Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'dc'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 151 results

  1. Γάντζος

    Black Lightning (2018- )

    Τηλεοπτική σειρά βασισμένη στον υπερήρωα Black Lightning της DC βρίσκεται υπό παραγωγή. Σύμφωνα με το Deadline, ο Greg Berlanti -εκτελεστικός παραγωγός των "Arrow", "The Flash", "Supergirl" και "Legends of Tomorrow"- συνεργάζεται με τη Mara Brock Akil ("The Game") και τον σύζυγό της, Salim Akil, για να δημιουργήσουν τη σειρά του Black Lightning. H ίδια πηγή αναφέρει ότι οι Warner Bros. TV, Berlanti Productions και Akil Productions προσπαθούν να πουλήσουν τη σειρά σε διάφορα τηλεοπτικά δίκτυα. Ο Black Lightning (Jefferson Pierce) είναι ένας Αφροαμερικάνος υπερήρωας που μπορεί να δημιουργήσει και να ελέγξει τον ηλεκτρισμό. Ο χαρακτήρας δημιουργήθηκε από τους Tony Isabella και Trevor Von Eeden το 1977, είναι διευθυντής σχολείου και ολυμπιακός αθλητής, ο οποίος πολεμάει το έγκλημα στους δρόμους της Metropolis. Η ιστορία της σειράς θα ακολουθεί τον Pierce, έχοντας αποσυρθεί από τη δράση, να αναγκάζεται να επιστρέψει στην υπερηρωική ζωή, όταν κάποιος μαθητής μπλέκει με μια τοπική συμμορία. Οι Salim Akil και Mara Brock Akil γράφουν το σενάριο, ενώ είναι και εκτελεστικοί παραγωγοί, μαζί με τους Berlanti και Sarah Schechter. περισσοτερα για τον ηρωα πηγη [imdb=tt6045840]
  2. Dark Chris

    Lucifer (2015- )

    Το Fox έχει αναθέσει στον Tom Kapinos την συγγραφή πιλότου βασισμένο στην σειρά κόμικς Lucifer, spinoff του Sandman που κράτησε 75 τεύχη. O Lucifer είναι ο άρχοντας της κόλασης και επειδή έχει βαρεθεί απαρνείται τον θρόνο του και ανοίγει ένα πιάνο μπαρ στο LA ονόματι Lux. Αφιέρωμα της σειράς κόμικς. Υ.Γ. Με το που είδα αυτό το εξώφυλλο, μου ήρθε στο μυαλό ο John Barrowman. Κρίμα που είναι απασχολημένος με το Arrow, θα ήταν ιδανικός ως Lucifer. [imdb=tt4052886]
  3. johnnyx1991

    Young Justice (2010- )

    H νέα σειρά που ετοιμάζει η WB. So far δεν φαίνεται να έχει μεγάλη σχέση με το ομώνυμο comic, καθώς Αqualad και Miss Martian δεν υπήρχαν στο team, η Artemis πήρε την θέση της Wonder Girl, και οι Kid Flash και Robin είναι διαφορετικοί (Dick Grayson και Wally West αντί για Tim Drake και Bart Allen) , καθώς και αρχηγός του team είναι ο Aqualad αντί για τον Robin To story συμβαίνει στο παρόν μας ,αλλά σε αυτό το universe, οι ήρωες είναι κάτι σχετικά καινούργιο, δηλαδή μπορεί να είναι 2010, αλλά ο superman εμφανίστηκε μόλις 10 χρόνια πριν. Φαίνεται από το trailer ότι η JLA θα παίξει κάποιο ρόλο στην σειρά,αντίθετα με την σειρα “Teen Titans”, στην οποία δεν τους ανέφεραν καν ονοματικά Στην Comic-con παρουσίασαν το trailer και μερικές extra πληροφορίες http://spinoff.comicbookresources.com/2010/07/23/cci-first-look-at-animated-young-justice/ http://www.ugo.com/tv/comic-con-2010-young-justice Τις φωνές τους δίνουν οι: Robin/Dick Grayson : Jesse McCartney Kid Flash/Wally West : Jason Spizak Aqualad : Kari Peyton Superboy/Connor Kent : Nolan North Miss Martian : Danica McKellar Artemis : Stephani Lemelin Batman : Bruce Greenwood Aquaman : Phil LaMarr Green Arrow : Aaln Tudyk Captain Marvel : Rob Lowe Wiki [imdb=tt1641384]
  4. Τιμή καταλόγου: 16,50€ Συνεχίζοντας από εκεί που σταμάτησε η ιστορία στο Σύγκρουση στο Γκόθαμ και λαμβάνοντας χώρα πριν τα γεγονότα της Κονκάρδας, ο Μπάτμαν αναγκάζεται να ακολουθήσει το μοτίβο της Αμάντα Γουόλερ και να φτιάξει μια ομάδα αυτοκτονίας, αποτελούμενη από τρόφιμους του άσυλου Άρκαμ, συν την Κάτγουμαν, για να αντιμετωπίσει τον Μπέιν, το άτομο που του είχε σπάσει την πλάτη στο παρελθόν. Συνεχίζεται λοιπόν και η κάλυψη του run του Tom King, με ανεβασμένους ρυθμούς, σε σύγκριση με την αντίστοιχη κάλυψη του run του Snyder. Κάτι μου λέει πως μέχρι το τέλος της χρονιάς θα έχουμε δει και το I Am Bane. Ο παρόν τόμος έκανε πρεμιέρα στο Comicdom Con Athens 2018. Ο τόμος είναι στα γνωστά στάνταρ της Anubis για τα τελευταία 2+ χρόνια.
  5. Τιμή Καταλόγου: 14,90€ Με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας στους κινηματογράφους και μετά από ένα μικρό ορεκτικό στα περίπτερα, η Anubis προχώρησε και στην κυκλοφορία του πρώτου τόμου με τις περιπέτειες της Ομάδας Αυτοκτονίας. Ο τόμος περιέχει τα πρώτα 7 τεύχη της τέταρτης σειράς που έχει βγει με αυτό το κόνσεπτ από την DC, σειρά που ήταν από τις πιο καθοριστικές για το New 52 reboot της εταιρίας το 2011. Αξίζει όμως τον ντόρο που έγινε για αυτή και για το hype που συνεχίζει να έχει, όπου την θέλει να είναι ένα από τα θετικά πρόσημα του New 52; Χμ, και να και όχι. Η σειρά είναι αναμφίβολα καλογραμμένη και διαβάζεται ευχάριστα αλλά πέρα από το βασικό θέμα που θέλει την κυβέρνηση των ΗΠΑ να παίρνει μια ομάδα υπερεγκληματίων και να τους βάζει να κάνουν την βρώμικη δουλειά τους με το στανιό και εκλαμβάνοντας τους ως αναλώσιμους, δεν δείχνει να έχει κάποια άλλη υπόθεση και θέμα να δείξει, στον πρώτο τόμο τουλάχιστον, ακόμα και όταν... Αν ήταν εντελώς αυτοτελής ο τόμος και τελείωνε εδώ (ναι, μας αφήνει σε cliffhanger), δεν θα ήταν ιδιαίτερο πρόβλημα. Αλλά μιλάμε για έναν ongoing τίτλο, που πρέπει να δικαιολογεί την ύπαρξη του. Αντιθέτως, το κάθε τεύχος του τόμου αναλώνεται στο να δείξει ακριβώς το πόσο αναλώσιμοι είναι βάζοντας τους σε προοδευτικά όλο και πιο σκ***νιες καταστάσεις, το οποίο, έχει το χαβαλέ του με τρόπο που παρουσιάζεται, αλλά δεν αρκεί. Αν ο συγγραφέας δεν φρόντιζε τουλάχιστον να αναπτύξει τους χαρακτήρες του και να προσπαθήσει να ψηλαφίσει το τι τους καθορίζει και το τι τους παρακινεί, ο τίτλος θα ήταν απλά μια άσκηση στον μηδενισμό, αλλά ευτυχώς, ξεφεύγει από αυτό τον σκόπελο. Σίγουρα όμως ο τίτλος είναι χαρακτηριστικός όλων των στοιχείων που ήταν ταυτόχρονα καλά αλλά σε βάθος χρόνου, προβληματικά στο New 52. Έδωσε έμφαση να κάνει τους χαρακτήρες κουλ και σύγχρονους για να μπορέσει η μαμά WB να τους εκμεταλλευτεί στο έπακρο εμπορικά, αλλά εις βάρος των ιστοριών εν πολλοίς. Το σχέδιο πάλι, παρόλο που το έχουν αναλάβει 100 νοματαίοι σε 7 μόνο τεύχη, είναι καλό, χωρίς ιδιαίτερες ενστάσεις στους διαφορετικούς τρόπους που αποδίδονται κάποιοι χαρακτήρες, εκτός από την Αμάντα Γουόλερ που σε κάθε τεύχος δείχνει εντελώς διαφορετικό άτομο. Μικρό το κακό πάντως. Θα διάβαζα την συνέχεια αν την βγάλει η Anubis; Ναι, γιατί όχι. Δεν είναι κακό όπως είπα, αλλά λίγο σε σύγκριση με όλα αυτά τα εκθειαστικά που έχω ακούσει όλα τα χρόνια. Αλλά ξέρω πλέον τι να περιμένω. Δεν θα μπω όμως στο κόπο να ψάξω τα Αμερικάνικα τεύχη. Από την Anubis και όποτε βγει. Εξάλλου, με την έκπτωση που έχει σε μεγάλη αλυσίδα η Ελληνική έκδοση, συμφέρει και οικονομικά η αγορά της στην γλώσσα μας. Υ.Γ. Παρατήρησα και βελτίωση στο χαρτί του τόμου και την βιβλιοδεσία του, σε σχέση με τις εκδόσεις που έβγαιναν μέχρι πριν τρία χρόνια (πριν κόψει ρυθμό δηλαδή). Δεν ξέρω βέβαια αν είναι τόσο καλές και οι πρόσφατες επανεκδόσεις που έκαναν αλλά ο παρών τόμος είναι κάπως καλύτερος π.χ. από αυτόν.
  6. Τιμή καταλόγου: 21,90 Η νέα εκδοτική προσπάθεια της Anubis είναι το Flash Rebirth, που είχε διαφημιστεί στο τελευταίο τεύχος του Flashpoint. Ο τόμος περιέχει και τα 6 τεύχη του ομότιτλου limited series, το οποίο πραγματεύεται την επανενσωμάτωση του θρυλικού ήρωα στο σύμπαν της DC Comics και φυσικά ακολουθεί χρονικά το πολύ μεγάλο εκδοτικό γεγονός του Final Crisis, όπου και επανεμφανίστηκε ο αυθεντικός Flash, πάνω από δυο δεκαετίες μετά το «θάνατό» του στο ακόμα μεγαλύτερο εκδοτικό γεγονός του Crisis on Infinite Earths (αν δεν το έχετε παρακολουθήσει, αφήστε το καλύτερα, μιλάμε για μεγάλο μπέρδεμα...). Προσωπικά το σχέδιο μου άρεσε πάρα πολύ, αλλά και η σεναριακή ανάπτυξη των χαρακτήρων είναι παραπάνω από ικανοποιητική, αν και η προσπάθεια να μπαλωθούν διάφορες τρύπες στο continuity, υπονομεύει κάπως την όλη προσπάθεια. Δυστυχώς, φοβάμαι ότι η έκδοση αναφέρεται στους αρκετά μυημένους του DC Universe, αφού γίνονται αναφορές σε πάρα πολλά πρόσωπα και καταστάσεις, που μόνο ένας φανατικός αναγνώστης των αμερικανικών τευχών μπορεί να καταλάβει. Και σαν να μην έφτανε αυτό, στην ιστορία παρελαύνει όλη (και εννοώ όόόλη) η «οικογένεια» του Flash, που φυσικά είναι απολύτως άγνωστη σε όσους δεν έχουν παρακολουθήσει τις πρωτότυπες ιστορίες. Ως εκ τούτου, οι υπόλοιποι θα πάθουν μια κάποια σύγχυση, όπως και να το κάνουμε. Και υπάρχει και το ερώτημα, γιατί ο τόμος κυκλοφορεί μετά την κυκλοφορία του Flashpoint, αφού τα γεγονότα που πραγματεύεται, προηγούνται χρονικά. Υπάρχει ίσως μια θετική εξήγηση, δηλαδή ότι η κυκλοφορία του περιοδικού πήγε αρκετά καλά και η Anubis έσπευσε να κεφαλαιοποιήσει την επιτυχία (καθόλου μεμπτό). Ελπίζω να έχει αρκετούς οπαδούς ο Flash στην Ελλάδα, για να στηρίξουν την έκδοση. Φυσικά η έκδοση είναι για πολλοστή φορά εξαιρετική και οφείλουμε να αποδώσουμε τα εύσημα στην εκδοτική, στο μεταφραστή και τον επιμελητή. Η δε τιμή είναι στα συνήθη επίπεδα. Περιέχονται τα πρωτότυπα και τα εναλλακτικά εξώφυλλα και των 6 τευχών, καθώς και εισαγωγή από τον Matt Cherniss (τηλεοπτικό παραγωγό, αν είχατε απορία). Περισσότερες πληροφορίες για το limited series εδώ.
  7. Λιγότερη έμφαση στο κόμικ σε αυτόν τον δεύτερο τόμο της σειράς Secret Hero Society και περισσότερη στις κάθε είδους γραφικές παραστάσεις. Επίσης και το σκίτσο των κόμικ έχει απλοποιηθεί και μοιάζει με αυτό που θα ζωγράφιζε ένα παιδί μικρής ηλικίας (που έχει χάρισμα στη ζωγραφική όμως)! Αν σας άρεσε το πρώτο, πιστεύω πως θα σας αρέσει και το δεύτερο... και πλέον περιμένουμε να δούμε και το τρίτο! EDIT: Βγήκε και ο 3ος τόμος!
  8. Τιμή καταλόγου: 10€ "Φανταστείτε πως ήταν ο Σούπερμαν, ο Μπάτμαν και η Γουάντερ Γούμαν μαθητές στο σχολείο! Καλωσήλθατε σε μια βόλτα στον υπερηρωικό κόσμο της DC όπως δεν τον έχετε ξαναδεί! Ο Μπάτμαν, ο Σούπερμαν, η Γουόντερ Γούμαν, σας καλούν να τους κάνετε παρέα σε μια εποχή πριν γίνουν οι ήρωες που όλοι αγαπάμε σήμερα. Στον πρώτο τόμο της σειράς, Η παρέα της δικαιοσύνης, θα συντροφεύσετε τους ήρωές μας στην πρώτη τους μέρα στο καινούργιο σχολείο, θα δείτε πως η τριάδα της DC (Ο Μπάτμαν, ο Σούπερμαν και η Γουόντερ Γούμαν), συναντήθηκε για πρώτη φορά και θα βιώσετε μαζί τους την πρώτη τους περιπέτεια, καθώς ανακαλύπτουν ένα τρομερό μυστικό για το νέο τους σχολειό. Σε σενάριο του Derek Fridolfs και σχέδιο του Dustin Nguyen (και οι δύο προτεινόμενοι για βραβείο Eisner για τη δουλειά τους στο Lil’ Gotham), η σειρά DC SECRET HERO SOCIETY χρησιμοποιεί κλασσικό σχέδιο κόμικ, αλλά και ημερολογιακές εισαγωγές, doodles και πολλά άλλα ευρήματα για να επαναπροσδιορίσει τους κλασσικούς ήρωες για ένα νεότερο κοινό. Τα DC SECRET HERO SOCIETY είναι το ιδανικό εφαλτήριο για να γνωρίσουν και να αγαπήσουν τα παιδιά τον κόσμο των κόμικς και να μάθουν πως είναι να μπορείς να έχεις τη δύναμη να πετάς ή να λύνεις το οποιοδήποτε μυστήριο αλλά να παραμένεις παιδί." Από το οπισθόφυλλο: "Ο Μπρους Γουέιν γίνεται δεκτός στην Ακαδημία Ντουκάρντ, ένα ιδιωτικό γυμνάσιο που αναλαμβάνει την εκπαίδευση χαρισματικών παιδιών. Γρήγορα όμως διαπιστώνει πως κάτι δεν πάει καλά: οι συμμαθητές του έχουν υπερφυσικές ικανότητες, και το σχολείο όχι μόνο ενθαρρύνει την κακή συμπεριφορά αλλά την ανταμείβει κιόλας! Ο Μπρους κάνει παρέα με τον Κλαρκ Κεντ και την Νταϊάνα Πρινς, που είναι κι αυτοί καινούριοι στο σχολείο και εξίσου προβληματισμένοι. Οι τρεις τους θα δημιουργήσουν μια ομάδα για να ανακαλύψουν ποιος κρύβεται πίσω απ' όλα αυτά... -------------- Γεμάτο με ωραία θεματάκια, π.χ. Αγώνας Κλαρκ Κεντ εναντίον Λεξ Λούθορ για Πρόεδρος της τάξης! Πολύ συμπαθητικό βιβλιαράκι, μικρού μεγέθους αλλά αρκετά χοντρό, ασπρόμαυρο, μου θυμίζει κάπως τις εκδόσεις τύπου "Το ημερολόγιο ενός Σπασίκλα" μόνο που εδώ η ιστορία προχωράει με κόμικς αντί με κείμενο, που τα χωρίζουν φωτογραφιούλες, καρικατούρες, σημειώσεις, γράμματα, χάρτες και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Αν το είχα όταν ήμουν παιδί θα είχα ξετρελαθεί με κάτι τέτοιο! EDIT: Βγήκε και 2ος τόμος! EDIT: Βγήκε και 3ος τόμος!
  9. Η έλευση του Rebirth μας έφερε ένα βραδύκαυστο μυστήριο, που σκοπό είχε να κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο για μερικά χρόνια, ενώ ταυτόχρονα έβαζε βάσεις για διορθώσεις στις αντικρουόμενες ιστορίες του παρελθόντος. Το αν το καταφέρει το δεύτερο, θα το κρίνουμε στο μέλλον, αλλά προς το παρόν, το ενδιαφέρον για την σύγκλιση του DC Universe και του σύμπαντος των Watchmen καλά κρατεί, με το The Button, όπως είναι ο ξένος τίτλος, να είναι το ενδιάμεσο κεφάλαιο που ασχολείται με το μυστήριο, λίγο πριν και την έλευση του δεύτερου τόμου του Batman του Tom King και το Doomsday Clock. Πρωταγωνιστές στο συγκεκριμένο crossover, ο Batman και ο Flash, που παίζουν καθοριστικό ρόλο εξαρχής στην εξέλιξη αυτής της μορφής του DCU και για αυτό αυτή η ιστορία ξεδιπλώθηκε στους δύο βασικούς τίτλους των χαρακτήρων, τα Batman v3 21-22 & The Flash v5 21-22. Εν αναμονή της συνέχειας λοιπόν, σε κάποιο μελλοντικό τόμο ή μίνι σειρά περιπτέρου.
  10. Προβολή αρχείου ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΟΜΙΞ #01 & #93 - ΔΙΑΠΛΑΝΗΤΙΚΑ (INFANTINO-ROUSSOS-ΔΙΑΦΟΡΟΙ) Το τεύχος 93 της σειράς Καλύτερα Κόμικς των εκδόσεων Ατλαντίς με κεντρική ιστορία του Παράξενου Αδάμ, που εκείνη την εποχή ήταν τόσο δημοφιλής στο Ελληνικό κοινό όσο ο Μπάτμαν και ο Σούπερμαν. Ήρθε στην κατοχή μου μετά την ανεύρεση του φλουριού στην κοπή της πίτας της λέσχης, οπότε το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να το σκανάρω για να το διαβάσουν και άλλοι. Σελίδες: 36+tag Διαστάσεις: 2048 πλάτος, κυμαινόμενο ύψος, 400dpi Τα στοιχεία του τεύχους και οι ιστορίες του. ----------------------------------------------------------------------------------------------------- Επίσης, ανεβάζω και το πρώτο τεύχος σε σκανάρισμα germ και επεξεργασία από εμένα. Σελίδες: 36+tag Διαστάσεις: 1600 πλάτος, κυμαινόμενο ύψος, 300dpi Τα στοιχεία του πρώτου τεύχους ΕΔΩ. Παρουσίαση της έκδοσης ΕΔΩ. Υποβολέας GreekComicFan Υποβλήθηκε 09/02/2015 Κατηγορία ΥΠΕΡΗΡΩΕΣ Δημιουργοί Infantino Carmine, Roussos George, Fox Gardner, κ.α.  
  11. Ας πάμε λίγο στη δεκαετια του 1980. Την δεκαετία που κατά πολλούς το Αμερικάνικο κόμικ ωρίμασε, οι χαρακτήρες απέκτησαν πολύ περισσότερο βάθος και πιο «ενήλικα θέματα» άρχισαν να εμφανίζονται στα ευπώλητα (mainstream) κόμικ εκείνης της εποχής. Αυτή η μεταστροφή/μετάβαση οφείλεται κατά κύριο λόγο σε δύο δημιουργούς, τον Alan Moore και τον Frank Miller οι οποίοι άφησαν ανεξίτηλη την σφραγίδα τους στην ιστορία του μέσου. Η κληρονομιά των παραπάνω δημιουργών εκτός από όλα τα θετικά που αναφέρθηκαν παραπάνω , δυστυχώς άφησε και πολλά κουσούρια που η βιομηχανία των κόμικ θα ξεπέρναγε μόνο πολλά χρόνια αργότερα. Περισσότερη και πιο σαδιστική βία στα κόμικς, υποβαθμιση του ρόλου των συγγραφέων και εξύψωση του ρόλου των σκιτσογράφων σε επίπεδο ροκ σταρ , πιο πολλές μίζερες και μαύρες ιστορίες που ήταν δήθεων «γειωμένες στην πραγματικότητα» και το κυριότερο , εξάλειψη της διασκέδασης. Πολύ απλά τα κόμικ έπαψαν να είναι πλέον διασκεδαστικά. Σίγουρα είχαν γίνει πολύ πιο «βαθιά» , πολύ πιο μελετημένα, αλλά είχαν χάσει την διασκέδαση που προσέφεραν στο κοινό. Δηλαδή σίγουρα , το watchmen είναι φοβερό κόμικ, αλλά μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι είναι διασκεδαστικό; Μπορεί κανείς να πει ότι είναι διασκεδαστικό το Dark Knight returns ; Μάλλον όχι. Πάμε λοιπόν στο 1999 . Ένας νέος (τότε) δημιουργός, ονόματι Warren Ellis, ξεκινά μια νέα σειρά ονόματι Planetary H συγκεκριμένη σειρά , είναι κατά τη γνώμη μου η σειρά που συνέβαλλε στο να ξαναγίνουν τα κόμικ επιτέλους διασκεδαστικά. Τα σενάρια, ήταν ένα κράμα από ό,τι μπορεί να φαναστεί κανείς. Από επιστημονική φαντασία και αρχαιολογία ,μέχρι καμένες περιπέτειες Κινέζικης παραγωγής και το διαστελλόμενο σύμπαν του Αϊνστάιν. Το κόμικ περιέγραφε τις ιστορίες μιας ομάδας τεσσάρων ατόμων , με την ονομασία Planetary , που τιτλοφορούνταν ως «Archeologists of the unknown» και αντιμετώπιζαν κάθε λογής απειλές και παράξενες καταστάσεις όπως αυτές που περιέγραψα παραπάνω. Η ομάδα αποτελείται από τέσσερα μέλη, την Jakita Wagner (μια γυναίκα με υπερδυνάμεις παρόμοιες με την Wonder Woman) , τον Drummer (που είναι άσσος στην πληροφορική) ,τον μυστηριώδη Elijah Snow και το τέταρτο άνθρωπο που μαθαίνουμε την ταυτότητά του μόνο στο τέλος της σειράς. Τα τρια πράγματα που διέκριναν την σειρά ήταν 1) το πόσο διασκεδαστική ήταν σε αντίθεση με τα στάνταρ της εποχής 2) οι πάμπολλες αναφορές που έκανε σε παλιότερα κόμικ και χαρακτήρες 3) Το λεπτομερέστατο , και πλήρως εντυπωσιακό σκίτσο του Cassady Eιδικά το τελευταίο λειτούργούσε πάρα πολύ καλά στα περισσότερα τεύχη , καθώς ο Cassaday παρόλο που είναι αρκετά στατικός στις σκηνές μάχης, είναι εξαρετικός όταν πρόκειται για απεικονίσεις παράξενων , προτώτυπων και σχεδόν υπερρεαλιστικών κόσμων. Το Planetary ωστώσο παρουσιάζει μια ιδιαιτερότητα. Για να το καταλάβεις πλήρως πρέπει να γνωρίζεις κάποια πράγματα από την ιστορία των κόμικς. Όχι γενικά, κυρίως του Αμερικάνικου υπερηρωϊκού και μερικά πράγματα από τα παλπ διηγήματα του 30' και του 40'. Δηλαδή για παράδειγμα ,πρέπει να γνωρίζεις ποιός είναι ο Doc savage και τι περίπου έκανε. Φυσικά και να μην έχει κανείς καμία πρότερη γνώση ,μπορεί να καταλάβει πλήρως τι γίνεται ,ωστόσο αυτές οι μικρές λεπτομέρειες καια αναφορές είναι που μετατρέπουν το κόμικ από «πολύ καλό» σε «αριστουργημα». Η σειρά είχε πολύ ασταθή περιοδικότητα και το τελευταίο τεύχος άργησε περίπου 5 χρόνια να βγει. Για να καταλάβετε το μέγεθος της αστάθειας, η σειρά διήρκεσε μόλις 27 τεύχη και αυτά τα τεύχη βγήκαν σε διάστημα 10 ετών. Το εξαιρετικό ωστόσο είναι το πόσο ομαλά κυλάει ακόμα και με τέτοιες τρομακτικές καθυστερήσεις. Ιδιαίτερα εάν αγοράσετε κάποια συγκεντρωτική έκδοση , οι καθυστερήσεις δεν φαίνονται καθόλου και όλη η ιστορία κυλάει ως ένα ενιαίο σύνολο. Από συγκεντρωτικές εκδόσεις παντως, υπάρχει μια πληθώρα για να διαλέξετε. Τα δύο absolute editions , που είναι πλέον δυσεύρετα , τα ταπεινά χαρτόδετα τομάκια και η OMNIBUS έκδοση που περιλαμβάνει όλο το υλικό που έχει εκδοθεί και αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα. Προσοχή πάντως , εάν επιλέξετε τα δύο Absolute , να γνωρίζετε ότι ΔΕΝ περιλαμβάνουν τα τρία one shots που κυκλοφόρησαν και ουσιαστικά είναι team-up με άλλους χαρακτήρες του σύμπαντος της DC. Κλείνοντας, είναι μια εξαιρετική σειρά που επανέφερε το χιούμορ και τη διασκέδαση στα κόμικ και γι αυτό το λόγο to middle finger του τίτλου και σίγουρα αξίζει να διαβαστεί από όλους. Εάν πιστεύετε ότι ακόμα δεν γνωρίζετε αρκετά για να την πιάσετε, μην απογοητεύεστε. Διαβάστε την τώρα και σε μερικά χρόνια που θα έχετε αποκτήσει πολύ περισσότερες κομιξικές γνώσεις και εμπειρίες την ξαναπιάνετε. Άλλωστε είναι μια σειρά που προσφέρεται για πολλές αναγνώσεις και που πρέπει να έχει διαβάσει ο καθένας . Αλλα απο Warren Ellis στο GC : Ελληνικες Εκδοσεις : IRON MAN - EXTREMIS Ξενες Εκδοσεις: TRANSMETROPOLITAN AUTHORITY Οrbiter FELL CRECY BLACK SUMMER Κομικς απο τον John Cassaday : ASTONISHING X-MEN (ελληνικη εκδοση) STAR WARS
  12. Σύμφωνα με το Deadline, οι Guggenheim, Kreisberg και Berlanti αναπτύσσουν μια νέα, team-up σειρά που θα εντάσσεται στο DC σύμπαν του CW, στο οποίο θα πρωταγωνιστούν οι: Atom, Firestorm (για την ακρίβεια αναφέρθηκε μόνο το όνομα του Victor Garber, που ερμηνεύει το ένα μισό του Firestorm), Captain Cold και Canary (η Sara). Και εκτός από αυτούς, θα εμφανιστούν και τρεις σημαντικοί χαρακτήρες της DC που δεν έχουν ξαναεμφανιστεί στην τηλεόραση (στοιχηματίζω ότι η μία από τους τρεις είναι η Vixen, η οποία σε λίγο καιρό θα αποτελεί μέρος του CWverse, λόγω της animated σειράς που θα κυκλοφορήσει). link Περίεργος συνδυασμός χαρακτήρων. Ελπίζω να εννοείται η συμμετοχή του Robbie Amell (το άλλο μισό του Firestorm). Να δούμε τι θα κάνουν με την Sara, μιας και υπάρχουν διάφορα..... εμπόδια. Πιο πολύ θέλω να δω αυτοτελή επεισόδια, κάθε επεισόδιο και διαφορετικοί χαρακτήρες με έμφαση σε Atom και Firestorm (και μερικά θα μπορούσαν να είναι flashbacks), σαν συμπλήρωμα στα Arrow/Flash, να εμπλουτίζουν τους ήδη υπάρχοντες χαρακτήρες και να μας συστήνουν νέους. Και αν υπάρξει κάποιο crossover με Supergirl ή Titans.... [imdb=tt4532368]
  13. Γάντζος

    Batman Ninja

    Battoman!! Και ναι, ειναι γεγονος.. Το ''Batman Ninja'' ειναι η πρωτη αμιγως anime ταινια με τον Batman (το ''Batman: Gotham Knight'' ειχε καποια στοιχεια anime, αλλα δε μπορουμε να το καταταξουμε στις anime ταινιες). Σκηνοθετης ο Junpei Mizusaki Το character design ειναι του Takashi Okazaki, δημιουργου του ''Afro Samurai'' Σεναριογραφος ο Kazuki Nakashima, δουλειες του οποιου ειναι τα ''Gurren Lagann'' και ''Kill la Kill'' Δεν υπαρχει ακομα ακριβης ημερομηνια κυκλοφοριας.. αυτο που ξερουμε ειναι οτι θα μας ερθει το 2018. (24 Απριλη) Το trailer ομως κυκλοφορησε... anime fans απολαυστε IMDb / wiki
  14. Απο την δεκαετια του 90 εχουμε να θυμομαστε διαφορα εργα τεχνης με βρικολακες. Απο ταινιες σιγουρα ειναι γνωστα το Bram Stoker's Dracula (1992), το Interview With A Vampire (1994) καθως και η πρωτη εμφανιση της Buffy (1992). Απο κομικς το πολυ πετυχημενο Preacher με τον βρικολακα Cassidy να αποτελει μερος της βασικης τριαδας, θα εκανε την πρωτη του εμφανιση το 1995. Στο κλιμα αυτο εντασσεται και η τριλογια Batman: Vampire, η οποια ξεκινησε το 1991 με το Red Rain και ολοκληρωθηκε το 1998 με το Crimson Mist. Οι ιστοριες αυτες εντασσονται στην σειρα Elseworlds της DC, οπου γνωστοι ηρωες τοποθετουνται σε διαφορετικα συμπαντα απο αυτα που εμφανιζονται στην επισημη (cannon) σειρα τους. Στην σειρα Elseworlds εντασσονται και οι τιτλοι Superman: Red Son, Batman: Gotham By Gaslight και Kingdom Come που εχουν κυκλοφορησει και στα ελληνικα. Οσον αφορα την πλοκη, ειναι μια απο τις λιγες φορες που θα κανω spoiler σε αρκετα σημεια της.Οποτε συνεχιζετε με δικη σας ευθυνη. Στο Red Rain, την ιστορια που ανοιγει την αυλαια, ο Batman βλεπει παραξενα ονειρα σχετικα με την υπαρξη βρικολακων στο Gotham, την ωρα που ολοενα και περισσοτερα πτωματα κατοικων του που εχουν ξεπεσει στο περιθωριο καταληγουν με κομμενο λαιμο. Γρηγορα ανακαλυπτει πως ο υπαιτιος δεν ειναι αλλος απο τον Dracula, ο οποιος δρα ανενοχλητος αυξανοντας παραλληλα και τις στρατιες των βρικολακων που τον ακολουθουν. Βοηθος του Batman, θα ειναι η Tanya, παλιος βρικολακας που πλεον εχει σταματησει να επιτιθεται σε ανθρωπους και θελει να σταματησει τον Dracula. Στο δευτερο μερος της τριλογιας, ο Dracula δεν αποτελει πια απειλη, ομως πλεον ο Batman, δεν ειναι ζωντανος, εχει γινει και αυτος βρικολακας! Πεπεισμενος να ακολουθησει τις αρχες που ειχε και οσο ηταν ζωντανος προσπαθει να αντισταθει στην διψα του για αιμα, την ιδια ωρα που ο Joker εξυφαινει μαζι με καποιους βρικολακες που επιβιωσαν το νεο του εγκληματικο σχεδιο. Η αυλαια κλεινει επεισοδιακα στο Crimson Mist οπου ο Batman και οχι μονο αυτος συνειδητοποιει οτι δεν υπαρχει πια ελπιδα. Ο πολυγραφοτατoς σεναριογραφος του Batman, Doug Moench (ΜΑΝ-ΓΟΥΛΦ, ΜΑΣΤΕΡ ΚΟΥΝΓΚ ΦΟΥ) υπογραφει το σεναριο μιας ιστοριας που θυμιζει τραγωδια. Καθε νικη του ηρωα ειναι πυρρειος και τον υποβιβαζει ακομα χαμηλοτερα. Τελικα, ο Batman σπαει εναν εναν καθε ηθικο κωδικα που ειχε, μεχρι που δεν μενει τιποτα. Η μεταμορφωση του φαινεται και οπτικα καθως οσο προχωραει η ιστορια, τοσο οι αναλογιες του αλλαζουν και η μορφη του γινεται ολο και πιο απανθρωπη. Ο σχεδιαστης Kelley Jones, με αρκετα τευχη Batman στο ενεργητικο του καθως και μερικα στο The Sandman της Vertigo, μεταφερει πολυ καλα το σκοτεινο, gothic κλιμα της ιστοριας. Φυσικα, το σχεδιο δεν ειναι τελειο καθως καποια λιγα καρε μοιαζουν καπως προχειρα. Μεγαλυτερο βεβαια προβλημα ειναι οι ποζες που παιρνουν οι γυναικες ειδικα στο δευτερο μερος, Bloodstorm, που ειναι υπερβολικα σεξουαλικες και οι ιδιες αδικαιολογητα ημιγυμνες. Με την εξαιρεση των παραπανω ομως, το σχεδιο πραγματικα σε μεταφερει στο παντα νυχτωμενο Gotham περασμενης δεκαετιας, ισως κοντα στο 60(;), οπου ξαφνικες μπορες κοκκινης τοξικης βροχης αναγκαζουν τους κατοικους να βρισκουν οπως οπως καταφυγιο και στα σκοτεινα σοκακια δεν καραδοκουν πλεον εγκληματιες αλλα βρικολακες. Η ιδεα να διαβασω την συγκεκριμενη τριλογια, ηρθε απο το τοπικ περι της πιο αγαπημενης ιστοριας Batman, οπου το Crimson Mist ειχε αναφερθει απο τον james768 ως η αγαπημενη του. Το σκεπτικο φαινονταν καλο, ετσι και αλλιως και ο Batman εχει κατι απο βρικολακα. Ως επι το πλειστον βγαινει τις νυτχες και ειναι ντυμενος νυχτεριδα. Κατα την αποψη μου, προκειται για αρκετα καλη ιστορια που θα ηταν καλυτερη αν δεν υπηρχαν καποια, ευτυχως λιγα, καρε που σε βγαζουν απο το κλιμα και θα ταιριαζαν περισσοτερο σε χιουμοριστικο κομικ και αν δεν υπηρχε αυτη η "καλλιτεχνικη" γραφη σαν lettering στις σκεψεις του πρωταγωνιστη που με εκανε αρκετες φορες να αναρωτιεμαι για το τι διαβαζω. Εν ολιγοις παντως, το προτεινω. kwtsoκλιμακα 7.5/10.
  15. Η τριλογία του Nolan έκλεισε, κάθε ταινία είναι πιο εντυπωσιακή από την άλλη. Αρκετοί πιστεύουν ότι η ερμηνεία του Joker, η ατμόσφαιρα και ο ρεαλισμός του TDK υπερέχει του Bane,της πολλής δράσης και κάποιων στοιχείων που δεν είναι τόσο ρεαλιστικά όπως μας είχε συνηθίσει ο Nolan του Rises. Βέβαια υπάρχουν και αυτοί (οι λίγοι ομολογουμένως) που προτιμούν το Begins. Εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε;
  16. To 2009 η DC Comics αποφασίζει για πολλοστή φορά να παρουσιάσει ένα φρέσκο origin του χαρακτήρα του Superman στο νέο κοινό. Θεωρώντας ότι το τελευταίο crossover – event, το λεγόμενο Infinite Crisis, έφερε αλλαγές στο παρελθόν όλων των χαρακτήρων, θα έπρεπε να γίνει και ένα ξεκαθάρισμα στον Άνθρωπο από Ατσάλι. Κόψε – ράψε, σβήσε – γράψε, προσθέσανε λεπτομέρειες και αφαιρέσανε άλλες, ώστε η παρακολούθηση του ήρωα να είναι πιο εύκολη στους διάφορους μηνιαίους του τίτλους. Ένας οδηγός του τι είναι o Superman. Θα σας γελάσω αν τα καταφέρανε. Ο Geoff Jones, το αστέρι – συγγραφέας της DC, παρουσιάζει έναν Κλαρκ Κεντ που από παιδί ανακαλύπτει τις δυνάμεις του, ντύνεται με τη χαρακτηριστική στολή, και σώζει κόσμο στο χωριό του. Η λέξη Superboy δεν τυπώνεται σχεδόν καθόλου στα κείμενα. Τα ψυχολογικά του χτυπάνε κόκκινο, αφού μαθαίνει ότι είναι εξωγήινος, οι δυνάμεις του είναι επικίνδυνες αν δεν τις ελέγχει σωστά, και οι γονείς του τού γεμίζουν ανασταλτικούς παράγοντες από το να είναι ένα ελεύθερο 16χρονο παιδί. Τα γυαλιά που φοράει δεν είναι για κάλυψη της ταυτότητάς του, αλλά για να απενεργοποιούνται οι θερμικές ακτίνες των ματιών του. Σαν Superboy γνωρίζει τους ταξιδιώτες του χρόνου Legion of Super-Heroes που τον έχουν και για ίνδαλμα. Και έχει ως συγχωριανό έναν αλαζόνα 18άρη Λεξ Λούθορ. Αφού ενηλικιωθεί μετακομίζει στην Μητρόπολη ώστε να ζήσει και σαν Κλαρκ Κεντ και σαν Superman. Εισάγεται στην δημοσιογραφική ομάδα του Ημερήσιου Πλανήτη, αποκτά εχθρούς, και δοκιμάζεται ως νέο πρότυπο για τους κατοίκους της μεγαλούπολης. Σε γενικές γραμμές θυμίζει το χαρακτήρα του 1970-1980. Αδέξιος Κεντ που σκοντάφτει σε μπουγαδόνερα, τρώει δούλεμα από τους γύρω του, κάνει αδέξιες κινήσεις, κλειδώνεται κατά λάθος σε μικρά δωμάτια γιατί φοβάται τον κίνδυνο, ζωγραφίζεται ως Κρίστοφερ Ριβ, αντιμετωπίζει έναν κακό Λούθορ, κλπ. Είναι στην ουσία ένα σχεδιάγραμμα κινηματογραφικής ταινίας. Και γιατί να υπάρχει; Έτσι! Στην ίδια ακριβώς προσπάθεια του John Byrne το 1986 έχουμε τον ατσαλένιο άνθρωπο να ενηλικιώνεται σουπερηρωικά στα 25 του, ενώ εδώ συμβαίνει στα 16 του. Τότε δεν γνώρισε τους Legion of S.H όταν ήταν έφηβος, αλλά εδώ αυτό ακριβώς συμβαίνει. Μικρομεσαίες αλλαγές για να ταιριάξουν στα τεύχη της εποχής. Ο ίδιος ο Byrne ήθελε να παρουσιάσει ένα Superboy αλλά του το απαγορέψανε. Είχε ζητήσει η βιολογική μητέρα του να ταξιδέψει έγκυος από τον πλανήτη Κρυπτώνα στη Γη και να γεννήσει τον Καλ Ελ στα χωράφια του Τζόναθαν Κεντ, αλλά του το απαγορέψανε και αυτό. Συγκρίνοντας τα δυο κόμικς θεωρώ ότι ο John Byrne με το Man of Steel μας έδωσε έναν πιο σοβαρό χαρακτήρα, ενώ εδώ έχουμε έναν γλυκανάλατο χωριάτη που καταφέρνουν να πάρουν τον αέρα του Κλαρκ Κεντ. Το νέο Παράσιτο, o Μέταλλο και ο Λούθορ, ως βασικοί κακοποιοί και αντίπαλοι του ήρωα είναι τόσο ανόητα φτιαγμένοι που θυμίζουν σατανικούς εχθρούς του 1970 σε ταινία τρίτης διαλογής. Καμιά έμπνευση, καμιά πρωτοτυπία. Και σίγουρα δεν έχει καμιά χαρά να δεις τον Κεντ να χύνει κατά λάθος τον καφέ του στη Λόις. Το σκίτσο του Gary Frank είναι υπέροχο. Καθαρό με λεπτές γραμμές, δεν κουράζει, είναι φρέσκο και κυλάει άνετα. Το θυμάμαι στο Hulk, Gen13, Midnight Nation και απορώ πώς η βιομηχανία των κόμικς δεν τον τιμά περισσότερο. Δυναμικές φιγούρες και εκφραστικά πρόσωπα. Δεν μπορούν πολλοί να παινευτούν ότι μπορούν και τα δύο. Πχ. δε θεωρώ ότι ο Jim Lee καταφέρνει να εκφράσει πολλά διαφορετικά συναισθήματα στις φιγούρες του. Ένα στιλ σκληροτράχηλου προσώπου για όλους και για όλες. John Byrne. To ίδιο. Μέσα σε δύο χρόνια το κόμικ ξεχάστηκε. Το παρελθόν που έχτισε αγνοήθηκε και σβήστηκε. Ήρθε το New52 και όλα όσα ξέραμε άλλαξαν. Το φαινόμενο είναι τόσο συχνό που δεν είναι καν βαρετό. Είναι εκνευριστικό. Υπήρχε και το Birthright αλλά δε γνωρίζω τι αλλαγές έφερε. Μιλάμε για μια εταιρία που δε συμφωνεί με το παρελθόν της εδώ και δεκαετίες, αλλά πάντα γυρίζει σε αυτό. Τέτοιες αλλαγές στα χρόνια σενάρια είναι το λιγότερο αφιλόξενες για τους επί χρόνια αναγνώστες, και δεν ξέρω αν εξυπηρετούν εισαγωγή νέων αγοραστών. Η ιστορία είναι διασκεδαστική και ίσως αρέσει σε κάποιους που δε γνωρίζουν και πολλά, αλλά για τους βετεράνους είναι ξαναζεσταμένο φαγητό της γιαγιάς που δε θυμίζει πια γιαγιά. Έξι διπλά τεύχη που βρίσκονται σχετικά εύκολα. Σελίδα του Geoff Johns στη Wikipedia. Σελίδα του Gary Frank στη Wikipedia.
  17. Ο Μίκι και ο Σούπερμαν στη «Μητρόπολη» Συντάκτης: Γιάννης Κουκουλάς Πριν από ενενήντα χρόνια προβλήθηκε στη Γερμανία η «Μητρόπολη» του Φριτς Λανγκ, ένα εξπρεσιονιστικό, πρωτοποριακό αριστούργημα επιστημονικής φαντασίας με πολιτικές προεκτάσεις. Δύο κόμικς, ένα παλαιότερο με πρωταγωνιστή τον Σούπερμαν και ένα πρόσφατο με τον Μίκι Μάους αποτίνουν φόρο τιμής στην αξέχαστη εμβληματική ταινία. Δεν είναι λίγες τα τελευταία χρόνια οι περιπτώσεις που οι δημιουργοί κόμικς προσαρμόζουν στις σελίδες τους γνωστές κινηματογραφικές ταινίες τροποποιώντας καταλλήλως τα σενάριά τους. Στη συντριπτική πλειονότητά τους οι κόμικς εκδοχές επιδιώκουν, και το επιτυγχάνουν, να υπενθυμίσουν στο κοινό κάποια σπουδαία ταινία, να συνομιλήσουν μαζί της μέσω μιας διαφορετικής τέχνης, να την επαναφέρουν και να τη διατηρήσουν στην επικαιρότητα. Οι βαθμοί της καλλιτεχνικής ελευθερίας ως προς την πιστότητα σε σχέση με το πρωτότυπο ποικίλλουν, από τις απλές μεταφορές έως τις τολμηρές αναπλαισιώσεις κι από τις παρωδίες έως τα υποτιθέμενα σίκουελς. Μία από τις αφίσες της ταινίας του 1927 Η «Μητρόπολη» του Φριτς Λανγκ σε σενάριο της Τέα φον Χάρμπου, πάνω σε ένα προγενέστερο ομότιτλο βιβλίο της, ένα εξαιρετικό δείγμα του ασπρόμαυρου, βωβού, κινηματογραφικού γερμανικού εξπρεσιονισμού, που προβλήθηκε πρώτη φορά το 1927, έχει γνωρίσει ώς τώρα την απόλυτη καταξίωση στην Ιστορία της Τέχνης και έχει ενταχθεί από το 2001 στη λίστα της UNESCO με τα σημαντικότερα έργα που καταγράφουν την ιστορία της ανθρωπότητας με σκοπό τη διάδοση και τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και της διαφορετικότητας. Δεν έτυχε, ωστόσο, της ίδιας υποδοχής στην εποχή της, καθώς μάλλον ξένισε κοινό και κριτικούς με τη μεγάλη διάρκειά της και το πολύπλοκο σενάριό της. Κατηγορήθηκε επιπλέον και για κομμουνιστική προπαγάνδα καθώς αποτελεί μια σφοδρή κριτική στον αυταρχισμό της εξουσίας και στην άνευ όρων ανάπτυξη με θύματα τον κόσμο της εργασίας, καλώντας έμμεσα τους καταπιεσμένους αυτού του κόσμου σε μαζικό ξεσηκωμό. Οι αλλαγές στο μοντάζ, όμως, στις οποίες προχώρησε ο Λανγκ, αλλά και οι πολιτικές εξελίξεις στη Γερμανία με την άνοδο των ναζιστών έκαναν την ταινία όλο και πιο γνωστή και ιδιαίτερα δημοφιλή. Το θέμα της άλλωστε (μια απολυταρχική, φουτουριστική κοινωνία υπό καθεστώς απόλυτης καταπίεσης των εργαζομένων, όπου οι εργάτες ζούνε στα κατώτερα επίπεδα ενώ οι πλούσιοι περνούν μια ξένοιαστη ζωή στα ανώτερα) παραμένει πάντα επίκαιρο και συμβολικό. Αυτήν την επικαιρότητα υπενθυμίζουν δύο πολύ σπουδαία κόμικς με τον τίτλο «Μητρόπολη». Το πρώτο σε σχέδια του Ted McKeever και σενάριο των Randy και Jean-Marc Lofficier και Roy Thomas κυκλοφόρησε το 1996 στο πλαίσιο της σειράς Elseworlds της DC και έχει πρωταγωνιστή του τον Κλαρκ, που με βάση τις «προφητείες» της εργάτριας Λόις θα γίνει ως Σούπερμαν ο καταλύτης για να σταματήσει η εκμετάλλευση των εργατών από τους πλούσιους. Στο πρωτότυπο σενάριο, βέβαια, η Μαρία προσπαθεί υπό απόλυτη μυστικότητα να οργανώσει τους εργάτες ώστε να αγωνιστούν για τα δικαιώματά τους, να αντιδράσουν και να επιδιώξουν το γεφύρωμα του χάσματος ανάμεσα στο «μυαλό» και τα «χέρια» της κοινωνίας τους με μεσολαβητή την καρδιά τους. Στη «Μητρόπολη» των Elseworlds, γέφυρα γίνεται ο Σούπερμαν που εξολοθρεύει τη Μαρία-ρομπότ, σώζει την πραγματική και αποθεώνεται από τους εργάτες που σιγά σιγά συνειδητοποιούν τη θέση τους και ξεσηκώνονται. Ο πραγματικός Σούπερμαν, άλλωστε, σχετιζόταν έμμεσα με την ταινία του Λανγκ από την πρώτη του παρουσία στα κόμικς το μακρινό 1938, μια και οι δημιουργοί του, Jerry Siegel και Joe Shuster, επέλεξαν να ονομάσουν την πόλη στην οποία ζει ο Κλαρκ Κεντ «Μητρόπολη» προς τιμήν του μοναδικού αυτού φιλμ. Πιο πρόσφατη είναι η «Μητρόπολη» των Fransesco Artibani και Paolo Mottura. Κυκλοφόρησε μόλις πέρυσι σε συνέχειες στο ιταλικό περιοδικό Topolino και αυτόνομα πριν από δύο μήνες σε μια πολυτελή έκδοση που τον προηγούμενο Νοέμβριο μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε και στα ελληνικά από τις Καθημερινές Εκδόσεις. Με τον εύστοχα παραποιημένο τίτλο «Metopolis» και πρωταγωνιστή της τον Μίκι Μάους (γνωστό ως Topolino στα ιταλικά) με το όνομα Μικ Μάουσερ, ακολουθεί αρκετά πιστά το σενάριο της ταινίας του 1927, με τη διαφορά ότι όλοι οι κεντρικοί χαρακτήρες προέρχονται από τον κόσμο των ιστοριών του Disney: H Μαρία είναι η Μίνι Μάους, οι ομοιόμορφοι εργάτες έχουν τη μορφή του Γκούφι και ο αδίστακτος, μοχθηρός προστάτης της τάξης και του καθεστώτος δεν είναι άλλος από τον Μαύρο Πιτ. Τα σχέδια του Mottura είναι εντυπωσιακά και σε ορισμένα σημεία γίνονται τόσο σκοτεινά και εξπρεσιονιστικά που παραπέμπουν ευθέως στα σκηνικά και στα εφέ της «Μητρόπολης». «Ημουν παιδί όταν είδα για πρώτη φορά λίγες σκηνές από την ταινία "Metropolis" του Φριτς Λανγκ, σε ένα πασίγνωστο βίντεο κλιπ στο οποίο οι μουσικοί πετούσαν ανάμεσα στους ουρανοξύστες της Μητρόπολης. Θυμάμαι ακόμα πόσο δέος και θαυμασμό ένιωσα! Ηθελα να κάνω κι εγώ αυτό το απίστευτο ταξίδι. Τρεις δεκαετίες αργότερα τα κατάφερα σχεδιάζοντας αυτή την ιστορία», σχολιάζει ο Mottura στο προλογικό σημείωμα της ελληνικής έκδοσης. Και ο Artibani συμπληρώνει: «Ενενήντα χρόνια μετά την πρεμιέρα της ταινίας, η πόλη και οι κάτοικοί της έχουν ακόμα μοναδική οπτική δύναμη. Εξερευνήσαμε τους δρόμους της με δέος και σεβασμό και ο Paolo έδωσε για άλλη μια φορά καταπληκτική δουλειά. Σκοπός μου ήταν να κάνω τους ήρωες μιας βωβής ταινίας να μιλήσουν… Ελπίζω οι φωνές τους, χάρη στον Μίκι, τον Γκούφι και τη Μίνι να σας φανούν οικείες». Ενενήντα χρόνια μετά την πρώτη της προβολή, η «Μητρόπολη» του Φριτς Λανγκ εξακολουθεί, λοιπόν, να συγκινεί και να γοητεύει όχι μόνο τους θεατές στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο αλλά και τους αναγνώστες των κόμικς μέσω των ευφυώς επικαιροποιημένων εκδοχών της. Που γίνονται ακόμα πιο ενδιαφέρουσες και πολιτικά τολμηρές κι ελπιδοφόρες με λόγια όπως αυτά του Μίκι στον επίλογο με το happy end της... ντισνεϊκής «Μητρόπολης»: «Από σήμερα θα αλλάξουν τα πάντα! Τα ωράρια θα μειωθούν και οι μισθοί θα αυξηθούν. Κανείς δεν θα δουλεύει πια σε ανήλιαγα υπόγεια και όλοι θα έχουν άφθονο ελεύθερο χρόνο! Μόνο έτσι θα ξαναγεννηθεί η πόλη και θα μπορέσει να υποδεχτεί όλους εκείνους που θέλουν να μοιραστούν τα κοινά αγαθά που έχει να μας προσφέρει χωρίς αδικίες και αποκλεισμούς». Πηγή
  18. Και όμως: Υπάρχει κάτι κοινό ανάμεσα στον Batman και τον Καζαντζάκη Πάνος Τσερόλας, από εδώ Σαχλαμάρες με αυτογνωσία Δεν είναι καθόλου τυχαίο που στα περισσότερα σινεφίλ περιοδικά και site υπάρχει πάντα μια στήλη που έχει παραλλαγές του τίτλου «Κακές ταινίες που αγαπήσαμε». Η ιστορία του σινεμά είναι γεμάτη από ταινίες που απαρνήθηκαν κάθε επίφαση καλού γούστου και αισθητικής, φλερτάρανε συνειδητά με το κιτς, το γκροτέσκο και το ασυνάρτητο και βγήκαν κερδισμένες στο χρόνο. Πολλές από αυτές μάλιστα ενέπνευσαν καινούριες (καλές) ταινίες με μοναδικό στόχο να μυθοποιήσουν το πόσο κακές κατάφεραν να είναι: Το πρόσφατο «Disaster Artist» που μας έρχεται το Γενάρη με τον James Franco, αφηγείται την ιστορία πίσω από την ταινία που κατέκτησε να θεωρηθεί ως η χειρότερη όλων των εποχών, ξεπερνώντας και τα γκροτέσκα κιτς του Ed Wood (που επίσης έγινε ταινία με τον Johnny Depp), δηλαδή το ανεκδιήγητο «The Room» του Tommy Wiseau (2003). Όμως το The Room είναι μια μοναδική κινηματογραφική εμπειρία, ένα τόσο-κακό-που-πονάει ανοσιούργημα που αποκτάει την δική του μυθολογία και σινεφιλική αξία. Αναλόγως, διάφορα κινηματογραφικά πρότζεκτ με τους επεξηγηματικότατους τίτλους όπως «Sharknado» (ναι, ανεμοστρόβιλοι που σηκώνουν καρχαρίες και τους ρίχνουν σε ανυποψίαστα θύματα στις μεγαλουπόλεις!), χτίζουν το πέρασμά τους στην cult αιωνιότητα με το να είναι επιτηδευμένα κακές, παράλογες και ασυνάρτητες. Όλες όμως αυτές οι ταινίες είναι ικανές να προσφέρουν μια διασκεδαστικότατη βραδιά και σπανίως νιώθει ο θεατής πως κάποιος τον κοροϊδεύει: Είτε λόγω επιτηδευμένης σκωπτικής διάθεσης είτε λόγω δημιουργικής αφέλειας, οι «σαχλαμάρες με αυτογνωσία» έχουν πολλές φορές μεγαλύτερο και πιο φανατικό κοινό από τα μεγαλεπήβολα και «σοβαρά» κινηματογραφικά έπη. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που μια ταινία είναι τόσο κακή που δεν προσφέρει καμία διασκέδαση και ψυχαγωγία. Οι περιπτώσεις που τα λεφτά του εισιτηρίου ή το χαμένο δίωρο προκαλούν πένθος και όχι την ελαφρότητα που μπορούν να χαρίσουν πολλές εμπορικές χαζομαρούλες. Φυσικά παίζει ρόλο και η συγκριτική σχέση του κόστους παραγωγής, των μεγάλων ονομάτων, της προσδοκίας, μα κυρίως παίζει ρόλο κάτι άλλο: Το ότι αυτή η συγκεκριμένη μπαλαφάρα έχει πάρει τον εαυτό της στα σοβαρά. Τι πάει στραβά με την DC; Πέρα από τις (ανούσιες) κόντρες ανάμεσα στην Marvel και την DC (για το που κατοικούν οι πιο ενδιαφέροντες ήρωες, για το αν ο Batman είναι πιο σημαντικός από τον Iron Man στην μυθολογία των κόμικ κ.α.), που αφορούν ένα συγκεκριμένο fanbase που μεγάλωσε αγαπώντας την 9η τέχνη και τώρα απολαμβάνει τα μειοψηφικά του γούστα να γίνονται εμπορικό mainstream, είναι σαφές πως στην κινηματογραφική επέλαση υπερ-ηρώων υπάρχει μια εμφανής ανισότητα. Η μέση γνωμάτευση για το Justice League που ακόμα διαφεύγει της σύλληψης και κυκλοφορεί στις αίθουσες λέει πάνω κάτω το εξής: «Επιτέλους, κάτι αξιοπρεπές σε σχέση με το Batman vs Superman». Αυτή η ετυμηγορία είναι αρκετή να προδικάσει για δυο πράγματα: Πρώτον, τον εξαιρετικά χαμηλό πήχη που έθεσε η προηγούμενη φιλμική συνάντηση των μεγάλων ονομάτων της DC. Δεύτερον, πως το Justice League μπορεί να είναι λίγο καλύτερο, αλλά μάλλον δεν είναι και τόσο καλό. Για την ακρίβεια, το Justice League έχει το ίδιο βασικό πρόβλημα που είχε και το BvS: Πολύ απλά, δεν λειτουργεί τίποτα. Το κοινό αλλά και η εταιρεία παραγωγής έχουν εμμέσως πλην σαφώς ρίξει την ευθύνη στον βασικό δημιουργικό αρχιστράτηγο της DC, τον Zack Snyder. Ο κύριος Snyder, που έγινε γνωστός με την αισθητική εξτραβαγκάνζα των «300» και προσέφερε μια τεράστια εικαστική πινακοθήκη για προφίλ όπως «Αδούλοτος Έλλην» ή «Σπαρτιάτης Πέτρος» στο facebook, είναι συνειδητά αφοσιωμένος στο να παράγει μεγάλες εικόνες παρά να αφηγείται ιστορίες. Σε όλο του το έργο (βλ. Suckerpunch, Watchmen ή το Man of Steel) είναι εμφανές πως αφοσιώνεται στο να παράγει κάδρα-κομψτεχνήματα «στιγμιαίας» ομορφιάς και μεγαλοπρέπειας, με ελάχιστο ενδιαφέρον για το πώς να «κολλήσει» τα διαδοχικά κάδρα μεταξύ τους. Ποιος όμως αμφισβητεί πως αυτό ακριβώς το στοιχείο είναι που τον κάνει απόλυτα ταιριαστό στο να «ζωντανεύει» κόμικ στην μεγάλη οθόνη; Όχι τυχαία, το «μυθοπλαστικό» κομμάτι όλων σχεδόν των ταινιών του (ιστορία, ήρωες, θέματα) είναι βγαλμένο αποκλειστικά από graphic novels. Τι πάει όμως στραβά και γιατί «αστοχεί» εκεί που θα έπρεπε να πετυχαίνει διάνα; Γιατί ένας αρκετά πιο campy και σαχλός Batman όπως αυτός του Joel Schumacher στα τέλη της δεκαετίας του ’90 να θεωρείται πιο «πετυχημένος» από την πολυτελή παραγωγή και την εξαιρετική καλλιτεχνική διεύθυνση των τελευταίων ταινιών; Γιατί οι καλύτεροι Batman (εμπορικά και καλλιτεχνικά) ήταν αυτοί που κάπως ξέφυγαν από την κόμικ καταβολή τους και εντάχθηκαν στο όραμα ενός σκηνοθέτη (βλ. Batman του Burton και του Nolan); Μήπως φταίει κυρίως η γενική φιλοσοφία και όχι τόσο ο άνθρωπος στην σκηνοθετική καρέκλα (που σημειωτέον, αναγκάστηκε να την παρατήσει λίγο πριν την ολοκλήρωση της ταινίας λόγω τραγικής οικογενειακής απώλειας, αφήνοντας τις τελευταίες πινελιές στον Josh Whedon); Ένας κακός με την αισθητική και τον χαρακτήρα ενός mini-boss σε video game, ένα άθροισμα ηρώων που βεβιασμένα εμφανίζονται, βεβιασμένα συνεργάζονται και βεβιασμένα νικούν στο τέλος, ένας δισταγμός για το αν πρέπει ή δεν πρέπει να προστεθεί και λίγο χιούμορ με συνέπεια το όποιο χιούμορ να μοιάζει εκβιασμένο, σκηνές δράσης που ζαλίζουν χωρίς ιδιαίτερη συνοχή και ένα γενικό στόρυ που μοιάζει αποσπασματικό, λες και κόπηκε μια ολόκληρη ώρα από ενδιάμεσες σκηνές. Είναι σαφές από όλα τα παραπάνω πως η κατασκευαστική φιλοσοφία πίσω από την ταινία προσπαθεί να πιάσει όλα εκείνα τα εμπορικά και μαζικά τρικ που θα την κάνουν πετυχημένη, ξεχνώντας πως το πετυχημένο αποτέλεσμα δεν είναι θέμα αθροίσματος «κόλπων»: Είναι πως όλα αυτά τα κόλπα χωράνε σε μια γενική συνταγή που θέλει να πει κάτι, να φτιάξει κάτι με την δική του ταυτότητα και τον δικό του χαρακτήρα. Είναι δηλαδή απλό: Οι DC και Warner Bros είδαν την κότα με τα χρυσά αυγά που λέγεται «σουπερ-ήρωες» και τρέχει να μαζέψει ό,τι προλαβαίνει «τώρα που γυρίζει». Όμως αν πετάξεις είκοσι είδη νόστιμης τροφής μέσα σε μια χύτρα δεν φτιάχνεις γκουρμεδιά. Για την ακρίβεια, δεν φτιάχνεις ούτε ένα αξιοπρεπές fast-food. Generic συνταγές Μιλώντας για ανερμάτιστα, ασυνάρτητα και σπασμωδικά έργα, η νέα επική βιογραφία του Γιάννη Σμαραγδή (El Greco, Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι, Καβάφης) μας συστήνει έναν Καζαντζάκη που δεν ξέραμε ότι δεν θέλαμε να γνωρίσουμε. Για άλλη μια φορά, το πρόβλημα με την ταινία που έδωσε τροφή για ανελέητο trolling στο ελληνικό διαδίκτυο, είναι πως το όποιο «δημιουργικό όραμα» περιορίζεται σε μια συνταγή που μάλλον έχει κατασκευαστεί σε μια γυάλα πέρα και έξω από την κινηματογραφική πραγματικότητα. Για τον Σμαραγδή, ο σαφής περιορισμός του budget και της ελληνικής πραγματικότητας για τέτοια project «εποχής», αντισταθμίζεται με το να «σφηνώσει» δέκα πράγματα που θεωρεί πως θα αρέσουν σε ένα υποθετικό κοινό. Να βάλουμε τον Ζορμπά, φυσικά, να χορεύει και να περιφέρεται ως στερεότυπο μόνιμης ευφορίας. Να βάλουμε μαντινάδες, Κρήτη, σταυρούς, τσιτάτα σε voiceover, παξιμάδια (cringe), τον Θεοτοκόπουλο (cringe2), τον Σικελιανό (cringe3), την Μερκούρη, μνημεία, κοντινά πλάνα στα εκφραστικά μάτια του Παπασπηλιόπουλου, να ανακατέψουμε καλά (πραγματικά, καλύτερη λέξη από το ανακάτεμα δεν υπάρχει για την συνοχή (;) του έργου) και ύστερα όλο αυτό να αλεστεί για να γίνει εύπεπτο στο κοινό, που λογικά διψάει να δει τον μεγάλο Κρητικό συγγραφέα να… να κάνει τι ακριβώς; Για άλλη μια φορά, η «συνταγή» είναι μια απλή απαρίθμηση υλικών που ως δια αυτοματοποιημένης μαγείας θα παράξουν ένα ικανοποιητικό σύνολο. Για άλλη μια φορά η απουσία μιας έστω στοιχειώδους κεντρικής ιδέας για την ταυτότητα ενός φιλμ συμπαρασύρει (ίσως και αδίκως) όλα τα υπόλοιπα: Την δουλειά των ηθοποιών (που καλούνται να αποδώσουν στερεότυπα), των ενδυματολόγων (που καλούνται να πείσουν πως είμαστε σε άλλη εποχή), των σεναριογράφων (που καλούνται να χωρέσουν ατάκες, γνωμικά και fillers), των μακιγιέρ (που καλούνται να γεράσουν ή να κάνουν νεότερους τους ήρωες). Τελικά, αυτό που φαίνεται να υποτιμά ο Σμαραγδής είναι ίσως το ίδιο που υποτιμούν άλλα, πολύ πιο ακριβά και με πλουσιοπάροχα μέσα blockbusters. Το κοινό. Το κοινό, κατά την διάρκεια της κατασκευής της ταινίας, μεταμορφώνεται σε ένα λογιστικό φύλλο που έχει γραφεί από αυτοματοποιημένα λογισμικά marketing. Το αποτέλεσμα όμως είναι παρόμοιο με τις «έξυπνες» προσαρμογές των διαφημίσεων στα social media. Κάπως έτσι, το πρόβλημα δεν είναι ότι ο Καζαντζάκης ή το Justice League είναι κακές ταινίες ή ταινίες που δεν λειτουργούν. Αυτό άλλωστε μπορεί να συμβεί: Υπάρχουν δημιουργοί και σκηνοθέτες που έχουν δοκιμάσει και έχουν αποτύχει παταγωδώς, αδυνατώντας να βρουν τον τρόπο να φέρουν το όραμά τους από το χαρτί στην οθόνη. Επίσης, ειδικότερα σε ότι αφορά ταινίες με θέμα ήρωες με κολάν και υπερδυνάμεις, το «κακό» είναι εξαιρετικά σχετικός όρος και ενίοτε μπορεί να είναι και στόχος. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν ο θεατής αποκτά μια επίγνωση που σπάει τον 4ο τοίχο της ταινίας: Όταν βλέπει πως ενώ η κακή ποιότητα του θεάματος μπροστά του είναι πασίδηλη, φαίνεται να είναι για όλους πλην των δημιουργών του. Και οι δημιουργοί του παίρνουν τον εαυτό τους (και το έργο τους) υπέρ του δέοντος στα σοβαρά, θεωρώντας πως μπορεί κάπως να κουκουλωθεί και να κρυφτεί η απουσία οποιουδήποτε οράματος ή στόχου στο δημιούργημά τους. Με άλλα λόγια: Υπάρχουν ασφαλώς χειρότερες ταινίες εκεί έξω. Και κάπως όμως καταφέρνουν να είναι καλύτερες ή τουλάχιστον πιο κοντά στον ορισμό «ταινία», έστω και κακή, παρά στον ορισμό «σαλάτα».
  19. Με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας Justice League στους κινηματογράφους αύριο, η Anubis βγάζει άλλο ένα αυτόνομο τευχάκι, το οποίο περιέχει την σύνθεση της ομάδας που θα δούμε και στο φιλμ. Αυτό σημαίνει πως για άλλη μια φορά παίρνουν τεύχη από το New52, συγκεκριμμένα τα τεύχη 16 και 29. Ώρες ώρες έχω την εντύπωση πως σκοπεύουν να βγάλουν όλα τα τεύχη αυτού του volume με αυτό τον τρόπο στην Ελλάδα. Μεγάλο αρνητικό πως οι ιστορίες δεν είναι αυτόνομες, παρόλο που τις παρουσιάζουν ως τέτοιες για τις ανάγκες της έκδοσης.
  20. Το storyarc Confession σε σεναριο Kurt Busiek και σχεδιο Brent Anderson πρωτοεκδοθηκε στα τευχη 4-9 της 2ης σειρας Astro City το 1996-97. Ο νεαρος Μπραϊν φευγει απο το σπιτι του στην επαρχια για να αναζητησει την τυχη του στην Astro City, τοπος δρασης των πιο γνωστων υπερηρωων. Αφου πιανει δουλεια σαν σερβιτορος σε ενα κλαμπ οπου συχναζουν οι περισσοτεροι vigilantes οταν δε φοραν τις στολες τους, καταφερνει να βγαλει νοκ αουτ εναν villain που εισβαλλει στο μαγαζι. Αυτο τραβαει την προσοχη του μυστηριωδους Confessor που τον προσλαμβανει σαν sidekick. Με τον δημαρχο της Astro City να καλλει σε αποκηρυξη των ηρωων λογω διαφορων φρικαλεων φονων ο νεαρος πρωταγωνιστης αρχιζει να υποπτευεται τον μεντορα του εξαιτιας των αλλοκοτων ικανοτητων του ή μηπως συμβαινει κατι αλλο; Οσο γελοια κι αν ακουγονται ονοματα οπως Εξομολογητης και Παπαδοπαιδι (Altar Boy) προκειται για μια επικη υπερηρωικη ιστορια μυστηριου και ενηλικιωσης σε μια πολυ καλη σειρα απο εναν βετερανο συγγραφεα του ειδους.
  21. Tο Injustice - Gods Amongs Us ειναι ενα διαδυκτιακο κομικ που βασιζεται στο σεναριο του ομονυμου βιντεοπαιχνιδιου που σχεδιαστηκε απο τους δημιουργους του Mortal Kombat. Για την ακριβεια προκειται για ενα prequel του σεναριου του videogame. Στα της υποθεσης τωρα. Ο Superman και η Lois περιμενουν το πρωτο τους παιδι οταν ξεγελασμενος απο μια παγιδα του Joker και επηρεασμενος απο το αεριο του Scarecrow, ο Superman θα σκοτωσει την Lois και μαζι και το αγεννητο παιδι τους. Καπου εδω ο Superman αποφασιζει οτι ηρθε η ωρα να δωσει τελος στους εγκληματιες ακομα και αν χρειαστει να σκοτωσει και να αναγκασει τον κοσμο σε ειρηνη. Πολλοι ηρωες θα τον ακολουθησουν εκτος απο τον Batman και λιγους αλλους υπερηρωες οπως ο Nightwing,η Catwoman, ο Green Arrow, η Catwoman κ.α. που θα του αντισταθουν. Σιγα σιγα ο Superman θα πεφτει ολο και πιο χαμηλα στην ηθικη κλιμακα προσπαθωντας να αστυνομευσει τον κοσμο. Αρχικα πιστευα οτι το κομικ δεν θα αξιζε καθολου αφου στηριζε την υποθεση του σε ενα βιντεοπαιχνιδι ξυλου αλα Μορταλ Κομπατ. Παρολα αυτα ειχα αδικο. Εννοειται βεβαια οτι υπαρχουν καποια προβληματα στην υποθεση που εχει καποιες τρυπες και καποιες υπερβολες, ενω σε πολλα σημεια θυμιζει υπερβολικα το πολυ καλο Kingdom Come, oπου και κει ο Supes αποφασιζει να αναδειχθει σε ηγετης και προστατης ολης της ανθρωποτητας. Κυλαει ομως πολυ ευχαριστα και γρηγορα, εν μερει και επειδη ειναι σχεδιασμενο για αναγνωση σε pc, tablets και γενικοτερα φορητες συσκευες και δεν ταλαιπωρειται κανεις scrollαροντας για να δει ολο το σχεδιο ή για να διαβασει μπαλονακια. Η πλοκη εχει ενδιαφερον και υπαρχουν και μερικες αρκετα δυνατες σκηνες. Το σχεδιο ειναι απο διαφορους καλλιτεχνες και αυτο ειναι ενα μειονεκτημα καθως δεν τα καταφερνουν ολοι το ιδιο καλα, παρολα αυτα στις περισσοτερες των περιπτωσεων ειναι καλο χωρις να ειναι κατι εντυπωσιακο. Οπως καταλαβατε δεν ειναι το κομικ που θα σας αλλαξει την ζωη. Ουτε ενα κομικ γραμμενο με τις πιο σοβαρες προθεσεις. Εχει ομως καλη υποθεση και γρηγορο ρυθμο και σε μερικες περιπτωσεις βγαζει και λιγο γελιο, οτι πρεπει για να χαλαρωσετε λοιπον. Η πρωτη σεζον που αφηγειται τον πρωτο χρονο απο τον θανατο της Lois Lane αποτελειται απο 36 24σελιδα τευχακια. Ενω τωρα κυκλοφορει η δευτερη σεζον. Ριξτε του μια ματια. kwtsoκλιμακα 7/10 Σελιδα για το videogame.
  22. Ο 20ος τόμος της συνεργασίας Anubis/Έθνους της Κυριακής. Περιλαμβάνει τα εξής τεύχη από το online Adventures of Superman (2013): 31, 34, 37, 38, 39, 43, 44, 45, 51, πάντα στη γνωστή ποιότητα έκδοσης. Ομαδοποίηση της σειράς. Την άλλη εβδομάδα κάτι καινούριο: Superman/Wonder Woman.
  23. GreekComicFan

    Rich Buckler R.I.P.

    Έχασε την μάχη του με τον καρκίνο και ο Rich Buckler την Παρασκευή στις 19-05, ένας δημιουργός που έχουμε δει σε πολλές από τις εκδόσεις των εκδόσεων Καμπανά και Μαμούθ, μιας και έχει σχεδιάσει με τον έναν ή άλλο τρόπο όλους τους βασικούς χαρακτήρες της Μάρβελ (αλλά και της DC). Ήταν όμως πιο γνωστός ως σχεδιαστής των Fantastic Four, του Spectacular Spider-Man την περίοδο που το έγραφε ο Peter David, αλλά και ως ο συν-δημιουργός του Ντέθλοκ. Ήταν αυτός επίσης που έφερε στο προσκήνιο τον George Perez, προσλαμβάνοντας τον ως βοηθό στο στούντιο του. Ήταν 68 χρονών.
  24. Δημήτρης 1

    LOBO

    LOBO Εταιρεία: DC Comics Πρώτη Εμφάνιση: Omega Men #3 (Ιούνιος 1983) Όνομα: Δεν προφέρεται! Επάγγελμα: Κυνηγός Επικηρυγμένων Ύψος: 2,30 μέτρα Βάρος: 290 κιλά Μάτια: Κόκκινα Μαλλιά: Μαύρα Δυνάμεις: Υπερδυναμη, Υπερταχύτητα, Αντοχή, Μπορεί να κλωνοποιηθεί, Ικανότητες Επιβίωσης Το όνομα του αν και δεν προφέρεται σημαίνει "Αυτός που σε διαλύει και το απολαμβάνεις". Έτσι και βάλει κάποιον στο μάτι ο Lobo δύσκολα αυτός την γλιτώνει καθώς είναι αρκετά δυνατός. Λατρεύει την δουλειά του και δεν τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η πληρωμή του. Ταξιδεύει με την μοτοσικλέτα του, την Hog, στο σύμπαν ψάχνοντας επικυρηγμένους και μπελάδες! Ο Lobo είναι ο μοναδικός επιζών του πλανήτη Czarnia, ο οποίος κάποτε ήταν ένας παράδεισος. Ο Lobo με το που γεννήθηκε δάγκωσε το δάχτυλο της μαίας, κυνήγησε τον γιατρό και τρόμαξε την νοσοκόμα! Σαν παιδί, σκότωσε όποια νταντά τον ανέλαβε. Ο ίδιος δημιούργησε κάποια θανατηφόρα έντομα που σκότωσαν όλους στον πλανήτη εκτός από τον ίδιο. Από τότε τριγυρνάει σε όλο το σύμπαν. Πηγή: Τhe DC Comics Encyclopedia
  25. Στις 14 Απριλίου του περασμένου χρόνου, αποκαλύφθηκε πως μια ταινία κινουμένων σχεδίων βασισμένη στο ομότιτλο Graphic Novel της DC από τον Frank Miller, βρίσκεται σε παραγωγή. Η ταινία θα είναι χωρισμένη σε 2 μέρη. Ακούστηκε επίσης πως προσπαθούσαν να πείσουν τον Mark Hamil να αναλάβει και πάλι τον ρόλο του Joker αλλά τελικά το αναλάβει ο Michael Emerson. Την φωνή στον Batman δίνει ο Peter Weller (ναι αυτός που έπαιζε τον Ρόμποκαπ!), η Ariel Winter σαν Ρόμπιν, ο Wade Williams είναι ο Two-Face ενώ τον Γκόρντον και τον αρχηγό τον Mutants οι David Selby και Gary Anthony Williams,αντίστοιχα. Για το συγκεκριμένο πρότζεκτ πρόκειται να εμπλακεί ένα πλήθος από βετεράνων animated ταινιών Μπάτμαν. Στο The Dark Knight Returns, ο Μπατμαν, γερασμένος πιά, έχει σταμτήσει να προστατεύει το Gotham City και έχει αποσυρθεί στο Wayne Manor. Μην μπορώντας όμως να βλέπει την πόλη του να βουτά όλο και περισσότερο στο έγκλημα, αποφασίζει να φορέσει την μάσκα του Σκοτεινού Ιππότη για μια τελευταία φορά. Το πρώτο μέρος της ταινίας θα κυκλοφορήσει 25 Σεπτεμβρίου ενώ το δεύτερο αρχές του 2013. [imdb=tt2313197] [imdb=tt2166834]
×

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.