Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Asterix'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Dr Paingiver's blog
  • Valt's blog
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

  1. Στο δρόμο των Βρυξελλών... Το Βέλγιο δεν είναι μόνο η χώρα της μπύρας, της σοκολάτας και του Eurogroup. Είναι και των κόμικ. Στην πόλη των Βρυξελλών, σε μία διαδρομή 6 περίπου χιλιομέτρων γνωστή ως Brussels' Comic Book Route, ξεδιπλώνονται καρέ από τα πιο διάσημα και δημοφιλή κόμικ. Το έργο ξεκίνησε το 1991 με πρωτοβουλία των τοπικών αρχών της πόλης των Βρυξελλών, σε συνεργασία με τo "Belgian Comic Strip Center" με σκοπό να εξωραΐσει τους άδειους τοίχους των κτηρίων της πόλης. Στη συνέχεια έγινε μια ευκαιρία να μάθουμε ότι πολλοί γνωστοί καλλιτέχνες κόμικ απ' όλο τον κόσμο γεννήθηκαν ή συνδέθηκαν με την πρωτεύουσα του Βελγίου, η οποία ισχυρίζεται, δικαίως, πως είναι η πρωτεύουσα των "κόμικ". Ο Hergé, Βέλγος δημιούργός του Tintin. O Βέλγος Morris που δημιούργησε το Lucky Luke το 1964 για το γαλλο-βελγικό περιοδικό κόμικ Spirou. O René Goscinny και o Albert Uderzo που το 1959 δημιούργησαν τον Asterix για το πρώτο τεύχος του επίσης γαλλο-βελγικού περιόδικου Pilote. Ακόμη και ο πατέρας του Corto Maltese, ο Ιταλός Hugo Pratt ο οποίος για ένα διάστημα εργάστηκε για το γαλλο-βελγικό περιοδικό Casterman. Από το 1993 υπέυθυνη για την σύλληψη και εκτέλεση των τοιχογραφιών είναι η ιδρυθέισα το 1984 βελγική ένωση «Art Mural» με στόχο την παραγώγη τριών τοιχογραφιών τον χρόνο. Ο Georgios Oreopoulos και ο David Vandegeerde είναι τα μόνα εναπομείναντα ιδρυτικά μέλη με συμμετοχή σε όλες τις τοιχογραφίες... Στο μονοπάτι σήμερα υπάρχουν περίπου 50 τοιχογραφίες. πηγή
  2. Trailer Επειδή δεν υπάρχει μια καλή ιστορία χωρίς κάποιον κακό, στο επόμενο άλμπουμ του Αστερίξ θα γνωρίσουμε ένα απελπισμένο σύμβουλο του Καίσαρα ο οποίος θα προσπαθήσει να ματαιώσει τα σχέδια των αγαπημένων μας Γαλατών. Ο τίτλος της 36ης περιπέτειας του μικρού Γαλάτη έχει τίτλο "Ο Πάπυρος του Καίσαρα" και θα είναι διαθέσιμη στις 22 Οκτωβρίου, ωστόσο η Le HuffPost θα σας αποκαλύψει το όνομα και το πως μοιάζει ο κακός στο νέο κόμικ. Και κάποια άλλα στοιχεία... Ο κακός της ιστορίας ονομάζεται λοιπόν... Bonus Promoplus. "Από τη στιγμή που δεν είναι έθιμο, το όνομά του έχει σχέση με το επάγγελμά του" αναφέρει ο Jean-Yves Ferri, συγγραφέας του κόμικ ο οποίος είχε γράψει και το προηγούμενο τεύχος του κόμικ, "Ο Αστερίξ στους Πίκτους". Ο κακός του Γαλατικού χωριού έχει όλες τις δυνατότητες να εργαστεί στους τομείς του μάρκετινγκ, της διαφήμισης, της επικοινωνίας ... Το κόμικ έχει μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες. Έτσι λοιπόν ο Promoplus θα ονομάζεται Blockbustus στα Αγγλικά, Promoplús στα Ισπανικά, Bestsellerusστα Ιταλικά, Syndicus στα Γερμανικά, Vendetudus στα Πορτογαλικά καιPromocionus στα Βραζιλιάνικα. Με ποιον μοιάζει; Είναι Η ερώτηση που γίνεται κάθε φορά που βγαίνει ένα κόμικ του Αστερίξ. Bernard Blier, Lino Ventura, Jacques Chirac, Pierre Tchernia και Sean Connery είναι ορισμένα πρόσωπα που είχαν τέτοια χαρακτηριστικά στο παρελθόν. (Βλέπε παρουσίαση στο τέλος του άρθρου) Ο συγγραφέας Jean-Yves Ferri και ο σχεδιαστής Didier Conrad, δεν το έκρυψαν: εμπνεύστηκαν από τον Jacques Séguéla, τον διάσημο ιδρυτή της γαλλικης διαφημιστικής εταιρείας Euro RSCG (τώρα Havas Advertising). Αν και ο ίδιος γιόρτασε τα 50 του χρόνια, το 2009, ο Αστερίξ δεν έχει ακόμη Rolex ... Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι ο jacques seguela έχασε τη ζωή του. Ωστόσο, δεν είναι βέβαιο ότι δεν είναι μια καρικατούρα του συγγραφέα της προεκλογικής εκστρατείας του Μιτεράν το 1981. Μόνο μια πηγή έμπνευσης, ένα βασικό μοντέλο. "Ξέρει τον τρόπο λειτουργίας της εξουσίας. Αυτός ο χαρακτήρας είναι ένας σκιώδης σύμβουλος, αλλά παράλληλα είναι άνετος. Έπρεπε να μεταφερθεί η διπροσωπία στο πρόσωπο." Τα πρώτα σκίτσα του Promoplus (πριν από το "ίσιωμα" της μύτης) ... Ωστόσο ο Jacques Séguéla δεν ήταν η μόνη πηγή έμπνευσης των δύο δημιουργών, τουλάχιστον από την άποψη χαρακτήρα. Η προσωπικότητά του είναι επίσης εμπνευσμένη από πολιτικούς όπως Patrick Buisson ή ο Henri Guaino, ο οποίος έγραφε τις ομιλίες του Nicolas Sarkozy κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. "Αρχικά, ήθελα να βάλω τον Καίσαρα στην πρώτη γραμμή, θυμάται ο Jean-Yves Ferri. Αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα με τον Ιούλιο Καίσαρα. Έπρεπε να βρούμε κάποιον ο οποίος επρόκειτο να "φάει" τα χαστούκια στη θέση του ... Τότε σκέφτηκα έναν "σκιώδη" άνθρωπο, έναν απόκρυφο σύμβουλο. Έναν Patrick Buisson". 'Έχει εμπνεύσει στο παρελθόν ο Promoplus κάποιον άλλο Αστερίξ; Όχι, σύμφωνα με τον Albert Uderzo: "Θα έχει τη δική του προσωπικότητα και είναι πολύ διαφορετικός από τους άλλους κακούς. Οι κακοί έρχονται για μια φορά σε κάθε κόμικ με αποτέλεσμα να είναι αναγκαιο να εφεύρουμε κάθε φορά μια διαφορετική προσωπικότητα." Πηγή
  3. Με αφορμή το αφιέρωμα στον Μίκυ Μάους που ανάρτησε η Χριστίνα εδώ, ποστάρω αυτό το θέμα της ίδιας σειράς για τον αγαπημένο Αστερίξ. Το 50 π.Χ., όλη η Γαλατία έχει κατακτηθεί από του Ρωμαίους. Όλη; Όχι όλη! Ένα μικρό χωριό συνεχίζει να είναι ελεύθερο και να αντιστέκεται στον κατακτητή. Όλοι οι κάτοικοι του μικρού χωριού είναι ήρωες. Αυτός όμως που ξεχωρίζει είναι ο ξακουστός Αστερίξ ο Γαλάτης. Και αυτή είναι η ιστορία του. Όπως έχουμε δει και σε άλλες ιστορίες διάσημων κόμιξ, χρειάστηκε και στην περίπτωση του Αστερίξ η συνεργασία 2 χαρισματικών ανθρώπων για τη δημιουργία ενός διάσημου χαρακτήρα. Στην περίπτωση μας οι δύo αυτοί άνθρωποι ήταν ο συγγραφέας και εκδότης ιστοριών κόμικ René Goscinny και ο σκιτσογράφος αλλά και επίσης συγγραφέας ιστοριών κόμικ Alberto Aleandro Uderzo. Οι Goscinny και Uderzo. Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι δυό τους ένωναν δυνάμεις για να δημιουργήσουν ένα κόμικ. Είχε προηγηθεί η συνεργασία τους στη σειρά κόμικ Oumpah-pah le Peau-Rouge (Ούμπα –Πα ο ερυθρόδερμος) η οποία εμφανίστηκε στο εβδομαδιαίο περιοδικό Tintin (Τεν Τεν) το 1958. Την ίδια χρονιά ο Uderzo ξεκίνησε να σχεδιάζει τον πρώτο Αστερίξ. Στα πρώτα αυτά σχέδια ο συμπαθής Γαλάτης ήταν ένας τραχύς μεγαλόσωμος Γαλάτης πολεμιστής. Ο Goscinny όμως είχε μια διαφορετική εικόνα στο μυαλό του για το νέο τους ήρωα. Τον φανταζόταν ως ένα μικρόσωμο πολεμιστή ο οποίος θα στηριζόταν κυρίως στην ευστροφία του παρά στη σωματική του ρώμη. Έτσι και έγινε. Όμως ο Uderzo ήθελε κάποιος να συνοδεύει και να συμπληρώνει τον μικρό τους ήρωα. Και κάπως έτσι γεννήθηκε ο αχώριστος φίλος του Αστερίξ ο Οβελίξ. Ο Uderzo επι τω έργω. Το ντεμπούτο του Αστερίξ Η πρώτη εμφάνιση του Αστερίξ, έγινε στις 29 Οκτωβρίου 1959 στο περιοδικό Pilote . Η πρώτη φορά που εκδόθηκαν ανεξάρτητα οι ιστορίες του Αστερίξ ήταν το1961. Πούλησε μόλις 6000 αντίτυπα. Την επόμενη χρονιά οι πωλήσεις έφτασαν τις 20.000. Μέσα σε 4 χρόνια η δημοτικότητα του κόμικ είχε εκτοξευθεί και έτσι το 1967 η 9η ιστορία που εκδόθηκε με τίτλο "Ο Αστερίξ και οι Νορμανδοί" πούλησε 1,2 εκατομμύρια αντίτυπα. Ο Αστερίξ και οι Νορμανδοί. Η δύο δημιουργοί συνέχισαν το έργο του μέχρι το 1977, χρονιά που ο René Goscinny πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 51 ετών. Αν και η επιθυμία του Uderzo ήταν να σταματήσει, η πίεση από τους θαυμαστές τον ανάγκασε να συνεχίσει μόνος του την έκδοση του Αστερίξ. Ίδρυσε μάλιστα τη δική του εκδοτική εταιρία που εξέδιδε τις ιστορίες που έγραφε και εικονογραφούσε ο ίδιος. Συνέχισε μέχρι το 2009 οπότε και πούλησε τα δικαιώματα της έκδοσης. Μέχρι το 2013, είχαν κυκλοφορήσει μόνο 35 τεύχη με τις περιπέτειες του Αστερίξ. Τον Ιανουάριο του 2015, μετά την επίθεση στο σατυρικό περιοδικό Charlie Hebdo, ο Uderzo επανήλθε και δημιούργησε 2 σκίτσα του Αστερίξ σχετικά με το γεγονός. Επιπλέον πληροφορίες Κύριο χαρακτηριστικό του κόμικ, είναι η ονοματοδοσία των χαρακτήρων. Τα ονόματα των Γαλατών τελειώνουν όλα με την κατάληξη –ιξ λόγω ενός υπαρκτού ιστορικού προσώπου. Του Γαλάτη αρχηγού Vercingetorix (Βερσινζετοριξ) ο οποίος νικήθηκε από το στρατό του Ιουλίου Καίσαρα. Επίσης πολλά ονόματα είναι λογοπαίγνια είτε λόγω της σημασίας τους στα Λατινικά είτε σε συνδυασμό με τη γαλλική προφορά. Όπως λ.χ. τα τέσσερα στρατόπεδα που βρίσκονται γύρω από το γαλατικό χωριό και ονομάζονται Petibonum (petit bonhomme, ανθρωπάκος στα γαλλικά), Babaorum (baba au rhum, το γλυκό μπαμπάς με ρούμι), Aquarium(ενυδρείο) και Laudanum (το βότανο λάβδανο). Ο Αστερίξ στα αρχαία Ελληνικά. Οι 35 τόμοι που έχουν εκδοθεί, έχουν μεταφραστεί σε πάνω από 100 διαφορετικές γλώσσες και διαλέκτους. Οι περισσότεροι τόμοι έχουν μεταφραστεί στα Λατινικά και στα Αρχαία Ελληνικά με την συνοδεία εκπαιδευτικών οδηγών ως ένας τρόπος διδασκαλίας αυτών των αρχαίων γλωσσών. Στην Ελλάδα ο Αστερίξ πρωτοκυκλοφόρησε στα τέλη της δεκαετίες του 60' από τις εκδόσεις Σπανός. Πηγή
  4. Ο Αστερίξ και η παρέα του έρχονται Κομοτηνή! – Έκθεση-προάγγελος της μεγάλης επικείμενης έκθεσης της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ροδόπης, με θέμα τη Ρωμαϊκή Κομοτηνή. «50 χρόνια Αστερίξ», είναι ο τίτλος της έκθεσης που θα φιλοξενήσει το Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής από τις 17 Μαΐου έως τις 17 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο της συμμετοχής της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ροδόπης στον φετινό εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων (18/5), και σε συνεργασία με το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης και τις εκδόσεις «ΜΑΜΟΥΘ Comix». Η έκθεση διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 2009 για την επέτειο των 50 ετών από την κυκλοφορία του πρώτου τεύχους του Αστερίξ, και περιλαμβάνει πλάκες σχεδιασμού σε κάδρα, καμβάδες με γενικά στοιχεία για το κόμικ, ειδική κατασκευή με δραστηριότητες για παιδιά, και φιγούρες των ηρώων του κόμικ με δίγλωσσα κείμενα στα ελληνικά και στα γαλλικά που έχουν ενσωματωθεί στις αίθουσες της μόνιμης έκθεσης του Αρχαιολογικού Μουσείου Κομοτηνής ώστε να συνδεθούν με σχετικά εκθέματα της ρωμαϊκής εποχής. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν στις 17 Μαΐου ημέρα Κυριακή και ώρα 20:00 στην αίθουσα των περιοδικών εκθέσεων του Αρχαιολογικού Μουσείου Κομοτηνής. Διεθνής Ημέρα Μουσείων «Μουσεία για μια κοινωνία με προοπτικές», είναι ο τίτλος της φετινής Διεθνούς Ημέρας Μουσείων, και το συνοδευτικό κείμενο των σχετικών εκδηλώσεων, αναφέρει μεταξύ άλλων: «Η μετεξέλιξη της κοινωνίας μας σε μια κοινωνία με όραμα τη βιώσιμη ανάπτυξη, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας. Τα μουσεία ως ζωντανοί οργανισμοί πρέπει και μπορούν να έχουν καθοριστικό ρόλο, έχοντας την δυνατότητα να προτείνουν και να προβάλλουν πρότυπα για μια κοινωνία λιγότερο καταναλωτική, πιο ανοιχτή σε συνεργασίες, με σεβασμό στα οικοσυστήματα· μια κοινωνία με προοπτικές». Η είσοδος στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής κατά τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων, τη Δευτέρα 18 Μαΐου, θα είναι ελεύθερη για όλους. Ωράριο λειτουργίας Αρχαιολογικού Μουσείου Κομοτηνής: 08:00 – 15:00 καθημερινά πηγή
  5. Ο Αλμπέρ Ουντερζό στέκεται μπροστά σε αφίσα με τους ήρωες της σειράς, που δημιούργησε, στην έκθεση της Αλέσια. ΑΛΕΣΙΑ. «Ευτυχώς που δεν γνωρίζαμε εκ των προτέρων ότι ο Αστερίξ θα γνώριζε παγκόσμια επιτυχία, αλλιώς θα ήμασταν δέσμιοι της ιστορικής πραγματικότητας» αναφέρει ο Αλμπέρ Ουντερζό, ένας από τους δύο δημιουργούς του θρυλικού Γαλάτη, καθώς προσερχόταν χθες στα επίσημα εγκαίνια της έκθεσης με θέμα τον Αστερίξ και την εποχή του στο Μουσείο-Πάρκο της Αλέσια στον νομό της Κοτ-Ντ’Ορ, στη Βουργουνδία της ανατολικής Γαλλίας. Ο σκιτσογράφος της σειράς Ουντερζό, με τον σεναριογράφο Ρενέ Γκοσινί, που πέθανε το 1977, δημιούργησαν τον Αστερίξ, τον Οβελίξ και την παρέα τους, το 1959, για λογαριασμό του νεανικού περιοδικού «Pilote». «Ουδέποτε είχαμε σκοπό να αποτυπώσουμε την πραγματική ιστορία των Γαλατών, αν και συμβουλευθήκαμε κάποια ιστορικά βιβλία για να δημιουργήσουμε τον κόσμο του Αστερίξ» λέει ο 88χρονος σκιτσογράφος, καθώς επισκεπτόταν την έκθεση που έχει ακριβώς αυτή την αποστολή: να ξεχωρίσει τον μύθο του Αστερίξ από την ιστορική αλήθεια. «Στο κόμικ, ο Βερσιγκετορίξ πετά τα όπλα του στα πόδια του Καίσαρα, κάνοντας τον Ρωμαίο αυτοκράτορα να ουρλιάξει από πόνο. Τίποτα τέτοιο δεν συνέβη, ενώ οι Γαλάτες ουδέποτε φόρεσαν κράνη με φτερά πουλιών ούτε και κυνήγησαν αγριογούρουνο. Στη μάχη της Αλέσια, το 52 μ.Χ., ο Βερσιγκετορίξ οδηγήθηκε μπροστά στον Καίσαρα δεμένος χειροπόδαρα και άοπλος» λέει ο ιστορικός Ζαν-Λουί Βουαζέν. Το μικρό γαλατικό χωριό της σειράς δεν έχει, επίσης, καμιά σχέση με την πραγματικότητα. «Δεν επρόκειτο για μικρά χωριά, αλλά για πραγματικές κωμοπόλεις, χτισμένες γύρω από κεντρική αγορά, με αγροκτήματα στην περιφέρειά τους, όπου συνδυαζόταν η κτηνοτροφία και η καλλιέργεια μεγάλης ποικιλίας λαχανικών» λέει ο αρχαιολόγος Βενσάν Γκισάρ. «Ο Ιούλιος Καίσαρας ουδέποτε υπήρξε αυτοκράτορας. Εφερε τον τίτλο Imperator, τον οποίο απένειμαν σε πολυνίκες στρατηγούς οι ίδιοι τους οι στρατιώτες» λέει η καθηγήτρια Ιστορίας, Ανί Κολονά-Μπαρές. «Ποτέ μου δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα απασχολούσα την επιστημονική κοινότητα. Μόνη μας φιλοδοξία, με τον Ρενέ, ήταν να δημιουργήσουμε ένα χιουμοριστικό κόμικ» λέει ο Ουντερζό. Η σειρά του Αστερίξ κατέχει την πρώτη θέση στις παγκόσμιες πωλήσεις κόμικς, με 355 εκατομμύρια τεύχη, ενώ έχει καταρρίψει και κάθε ρεκόρ στον αριθμό των γλωσσών, στις οποίες έχει μεταφρασθεί, με 111 γλώσσες και διαλέκτους. Το τελευταίο τεύχος εκδόθηκε το 2013 κι έχει τίτλο «Ο Αστερίξ στους Πίκτους», την αρχαία εθνότητα των βρετανικών νήσων. Το επεισόδιο αυτό είναι και το πρώτο που δεν φέρει καμιά από τις δύο υπογραφές των ιστορικών δημιουργών του μικρόσωμου Γαλάτη. Εκπληκτος δηλώνει, ωστόσο, ο Ουντερζό από τα συγχαρητήρια αρχαιολόγων, που τον επαινούν για το πόσο κοντά στην ιστορική πραγματικότητα υπήρξαν κάποιες από τις απεικονίσεις του: «Παρά τις κριτικές που μου έχουν απευθύνει για “ελευθερίες” στην ερμηνεία, πρόσφατα αρχαιολόγος με συνεχάρη που σχεδίασα κυκλικά γαλατικά σπίτια, καθώς περσινή ανασκαφή έδειξε ότι ήταν διαδεδομένα». Πηγή
  6. O «μπαμπάς» του Αστερίξ, Ρενέ Γκοσινί Ο γάλλος συγγραφέας που υπέγραψε τον γαλάτη ήρωα, τον Λούκι Λουκ και τον Ιζνογκούντ! Ο άνθρωπος που ευχόταν να μην του πέσει ο ουρανός στο κεφάλι έμελλε να γίνει ένας από τους πλέον λαμπρούς σεναριογράφους κόμικς ή επαγγελματίας χιουμορίστας αν προτιμάτε (κατά δήλωσή του πάντα!). Με τον Αστερίξ του να δέρνει εκατόνταρχους εδώ και μισό αιώνα, τον Λούκι Λουκ να τσακώνει τους Ντάλτον για άλλα τόσα χρόνια και τον Ιζνογκούντ να προσπαθεί μάταια να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, ο Γκοσινί συνεχίζει να χαρίζει άπλετο γέλιο σε μικρούς και μεγάλους, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος έχει φύγει πια από τη ζωή. «Πάντα ήθελα να γίνω χιουμορίστας. Ήθελα να κάνω τον κόσμο να γελάει, αλλά δεν ήξερα από πού να αρχίσω. Στο βάθος όμως έψαχνα πάντα έναν τρόπο για να απευθυνθώ στο κοινό. Έτσι ξεκίνησα να ασχολούμαι με τα κόμικς και αργότερα με το σενάριο ιστοριών», έλεγε ο σπουδαίος σεναριογράφος ιστοριών κόμικς που βάλθηκε να φέρει πλατιά χαμόγελα στις μάζες του πλανήτη. Ταυτοχρόνως βέβαια ο Γκοσινί έκανε και κάτι ακόμα: προσέδωσε βάθος, φαντασία και πολιτική χροιά στα ευρωπαϊκά κόμικς, περιβάλλοντας τους ήρωές του με το κύρος ακριβώς που χρειαζόταν η σύγχρονη γραφή. «Κάποιος που προκαλεί γέλιο μόνο στον εαυτό του είναι είτε ηλίθιος είτε πρωτοπόρος. Κάποιος που προκαλεί γέλιο σε μια ομάδα ανθρώπων είναι ένας κύριος που χαίρεσαι να προσκαλείς. Αλλά εκείνος που έχει την τύχη να προκαλεί γέλιο σε πολλούς ανθρώπους είναι ένας επαγγελματίας», έλεγε ο Γκοσινί για τη δουλειά του, το «πιο ευχάριστο επάγγελμα του κόσμου»! Ο παγκοσμίως αναγνωρισμένος δημιουργός με το βιτριολικό και πολυεπίπεδο χιούμορ μπορεί πλέον να μας έχει αφήσει, αλλά το μικρό γαλατικό σύμπαν του συνεχίζει να αντιστέκεται απέναντι σε κάθε μορφής καταπίεση, ακόμα και στο ανηλεές πέρασμα του χρόνου. Και ακριβώς έτσι δηλαδή μένει στην Ιστορία και ο ίδιος ο δημιουργός. Ο Αστερίξ έχει μεταφραστεί σε 15 γλώσσες και από την πρώτη εμφάνιση (1959) μέχρι σήμερα έχει πουλήσει περισσότερα από 18 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον πλανήτη. Μα τον Τουτάτις! Πρώτα χρόνια Ο Ρενέ Γκοσινί γεννιέται στις 14 Αυγούστου 1926 στο Παρίσι της Γαλλίας ως το μικρότερο από τα δυο παιδιά μιας οικογένειας πολωνών εμιγκρέδων εβραϊκής καταγωγής. Δύο χρόνια αργότερα όμως ο πατέρας, χημικός μηχανικός στο επάγγελμα, θα βρει δουλειά στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, παίρνοντας μαζί τη φαμίλια του. Εκεί θα περάσει την ήρεμη παιδική ηλικία του ο Ρενέ, με το πηγαίο του χιούμορ να κάνει από νωρίς την εκδήλωσή του, μια στρατηγική που χρησιμοποιούσε το νεαρό αγόρι για να κρύψει τη φυσική συστολή του, όπως θα δηλώσει αργότερα. Σε ηλικία 17 ετών χάνει όμως τον πατέρα του και υποχρεώνεται να δουλέψει για να συμβάλει στο πενιχρό πια οικογενειακό εισόδημα. Αφού περάσει από μια σειρά δουλειές του ποδαριού, θα προσληφθεί το 1943 από διαφημιστική εταιρία ως μαθητευόμενος κειμενογράφος. Τα πήγαινε μάλιστα καλά στα νέα του καθήκοντα, αν και ήταν σαφές ότι δεν ήταν αυτή η κλίση του. Το 1945 θα βρει την οικογένεια στις ΗΠΑ, όπου μετανάστευσαν για το όνειρο μιας καλύτερης ζωής που υποσχόταν τότε ο Νέος Κόσμος. Μόνο έτσι δεν ήταν όμως και σύντομα ο Γκοσινί, για να αποφύγει τη στράτευση στη νέα του πατρίδα, θα επιστρέψει στη Γαλλία, όπου θα κάνει τη θητεία του στον γαλλικό στρατό, υπηρετώντας μάλιστα ως επίσημος εικονογράφος του στρατεύματος, καθώς το χέρι του έπιανε και στο σκίτσο! Στη Γαλλία δημοσίευσε το πρώτο του κόμικς, αν και πέρασε σχετικά απαρατήρητο. Κι έτσι επιστρέφοντας στις ΗΠΑ το 1947 προσπάθησε να ενταχθεί στο δυναμικό κάποιου στούντιο, ελπίζοντας πως η δουλειά του θα του άνοιγε τις πόρτες. Μόνο έτσι δεν ήταν όμως για άλλη μια φορά, εγκαινιάζοντας έτσι τη δυσκολότερη περίοδο της ζωής του: ήταν άνεργος, μόνος και παντελώς άγνωστος. Κερασάκι στην τούρτα, το εμφατικό «όχι» που του είπαν στην Ντίσνεϊ όταν πήγε να ζητήσει δουλειά. Την επόμενη χρονιά ωστόσο η τύχη τού χαμογέλασε και προσλήφθηκε ως καρτουνίστας στο ανερχόμενο εργαστήριο των Harvey Kurtzman, Will Elder και John Severin, το οποίο θα εξέδιδε αργότερα ένα από τα πλέον περίφημα αμερικανικά περιοδικά της εποχής («MAD»). Τα πράγματα είχαν αρχίσει να πάνε ολοένα προς το καλύτερο: γνωρίστηκε με μια σειρά δημιουργών κόμικς, όπως τον σπουδαίο Μορίς ντε Μπεβέρ (γνωστός απλώς ως Μόρις), τον μετέπειτα σκιτσογράφο του αθάνατου Λούκι Λουκ, παρουσιάζοντας ταυτοχρόνως ιστορίες με τη δική του συγγραφική υπογραφή. Καθοριστική στιγμή θα είναι το 1951, όταν θα επιστρέψει στη Γαλλία για να δουλέψει για λογαριασμό του πρακτορείου World Press, αναλαμβάνοντας διευθυντική θέση ως υπεύθυνος του δημιουργικού ατελιέ! Εκεί θα ξεκινήσει τη μακρά συνεργασία του με τον συνδημιουργό αργότερα του Αστερίξ, Αλμπέρ Ουντερζό, γράφοντας το σενάριο για το κόμικς «Junior», που έτρεξε από το 1954 ως το 1957. Το συγγραφικό του ταλέντο, τόσο σε επίπεδο αφήγησης όσο και κωμικής φιλοσοφίας, δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο και σύντομα θα γινόταν διάσημος στα πέρατα της οικουμένης… Ο Λούκι Λουκ Η βαθιά φιλία του Γκοσινί με τον Μόρις απέδωσε καρπούς το 1955, όταν ο σχεδιαστής κάλεσε τον συγγραφέα να συνεργαστούν στην έκδοση ενός φτωχού και μόνου καουμπόι! Ο Λούκι Λουκ παρουσιάζεται στο περιοδικό «Spirou» (τεύχος 906), με τις περιπέτειες του τιμωρού και της καλής του φοραδίτσας να σημειώνουν τεράστια επιτυχία από την πρώτη στιγμή! Η συνεργασία τους κράτησε 22 ολόκληρα χρόνια (1955-1977), στη διάρκεια των οποίων ο Γκοσινί υπέγραψε 70 σενάρια, σηματοδοτώντας τη χρυσή εποχή του Λούκι Λουκ. Ο Μόρις έλεγε για τον μακροχρόνιο συνεργάτη του: «Υπήρξε ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος … ο Γκοσινί είχε το χάρισμα να γράφει το σενάριο σε δύο διαφορετικά επίπεδα: το πρώτο ήταν για τα παιδιά, στο δεύτερο όμως έκλεινε το μάτι στην επικαιρότητα. Αυτό ήταν για τους ενήλικες. Πρόσφερε έτσι το μεγάλο πλεονέκτημα να μπορέσουμε να αυξήσουμε το κοινό των κόμικς»… Μέχρι και σήμερα ο Λούκι Λουκ αποτελεί μια από τις δημοφιλέστερες σειρές κόμικς της υφηλίου, από κοινού με τον Αστερίξ και τον Τεν Τεν… Ο Αστερίξ Αφού δούλεψε για λογαριασμό του «Περιοδικού Τεν-Τεν» (1956), αφού γέννησε άλλον έναν σπουδαίο ήρωα, τον Μικρό Νικολά (1959 - υπογράφοντας με ψευδώνυμο ως Αγκοστίνι), που θα κυκλοφορούσε για τα επόμενα 10 χρόνια, ίδρυσε το 1959 με τον Ουντερζό και μια σειρά ακόμα από κομίστες το δικό τους εβδομαδιαίο περιοδικό, το φοβερό και τρομερό «Pilote». Και ήταν ακριβώς εκεί που θα παρουσιαζόταν για πρώτη φορά στο κοινό ο σπουδαίος Αστερίξ ο Γαλάτης, το αρχέτυπο του γάλλου ήρωα (όπως τον ήθελαν τουλάχιστον οι δύο δημιουργοί του) στο πρώτο μάλιστα τεύχος του νέου περιοδικού. Το πρώτο τεύχος του Pilote κυκλοφόρησε στην αγορά στις 29 Οκτωβρίου 1959 και στη σελίδα Νο 20 οι αναγνώστες βρήκαν την παρθενική ιστορία του γαλάτη ήρωα. Η επιτυχία ήταν το λιγότερο τρομακτική: το πειραματικό περιοδικό αναδημοσιεύτηκε μπόλικες φορές, αγγίζοντας τα 300.000 αντίτυπα! Ω, μα τον Τουτάτις, είναι τρελοί αυτοί οι Γαλάτες! Ο Ιζνογκούντ Ο πολυγραφότατος Γκοσινί γέννησε πολλές ακόμα ιστορίες, αν και δεν έμελλε να επιβιώσουν όλες ως τις μέρες μας. Παρά ταύτα, το γεγονός παρέμενε: ο σπουδαίος χιουμορίστας χάρισε σε κάθε του δουλειά μια τελείως διαφορετική προσωπικότητα στους ήρωές του, μία μόνο ένδειξη του πολυδιάστατου ταλέντου του. Ο Αστερίξ βασιζόταν περισσότερο στα λογοπαίγνια, ο Λούκι Λουκ αναδείκνυε το χιούμορ του παραδοσιακού γουέστερν και ο Μικρός Νικολά, ένα έργο ιδιαίτερο στην καλλιτεχνική διαδρομή του Γκοσινί, σχολίαζε με αφοπλιστική αμεσότητα την παιδική καθημερινότητά του. Τελευταίος μεγάλος σταθμός του παραγωγικότατου Γκοσινί, ο σκοτεινός βεζίρης που θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη! Ο Ιζνογκούντ παρουσιάζεται επίσης στο σπουδαίο περιοδικό των Γκοσινί και Ουντερζό «Pilote», φέρνοντας την πένα του συγγραφέα στην αρχαία Περσία των Αραβικών Νυχτών… Τελευταία χρόνια Ο συγγραφέας Γκοσινί και ο σκιτσογράφος Ουντερζό, με τον τελευταίο να λατρεύει μάλιστα τόσο πολύ τον Αστερίξ τους που να εγκαταλείπει σταδιακά όλα τα άλλα projects του για χάρη του τρελού Γαλάτη, ίδρυσαν το 1977 ένα κινηματογραφικό στούντιο καρτούν (Studio Idefix). Ήταν πια στην κορυφή των ευρωπαϊκών κόμικς και από το περιοδικό τους ξεπήδησε όλη η μετέπειτα γενιά των νέων δημιουργών, αποτελώντας πραγματική σχολή για μια ολόκληρη δημιουργική περίοδο. Τέτοια ήταν η επιτυχία του περιοδικού που μεγάλωσε γενιές και γενιές μικρότερων και μεγαλύτερων παιδιών που όταν διέκοψε την έκδοσή του για τρεις εβδομάδες τον Μάιο του 1968, στη Γαλλία αναστατώθηκαν οι πάντες! Και ήταν ακριβώς στο απόγειο της ακμής του που θα χτυπούσε η συμφορά. Έχοντας ήδη μικροπροβλήματα με την καρδιά του, ο Γκοσινί υποβάλλεται σε τεστ κοπώσεως στις 5 Νοεμβρίου 1977 και πεθαίνει κατά τη διάρκεια του τσεκ-απ από οξύ καρδιακό επεισόδιο. Ήταν μόλις 51 ετών και στο αποκορύφωμα της δημιουργικότητάς του. Μετά τον θάνατό του άρχισαν σφοδρές δικαστικές διαμάχες για τα δικαιώματα των ηρώων του, με τον παντοτινό του συνεργάτη και καρδιακό του φίλο Αλμπέρ Ουντερζό να κερδίζει πολλές για λογαριασμό του εκλιπόντος. Τα δικαιώματα του συγγραφέα διαχειρίζεται σήμερα η κόρη του Άννα, πάντα σε συνεργασία με τον σκιτσογράφο: ο Γκοσινί παντρεύτηκε το 1967 μια κατά 18 χρόνια νεότερή του κοπέλα, με την οποία απέκτησαν μια κόρη. Και βέβαια ο επίλογος της ζωής του σπουδαίου κομίστα δεν θα μπορούσε να μην έχει τη σφραγίδα του απαράμιλλου χιούμορ του: λίγες εβδομάδες πριν από τον θάνατό του, ο γιατρός τού συνταγογράφησε χάπια, διευκρινίζοντας ότι έπρεπε να παίρνει ένα την ημέρα μέχρι το τέλος της ζωής του. Και ο Γκοσινί τον ρώτησε τότε γελώντας: «Φαντάζομαι γιατρέ ότι μπορώ τότε να αγοράσω δύο κουτιά, ε;»… Να και το λινκ. Εξίσου χορταστικά αφιερώματα του newbeast.gr στους Peyo , Jerry Siegel και Carl Barks.
  7. ειδα διαφημιση στην TV οτι απο αυτη την Κυριακη 22/3 ξεκινανε να δινουν νεα τευχη Asterix, δλδ τευχη που δεν εχουν ξαναβγαλει σε προσφορα στο παρελθόν. αυτη την Κυριακη θα εχει το "o Αστερίξ στην Κορσική"
  8. Δυό μικρά βιβλιαράκια για μικρά παιδάκια που ψώνισα προχτές Ουσιαστικά σε μια σελίδα υπάρχει ένα έγχρωμο σχέδιο με τους αντίστοιχους ήρωες (μαζί με μια μικρή λεζάντα) και στην απέναντι σελίδα το ίδιο σχέδιο είναι ασπρόμαυρο (χωρίς μικρή λεζάντα), ώστε το παιδάκι να το χρωματίσει. Εκτός από την εκδοτική Sirius (είναι άραγε σοβαρή εκδοτική; ) τα τευχάκια δεν αναγράφουν τίποτις άλλο. Για διακαιώματα και τα τοιαύτα ας μην μιλησομε καλύτερα. Τα σχέδια μου φαίνεται πιθανότερο να έγιναν από κάποιον ντόπιο καλλιτέχνη. Τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς δεν έχουν και τόσο μεγάλη σχέση με τα κόμικς. Να κι ένα οπισθόφυλλο. Εγώ πάντως τα πήρα γιατί μου άρεσε ο τίτλος: Θάντερκατς!
  9. Σίγουρα στο παρελθόν έχει γίνει δημοσκόπηση για το ποιο είναι το "καλύτερο" (βαριέμαι να την ψάχνω ). Θεωρώ όμως ότι ένα τέτοιο ερώτημα είναι "παγίδα". Πως μπορείς να διαλέξεις μόνο ένα? ... Και άμα το ένα το βαθμολογείς με 9,9999 στα 10 και το άλλο με 9,9998 στα 10, δεν είναι λίγο χαζό να μην μπορείς να ψηφίσεις και τα δύο? Δεν είναι λίγο "άτοπο" επίσης το να θεωρούμε όλοι πως το τεύχος Χ είναι το δεύτερο καλύτερο, αλλά να μην παίρνει κανέναν ψήφο και ταυτόχρονα ως πρώτο καλύτερο να θεωρούμε διαφορετικό τεύχος ο κάθε ένας μας? Οπότε να παίρνει 5 ψήφους το Ψ (που οι υπόλοιποι το θεωρούν μάπα), 5 ψήφους το Ζ (που οι υπόλοιποι το θεωρούν μάπα) και κανέναν ψήφο το Χ (που όλοι το θεωρούν ως πολύ καλό)? Θα μπορούσαμε να πούμε ένα "διαλέξτε τότε τα 5 καλύτερα".... Και ποιος θα κάτσει να τα μετρήσει? Προσωπικά βαριέμαι Άσε δε που παντού υπάρχει ένας μύθος και κάποιοι θα ψηφίσουν 25.... Οπότε ας το πάμε διαφορετικά. Είναι και ένας τίτλος που προσωπικά θεωρώ ότι έχει πάρα μα πάρα πολλά εξαιρετικά άλμπουμ (και παρεμπιπτόντως έχω δίκιο ). Ας ψηφίσουμε λοιπόν με ένα "αυτά είναι καλά" (άρα τα άλλα δεν είναι καλά.... είναι ή κακά ή μέτρια). Και ας δούμε στο τέλος ποια θα μαζέψουν τις περισσότερες ψήφους και ποια τις λιγότερες Το τι είναι καλό, τι κακό και τι μέτριο, είναι και υποκειμενικό Κάποιοι θα πούνε ότι για να το πω καλό θα πρέπει να το βαθμολογώ ως τουλάχιστον 9 στα 10. Κάποιοι θα πούνε τουλάχιστον 7/10.... oh well.... τίποτα δεν είναι τέλειο αβάντι λοιπόν Τα τεύχη τα έχω παραθέσει με την αυθεντική σειρά που βγήκαν στην Γαλλία. Το 32 φυσικά έχει και παλιές ιστορίες. Αλλά συγκεντρωμένες όλες μαζί βγήκαν σχετικά πρόσφατα
  10. Τίτλος: ALEA JACTA EST! Δημιουργός: A.UDERZO Μετάφραση: Anthea Bell-Derek Hockridge Εκδοτική: Hodder & Stoughton Πρώτη έκδοση: 1989-1991 Τεύχη: 3 Σελίδες: 72 Διαστάσεις: 21,5x28,5 Χρώμα: Έγχρωμο Τιμή: £ 3.99 ISBN: 1. ----- 2. 0-340-51422-1 3.0-340-51423-X Κείμενα: R.Goscinny Πρόκειται για την απόδοση στην αγγλική τριών εκ των τεσσάρων τευχών της πρωτότυπης γαλλικής σειράς. Στη Γαλλία κυκλοφόρησαν τα τεύχη: Le Rendez-vous du chef (1988)-The Meeting of the Chieftans (1989) La vedette Armoricaine (1988)-The Idol of the Gauls (1990) L'affaire des faux menhirs (1988)-The Roman Conspiracy (1991) Le grand jeu (1988)-(δεν μεταφράστηκε στην αγγλική) Τα βιβλία δεν είναι κόμικς, περιέχουν βέβαια μεμονωμένα σκίτσα και κόμικς στο ύφος των πρωτότυπων ιστοριών του περιοδικού Asterix, αλλά κατά κύριο λόγο είναι παιχνίδια, στα οποία ο αναγνώστης μπαίνει στη θέση του ήρωα και παίζει (με αυστηρούς κανόνες), μετακινούμενος από παράγραφο σε παράγραφο, ανάλογα με την τύχη του και τις επιλογές του, μέχρι να φτάσει στο τέλος της περιπέτειας. Το παιχνίδι του δεύτερου τεύχους στηρίζεται στο επεισόδιο “Ο Αστερίξ και οι Νορμανδοί” ενώ ήρωας στα υπ΄ αριθμ. 2 και 3 τεύχη είναι ο νεαρός με το αγγλικό όνομα Justforkix (ο γνωστός μας Γιεγιεδίξ1). Τα βρίσκω αρκετά ενδιαφέροντα σχεδιαστικά και εκτυπωτικά. Το εξώφυλλο είναι μαλακό χαρτόνι πλαστικοποιημένο, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί ειδικό χαρτί άριστης ποιότητας. Τα παιχνίδια είναι αρκετά περίπλοκα· να σημειώσω ότι το πρώτο έχει 216 στάσεις-περάσματα για τον παίχτη και το δεύτερο 338!. ---------------------- 1 Ευχαριστώ dionik για τη βοήθεια vaios/17-1-2010
  11. Προκειται για τις περιπετειες του μικρου φιλαρακου του Οβελιξ. Αυτο το χαριτωμενο ασπρο σκυλακι, o Ιντεφιχ. Σιγουρα εχει παιξει και αυτο το ρολο του στις περιπετειες του Αστεριξ. Στην ουσια η σειρα ειναι περισσοτερο picture book, καθως στις περισσοτερες σελιδες υπαρχουν 1-3 εικονες. Επισης με εξαιρεση τους 2 τελευταιους τομους που εχουν σχετικα κανονικο μεγεθος, οι πρωτοι τομοι αποτελουνται απο 12-20 σελιδες. Το σεναριο ειναι, κλασικα, του κορυφαιου René Goscinny και τα σχεδια, φυσικα, του Albert Uderzo. Η κυκλοφορια της σειρας εγινε απο την Editions du Lombard, την Dargaud και Editions Albert Rene. Οι τομοι που κυκλοφορησαν στη σειρα ειναι (η αριθμηση δεν ειναι σιγουρη, υπαρχουν αντικρουομενες πληροφοριες μεταξυ bedetheque, wikipedia και οπισθοφυλλων των τομων!): 1η περιοδος ('73-'74) 1 Idéfix fait du sport 2 Idéfix et la petite fille 3 Idéfix au cirque 4 Une folle poursuite 5 Idéfix se fait un ami 6 La chasse au sanglier 7 L'orage 8 Un goûter bien mérité 9 Idéfix et le bébé 10 Et le poisson clown 11 L'anniversaire d'Idéfix 12 Idéfix à la neige 13 Idéfix magicien 14 Idéfix et le perroquet 15 Idéfix s'en va-t'en guerre 16 Idéfix et le petit lapin 2η περιοδος ('82-'83) 1 Idéfix et le vilain petit Aiglon 2 Idéfix et la grande fringale Για ελληνικη εκδοση καποιων απο τα παραπανω δεν γνωριζω.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.