Search the Community

(εικόνα από inducks) Βαρέθηκες! Θες να διαβάσεις κάτι πέρα από τα τετριμμένα, κάτι διαφορετικό, κάτι εναλλακτικό, αλλά θες να είναι και Disney; Ε, τότε βγες, τρέξε, αγόρασε το ΚΟΜΙΞ #64( Β' περίοδος) και πήγαινε στη σελίδα #91. Βλέπουμε μια ιστορία του πατέρα Βαν Χορν, ονόματι Μονοκοντυλιά. Ωπ, μόνο και μόνο από το όνομα, καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για μια ιδιαίτερη ιστορία. Εφτασέλιδη, μα σε καμία περίπτωση τυπική- βαρετή. Στην πραγματικότητα, η συγκεκριμένη ιστορία, είναι εντελώς ανατρεπτική. Δεν έχω συναντήσει ιστορία Disney με σενάριο τέτοιας υφής. ΠΕΡΙΛΗΨΗ~ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΕΝΑΡΙΟΥ Τόση ώρα, μιλάω θεωρητικά. Η πλοκή είναι η εξής. Ο Ντόναλντ μια μέρα έχει πολύ καλή διάθεση κι έτσι κυκλοφορεί με μια τσάντα γεμάτη μολύβια στο κέντρο της Λιμνούπολης και ζωγραφίζει παντού. Στους δρόμους, τα φορτηγά, τα συντριβάνια, τους τοίχους, ακόμη και τις πόρτες. Ταυτόχρονα, παρατηρούμε πλήθος Λιμνουπολιτών, έξαλλους, να ζητούν εξηγήσεις από τον Ντόναλντ, που έχει γεμίσει την πόλη μολυβιές. Βέβαια, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι πολίτες- σαφώς σαστισμένοι- μα και πιο συγκρατημένοι που απλά τον περνούν για: "Καλλιτέχνη ή τρελό" κι αποφασίζουν να καλέσουν τις αρχές. Έπειτα, ο Ντόναλντ, αποφασίζει ν' αρχίσει να ζωγραφίζει το πάρκο. Εκεί, βρίσκεται η προτομή του (ανώνυμου) δημάρχου της πόλης, παίρνει το μολύβι του, τη μουτζουρώνει. Αυτό( όπως είναι ευνόητο) τραβάει την προσοχή των αρχών αλλά και του ίδιου του δημάρχου. Χωρίς χρονοτριβή λοιπόν, αυτοί βρίσκονται στο πάρκο και λένε του Ντόναλντ( μεταφέρω αυτούσιο τον διάλογο Ντόναλντ- Δημάρχου, όπως ακριβώς δημοσιεύθηκε στα δύο τελευταία καρέ της ιστορίας): -Οφείλω να σας επαναφέρω στην τάξη κύριε Ντακ! Έχετε υπερβεί κάθε όριο! -Όχι κύριε Δήμαρχε! Εγώ απλώς σχεδίασα την γραμμή(του δείχνει τις μολυβιές, πάνω στις οποίες ο Δήμαρχος πατάει)! Έβαλα το όριο! Εσείς, είστε εκείνοι που το ξεπεράσατε! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- (Εναλλαγή καρέ) -Αργά ή γρήγορα, κάποιος έπρεπε να το κάνει! Σωστά; Είναι ό,τι πιο καμένο έχω διαβάσει σεναριακά. Δηλαδή, το τέλος δεν έβγαζε νόημα! Το "Σουρεαλιστικό ταξίδι" του Cavazzano, λιγότερο σουρεαλ είναι από αυτό ΣΧΕΔΙΟ Το σχέδιο, είναι το τυπικό του Βαν Χορν. Άσχημο αν με ρωτάτε. Ή αν θέλετε, πολύ μέτριο. Στην παρουσίαση του τεύχους, έχουν κάνει κάποια σχόλια οι @ Indian και @ Μενίγ Πουαγώ ( ποιοι άλλοι). Θα ήθελα να ακούσω κι άλλες απόψεις πάνω στην ιστορία. Οπότε όποιος έχει όρεξη, να βρει ένα παλιό ΚΟΜΙΞ και να διαβάσει μια ιστορία, ας το κάνει!