Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Spider-Man'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Dr Paingiver's blog
  • Valt's blog
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

  1. To Kraven's Last Hunt πρωτοκυκλοφορησε το 1989 αποτελουμενο απο 6 μερη και εναν επιλογο που μοιραστηκαν μεταξυ των τιτλων του Spider-man εκεινη την περιοδο ( Web Of Spider-man , Amazing Spider-man , Spectacular Spider-man ) Η ιστορια εκτυλισσεται την περιοδο κατα την οποια ο συναδελφος του Spider-man στην Daily Bugle, Ned Leeds ειχε προσφατα πεθανει και αυτο εχει επηρεασει την αυτοπεποιθηση του ηρωα. Την ιδια εποχη ο Kraven, γερασμενος πια , νοιωθει οτι ερχεται η ωρα του να πεθανει. Πρωτα ομως πρεπει να φροντισει να κερδισει το μοναδικο αγριο ζωο απο το οποιο εχει ητηθει επανελλημενα, την Αραχνη. Ταυτοχρονα την πολη τρομοκρατει ενας δολοφονος ο οποιος τρωει τα θυματα του. Προκειται για τον Vermin, ενα μεταλλαγμενο υβριδιο ανθρωπου-αρουραιου που προεκυψε επειτα απο τα πειραματα του συνεργατη του Arnim Zola, Baron Ζemo. Ο Spider-man θα πρεπει να βρεθει αντιμετωπος και με τους τρεις τους αλλα και με τους δικους του εσωτερικους δαιμονες. Προκειται για μια απο τις πλεον κλασσικες ιστοριες του αραχνακια και οχι αδικα. Με ελαχιστους διαλογους και πολυ διηγηση που θυμιζει πιο πολυ νουαρ αφηγηση, ο DeMatteis εξερευνα την ψυχοσυνθεση και των τριων πρωταγωνιστων της ιστοριας. Του Kraven που προσπαθει να νικησει τον μεγαλυτερο του αντιπαλο για να ελευθερωθει ενω βασανιζεται απο μνημες των γονιων του, του Vermin που ειναι φανερα διχασμενος αναμεσα στο τερας που εχει γινει και στον ανθρωπο που ηταν καποτε και του Spider-man που δεν μπορει να σταματησει να νοιωθει υπευθυνος για τις συμφορες που βρισκουν τους κοντινους του ανθρωπους. Πολυ σκοτεινο κομικ για τα τοτε δεδομενα, ενδεικτικο οτι ολοκληρη η ιστορια εκτυλισσεται βροχερες νυχτες και σε νεκροταφεια. Με πολυ επιβλητικη ατμοσφαιρα στην οποια σε βαζει και το εξαιρετικο σχεδιο του Mike Zeck (γνωστος και απο το Secret Wars). Ο Zeck φροντιζει για την οπτικοποιηση μερικων πολυ δυνατων σκηνων, ειτε αφορουν την αρρωστημενη εμμονη του Kraven , ειτε εκτυλισσονται στους ανηλιαγους υπομονομους οπου ζει ο Vermin , ειτε στην προσωρινη "φυλακη" του Spider-man. Ομως αυτο που παει ακομα ενα βημα παραπανω την ιστορια ειναι το ποσο καλη ροη εχει παρα τα αρκετα captions και το ποσο καλα αυτα δενουν με το σχεδιο. Συνολικα προκειται για μια εξαιρετικη ιστορια που θα την προτεινα σε καθε φαν των υπερηρωικων αλλα και οχι μονο. Βαθμος στην kwtsoκλιμακα 9/10 Αφιερωμα στον J. M. Dematteis Aφιερωμα στον Spider-man
  2. Κάποιες δικές μου διευκρινήσεις πρώτα. Ως γνωστόν ( ο διάσημος πλέον (και μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας) χορογράφος Δημήτρης Παπαϊωάννου είχε και καριέρα δημιουργού κόμικς με έργα του να δημοσιεύονται στη Βαβέλ. Με αφορμή μια ιστορία του Σπάιντερ Μαν, δημοσιευμένη στην Ελλάδα το 1986, ο αρθρογράφος κάνει μια ενδιαφέρουσα σύνδεση και μας δίνει ένα άρθρο διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Ξεκαθαρίζω ότι λόγω της θεματολογίας, κάποιες εικόνες του άρθρου έχουν μπει σε spoiler και τις ανοίγετε με δική σας ευθύνη. Καλό είναι να είστε ενήλικες για να τις ανοίξετε. Σε κανέναν δεν αρέσει η (μερική έστω) λογοκρισία, αλλά πρέπει να είμαστε και προσεκτικοί. Κόμιξ, ομοφυλοφυλία και αναρχία στα 80s: οι προβοκάτσιες του Σπάιντερμαν και οι ερωτικές προκηρύξεις του Δημήτρη Παπαιωάννου. Ο Αλέξανδρος Παπαδόπουλος γράφει για τον αστρικό γαλαξία των κόμιξ του Δημήτρη Παπαιωάννου. Επιμέλεια Πάνος Μιχαήλ Στις 3 Ιουνίου του 1986 στο ‘εβδομαδιαίο εικονογραφημένο περιοδικό ΣΠΑΪΝΤΕΡ ΜΑΝ’ (sic), ο Άνθρωπος Αράχνη και το Γεράκι της Νύχτας πλακώνονται στο ξύλο με ένα πλήθος φοιτητών που διαδηλώνουν έξω από το πανεπιστήμιο Γκρέιμπουρν (ένα ίδρυμα που υποτίθεται ότι συγκεντρώνει ‘τα δυνατά μυαλά της Αμερικής’). Mπύρες, κιθάρες και πανό που γράφουν ‘Ειρήνη στον Κόσμο’ και ‘Power to the People’ μετατρέπονται ξαφνικά σε φονικά όπλα και εκτοξεύονται με λύσσα κατά των μασκοφόρων μαχητών. Τι συμβαίνει; Τι ζόρι τραβάνε οι διαδηλωτές με τους σούπερ ήρωες; Για ποιο λόγο ο Σπάιντερμαν εισπράττει από το πλήθος τη μεταχείριση που θα είχε σήμερα ο Πάγκαλος αν ντυνόταν μασκοφόρος μαχητής του εκσυγχρονισμού; Κυρίως, τι δουλειά έχουν οι χίπις στη δεκαετία του 80; Και πως συνδέονται όλα αυτά με το πολιτικό ταμπεραμέντο, την ερωτική παραβατικότητα και την ποιητική ενόραση του ελληνικού μικροαστισμού; ‘Αυτό είναι απίστευτο’ συλλογίζεται το Γεράκι της Νύχτας καθώς συγκρούεται με τους χίπις ‘είναι σα να βλέπουμε το Πανεπιστήμιο του ’60 μέσα από ένα καθρέφτη που παραποιεί τα είδωλα και τις εικόνες.’ Από αυτήν και μόνο την ατάκα είναι σαφές ότι η ελληνική έκδοση του κόμιξ δεν έχει καθυστερήσει είκοσι χρόνια: τα αντιεξουσιαστικά συνθήματα των χίπηδων δεν παρουσιάζονται σα μια νέα μόδα αλλά σα μια παράξενη πτυχή του πρόσφατου Αμερικανικού παρελθόντος. Έτσι το παιδάκι που διαβάζει το Σπάιντερμαν στην Ελλάδα του 80 παίρνει μια γεύση απ’ ό,τι δε θα διδαχθεί ποτέ στο σχολείο του, δηλαδή ένα στιγμιότυπο της σύγχρονης ιστορίας του δυτικού κόσμου και, πιο συγκεκριμένα, της πολιτισμικής ιστορίας της νεανικότητας. Μέσα στον εικονογραφικό ορυμαγδό της ιστορίας, το παρελθόν μετατρέπεται σε μια άσκηση εξωτισμού (και παράνοιας). Ο ιστορικός αναχρονισμός επιδιορθώνεται με μια εξόχως ψυχεδελική ανατροπή. Οι χίπηδες είναι ρομπότ(!) και τα ρομπότ ανήκουν σε ‘μια παραίσθηση’. Όλο το σκηνικό είναι το προϊόν μιας εκδικητικής - και επώδυνα ερωτικής – σκευωρίας. Ανακατεύοντας επιστημονική φαντασία με σαπουνόπερα, η εξήγηση απαιτεί μια μελοδραματική καταβύθιση στα νεανικά χρόνια του σούπερ ήρωα. Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι το Γεράκι υπήρξε χίπης, playboy και φοιτητής στο πανεπιστήμιο του Γκρέιμπουρν. Ήταν ένας ‘νεαρός αντικοινωνικός τύπος που μοιράζονταν απαγορευμένα πράγματα’. Μια μέρα τράκαρε το αυτοκίνητό του στέλνοντας στο θάνατο την πρώτη του φοιτητική αγάπη, τη Μίντι. Ύστερα από αυτό αποφάσισε να γίνει σούπερ εγκληματίας και μετά σούπερ ήρωας. Δεν κατάλαβε ποτέ ότι ο θάνατος της αγαπημένης του ήταν απάτη, ότι ο πάμπλουτος πατέρας του της έδωσε ένα αμύθητο ποσό για να εξαφανιστεί. Καθισμένη σε ένα αναπηρικό καροτσάκι, η Μίντι επένδυσε τα λεφτά της σε ηλεκτρονικές επιχειρήσεις κατασκευής ρομπότ. Με αυτόν τον τρόπο, κατάφερε, όπως το θέτει η ίδια στον πρώην εραστή της, να ‘γίνει μια της τάξης του, να μάθει τη δύναμη του χρήματος’. Και επιπλέον να καταστρώσει ένα σατανικό σχέδιο. Οι εξαγριωμένοι χίπηδες είναι στην ουσία μια τεχνολογική οπτασία, μια high-tec παγίδα αντεκδίκησης και χαμένων ονείρων. Μετά από διάφορα πολεμοχαρή επεισόδια (βλέπουμε το αναπηρικό καροτσάκι της Μίντι να εκτοξεύει ακτίνες λέιζερ) η ‘κατανόηση’ διαδέχεται τη ‘μανία’, οι παλιοί εραστές αγκαλιάζονται, ομονοούν και ζουν καλά και μεις… στο σήμερα. Τι ουσιαστικό μας διδάσκει λοιπόν αυτή η ιστορία για τα κόμιξ, τον έρωτα και την πολιτική τη δεκαετία του ’80; Κυρίως να μη βιαζόμαστε να βγάζουμε συμπεράσματα. Μπροστά μας έχουμε μια γιορτή νοηματικής αμφιθυμίας. Αντίθετα απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς, οι σούπερ ήρωες της δεκαετίας του 80 δεν είναι μονοσήμαντες προσομοιώσεις παρακρατικής εξουσίας και πολιτικού συντηρητισμού. Ο Σπάιντερμαν δεν είναι ακριβώς ένας σούπερ μπάτσος. Για τη ακρίβεια είναι ένας διανοούμενος προλετάριος που δουλεύει ως free lance φωτογράφος, τα ακούει συνέχεια από τον τσιγκούνη αφεντικό του και περνά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως αιώνιος φοιτητής φυσικής (μετέπειτα διδακτορικός) μένοντας συχνά στο ίδιο σπίτι με τη θεία του. Όσο για το Γεράκι, κάτω από τη μάσκα του συστεγάζονται μια σειρά από αντιστικτικές περσόνες: ο σούπερ ήρωας δίνει τη θέση του στον εγκληματία, ο εγκληματίας στον playboy, ο playboy στο χίπη, ο χίπης στο δυνατό μυαλό της Αμερικής και το δυνατό μυαλό στο ναρκομανή. Μέσα από αυτή τη φαντασμαγορική σύγκρουση ρόλων τα κοινωνικά στερεότυπα θολώνουν και αλληλοαναιρούνται. Η μάχη των σούπερ ηρώων με τους φοιτητές δεν είναι πια μια μάχη του καλού ενάντια στο κακό ή του νόμου ενάντια στην επαναστατική παρανομία. Ο εχθρός είναι μια τεχνολογική ανακατασκευή αναμνήσεων (αναμνήσεων που πονάνε). Μέσα σε αυτό το δραματικό περιβάλλον, η μνήμη ισοδυναμεί με μια τεχνολογία οδύνης, δηλαδή με μια τέχνη πολέμου και ερωτικής αντιδικίας. Η μηχανική φύση του ρομπότ παραπέμπει ταυτόχρονα στη δολοφονική ευρηματικότητα και στον παγωμένο ψυχισμό της Μίντι. Αν το κόμιξ ήταν εγχειρίδιο γυναικείας λογοτεχνίας θα είχε τίτλο: Πώς να μετατρέπετε τις νεανικές σας αναμνήσεις σε ρομπότ για να καταστρέψετε τον εραστή σας! (Κάτι σα βουντού της μεταβιομηχανικής εποχής). Ο τσαμπουκάς που ξεσπάει ανάμεσα στο σούπερ ήρωα και στους χίπηδες μεταμορφώνεται σε ένα είδος εσωτερικής σύγκρουσης, είναι η πάλη ενός τραυματισμένου ανθρώπου με το κατακερματισμένο τοπίο της μνήμης του. Χωρίς να χάσουν τίποτα από τη θεαματικό τους πλούτο, κραυγαλέα εμβλήματα καπιταλιστικού φουτουρισμού (ρομπότ, χειραφετημένες γυναίκες) μετουσιώνονται σε σύμβολα εσωτερικής πτώχευσης. Τεχνολογία, οικονομική επιτυχία και υπερφυσική δύναμη οριοθετούν ένα στραπατσαρισμένο ψυχικό τοπίο. Στην τελική λύση του δράματος, το ουτοπικό μέλλον (της καπιταλίστριας κακοποιού) και το δυστοπικό παρελθόν (του σούπερ ήρωα) αγκαλιάζονται σαν δυο ναυαγισμένοι εραστές. Κάπως έτσι, ένα κόμιξ της Μάρβελ γίνεται το χρονογράφημα μιας αμφιλεγόμενης δεκαετίας. Ζωγραφισμένα σε αυτό το στιλ, τα 80s μοιάζουν να παλινδρομούν ανάμεσα στις ξέγνοιαστες αναμνήσεις αναρχίας του ’60 και του ’70 και τα στοιχειωμένα όνειρα αυτοδημιούργητων γιάπηδων. Περνώντας από την ιστορία των εικόνων στην ιστορική εμπειρία της ανάγνωσης, το ιδεολογικό χάος πολλαπλασιάζεται. Πράγματι, η ηθική αμφισημία του σούπερ ήρωα δεν είναι μόνο θέμα πλοκής. Η εξωτερική εμφάνιση και το σχήμα του βιβλίου, η υλικότητα του, ο τρόπος που το εξώφυλλο χαμογελούσε στον αναγνώστη έχτιζαν ένα βαθύτερο πεδίο προβοκατόρικων αισθημάτων. Εκτυπωμένο σε μέγεθος τσέπης, το Σπάιντερμαν χωρούσε ανάμεσα στις σελίδες των σχολικών βιβλίων, μπορούσε να κρυφτεί κάτω από τη μπλούζα, να παραχωθεί κάπου στο δωμάτιο. Η τελετουργία της ανάγνωσης ήταν μια καθημερινή άσκηση καμουφλάζ. Για όλους αυτούς τους λόγους θα ήταν πολύ χρήσιμο σε αυτό το σημείο να καλέσουμε στη κουβέντα μας τον αναγνώστη. Από δω και πέρα όταν θα λέω ‘εσύ’ θα εννοώ κάτι ανάμεσα σε έμενα (τον παιδικό θεατή της δεκαετίας του ‘80) και σένα, το φανταστικό συν-αναγνώστη της δικής μου ανάμνησης (που ίσως είναι και δική σου). Εσύ, Εγώ και ο Αναγνώστης Εσύ λοιπόν αισθανόσουν γλυκά συνένοχος με τον πρωταγωνιστή που χοροπηδούσε στο εξώφυλλο. Ο Σπάιντερμαν ήξερε πως να ελίσσεται ανάμεσα στους ουρανοξύστες των αμερικανικών μητροπόλεων και τα πολυμορφικά διαστημικά τοπία. Παράλληλα έμενε αθέατος από τους κακοποιούς, τη θεία του, το αφεντικό του και την αστυνομία. Εσύ κατάφερνες να κρύβεσαι από τη διαρκή επιτήρηση του οικογενειακού και σχολικού περιβάλλοντος, χτίζοντας πάνω στα εξώφυλλα της Μάρβελ μια έγχρωμη προέκταση της μικροαστικής αρχιτεκτονικής. Οι ηλιακοί θερμοσίφωνες ήταν μηχανικά έντομα, οι πινακίδες στο δρόμο απολιθωμένα μνημεία τηλεπαθητικής δραστηριότητας, τα ψιλικατζίδικα κέντρα ψηφιακής κατασκοπείας. Οι εικόνες χοντρών πολιτικών κακοποιών στην τηλεόραση (π.χ Κοσκωτάς) ανακατεύονταν όμορφα με τις εικόνες σούπερ κακών: η Ελλάδα ήταν μια χάρτινη αποικία της Αμερικής. Όπου οι άλλοι έβλεπαν ένα παιδικό θρίαμβο δικαιοσύνης, ηρωισμού και δύναμης, εσύ έβλεπες ψυχεδελικές πλεκτάνες, αποσυναρμολογημένα ρομπότ και ερωτικά συνθήματα. Από κάποια στιγμή και πέρα δεν ήταν πια αρκετό να ατενίζεις το σώμα ενός ήρωα: ήθελες να μπορείς να το ζωγραφίσεις με τα χέρια σου. Και δεν ήσουν ο μόνος που σκεφτόταν έτσι: Μια μέρα λοιπόν ανακάλυψες ότι τα κόμιξ του Δημήτρη Παπαϊωάννου μπορούσαν να διαβάσουν τους σούπερ ήρωες όπως εσύ διάβαζες την πόλη. Αν το Σπάιντερμαν θέρμανε τη συγκινησιακή σου σχέση με το μικροαστικό τοπίο, η δουλειά του Παπαϊωάννου την απογείωσε. Η δεκαετία του ’80 που μόλις άφησες πίσω σου, επέστρεψε πίσω σαν ένας εικονογραφικός γρίφος: έψαξες να την ξαναβρείς στα μαγικά αρχεία χάρτου της πόλης, δηλαδή στα παλαιοπωλεία και τα βιβλιοπωλεία του Μοναστηρακίου. Έσκιζες σελίδες ολόκληρες από Βαβέλ και Παρα Πέντε του ’86 και του ’87. Στις ιστορίες εκείνες το ερωτικό πάθος για τους άνδρες εικονιζόταν σαν ένα σύνολο τεταμένων σχέσεων με τον κόσμο της φαντασίας. Η ομοφυλοφιλία έμοιαζε λιγότερο με ένα τρόπο σεξουαλικότητας, και περισσότερο με ένα τρόπο ονειρικής διαβίωσης. ‘Όταν μεγάλωσες δήλωσες σε έναν δρώμενο που ονόμασες ‘Disco Οιδίπους’ ότι κάθε βιβλίο (λαγνείας) συνιστά την επανανάγνωση ενός άλλου βιβλίου. Είναι κάτι που φαίνεται ευδιάκριτα στον Τρομερό Μεβέρ. Ένα κόμιξ ξεκλειδώνει τα μυστικά της ανάγνωσης ενός άλλου κόμιξ. Τι ακριβώς σε δίδαξε αυτός ο εικαστικός διάλογος; Ότι όπως υπάρχουν άνθρωποι που διαβάζουν φωναχτά (δηλαδή παράγοντας ήχο), έτσι υπάρχουν και άνθρωποι που διαβάζουν παράγοντας εικόνες. Στο Τρομερό Μεβέρ η ιστορία δυο σούπερ ηρώων αντιδιαστέλλεται προς την ιστορία δυο ανδρικών σωμάτων σε ένα διαμέρισμα της Αθήνας. Μια διαστημική περιπέτεια παραλληλίζεται με την έκσταση μιας ερωτικής συνάντησης. Η σωματική σύγκρουση των ιπτάμενων ηρώων στον διάστημα αντιπαραβάλλεται με μια σεξουαλική διείσδυση. Τέλος, η απόλαυση ενός φανταστικού τοπίου εξομοιώνεται με το φωτογραφικό αποτύπωμα μιας ερωτικής μνήμης: ο εραστής του αθηναϊκού διαμερίσματος παρατηρεί το φωτογραφικό πορτραίτο ενός άλλου αγοριού, ενός στο βάθος απλώνεται το νυχτερινό τοπίο. Στη απέναντι σελίδα οι διαστημικοί μαχητές συνεχίζουν το παιχνίδι τους. Η μια ανάγνωση (του σούπερ ήρωα) παρεισφρέει μέσα σε μια άλλη ανάγνωση (του ερωτικού σώματος). Όταν η ιστορία των σούπερ ηρώων διακόπτεται - για να συνεχιστεί υποτίθεται στο επόμενο τεύχος - ο νεαρός άνδρας βάζει τα παπούτσια του και ετοιμάζεται να αποχωρήσει από το δωμάτιο, αφήνοντας πίσω του ένα κοιμισμένο σώμα. Η ατελής κατάληξη της ιστορίας υπογραμμίζει τον ανεκπλήρωτο χαρακτήρα του ερωτικού παιχνιδιού. Αν οι σούπερ ήρωες είναι αχόρταγοι για περιπέτειες, οι άνδρες που αγαπούν άνδρες ψάχνουν ακατάπαυστα για νέες συγκινήσεις. Η Αθήνα των ’80s μετατρέπεται έτσι σε ένα μυθικό τόπο, ένα μέρος όπου η επιστημονική φαντασία τροφοδοτεί την αρχιτεκτονική της λαγνείας. Δίπλα στην πυκνοκατοικημένη κλειστοφοβία των συνοικιακών νοικοκυριών, η ιστορία του Παπαϊωάννου άνοιξε ένα αλλόκοτο πεδίο αισθησιακού λυρισμού. Αυτό το ύφος ερωτικής αισθητικής προσέφερε στα εφηβικά σου μάτια μια διαφορετική όραση της αστικής κακοφωνίας. Η σύγκρουση των εικόνων άπλωσε στο χαρτί την τεχνική ενός αλλεπάλληλου μοντάζ. Η οπτική αναρχία της Αθήνας εξυπηρετούσε τις αισθητικές απαιτήσεις του σεξουαλικού σασπένς. Τα κόμιξ ξεχείλωσαν την έννοια του κινηματογραφικού βιώματος και την άπλωσαν πολύ πέρα από την οθόνη. Έτσι η ερωτική ζωή άρχισε να εξισώνεται με την κινηματογραφική θέαση του κόσμου. Συμπέρασμα: η μελέτη της ελληνικής κινηματογραφικής κουλτούρας δεν πρέπει πια να περιορίζεται μόνο στις ταινίες. Μια νέα εικαστική και βιωματική ιστορία του κινηματογράφου περιμένει ακόμη να γραφτεί. Ο εθισμός σου σε αυτήν την οπτική επιδείνωσε την αίσθηση του εφηβικού εγκλωβισμού. Αναρωτιόσουν διαρκώς αν ήσουν στο λάθος σημείο της πόλης. ‘Όχι δεν είμαι’ έλεγες και περίμενες να συναντήσεις ένα εικαστικό πειραματιστή μέσα στο λεωφορείο Μενίδι-Πλατεία Βάθης. Περίμενες, ας πούμε, να δεις το Σπάιντερμαν να τεντώνει το σώμα του πάνω στα ηλεκτρικά καλώδια των τρόλεϊ σα να ’ναι ο ιστός ενός εναέριου τσίρκου – η ακατάστατη επιφάνεια της πόλης ήταν ένα τεράστιο φλιπεράκι. Κάποια στιγμή είδες μια γυναίκα να τεντώνει το σώμα της πάνω σε μια καρέκλα με την ίδια λύσσα που η Μίντυ πετούσε ακτίνες λέιζερ από την αναπηρικό της καροτσάκι. Το κωδικό της όνομα ήταν Μήδεια. Τότε είναι που κατάλαβες ότι η εικαστική χορογραφία των κόμιξ και η κινησιολογία της Ομάδας Εδάφους πίστευαν στο ίδιο μανιφέστο. Σούπερ ήρωας είναι αυτός που καταφέρνει να μετουσιώσει μια σωματική αδυναμία σε μαγική ιδιότητα. Μετά συνάντησες στο σχολείο ένα παιδί του άρεσε να ζωγραφίζει πολυκατοικίες και το όνομα του είχε φτερά, λεγόταν Ιάκωβος Ουρανός. Στα σχέδια του τα κτίρια λύγιζαν και ταλαντεύονταν στο κενό όπως η σιλουέτα μιας ανθρωπομορφικής αράχνης σε κατάσταση αμόκ. Το τσακισμένο σώμα της πόλης αποκτούσε την τσαχπινιά ενός ιπτάμενου μαχητή. Δεν χρειαζόταν πια να ψάξεις αλλού για το διαστημικό κέντρο της Αθήνας. Ήταν δίπλα σου. Δε συνάντησες ποτέ κάποιο θρυμματισμένο ήρωα μέσα στο λεωφορείο ή στο τρόλεϊ. Μια νύχτα όμως πέτυχες τον Παπαιωάννου σε ένα κλαμπ στη Συγγρού, το Λάμδα. Τον ρώτησες για το Κοντροσόλ στο Χάος… το φανζίν που έβγαζε μαζί με τον Αλέξανδρο Μπίστικα στη δεκαετία του ’80…. Το Κοντροσόλ ήταν μια τρελή νυχτερινή περιήγηση. Αν ο Τρομερός Μεβέρ έκανε τον αστρικό γαλαξία της πόλης να πάλλεται τόσο κοντά και τόσο μακριά, το Κοντροσόλ μαζί με μια σειρά από άλλες ιστορίες συνομιλούσαν με μια ευρύτερη ονειροφρένεια εκείνης της εποχής: το πανκ, την αναρχία, το ψωνιστήρι, την πορνεία και τον υπόκοσμο. Όλα όσα δηλαδή έκαναν τη Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 έναν εικαστικό θρίαμβο πολυσημίας, παραβατικής μνήμης και ηδονοθηρικής κρυπτογραφίας…. όμως για αυτά θα πρέπει μάλλον να επανέλθω με ένα ξεχωριστό κομμάτι… Ο Αλέξανδρος Παπαδόπουλος είναι πολιτισμικός ιστορικός και performing artist (του αρέσει επίσης να υπογράφει με το κωδικό όνομα Πόλις σε ένα υπερφυσικό πείραμα που οργάνωσε μαζί τον Ιάκωβο Ουρανό στο www.postnubilablog.blogspost.com) Πηγή: www.lifo.gr
  3. Δυο χρονια επειτα απο την ολοκληρωση της ιστοριας Kraven's Last Hunt , ο J M Dematteis γραφει μια ιστορια που εξερευνα περισσοτερο εναν απο τους χαρακτηρες του Last Hunt, τον Vermin. Ο Vermin, επειτα απο συμβουλη του Reed Richards ( Mr Fantastic ) εχει εισαχθει σε μια κλινικη για ψυχοθεραπεια καθως υποπτευεται οτι τα αιτια της διπλης προσωπικοτητας αλλα και της μεταλλαξης του μπορει να ειναι εκτος απο σωματικα και ψυχολογικα. Ο Vermin ομως θα δραπετευσει και ο Spider-man θα ειναι αυτος που θα πρεπει να τον βρει οσο το δυνατον πιο γρηγορα γινεται ωστε να μην πεσουν και αλλοι ανθρωποι θυματα της οργης αλλα και της πεινας του Vermin. Παραλληλα ομως, ο Spidey, θα εχει να τα βγαλει περα και με τον καλυτερο του φιλο, Harry Osborn , ο οποιος επειτα απο μια κριση αποφασιζει να παρει τον ρολο του πατερα του ως Green Goblin και να ξεμπερδεψει με τον Spider-man μια και καλη. Προκειται για μια πραγματικα καλογραμμενη ιστορια, ο Dematteis δινει στους πρωταγωνιστες της πραγματικο βαθος καθως φανερωνονται οι πιο αδυναμες πτυχες του χαρακτηρα τους και ερχονται αντιμετωποι με τις ευθυνες τους αλλα και με τους πιο μεγαλους τους φοβους. Ο Harry Osborn που δεν μπορει να ησυχασει ξερωντας πως ο πατερας του ηταν ενας εγκληματιας και ο ανθρωπος που σκοτωσε την Gwen και θεωρει οτι καθε φορα που παει να το ξεχασει ο Spider-man ειναι εκει για να του το θυμιζει, ο Vermin που μπορει να πηρε αυτη την μορφη επειτα απο πειραματα αλλα η οργη και ο διχασμος ηταν ηδη εκει καθως ειχε εντονα παιδικα τραυματα αλλα και ο Peter Parker που θεωρει τον εαυτο του υπευθυνο για τον θανατο των δικων του ειναι ολοι παραδειγματα ανθρωπων που πρεπει να ερθουν αντιμετωποι με το φοβισμενο παιδι μεσα τους και να το νικησουν. Μοναδικη αδυναμια του κομικ, το σχεδιο του απο τον Sal Buscema. Αδυνατει να πιασει πολλες φορες το κλιμα της ιστοριας ενω πολλα καρε εχουν πολυ τρανταχτες αδυναμιες ενω και ο χρωματισμος δεν ειναι στα καλυτερα του. Με καλυτερο σχεδιο, η ιστορια θα απογειωνοταν πραγματικα και θα ηταν αυτη που θα φιγουραρε στις κλασσικες ιστοριες πιο πανω απο το Kraven's Last Hunt καθως ασχολειται με ακομα πιο συνθετα ζητηματα ενω εχει πολλες σκηνες ηδη μενουν στο υποσυνειδητο αλλα θα ηταν πραγματικα αξεχαστες με ενα πιο εντυπωσιακο σχεδιο. Κυκλοφορησε στο περιοδικο Spectacular Spider-man σε εξι μερη και εναν επιλογο. Συνολικα ειναι ενα πολυ αξιολογο κομικ που αξιζει να διαβαστει παρα το κακο του σχεδιο. Βαθμος στην kwtsoκλιμακα 8/10 Eπισης ενα καλο αρθρο για το κομικ μπορειτε να διαβασετε και εδω . Αφιερωμα στον Sal Buscema Αφιερωμα στον J. M. Dematteis Aφιερωμα στον Spider-man
  4. Ο Chris Bachalo (γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1965) είναι ένας Αμερικανός σχεδιαστής/δημιουργός κόμικ. Έγινε γνωστός απο τις δουλειές του στο Shade, the Changing Man της DC και απο τα δυο mini series της Death του Neil Gaiman. To 1994 κέρδισε το βραβείο Eisner για το Best Comics-Related Product (ένα άγαλμα της Death του Gaiman) Έχει σχεδιάσει αρκετά κόμικ γνωστών χαρακτήρων της Marvel αλλα κυρίως αρκετούς Χ-τίτλους, όπως το Generation X, X-Men vol 2, Uncanny X-Men, και Ultimate X-Men. Επίσης έχει δημιουργήσει και δυο δικά του κόμικ το THE WITCHING HOUR (με τον Jeph Loeb στο σενάριο) και το STEAMPUNK (σε σενάριο Joe Kelly) Τέλος, έχει δημιουργήσει και κάποια εξώφυλλα δίσκων, όπως του Wu-Massacre απο κάτω: Δουλειές του στα Ελληνικά υπάρχουν στα THE AMAZING SPIDER-MAN (Anubis 2010), ULTIMATE X-MEN (Anubis 2005), DEATH: THE HIGH COST OF LIVING (Anubis 2010) (αν υπάρχουν και αλλού συμπληρώστε ) Links: chrisbachalo.net wikipedia comicvine facebook
  5. SWEETS AND SURPRISES!!!!!! χαχα Η παρουσίαση που κανεις δεν περίμενε ήρθε! Το νεο αυγο έκπληξη του spider-man βρίσκεται ηδη στα ράφια των καταστημάτων!!! τι περιλαμβάνει; αυτοκόλλητο, καραμελίτσες (δεν ξερω τι γεύση, δεν δοκίμασα ), και παιχνιδάκι το δικό μου ειχε ενα αυτοκόλλητο green goblin κ ενα μικροσκοπικο γιο-γιο με τον dr octopus
  6. Όταν ο Spider-Man πολέμησε την κακή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση Το 1976 η αμερικάνικη εταιρία σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας Planned Parenthood ένωσε τις δυνάμεις της με τη Marvel Comics για την δημιουργία ενός συλλεκτικού τεύχους στο οποίο ο Spider-Man παλεύει να προστατέψει την νεολαία της Αμερικής από την κακή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Σε αυτή την περιπέτεια του Amazing Spider-Man, ο άνθρωπος-αράχνη έρχεται αντιμέτωπος με τα σχέδια ενός γλοιώδη δαίμονα από τον πλανήτη Intellectia, ο οποίος σκοπεύει να παραπλανήσει τους νέους με ψέμματα που αφορούν τη σεξουαλική τους εκπαίδευση, και να δημιουργήσει έτσι μια σειρά από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες. Το τεύχος αυτό ήταν διαθέσιμο σε όλες τις κλινικές της Planned Parenthood στην Αμερική, και μπορούσε κανείς να το αγοράσει για 25 σεντς. Και ενώ η ιδέα ενός υπερ-ήρωα να προσπαθεί να διδάξει στους νέους κάποια σημαντικά μαθήματα για τη ζωή τους είναι πάντα θεμιτή και ένα δυνατό εργαλείο μιας αποτελεσματικής καμπάνιας, διαβάζοντας μερικές από τις σελίδες του εύκολα συνειδητοποιεί κανείς πόσο διαφορετικές ήταν κάποιες αντιλήψεις περί σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης πριν από λίγες μόνο δεκαετίες. Παρόλο που η παραπλανητική σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι ο κακός στη συγκεκριμένη ιστορία, και το κόμικ προσπαθεί να καταρρίψει τη λανθασμένη αντίληψη (που φαίνεται να υπήρχε τότε σύμφωνα με τη Marvel), ότι δεν μπορεί να προκύψει εγκυμοσύνη από την πρώτη σεξουαλική επαφή μιας γυναίκας, το περιεχόμενο του κόμικ διαφέρει σε πολλά σημεία από τα μηνύματα που προσπαθεί να περάσει σήμερα η Planned Parenthood και οι περισσότεροι οργανισμοί που ασχολούνται με την αναπαραγωγική υγεία. Το κόμικ δεν μπαίνει σε λεπτομέρειες για τους τρόπους πρόληψης μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, ή σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων, παρά μόνο προτείνει σαν λύση την αποχή από το σεξ και τη χρήση “κάποιων προϊόντων που μπορεί κανείς να προμηθευτεί από το φαρμακείο.” Επίσης, κατακρίνει τελείως άκομψα την εγκυμοσύνη σε μικρές ηλικίες, με τον Spider-Man να ισχυρίζεται ότι οι νεαρές κοπέλες που μένουν κατά λάθος έγκυες δεν θα εξελιχθούν ποτέ σε τίποτα παραπάνω από “μηχανές που κάνουν μωρά” και δεν θα μπορέσουν ποτέ να κυνηγήσουν επαγγελματικούς στόχους. πηγή
  7. με βάση την παρακάτω εικόνα, ποια στολή σας αρέσει περισσότερο;; εδω σε μεγαλύτερο μέγεθος
  8. Λοιπόν θα ήθελα αν εχει κάποιος η μπορει να βρει την παρακάτω εικόνα στην μεγαλύτερη δυνατή ανάλυση κ οσο πιο καθαρή γίνεται αυτη η εικονα ειναι κ εξώφυλλο του Peter Parker: Spider-Man (Vol. 2) #1 η ενα σκαν του εξωφύλλου σε υψηλή ανάλυση; ευχαριστώ!
  9. Με αφορμή την νέα του δουλειά στο Superior Spider-man Team-up Special #1, ο Μιχάλης Διαλυνάς θα βρίσκεται για signing αυτό το Σάββατο 16/11 από τις 11 το πρωί 13:30 και μετά στο Relax Your Soul Comics. Δεν ξέρω τι αποθέματα τευχών υπάρχουν, οπότε first come, first served! Email:relaxcomics@yahoo.gr Τηλ.:210 38 44 994
  10. Πλαστικό αυγό με μπισκοτάκι και δωράκια απο την ταινία THE AMAZING SPIDER-MAN (2012) το αυγο περιέχει: -μπισκοτάκι -ένα αυτοκόλλητο -δωράκι έκπληξη (μπρελοκ κτλ) τα βρηκα σε εναν φουρνο στην τιμη του 1.50ε.. δεν αξίζει για κανενα λόγο.. στο ασημι σακουλάκι ειναι το μπισκοτάκι
  11. http://www.collector....com/index.html http://www.collector....com/index.html
  12. Spider-man – Reign 30 χρόνια στο μέλλον ο Peter Parker είναι ένας μεσήλικας που έχει σταματήσει να πολεμά το έγκλημα. Πλέον η Νέα Υόρκη δεν απειλείτε από τους υπερ-εγκληματίες όπως παλιά αλλά από την διοίκηση η οποία θέτει ένα σώμα εφάρμοσης του νόμου με όνομα ‘’Reign’’ Ο Jonah Jameson ,o οποίος είχε εξαφανιστεί για καιρό, γυρίζει πίσω στην NY και βρίσκει τον Peter γνωρίζοντας την πραγματική του ταυτότηα.Του δίνει ένα πακέτο με την παλιά του φωτογραφική μηχανή και την ..μάσκα του η οποία ήταν με άλλα πράγματα του στην Daily Bugle. Ο Jameson οργανώνει μια ομάδα από νέους και παιδιά και σιγά σιγά περνάει τα μυνήματα που θέλει στον κόσμο. ‘Όταν το μαθαίνει αυτό ο δήμαρχος αφήνει ελεύθερους 6 από τους πιο επικίνδυνους εγκληματίες την πόλης και εχθρούς του Spider-man.Τους: Electro,Kraven the Hunter,The Sandman, Scorpion, Hydro-Man, Mysterio οι οποίοι ελευθερώνονται από την φυλακή με σκοπό να ηρεμήσουν το πλήθος και κυρίως να σκοτώσουν τον αραχνάκια.Πάνω στους εγκληματίες είναι τοποθετημένη μια βόμβα την οποία ελέγχει ο δήμαρχος της πόλης.Αν καταφέρουν τον σκοπό τους τότε είναι ελεύθεροι,αυτή είναι η υπόσχεση του δημάρχου. Ο Spider-man καλείται να ξεπεράσει τα φαντάσματα του παρελθόντος του και να αντιμετωπίσει τους εχθρούς του.. Κάποιος άλλος εχθρός βρίσκεται πίσω από όλα αυτά όμως.. Το σχέδιο είναι αρκετά καλό αλλά σε μερικά σημεία χάνει.Κυρίως όταν αναπαριστά εκφράσεις προσώπων. Η ιστορία προχωράει γρήγορα και δεν σε κουράζει.Δεν είναι κλασικό υπερηρωικό αλλά δείχνει μια άλλη άποψη του μέλλοντος του Spidey όταν είναι μόνος του και όλοι οι δικοί του έχουν πεθάνει. 7/10
  13. Ποια ταινία θεωρείτε καλύτερη; Την ταινία του 2002 ή αυτή του 2012;
  14. Με αφορμή την πρόσφατη ταινία του Σπάιντερ Μαν, ο εκδότης της λογοτεχνικής εφημερίδας κάνει μια αναδρομή στην ιστορία του ήρωα. Το άρθρο έχει φωτοτυπηθεί και μετά έχει σκαναριστεί, οπότε δείξτε επιείκια όσο αφορά στην ποιότητα του σκαναρίσματος. Αν κάποιος θέλει το άρθρο φωτοτυπημένο, του το δίνω.
  15. Ακρυλικά σε καμβά 12" x 16" 'nuff said απο εδώ: scarboroughr.deviantart.com
  16. κοιτάξτε τι βρήκα σε ενα τουριστικό μαγαζί Hombre Arana !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
  17. Πρόκειται για μία μονοσέλιδη στήλη του περιοδικού:
  18. Eξωφυλλα ( by Vagos ) εκδοτική: ΜARVEL PUBLISHING INC. Δημιουργοί: συγγραφέας: Dan Slott, Mark Waid σχεδιο: John Romita Junior, Adi Granov μελανι: Klaus Janson χρωματισμός: Dean Write Περιέχει τις ιστορίες που δημοσιευτηκαν στα amazing spider-man 568-579: τα 6 μέρη της ιστορίας new ways to die: 1: Back with vengeance 2: The Osborn Supermacy 3: The killer cube 4: Opposites attack 5: Easy targets 6: Weapons of self destruction Περιέχει επίσης την ιστορία Fifth stage Και τα εξωφυλλα των τευχων AMAZING SPIDER-MAN #568-#573 Kαι τα variant των ίδιων τευχών. τέλος περιέχει το αφιερωμα Inside brand new day με τις συντεντευξεις των John ronita jr & Steve Wacker με αντίστοιχα ονόματα Τhe Amazing Return of John Romita jr & Inside the spider-office πρωτη εκτύπωση: 2009 Softcover ISBN# 978-0-7851-3244-8 hardcover ISBN: 978-0-7851-3217-2 Περιγραφή: Καλογραμμενη και καλοσχεδιασμενη ιστορία, σε ωραια εκδοση. Το σενάριο εχει ως εξής: Ο εντι μπροκ, ο πρωην βένομ ζει με τον καρκινο και το βάρος των πράξεών του σε ενα οικημα για αναξιοπαθουντες, που διοικειται απο τον κύριο Λι και την θεια Μεϋ του πήτερ πάρκερ. Ο Daily Bugle, η εφημριδα οπου δουλευε ο περκερ αλλαζει χέρια και ο πητερ βρισκεται ανεργος... Ενω η ίδια η πολη είναι σε πολυ χειροτερη μοιρα. Πλησιαζουν εκλογες, και ολα δειχνουν πως ο νεος δημαρχος θα ειναι ενας διεφθαρμενος τυπος, ο crowne, που έχει στην πλευρά του τον Νορμαν Οσμπορν (green goblin) , την songbird, τον bullseye και τον μακ καργκαν, πρωην scorpio, νυν venom. Ο Πάρκερ πιάνει δουλειά στην εφημερίδα front line, αφου ο daily bugle εχει μεταμορφωθει σε κίτρινο τύπο υπέρ του crowne. τελος πάντων, το συμβιοτικο του Μακ εντοπιζει τον εντι και επιχειρει να τον απορροφησει ξανα... ο Εντι , που μολις εχει απαλλαγει απο τον καρκινο του αρνείται και ο οργανισμός του βρίσκει εναν τροπο να αντισταθεί... Μετατρέπεται σε anti-venom (λευκος βένομ) και σε έναν αντισυμβατικό αντι-ήρωα που προσπαθεί να γιατρέψει τον Μακ από το συμβιοτικό με τη βοηθεια της καινουριας άσπρης γλίτσας του. Όμως ο έντι πιστεύει οτι και ο sidey εχει απομενάρεια του συμβιωτικού και στην προσπάθειά του να τον ''καθαρίσει'', αρχίζει να του καταστρέφει τις δυνάμεις. Σταματάει εγκαίρως, αλλα λόγω του γεγονότος, έχει πια την ικανότητα να απενεργοποιεί τις δυναμεις του spider-man οταν τον πλησιαζει.
  19. Τίτλος: Spider-Man Family (Vol. 2) #2 Σενάριο: Διάφοροι (Σενάριο ιστορίας Λώλου: Paul Benjamin) Σχέδιο: Διάφοροι (Σχέδιο ιστορίας Λώλου: Vasilis Lolos) Εκδοτική: Marvel Comics Πρώτη Έκδοση: Μάϊος 2007 Τεύχη: 9 (Τεύχη με Λώλο: 1) Κατηγορία: Είδος εντύπου: Περιεχόμενο: Υπερηρωικό Σελίδες: 96 (Σελίδες με Λώλο: 10) Μέγεθος: Χρώμα: Έγχρωμο Προέλευση: Αμερικάνικη ISBN: Τιμή: $ 4.99 US Το 2007 ο Βασίλης Λώλος σχεδίασε την ιστορία "Building A Better Lizard" (σε σενάριο, Paul Benjamin) για το Spider-Man Family (Vol. 2) #2 της Marvel Comics. Η 10σέλιδη αυτη ιστορία έχει να κάνει με τον Dr. Curt Connors οπου μετατρέπεται σε Lizard και καταστρέφει το εργαστήριο οπου εργαζόταν ο βοηθός του πάνω σε ένα μυστικό πείραμα! 2 σελίδες απο την ιστορία: πληροφορίες για το τεύχος εδώ κ εδώ μια (όχι και τόσο καλή) κριτική για την ιστορία εδώ
  20. Βρήκα για αυτό ένα αρκετά ενδιαφέρον άρθο στο διαδύκτιο, το οποίο διαβάζοντας το μου έδωσε κάποιες πληροφορίες σχετικά με αυτόν τον καλλιτέχνη και τον Σπάιντερ-Μαν. Δε ξέρω αν είναι αληθείς ή όχι, εγώ θα σας παραθέσω ολόκληρο το άρθο μπας και γνωρίζει κανείς να με διαφωτήσει. <<STEVE DITKO ΤΟ Α ΕΙΝΑΙ Α, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΚΡΙΖΟ Όταν προβλήθηκε η ταινία Spider-Man και άρχισαν να πέφτουν τα credits, ένα όνομα εμφανίστηκε δίπλα σ' αυτό του Stan Lee, προκαλώντας ξέφρενους πανηγυρισμούς, επευφημίες και ζητωκραυγές από μερικούς θεατές, και σιωπηλή σύγχυση από όλους τους άλλους. Το όνομα είναι Steve Ditko και τα άτομα που χειροκρότησαν είναι φαν των κόμικς που συγκινήθηκαν με το γεγονός πως δόθηκε -επιτέλους- στον Ditko, τον αυθεντικό σχεδιαστή και συν-δημιουργό του Spider-Man, η αναγνώριση που του αρμόζει στην πρώτη προβολή της ταινίας Spider-Man. Ο Ditko, όμως, δεν βρισκόταν πουθενά στο πανηγύρι των Μ.Μ.Ε. για το φιλμ του Spider-Man. Ενώ ο Lee, ο άλλος, και πιο γνωστός συν-δημιουργός του χαρακτήρα, έδινε συνεντεύξεις στα τηλεοπτικά δίκτυα και πρωτοστατούσε στα πάρτι της πρεμιέρας της ταινίας, ο Ditko πιθανόν να βρισκόταν στο στενόχωρο, λιτό σχεδιαστήριο του στο κέντρο του Manhattan, σκυμμένος πάνω στο σχεδιαστήριο του σχεδιάζοντας ακόμη περισσότερα νέα κόμικς. Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΙΣΤΟΣ Σ' ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙΤΗΜΑ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ Θα ήταν αναμφίβολα μια κρύα χειμωνιάτικη ημέρα όταν ο Steve Ditko γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1927 στο Johnstown, Pennsylvania. Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από την Ανατολική Ευρώπη. Από το 1953 εργάστηκε σε πολλούς εκδότες, στα Black Magic, Fantastic Fears (#5), Captain Atom, Captain 3-D, κλπ. Εργάστηκε στην Charlton, κυρίως σε κόμικς τρόμου (όπως το Thing). Για δικούς του λόγους ο Steve εγκατέλειψε την Νέα Υόρκη και τα κόμικς από τις αρχές του 1954 έως και τα τέλη του 1955. Όταν επέστρεψε δούλεψε στην Marvel Comics, όπου συνεργάστηκε με τον Jack Kirby και γνώρισε φυσικά και τον S.Lee. Έως και το 1963 στην Charlton σχεδίασε τα Captain Atom, Dr. Haunt, Gorgo, Konga, Konga's Revenge, Mysterious Traveler, κλπ.. Μετά την δημιουργία των Fantastic Four, δημιουργεί στο κλίμα της εποχής τον Spiderman, το 1962, και τον Dr. Strange, το 1963. Εγκαταλείπει την Marvel και τους ήρωες του το 1966. Πολλοί υποθέτουν ότι αυτό συνέβη έπειτα από μια διαφωνία που είχε με τον Lee σχετικά με τον χαρακτήρα Green Goblin (ο Ditko ήθελε κάτω από την μάσκα του Goblin να είναι ένας νέος χαρακτήρας, ενώ ο Lee επέμενε να είναι ο Norman Osborn). Ο Ditko κατευθύνθηκε στην DC όπου σχεδίασε 6 τεύχη του Beware The Creeper. Διαφώνησε με τον σεναριογράφο Denny O'Neil και έφυγε κι από αυτόν τον τίτλο. Ο O'Neil είχε γράψει ένα προσχέδιο σεναρίου που εστίαζε στην ζωή ενός "πρώην εγκληματία". Ο Ditko έγραψε μια σημείωση πάνω στο σενάριο που έλεγε "Δεν υπάρχει αυτή η σκέψη που αναφέρεις, δεν υπάρχει "πρώην εγκληματίας". Έστω και μια φορά να διαπράξεις έγκλημα, είσαι εγκληματίας για όλη σου τη ζωή". Πηγαίνει στην Dell όπου δημιουργεί το Nukla, στην Tower τα Dynamo, No Man, ενώ στον Warren συνεργάζεται με τον Wally Wood και τον Archie Goodwin σε κόμικς heroic fantasy και τρόμου, βρίσκοντας την ελευθερία στην έκφραση των ιδεών του (κάτι που δεν υπήρχε στη Marvel ή την D.C.). Το 1968 δημιουργεί τα Blue Beatle, The Question, προβάλλοντας με τρόπο την ιδεολογία του. Είναι όμως στο Witzend (1969-70) και σε διάφορα φανζίν όπου μπορεί και εκφράζεται ελεύθερα, με κόμικς όπως το Mr. A, ένα άκρως φανταστικό πολιτικό κόμικς με βασικό χαρακτήρα έναν άντρα που αποδίδει δικαιοσύνη στους δρόμους και τιμωρεί τους κακούς, φτάνοντας τελικά στο σημείο να γίνει ο χειρότερος, ο πιο κακός από όλους. Στα The Creeper και Hawk and Dove το 1968 στη D.C. αναπτύσσει πάνω κάτω τις ίδιες ιδέες, απλά λίγο πιο ραφιναρισμένες για να αποφύγει την λογοκρισία. Έτσι μετά τους σούπερ ήρωες σχεδιάζει κόμικς φανταστικά και Ε.Φ. μεταθέτοντας την δράση στο μέλλον ή στο διάστημα, για να μπορέσει να πει όλα αυτά που θέλει για την τωρινή κατάσταση του κόσμου μας αποφεύγοντας το ψαλίδι της λογοκρισίας. Στη D.C. σχεδιάζει το φανταστικό Shade the Changing Man (το οποίο θα αναγεννηθεί την δεκαετία του 1990, στη συλλογή Vertigo της DC από τον Βρετανό Peter Milligan), και το Stalker με τον καλό του φίλο W. Wood. Με ένα άλλο φίλο του (λίγο παρεξηγημένο) τον Stanton σχεδίασε σαδομαζοχιστικά κόμικς και τον άφησε να τα υπογράψει. Επιστρέψε στη Marvel το 1979 όπου σχεδιάσε το Machine Man, ένα ρομπότ με ανθρώπινη καρδιά και συναισθήματα, το Further Adventures Of Indiana Jones και τον Rom. Με τον καταπληκτικό συγγραφέα Ε.Φ. Bill Mantlo δημιούργησε τον Captain Universe, που όπως προδίδει και το όνομα του προσπαθεί να βάλει σε μια τάξη τον Συμ και τον Παν. ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΜΟΥ? Σφοδρά απόμακρος ο άνθρωπος και καλλιτέχνης Ditko είναι ένα αίνιγμα. Ο πρώτος κανόνας του Steve Ditko είναι ότι δεν πρέπει να μιλάς για τον Steve Ditko. Αποφεύγει την δημοσιότητα (μόνο μια φορά εμφανίστηκε σε εκδήλωση σχετική με τα κόμικς, το 1964), δεν έχει δώσει συνέντευξη τα τελευταία 36 χρόνια, αποφεύγει να φωτογραφίζεται, και καλή τύχη σε όποιον θέλει να βρει μια φωτογραφία του. Είναι ένας ισόβιος εργένης, δεν έχει παιδιά, έχει ένα αδελφό τον Patrick. Η ζωή του είναι επηρεασμένη από την θεωρία της αντικειμενικότητας και την φιλοσοφία της ορθολογιστικής σκέψης. Βλέπει τον κόσμο ως μαύρο και άσπρο, χωρίς να υπάρχει γκρίζο ανάμεσα. Έτσι δεν κάνει συμβιβασμούς με ανθρώπους ή εκδότες που αντικρούουν τον δικό προσωπικό ηθικό κώδικα. Για αυτόν υπάρχει μόνο το καλό και το κακό, δεν υπάρχει κάτι ανάμεσα εκτός ίσως από την μόλυνση που τα δυο αυτά στοιχεία επιδιώκουν στα άτομα για να τα καταλάβουν και να τα κάνουν είτε καλά είτε κακά. Στον κόσμο του Ditko όποιος κάνει καλό πρέπει να περιμένει μόνο αυτό, ενώ όποιος κάνει κακό μόνο κακό θα πάρει. Όλα του τα κόμικς με προεξέχων το εκπληκτικής σύλληψης Mr. A αυτό πρεσβεύουν. Ο Spiderman είναι η πιο γνωστή του δημιουργία, αν και ο Ditko μπορεί να θεωρηθεί εδώ ως ο για πολλά χρόνια ξεχασμένος συν-δημιουργός του. Αυτό πρέπει να το γράψω γιατί το κρατώ μέσα μου καιρό: Ο Spiderman δημιουργήθηκε το?1953! Οι αρχικοί του δημιουργοί ήταν οι Jack Oleck και C.C. Beck και εκδόθηκε αρχικά στην Harvey Comics με αρχικό τίτλο Silver Spider και έπειτα σκέτο Spiderman. Το 1958 ο Jack Kirby ανανέωσε τον ήρωα στην Archie Comics, με νέο τίτλο -για αποφυγή προβλημάτων στο copyright- The Fly. Έπειτα, το 1962 η Marvel Comics ρώτησε τον Kirby αν είχε κάποιον αχρησιμοποίητο υπέρ-ήρωα που θα ήθελε να εκδώσει. Ο Kirby πρότεινε την αυθεντική εκδοχή του Fly?τον Spiderman του 1953! Ο Stan Lee ενθουσιάστηκε από ότι είδε και έπεισε τον θείο του (!) και εκδότη της Marvel, Martin Goodman να προχωρήσουν σε έκδοση του ήρωα. Ο Kirby σχεδίασε 7 νέες σελίδες αυτού του παλιού χαρακτήρα που όμως δεν άρεσαν στο Lee, ο οποίος κλέβοντας τον ήρωα τον πέρασε στα χέρια του Ditko. Ο Ditko αναγνώρισε την ομοιότητα με τον Fly, που συνέχιζε την έκδοση τότε. Χρειαζόταν την δουλειά όμως και δέχτηκε να το σχεδιάσει, και όχι μόνο, αφού αντικατέστησε το αρχικό -στυλ Captain Marvel- origin με το κλασικό -τώρα πια- τσίμπημα από μια ραδιενεργή αράχνη. Ο Ditko στα τέσσερα χρόνια που σχεδίασε τον Spiderman, με τον Lee συναντήθηκε ελάχιστες φορές, και από το 1964 κι έπειτα η επικοινωνία γινόταν με μεσολαβητές. Ο Ditko σχεδίαζε κάθε κόμικς του Spiderman βάση δικού του σεναρίου που έγραφε στα περιθώρια των σελίδων. Κατόπιν πήγαινε το πρωί στα γραφεία της Marvel άφηνε τις σελίδες και έφευγε. Το βράδυ οι σελίδες έφταναν στον Lee που δεν είχε ιδέα τι του είχε φέρει πάλι ο Ditko, κοιτούσε τα σχέδια και κυρίως το σενάριο που υπήρχε στα περιθώρια και έγραφε τους διάλογους στις καταστάσεις και τους χαρακτήρες που ο Ditko είχε δημιουργήσει. Έκοβε, λοιπόν ο Lee, ότι δεν συμφωνούσε με την δεξιά νοοτροπία του και μέσα σε λίγες ώρες τελείωνε το "σενάριο" του κόμικς. Έτσι έφτασε στο σημείο να καυχιέται πως μέσα σε μια νύχτα μπορούσε να γράψει ένα σενάριο 22 σελίδων κόμικς. Έπειτα, μια ημέρα του 1966 ο Ditko κατέφτασε στα γραφεία της Marvel στην Madison Avenue, παρέδωσε μια στοίβα σελίδων και παραιτήθηκε. Ο μόνος μέχρι σήμερα που γνωρίζει τον λόγο που ο Ditko παραιτήθηκε είναι ο Ditko, και αφού δεν μιλάει πολύ κανείς άλλος δεν γνωρίζει κάτι για αυτό. Από το 1966 έως και σήμερα δεν σχεδίασε ξανά τον χαρακτήρα αυτό. Για πολλά χρόνια ο Ditko παρέμεινε σιωπηλός. Έσπασε όμως την σιωπή του πριν από λίγο καιρό και άρχισε, με μια σειρά από δοκίμια του για τα κόμικς, να ξεκαθαρίζει κάπως τα πράγματα. "Ο μόνος λόγος που μιλώ για αυτό", γράφει ο Ditko, "είναι λόγω κάποιων δημοσιεύσεων, συμπεριλαμβανομένου και ενός άρθρου του 1998 στο περιοδικό Time, που απέδωσαν στον Lee τον τίτλο του "δημιουργού" του Spiderman" και συνεχίζει "Πολλοί άνθρωποι προτιμούν με άδικο τρόπο να απολαμβάνουν μια άδικη αποδοχή εις βάρος άλλων. Αυτοί θέλουν, απαιτούν, αυτό που δεν είναι δικό τους, αυτό που δεν κέρδισαν επάξια, αυτό που δεν τους αξίζει" και ολοκληρώνει "Ξέρω γιατί έφυγα από την Marvel αλλά κανείς άλλος σ' αυτό το σύμπαν δεν το γνωρίζει. Μπορεί να είναι ίσως εξαιτίας του ότι συνειδητοποίησα πως ο Stan Lee επέλεξε να μην μάθει και να μη ακούσει τον λόγο που έφυγα". Συν τοις άλλοις, πρόσφατα είχαμε και μια απαίσια ταινία του Spiderman από τον Sam Raimi, που όμως έσπασε τα ταμεία και ήδη ετοιμάζεται η συνέχεια. Στο ζένερικ του φιλμ υπάρχει ο τίτλος: "Βασισμένο στο Comic Book της Marvel των Stan Lee και Steve Ditko". Αυτό ίσως να μην είναι τόσο σημαντικό, αλλά για τους φαν του Ditko αντιπροσωπεύει την εκπλήρωση μιας μακροχρόνιας προσμονής για αναγνώριση του έργου του Ditko. Η αδικία του Stan Lee εις βάρος του Steve Ditko, είναι μόνο μία από τις πολλές. Η αμερικανική βιομηχανία των κόμικς είναι γεμάτη από τέτοιες. Ο Ditko δεν έχει πάρει δεκάρα από τα συγγραφικά δικαιώματα της εκμετάλλευσης του Spider-Man -που ανέρχονται σε δισεκατομμύρια- στα κόμικς, τις ταινίες, τα παιχνίδια, κλπ. Κι αυτό γιατί όταν συν-δημιούργησε τον χαρακτήρα ήταν μισθωτός υπάλληλος της Marvel, και στα σίγουρα δεν ήταν ανιψιός του εκδότη, έτσι ώστε να έχει βύσμα και να κάνει ότι μαλακία του κατέβει στο κεφάλι, όπως φυσικά έκανε ο Lee (που στο τέλος χρεοκόπησε τη Marvel). Το πιο σημαντικό στην περίπτωση του Ditko είναι πως για περισσότερα από 30 χρόνια υπήρχε η εσφαλμένη αντίληψη πως ο Stan Lee ήταν ο μοναδικός δημιουργός του Spider-Man -κάτι που προήλθε από την μεγάλη φήμη του -ποιητή φανφάρα- Stan Lee (λόγω του ότι η Timely/Atlas/Marvel ήταν οικογενειακή του επιχείρηση), την ηθελημένη (λόγω χαρακτήρα) σιωπή και απομόνωση του Ditko και φυσικά την εκμεταλλευτική πρακτική της Marvel να μην δίνει αναγνώριση στους αυθεντικούς δημιουργούς των κόμικς χαρακτήρων που εκδίδει. Τον Μάρτιο του 2002 στον τίτλο Amazing Spider-Man, η Marvel ανέγραψε στην πρώτη σελίδα του κόμικς το όνομα του Ditko. Κι αυτό συνέβη πρώτη φορά από το 1966 κι έπειτα. Και μην νομίσει κανείς πως κάτι άλλαξε στην πολιτική του μεγαλοκαρχαρία Marvel, και ξαφνικά την έπιασε η ευαισθησία. Όπως εξηγεί ο γιάπης editor του τίτλου, Axel Alonso "Το credit ήταν μια "αναφορά στον Ditko" και μπορεί να εμφανιστεί ξανά όσο γυρίζονται ταινίες του Spider-Man, και σίγουρα δεν σημαίνει αλλαγή της πολιτικής της εταιρείας". Η ΜΗ ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ DITKO "Πότε ένας άνθρωπος νοιώθει ότι έχει κατακτήσει τη νίκη; Εάν έχει ειλικρινά και τίμια δώσει τον εαυτό του στη πραγματοποίηση του έργου, το οποίο τον αντιμετωπίζει και αυτός το καταβάλει?μόνο τότε υπάρχει ασφάλεια στην γνώση ότι αυτό που αυτός ολοκλήρωσε, τα φρούτα αυτού του στόχου ανήκουν μόνο σ' αυτόν! Αυτός το ξέρει?τίποτε άλλο δεν έχει σημασία, κανείς άλλος δεν μετράει". Μια πολύ προσωπική κατάθεση ψυχής του Steve Ditko σχετικά με το ζήτημα του credit στο Spiderman (στο τελευταίο πάνελ του κόμικς Question). O 76χρόνος Ditko με μια καριέρα σχεδόν μισού αιώνα στα κόμικς είναι ένας από τους καλύτερους και αξιοπρεπέστατους δημιουργούς της 9ης τέχνης. Συνεπής στα ιδανικά και στην δουλειά του έχει σχεδιάσει χιλιάδες σελίδες κόμικς. Είναι ο δημιουργός διάσημων χαρακτήρων όπως του Spiderman και του Doctor Strange. Το 1950 πήγε στην Νέα Υόρκη για να σπουδάσει σχέδιο στην Cartoonist and Illustrators School. Ανάμεσα στις επιρροές του αναγνωρίζει τους Jerry Robinson (ο μεγαλύτερος δάσκαλος του), Mort Meskin, Burne Hogarth και Jack Kirby. Το 1956 ξεκίνησε να σχεδιάζει ιστορίες τρόμου και μεταφυσικού για την Atlas Comics. Στη συνέχεια Σχεδίασε αρκετούς υπέρ-ήρωες. Μια από τις καλύτερες δουλειές του στο είδος αυτό είναι η αναγέννηση, το 1966, των δυο παλαιότερων υπέρ-ηρώων, Blue Beetle και Captain Atom. Δημιούργησε το εκπληκτικό The Question, που σύμφωνα με πολλούς κριτικούς και ιστορικούς των κόμικς θεωρείται ένα από τα καλύτερα κόμικς. Πιο προσωπικά του κόμικς όπως τα περίφημα Mr.A (κόμικς που επηρέασε αναμφίβολα τον χαρακτήρα Rorchach στο κόμικς Watchmen του Alan Moore) και Avenging World, επιδεικνύουν την έντονη πολιτική του ευαισθησία, αλλά είχαν μικρή απήχηση εξαιτίας των σκληρών θεμάτων τους και της άκαμπτης και παντοδύναμης ηθικολογίας τους. Αν και ο Steve Ditko παραμένει ακόμη μια δύναμη στο πεδίο των κόμικς, με αρκετές νέες δουλειές, η δημοτικότητα του στις νέες γενιές αναγνωστών κόμικς βρίσκεται στην χάση της. Όμως ο άνθρωπος που δημιούργησε τον Spider-Man, τον Dr. Strange, τον Captain Atom, και τους επικριτικούς πολέμιους του κακού Mr.A και Static μας έδωσε πολλά περισσότερα για να συζητήσουμε με καφέ, τσιγάρο, βαθιές σιωπές και διαφωνίες από ότι θα μπορούσαν ποτέ εκατό σύγχρονοι συμμορφωμένοι και κυριλέ "αστέρες" των κόμικς. ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ STEVE DITKO "Γνωρίζοντας τον Steve και την φιλοσοφία του δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί του. Το Question του έδωσε την ευκαιρία να ξεκαθαρίσει την ιστορία με το ποιος δημιούργησε τον Spiderman. Τον ζηλεύω για αυτό?Θέλω την αναγνώριση (και τα χρήματα) για οτιδήποτε έχω κάνει! Και αγανακτώ ως εκεί που δεν πάει με τύπους όπως ο Stan Lee. Είναι ο μοναδικός λόγος που συνεχίζω να ζω?Θέλω να δω αυτό το ατάλαντο καθίκι να?" Wally Wood (5 Σεπτεμβρίου 1978) "Θέλετε να μάθετε τις μάθετε τις επιρροές μου; Η μεγαλύτερη επιρροή μου είναι ο Steve Ditko που άλλαξε την ζωή μου. Τα κόμικς του είναι γεμάτα αλλόκοτες σκάλες ανάμεσα στον παράδεισο και την κόλαση. Υπάρχουν στιγμές στη ζωή του ανθρώπου που κάτι γίνεται και όλα αλλάζουν. Μπορώ να θυμηθώ μερικές?Την πρώτη φορά που ο πατέρας μου είδε ένα αεροπλάνο να πετά στον ουρανό, την πρώτη φορά που ο John Lennon άκουσε τον Elvis, την πρώτη φορά που είδα Ditko. Ο Ditko μπορεί να μην είναι ο βασιλιάς των κόμικς αλλά, για μια φωτεινή, λαμπερή, καλά συγκρατημένη στιγμή, ήταν ο καλύτερος" Paul Smith (Ιούλιος 1999) "Αυτό που πήρα ως έμπνευση από τον Ditko ήταν η σκέψη του. Το στυλ των κόμικς του ήταν ολοκληρωτικά διαφορετικό από οποιοδήποτε άλλου στα κόμικς. Οι Spider-Man και Dr. Strange του ήταν τελείως διαφορετικοί από τους υπόλοιπους ήρωες της Marvel εξαιτίας της επιρροής του χαρακτήρα του στους ήρωες του. Το πνεύμα των κόμικς μου είναι ατόφιος Ditko". Jim Starlin (Καλοκαίρι 1998) "Οι Dennis Fujitake, Gary Kato, Dave Thorne και εγώ είμαστε όλοι κλώνοι του Ditko. Ο Ditko είναι πανέμορφος". Stan Sakai (Ιανουάριος 1991) "Κανείς δεν μπόρεσε να σχεδιάσει καλύτερο Dr. Strange από τον Steve. Ο Stan θα πρέπει να ένοιωσε άβολα όταν ο Ditko έφυγε, γιατί ποτέ δεν τον άκουσα να μιλά για αυτό το θέμα, όταν έφυγε και ο Kirby, φαντάζομαι να ένοιωσε απαίσια". Marie Severin (Νοέμβριος 1997) "Stan Lee must die!" Dave Sim (στο κόμικς του Cerebus) "Το Amazing Fantasy #15 παρουσίασε την πρώτη ιστορία του Spider-Man, με το εξώφυλλο να υπογράφεται από τον Kirby γιατί δεν πίστευαν ότι το στυλ του Steve Ditko θα πουλούσε". Gene Simmons -των KISS- (1983) Sites στο Διαδίκτυο για τον Ditko http://www.interlog.com/~ditko37/ditko.html http://www.comic-art.com/bios-1/ditko001.htm http://www.geocities.com/Hollywood/7941/ http://www.michaelcho.com/filterless/ditko.htm "When does a man achieve victory? When after he has honestly applied himself to the task facing him and having overcome it . . .is secure in the knowledge that whatever he has accomplished, the fruits of that goal belong to him! He will know . . . no one else matters.">> Αν όντος υπάρχουν ιστορίες με τον Spider-Man πριν το Amazing Fantasy 15, ας μου δώσει κάποιος οτιδήποτε στοιχείο. Ξέρω ότι έκανα copy-paste ένα τεράστιο κατεβατό, αλλά διαβάστε το
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.