Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'αυτοεκδοση'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 582 results

  1. Πρόλογος Comicdom-con 14, 2018. Καθιερωμένη περαντζάδα στα τραπέζια των αυτοεκδόσεων. Βλέπω νεαρό δημιουργό, δεν τον αναγνωρίζω, πρώτη του φορά σκέφτομαι. Κοιτάω το φανζίν δαίμονες, απόκοσμες φάτσες, γυρίζω στο μπροστινό φύλλο και βλέπω το όνομα. Έκπληξη με καταλαμβάνει, Νίκο εσύ; τον ρωτάω, ναι εγώ είμαι μου απαντάει. Πέρσι ήσουν παιδί φέτος ολόκληρος έφηβος. Ήταν ο Νίκος Σταυριανός υιός του Λευτέρη Σταυριανού του γνωστού mister jemma. Υπόθεση Ο William Woodson είναι ερευνητής του παραφυσικού, μεγαλωμένος από μάγισσες στα βαθιά δάση της Νορβηγίας. Οι γονείς του εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς, όταν ήταν μικρός. Κοντά στις μάγισσες που τον αναθρέψαν, έμαθε για τις σκοτεινές τέχνες και τους δαίμονες. Σκοπός της ζωής του να βοηθάει τους ανθρώπους από τα ανεξήγητο όταν κανείς άλλος δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει. Αυτό είναι το βασικό θέμα του κόμιξ, ειδικά σε αυτό το τεύχος ένας δαίμονας απαγάγει ένα βρέφος, θα μπορέσει ο Ντετέκτιβ μας να το σώσει; Μέχρι πέρσι ο Νίκος έφτιαχνε κόμιξ προορισμένα για τους παιδικούς αναγνώστες. Πρώτα Σούπερ Σκίουρος αργότερα οι Νίντζα μαχητές. Όπως από παιδί έγινε έφηβος έτσι και τα κόμικς του από ''παιδικά'' έγιναν ''ενήλικα'' πιο σκοτεινά, απόκοσμα. Το μαύρο χρώμα έντονο σε όλο το κόμικς ώστε να προσδίδει την ατμόσφαιρα που αρμόζει, μάτια δίχως κόρες απόκοσμα, καρέ σωστά σκηνοθετημένα, το σενάριο θέλει δουλειά λίγο πιο πολύ πλοκή αλλά και τι να προλάβει σε μόλις 29 σελίδες. Το είχα πει εδώ και πριν χρόνια από τον Νίκο περιμένω πολλά αρκεί να το δουλέψει ή μάλλον να μη σταματήσει να το δουλεύει. Θα ήθελα να τον δω σε πιο μεγάλη δουλειά, σε ένα πολυσέλιδο άλμπουμ για να δω το πόσο καλά το ''έχει'' με το σενάριο και την πλοκή του. Σελίδες δείγμα : ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
  2. Αυτοέκδοση του μεγάλου Μποστ από το 1959. Περιλαμβάνει σκίτσα του που προηγουμένως είχαν δημοσιευτεί στον "Ταχυδρόμο" και την "Ομάδα". Τυπώθηκε και κυκλοφόρησε σε 1000 αριθμημένα αντίτυπα. Για το περιεχόμενο, τα λόγια είναι περιττά. Περιλαμβάνει σχολιασμό για τον Μποστ από τον Ηλία Πετρόπουλο. Εξαιρετικό σχόλιο επίσης από τον τυπογράφο: "...... του χρόνου, θα προσπαθήσει (σ.σ. Ο Μποστ) να βγάλει και το χαρτί μόνος του". Επανεκδόθηκε το 1996 από τις εκδόσεις Καστανιώτης. Μπορείτε να βρείτε αυτή την παρουσίαση εδώ από τον Μέλανδρο. Αφιέρωμα εις τόν Μπόστ
  3. Οι χιουμοριστικές περιπέτειες μιας κοινωνικά αδέξιας κοπέλας που έχει ως φίλο μια φανταστική εκδοχή του φεγγαριού. Το κόμικ επίσης καυτηριάζει τις λάθος αντιλήψεις που υπάρχουν για θέματα όπως το OCD και την κατάθλιψη. Συμπαθητική έκδοση, συμπαθητικό και το υλικό. Μια μελλοντική πιο ώριμη καλλιτεχνικά εκδοχή της δημιουργού θα μπορούσε να πιάσει το κοινό του True Story.
  4. Μία από τις 2 δουλειές που βραβεύτηκαν από το Vakalo Art & Design College και το AthensCon. Περίεργο κόμικ, καλοσχεδιασμένο και στημένο, αν και πολύ αφαιρετικό και ασαφές σε μερικά σημεία. Κάποιο μυστήριο φαίνεται ότι υπάρχει, κάποια καταστροφή πριν εκατοντάδες χρόνια, κάποια πνεύματα πεθαμένων είναι ακόμα στη Γη κλπ κλπ κλπ. Υπάρχει ενδιαφέρον, αλλά δεν μαθαίνουμε ουσιαστικά τίποτα. Και ναι μεν το τεύχος είναι εισαγωγικό, όπως λέει και ο υπότιτλος του, αλλά με την λογική των αυτοεκδόσεων, την συνέχεια θα την μάθουμε (στην καλύτερη περίπτωση) σε 6 μήνες (στο ComicDom), οπότε πιστεύω ότι θα έπρεπε να έχουμε καταλάβει/μάθει περισσότερα. Η γλώσσα είναι λίγο περίεργη, συνειδητά για να δημιουργήσει κλίμα μυστηρίου, ή όχι. Δεν "κυλάει" πάντως. Μου θύμισε πάντως κόμικ λογικής Μπλε Κομήτη. Ο δημιουργός "το έχει" πάντως το σχέδιο, αυτό είναι σίγουρο. Ίσως αν του δώσει λίγο παραπάνω λεπτομέρεια να γίνει ακόμα πιο εντυπωσιακό.
  5. Ονομαστική Τιμή: 4,50 ευρώ Ένα από τα πολλά φανζίν που κυκλοφόρησαν στο φετινό Comicdom. Η ιστορία εκτυλίσσεται γύρω από έναν κάουμποϋ στην Άγρια Δύση ο οποίος καταδιώκεται από μια ομάδα μαγισσών. Ενδιαφέρον θεωρητικά το θέμα, αλλά δεν νομίζω ότι η ιστορία αναπτύσσεται αρκετά μέσα στις σελίδες του τεύχους, αφού μου έδωσε την αίσθηση ότι ο δημιουργός βιάστηκε να χωρέσει αρκετά πράγματα μέσα σε λίγες σελίδες. Δυστυχώς, το σχέδιο δεν είναι καθόλου του γούστου μου και δεν θεωρώ ότι συμβάλλει στην ανάδειξη της ιστορίας. Παραθέτω ένα μικρό δείγμα δύο σελίδων, για να πάρετε μια γεύση. Με τον κίνδυνο να χαρακτηριστώ γραφικός, πρέπει να προσθέσω, ότι με ενόχλησαν τα πολλά και πολύ σοβαρά ορθογραφικά λάθη (όπως πχ σε μια από τις σελίδες που παραθέτω: "έτυμος" αντί για "έτοιμος" Ανεξάρτητα από την προσωπική μου άποψη, εύχομαι καλή συνέχεια! Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον Dredd.
  6. Η Κολούμπρα ήταν ένα καταπληκτικό περιοδικό κόμικς που δυστυχώς δεν μακροημέρευσε. Ο Νίκος Πλατής, εκ των συντελεστών της, αποφάσισε να κάνει μια δεύτερη προσπάθεια και έτσι, το Σεπτέμβριο του 1981, κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος της "Πράσινης Γάτας". Πολύ ιδιόμορφο σχήμα, γιατί ενώ εκ πρώτης όψεως έχει κλασσικό μέγεθος περιοδικού, όταν προσπαθείς να το ανοίξεις διαπιστώνεις πως το πραγματικό του μέγεθος είναι διπλάσιο και διαβάζεται όπως μια κλασσική εφημερίδα !! Τα εξώφυλλα και κάποιες εσωτερικές σελίδες ήταν έγχρωμες, οι υπόλοιπες ασπρόμαυρες. Το σύνολο των σελίδων ήταν 24 (μαζί με τα εξώφυλλα), ενώ το 3ο τεύχος ήταν όλο με ιλλουστρασιόν χαρτί - δεν γνωρίζω για τα υπόλοιπα. Εκδόθηκαν συνολικά πέντε τεύχη, εκ των οποίων το 3ο είχε διπλή αρίθμηση (νο 3-4), έτσι ώστε η συνολική αρίθμηση έφτασε ως το 6. Το τελευταίο τεύχος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1983. Όπως και στο Tarkidi, το πολύ καλό αφιέρωμα στο περιοδικό από το Λευτέρη Ταρλαντέζο βρίσκεται εδώ. Ακολουθούν εξώφυλλα και οπισθόφυλλα από τα τρία (ή τέσσερα αν προτιμάτε) πρώτα τεύχη. ΥΓ. Άραγε ο theguest θα συνεχίσει και αυτή την παρουσίαση; ================================================================ Το μέλος Jack62 είπε εδώ Οι ημερομηνιες εκδοσης της Πρασινης Γατας ειναι οι εξης: νο 1: Σεπ. 1981 νο 2: Οκτ. 1981 νο 3-4: Δεκ. 1981 νο 5: Ιαν. 1982 νο 6: Απρ. 1983 ======================================================================== Το μέλος Jack62 είπε εδώ Αυτα ειναι τα κομικς που δημοσιετηκαν στην Πρασινη Γατα Τέυχος 1 Το Καπέλο / Μπάκας Ο Κουτε Βίδας απο την Ζουρλούτη / Gross / (x3) Μπανάνα όιλ / Gross / (x2) Οι Ουρανοί είναι δικόι μας / Πλατής-Τάκκης Κόντρα στην Κουρτίνα / Boukowsky-Crumb / (Πεζό Εικονογραφημένο) Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο / Θανάσης Παλινόρθωση / Πλατής - Σαΐτης Πίκρες Νίκ Μετ Εμποδίων / D. Kenny / (Φωτορομάντζο) Οι Φιλοτελιστές / Βλαχόπουλος Το Εργοτάξιο / Reiser Το Φεγγάρι είναι Πράσινο (A Μέρος) / Παγώνης - Leiber Τέυχος 2 Little Nemo in Slumberland (Αφίερωμα) / Winstor McCay / (x3) Οι Άνω και οι Κάτω / Reiser Οι Ουρανοί είναι Δικοί μας / Πλατής-Τάκκης Οι Φιλοτελιστές / Βλαχόοπυλος Το Φεγγάρι είναι Πράσινο (Β Μέρος) / Παγώνης Για την Τιμή του Παπού / Χαραλάμπους-Πλατής-Μαλιοπούλου / (Γκραβουροκομικολάζ) Πίκ Νίκ Μετ Εμποδίων / Φωτορομαντζο Οι Πάνω και οι Κάτω / Κατ. Τσάκωνα Love Story / Βαγ. Σαΐνης Εξαρτήσεις / Ζήκος H. P. Lovecraft / Kucher Ematolagnia των Tupinamba / Himes Mr Natouρας και Φλάκυ Φουντ / Grump Η Φραουλίτσα / Grump Το Καπέλο / Μπάκας Τέυχος 3-4 Ένα Τζίνι Παιδί... / Reiser Οι Ουρανοί είναι Δικοί μας: Πορνοπολεμική Περιπέτεια / Πλατής-Τάκκης Ex Cathedra / Σαΐτης Το Φεγγάρι είναι Πράσινο (Γ Μέρος) / Παγώνης Supermάτσας και Υιός: Προσοχή Έρχετε Ντουλάπα / Πλατής - Σαΐτης Ο Γκεϊβελης το Δουλικό και η Εποχή τους (Αφίερωμα) / ? Mr Natural / Crumb Το Καπέλο / Μπάκας Wolfgang Amedeus Quincamoix / Gotlib Αυτή η Πόλη / Στρ. Στασινός Τέυχος 5 Εξ Ων Συνετέθει / Κραντζάς - Μεντς Freak Brothers / Sheldon Τοιχαρπαστοι / Κουρούδης Ονοματοπαξ / Ζήκος Το Κομιξ που Σχίζει Σκριτς / Ταμπουράς Γατοπηδήματα / Gotlib Φρίξα: Η Νυπενθής Πρηγκήπησα του Χαους / Πολίτης Ατιτλο / ? Ο Χοντρός και η Κότα / Crumb Αυτή η Πόλη / Στασινός Τέυχος 6 Άτιτλο / Barbe POK FOR / Πλατής - Γιώτας Η Ζωή στον Καθαρό Αέρα / Reiser Τοιχαρπαστοι / Κουρούδης Ο Βαγγελάκης / Stelius - Miscelanius Mr Natural: Επιστροφή στην Αλητέια / Crumb Mr Natural: Ο 719ος / Crumb Ο Φαλοκράτης / Wolinsky Φρίξα η Νηπενθής / Πολίτης Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους Melandros & Jack62.
  7. Ανάμεσα στις λιγοστές αυτοεκδόσεις που έκαναν την παρθενική τους εμφάνιση στο τελευταίο Athenscon, υπήρχε ένα τευχάκι που θα σου τράβαγε τη ματιά με το όμορφο και καλοφτιαγμένο εξώφυλλό του. Ο λόγος για το FALLEN LIGHT. To FALLEN LIGHT είναι μία αγγλόφωνη δημιουργία της νεαρής Arinela Kociko, η οποία κάνει την πρώτη της εμφάνιση στις αυτοεκδόσεις, ορμώμενη και στηριζόμενη από τους δυο βετεράνους δασκάλους της, τους Μάνο Λαγουβάρδο και Γιάννη Ρουμπούλια. Πρόκειται για μία επική ιστορία φαντασίας που διαδραματίζεται στον γαλαξία της Ανδρομέδας και συγκεκριμένα στον πλανήτη Marier. Ο εν λόγω πλανήτης, λοιπόν, σκεπάζεται από ένα πέπλο σκότους, με εξαίρεση μία μικρή περιοχή, όπου βρίσκεται η πρωτεύουσα του πλανήτη, Astrelion City. Επειδή στο σκότος παραμονεύουν λογιών τέρατα και σκοτεινές δυνάμεις, υπάρχουν εκλεκτοί προστάτες, οι Ecamors. Σε αυτή την 24σέλιδη ιστορία, παίρνουμε μία επαρκή γεύση αυτού του σύμπαντος και διαβάζουμε μία καθημερινή περιπέτεια της Ecamor Lyria και του μαγικού της αιλουροειδούς, της Roxy. Το ασπρόμαυρο σχέδιο, με έξτρα αποχρώσεις του γκρι, είναι πλούσιο, ρεαλιστικό και δίνει δυναμικές πλην πανέμορφες σκηνές, δίχως να διακόπτει την όμορφη ροή της ιστορίας, ανοίγοντας την όρεξη για μελλοντικές δουλειές της Arinela. To lettering είναι του Στέφανου Σαραντόπουλου, ενώ πολύ όμορφη πινελιά αποτελεί η εύστοχη επιλογή των σαγρέ σελίδων, η οποία θυμίζει άλλες εποχές και αναδεικνύει ακόμα περισσότερο το σχέδιο. Δυο ενδεικτικες σελιδες με σκιτσο. πηγη: comicdom.gr/fallen light review Η fb σελιδα της δημιουργου. Αν και δεν ειμαι ιδιαιτερα φαν των fanzines, δεν ξερω πως εγινε αλλα η πρωτη αυτη δημιουργια της Arinela, με κερδισε αμεσως με το εξαιρετικο σχεδιο και με το ομορφο story. Ελπιζω συντομα να μας χαρισει και το 3ο τευχος. EDIT Απο βιασυνη ξεχασα να αναφερω μια πληροφορια ακομα... Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον indian.
  8. Αν υποψιαζόσασταν πως ένα κόμικ με αυτόν τον τίτλο θα είχε σχέση με τους μύθους του Αισώπου, τότε πέσατε μέσα. Μόνο που εδώ όλα τα ηθικά διδάγματα αναιρούνται και οι ακόλαστοι, κοπρόσκυλοι, ρέμπελοι, μαστούρηδες χαρακτήρες έχουν το πάνω χέρι, με τους ηθικά ακέραιους χαρακτήρες να κουρελιάζονται κυριολεκτικά και μεταφορικά! Θεματολογικά λοιπόν το κόμικ έχει ενδιαφέρον ή, θα έπρεπε να πω, θα είχε ενδιαφέρον, αλλά δυστυχώς η εκτέλεση του μου φάνηκε ανέμπνευστη. Σαν να εξαντλήθηκε όλη η έμπνευση στην αρχική ιδέα. Κρίμα. Σχεδιαστικά επίσης μπορεί να μην είναι τίποτε σπουδαίο αλλά ταιριάζει στο όλο κλίμα, κάτι που θεωρώ από τα θετικά της έκδοσης.
  9. Μια ιδιόμορφη κυκλοφορία. Στην ουσία πρόκειται για το συνοδευτικό κόμικ του μουσικού cd Of Animals & Relatives του συγκροτήματος Super Puma, με το άλμπουμ να είναι προσαρτημένο στο πίσω μέρος του κόμικ. Το κόμικ καθαυτό απ' ότι καταλαβαίνω είναι ταυτόχρονα οπτικοποίηση των στίχων αλλά και επέκταση αυτών. Το σχέδιο είναι καλό αλλά η αλήθεια είναι πως είναι κάπως πήχτρα εικαστικά και γραφιστικά, στην προσπάθεια να χωρέσει όσο περισσότερα πράγματα μπορεί. Για τα 7€ που κοστίζει με συνοδεία CD, θα έλεγα πως είναι τίμια πρόταση.
  10. GreekComicFan

    STARMAN

    Μια βιογραφική προσέγγιση για τον Ντέιβιντ Μπόουι και την περσόνα του Ziggy Stardust από την νεόκοπη στο χώρο των κόμικς Μαρία-Όλια Ντακογιάννη. Δεν είναι το είδος του κόμικ που με ενδιαφέρει (μουσικές βιογραφίες, και ο ίδιος ο καλλιτέχνης που βιογραφείται) οπότε θα αφήσω τα σχόλια για τους γνωρίζοντες. Η δημιουργός προσεγγίζει το κόμικ ως τριλογία, οπότε αυτό είναι το πρώτο μέρος.
  11. GreekComicFan

    FAT FATALE

    Χιουμοριστικό τευχάκι που ψηλαφίζει τον τρόπο με το οποίο αντιμετωπίζει ο κόσμος της ευτραφές κυρίες, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν αυτές τον εαυτό τους. Στην ουσία πρόκειται για μια συλλογή κόμικς και γελοιογραφιών της δημιουργού, λίγο άναρχα συγκεντρωμένα από θέμα δομής, αλλά ως δείγμα της δουλειάς της, έχει ενδιαφέρον. Η δημιουργός επίσης πειραματίζεται με διάφορα τεχνικά μέσα.
  12. Μετά το LoAlice, το σκηνικό με την γάτα της Αλίκης από την χώρα των θαυμάτων μεταφέρεται στην Ιαπωνία, υιοθετώντας και την αντίστοιχη ορολογία, παρμένη από το φολκλόρ της χώρας. Προσεγμένη έκδοση αντίστοιχη με την προηγούμενη προσπάθεια της δημιουργού, απλά σε επίπεδο φορμά. Η παρούσα προσπάθεια επίσης, έχει περισσότερες σελίδες με γραμμές κειμένου σε πιο συμβατικό στυλ, σαν παραμύθι, εκτός από το χαρακτηριστικό πειραματικό στυλ της Νεφέλης. Δυστυχώς δεν μπορώ να σκανάρω σελίδες από την έκδοση και τα δείγματα που βρίσκω δεν είναι ενδεικτικά αυτού που εννοώ. Η πρώτη κυκλοφορία του άλμπουμ έγινε στο 2ο Comiczineweekend.
  13. Άλλο ένα από τα sketchbooks που έχει βγάλει ο Χατζούδης και που περιέχει καλλίγραμμες γυναίκες κατά βάση. Αυτή την φορά είναι ένα που έχει βγει έχοντας υπόψη την Αμερικάνη αγορά και τα συνέδρια, που σημαίνει πως οι κυρίες είναι έστω και ελάχιστα ντυμένες. Έχει δοθεί επίσης βάση στις κυρίες της IDW και Zenescope.
  14. Η ιστορία της ανέρευσης μιας εξαφανισμένης αγάπης, σε ένα κόσμο που αγνοεί την ύπαρξη ενός άλλου που βρίσκεται ακριβώς από πάνω του, εκτός από λίγους εκλεκτούς. Με τον πάνω κόσμο πιθανόν να είναι ο δικός μας και ο κάτω αυτός της φαντασίας και των ξωτικών. Πολύ δυνατό εικαστικά κόμικ αλλά με εμφανή προβλήματα στατικότητας και σεναριακής εξέλιξης, το παρόν πόνημα απ' ότι καταλαβαίνω πρέπει να είναι η διπλωματική εργασία της δημιουργού. Το κόμικ όμως βγήκε το 2015 και η κόπια που έχω στην κατοχή μου είναι από την δεύτερη φετινή έκδοση, οπότε η δημιουργός μπορεί να έχει βελτιωθεί και στους δύο τομείς σε μεταγενέστερες δουλειές. Ακόμα και έτσι, το σενάριο μπορεί να ιδωθεί ως σουρεαλιστική καλλιτεχνική άδεια, οπότε αξίζει τον κόπο να ρίξετε μια ματιά. Το άλμπουμ ως ποιότητα έκδοσης στην Β' έκδοση είναι επίσης προσεγμένο, με ημιχαρτονέ εξώφυλλο και χοντρές σελίδες, με την πλαστικοποίηση του εξώφυλλου δυστυχώς να είναι προβληματική και να ξεφτίζει εύκολα. Αν θυμάμαι καλά, η δημιουργός μας είπε πως απλά δεν έγινε από το τυπογραφείο αλλά σε μεταγενέστερο χρόνο λόγω σφάλματος. Μπορείτε να βρείτε την δημιουργό στο artstation ενώ το κόμικ είναι διαθέσιμο για ανάγνωση και ψηφιακά σε "μπανάλ" ανάλυση στο issuu, για να μην σας αποθαρρύνει από το να το αγοράσετε σε έντυπη μορφή.
  15. Σκιτσούχτρα- Όλες οι αστείες στιγμές της καθημερινότητας ενός κομίστα Έχουμε μιλήσει πολλές φορές για την ταχεία ανάπτυξη του χώρου των αυτοεκδόσεων, οι οποίες έχουν κερδίσει με το σπαθί τους μια σημαντική θέση στο χώρο των ελληνικών comics. Παρά τις οικονομικές δυσκολίες που γεννάει η απόφαση για αυτοέκδοση ενός comic, αλλά και τις δυσχέρειες στη διακίνηση αυτών των έργων, αρκετοί είναι οι κομίστες που επιλέγουν να αναδείξουν το ταλέντο τους μέσα από αυτές τις απόλυτα προσωπικές δουλειές. Και συχνά το αποτέλεσμα δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα comics των εκδοτικών οίκων. Μια τέτοια περίπτωση φανζινά είναι και ο Steve Stivaktis, ο οποίος έχει αποδείξει το ταλέντο του σε αυτοεκδόσεις που έχουν κάνει αίσθηση στο χώρο των ελληνικών comics, όπως είναι το περσινό Εσμέ. Η Σκιτσούχτρα του Steve δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά. Είναι μια ιδέα του δημιουργού που ξεκίνησε να εκδίδεται ήδη απ’ το 2013 μέσα απ’ το comic «Ιδιοτρόπιο» και από τότε συνέχισε τις εμφανίσεις της στα επόμενα τεύχη του «Ιδιοτρόπιου», αλλά και σε αυτοτελή fanzines. Η πιο πρόσφατη κυκλοφορία της, η οποία κλείνει έναν μεγάλο κύκλο (και ίσως ανοίγει έναν επόμενο), ονομάζεται «Σκιτσούχτρα Omnibus» και περιλαμβάνει όλα τα παλιότερα βήματα της Σκιτσούχτρας, εμπλουτισμένα από ολοκαίνουριες σελίδες, που γεμίζουν ένα πολύ προσεγμένο τεύχος με πολλά έγχρωμα στριπάκια. Ο Steve δημιουργώντας την Σκιτσούχτρα, βρήκε έναν πολύ δημιουργικό τρόπο να μιλήσει με χιούμορ και γερές δόσεις αυτοσαρκασμού για την καθημερινότητά του ως δημιουργού comics. Στις σελίδες του comic του πολλοί κομίστες θα εντοπίσουν στιγμές της ζωής τους. Η ίδια η Σκιτσούχτρα είναι ένα όν, το οποίο κατοικεί σε εγκεφάλους σκιτσογράφων και άλλων δημιουργών, η οποία ζει απ’ τη μιζέρια και την απογοήτευση των ξενιστών της. Κάθε δημιουργός την έχει συναντήσει σε στιγμές απογοήτευσης, άγχους και έλλειψης ιδεών. Στα στριπάκια του Steve θα συναντήσουμε όλους τους σατανικούς τρόπους που βρίσκει για να απογοητεύσει τον ξενιστή της, είτε γράφοντας ένα αρνητικό σχόλιο στο Facebook, είτε κλείνοντας το ρεύμα πριν αποθηκεύσει το έργο του στον υπολογιστή, είτε δείχνοντάς του άλλους καταξιωμένους καλλιτέχνες σε μικρότερη ηλικία απ’ αυτόν και γενικά με κάθε πιθανό ή απίθανο τρόπο που μπορούμε να φανταστούμε. Μέσα απ’ τις σελίδες της Σκιτσούχτρας γνωρίζουμε καλύτερα τις πιο δύσκολες στιγμές στην καθημερινή ζωή ενός κομίστα. Γιατί υπάρχουν και τέτοιες. Το επάγγελμα του κομίστα μπορεί να είναι δημιουργικό και ίσως να μοιάζει σε εμάς τους αναγνώστες λίγο με χόμπι, αλλά στην πραγματικότητα για τους ίδιους τους κομίστες δεν σταματάει να είναι η δουλειά τους. Απ’ τα comicsκαι τα σκίτσα τους ζουν, πληρώνουν τους λογαριασμούς, προσπαθούν να κάνουν καριέρα. Και αυτό φυσικά φέρνει και όλα τα αρνητικά που κουβαλάει και κάθε άλλη δουλειά: άγχος, κούραση, πίεση, deadlines, κακοπληρωμένη δουλειά, ανεργία. Και όπως και κάθε άλλη δουλειά, η καθημερινότητα του κομίστα δημιουργεί μερικές φορές πολύ γέλιο. Αυτές τις στιγμές γέλιου αποτυπώνει στα στριπάκια του ο Steve, όλα τα τελευταία χρόνια που δημιουργεί τις ιστορίες της Σκιτσούχτρας, οι οποίες στο Omnibus είναι όλες μαζεμένες και παρατίθενται με χρονολογική σειρά. Έτσι μπορούμε να γνωρίσουμε τις αλλαγές τόσο στην εποχή και τη ζωή των σκισογράφων των τελευταίων ετών, όσο και τις αλλαγές στην επαγγελματική ζωή του ίδιου του Steve, αλλά και την εξέλιξη της καλλιτεχνικής του πένας, η οποία έχει αποδείξει και στο παρελθόν ότι είναι ιδιαίτερα ταλαντούχα. Ο Steve μέσα απ’ τα στριπάκια του μας δείχνει ότι τη Σκιτσούχτρα τη σχεδίαζε για να εκφράσει τα παράπονά του απ’ τα υπόλοιπα comics και σκίτσα του. Όμως σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για ένα διάλειμμα με προχειροφτιαγμένα στριπάκια. Αντίθετα, ο Steve βρίσκει πολλούς διαφορετικούς δημιουργικούς τρόπους να αφηγηθεί αστείες ιστορίες απ’ την καθημερινότητά του, οι οποίες ήδη απ’ τις πρώτες σελίδες του comic μπορούν να κερδίσουν τον αναγνώστη. Πηγή
  16. Πρωτόλειο του νεαρού δημιουργού Καρλ Χρις, που μας μεταφέρει στο γιορτινό κλίμα των Χριστουγέννων του 2016. Κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2016 στην έκθεση ΑΣΤΕΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ Περιέχει τέσσερις ιστορίες. Στις τρεις πρωταγωνιστεί η κοτοπαρέα του Κύρου Τσήκεν, ενώ το καρέ συμπληρώνεται με μια ιστορία με τον Μπόμπο και τον Μπίμπο. Το άλμπουμ έχει μεγάλο μέγεθος και η εκτύπωση είναι ποιοτική.
  17. Η ιστορία δύο ανήλικων αγοριών ,σε μία εναλλακτική ευρώπη του1923 ύστερα από 85 χρόνια πόλεμου.Ο σκληρός ΝΤΑΝΙΛ ΒΑΣΙΛΙΕΒΙΤΣ ΤΟΛΣΤΟΊ΄ και ο ΦΕΝΤΟΡ ΤΣΑΠΑΓΙΕΒ ζουν στό Ρωσικο ορθόδοξο οικοτροφείο του Αγίου Παύλου σε μία τετριμμένη καθημερινότητα.Ωσπου σαν αχτίδα φωτός έρχεται να διδάξει προσωρινά-για εναν μήνα-ανθρωπολογία και επιστήμες,Οκαθολικός καρδινάλιος Μπαρτολομέο,που είναι πρώην εγκληματιας πολέμου,και γλύτωσε την κρεμάλα κάνοντας συμφωνίεςμε τις νέες κυβερνήσεις, γνωστός και σαν Μαέστρος.Ο Μαέστρος δεν είναι ενας κοινότυπος ιερέας,κατανοεί τα παιδιά και ξέρει να ΄’’μιλάει’’ μαζί τους,κόντρα με τους άλλους στενόμυαλους ιερείς-καθηγητές. Αυτά συμβαίνουν στα δύο πρώτα κεφάλαια του τόμου με τίτλους στα ιταλικά il maestro και fiore nero(μαύρο λουλούδι).Στο τρίτο με τιτλο spago(σπάγγος), που με τη πρώτη ανάγνωση μπορεί να φαίνεται αταίριαστος αλλά στην συνέχεια αντιλαμβανόμαστε οτι δεν υπαρχει πιο κατάληλος,γινεται η ανατροπή.Ολα οσα ξέραμε αλλάζουν.Ηιστορία μόλις αρχίζει... Ο Γιάννης Δαλκίδης καταφέρνει να δημιουργήσει ενα μανγκα που δεν ...ειναι μανγκα, η καλυτερα ένα καθόλα ελληνικό μάνγκα, που ,εχει μεν καταβολές απο τη γνωστή Ιαπωνική φόρμα αλλά με το χαρακτηριστικό στυλ του ταλαντούχου δημιουργού.Κατά την γνώμη μου,πρόκειται για μια πολύ καλή δουλειά,που σε αφήνει με αγωνία ανυπομονωντας γιά το δεύτερο τόμο.Και όπως είπε ο κομίστας ‘’ακομα δεν είδατε τίποτα’’ελπίζω να μην περιμένουμε για πολυ. Το μόνο μείον που με κούρασε όταν το διάβαζα ήταν στο lettering,σε μερικα μπαλονάκια τα γράμματα ήταν πολύ μικρά και αχνά τυπωμένα,αλλα και πάλι ισως φταιώ εγώ ουκ γήρας έρχεται μόνο.Οσοι διστάζατε να πάρετε το RustBone μη το σκέφτεστε ,αγοράστε το,αξίζει τα 10 ευρώ του. Υ.Γ. Αλλη μια κριτική ματιά απο τον geokon712 μπορείτε να βρείτε εδω Μερικες σελίδες Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον nikos99.
  18. Το πέμπτο λεύκωμα απο την Ετήσια έκθεση Comix της Φοιτητικής Εβδομάδας του Α.Π.Θ. (Απρίλιος 2005).. To λεύκωμα που ονομάζεται ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ είναι το κλασικό ετήσιο που βγαίνει για κάθε έκθεση και περιέχει 35 ιστορίες comix ελλήνων δημιουργών, σε 116 σελίδες (μαζί με τα εξώφυλλα).. Σε αυτήν την Φοιτητική Εβδομάδα (2005) βγήκε ακόμα ένα λεύκωμα με Έλληνες και Ιταλούς δημιουργούς, με τίτλο Παιχνίδι Μελάνης - Gioco Di China. Ομαδοποίηση Λευκωμάτων Εκθέσεων Κόμικς Φοιτητικής Εβδομάδας Α.Π.Θ.
  19. Ψυχαλάστρας – Ένα noir fanzine με ψυχαναλυτικό θέμα Ο Ψυχαλάστρας είναι το πιο πρόσφατο fanzine του Πανάγου (κατά κόσμον Παναγιώτη Γερακάκη), τον οποίο τον γνωρίσαμε με τον περσινό fanzine του «Άσχημη Νύχτα», αλλά και μέσα απ’ τις σελίδες του Μπλε Κομήτη #4, όπου σκίτσαρε την ιστορία «Παρίσι χειμώνας 1788». Ο Πανάγος με τον Ψυχαλάστρα επιμένει στη μορφή της αυτοέκδοσης, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει ανέβει ως είδος και στην ελληνική comic σκηνή. Πολλοί καλλιτέχνες επιλέγουν να πουν τις ιστορίες τους σε fanzines και σε αυτοεκδιδόμενα comics, αναλαμβάνοντας το κόστος της παραγωγής και τη δυσκολία της διακίνησης. Βέβαια εξασφαλίζουν με αυτό τον τρόπο την απόλυτη καλλιτεχνική ελευθερία, αφού δεν σχεδιάζουν με τα κριτήρια κάποιου εκδότη για το έργο τους, αλλά μόνο με βάση τη δικιά τους δημιουργικότητα. Έτσι λοιπόν ο Πανάγος είναι κι αυτός ένας από τους πολλούς σκιτσογράφους που επιλέγουν να εκδώσουν οι ίδιοι τα comics τους και να έρθουν πιο άμεσα σε επικοινωνία με το κοινό τους. Μάλιστα δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι παράλληλα με την αύξηση των αυτοεκδόσεων έχει βελτιωθεί αισθητά και η συνολική εικόνα των περισσότερων από τα αυτοεκδιδόμενα comics, τα οποία συχνά ξεχωρίζουν και στο κοινό, αλλά και στα βραβεία comics. Στο νέο του comic ο Πανάγος διηγείται μια ενδιαφέρουσα noir ιστορία. Ο εγκληματίας είναι ένας ψυχολόγος serial – killer, ο οποίος αντί να βοηθάει τους ασθενείς του, τους οδηγεί στην αυτοκτονία. Αντί για διαγνώσεις, εκδίδει κατηγορίες, οι οποίες μέσα απ’ τον έλεγχο που έχει ο Ψυχαλάστρας -ως ειδικός- τρελαίνουν τους πελάτες του, που τελικά οδηγούνται στην αυτοκτονία. Η αστυνομία γνωρίζει την τακτική του από τα σημειώματα αυτοκτονίας που αφήνουν τα θύματά του, όμως δεν μπορεί να τον εντοπίσει, επειδή συνεχώς αλλάζει τον τόπο του γραφείου του. Τελικά ο ντετέκτιβ που αναλαμβάνει την υπόθεση θα βρει μια λύση, αφού αποτύχει οι παρακολούθηση όλων των εναλλακτικών μεθόδων θεραπείας στις οποίες πίστευε ότι θα τον εντόπιζε. Ο Πανάγος στο comic του φτάνει στα ακραία όριά τους την επιστήμη της ψυχανάλυσης, αλλά και κάποια πολιτικά σχόλια, προκειμένου να τα χρησιμοποιήσει ως πρώτη ύλη της comic ιστορίας του. Με αυτόν τον τρόπο για παράδειγμα η φροϊδική θεωρία μπορεί να τρελάνει έναν ψυχαναλυόμενο, ο οποίος θα νιώσει ντροπή για το οιδιπόδειο σύμπλεγμά του και θα οδηγηθεί στην αυτοκτονία, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με άλλες αντίστοιχες θεωρίες. Έτσι ο Πανάγος φτιάχνει μια ενδιαφέρουσα παρωδία ενός ψυχαναλυτή serial – killer με αυτή την πρωτότυπη σκέψη. Όμως κάπου στο τέλος της ιστορίας φαίνεται αυτό το τράβηγμα απ’ τα μαλλιά της πραγματικότητας να λειτουργεί αρνητικά στην ιστορία και αξίζει να ειπωθούν δύο λόγια γι’ αυτό (ακολουθούν spoilers!). Η λύση του ντετέκτιβ για να συλλάβει τον Ψυχαλάστρα είναι να βρει κάποιον να στείλει για δόλωμα. Όμως επειδή όσους αστυνομικούς έχει στείλει μέχρι στιγμής τους κυρίευσε η τρέλα του Ψυχαλάστρα και ή αυτοκτόνησαν ή πήγαν σε ψυχιατρείο, ο ντετέκτιβ έπρεπε να βρει κάποιον που να μην επηρεάζεται από την κριτική των άλλων. Κι εδώ είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του comic, αφού ο Πανάγος επιλέγει να ενσαρκώσει αυτόν τον απόλυτο «σταρχιδιστή» ασθενή στον «απόλυτο δημόσιο υπάλληλο». Έτσι στο comic βλέπουμε η αντίφαση ότι ενώ υπάρχει μια αναμφισβήτητα πολιτικά ορθή κριτική για το πελατειακό κράτος του ΠΑΣΟΚ, αυτή τελικά καταλήγει να αναπαράγει το φαινομενικά αντίστροφό της, όπου στην πραγματικότητα είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, δηλαδή την νεοφιλελεύθερη αντίληψη που προσπαθεί να μας πείσει ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι όλοι τεμπέληδες και ανίκανοι και πρέπει τελικά να απολυθούν. Ας μην ξεχνάμε, δε, ότι στα χρόνια των μνημονίων έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές φορές αντίστοιχα ρητορικά τεχνάσματα, αυθαίρετα πολιτικά συμπεράσματα και καρικατούρες της πραγματικότητας, προκειμένου να κατηγορήσουν ολόκληρους λαούς ως «τεμπέληδες» και «P.I.G.S.», ενώ τελικά ο κερδισμένος από όλα αυτά είναι το κεφάλαιο και τα αφεντικά, που έχουν κατακρεουργήσει τους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Έτσι λοιπόν η λύση του comic ίσως αξίζει έναν πολιτικό προβληματισμό και στο αναγνωστικό κοινό, αλλά και στον ίδιο τον καλλιτέχνη, για τις επεκτάσεις αυτού του πολιτικού σχολίου που κάνει μέσα απ’ τις σελίδες του comic του. Πάντως αξίζει να ξαναπούμε ότι διατηρεί το ενδιαφέρον της η αρχική ιδέα του Πανάγου, ενώ και το ασπρόμαυρο καρτουνίστικο σχέδιο με τους μωβ χρωματισμούς (σε σκοτεινό νουαρικό φόντο) είναι ιδιαίτερα προσεγμένο και ίσως μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια πολυτέλεια για ένα fanzine. Πηγή
  20. Η δεύτερη προσπάθεια της Δήμητρα Νικολαΐδη, μετά το εξαιρετικό Guess! εμφανίστηκε στο Comicdom του 2018. Το συγκεκριμένο κόμικ κινείται σε διαφορετικό σεναριακό ύφος, αφού τα φαντασιακά στοιχεία υποχωρούν, χωρίς όμως να εκλείψουν και δίνουν τη θέση τους σε μια εκ πρώτης όψεως ρεαλιστική αφήγηση. Ηρωίδα της ιστορίας είναι η Αθηνά, χορεύτρια, η οποία δεν ικανοποιείται πλέον από την τέχνη της και επιστρέφει στο χωριό της γιαγιάς της προσπαθώντας να βρει τον εαυτό της σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Καταλαβαίνετε ότι δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδιαβάσει σε σεναριακό επίπεδο, αλλά το σχέδιο της Νικολαϊδη, καθώς και τα χρώματα είναι πραγματικά υπέροχα. Θεωρώ ότι αξίζει την προσοχή σας, αν και δεν με ενθουσίασε τόσο όσο η προηγούμενη δουλειά της - απουσίαζε εξάλλου και το στοιχείο της έκπληξης. Πιστεύω πάντως, ότι η προσπάθεια διαφοροποίησης από το ντεμπούτο της είναι αξιοσημείωτη και δείχνει ότι η καλλιτέχνις επιθυμεί να εξελιχθεί. Παραθέτω ένα δείγμα από το κόμικ Μια σύντομη αναφορά στο κόμικ, μπορείτε να βρείτε σε αυτό το άρθρο. Κατά τη γνώμη μου, η Νικολαΐδη είναι μια δημιουργός, την οποία αξίζει να παρακολουθούμε
  21. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 είχε δημιουργηθεί στην Αθήνα το Ultra Splatter Club, με μέλη φαν ταινιών τρόμου, υπερφυσικού, φανταστικού αλλά και των ανάλογων βιβλίων φυσικά. Κάποια στιγμή τα μέλη αποφάσισαν να εκδώσουν και ένα ανάλογο φανζίν, και εγένετο Splatterzine. Με αφιερώματα σε ταινίες και δημιουργούς τρόμου αλλά και σε κάποιους serial killers, κριτικές, συνεντεύξεις κλπ. Απ' όσο γνωρίζω κυκλοφόρησαν 4 τεύχη συνολικά και σταμάτησαν εκεί, πιθανόν λόγω και του ντόρου με την υπόθεση των σατανιστών της Παλλήνης (το αναφέρει το 4ο τεύχος). Το περιοδικό είχε μια υποτυπώδη σχέση με τα κόμικς, αρχικά λόγω δύο στριπ του Φρίξου Κοκκώνη που υπήρχαν στο 1ο τεύχος (μπορείτε να τα δείτε εδώ), ενώ και το εξώφυλλο του 3ου τεύχους προέρχεται από το σκίτσο Lilith του κομίστα Russ Heath...
  22. Τιμή: 5€ Έχετε ακούσει για τον θρύλο του Κόναν του Βάρβαρου...? Φυσικά...! Έχετε ακούσει για τον θρύλο του Πόναν του Μάρμαρου...? Όχι...? Αυτόν ακριβώς τον θρύλο έρχεται να μας διδάξει ο καθ ύλην αρμόδιος σε τέτοια θέματα, Γιάννης Ρουμπούλιας...! Ο σπουδαίος δημιουργός έφτιαξε μία ιστορία με την μορφή αυτοέκδοσης και την κυκλοφόρησε στο ComicDom 2017...! Πρόκειται για μία ασπρόμαυρη παρωδία του Κόναν...! Όπως μου εκμυστηρεύτηκε ο ίδιος ο δημιουργός, η ιδέα του Πόναν υπήρχε στο μυαλό του από το Λύκειο και τώρα που ωρίμασαν οι καιροί, βγήκε στην επιφάνεια...! Η έκδοση θυμίζει fanzine, αλλά γενικά είναι αρκετά προσεγμένη...! Έχει καλής ποιότητας σελίδες και η βιβλιοδεσία έχει γίνει με συνδετήρες...! Στο εσωτερικό του οπισθόφυλλου υπάρχει ένα ολοσέλιδο σκίτσο του Πόναν, από τον Μάνο Λαγουβάρδο...! Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρουμπούλια
  23. The_Sandman

    GOOD SHIT

    Μια συλλογή με 7 παλιότερες δουλειές της Ευγενίας από το 2012 μέχρι το 2015, δεύτερη κυκλοφορία για το Comicdom Con 2016. Σε αυτό το τευχάκι μπορείς να διακρίνεις δύο πράγματα: την εξέλιξη και το ταλέντο της! Οι ιστορίες είναι κάπως άνισες, αυτό όμως είναι φυσικό αν σκεφτείς ότι έχουν δημιουργηθεί σε διάστημα 3 χρόνων. Αν και την βασική ιστορία την έχω ήδη, το τευχάκι το αγόρασα χωρίς δεύτερη σκέψη!
  24. Η νέα δουλειά της Ευγενίας είναι... του κ*λου Όχι, όχι! Δεν καταλάβατε καλά... Στη νέα δουλειά της Ευγενίας βασικός πρωταγωνιστής είναι ένας κ*λος. Συγκεκριμένα ο κ*λος του Τζακ, που αποφάσισε να γίνει γνωστός δείχνοντάς τον! Ένα αρκετά ευχάριστο τευχάκι με πολύ καλή ροή και όμορφο σχέδιο, που με έκανε να χαμογελάσω αρκετές φορές! Στα συν και το εντελώς γραφίστικο εξώφυλλο!
  25. GeoTrou

    SKETCHOPHRENIC

    Με την βάρβαρη δολοφονία τριών νεαρών γυναικών σε μια βίλα, αρχίζει το αιματηρό γαϊτανάκι ενός serial killer που αφήνει σκίτσα και αλχημιστικά σύμβολα στους τόπους του εγκλήματος. Αρχίζει; Όχι ακριβώς... Μετά το εξαιρετικό Freakshow, η φαντασία του Μέλανδρου Γκανά ξανασυναντάει το πενάκι του Malk, για ένα κόμικ-tribute στη χρυσή εποχή του ιταλικού τρόμου, το αιματηρό giallo. Ως έκδοση ξεχώρισε ανάμεσα στις αυτοεκδόσεις του Comicdom Con 2018, καθότι έχει στιβαρή ράχη που επιτρέπει μεγάλο άνοιγμα, ωραίο χαρτί και ένα δισέλιδο με εξτραδάκια στο τέλος. Σχεδιαστικά, δεν έχω να πω πολλά. Ο Malk είναι στο στοιχείο του, δίνει τον καλύτερό του εαυτό, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για την αντίθετη άποψη. Από την άλλη, το σενάριο δεν με ικανοποίησε. Γενικά ο τρόμος δεν είναι του στυλ μου, πόσο μάλλον το σχεδόν exploitation είδος του slasher. Πέραν αυτού, όμως, θεωρώ ότι η γραμμικότητα της ιστορίας και η σχεδόν αναμενόμενη ροπή που πήρε, αφαίρεσαν ένα σημαντικό κομμάτι της δυναμικής. Παρόλα αυτά, είμαι βέβαιος ότι εκεί έξω υπάρχουν αρκετά άτομα που θα το απολάμβαναν. Και είμαι ακόμα πιο βέβαιος ότι ο Dario Argento και ο Lucio Fulci, στους οποίους αφιερώνουν οι δύο δημιουργοί το κόμικ, θα ήταν υπερήφανοι.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.