Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ADDART'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Dr Paingiver's blog
  • Valt's blog
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek

Calendars

  • Εκδηλώσεις

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 12 results

  1. Παρασκευή 26/7 κυκλοφόρησε στα περίπτερα το πρώτο τευχάκι των Μπάμπουρων. Ιστορίες από το σύμπαν που γνωρίσαμε στα συμπαθητικότατα Μπάμπουρες της Στρογγυλής Τράπεζας. Όλα από την Addart προφανώς Το συγκεκριμένο φιλοδοξεί να είναι μια 15νθήμερη έκδοση που απευθύνεται κυρίως σε παιδιά. Εξ΄ισου συμπαθητικό και αυτό εδώ. Εκτυπωμένο σε έμορφο πλαστικό (?) χαρτί στα 3,90 γιούργια με τις 24 σελιδούλες του + τις 4 μπρος/πίσω. Εάν σας άρεσαν οι άλλοι Μπάμπουρες, δεν βλέπω γιατί να μη σας αρέσει και αυτό εδώ Το πρώτο τευχάκι έχει μέσα την 18σέλιδη "Η δοκιμασία στο σκοτεινό πύργο" σε σχέδιο Σάββα Λαμπούδη και σενάριο Δημήτρη Σαββαΐδη, την 2σέλιδη "Φτου Σκόρδα" σε σχέδιο Γιώργου Μελισσαρόπουλου και σενάριο Γιάννη Τεξή και 4 σελιδούλες παιχνίδια για παιδιά (λαβύρινθους, ζωγράφισε, χρωμάτισε κ.ο.κ. ). Επιπρόσθετα ήταν σε σακουλάκι διότι είχε και ένα δωράκι μαζί (νομίζω από αυτά τα πλαστικά που τα πετάς στον τοίχο, κολλάνε και γλυστράνε κάτω σιγά-σιγά. Σαφώς και δεν το άνοιξα. Πυροβολημένος γαρ που δεν ήθελα να το "χαλάσω". μου αρκούσε η τραυματική εμπειρία που έσκισα το πλαστικό στο οποίο ήταν το κόμικ). Ως εκ τούτου ζορίστηκα λίγο να το βρω διότι αντί να είναι στα κόμικ ήταν στις ντάνες με τις εκδόσεις που κουβαλάνε παιχνιδάκια. Οι πρώτες σελίδες της κάθε ιστορίας για να πάρετε γεύση αλλά και μια φωτογραφία της αρχικής συσκευασίας Καλοτάξιδο Δεν είναι κακό να υπάρχει ένα κομιξάκι στα περίπτερα ειδικά για παιδιά φτιαγμένο από Έλληνες ώστε να μη χάνονται αστεία στην μετάφραση. Άμποτε να μακροημερεύσει1 1 όχι τίποτα άλλο, αλλά να πάρει και αξία το παιχνίδι με το σακουλάκι, να το πουλήσω όταν γεράσω να τσοντάρω στη σύνταξη
  2. Ονομαστική τιμή: 5,00€ Τι κοινό έχουν η προστατευόμενη της Μπουμπουλίνας, ο τερατώδης Βασιλίσκος και οχτώ πιάτα στιφάδο; Βρίσκονται όλα σε αυτό το κόμικ της AddArt. Η δημιουργική ομάδα αποτελείται από τους Δημήτρη Σαββαΐδη (σενάριο), Γιάννη Ρουμπούλια (σενάριο, σχέδιο) και Φώτη Καλιάλη (χρώματα). Πρόκειται για ένα κόμικ εναλλακτικής ιστορίας, το οποίο συνδυάζει τη μυθολογία με το steampunk και που πρόκειται να ολοκληρωθεί σε έξι μέρη. Βρισκόμαστε στα 1830, λίγο μετά τη λήξη της Ελληνικής Επανάστασης. Οι Μυθοναύτες είναι μια επίλεκτη ομάδα, την οποία δημιούργησε ο ίδιος ο Καποδίστριας, ώστε να απαλλάξει το νεοσύστατο κράτος από τα τέρατα που έχουν επιβιώσει μέσα στους αιώνες. Έχοντας μόλις ολοκληρώσει επιτυχώς άλλη μια αποστολή στο Λεωνίδιο, η ομάδα θα δεχτεί ένα επείγον γράμμα από τον Κυβερνήτη της Ελλάδας, που τους ζητά να επιστρέψουν στο Ναύπλιο. Η κεντρική ιδέα είναι ξεκάθαρα τρομερή. Ευτυχώς και η εκτέλεση είναι εξίσου καλή. Το χιούμορ και η δράση συνδυάζονται ωραία, σ' ένα κόμικ που είναι πιο σοβαρό απ' ότι περιμένει κανείς. Το σχέδιο, αν και δεν είναι κακό, δεν βρίσκεται στο επίπεδο που μας έχει συνηθίσει ο Ρουμπούλιας, αλλά ο χρωματισμός βοηθά στο να κρυφτούν οι ατέλειες. Στα συν, ότι στο τέλος υπάρχουν αρκετές σελίδες πληροφοριακού περιεχομένου, που λογικά θα εμφανίζονται σε κάθε τεύχος. Ένα άνετο 8,5/10 που πιθανώς θα αυξηθεί στο μέλλον. Υ.Γ.: επιτέλους κάποιοι αποφάσισαν να εμπνευστούν από την ελληνική ιστορία και να της αλλάξουν τα φώτα (με την καλή έννοια)! Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους leonidio, tik, Indian & Kurdy Malloy.
  3. Επειδής οι απλοί μηνιαίοι γλυκύτατοι Μπάμπουρες δεν αρκούν, εδώ έχουμε μια έξτρα εορταστική έκδοση. Christmas Special. Στο εσώφυλλο μνημονεύεται ως "Έξτρα ειδική έκδοση #1". Άμποτε να μακροημερεύσει η μηνιαία σειρά και να δούμε κι άλλες έξτρα ειδικές εκδόσεις Πρωτοκυκλοφόρησε στο Athenscon 2019. Θα βγει στο λιανεμπόριο οσονούπω για τις γιορτές Σε αυτό το τεύχος, που τόσο μα τόσο μου θυμίζει ως concept τα λατρεμένα Σουπερ Μίκυ της παιδικής μου ηλικίας, που στην αρχή έβγαιναν μόνο Χριστούγεννα και μετά έβγαιναν μια για τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές και μια για τις καλοκαιρινές διακοπές, τέλος παρέμβασης, έχουμε: σελ. 3-13 Τα Χριστούγεννα του βασιλιά Πασχαληρ. Σχέδιο: Κλήμης Κεραμιτσόπουλος Σενάριο & Story layout: Γιάννης Τεξής σελ. 14-19 Ο Μιτς Μπιουκάμπιας δεν κοιμάται ποτέ Σχέδιο: Λευτέρης Φαϊδάς Σενάριο & Story layout: Γιάννης Τεξής σελ. 20-22 Το μεγάλο βραβείο Σχέδιο: Σταύρος Κιουτσιούκης Σενάριο & Story layout: Γιάννης Τεξής σελ. 23 Μίτς Μπιουκάμπιας (μια παρουσίαση του χαρακτήρα) σελ. 24 Συμβουλές από τον Μάλβιν Σχέδιο & Σενάριο: Σταύρος Κιουτσιούκης σελ. 25 Παιχνίδια και Γρίφοι σελ. 26 Αλληλογραφία. Διάβασε και Χρωμάτισε. Άιντε να δω τώρα πως τα περνάνε αυτά στη βάση Σας είπα ότι είναι μια σειρά που με γοητεύει πολύ? Well. Και να σας το είπα, σας το ξαναλέω Γλυκύτατη. Ένα πολύ έμορφο Χριστουγεννιάτικο τευχάκι Να τσακιστείτε να πάρετε και τα 4 που έχουν ήδη βγει και αυτό εδώ και να τα δώσετε σε κάποιο πιτσιρίκι Προφανώς είναι φτιαγμένα ειδικά για αυτά και όχι για κάτι κ*λόγερους με το ένα πόδι στον τάφο σαν εμάς (κάποιοι έχετε 2 πόδια στον τάφο, κάποιοι ίσα που βυθίσατε το μικρό δαχτυλάκι, ας μην το κάνουμε διαγωνισμό ποιος είναι πιο βαθιά χωμένος μελλοθάνατοι όλοι μας! και καλές γιορτές σε όλους μας! όσες προλαβαίνουμε ) Γοητευτικότατο, έτσι? ΥΓ ο τίτλος στο πινακάκι δεν με ενθουσιάζει. Δεν θέλω όμως να μπλέκεται με το μηνιαίο Μπάμπουρες. Εκμεταλλεύτηκα λοιπόν τον τίτλο στο εσώφυλλο. Θα μπορούσε να μπει ένα "Christmas Special". Θα δούμε με τα επόμενα, όταν βγούνε με το καλό. Σε εσένα τα λέω αυτά Κώστα. Preemptive strike για να μη με ζαλίζεις Τράβα στουμπώσου με τίποτα μελομακάρονα τώρα Φάε και κουραμπιέδες άμα θες. I don't care ΥΓ2 MERRY CHRISTMAS @all χο χο χο
  4. Προέλευση: Σαλονικιώτικη σε λέω Γιατί μας κατουράει το παιδί στο συντριβάνι της πλατείας Ναυαρίνου; Τι προστατεύει την Δυτική είσοδο της πόλης; Τι κρύβεται κάτω απο τον Λευκό Πύργο; Λαϊκοί αστικοί μύθοι, ή μήπως όχι, της πόλης της Θεσσαλονίκης, εικονογραφημένοι σε έξι ιστορίες. Σχεδιο και χρώμα των Ματζίρη, Λαμπούδη, Βάττη, Τσίλη και Τέξη και κείμενα του Δημήτρη Σαββαΐδη. Βλέπω οτι η AddArt δεν θα λείπει απο τις Παράξενες Μέρες οποτε χτυπήστε το. Αξίζει τα 4 ευρώ του. Δείγμα απο το εσωτερικό και την ιστορία "Η Βάπτιση": Πρώτη κυκλοφορία στο Mysticon: 1o Φεστιβάλ Μυστηρίου Θεσσαλονίκης (11-13/9/2015) Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο και τις πληροφορίες του 2ου τεύχους τον tik.
  5. Μια συλλογή από διάφορους καταξιωμένους Έλληνες σχεδιαστές, η οποία κυκλοφόρησε το Φθινόπωρο του ΄18 - νομίζω για πρώτη φορά στην έκθεση Comic 'n' Play στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, Αναλυτικά οι ιστορίες και οι δημιουργοί: Γενικά είμαι φαν των ελληνικών ανθολογίων. Η συγκεκριμένη μάλιστα περιλαμβάνει πολύ ενδιαφέρουσες ή ακόμη και εξαιρετικές δουλειές σχεδιαστικά. Η ένσταση: Η έκδοση αν κατάλαβα καλά απευθύνεται κυρίως σε παιδιά. Για την ακρίβεια εκμεταλλεύεται τη συγκυρία του αντίστοιχου "θεματικού πάρκου" με του άθλους του Ηρακλή που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη ΔΕΘ. Ωστόσο οι ιστορίες είναι λίγο σύντομες/συνοπτικές (τετρασέλιδες γαρ) χωρίς καθόλου εισαγωγικό/επεξηγηματικό κείμενο και κάποιες λίγο δυσνόητες, λίγο αφαιρετικές, λίγο κάτι τέτοιο, τόσο που με μπέρδεψαν κι εμένα τον ίδιο μου, που είμαι μεγάλο παιδί.
  6. Μυθοναύτες- Οι Avengers του 1821 σας περιμένουν! Η ελληνική σκηνή κόμικ δεν είναι άγνωστη με την μεταφορά ιστοριών της λαογραφίας ή της νεοελληνικής γραμματείας στην 9η Τέχνη, οι ποίες μπορεί να είναι είτε αυτούσιες είτε παραλλαγμένες ή ακόμα και νέες ιστορίες εμπνευσμένες από αυτές. Οι μεταφορές μάλιστα αυτών των ιστοριών αποτελούν ένα σημαντικό μέρος της ελληνικής παραγωγής. Κάθε είδος κόμικ, από τα ψυχογραφικά graphic novel μέχρι τα ιστορικά έχει το μερίδιο του σε αυτή την «ελληνική» απόπειρα μεταφορών και διεκδικεί, το καθένα με τον τρόπο του και την ποιότητα του, το δικό του μερίδιο στην προσοχή του αναγνωστικού κοινού. Ωστόσο, το είδος της δράσης, το παραδοσιακό action comic που τόσο αγαπάμε (στην Ελλάδα και παντού) δεν είχε την εκπροσώπηση που θα του άξιζε σε αυτή την άνθισης της «στροφής στο παρελθόν». Τουλάχιστον όχι μέχρι τους Μυθοναύτες (εκδόσεις ADDART), την καθαρόαιμη ελληνική περιπέτεια (και μάλιστα σε steampunkσκηνικό), σε σενάριο του Δημήτρη Σαββαΐδη και σχέδιο του Γιάννη Ρουμπούλια. Η ιστορία, όπως έχει διαμορφωθεί στα δύο μέχρι στιγμής τεύχη, τοποθετείται στα 1830 και ακολουθεί μια επίλεκτη ομάδα κυνηγών τεράτων, διαλεγμένη προσωπικά από τον κυβερνήτη του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, Ιωάννη Καποδίστρια, στην αποστολή της να καθαρίσει την ελληνική επαρχία από τους εφιάλτες που την λυμαίνονται. Τέρατα βγαλμένα από την μυθολογία αλλά και το σύγχρονο (για την εποχή στην οποία αναφέρεται το κόμικ) φολκλόρ, αρχέγονοι μύθοι και παραπονεμένοι θεοί, όλοι στέκονται ενάντια στην ειδική ομάδα, οι περιπέτειες της οποίας φαίνονται σαν σισύφειος άθλος. Και αυτό γιατί ο Σαββαΐδης, στο σύντομο χώρο που του δίνει μια σειρά με τεύχη (η σειρά πλάστηκε με ορίζοντα τα 6), καταφέρνει να περιγράψει μια παράλληλη ιστορία. Εδώ η Ελλάδα δε μοιάζει (ευτυχώς) με μια αγωνιζόμενη ψωροκώσταινα, μόνη εναντίον όλων, απομονωμένη μέσα στον στεγνό, ανιστορικό αλυτρωτισμό που περιγράφουν τα σχολικά εγχειρίδια. Ο ελληνικός χώρος του Σαββαΐδη, επηρεασμένος από φανταστικά σκηνικά (πολύ πιο ζωντανά και τραχιά από την εύπεπτη ιστορία του δημοτικού) φαντάζει τρισδιάστατος και αυθεντικός και αποτελεί μια προσπάθεια επανοικειοποίησης της ιστορίας που έχει πέσει, σχεδόν αμαχητί, στα χέρια της ακροδεξιάς ρητορικής. Έχουν γίνει προσπάθειες (όχι πάντα επιτυχημένες ή ολοκληρωμένες η αλήθεια είναι) να δοθεί μια αίσθηση αλήθειας σε μια περιπέτεια steampunk ύφους. Η γλώσσα μεταξύ των άλλων ξεχωρίζει για αυτό. Παρόλο που δεν πλησιάζει την καθομιλουμένη ούτε της εποχής που περιγράφει ούτε της δική μας, το λεξιλόγιο της είναι σίγουρα ενδιαφέρον, αν και κάποιες φορές φαντάζει ίσως κωμικό, όχι με την καλή έννοια. Σε αυτή την αίσθηση «ελλαδικότητας» το σχέδιο του Ρουμπούλια έχει βοηθήσει ιδιαίτερα, καθώς, σαν καλλιτέχνης κατανοεί όχι μόνο την ιδιαιτερότητα των ελληνικών τοπίων, με τη μοναδική σύνθεση του φωτός και της φύσης, αλλά και τη βαθιά σημασία τους για τη διαμόρφωση του πολιτισμού των κατοίκων που γεμίζουν αυτά τα τοπία. Ωστόσο σίγουρα υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης που, γνωρίζοντας τις δυνατότητες του Ρουμπούλια, περιμένουμε να φταστούν και να ξεπεραστούν. Ταυτόχρονα βέβαια οφείλει κανείς να παρατηρήσει πως οι επιρροές των δημιουργών, τα αμερικάνικα κόμικ δράσης, αποτελούν τη βάση και, τελικά, το μεγαλύτερο μέρος του κόμικ, στο οποίο τα ελληνικά στοιχεία χρησιμεύουν κυρίως ως επιστέγασμα. Η συνδιαλλαγή μεταξύ ελληνικού/ιστορικού στοιχείου και αμερικάνικου φορμάτ (ιστορίας και σχεδίου) γέρνει πολύ υπέρ του δεύτερου μέρους, πράγμα που τελικά αφήνει ανεκμετάλλευτες τις δυνατότητες που έχει η εν λόγω ιστορική περίοδος. Διαβάζοντας έργα που ασχολούνται με αντίστοιχες περιόδους και μέρη, καταλαβαίνει κανείς το πόσο απέχει το αποτέλεσμα των Μυθοναυτών από αυτό που θα μπορούσαν πραγματικά να είναι. Σε κάθε περίπτωση αποτελεί ένα πολύ καλό πρώτο βήμα για το πού θα μπορούσε να πάει ένα κόμικ ιστορικής δράσης στην Ελλάδα. Στο κομμάτι των χαρακτήρων, ο Σαββαΐδης έχει φτιάξει μια ομάδα σύνθετη και πολύμορφη, η οποία, παρά τις αντιθέσεις είναι ένα λειτουργικό σύνολο. Η αρχηγός της, η καπετάννισα Δημονίκη Αρναούται είναι η μαχητική αλλά και ψύχραιμη, έμπειρη φωνή της λογικής που έχει βιώσει τον πόλεμο στην πρώτη γραμμή και καθοδηγεί τους υπόλοιπους. Να σημειωθεί εδώ πως τόσο αυτή όσο και η έτερη γυναίκα της συντροφιάς, η Σμυρνιά μάγισσα Μελτέμ Γιαγκίνα, είναι χαρακτήρες με το δικό τους βάρος, προσωπικότητα και ιστορία και δεν χρησιμεύουν ούτε κατελάχιστον σαν διακοσμητικά στοιχεία ή damsels in distress, κάτι που άλλα κόμικ του είδους κάνουν κατά κόρον. Oι έτεροι δύο της συντροφιάς, ο Γιάννης «Το Θεριό» Θύμιουλας και ο Ελληνογάλλος εφευρέτης Μπελμόν Ροδαφήνος χρησιμεύουν σαν τα μπράτσα και το μυαλό αντίστοιχα, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει πως ο ρόλος τους τους καθορίζει και δεν αποκτούν, όσο περνούν οι σελίδες την δική τους προσωπικότητα. Όπως και να έχει βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο περιορισμένος χώρος αναγκάζει τους δημιουργούς να προβούν σε συντομεύσεις και κάποιες φορές υπεραπλουστεύσεις. Έτσι, δυστυχώς, δεν λείπουν στερεότυπα (του μεγάλου και αφελή χειρωδύναμου άντρα ή του εξευγενισμένου Ευρωπαίου), τα οποία ελπίζουμε να εκλείψουν όσο προχωρούν οι σελίδες. Οι Μυθοναύτες έχουν προοπτικές και είναι κρίμα να μείνουν σε υλικό β διαλογής. Επιλογικά, οι Μυθοναύτες θα συνεχίσουν το ταξίδι τους. Ελπίζουμε αυτό να γίνει με βελτιώσεις, γιατί πραγματικά όλοι ξέρουμε πόσο έχουμε ανάγκη τέτοια κόμικ! Πηγή
  7. Άλλο ένα φρέσκο τευχάκι από την - όπως αποδεικνύεται - δραστήρια ADD ART, το οποίο πρωτοείδα στο 2ο φεστιβάλ Mysticon. Περιπέτειες και ευτράπελα από το βασίλειο των ζουζουνιών με κεντρικό ήρωα τον κατά λάθος ιππότη Μάλβιν. Ομολογώ ότι ο τίτλος δεν με τράβηξε. Επίσης, λίγο επιφυλακτικός ήμουν γιατί έχουμε δει πολλά μέτρια κόμικς σχετικά με τον μικρόκοσμο από κατσαρίδες μέχρι phthirus pubis. Ωστόσο το περιεχόμενο διέψευσε τις όποιες επιφυλάξεις μου. Τα σενάρια του κ. Σαββαϊδη αποδείχτηκαν για ακόμη μια φορά ενδιαφέροντα με μια καλή δόση χιούμορ και έξυπνα ευρήματα, ενώ τα σχέδια και ο χρωματισμός των δύο δημιουργών έδωσαν εξαιρετικά ευχάριστο αποτέλεσμα στο μάτι. Ελπίζω σε συνέχεια (όπως υπονοείται και από την αρίθμηση)! Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον GeoTrou.
  8. Ζώα μικρά και μεγάλα Συντάκτης: Γιάννης Κουκουλάς Τα πιο δημοφιλή βρεφικά παιχνίδια έχουν τη μορφή ζώων. Τα αρκουδάκια, τα σκυλάκια και τα άλλα χνουδωτά τετράποδα ταιριάζουν ιδανικά στις παιδικές αγκαλιές. Η ανάγκη για επαφή με τη ζωή των άλλων, έστω και με τα υποκατάστατά της, εγκαθιδρύεται στη ζωή μας από την πρώτη μέρα της. Και συνεχίζεται με παραβολές, μύθους και παραμύθια. Δύο νέα ελληνικά χιουμοριστικά κόμικς χρησιμοποιούν εύστοχα τις ζωώδεις συμπεριφορές, για να μιλήσουν για τις ανθρώπινες αδυναμίες Η ιστορία των κόμικς είναι γεμάτη από ζωάκια που πρωταγωνίστησαν σε περιπέτειες κάθε είδους. Από την αμφίφυλη (ή άφυλη Krazy Kat των αρχών του προηγούμενου αιώνα που φιλοσοφούσε περί των ανθρωπίνων σε ένα άχρονο Σύμπαν με τους δικούς του κανόνες μέχρι τις πάπιες, τα σκυλιά και τα ποντίκια του Disney που μόνο στην όψη θύμιζαν πλάσματα με ράμφη και ουρές και από τις αθώες περιπέτειες των funny animals των παιδικών κόμικς μέχρι τις πιο «ψαγμένες» ιστορίες του Walt Kelly («Pogo»), του Robert Crumb («Fritz the Cat») κ.ά. τα ζώα προσέφεραν στους δημιουργούς κόμικς την ευκαιρία να αναφέρονται στους ανθρώπους χωρίς να τους «κατονομάζουν», να τους σατιρίζουν χωρίς να τους «προσβάλλουν». Αυτή η πρακτική συνεχίζεται αδιάκοπα μέχρι σήμερα με όλο και πιο «ενήλικες» θεματολογίες, όλο και πιο αλληγορικές αναφορές. Συνήθως με χιούμορ που τις καθιστά ακόμη πιο προσιτές. Οι «Αγριάδες» του Γιώργου Μελισσαρόπουλου (εκδόσεις Ενατη Διάσταση) και οι «Μπάμπουρες της Στρογγυλής Τραπέζης» των Δημήτρη Σαββαΐδη, Σάββα Λαμπούδη και Μάνου Κοτσιφάκη (εκδόσεις Add Art) αποτελούν δύο τέτοιες περιπτώσεις με ζωόμορφους πρωταγωνιστές, που δανείζονται από τους ανθρώπους κάθε ατέλεια, κάθε μειονέκτημα, κάθε λάθος και πάθος. Και τα μεταφέρουν όλα στην γκροτέσκα εκδοχή τους. Ο Μελισσαρόπουλος, δημιουργός παλαιότερα της σειράς «Τέζα» με επίκεντρο τη ζωή των κατσαρίδων λίγο πριν από το δολοφονικό ψέκασμα με εντομοκτόνο, «επικεντρώνεται στο slapstick στοιχείο των παλιών καρτούν και στον βερμπαλισμό που προκύπτει από την προσπάθεια επεξήγησης απόλυτα σουρεαλιστικών καταστάσεων. Ποικίλοι επομένως εκπρόσωποι του ζωικού βασιλείου (και η Κοκκινοσκουφίτσα) εναλλάσσονται σ’ ένα αλλόκοτο «χοροθέατρο», με μοναδικό σημείο σύνδεσης τους καταιγιστικούς ρυθμούς και το «καμένο» χιούμορ και φυσικά την ένοχη απόλαυση που προκύπτει από την πλήρη απουσία κάποιου βαθύτερου νοήματος» επισημαίνει ο Πάνος Κρητικός προλογίζοντας την έκδοση. Στο πλαίσιο αυτού του «καμένου» χιούμορ ένας λαγός-πρεζάκι πουλάει ναρκωτικά σ’ ένα μανιακό πάντα, οι νυφίτσες λυμαίνονται τα κελιά των φυλακών, ο γάτος ερωτεύεται μια κροκοδειλίνα και η μουσάτη Κοκκινοσκουφίτσα παίρνει τη γενναία απόφαση για αλλαγή φύλου. Αυτά στον κόσμο των ανθρώπινων διαστάσεων, τον ορατό και άμεσα αντιληπτό. Σε έναν άλλο κόσμο ή καλύτερα «Μικρόκοσμο» (όπως ήταν ο τίτλος μιας προηγούμενης δουλειάς του Σαββαΐδη) κινούνται οι «Μπάμπουρες της Στρογγυλής Τραπέζης» που σφύζουν από αναφορές στην ποπ και trash κουλτούρα, στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο. Με τίτλο που παραπέμπει γραφιστικά στον Ιντιάνα Τζόουνς και τους «Κυνηγούς της Χαμένης Κιβωτού» και με κεντρικό πρόσωπο της πρώτης σελίδας τον Μιτς Μπιουκάμπια ως εντομόμορφη εκδοχή του αλήστου μνήμης Μιτς Μπιουκάναν από το «Baywatch», οι «Μπάμπουρες» έχουν για πρωταγωνιστές διάφορα ασπόνδυλα με πολλά πόδια, κεραίες και φτερά που διαγωνίζονται για την ανάδειξη του επόμενου μεγάλου ήρωα του βασιλείου τους. Αποστολή τους είναι ένα παράτολμο ταξίδι στον Σκοτεινό Πύργο, που δεν είναι τίποτ’ άλλο από έναν ξεχειλισμένο σκουπιδοτενεκέ. Ασε που στον δρόμο παραμονεύουν βατράχια με τεράστιες γλώσσες. Ο σεξπιρικός βασιλιάς Πασχαλήρ, η διάβαση της «Abbey Road» των Beatles από έντομα, η εμβληματική (και στημένη) φωτογραφία της τοποθέτησης της αστερόεσσας στην Ιβοζίμα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούν ευφυή κλεισίματα του ματιού προς τον αναγνώστη και θεατή στο πλαίσιο μιας διακειμενικής και διαεικονικής προσέγγισης και πρόσληψης. Από την άλλη τόσο η ενιαία ιστορία του Μελισσαρόπουλου με τα μεγάλα ζώα όσο και η σπονδυλωτή ιστορία των Σαββαΐδη, Λαμπούδη, Κοτσιφάκη με τα μικροσκοπικά έντομα αφήνουν μια αίσθηση βιασύνης (όχι ως προς την σχεδιαστική επιδεξιότητα) στον καλοπροαίρετο αναγνώστη. Που πριν καταλάβει καλά καλά τι ακριβώς συμβαίνει, ποια είναι τα πρωταγωνιστικά πρόσωπα και σε ποιο «ανθρωπογενές» περιβάλλον διαβιούν, η ιστορία τελειώνει. Απότομα και ξαφνικά. Είναι απολύτως κατανοητή και δικαιολογημένη στις μέρες μας η επιλογή σύντομων ιστοριών σε μικρά σε έκταση και ως εκ τούτου φτηνά τεύχη εκ μέρους τόσο των δημιουργών όσο και των εκδοτών, ωστόσο αυτή η τακτική δεν προάγει την αφηγηματικότητα, δεν επιτρέπει την ανάπτυξη χαρακτήρων, δεν προσφέρει δυνατότητες για χτίσιμο σύνθετων κόσμων. Στην περίπτωση των τευχών σε συνέχειες αυτό το πρόβλημα αμβλύνεται κάπως, αλλά η πολύ αραιή περιοδικότητα ή η πλήρης απουσία περιοδικότητας αποκόπτουν τον αναγνώστη από το continuity, δεν τον κρατούν σε εγρήγορση για τη συνέχεια, τον στρέφουν σε άλλες εφήμερες επιλογές και πάει λέγοντας. Οι μεγάλες παραγωγές των τελευταίων ετών στην Ελλάδα, από το «Logicomix» των Δοξιάδη - Παπαδάτου μέχρι τo «Αϊβαλί» του Soloup και από τη «Δημοκρατία» των Κάουα - Παπαδάτου μέχρι τον «Ερωτόκριτο» των Παπαμάρκου - Ράγκου - Γούση, έδειξαν ότι υπάρχει αναγνωστικό κοινό έτοιμο να τις ακολουθήσει και επιπλέον αυτό το κοινό δεν ανήκει κατ’ ανάγκη στους μόνιμους αναγνώστες κόμικς, αλλά είναι ευρύτερο και ιδιαιτέρως δεκτικό σε πρωτότυπες καλλιτεχνικές δουλειές. Το κοινό απ’ ό,τι φαίνεται διψά για μεγάλες ιστορίες, για μεγάλες αφηγήσεις, κυριολεκτικά και μεταφορικά, για ολοκληρωμένα σενάρια. Παρά το δυσμενές οικονομικό κλίμα, θα άξιζε ενδεχομένως να πάρουν το ρίσκο οι δημιουργοί και οι εκδότες και να προσφέρουν στους αναγνώστες ιστορίες που δεν εξαντλούνται σε είκοσι σελίδες. Οχι γιατί οι τελευταίες δεν είναι καλές, αλλά γιατί δεν είναι αρκετές. Πηγή
  9. Χιουμοριστικό τευχάκι με τριάντα στριπάκια δόγματος 95 του Σταύρου Κιουτσιούκη που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και εκτέθηκε κατά τη διάρκειά του. Η ιδέα ήταν του βραβευμένου με χρυσή Άρκτο Δημήτρη Σαβαΐδη, ενώ το χρώμα αλλά και η όλη επιμέλεια της έκδοσης, του μετρ των χρωμάτων, Γιάννη Τεξή (αν μπερδεύεστε, αυτός με το μουστάκι). Απολαυστικό όπως κάθε δουλειά του Σταύρου αν και δεν περιέχει καθόλου νουβέλ βαγκ... Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη
  10. Δισέλιδες ιστορίες ανθρωπόμορφων γεννητικών και σεξουαλικών οργάνων που χρησιμοποιούν πολλά λογοπαίγνια... γεννητικών οργάνων. Χαρακτηρίζεται από την αγαπημένη φράση των έλληνων δημιουργών: καφρίλα! Συμπαθητικό και έχει το γούστο του. Με ξένισε η φράση στο εισαγωγικό σημείωμα "το παρών τεύχος αποτελείται από ιστορίες που δημιουργήθηκαν με σκοπό να γεμίσουν τοίχους εκθέσεων". Δίνονταν δωρεάν με την αγορά των άλλων εκδόσεών τους. Και ένα περιστατικό. Αγγλίδα φοιτήτρια που βρέθηκε σε ταβέρνα της Θεσσαλονίκης την τάισαν βοδινά αμελέτητα. Ο ενθουσιασμός της ακολουθήθηκε από την απορία της τι εστί αμελέτητα. Η απάντηση που πήρε ήταν "those who are not studied".
  11. Dr Paingiver

    MYSTERION

    Ακόμα ένα κόμικ από την Θεσσαλονίκη και την AddArt. Το διάβασα δύο φορές αλλά δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε. Δεν θα ήθελα όμως να το κρίνω, γιατί είναι το πρώτο τεύχος της ιστορίας και μπορεί αργότερα να δείξει κάτι παραπάνω. Πολύ μυστικιστικό ασχολείται με την εμφάνιση κάποιου νέου στην Θεσσαλονίκη, χωρίς μνήμη αλλά με υπερδυνάμεις. Αφελές σε κάποια σημεία, περίεργο σε κάποια άλλα, ας ελπίσουμε ότι θα καταλήξει κάπου σοβαρά. Ο νέος, θα μπορούσε να είναι ο Σωτήρας, ο Superman αλλά πολύ πιθανόν και ο Αντίχριστος. Σε αναμονή λοιπόν για την/τις συνέχεια/ες.
  12. Σήμερα έσκασα στην έκθεση comics στη Θεσσαλονίκη και εκτός όλων των τευχιδίων που λίγο-πολύ περιμέναμε να δούμε, βρήκα και κάποια ακόμα που κυκλοφορούσαν πολύ υπόγεια.. Ένα από αυτά είναι το ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ: ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΡΑΞΙΜΟ, από την ADDART, για το ΔΙΑΒΗΤΙΚΟ ΧΩΡΙΟ, στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας για το Σακχαρώση Διαβήτη. Δημιουργοί είναι ο Δημήτρης Σαββαϊδης στο σενάριο και ο Γιάννης Τεξής στο σχέδιο.. είναι μία έκδοση λίγων σελίδων με ένα διδακτικό θα μπορούσαμε να πούμε περιεχόμενο και είναι όλο έγχρωμο. Αυτό που μου άρεσε είναι πως "φανζινίζει πολύ στην όλη του αισθητική".. και στο σχέδιο, αλλά και στην ιστορία Η όλη έκδοση βγήκε όπως είπαμε και πιο πριν για κάποιον συγκεκριμένο λόγο και έγινε για την ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ-ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ((Π.Ο.Σ.Σ.Α.Σ.ΔΙΑ.)
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.