Jump to content
Ενημέρωση: για όλο τον Αύγουστο, η Λέσχη Φίλων Κόμικς θα λειτουργεί τα ΣαββατοΚύριακα, ΜΟΝΟ Σάββατο πρωί. Καλό καλοκαίρι! ×

Search the Community

Showing results for tags 'αρκάς'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Valt's blog
  • Dr Paingiver's blog
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek
  • Σκόρπιες Σκέψεις

Calendars

  • Εκδηλώσεις

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Categories

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Member Title


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

  1. Τιμή καταλόγου: 5 ευρώ Το νέο πόνημα του Αρκά που είναι παραγωγικότατος είναι η συνέχεια των περιπετειών του Ναπολέοντα και της Ασημίνας (το πρώτο άλμπουμάκι τους εδώ) . Ένα ζευγάρι τρίτης ηλικίας που τρέφει μίσος ο ένας για τον άλλο και οι βιτριολικές ατάκες δίνουν ρεσιτάλ. Σίγουρα καλύτερο από αλλες πρόσφατες δουλειές του δημιουργού.
  2. Τιμή καταλόγου: 5 ευρώ Τελειωμό δεν έχει η παραγωγή του Αρκά την τελευταία πενταετία. Κατά τα φαινόμενα, τώρα εγκαινιάζει μια νέα σειρά με ήρωες τους ηλικιωμένους Ναπολέοντα και Ασημίνα, οι οποίοι, αν και παντρεμένοι εδώ και 65 (!) χρόνια - ή ίσως εξαιτίας αυτού - μισούν σχεδόν θανάσιμα ο ένας τον άλλο. Είναι προφανές, ότι το έδαφος αποδεικνύεται πρόσφορο για τον Αρκά, ο οποίος έχει διαπρέψει σε παρόμοιες καταστάσεις με εντελώς αταίριαστα δίδυμα. Με μεγάλη ικανοποίηση, λοιπόν, διάβασα το συγκεκριμένο αλμπουμάκι, το οποίο διαφοροπείται από τα περισσότερα πρόσφατα έργα του με αμιγώς πολιτικό περιεχόμενο και πειστρέφει στα παλιά, γνώριμα μονοπάτια (ή στην "πεπατημένη", όπως ίσως έλεγε κάποιος που έχει απολαύσει τα τελευταία του άλμπουμ). Σίγουρα δεν είναι από τις καλύτερες στιγμές του, αλλά υπάρχουν πολύ πετυχημένα σκίτσα και φονικές ατάκες. Είμαι σχεδόν σίγουρος, ότι θα δούμε και συνέχεια (της συγκεκριμένης σειράς, εννοώ, γιατί γενικότερα από τον Αρκά, θα δούμε σίγουρα κι άλλο αλμπουμάκι προσεχώς ) Ακολουθούν δύο ενδεικτικές γελοιογραφίες που τις βρήκα στο Ίντερνετ:
  3. Πρόκειται γι'άλλο ένα άλμπουμ τσέπης του,κατά τα άλλα,μέγιστου Έλληνα καλλιτέχνη,το οποίο ανήκει στην διαβόητη και πασίγνωστη "Μικρή Σειρά"...! Το συγκεκριμένο κόμικ το είχα αγοράσει από τα Public στην Καλαμάτα κατά τις καλοκαιρινές μου διακοπές...!Μετά την ανάγνωσή του μπορώ να πω ότι με απογοήτευσε περισσότερο από κάθε άλλο της σειράς αυτής...! Τα στριπάκια δεν είχαν την σπιρτάδα και την ευφυΐα που χαρακτηρίζει τον Αρκά...!Τα αστεία στην πλειοψηφία τους ήταν κρύα και μερικά ξαναειπωμένα...!Αυτά με τα οποία χαμογέλασα μπορούσα να τα μετρήσω με τα δάχτυλα του ενός χεριού...! Το σχέδιο ήταν χαρακτηριστικό του καλλιτέχνη...! Αφιέρωμα στον Αρκά
  4. Πιστός στο εποχιακό ραντεβού του με τους αναγνώστες του, ο βετεράνος κομίστας Αρκάς, κυκλοφορεί, μέσω της εφημερίδας “ΤΟ ΒΗΜΑ” της Κυριακής, ακόμα ένα από τα γνωστά σημειωματάριά του, αυτή την φορά για το καλοκαίρι. Το συγκεκριμένο σημειωματάριο, κυκλοφόρησε (εκτάκτως, λόγω της γιορτής του Αγίου Πνεύματος) το Σάββατο 11/06/2022 κι έχει ακριβώς τον ίδιο σκελετό και δομή με τα υπόλοιπα σημειωματάρια που έχουν κυκλοφορήσει κατά καιρούς. Οι χαρακτήρες-δημιουργήματα του μεγάλου καλλιτέχνη, που επιστρατεύτηκαν εδώ προέρχονται από τις σειρές: ● “Θανασάκης” ("Η Ρόζα") ● “Ο Φεβρουάριος και οι έντεκα μήνες” ● “Επικίνδυνα νερά” ● “Ζευγάρια” ● “Περιμένοντας τη βροχή” Και υπόσχονται να μας κάνουν να γελάσουμε (ή τουλάχιστον να μειδιάσουμε) μέσα από 80 σκίτσα. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, το γέλιο αποτελεί πηγή ζωής! Αφιέρωμα στον Αρκά
  5. Ιδιαίτερα παραγωγικός τον τελευταίο καιρό ο Αρκάς, αφού έχουμε τρίτο αλμπουμάκι του σε ισάριθμους μήνες (μετά τη Διαχρονική Λουκρητία και τα Τεστ). Ξέρετε τι περίπου θα διαβάσετε, εξάλλου αρκετά έχουν ήδη "διαρρεύσει" στο Ίντερνετ. Ξεκαρδιστικά κάποια σκίτσα, αδιάφορα κάποια άλλα, τουλάχιστον ένα αστείο έχει ξαναχρησιμοποιηθεί αλλού από τον Αρκά, αλλά σε γενικές γραμμές πιστεύω ότι το αποτέλεσμα δεν θα σας απογοητεύσει. Να και ένα από τα πιο πετυχημένα, κατά τη γνώμη μου:
  6. Το σημειωματάριο του Καλοκαιριού! Με 80 ξεκαρδιστικά σκίτσα! Ένα συλλεκτικό σημειωματάριο με τις πιο εμβληματικές δημιουργίες του κορυφαίου Έλληνα κομίστα: Επικίνδυνα νερά, Ζευγάρια, Περιμένοντας τη βροχή, Μήνες, Θανασάκης! Αυθόρμητο χιούμορ και απολαυστικές ατάκες σε ένα σπιράλ σημειωματάριο, 160 σελίδων που περιλαμβάνει: ετήσιο ημερολόγιο, παγκόσμιες ημέρες, εορτολόγιο, χρήσιμα τηλέφωνα. Το αυθεντικό χιούμορ είναι πιο σπάνιο από όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Το δημιουργικό χιούμορ, εκείνο δηλαδή που λαμβάνει και καλλιτεχνική μορφή, αναγνωρίσιμη και δημοφιλή, είναι ακόμη σπανιότερο. Αυτό ακριβώς το πολυδιάστατο πράγμα ενσαρκώνει ο Αρκάς τα τελευταία σαράντα χρόνια. Γέλιο και προβληματισμός γεννιούνται αδιαχώριστα και εκρηκτικά μέσα από το χιούμορ του Αρκά, αυτό το πολύτροπο, ανελέητο, δηκτικό και πνευματώδες χιούμορ. Κανένας άλλος δεν μας επιτρέπει, όπως ο Αρκάς, να ξεκαρδιστούμε τόσο απελευθερωτικά με τα ανθρώπινα, από την ανοησία και την αυταρέσκεια μέχρι την απελπισία και τον θάνατο. Το χιούμορ του Αρκά μπορεί να εκκινεί από το καθημερινό, το τετριμμένο και μπορεί να αγγίξει το υπαρξιακό, το μεταφυσικό. Ο Αρκάς είναι, αναμφίβολα, μια μοναδική περίπτωση για τα ελληνικά δεδομένα. Η διάρκειά του και η εμπιστοσύνη που επιδεικνύουν προς το (αφανές) πρόσωπό του διαφορετικές γενιές επιβεβαιώνει του λόγου το ασφαλές. Ας θυμηθούμε, τέλος, τι έχει πει η ποιήτρια Κική Δημουλά για τον Αρκά, ότι «μας βοηθάει να ανοίγουμε και να κλείνουμε το πικρό τετράδιο της μέρας με την άλλη όψη του δραματικού: το υπέροχα κωμικό». ΠΗΓΗ
  7. Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα της εποχής είναι ο Αρκάς. Τον τελευταίο καιρό άπειρος τόνος διαδικτυακής μελάνης έχει χυθεί ασκώντας κριτική, αποθεώνοντας ή και καταρρίπτοντας το μύθο του μέχρι πρότινος αγαπητού από όλους μας ευθυμογράφου. Το κείμενο αυτό δεν γράφεται με σκοπό να παραθέσει απόψεις σχετικά με τις πολιτικές πεποιθήσεις του Άρη Καστρινού-όνομα το οποίο του αποδίδεται καθώς τα αρχικά του συμπληρώνουν το ίσως αρκτικόλεξο όνομα του. Το κείμενο αυτό επίσης δεν έχει σκοπό να διαδώσει τις ομολογουμένως σπαρταριστές θεωρίες συνωμοσίας που συνδέονται με τη καλλιτεχνική φύση του πνευματικού πατέρα του «Ζωή Μετά». Δεν έχουμε σκοπό να αναφέρουμε πως ακούγεται πως ο Αρκάς έχει «πουλήσει» τον χαρακτήρα του σε κάποιον και κάνει διακοπές σε εξωτικά νησιά. Η αλήθεια είναι πως όσοι λένε πως ο Αρκάς έχει χάσει το παλιό, καλό και φλεγματικό του χιούμορ έχουν δίκιο. Είναι άσχημο να βλέπεις μπροστά στα μάτια σου να καταρρέει καλλιτεχνικά ο άνθρωπος που σε έκανε σαν πιτσιρικά να γελάς, να προβληματίζεσαι, να ψυχαγωγείσαι και γιατί όχι, ακόμα και να συγκινείσαι όσο παράλληλα χτίζεις χαρακτήρα. Ξέρουμε όλοι πως δεν μας είναι εύκολο να βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας τη «πτώση» των μύθων που μας μεγάλωσαν. Ίσως γιατί νιώθουμε πως μαζί τους παίρνουν και ένα κομμάτι μας, κάτι δικό μας το οποίο τους εμπιστευτήκαμε. Όπως και να έχει, ο μύθος του Αρκά συντηρείται και θα μας απασχολεί για όσο καιρό αποφασίζει εκείνος- όποιος είναι αυτός- να σκιτσογραφεί. Ο λόγος που τον κάνει τόσο ξεχωριστό όλα αυτά τα χρόνια είναι πως δεν έχουμε δει ποτέ την πραγματική του εικόνα. Ποτέ; Κι όμως αυτό δεν ισχύει μιας και το 1982, οι αναγνώστες του «Βαβέλ» μετά από έντονες πιέσεις, αποζημιώθηκαν. Έτσι, οι άνθρωποι του περιοδικού ζήτησαν από τον διάσημο σκιτσογράφο να σχεδιάσει τον εαυτό του. Το σχόλιο του περιοδικού ήταν το εξής « Πολλοί αναγνώστες μας ζήτησαν επίμονα μια παρουσίαση του Αρκά, πιστεύοντας πως μετά από έναν χρόνο και ένα μήνα ζωής στις σελίδες της Βαβέλ είναι καιρός να γίνουν οι συστάσεις. Εμείς πιστεύουμε πως το αίτημα είναι λογικό και δίκαιο. Όμως ο Αρκάς είναι τύπος εξαιρετικά συνεσταλμένος γα να δεχτεί οποιαδήποτε προβολή του. Χρειάστηκε ιδιαίτερη επιμονή για να υπερνικήσουμε αυτή την έμφυτη σεμνότητα και ιδού το αποτέλεσμα.» Ο ίδιος αποτύπωσε τον εαυτό του ως έναν ψηλό γεροδεμένο, γενειοφόρο άνδρα. Να είναι άραγε έτσι; Πάντως έχει πολύ ενδιαφέρον αν σκεφτείς πως ενώ σχολιάζεις, γελάς, ξεκαρδίζεσαι, κατηγορείς τον Αρκά, μπορεί το μεσημέρι να του παραχώρησες τη σειρά σου στο σούπερ μάρκετ χωρίς να έχεις ιδέα…. ΠΗΓΗ
  8. Το καλοκαίρι μάς αποχαιρέτησε, μπήκε ο Οκτώβριος, τα δέντρα άρχισαν να ρίχνουν τα φύλλα τους, άρχισε μία ελαφριά ψύχρα κι ο Αρκάς είναι εδώ για να μας υπενθυμίσει ο ότι το φθινόπωρο είναι προ των πυλών. Ο βετεράνος δημιουργός, μέσω της εφημερίδας "Το Βήμα της Κυριακής", που κυκλοφόρησε στις 03/10/2021, μας χάρισε ένα ακόμα από τα σημειωματάρια - ημερολόγιά του, που αντλούν την θεματολογία τους από τους κλασικούς (αλλά και νεότερους) χαρακτήρες των σειρών του. Όπως γνωρίζουμε και από τις προηγούμενες αντίστοιχες δουλειές του για την Άνοιξη, το Καλοκαίρι και (μετέπειτα) τον Χειμώνα, έτσι και το συγκεκριμένο σπιράλ τομάκι δεν έρχεται να μας εκπλήξει με την πρωτοτυπία στην μορφή του, καθώς ο αναγνώστης που έχει προμηθευτεί τουλάχιστον ένα από αυτά τα σημειωματάρια, ξέρει τι θα συναντήσει, ξεφυλλίζοντας κι αυτό. Αν εσείς, πάντως, δεν γνωρίζετε, μπορείτε να αντλήσετε τις πληροφορίες σας από το σημειωματάριο της Άνοιξης. Κι εδώ αναφέρεται ότι την εικονογράφηση την επιμελήθηκε ο ίδιος ο δημιουργός, ενώ ο σχεδιασμός είναι της Κατερίνας Μαρούσιτς. Όσον αφορά τον κύριο λόγο που κάποιος θα θελήσει να προμηθευτεί κι αυτό το σημειωματάριο, εννοείται ότι είναι οι πρωταγωνιστές των κόμικς που όλοι αγαπήσαμε κι αυτοί είναι οι εξής: "Θανασάκης" "Μήνες" "Ισοβίτης" "Προφήτης" "Ναπολέων και Ασημίνα" "Καστράτο" Προσωπικά πιστεύω ότι είναι ένα καλαίσθητο σημειωματάριο, που δεν θα έπρεπε να λείπει από το γραφείο κανενός φίλου του Αρκά. Τώρα, αν χρειάζεται να αποκτηθούν και τα τέσσερα τομάκια, αυτό είναι κάτι που σηκώνει πολλή συζήτηση. Αφιέρωμα στον Αρκά
  9. Ήρθαν τα χιόνια σε όλη την Ελλάδα, η θερμοκρασία έπεσε κάτω από το μηδέν, τα αυτοκίνητα εγκλωβίστηκαν στην Αττική Οδό για δύο ημέρες κι ακόμα υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι δεν πιστεύουν ότι ήρθε η πιο κρύα εποχή του χρόνου. Γι' αυτούς τους άπιστους, λοιπόν, ο Αρκάς ξαναχτυπά και μας παρουσιάζει το "Σημειωματάριο του χειμώνα" για να τους θυμίσει να φορέσουν κάτι χοντρό! Στις 06/02/2022, η εφημερίδα "Το Βήμα της Κυριακής" έδινε σαν ένθετο το συγκεκριμένο σπιράλ τομάκι, το οποίο ακολουθεί ακριβώς τα ίδια μοτίβα με τις προηγούμενες αντίστοιχες δουλειές του βετεράνου δημιουργού, που κυκλοφόρησαν για τις υπόλοιπες εποχές, την Άνοιξη, το Καλοκαίρι και το Φθινόπωρο. Στο θέμα της δομής του σημειωματάριου, αυτοί που έχουν ήδη στην κατοχή τους κάποιο από τα προηγούμενα, δεν θα εντοπίσουν διαφορές. Επομένως, το ζητούμενο είναι ποιοι χαρακτήρες από τα κόμικς του θα πλαισιώνουν την συγκεκριμένη δουλειά, τον σχεδιασμό της οποίας (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) να τον έχει επιμεληθεί η Κατερίνα Μαρούσιτς. Οι πρωταγωνιστές των 80 σκίτσων, που παρατίθενται εδώ, λοιπόν, είναι οι εξής: "Ξυπνάς μέσα μου το ζώο" "Θανασάκης" "Χαμηλές πτήσεις" "Καστράτο" "Ισοβίτης" "Προφήτης" "Ζαχαρίας" "Φεβρουάριος" "Ναπολέων και Ασημίνα" Νομίζω ότι δεν έχουμε κάτι άλλο να πούμε, οπότε το μόνο που σας εύχομαι είναι... καλή ανάγνωση. Η διαφήμιση του σημειωματάριου από την εφημερίδα Αφιέρωμα στον Αρκά
  10. Την τελευταία ημέρα του 2021, η εφημερίδα "Βήμα", μαζί με την επανακυκλοφορία του ημερολογίου τοίχου του Αρκά, που είχε κυκλοφορήσει τα Χριστούγεννα, χαρίζει στους αναγνώστες κι ένα μικρό βιβλίο με τίτλο "Η Κυριακή και οι εργάσιμες". Αφήνουμε για λίγο ήσυχο τον Θανασάκη να φάει τις πατάτες του κι ασχολούμαστε, λοιπόν, με τις ημέρες της εβδομάδας, οι οποίες λειτουργούν σαν κανονικοί άνθρωποι και μάλιστα με αναπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ. Σε αυτές ξεχωρίζει, βέβαια, η Κυριακή, η οποία είναι πιο ανέμελη και ράθυμη από τις υπόλοιπες ημέρες κι αυτό στέκεται αφορμή να ξεσπάσουν διάφορα ειρωνικά πειράγματα, πάντα με το βιτριολικό χιούμορ του βετεράνου κομίστα. Η έκδοση έρχεται σε μικρές διαστάσεις, έχει τίμιο πάχος στο εξώφυλλο, ενώ το χαρτί στο εσωτερικό είναι γυαλιστερό. Η κόλληση φαίνεται ανθεκτική. Γενικά θα την χαρακτήριζα μία απλή δουλειά, που όμως δεν θα απογοητεύσει εκείνους που δεν ζητούν μεγάλη πολυτέλεια από τις εκδόσεις περιπτέρου. Αφιέρωμα στον Αρκά
  11. Εκτάκτως την Παρασκευή με ΤΟ ΒΗΜΑ, ο Αρκάς σας εύχεται...Ευτυχιθμένο το 2022! Eνα μεγάλο, συλλεκτικό ημερολόγιο τοίχου με τις περιπέτειες του απολαυστικού Θανασάκη! Οι σπαρταριστοί διάλογοι με τη μαμά του και τους φίλους του, αλλά και ο μεγάλος του έρωτας για τη Σίσσυ! Αυθεντικό χιούμορ και απολαυστικές ατάκες από τον φοβερό πιτσιρικά με τη θεληματική φράντζα. Αφεθείτε στην παιδική αθωότητα, που τόσο έχουμε ανάγκη! Το αυθεντικό χιούμορ είναι πιο σπάνιο από όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Το δημιουργικό χιούμορ, εκείνο δηλαδή που λαμβάνει και καλλιτεχνική μορφή, αναγνωρίσιμη και δημοφιλή, είναι ακόμη σπανιότερο. Αυτό ακριβώς το πολυδιάστατο πράγμα ενσαρκώνει ο Αρκάς τα τελευταία σαράντα χρόνια. Ο Θανασάκης ή Σάκης ή «Αθανάθιοθ», όπως λέει ο ίδιος το όνομά του, επειδή δεν μπορεί να πει το σίγμα, ανήκει στις πρόσφατες δημιουργίες του κορυφαίου έλληνα κομίστα. Συνιστά μια δική του σπουδή πάνω στην παιδική αθωότητα, που, μοιραία, όλοι χάνουμε και στην οποία, ευτυχώς, συχνά επανερχόμαστε. Ο Θανασάκης, αυτός ο φοβερός πιτσιρικάς με τη θεληματική φράντζα, ικανός για τον πλέον συντριπτικό κυνισμό αλλά και την πιο γλυκιά τρυφερότητα, είναι η επιτομή εκείνου του μικρού και του τρελού από το οποίο, κατά το κοινώς λεγόμενο, μαθαίνουμε την αλήθεια. Ο Θανασάκης, αφελής και δηκτικός, ένα αυθόρμητο παιδί, αυτό το απίθανο ζιζάνιο, αυτός ο γκρινιάρης αισθηματίας, πρωταγωνιστεί στη νέα προσφορά του «Βήματος». Οι αναγνώστες παρακολουθούν τις περιπέτειές του κατά το 2022, ημερολογιακά, μήνα τον μήνα. Ο Θανασάκης είναι απολαυστικός και έχει μέλλον μπροστά του! ΠΗΓΗ
  12. Από το 2013,μέχρι και εφέτος,η παράδοση συνεχίζεται Το επιτραπέζιο ημερολόγιο του 2018,με τα κόμικς του αξεπέραστου Αρκά για μια ακόμα χρονιά θα μας συντροφευει και θα σκορπά απλόχερα το γέλιο . Φέτος την σκυτάλη την παίρνει η εφημερίδα ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ αφού η συνεργασία του κομίστα τελείωσε με την προηγούμενη (ΕΘΝΟΣ) Το τομάκι κινείται στα ίδια επίπεδα με αυτά των προηγούμενων ετών,είναι σκληρόδετο και βολικό στην χρήση. Οπως κάθε ημερολόγιο που σέβεται τον εαυτό του έχει αλφαβητικό και μηνιαίο εορτολόγιο,ακολουθεί το πλάνο του 2018 και 2019,για να ξεκινήσουν έπειτα οι σελίδες με τις ημέρες κάθε μήνα...!Το ημερολόγιο κλείνει με σελίδες τηλεφωνικού καταλόγου και χώρο για σημειώσεις.. ΟΙ χαρακτήρες που θα μας κάνουν παρέα το2018 μεταξύ άλλων είναι οι : Προφήτης,Χαμηλές Πτήσεις,Ξυπνας μέσα μου το ζωο ,Μαλλι με μαλλί ,Ζωή μετά ,Συνομίλικοι,Ισοβττης ,Καρχαρίας ΚΑΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.
  13. Έχω βρει το παρακάτω στριπ του Αρκά. Γράφει ότι είναι από τις Χαμηλές πτήσεις. Εγώ έχω το επίτομο, που θεωρητικά συγκεντρώνει όλο το δημοσιευθέν υλικό των τευχών και μέσα εκεί δεν υπάρχει σίγουρα. Το ξεφύλλισα 3 φορές. Γνωρίζει κανείς από που είναι;
  14. Τρεις μήνες μετά ,απο το πρώτο σημειωματάριο που εκδόθηκε από την εφημερίδα “ΤΟ ΒΗΜΚΥΡΙΑΚΗΣ” η εφημερίς ετοίμασε ένα άλλο για το καλοκαίρι του 2021, με τίτλο “Το σημειωματάριο του Καλοκαιριού” με την υπογραφή του Αρκά. Το οποίο περιέχει 80 σκίτσα του, προερχόμενα από γνωστούς χαρακτήρες διαφόρων τίτλων, τα σκίτσα δεν είναι καινούργια αλλά έχουν ξαναδημοσιευτεί ,οι ήρωες που θα απολαύσουμε τις ατάκες τους είναι: “ Ο ΘΑΝΑΘΑΚΗΣ ”“ΞΥΠΝΑΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟ ΖΩΟ ” “ΧΑΜΗΛΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ” "EΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΝΕΡΑ''και “ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΒΡΟΧΗ”. Ο σχεδιασμός είναι πανομοιότυπος με το προηγούμενο σημειωματάριο πού είχε βγει την Άνοιξη. Παρουσίαση του είχε κάνει ο @ Indian που λεπτομερώς μας είχε αναλύσει το πως είναι φτιαγμένο. Καλύτερη δεν θα μπορούσα να κάνω και για αυτό σας παραπέμπω https://www.greekcomics.gr/forums/index.php?/topic/44107-αρκασ-το-σημειωματαριο-τησ-ανοιξησ-2021/ Θα διαφωνήσω με τον Γιάννη που το θεωρεί συλλεκτικό ,εγώ θα το θεωρήσω μία απλή ξεπέτα που ο δημιουργός πληρώνεται για δουλειές που έχει κάνει στο παρελθόν. Η δουλειά όλη έχει γίνει από την Κ. Μάρουσιτς. Είναι κρίμα με τόσους καλούς ατακαδόρους σχεδιαστές που υπάρχουν, να μην γίνονται τέτοιες δουλειές και με αυτούς αλλά ο ΑΡΚΑΣ έχει το χρυσό άγγιγμα του Μίδα ,οι εφημερίδες τον εμπιστεύονται. Και η ''ξεπέτα" συνεχίστηκε για τις 2 επόμενες εβδομάδες που η εφημερίδα έδωσε σακίδια πλάτης με σκίτσο του δημιουργού . ΓΙΑ ΤΟ G.C. ΒΑΣΙΛΕΥΣ των ΚΟΜΙΚΣ
  15. Πέρασαν πολλά χρόνια από την στιγμή που έπεσε το πρώτο τομάκι του Αρκά στα χέρια μου και που αυτομάτως απλά τον λάτρεψα, μέχρι την ημέρα που ολοκλήρωσα την συλλογή μου (σχεδόν) με τα άπαντα του με μία συνολική σκούπα σε αλμπουμάκια που είτε μου έλλειπαν επειδή είχα τα σκληρόδετα, είτε τα είχα σε μάλλον κακή κατάσταση πια. Την ίδια μέρα ανακοινώθηκε από τον φίλο Dark Chris στο φόρουμ, μία ειδική έκδοση μέσω της Κυριακάτικης έκδοσης της εφημερίδας Το Έθνος. Χμ... δεν προλάβαμε να σβήσουμε τις τελευταίες εστίες και μία νέα φωτιά άναβε μέσα μας... κι άλλοι Αρκάδες για κυνήγι; Αφού τα έχεις πια σε όλες τις μορφές.Τέλος πάντων αν είσαι καμμένο φανμπόι, δεν θέλει και πολύ σκέψη τί μέλεσθαι να πράξεις. Έτσι λοιπόν, έφτασε και η Κυριακή που θα έβγαινε το πρώτο τομάκι στα περίπτερα και με συνοπτικές διαδικασίες καταβλήθει το αντίτιμο των 4,00€ για το πακέτο (εφημερίδα, CD Μαχαιρίτσας, περιοδικό ΤιΒι και ...) και με μεγάλη χαρά διαπιστώνω ότι η έκδοση είναι πάρα πολύ καλή. Ακολουθούν οι διαφημίσεις από το site της εφημερίδας και φωτογραφία από την εφημερίδα (από τον φίλο ramirez) και την ανακοίνωση της σειράς: http://www.ethnos.gr...&pubid=63714224 Σκληρόδετο με γυαλιστερό εξώφυλλο, σε μεγαλύτερες διαστάσεις από τα κανονικά τομάκια/αλμπουμάκια και όμορφα χρώματα μέσα στις τύπου ιλουστρασιόν σελίδες, με μόνη παρατήρηση τις ίσως πιο λεπτές νομίζω σελίδες που επιτρέπουν λίγο περισσότερο από ότι συνήθως την εμφάνιση του ειδώλου των πίσω σελίδων. Εκδοτική φαίνεται στο εξώφυλλο το "ΕΘΝΟΣ" και εσωτερικά "©2012, Εκδόσεις Έθνος Α.Ε.", παρόλα αυτά μέσα υπάρχει κανονικά σελίδα με όλες τις εκδόσεις του Αρκά που έρχονται από την εκδοτική "ΓΡΑΜΜΑΤΑ" και την κλασσική διαφήμιση του βιβλιοπωλείου Πρωτοπορία. Είναι όπως είπαμε σε μεγάλο μέγεθος 21x28,5 εκ. σκληρόδετο με 70 συνολικά έγχρωμες σελίδες (μαζί με τα εξώφυλλα). Εσωτερικά αναγράφεται ως το ISBN: 978-960-8305-88-5 επίσης στο πρότελευταίο τεύχος (Σόου Μπίζνες) προστέθηκε και ο αριθμός σετ (λογικά το ISSN) 978-960-8305-87-8. Στην τελευταία εσωτερική σελίδα αναγράφεται ότι: Ανάτυπο από ότι είδα σημαίνει πανομοιότυπο με το αρχικό αντίστοιχο τομάκι και όχι έκδοση με επιλογές από το σύνολο των επτά άλμπουμ της σειράς όπως αρχικά λανθασμένα υπέθεσα. Οπότε όπως αντιλαμβάνεστε, τελικώς μιλάμε για ένα ακριβώς ίδιο τομάκι απλά σε άλλο μέγεθος και ποιότητα έκδοσης, ως αρχικά υπολογίζαμε βλέποντας και το άλλο τομάκι των χαμηλών πτήσεων και αυτό είναι μετά από σύγκριση του με το αντίστοιχο τομάκι της εκδοτικής Γράμματα. Η έλλειψη αριθμού στο πλάι ή κάπου εσωτερικά, μάλλον υποδεικνύει ότι η "σειρά" αυτή θα έχει ένα ή παραπάνω τομάκια κράχτες από κάθε σειρά του Αρκά και θα είναι ένα μέσο γνωριμίας με τον δημιουργό και μέρους από το έργο του. Οι πωλήσεις της εφημερίδας ανέβηκαν πολύ από τις 73Κ~76Κ (5η θέση) πριν την προσφορά στις 106Κ (4η θέση) την πρώτη Κυριακή, μετά έπαιζε συνήθως στην δεύτερη με τρίτη θέση με πωλήσεις από 110Κ στην χειρότερη έως 125Κ στην συνηθισμένη, ενώ έφτασε και τις 141Κ για δύο - τρία Κυριακές (σε συνδυασμό με την τότε προσφορά κουπονιού έκπτωσης 10€ από σούπερ μάρκετ). Στην πλειοψηφία των εβδομάδων πάντως είχε κατακτήσει πλέον σταθερά την δεύτερη θέση και με πωλήσεις αρκετά πάνω από τα νούμερα που είχε πριν την προσφορά του Αρκά. Στις 16 Δεκεμβρίου 2012 και στην τότε διαφήμιση για τον επόμενο τόμο, ανακοινώθηκε το τέλος της σειράς με το σχόλιο ότι αυτός ο τόμος (Πειραματόζωα) θα ήταν και ο τελευταίος, μίας πολύ αξιόλογης και όμορφης (και συμφέρουσας) προσφοράς. Θεωρητικά αναμένουμε τις επόμενες εβδομάδες αντίστοιχα τομάκια από: Λοιπόν, με την σειρά που εκδόθηκαν, τα τομάκια της σειράς είναι τα: Χαμηλές Πτήσεις: Μπαμπά Πετάω Η Ζωή μετά: ΑΙωνιότητα είναι θα περάσει Καστράτο: Απρέπειες Χαμηλές Πτήσεις: Σπουργίτι είσαι και φαίνεσαι Κόκκορας: Κορίτσια μας βιάζουνε Η Ζωή μετά: Δουλειά δεν είχε ο Διάβολος Ισοβίτης: Κακές Παρέες Χαμηλές Πτήσεις: Τίμα τον Πατέρα σου Ξυπνάς μέσα μου το Ζώο: Παιχνίδια για Δυο Η Ζωή μετά: Ένα Θάνατο τον Έχουμε Καστράτο: Όσο Πατάει η Γάτα Ξυπνάς μέσα μου το Ζώο: Αταίριαστοι Έρωτες Σόου Μπίζνες Πειραματόζωα: Δεν Βλέπω Βελτίωση Έπειτα βλέπουμε... Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους Kabuki, The_Sandman, Comics Fan, Φλοκ, KILLMATH, comicsking, Indian & quees.
  16. Στις 11/04/2021 η εφημερίδα “Το Βήμα της Κυριακής” κυκλοφορεί ένα σημειωματάριο του Αρκά, το οποίο το ονομάζει “Το σημειωματάριο της Άνοιξης”. Πρόκειται για ένα έντυπο, που θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε συλλεκτικό και το οποίο περιέχει 80 σκίτσα του βετεράνου δημιουργού, προερχόμενα από γνωστούς του τίτλους, όπως: “Η Ρόζα” “Ξυπνάς μέσα μου το ζώο” “Οι μήνες” “Χαμηλές Πτήσεις” “Συνομήλικοι” Εκτός από το σημειωματάριο και τα σκίτσα, ο αναγνώστης θα βρει την κλασική σελίδα στην οποία ο κάτοχος μπορεί να συμπληρώσει τα προσωπικά του στοιχεία, για να ακολουθήσουν οι σελίδες με τα χρήσιμα τηλέφωνα, παγκόσμιες και διεθνείς ημέρες, παγκόσμιες ημέρες του ΟΗΕ, συνοπτικά ημερολόγια του 2021 και του 2021 και τέλος το αλφαβητικό εορτολόγιο και η επίσημες αργίες του 2021. Στην συνέχεια, στον κύριο κορμό του εντύπου, θα βρούμε ένα πρωτότυπο ημερολόγιο, do it yourself, στο οποίο δεν αναγράφεται η ημερομηνία, αλλά την βάζει ο ίδιος ο κάτοχος. Με αυτόν τον τρόπο, το παρόν σημειωματάριο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ημερολόγιο και μετέπειτα. Ορίστε κι ένα δείγμα για να καταλάβετε τι εννοώ. Το όλο πόνημα φαίνεται ότι έχει πολλές ομοιότητες (τουλάχιστον στην κατανομή των σκίτσων στις σελίδες) με την σειρά σημειωματάριων, που κυκλοφορούσε το 2019 σχεδόν κάθε μήνα, αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρωθεί. Φαίνεται ότι οι υπεύθυνοι του “Βήματος”, αποφάσισαν να μην κάνουν το λάθος που έκανε το “Πρώτο Θέμα” κι έτσι το σημειωματάριο είναι one-shot, χωρίς βέβαια να αποκλείεται (αν και δύσκολο κατά την ταπεινή μου γνώμη) να έχει εποχιακή κυκλοφορία. Όσον αφορά την έκδοση, η βασική της πρωτοτυπία έγκειται στο γεγονός ότι το δέσιμο έχει γίνει με λευκό σπιράλ έλασμα, κάτι το οποίο είναι καλό γιατί επιτρέπει το ανεμπόδιστο γύρισμα των σελίδων, αλλά από την άλλη το σημειωματάριο είναι επιρρεπές στο σκίσιμο. Το εξώφυλλο είναι καλαίσθητο και γυαλιστερό, ενώ το εσωτερικό χαρτί είναι παχύ και ματ. Αφιέρωμα στον Αρκά
  17. tik

    Η ΑΠΟΙΚΙΑ

    Τιμή καταλόγου: 7,50€ Χρόνια μετά την Χωματερή του Λέανδρου, μια μυρμηγκοφωλιά επανέρχεται στο προσκήνιο των κόμικς, αυτή τη φορά μέσα στο φρέσκο άλμπουμ του Αρκά (τον Αρκά τον ξέρετε, έτσι;). Πολιτικοποιημένο το άλμπουμ με καλό χιούμορ κατά την άποψή μου. Το πιο θετικό για εμένα είναι ότι ο Αρκάς επιστρέφει στην παλιά καλή συνταγή των στριπ, πιο δυνατά συγκριτικά με την άλλη πρόσφατη σειρά του, το Μαλλί με μαλλί.
  18. Η επίτομη έκδοση της σειράς που ξεκίνησε μόλις πέρσι. Περιέχει έναν μικρό πρόλογο και μερικές σελίδες με γελοιογραφίες που δεν υπάρχουν στα αλμπουμάκια, αν και πρέπει να αναρτήθηκαν στο facebook. Ευχαριστούμε τον Μενίγ Πουαγώ για την διάθεση του αντίτυπου του για να γίνει η παρουσίαση.
  19. Είναι πρωτοφανής για ορισμένους δημιουργούς, που στο παρελθόν έχουν καταφέρει να πείσουν άπαντες για το ταλέντο τους, η δίχως όρια πτώση της έμπνευσής τους. Μέχρι ένα σημείο βέβαια εξηγείται: πόση έμπνευση και πόση δημιουργικότητα μπορεί να απελευθερώσει ένα ανθρώπινο μυαλό; Λογικό είναι κάποια στιγμή να στερεύει. Για κάποιες περιπτώσεις ωστόσο, αυτή η τόσο έντονη αλλαγή ποιότητας προκαλεί πραγματικά τεράστια έκπληξη. Δεν υπάρχει χαρακτηριστικότερο παράδειγμα από αυτό του Αρκά: ο σκιτσογράφος που στο παρελθόν χάρισε διαμάντια απόλυτου γέλιου, πλέον βγάζει τη μια σειρά σκίτσων μετά την άλλη, που αν τις συγκρίνεις με εκείνες του παρελθόντος, θα ορκιζόσουν ότι τις έχει φτιάξει άλλο χέρι. Η ποσότητα των σκίτσων έχει αυξηθεί (για τις ανάγκες του Facebook), δυστυχώς όμως η ποιότητα έχει πέσει πάρα πολύ… Είναι να απορεί κανείς αν θα γελούσε κάποιος με τα αστεία που κάνει πλέον ο Αρκάς ακόμα και τη δεκαετία του ’60, που το χιούμορ δεν ήταν τόσο εξελιγμένο και πατούσε σε πιο απλοϊκά γούστα. Και είναι να απορεί κανείς πως αυτή η θλιβερή αλήθεια αφορά έναν σκιτσογράφο που στα '80s και στα '90s έκανε χιούμορ πολύ μπροστά από την εποχή του. Οι φήμες που τον θέλουν να έχει πουλήσει το brand name του και να μην βγάζει πλέον ο ίδιος τα σκίτσα του, ασφαλώς και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, όμως ο λόγος που έχουν φουντώσει δεν έχει να κάνει τόσο με θεωρίες συνωμοσίες, όσο κυρίως με την τόσο μεγάλη αναντιστοιχία ανάμεσα στην παλιά και την σύγχρονη εκδοχή του. Η τελευταία σειρά σκίτσων του Αρκά ωστόσο, πρέπει να βρίσκεται σε αληθινά ιστορικά χαμηλά όσον αφορά την ποιότητα των δημιουργημάτων που φέρουν την υπογραφή του. Ο λόγος για τη σειρά με πρωταγωνιστή τον Θανασάκη… Ο Θανασάκης είναι ένας γκρινιάρης πιτσιρικάς που βρίσκεται στο ίδιο σύμπαν με μια άλλη ηρωίδα του Αρκά, τη Ρόζα (άλλος ανέμπνευστος χαρακτήρας…). Έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό που πρέπει να μοιάζει αστείο σε ορισμένα παιδιά δημοτικού, αλλά για ανθρώπους που έχουν ξεπεράσει αυτή την ηλικία και βρίσκονται από το γυμνάσιο και πάνω, είναι μάλλον ο ορισμός της κρυάδας: ο Θανασάκης δεν μπορεί να πει το «σίγμα», και έτσι ψευδίζει. Ούτε στις ελληνικές ταινίες που έβγαιναν σε βιντεοκασέτες το ’80 δεν πρέπει να ήταν αστείο κάτι τέτοιο, αντίθετα αυτό το χιούμορ πρέπει να ήταν από τότε ξεπερασμένο. Ο Θανασάκης λοιπόν λέει διάφορα αδιάφορα πράγματα που δεν προκαλούν καν ένα μικρό χαμόγελο. Το ψεύδισμά του δε χρησιμεύει απλά στο να γίνεται πιο δύσκολη η ανάγνωση των κοινοτοπιών υπό μορφή χιούμορ που μας σερβίρει ο Αρκάς. Ταυτόχρονα χρησιμοποιεί και άλλα ανούσια ευρήματα που υποτίθεται πως πρέπει να μας κάνουν να γελάσουμε, που έχουν να κάνουν με την απροσεξία του Θανασάκη, ο οποίος χτυπάει κατά λάθος σε κάτι έπιπλα (ναι, αυτό είναι αστείο υποτίθεται) και διάφορα άλλα τέτοια. Αναρωτιέται κανείς: ποιος γελάει με όλα αυτά; Και άντε, ας πούμε πως υπάρχουν κάποιοι που γελάνε. Ο ίδιος ο Αρκάς γελάει πράγματι με αυτά; Ο άνθρωπος με το πάλαι ποτέ τόσο κοφτερό χιούμορ, αλήθεια τα βρίσκει αστεία αυτά που μας σερβίρει με το Θανασάκη του; Δυσκολευόμαστε να το πιστέψουμε. Μοιάζει με… κακό αστείο. Εκτός αν απλώς μεγαλώσαμε και γίναμε εμείς γεροπαράξενοι και το χιούμορ του Αρκά παραμένει το ίδιο καλό. Αυτή θα ήταν μια κάποια λύση, για τον ήρωα των παιδικών μας χρόνων… Και το σχετικό link...
  20. Ο κάθε ένας και η κάθε μία που έχουν μπλεχτεί στην μικροκαθημερινότητα των social media, γνωρίζουν πολύ καλά πόσο έντονος μπορεί να είναι ο παραμορφωτικός φακός μέσα από τον οποίο συνηθίζεις να βλέπεις την πραγματικότητα. Τα like που λαμβάνεις, τα σχόλια που γίνονται στα ποσταρίσματά του, οι αντιδράσεις άγνωστων ανθρώπων σε αυτά που λες: όλα αυτά γίνονται ένα ολόκληρο σύμπαν μέσα στο μυαλό σου. Όμως, προφανώς, ζεις σε μια πλάνη. Είναι τόσο γοητευτική και ταυτόχρονα, τόσο ελκυστικό να «μετακομίσεις» στη δική της ρουτίνα όμως ταυτόχρονα, είναι και ο τέλειος δρόμος για να χαθείς από την αλήθεια. Οι διαδικτυακές παρωπίδες φοριούνται πανεύκολα και μετά, άντε να βγουν. Και δεν έχει σημασία αν είσαι ένας απλός ανώνυμος χρήστης ή μια ήδη διάσημη περσόνα. Και στις δυο περιπτώσεις, η παραμόρφωση των τεκταινόμενων είναι ένας ύπουλος και εξαιρετικά πιθανός κίνδυνος. Σε αυτή τη μεγάλη μαρμίτα της εικονικής πραγματικότητας φαίνεται πως έχει πέσει για τα καλά εδώ και μπόλικο καιρό ο Αρκάς, ένας από τους πιο πολυσυζητημένους σκιτσογράφους της Ελλάδας με φανατικούς οπαδούς αλλά - τα τελευταία χρόνια μέσω των εξαιρετικά αμφιλεγόμενων σκίτσων του - και με φανατικούς εχθρούς. Είναι άλλωστε μια παγίδα στην οποία πέφτουν κατά βάση άνθρωποι άνω των 50, που με δυσκολία μπορούν να προσαρμοστούν στις ειδικές συνθήκες του διαδικτύου. Ο Αρκάς είναι αυτό ακριβώς: κάποιος που η βασική περίοδος δραστηριοποίησής του έλαβε χώρα σε μια εποχή πριν το διαδίκτυο και συνεπώς, η προσαρμογή του σε αυτά τα νέα δεδομένα είναι μια δύσκολη υπόθεση, κάνει διάτρητες τις άμυνες του και ελλειπτικό τον τρόπο διαχείρισης των πραγμάτων από μεριάς του. Για έναν τέτοιο άνθρωπο, οι παρεξηγήσεις των social media έρχονται τόσο φυσικά όσο το ανθρώπινο σώμα παράγει ιδρώτα. Προφανώς, το κύριο και μεγαλύτερο πρόβλημα του Αρκά είναι η ελαχιστοποίηση του κοινωνικού του ενστίκτου και μέσω αυτού η συντηρητική στροφή του σε πολιτικό επίπεδο. Όμως, η κατακραυγή που δέχεται από μεγάλη μερίδα ανθρώπων που στο παρελθόν αγαπούσαν το χιούμορ του είναι μια διαδικασία που θα μπορούσε να τον διορθώσει, θα μπορούσε να τον κάνει να προβληματιστεί. Δυστυχώς για τον Αρκά ωστόσο, αυτή η δυσαρέσκεια, για λόγους που αναλύθηκαν παραπάνω, δεν είναι ορατή. Ο Αρκάς ανεβάζει κάθε μέρα στο προσωπικό του προφίλ το ένα μέτριο αστείο μετά το άλλο και η μια συντηρητική αστοχία του ακολουθεί την άλλη. Ωστόσο, αυτό που λαμβάνει ο ίδιος ως αντίδραση στις δημιουργίες του προέρχεται από τον στενό πυρήνα των φίλων του και των ακολούθων του. Και τα «χαχα», οι καρδούλες, τα like και τα θετικά σχόλια που παράγονται από τον στενό πυρήνα του Αρκά αγγίζουν καθημερινά κάτι δεκάδες χιλιάδες: σαν τον μέσο παραπλανημένο χρήστη του Facebook που βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, έτσι και ο Αρκάς, έχει διαμορφώσει μια παρεξήγηση στο κεφάλι του: νομίζει πως αυτός ο κύκλος είναι ο κόσμος όλος. Και κάπως έτσι, ο Αρκάς ακολούθησε μέσα από το Facebook μια διαδρομή αντίθετη από εκείνη που ακολουθούν πολλοί σε επίπεδο καριέρας: αντί να απογειωθεί από αυτό, χάλασε εξαιτίας του. Και το να φτιάξει αυτή η παραφωνία στην διαδρομή του μέσα στον δημόσιο διάλογο μοιάζει μια υπόθεση πολύ δύσκολη πλέον… Και το σχετικό link...
  21. Την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου και για την ακρίβεια στις 29 του μηνός, η εφημερίδα Πρώτο Θέμα της Κυριακής, θα κυκλοφορήσει το (αναμενόμενο πλέον) σημειωματάριο - ημερολόγιο του Αρκά. Το σημειωματάριο έρχεται σε πράσινο χρώμα, το χρώμα του στρατού, μιας κι αυτόν τον μήνα έχουμε μία από τις Εθνικές μας γιορτές. Η δομή του διατηρείται ίδια κι απαράλλαχτη με τα σημειωματάρια των προηγούμενων μηνών. Υπάρχει το εορτολόγιο, οι παγκόσμιες ημέρες του μήνα, ένα συνοπτικό ημερολόγιο του 2019 και του 2020, ένα συνοπτικό ημερολόγιο του Οκτωβρίου, για να ξεκινήσουν αμέσως μετά οι διπλές σελίδες με την κάθε ημέρα ξεχωριστά και φυσικά τα καρέ του βετεράνου δημιουργού (τα οποία φαντάζομαι είναι κι ο λόγος που το αγοράζουμε ). Μόλις ολοκληρωθούν οι μέρες του μήνα, το τομάκι έχει μία δεύτερη ενότητα, όπου είναι ο χώρος για σημειώσεις. Στα σκίτσα φαίνεται να υπάρχει ποικιλία από διάφορες σειρές του μεγάλου δημιουργού, όπως οι Μήνες, ο Καστράτο, ο Ισοβίτης, Χαμηλές Πτήσεις, Ζευγάρια και Προφήτης. Επίσης, να τονίσουμε ότι υπάρχουν πολλά σκίτσα πολιτικής υφής. Ας βάλουμε και τις καθιερωμένες δύο σελίδες από το εσωτερικό, για να πάρετε μία ιδέα. Το σημειωματάριο του Φεβρουαρίου Το σημειωματάριο του Μαρτίου Το σημειωματάριο του Απριλίου Το σημειωματάριο του Μαΐου Το σημειωματάριο του Ιουνίου Το σημειωματάριο του Ιουλίου Το σημειωματάριο του Αυγούστου Το σημειωματάριο του Σεπτεμβρίου Αφιέρωμα στον Αρκά
  22. Κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο και πριν τελειώσει ο Αύγουστος και ο κολιός έρχεται και το ημερολόγιο του ΑΡΚΑ όπως και κάθε μήνα τον παρόντα χρόνο. Για άλλη μια φορά μια πολυτελής σκληρόδετη έκδοση 120 με ειδικό λάστιχο και σελιδοδείκτη, αναλυτικό ημερολόγιο και αρκετές σελίδες για σημειώσεις. Σε αυτή τη σειρά συλλεκτικών εκδόσεων, οι χαρακτήρες που έχουν επιλεγεί για τον μήνα Σεπτεμβρίου είναι από τις ΧΑΜΗΛΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ, ΞΥΠΝΑΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟ ΖΩΟ! και φυσικά από τους ΜΗΝΕΣ. ΚΑΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ Το σημειωματάριο του Φεβρουαρίου Το σημειωματάριο του Μαρτίου Το σημειωματάριο του Απριλίου Το σημειωματάριο του Μαΐου Το σημειωματάριο του Ιουνίου Το σημειωματάριο του Ιουλίου Το σημειωματάριο του Αυγούστου Αφιέρωμα στον Αρκά
  23. Έχουν ειπωθεί πολλά για τον γελοιογράφο Αρκά · τα γνωστά «προοδευτικά». Το καλύτερο όλων το έγραψε ένας νέος συγγραφέας ονόματι Θωμάς Τσαλαπάτης. Ο Αρκάς, λέει, «εδώ και καιρό έχει υποπέσει στο μεγαλύτερο καλλιτεχνικό σφάλμα στο οποίο μπορεί να υποπέσει ένας κωμικός καλλιτέχνης (...) Το βασικό πρόβλημα είναι πως δεν είναι πια αστείος. Και αυτό δεν είναι μια υποκειμενική απόφανση...» («Ο Αρκάς και η πολιτική ορθότητα», «Εφημερίδα των Συντακτών», 25.08.2019). Έτσι, μετά τη «σωστή τέχνη» του σοσιαλιστικού ρεαλισμού που άνθησε στα χρόνια του Στάλιν, αποκτήσαμε και το «λάθος χιούμορ». Δεν ξέρουμε πώς μετριέται η «υποκειμενικότητα» ή η αντικειμενικότητα μια κρίσης για έναν κωμικό καλλιτέχνη, το γεγονός όμως ότι εκατομμύρια παρακολουθούν τις αναρτήσεις του, και χιλιάδες τις αναπαράγουν στα social media, υποδηλώνει ότι κάτι βρίσκουν σε αυτές. Μάλλον θα γελάνε. Έτσι κι αλλιώς για το χιούμορ ισχύει ότι και περί ορέξεως: κολοκυθόπιτα. Γράψαμε και παλαιότερα για τις διαδικτυακές επιθέσεις που δέχθηκε ο σεμνός σκιτσογράφος όταν άρχισε να σχολιάζει τα κακώς κείμενα της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όπως «Έχω εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση. Είναι άνθρωποι που πατάνε γερά στον αέρα», ή «Ηγέτης είναι αυτός που μπορεί να αποτρέψει μια καταστροφή, η οποία δεν θα ερχόταν αν δεν κυβερνούσε» κ.ά. Τώρα, με τη νέα του σειρά, που θα μπορούσε να ονομαστεί «Κόκκινη Ρόζα», σαρκάζει με δηλητηριώδη ομολογουμένως τρόπο τη μόδα της πολιτικής ορθότητας που εισήχθη εσχάτως στη χώρα. Το μικρό κοριτσάκι με τις μακριές κοτσίδες και το κόκκινο φορεματάκι, ουρλιάζει «βρωμερέ φαλλοκράτη» στον συμμαθητή της, επειδή αυτός δήλωσε ευχαριστημένος που γεννήθηκε αγόρι. Σε αυτές τις καρικατούρες κάποιοι βλέπουν την εισαγωγή του Alt-Right κινήματος (Εναλλακτική Δεξιά, που στην ουσία είναι η αμερικανική Ακροδεξιά) στην Ελλάδα. Ένα από τα χαρακτηριστικά αυτού του κινήματος «είναι η σφοδρή κριτική του στη λεγόμενη πολιτική ορθότητα, η οποία συνοδεύεται από μια προσπάθεια οικειοποίησης και διαστροφής τους νοήματος της ελεύθερης έκφρασης. Το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση γίνεται – ή μάλλον επιχειρείται να γίνει – στα χέρια της Alt-Right μέσο κανονικοποίησης της ρητορικής μίσους ... ένα πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύθηκε στο Harvard Political Review αναφέρεται στην Alt-Right ως κίνημα αντι-κουλτούρας (counterculture). Ενάντια στην ηγεμονική κουλτούρα της πολιτικής ορθότητας, των δικαιωμάτων, της πολυπολιτισμικότητας κ.ο.κ.» (Αντώνης Γαλανόπουλος, «Είναι ο Αρκάς η φωνή της Alt-Right στην Ελλάδα;», parallaximag.gr 18.8.2019). Πέρα από το σφάλμα του συλλογισμού «αστυνομικός - μπουζούκι -όργανο», από το Harvard Political Review μαθαίνουμε ότι είναι ηγεμονική η κουλτούρα της πολιτικής ορθότητας που σαρκάζει ο Αρκάς. Επομένως, τι άλλο θα περίμεναν από έναν αιρετικό καλλιτέχνη; Και το σχετικό link...
  24. Σε έναν άθλιο κόσμο όπως ο δικός μας για κάποιους το αντικείμενο σάτιρας είναι η Ρόζα και οι χοντροί. Ένας σχολιαστής κάτω από ένα ποστ του Αρκά κήρυξε τον πόλεμο ενάντια στην πολιτική ορθότητα με, όπως ο ίδιος το τονίζει, μπροστάρη τον Αρκά. Και εγώ να πω την αλήθεια μου, επειδή ασχολούμαι πολύ με το ζήτημα, έχω δει πολλούς - πάρα πολλούς - δεν φαντάζεστε πόσους μπροστάρηδες στη μάχη ενάντια στην πολιτική ορθότητα, μια έννοια που κατασκευάστηκε από τους Aμερικανούς συντηρητικούς τη δεκαετία του ‘80 και του ‘90, προκειμένου να τη χρησιμοποιήσουν με αυτόν ακριβώς τον τρόπο: να την εχθρεύονται. Μέσα λοιπόν, στην κατάνυξη του ελληνικού Αυγούστου, όταν όλοι ακολουθούσαν την ιεροτελεστία των διακοπών, ο Αρκάς, ένας από τους αναμφισβήτητα σημαντικότερους - με όρους επίδρασης - γελοιογράφους στην Ελλάδα, ένιωθε στο πετσί του τη λογοκρισία. Στις 11 Αυγούστου κοινοποιεί ένα κείμενο σύμφωνα με το οποίο ο ίδιος αδυνατεί να κάνει οτιδήποτε στη σελίδα του για μια βδομάδα, επειδή σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, αυτή δέχτηκε σωρεία αναφορών υποθέτω λόγω κάποιων σκίτσων που έκανε εις βάρος, wait for it, των χοντρών. Πολύ θαρραλέα πράξη να κοροϊδεύεις τους χοντρούς σε μια κοινωνία όπως η ελληνική, που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της για ζητήματα body shaming. Ή και όχι. Στην πράξη όμως τα πράγματα φαίνεται ότι ίσως και να είναι διαφορετικά. Όπως διαβάζω, η ποινή περιορισμού δεν ισχύει για περιπτώσεις αναφορών, όπως ανακοινώνουν οι διαχειριστές της σελίδας στην αρχική τους ανάρτηση. Το πιθανότερο είναι πως η ποινή ανάρτησης προέκυψε μετά από ένα άλλο ποστ που είχε κάνει λίγες μέρες πριν ο Αρκάς το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να επισύρει μια ποινή λόγω ανάρμοστου υλικού (γυμνό, σεξ, κτλ). Για περισσότερα δείτε και εδώ. Και εδώ θα βρει κανείς μια πολύ όμορφη εκδοχή όλης αυτής της ιστορίας που αφορά όσους εχθρεύονται την πολιτική ορθότητα. Η κατασκευή ενός τέρατος που απειλεί με διανοητική τυραννία, με καταστροφή της αρχής της ελευθερίας του λόγου, με έναν πυρηνικό όλεθρο που έρχεται να ισοπεδώσει κάθε τι δεδομένο για τη σύγχρονη δυτική κοινωνία: το χιούμορ, το φλερτ, τον έρωτα. Ωστόσο, ακριβώς επειδή αυτή η ρητορική προκύπτει ως κατασκευή από το ρεπουμπλικανικό κόμμα του Reagan και επειδή δεν υπάρχει καμία πραγματική απειλή για όλα αυτά, το concept της πολιτικής ορθότητας έπρεπε να διανθιστεί με ψεύτικες ιστορίες, προκειμένου να κατορθώσει να σταθεί ως ηθικός πανικός. Ήδη λοιπόν από τα τέλη της δεκαετίας του '80 και μέσα στη δεκαετία του '90, στον συντηρητικό αγγλοσαξωνικό τύπο κυκλοφορούν ιστορίες φόβου και παράνοιας, πολλές από τις οποίες παρμένες από βιβλία με ανέκδοτα για την πολιτική ορθότητα αλλά παρουσιασμένες ως πραγματικές ιστορίες. Η πιο συχνή αυτή που δήθεν κάποιος παρήγγειλε τον καφέ του ‘black’ (χωρίς γάλα) και δήθεν κάποιος από το μαγαζί ή ο σερβιτόρος (ανάλογα με την εκδοχή του μύθου) θίχτηκε και τον πέταξε έξω από το μαγαζί). Ιστορία που προφανώς ουδέποτε συνέβη και δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί. Δεν είναι πάντως τυχαίο ότι το χιούμορ είναι το πεδίο που έχει επικεντρωθεί περισσότερο από κάθε άλλο στην κριτική της πολιτικής ορθότητας. Από την αρχή του το χιουμοριστικό πεδίο είτε ήταν στην καθημερινότητα είτε φτιαγμένο από καλλιτέχνες, έχει τη λειτουργία του χώρου που μπορεί να καταπιάνεται με θέματα ταμπού με μια παιγνιώδη πάντα διάθεση. Το ίδιο το πλαίσιο του χιουμοριστικού κειμένου θεωρητικά σε εντάσσει σε ένα ασφαλές περιβάλλον μέσα στο οποίο μπορείς να μιλήσεις για τη σεξουαλικότητα, την εξουσία, την πολιτική, τις καθημερινές σου συνήθειες χωρίς να έχει την αγωνία της σοβαροφάνειας. Το ασφαλές όμως είναι πάντα σχετικό. Τα παραδείγματα ηγετών ή ισχυρών που φοβήθηκαν περισσότερο τον εξευτελισμό που θα τους προσφέρει απλόχερα ένα χιουμοριστικό κείμενο, με αυτή την υπερβολή που έχει μέσα της η σάτιρα, από μια σκληρή μη χιουμοριστική κριτική είναι άπειρα. Καλώς ή κακώς, αυτή τη διάκριση μεταξύ του χιούμορ από τα κάτω προς τα πάνω και το αντίστροφο δεν μπορούμε να την αποφύγουμε. Ο κωμικός λοιπόν, βλέπει το κοινό του και εν μέρει το διαμορφώνει, προκειμένου να βρει μια αλληλεπίδραση μαζί του. O Aρκάς, απευθυνόμενος και αυτός σε ένα κοινό που έστησε μέσα από τη μεταστροφή του από έναν πολιτικό αλλά υπερκομματικό γελοιογράφο σε έναν γελοιογράφο που ασχολήθηκε με την κεντρική πολιτική σκηνή αλλά, όταν η κατάσταση άλλαξε, έπρεπε κάπως να κρατήσει το αντισυστημικό του προφίλ. Η πολιτική ορθότητα του προσέφερε την κατάλληλη ευκαιρία, ενώ με την επινοημένη δίωξη των ιδεών ο τέντζερης κούμπωσε για τα καλά με το καπάκι. Στην εμπροσθοφυλακή της εκστρατεία του κατά της πολιτικής ορθότητας είναι η διεκδίκηση ή καλύτερα η προάσπιση της ελευθερίας του λόγου. Ο ίδιος ο Αρκάς βλέπει τον εαυτό του ως διωκόμενο και το χιούμορ του ως λόγο υπό διωγμό. Κανείς βέβαια δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η ελευθερία του λόγου είναι κάτι που πρέπει να κατοχυρώνεται νομικά για κάθε κοινωνία, όσο και αν είναι αρκετά γοητευτικό να σκεφτεί κανείς σε φιλοσοφικό επίπεδο γιατί προκρίνεται τόσο η ελευθερία του λόγου σε σχέση με την ελευθερία των πράξεων. Ωστόσο είναι εξίσου αλήθεια ότι μια απόλυτη ελευθερία του λόγου δεν είναι παρά μια φαντασίωση σε οποιαδήποτε περίπτωση φεύγουμε από το νομικό σκέλος. Όταν παράγουμε λόγο, όπου και αν το κάνουμε αυτό, είτε είμαστε σε δεξίωση του Προεδρικού Μεγάρου είτε τρώμε σουβλάκια με τον κολλητό μας, κινούμαστε εντός ενός πλαισίου κανόνων και συμβάσεων. Η απόλυτη ελευθερία λοιπόν, που ταυτίζεται με το να πετάω οτιδήποτε έρχεται στο μυαλό μου σε οποιαδήποτε περίσταση και αν βρισκόμαστε είναι κάτι που δεν συμβαίνει πουθενά. Εξάλλου, μέρος της ελευθερίας του λόγου είναι και η ελευθερία στην κριτική αυτών που εκφράζει ελεύθερα ο απέναντι. Από τη στιγμή λοιπόν που κανείς δεν διεκδικεί την ποινικοποίηση των σκίτσων του Αρκά και ταυτόχρονα το concept της απόλυτης ελευθερίας του λόγου είναι ουσιαστικά μια φαντασίωση, εναντίον τίνος αγωνίζεται ο Αρκάς και οι οπαδοί του; Γιατί πράγματι υπάρχει μια αλλαγή σε σχέση με αυτό που συνέβαινε τις προηγούμενες δεκαετίες. Αυτό που περιγράφεται ως πολιτική ορθότητα και κατασκευάστηκε τις δεκαετίες που η συντηρητική παράταξη είχε κυριαρχήσει στην Αγγλία και την Αμερική, δημιουργήθηκε για να κάνει μια ανακατάληψη σε όσα επιτεύχθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες από τα κινήματα των civil rights. Αυτό που διεκδικεί λοιπόν ο Αρκάς και οι οπαδοί του, δεν είναι το προνόμιο να λέει τη γνώμη του. Διεκδικεί το για τον ίδιο χαμένο προνόμιο να γράφει και να μιλάει μόνο αυτός χωρίς κανέναν αντίλογο. Γιατί αυτό που κάνει η πολιτική ορθότητα, όχι ο μύθος της τώρα, είναι να διεκδικεί χώρο για εκείνους που μέχρι πρότινος δεν είχαν φωνή, να προωθεί ένα διαφορετικό λόγο με βάση τον εξουσιαστικό. Εδώ που τα λέμε είναι δικαίωμα του καθενός να ασχολείται με αυτό ακριβώς που θέλει όταν κάνει χιούμορ. Είναι επίσης δικαίωμά του μέσα σε έναν κόσμο, όπως είναι ο κόσμος μας, να επιλέγει να βάλει στο στόχαστρο τους χοντρούς που πάνε στην παραλία. Το να παριστάνει όμως τον ζωσμένο με εκρηκτικά αστεία επαναστάτη που δεν μπορεί να κοροϊδέψει ελεύθερα τις χοντρές που πάνε παραλία, ε, είναι αρκετά γελοίο. Το ίδιο και τα κηρύγματα περί τέλους του χιούμορ. Εδώ που τα λέμε, αν το χιούμορ γενικότερα ταυτίζεται με τα αστεία με τους χοντρούς, αυτό είναι πρόβλημα του δικού σου χιούμορ και όχι κίνδυνος για το χιούμορ γενικά. Και το σχετικό link...
  25. Νομίζω πως δεν θα συγκατέλεγα τον εαυτό μου ανάμεσα σ' αυτούς που έχουν απαίτηση από ανθρώπους ή καλλιτέχνες, που κάποτε τους συγκίνησαν ή έστω τους έκαναν να γελάσουν, να μην τους απογοητεύσουν στην πορεία. Πιστεύω πως ένα έργο έχει την αυτοτέλειά του. Τόσο από τα έργα που θα το ακολουθήσουν όσο και από τον ίδιο τον δημιουργό. Νομίζω πως η κουλτούρα της προδοσίας δεν μου λέει -και δεν θέλω να μου λέει- κάτι. Η λέξη ξεπούλημα, η δίκαιη ή άδικη καταδίκη δεν είναι αυτό που αναζητούμε. Μεγαλώσαμε μέσα σ' αυτό. Το βαρεθήκαμε. Και μάθαμε να μένουμε ικανοποιημένοι ακόμα και με την ανάμνηση. Δεν δικαιολογώ. Προσπαθώ να περιγράψω μια εξάντληση του φορέα των απαιτήσεων. Και λίγο να τονίσω πως οι άνθρωποι που συνεχίζουν με την ίδια συνέπεια και την ίδια ένταση το έργο τους δεν επιτελούν κάτι αυτονόητο και κατακτημένο. Αλλά καταφέρνουν μια ισόπαλη διαδικασία με διαρκή ένταση. Και αυτό είναι εντυπωσιακό και ποτέ αυτονόητο. Ο Αρκάς σε καμία περίπτωση δεν είναι ένας από αυτούς. Εδώ και καιρό έχει υποπέσει στο μεγαλύτερο καλλιτεχνικό σφάλμα στο οποίο μπορεί να υποπέσει ένας κωμικός καλλιτέχνης. Και δεν αναφέρομαι στην ξαφνική πολιτική επιφοίτηση που, όσο ξένη και να μου είναι, δεν νομίζω πως με ενοχλεί τόσο. Το βασικό πρόβλημα είναι πως δεν είναι πια αστείος. Και αυτό δεν είναι μια υποκειμενική απόφανση. Το σχέδιο έχει γίνει πρόχειρο, πολλές φορές copy paste, οι χαρακτήρες των σχεδίων έχουν καταλήξει δισδιάστατες καρικατούρες χωρίς βάθος, που στην καλύτερη περίπτωση εκφράζουν εμμονές (και όχι πραγματικά αφηγηματικά χαρακτηριστικά), στη χειρότερη είναι απλώς γεμάτα στόματα που εκφράζουν άδειες φράσεις, τα αστεία είναι ανιαρά λογοπαίγνια, χωρίς ειρωνεία ή αυτοσαρκασμό, χωρίς τα στοιχεία αυτά που είναι απαραίτητα σε κάθε κωμική στιγμή: την ανατροπή και το τσαλάκωμα. Το χιούμορ έχει γίνει προβλέψιμο, όχι επειδή επαναλαμβάνει παλαιότερα μοτίβα, αλλά ακριβώς γιατί αποκλίνει από αυτά. Γιατί είναι μια κοινότοπη πλακίτσα που το μόνο που δικαιολογεί την εικονογράφησή της είναι η υπογραφή του δημιουργού της. Όλες αυτές οι παθογένειες έγιναν εκκωφαντικές στα τελευταία σκίτσα του δημιουργού. Μαζί με μια γενναία δόση μικροψυχίας, κακογουστιάς και νοηματικής αφυδάτωσης. Μιλώ για τη στρατευμένη επίθεση στο πολιτικά ορθό με την εμμονή του φανατικού και την κομψότητα του φονταμενταλιστή. Και βεβαίως χωρίς ίχνος κωμικής έμπνευσης. Τα τελευταία σκιτσάκια του Αρκά είναι απλώς θέση. Και μάλιστα μια θέση παρωχημένης θέασης του φεμινισμού της δεκαετίας του '80 και αναπαραγωγή στάσεων και αντιλήψεων της σύγχρονης alt-right ακροδεξιάς ιδεολογίας. Όταν αφαιρέσεις την κωμωδία από την πολιτική γελοιογραφία, καταλήγεις απλώς να κάνεις προπαγάνδα. Αλλά ακόμα και η θέση που υπερασπίζονται τα σκίτσα είναι για κλάματα. Για έναν απλό λόγο. Σε μια χώρα που οι δολοφονίες γυναικών και η ενδοοικογενειακή βία είναι καθημερινές πρακτικές, σε μια χώρα που μπορεί να γίνει δημοσίως συζήτηση για το αν η ενδυμασία της γυναίκας επιφέρει τον βιασμό της, σε μια χώρα όπου ακόμα και θεσμικά υπάρχουν μόνο 5 γυναίκες σε υπουργικές θέσεις είναι ανέκδοτο να μιλάς όχι για κυριαρχία της πολιτικής ορθότητας, αλλά ακόμα και για την ύπαρξή της. Στην Ελλάδα το επίπεδο της πολιτικής ορθότητας φτάνει στο όριο του να μη ρεύεσαι δημοσίως ή να μην κατουράς την πόρτα του γείτονα (τουλάχιστον τη μέρα). Δεν διαφέρει από τη στοιχειώδη ευγένεια ή τους απαραίτητους τρόπους συμπεριφοράς. Είναι γελοίο να μιλάς για περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης από την πολιτική ορθότητα σε μια χώρα που το «Μακελειό» κυκλοφορεί έξω ελεύθερο. Γιατί η συζήτηση γύρω από την πολιτική ορθότητα αντλεί την ουσία της ανάλογα με τον χρόνο και τον χώρο στον οποίο διατυπώνεται. Κόντρα στο πολιτικά ορθό μπορεί να υπάρξει κριτική από τα αριστερά και κριτική από τα δεξιά, κριτική από γλωσσολογική ή από φιλοσοφική σκοπιά. Αυτό όμως που είναι απόλυτη προϋπόθεση για να συμβεί κάτι τέτοιο είναι η ύπαρξη και η εφαρμογή της πολιτικής ορθότητας. Εδώ όμως δεν βρισκόμαστε μπροστά σ' αυτό. Εδώ βρισκόμαστε μπροστά στην κατασκευή ενός ανύπαρκτου περιορισμού με στόχο την αυτοθυματοποίηση. Έναν χλευασμό των δικαιωμάτων της γυναίκας, των ομοφυλόφιλων, των περιορισμένων στο όνομα της προσωπικής αχαλίνωτης ελευθερίας τού «έτσι γουστάρω». Μια επίδειξη ισχύος ενός ατόμου που, ενώ κλαψουρίζει για τον περιορισμό της ισχύος του, στην πραγματικότητα την επεκτείνει μέχρι το όριο της άνευ όρων καφρίλας. Και οι αντιδράσεις που έχουν επιφέρει αυτά τα γελοία σχέδια δεν είναι μόνο πολιτικές. Είναι και ορθές. Και το σχετικό link...
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.