπάνε τα στερεότυπα Αυτοί οι υπερήρωες μας είναι γνωστοί από τις σελίδες των κόμικς, την τηλεοπτική οθόνη και το σινεμά. Κι όμως τώρα είναι διαφορετικοί. Και χτυπούν τα παλιά στερεότυπα. Με τις πωλήσεις των κόμικς και των graphic novels στη Βόρεια Αμερική να έχουν ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο δολάρια το 2015, χαρακτήρες που παραδοσιακά δεν εμφανίζονταν στα αμερικανικά mainstream κόμικς: φυλετικές και πολιτιστικές μειονότητες, γυναίκες και LGBT χαρακτήρες, αναδεικνύονται σε σημαντικές φιγούρες. Μερικοί ήρωες σε αυτό το πάνθεο είναι νέοι. Όμως άλλοι είναι ήδη γνωστοί χαρακτήρες που τώρα γίνονται διαφορετικοί. Η Marvel έχει πλέον έναν μαύρο Spiderman και μια Θορ - γυναίκα. Ο πολυφυλετικός χαρακτήρας του Χάρπερ στο γνωστό κόμικ του Άρτσι είναι άτομο με ειδικές ανάγκες. Η Wonder Woman πρόσφατα παντρεύτηκε επισήμως την αγαπημένη της. Ο αναλυτής Μίλτον Γκριπ υποστηρίζει, σύμφωνα με το National Geographic, ότι «κάποιες κάποτε περιθωριοποιημένες ομάδες άρχισαν να εμφανίζονται τακτικά στα mainstream κόμικς πριν από περίπου 10 χρόνια». Η άνοδος των manga, που διαβάζονται ιδιαίτερα από το γυναικείο κοινό καθώς και οι πρόσφατες ταινίες υπερηρώων του Χόλιγουντ, έχουν παίξει καταλυτικό ρόλο σε αυτή την αλλαγή. Οι μετατροπές στη λαϊκή κουλτούρα, τους νόμους και τα δημογραφικά στοιχεία καθώς και το διαδίκτυο έχουν συμβάλει επίσης. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι υπερήρωες έχουν εξελιχθεί τόσο. Στην πραγματικότητα, οι τελευταίες αλλαγές αποτελούν μέρος μιας συνεχούς αλλαγής, λέει ο Ράμζι Φάγουαζ, συγγραφέας του βιβλίου «The New Mutants: Superheroes and the Radical Imagination of American Comics» (Οι νέοι μεταλλαγμένοι: Οι υπερήρωες και η ριζοσπαστική φαντασία των αμερικανικών κόμικς). Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, οι συγγραφείς και οι καλλιτέχνες - αντικατοπτρίζοντας και αντιμετωπίζοντας τις κοινωνικές αλλαγές - άρχισαν να παρουσιάζουν χαρακτήρες παρίες που βρίσκονταν στο κοινωνικό περιθώριο. Τις επόμενες δεκαετίες, τα πολιτικά και περιβαλλοντικά ζητήματα μπήκαν επίσης στο κάδρο. Σήμερα οι διαφορετικοί χαρακτήρες έχουν και διαφορετικούς δημιουργούς. Ο Στιβ Ορλάντο, ένας αμφιφυλόφιλος συγγραφέας, λέει ότι οι ομοφυλόφιλοι υπερήρωες του, ο Midnighter και ο Virgil, δεν είναι απλά πρωτοπόροι. Είναι επίσης ανθρώπινοι και χαρακτήρες με τους οποίους ο κόσμος μπορεί να ταυτιστεί. «Οι άνθρωποι μου λένε ότι ο Midnighter τους έδωσε δύναμη για να είναι αυτοί που είναι» σημειώνει. «Κάποιοι περίμεναν όλη τους τη ζωή για έναν χαρακτήρα που να τους μοιάζει. Κι αυτό το αξίζει ο καθένας, δηλαδή μια στιγμή που λέει: ‘Ε, αυτός ο τύπος είναι ακριβώς, όπως κι εγώ. Κι αυτός ο τύπος είναι ήρωας. Ίσως θα μπορούσα κι εγώ να είμαι ήρωας’». Ακολουθούν μερικοί παλαιότεροι, ιδιαίτερα πρωτοπόροι υπερήρωες: O David Alleyne, είναι ένας υπερήρωας με δυνάμεις μίμησης. Έγινε γνωστό ότι είναι bisexual το 2013 σε ένα τεύχος των Young Avengers. H Storm των X-Men που ελέγχει τον καιρό εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1975 και ήταν η πρώτη μαύρη γυναίκα σε ένα mainstream κόμικ. O Luke Cage αυτός ο μαύρος ήρωας που πολεμά για την κοινωνική δικαιοσύνη εμφάνισε τις δυνάμεις του το 1972, μετά από μια δικαστική πλάνη και μια άδικη φυλάκιση. Ο Daredevil τυφλώθηκε όταν ήταν παιδί αλλά οι υπόλοιπες αισθήσεις του άρχισαν να λειτουργούν σε επίπεδο υπερήρωα. Ο Matt Murdock δημιουργήθηκε το 1964. O Black Panther είναι ένα φυσικό, πνευματικό και μυστικιστικό θαύμα. Έκανε το ντεμπούτο του το 1966. Ο Sunspot. Το 1982 ο Βραζιλιάνος Ρομπέρτο ντα Κόστα, ικανός να ελέγχει την ηλιακή ενέργεια εντάχθηκε τους Νέους Μεταλλαγμένους. H Dust είναι μια μεταλλαγμένη από το Αφγανιστάν που μπορεί να μετατραπεί σε σκόνη. Φοράει νικάμπ και εμφανίστηκε το 2002. Οι Kyle και Northstar. O αδιανόητα γρήγορος Northstar παντρεμένος με τον Kyle έγινε το 1992 ο πρώτος ανοιχτά gay υπερήρωας. Η Dani Moonstar. Μια ιθαγενής Αμερικάνα που από το 1982, είναι μέλος μιας γυναικείας ομάδας που ονομάζεται Fearless Defenders. Η Karma εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1980. Είναι από το Βιετνάμ και αυτή τη στιγμή είναι μια από τις λίγες γυναίκες υπερήρωες που είναι ανοιχτά λεσβίες. Ο Skin. Ο μεταλλαγμένος Angelo Espinosa, είναι πρώην μέλος μια συμμορίας και μπορεί να αλλάξει το δέρμα του. Έκανε το ντεμπούτο του το 1994. Η Batwoman. Εμπνευσμένη από τον Batman, η σκληρή Kate Kane εκδιώχθηκε από τον στρατό των ΗΠΑ πριν από 10 χρόνια γιατί ήταν λεσβία. Πηγή
  24. Σου αρέσουν οι ήρωες της Marvel αλλά όχι όλες τους οι ιστορίες και ψάχνεις για τις καλύτερες; Γουστάρεις να διαβάζεις κόμικς αλλά όσο πιο φθηνά γίνεται; Θέλεις όμως και τα εξτραδάκια (συνεντεύξεις, σκιτσάκια, πληροφορίες για τους ήρωες, προτάσεις για ανάλογες ιστορίες) και το σκληρό εξώφυλλο; Τότε τσέκαρε την official MARVEL graphic novels collection που κυκλοφορεί από την Hachette. 1ος Τόμος: Amazing Spider-Man: Coming Home £2.99 2ος Τόμος: Uncanny X-Men: Dark Phoenix Saga £6.99 3ος Τόμος: Iron Man: Extremis £9.99 4ος Τόμος: The Ultimates: Super-Human £9.99 Όλοι οι τόμοι από εκεί και πέρα θα κάνουν £9.99. Νομίζω ότι η συλλογή θα ολοκληρωθεί στους 60-62 τόμους χωρίς να είμαι και σίγουρος. Και κοίτα πως θα είναι η βιβλιοθήκη σου αν συμπληρώσεις τη συλλογή: Οι τιμές είναι σε λίρες Αγγλίας και αφορούν αυτούς που θα αγοράζουν τη σειρά στο UK. Εδώ λογικά οι τιμές θα κυμαίνονται στα €12-15 για τους τόμους 3+ και θα βγαίνει 1 τόμος κάθε 15 ημέρες.
  25. O Θάνατος του Γούλβεριν: Ένας τίτλος προσωπικός και συλλογικός ταυτόχρονα Ο Γούλβεριν ήταν και θα παραμείνει ένας από τους πιο εμβληματικούς χαρακτήρες της Marvel. Κατάφερε να κερδίσει την καρδιά των fans τόσο με δικές του απίστευτα καλές ιστορίες, όπως το μοναδικό Old Man Logan , όσο και την στάση του στα διάφορα μεγάλα events της εταιρείας, όπως λόγου χάρη στον Εμφύλιο. Η δημοφιλία του είναι τέτοια που ακόμα στις ταινίες, ακόμα και όταν ήταν τόσο κακές όσο ήταν το Wolverine: Origins, πάλι οι θαυμαστές του σκληροτράχηλου ήρωα πήγαν για να το δουν. Το «Ο Θάνατος του Γούλβεριν» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Anubis) του 2014, σε σενάριο του Charles Soule και σχέδιο του Steve McNiven έχει την πολύ δύσκολη αποστολή να κλείσει αυτόν τον κύκλο, τουλάχιστον με την μορφή που τον ξέραμε μέχρι τότε. Αποφασισμένη να προχωρήσει στον εκσυγχρονισμό ακόμα και των πιο σταθερών της ηρώων, η Marvel αποφασίζει να μας γνωρίσει μια άλλη οπτική του ανθρώπου που ήταν » ο καλύτερος σε αυτό που έκανε», όμως για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να το πεθάνει η παλιά. Το έργο αυτό ανάλαβε αυτό το σύντομο event, τον κορμό του οποίου μας παρουσιάζει το συγκεκριμένο graphic novel. Πρόκειται για έναν τίτλο καθαρά προσωπικό. Σε αντίθεση με την γενικευμένη κοινωνική ματιά του Old Man Logan, που φιλοδοξούσε να διευρύνει το βλέμμα του αναγνώστη στην σύγχρονη αμερικάνικη κοινωνιά, το «Ο Θάνατος του Γούλβεριν» εστιάζει σε έναν μόνο άνθρωπο, ο οποίος όμως βλέπουμε πως άγγιξε τις ζωές δεκάδων άλλων. Ο Logan του Soule μας παρουσιάζεται έχοντας χάσει το healing factor του (ικανότητα αυτοίασης στα εκλληνικά), διατηρώντας το δηλητηριώδες αδαμάντιο στον οργανισμό του. Χωρίς τον παράγοντα που τον καθιστούσε άτρωτο, ο Γούλβεριν αναγκάζεται να μάθει να πολεμά αλλιώς, καθώς στον σύντομο χρόνο που του μένει πρέπει να αντιμετωπίσει όλους τους villains που νίκησε στην προηγούμενη ζωή του, μέχρι το αναπόφευκτο τέλος. Μπορεί τα νύχια του Γούλβεριν να είναι το σήμα κατεθέν του, ωστόσο ο παράγοντας ίασης ήταν το εργαλειακό χαρακτηριστικό που επέτρεπε στους σεναριογράφους να γράφουν τα πιο εξωφρενικά σενάρια για τον χαρακτήρα και αυτός να βγαίνει αλώβητος. Έχει αναγεννηθεί από ένα μόνο άκρο, ακόμα και μια σταγόνα αίμα μόνο. Είναι το αντίστοιχο της στολής για τον Iron Man– χωρίς αυτό το στοιχείο είναι περισσότερο ήρωας παρά σούπερ, μια απώλεια που οι εχθροί του λατρεύουν να του υπενθυμίζουν.Δίχως αυτό το στοιχείο, ο Γούλβεριν τώρα μας παρουσιάζεται πιο μεστός, πιο συνειδητοποιημένος, αλλά όχι λιγότερο άγριος και επικίνδυνος.Αντίθετα, φαίνεται πως η απώλεια της αθανασίας του τον έκανε πιο ελεύθερο, δίνοντας του πίσω κάτι που νόμιζε πως είχε χάσει για παντα: την ευθύνη των πράξεων του, την γνώση πως τα λάθη του δεν μπορούν να διορθωθούν. Σαν στριμωγμένο ζώο, είναι ίσως πιο επίφοβος από ποτέ. Το δυνατό μέρος του comic ωστόσο έγκειται στην αποκάλυψη αυτών των πιο ώριμων πλευρών του χαρακτήρα μέσα από την αλληλεπίδραση του με τους ανθρώπους που έρχονται για αυτό, είτε για να το βοηθήσουν είτε, και πιο συχνά, για να επιταχύνουν το τέλος. Παρελαύνουν πολλοί χαρακτήρες, άλλοι διάσημοι για την σχέση τους με τον ήρωα, όπως ο Sabertooth (Mαχαιροδόντης εδώ), η Lady Deathstrike, η πάντοτε πιστή Kitty Pryde αλλά και άλλοι λιγότερο γνωστοί, όπως ο Nuke, που πρόσφατα είδαμε και στην Jessica Jones. Όλοι αυτοί, με τον έναν τρόπο ή τον άλλον φωτίζουν διαφορετικές πλευρές του χαρακτήρα, οι οποίες μας οδηγούν με έναν πανέμορφο και λιτό τρόπο στο λυρικό φινάλε. Σύντροφος, πολεμιστής, δάσκαλος, σύζυγος και πατέρας αλλά και αδίστακτο ζώο, δολοφόνος και προδότης, ο Soule τελικά παρουσιάζει σαν κάτι πολύ παραπάνω από τον άθροισμα των μερών του. Μένοντας στο κέντρο των αλληλεπιδράσεων και των σχέσεων που έκτισε με τόσους χαρακτήρες, το «Ο Θάνατος του Γούλβεριν» καταφέρνει να γίνει ένας απολογισμός πολύ προσωπικός, αλλά και ταυτόχρονα συλλογικός. Το τέλος μπορεί να βρίσκει τον Logan μόνο, τον βρίσκει όμως γεμάτο από εμπειρίες και ζεστά αντίο. Και, όπως λέει και ο ίδιος, αυτά είναι αρκετά. Το σχέδιο του McNiven ακολουθεί αυτή την λογική, αλλά και την στρωτή σχεδιαστική προσέγγιση που έχει καθιερώσει η Μarvel τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον στα project που δεν ξεφεύγουν της άμεσης προσοχής της.Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως ο καλλιτέχνης δεν βρίσκει τον χώρο να ελιχθεί και να αποδώσει με μια έντονη χρωματική παλέτα τα βίαια και έντονα συναισθήματα που προκύπτουν από τον θάνατο ενός αγαπημένου. Ειδικότερα η σκιαγράφηση του φινάλε είναι μια πολύ συναισθηματική εμπειρία, η οποία αυξομειώνεται ανάλογα την σχέση του αναγνώστη με τον χαρακτήρα. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν θα σας αφήσει αδιάφορους. Το έργο δεν είναι άνευ ελλατωμάτων. Η τεράστια πορεία του Γούλβεριν, από το τεύχος 180 του Incredible Hulk, τον πολύ μακρινό Οκτώβρη του 1974 μέχρι το 2014, περιέχει δεκάδες χαρακτήρες που επηρέασαν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τον χαρακτήρα. Η επιλογή τους δεν ήταν εύκολη σίγουρα, όμως ακόμα και αυτοί που τελικά μπήκαν θα είχαν ένα ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα εάν τους δίνοταν περισσότερος χώρος και χρόνος. Επίσης, όταν μαζεύονται πολλά πρόσωπα σε μια δημιουργία, αναπόφευκτα θα υπάρχουν και ελλείψεις στο βάθος που τους έχει δοθεί. Μπορει΄να μην περίμενε κανείς λόγου χάρη από τον Nuke κάποια βαθυστόχαστη σκέψη, ωστόσο αυτό δεν μπορεί να ειπωθεί για την Lady Deathstrike, ή τον Sabertooth, η σχέση του οποίου με τον Γούλβεριν είναι θρυλική. Την ίδια στιγμή, σε κάποια σκηνικά η έννοια του ρυθμού τρεμοπαίζει και ενώ μπορεί να δούλεψαν στην λογική του εβδομαδιαίου τεύχους, ο συγκρετρωτικός χαρακτήρας ενός graphic novel όμως συχνά λειτουργεί με άλλους κανόνες… Παρόλα αυτά, πρέπει να σημειωθούν και κάποια πράγματα για την μετάφραση του Ηλία Τσιάρα.Είναι πολύ δύσκολο να γίνουν μεταφράσεις σε superhero comic, στα οποία κυριαρχεί σχεδον απόλυτα η αγγλική γλώσσα, χωρίς το αποτέλεσμα να μοιάζει γραφικό και cheesy.Ωστόσο, αυτό είναι κάτι που εδώ αποφεύχθηκε και ο Ελληνας αναγνώστης έχει την ευκαιρία να διαβάσει τον κύριο Τζέημς Χόουλετ να μιλάει την γλώσσα του χωρίς να ακούγεται γελοίος. Ταυτόχρονα η καλλιτεχνική επιμέλεια του Χρήστου Τσέλιου είναι κάτι το ιδιαίτερο για τον τόμο αυτό, ακόμα και αν τον έχετε ήδη διαβάσει όταν πρωτοκυκλοφόρησε! Πηγή
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.