Search the Community

Μια τρυφερή ματιά στα έργα και τις ημέρες του εμβληματικού ροκ σταρ που έγραψε χρυσή ιστορία με το συγκρότημα των Queen. Μερικές φορές πρέπει να βρίσκεις εναλλακτικούς τρόπους να ψυχαγωγείς το παιδί σου. Όταν ο γιος μου ήταν ενός έτους, θυμάμαι να τον καθίζω στο παιδικό του καρεκλάκι στην κουζίνα και να μαγειρεύω. Ο ήλιος δεν είχε καλά-καλά ανατείλει κι εγώ για να πολεμήσω τη νύστα μου, έψαχνα μουσικές. Όταν πια εξάντλησα το ρεπερτόριο της Λιλιπούπολης, στράφηκα στις παλιές μου αγάπες: κάπως έτσι έμαθε ο Νικόλας τους Queen. Δίπλα στον πάγκο της κουζίνας, κι ενώ έκοβα ευλαβικά και λίγο ψυχαναγκαστικά καρότα και κολοκύθια τα οποία θα πολτοποιούνταν εν συνεχεία, βουτήξαμε στη μουσική μιας από τις πιο επιδραστικές μπάντες στην ιστορία της ροκ. Στο κόμικ των Εκδόσεων Οξύ, που μόλις κυκλοφόρησε με τίτλο «Freddie Mercury, Σκιές στο φως», ο Φρέντι Μέρκιουρι ξαναζεί: μέσα από μία αφήγηση που διατρέχει τη ζωή του – από τη γέννησή του σε μια μεσαίας τάξης οικογένεια στη Ζανζιβάρη μέχρι την εκτίναξή του στη στρατόσφαιρα της μουσικής βιομηχανίας – παίρνουμε μία ιδέα για τον άνθρωπο πίσω από τον μύθο. Θέλοντας να γίνει θρύλος I ’ve fallen in love / I ’ve fallen in love for the first time / This time I know it ’s for real: Πάντοτε τούτος ο στίχος του τραγουδιού που αγαπήθηκε ως ο απόλυτος ύμνος της σεξουαλικής απελευθέρωσης, σε μια εποχή που λίγοι νέοι άνθρωποι μπορούσαν να είναι ανοιχτά γκέι, κινούσε κάτι μέσα μου. «Φυσικά είμαι εξωφρενικός, θηλυπρεπής, θεατρικός και επιδεικτικός, αλλά δεν επέλεξα εγώ αυτήν την εικόνα. Είμαι ο εαυτός μου», γράφουν δια στόματος Φρέντι οι συγγραφείς Τρε Ντιν και Καμίλα Ζανγκ. Αν κάποιος ψάχνει ιστορικά ορόσημα, πότε γεννήθηκε, πότε δημιουργήθηκαν οι Queen και πότε κυκλοφόρησε ο τάδε δίσκος, θα απογοητευτεί από το βιβλίο. Ο τρόπος που επέλεξαν οι συγγραφείς να δομήσουν τη ζωή του Μέρκιουρι δεν υπακούει σ’αυτούς τους καθαρά γραμμικούς κανόνες. Μια βαθιά υποκειμενική αφήγηση, σε απλή γλώσσα, λιγάκι απλουστευτική και παιδική, αλλά σεβόμενη αυτήν την τρομερά πληθωρική προσωπικότητα, που βυθίζεται σε μια αυτοανάλυση. Στόχος της, να μας ανοίξει μια μικρή τρύπα ώστε να παρατηρήσουμε έναν άνθρωπο που δεν ήθελε να γίνει απλά διάσημος: επιθυμούσε διακαώς να γίνει θρύλος, όπως είχε πει ο ίδιος. Στο κόμικ παρατηρούμε τις διαφορετικές μεταμορφώσεις του, και ίσως όχι τυχαία την εικονογράφηση έχουν αναλάβει δύο δημιουργοί, ο Τζέισον Αλμέιγερ και η Κόρτνι Μέναρντ, με αποτέλεσμα ο σταρ να απεικονίζεται με διαφορετικό ζωγραφικό στυλ μέσα στα κεφάλαια της ζωής του. Μαθαίνουμε για την τρυφερή σχέση με τη μόνη γυναίκα στη ζωή του, τη Μέρι Όστιν, η οποία του στάθηκε σε όλες τις φάσεις της διαμόρφωσης της ταυτότητας του. Κι έπειτα, οι έρωτες που προκύπτουν μετά το coming out του, η εμμονή του με το σεξ, η βαθιά μοναχικότητα του και οι εξάρσεις του, η γνωριμία του με τη Μονσερά Καμπαγιέ. Και επίσης, μια μάλλον παράξενη δημιουργική επιλογή: λείπει οποιαδήποτε αναφορά στο AIDS. Και το σχετικό link...

Ο βίος του τεράστιου τραγουδιστή των Queen Φρέντι Μέρκιουρι κυκλοφόρησε σε κόμικς που διαβάζεται απνευστί. Το «Shadows illuminated», δηλαδή «Σκιές στο φως» όπως είναι ο ελληνικός τίτλος, βάζει ένα ακόμη λιθαράκι – προηγήθηκε πριν από λίγα χρόνια η ταινία του Μπράιαν Σίνγκερ «Bohemian rhapsody» – στη διατήρηση του μύθου του άτυχου Φρέντι Μέρκιουρι. Άτυχου διότι, όπως έχει γραφτεί, αν η νόσος του AIDS τον έβρισκε λίγο αργότερα, θα έπαιρνε την πρώτη γενιά αντιρετροϊκών φαρμάκων και πιθανότατα σήμερα να βρισκόταν στη ζωή. Στο κόμικς δεν υπάρχει καμία αναφορά στην ασθένεια του Μέρκιουρι, ενώ αντίθετα παρουσιάζεται η ομοερωτική προσωπική του ζωή. Το ένατο δηλαδή και τελευταίο κεφάλαιο κλείνει με τον Μέρκιουρι σε στιγμές χαλάρωσης με τον σύντροφό του στο κρεβάτι στο Garden Lodge, το ησυχαστήριό του, ενώ οι συγγραφείς Tρες Ντιν και Καμίλα Zανγκ τον βάζουν να κάνει όνειρα για τα γεράματά του. Αυτό και μόνο, δεδομένων των κεφαλαίων που έχουν προηγηθεί, με κάνει να πιστεύω πως αποπειράται ένας εξωραϊσμός του βίου του Μέρκιουρι μακριά από τις συνήθεις καταχρήσεις των ροκ σταρ και κυρίως μακριά από το τραγικό του τέλος. Κι αν δεν υπήρχε το έντονο ομοφυλοφιλικό στοιχείο, θα λέγαμε πως η έκδοση απευθύνεται σε παιδιά στο πλαίσιο «γνωριμίας» των νεότερων γενιών μ’ έναν απ’ τους σημαντικότερους τραγουδιστές του 20ού αιώνα. Εκτός κι αν η έκδοση, έτσι όπως είναι, βασισμένη στην πρόοδο των κοινωνιών αναφορικά με την αποδοχή της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, απευθύνεται όντως σε παιδιά και εφήβους. Το βιβλίο έτσι, αποκτά τον χαρακτήρα… ροκ παραμυθιού που τα έχει όλα, καθώς ο Φρέντι Μέρκιουρι απεικονίζεται και «μιλάει» για όλα σε πρώτο πρόσωπο: το μεγάλωμά του σε μια φτωχή οικογένεια από την Ινδία, την έφεσή του στον αθλητισμό, τις σπουδές πιάνου και τη συμμετοχή του στα πρώτα ροκ συγκροτήματα, τη γνωριμία του με τα άλλα μέλη των Queen, τη γρήγορη καθιέρωσή τους, την αποθέωση που γνώρισαν επί ιαπωνικού εδάφους και που μόνο με την Beatlemania μπορούσε να συγκριθεί, τη φύση των ερωτικών τραγουδιών του που βασίζονταν κατά κόρον στην προσωπική του μελαγχολία και φυσικά, τη σχέση του με τον εραστή του, κομμωτή στο επάγγελμα. Αξίζει να πούμε ότι στο έκτο κεφάλαιο του κόμικς υπάρχει προειδοποίηση για «έμμεσες αναφορές σε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας» με την ανάγνωση να «έγκειται στην κρίση του καθενός», εφόσον διαβάζουμε/βλέπουμε τον στενόχωρο χωρισμό του Μέρκιουρι με τη Μέρι, τη μοναδική γυναίκα της ζωής του, αλλά και τα βίαια ξεσπάσματά του με τους κατά καιρούς ερωτικούς παρτενέρ του. Το έβδομο κεφάλαιο καταλαμβάνει η ασχολία του Μέρκιουρι με την τέχνη του χορού, που τον ανέδειξε σε κανονικό σόουμαν επί σκηνής, και στο όγδοο και προτελευταίο κεφάλαιο μαθαίνουμε για τη γνωριμία και συνεργασία του με τη Μονσερά Καμπαγέ που, όπως όλοι ξέρουμε, οδήγησε σ’ ένα μοναδικό κοινό δίσκο τους. Το βιβλίο διαβάζεται απνευστί και είναι τόσο καλογραμμένα τα κείμενα που αν τα απομονώσεις από τις σελίδες με τα σκίτσα, μπορούν να γίνουν θεατρικός μονόλογος διά στόματος του ίδιου του Μέρκιουρι. Οφείλουμε επομένως να αποδώσουμε τα εύσημα στον μεταφραστή Σάββα Αργυρίου και τον Πάνο Τομαρά που επιμελήθηκε τα πρωτότυπα αγγλικά κείμενα. Όσο για τους σχεδιαστές του κόμικς, είναι ο Τζέισον Ουλμάγερ και η Κόρτνεϊ Μέναρντ. INFO Tο εξώφυλλο του graphic novel-βιογραφίας του Φρέντι Μέρκιουρι «Σκιές στο φως» που κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οξύ. Ροκ και ένατη τέχνη, μια σχέση που κρατάει χρόνια Η σχέση μεταξύ των ροκ σταρ και των graphic novels δεν είναι καινούργια. Για την ακρίβεια, πηγαίνει τόσο πίσω στα χρόνια όσο και η καθιέρωση της ροκ μουσικής στα 60s-70s με τα μεγάλα συγκροτήματα αλλά και με εύλογες διαφορές: λόγου χάρη, στα τέλη του 1960 στην Αμερική και στις αρχές του ’70 στην Αγγλία το ζητούμενο δεν ήταν απλώς η ψυχαγωγία. Δημιουργοί όπως ο Γκίλμπερτ Σέλτον με τους περιβόητους Freak Brothers ή η Τρίνα Ρόμπινς, η πρώτη γυναίκα καρτουνίστρια, με το αντεργκράουντ κόμικς «It ain’t me babe», στόχευαν στη διάδοση της κουλτούρας της εποχής που περιλάμβανε τη χρήση ναρκωτικών, τη σεξουαλική απελευθέρωση, ακόμη και τη βία ενάντια στις δυνάμεις καταστολής. Το εξώφυλλο του δεύτερου άλμπουμ της Τζάνις Τζόπλιν «Cheap thrills» με τους Big Brother & The Holding Company. Ενδεικτικό της απήχησης των αντεργκράουντ κόμικς ήταν ότι το συγκεκριμένο είδος πέρασε ακόμη και στους φακέλους των βινυλίων θρυλικών άλμπουμ της περιόδου: στο εξώφυλλο του δεύτερου άλμπουμ της Τζάνις Τζόπλιν με τους Big Brother & The Holding Company, του «Cheap thrills» (1968), όλα τα τραγούδια απεικονίζονταν με τη μορφή graphic novel που σχεδίασε ο καρτουνίστας Ρόμπερτ Κραμπ. Το δεύτερο άλμπουμ των Poll το 1972. Στην Ελλάδα πάλι κάτι παρεμφερές συνέβη με το δεύτερο άλμπουμ των Poll το 1972, που είχε τίτλο το όνομα του φολκ-ροκ συγκροτήματος. Στον φάκελο αυτού του δίσκου υπήρχε συνημμένο ένα ολόκληρο εξασέλιδο κόμικς σχεδιασμένο από τον Στέργιο Δελιαλή, τον ίδιο καλλιτέχνη που είχε φιλοτεχνήσει και το χίπικο εξώφυλλο για το «Περιβόλι του τρελού» του Διονύση Σαββόπουλου. Τα κείμενα στο κόμικς των Poll, που έφερε τον τίτλο «Fantastic Four (Ο κακός Madman και τα κατορθώματά του)» ήταν του Κώστα Τουρνά, και το περιεχόμενό του ήταν ένα συνονθύλευμα ψυχεδελικών επιρροών από το εξωτερικό, sci-fi αναζητήσεων και μιας glam rock αισθητικής. Και το σχετικό link...