Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'cartoonark'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Dr Paingiver's blog
  • Valt's blog
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 4 results

  1. Το τελευταίο λεύκωμα του Μιχάλη Κουντούρη είναι - θαρρώ - από τα καλύτερά του, τόσο αισθητικά όσο και καταγγελτικά - αποκαλυπτικά - παιδαγωγικά. Το μαύρο του φασισμού και το κόκκινο της σφαγής επικρατούν θα έλεγα εκβιαστικά εκ μέρους του σκιτσογράφου ώστε να μη μας αφήσει στιγμή αδιάφορους, να μην αποσπαστεί η προσοχή μας από το έγκλημα του φασισμού, που σηκώνει ξανά κεφάλι στη δυτική κυρίως πλευρά του «πολιτισμού». Εξαιρετικά αφαιρετικός και οξύνους, γεμάτος από οργή αλλά και φαντασία, στρέφει το πενάκι του κατά πάντων, τόσο κατά του εγχώριου φασισμού [πρώτη ενότητα] όσο και κατά του ευρωπαϊκού [δεύτερη ενότητα], αλλά και του αμερικανικού [τρίτη ενότητα]. Οι συλλήψεις των έργων του, εφυέστατες, ακόμη και τότε που προσδίδει χαρακτηριστικά ανεγκέφαλου σε μέλη της Χρυσής Αυγής ή βάζει αυτά τα μέλη να φωτογραφίζονται με εκπροσώπους της Εκκλησίας ή ακόμη τους ταυτίζει με συμπαθή κατά τα άλλα τετράποδα, τους χιμπατζήδες. Τα σκίτσα του ένα και ένα, όπως αυτό π.χ. με τη στρουθοκάμηλο που χώνει το κεφάλι της μες στο αυγό και απ’ αυτό βγαίνει το φίδι του φασισμού. Μια καταλυτική καταγγελία για όλους που αδιαφορήσαμε, στρουθοκαμηλίζοντας, υποβοηθώντας έτσι την εκκόλαψη του θηρίου. Το ίδιο φίδι βγαίνει και από το σφυρί της Δικαιοσύνης - άλλη καταγγελία με πολλαπλές προεκτάσεις. Κάτι στραβό έχει συμβεί σε όλους μας, θέλει να πει ο δημιουργός, κάπου όλοι αρκεστήκαμε να σφυρίζουμε κλέφτικα, κάπως λησμονήσαμε την πρόσφατη Ιστορία μας και, να, ο εφιάλτης του φασισμού επανακάμπτει και εισδύει στο σκοτάδι που έχει κυριεύσει τα μυαλά πολλών -κοσμικών και θρησκευτικών- ηγετών. Η υποκρισία της Ευρώπης στην κορύφωσή της· παρά τα συρματοπλέγματα που έχει υψώσει για τους πρόσφυγες είναι πλημμυρισμένη από αγκυλωτούς σταυρούς και χιτλερικά σύμβολα. Εκεί όμως νομίζω που απογειώνεται η τέχνη του είναι στα σκίτσα που στηλιτεύουν - τι στηλιτεύουν, ξεγυμνώνουν στην κυριολεξία - τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους κινδύνους που εγκυμονούν στην περίπτωση, πρωτοφανή ίσως στα αμερικανικά δεδομένα, του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Δεν είναι καιρός για τέτοια αστεία λέει ο σκιτσογράφος προσπαθώντας να μας γαλουχήσει στη σοβαρότητα με αστείο, δραματικά αστείο, εννοώ, τρόπο. Κρατώντας ένα ψαλίδι και έχοντας ως ντουντούκα την κουκούλα της Κουκ Κλουξ Κλαν, το αφρισμένο πρόσωπο του Τραμπ προκαλεί ρίγος και πανικό. Ο φασισμός κυκλοφορεί παντού, ακόμη και στην κρεβατοκάμαρα, όπου το ζευγάρι δεν μπορεί να φυλαχτεί από τα μαχαίρια του φασισμού που εκτοξεύονται από την τηλεόραση. Η ευθύνη των δημοσιογράφων είναι μεγάλη στην εμφάνιση και γιγάντωση του ναζιστικού κόμματος· ας μην ποιούνται την νήσσαν τινές δημοσιογράφοι και ας μην ξελαρυγγιάζονται για τον φασιστικό κίνδυνο. Χρειάζεται γενναία αυτοκριτική ώστε να φύγει πάνω από τα κεφάλια μας η δαμόκλειος σπάθη του φασισμού. Μιχάλης Κουντούρης, «Η θεωρία των άκρων». Εκδόσεις CartoonArk. Πρόλογος Περικλής Κοροβέσης. Ο Μιχάλης τιτλοφορεί το βιβλίο του «Η θεωρία των άκρων». Και πολύ εύστοχα μας φανερώνει ότι η θεωρία αυτή είναι άστοχη, επίπλαστη. Μόνο ένα άκρο υπάρχει, ο φασισμός - στο άλλο άκρο είναι το αίμα, το έγκλημα, ο θάνατος. Ο φασισμός είναι η μόνη ιδεολογία που σαν κύριο σύνθημα προέταξε το «ζήτω ο θάνατος». Θλιβερές, μαύρες στιγμές για την ανθρωπότητα, για την εξέλιξη και το μέλλον του είδους άνθρωπος. Χρειάζεται -μας λέει- όλοι μας να αντιδράσουμε στον ευρύτερο ευρωπαϊκό και ατλαντικό εκφασισμό στον οποίο οδηγούν οι τεράστιες οικονομικές ανισότητες, οι πολυεθνικές και οι τάχα δεξαμενές σκέψεις των τεχνοκρατών αλλά και όσων διανοουμένων υπηρετούν αυτό το οικονομικό - που είναι και πολιτισμικό - μοντέλο. Έχει σημασία ότι ο Μ. Κ. βλέπει μεν τον φασισμό ως το απόλυτο κακό, αλλά δεν το αποδίδει σε αρρωστημένους και διεστραμμένους τάχα εγκεφάλους. Βλέπει και προτρέπει και εμάς να δούμε ποια είναι τα πραγματικά αίτια, πόσο οργανωμένη είναι η φασιστική ιδεολογία, πόσο πρέπει να επανεξετάσουμε τη στάση μας, τις σχέσεις μας, τη συμπεριφορά μας απέναντι σε ότι ενέχει κινδύνους για τη δημοκρατία. Εκείνο επίσης που εντυπωσιάζει είναι το σθένος του. Όπου βλέπει το κακό [π.χ. θηριωδίες του Ισραήλ] το χτυπάει και δέχεται γι’ αυτό σφοδρές επιθέσεις. Αλλά έτσι είναι ο δημιουργός: ένας κοινωνικός αγωνιστής, διαφορετικά, αν ασχολείται με γλυκανάλατα και ακίνδυνα, ας πάει για βρούβες. Μερικοί ίσως απορήσουν με την ανελέητη, ίσως και ωμή κριτική του, ο στόχος του όμως επιτυγχάνεται, διότι τα σκίτσα του αν και προβληματίζουν μερικές φορές εντούτοις υποβοηθούν την κριτική μας ικανότητα, μας ωθεί εννοώ να οξύνουμε την κριτική μας ματιά. Το κάθε σκίτσο είναι ένας μικρός πίνακας ζωγραφικής - ένα έργο τέχνης. Ένα έργο υπάρχει ως έργο τέχνης όταν προκαλεί εσωτερική αναταραχή στον θεατή παρότι τα λόγια είναι ελάχιστα έως ανύπαρκτα. Κινεί μέσα μας εκείνες τις δυνάμεις, συνήθως ερωτικές, που καταλαμβάνουν το είναι μας και δονούμεθα από πρωτόγνωρες συγκινήσεις· επίσης ψάχνουμε να βρούμε τα λόγια που λείπουν, να καλύψουμε τα κενά της γραμματικής και του συντακτικού. Εάν τραυλίσουμε έστω και μία μικρή φράση, εάν σκεφτούμε έστω, ακόμα και ένα επιφώνημα να αναβρύσει, τότε επέρχεται η μέθεξη και το έργο είναι έργο τέχνης, άρα δημιουργία, που είναι και το ζητούμενο κάθε καλλιτέχνη. Έχω βρεθεί σε προηγούμενες εκθέσεις του και έχω δει την έκπληξη, την απορία αλλά και τον θαυμασμό στα πρόσωπα μικρών παιδιών και των γονιών τους, προσφύγων, μαθητών, φοιτητών... Αυτό μας λέει πολλά. Μας λέει ότι έχουμε να κάνουμε με έναν καλλιτέχνη που επικοινωνεί με τον λαό, με την κοινωνία, στεκόμενος πάντοτε αξιοθαύμαστα κριτικά απέναντι σε όλες τις εξουσίες. Δεν χρειάζεται να τονίσω πόσο δηκτικό και διαβρωτικό είναι το χιούμορ του, ακόμη κι όταν δεν κρύβει την αγανάκτησή του· αλλ’ αυτό είναι που μας κρατάει όρθιους, ακόμη και τότε που κάποιος μπορεί να διαφωνεί ή να δυσφορεί με την αφοπλιστική αφαιρετικότητα των σκίτσων του - και εκείνος που αντιτίθεται ιδεολογικά. Πρέπει όμως να πω ότι μόνη ιδεολογία του είναι ο άνθρωπος και μάλιστα ο πάσχων· αυτόν θέλει να εμψυχώσει, να τον κάνει να ευθυμήσει, να χαμογελάσει, να νιώσει ότι δεν είναι μόνος του στον πόλεμο που δέχεται από ολοκληρωτικές νοοτροπίες και αβάσταχτες μνημονιακές πολιτικές. Δεν πειράζει αν τα σκίτσα του προκαλούν - αυτό σημαίνει υγεία σε μια δημοκρατική κοινωνία αλλά πρέπει, επιτέλους, να συστήσουμε και μια δημοκρατική Πολιτεία. Έπραξε σοφά που τα σκίτσα αυτά τα συγκέντρωσε σε βιβλίο γιατί δίνεται παραστατικά η άνοδος των φασιστικών μορφωμάτων όχι μόνο στη χώρα αλλά και στην Ευρώπη και την Αμερική. Έχουμε μπροστά μας ανάγλυφη τη φρίκη αλλά και την εικόνα του εαυτού μας που έχει παραιτηθεί από την κοινότητα, από την πολιτική ζωή. Το λεύκωμα είναι ο προσωπικός καθρέφτης του καθένα μας και απομένει στον καθένα μας να επαναξιολογήσει τη ζωή του ή να πυργωθεί σε αξιακούς κώδικες που σέβονται και υμνούν τον διπλανό, τον διαφορετικό, τον συνάνθρωπο. Έργο πολύτιμο. Και το σχετικό link...
  2. Ένα ακόμα από τα άλμπουμ του Μιχάλη Κουντούρη. Το θέμα του; Η Ευρώπη που προφανώς είναι η Ουτοπία στην οποία αναφέρεται ειρωνικά ο τίτλος του άλμπουμ. Και μέσα στις σελίδες του, βλέπουμε με γλαφυρό τρόπο τα κακώς κείμενα και τις τάσεις που κάνουν εμφανές το γιατί δεν είναι μια ουτοπική ένωση.
  3. dionik

    ACTORS

    Άλμπουμ του Θανάση Πέτρου που περιλαμβάνει πορτρέτα διάσημων ηθοποιών, το οποίο (όπως αναφέρεται ΕΔΩ) κυκλοφόρησε στο ComicdomCon 2013. Δύο εσωτερικές σελίδες
  4. Άλμπουμ γελοιογραφιών του Βαγγέλη Παυλίδη με θέμα τα βαμπίρ. Όπως αναφέρει ο δημιουργός στην εισαγωγή, η ιδέα για το αυτό το άλμπουμ ήταν ενός μέλους της οικογενείας του, η οποία βρίσκεται απλωμένη και στις δύο μεριές του Ατλαντικού. Μάλλον για αυτό το λόγο, όπου υπάρχει κείμενο, είναι σε δύο γλώσσες (Ελληνικά & Αγγλικά). Μια εσωτερική σελίδα
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.