Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Σταύρος Κιουτσιούκης'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Valt's blog
  • Dr Paingiver's blog
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek
  • Σκόρπιες Σκέψεις

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Categories

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

  1. Ο Σταύρος Κιουτσιούκης έκανε το ντεμπούτο του στον άπονο αυτό κόσμο το 1978, παιδί της κομιξομάνας Θεσσαλονίκης. Έπιασε το μολύβι από μικρή ηλικία, προσπαθώντας να αντιγράψει τους ήρωες της Disney. Μια μέρα, ενώ διάβαζε απορροφημένος το πιο πρόσφατο τεύχος της Βαβέλ, μπήκε κατά λάθος στο ΑΠΘ. Όταν βγήκε μετά από μερικά χρόνια, κρατούσε στα χέρια του ένα πτυχίο φαρμακοποιού. Ποτέ όμως δεν άφησε εκείνο το μολύβι και στα 19 του έγινε μέλος μιας ομάδας νέων δημιουργών, που αργότερα εξελίχτηκε στην εκδοτική 9η Διάσταση, μέσω της οποίας συμμετείχε στο συλλογικό Ανόργανη Ύλη. Άλλα πρώιμα έργα του είναι τα 0 (2002), με τον Γιώργο "Trashman" Τσούκη, και το ΛΑ.ΛΟΥΜ (2003). Το πρώτο «επίσημο» κόμικ του εν τω μεταξύ ιδιοκτήτη φαρμακείου ήρθε το 2005. Ήταν ένα αισιόδοξο, χαρωπό στριπάκι, με τίτλο εμπνευσμένο από το θρυλικό Yellow Kid του Richard F. Outcault. Το Yellow Boy, μέχρι την ώρα που πληκτρολογούνταν αυτές οι υψηλής λογοτεχνικής αξίας αράδες, μετρούσε τέσσερα άλμπουμ και είναι αναμφίβολα ο γνωστότερος χαρακτήρας του Κιουτσιούκη. Στο φαρμακείο είχε πλέον μπει λουκέτο και ο Κιουτσιούκης είχε καβαλήσει μια από τις 12 βέσπες του για να κατακτήσει τον κόσμο των κόμικς. Από τις δημιουργίες/συμμετοχές των επόμενων χρόνων, ξεχωρίζουν οι Ιππότες (2009), σε σχέδιο του Κώστα Τζωρτζακάκη. Ακολούθησαν τα πρώτα του ερωτικά κόμικς, ήτοι τα Βυζιά (2013) και ο Δεξιοτέχνης (2014). Τα κόμικς αυτά και πολύ περισσότερο τα πιο πρόσφατα Νικολέτ (2016) και Πατουσάκια (2018), τον έχουν κάνει γνωστό σε ένα ευρύτερο κοινό. Ο Κιουτσιούκης έχει μια από τις μεγαλύτερες βιβλιογραφίες της εγχώριας σκηνής και συνεχίζει να σκαρφίζεται ιστορίες διαρκώς. Στα πιο πρόσφατα πονήματά του συμπεριλαμβάνονται Η τσαλακωμένη ουρά (2016), ένα κάπως διαφορετικού ύφους κόμικ σε σχέδιο της Έφης Θεοδωροπούλου, και το ζομπιάρικο Έχεις πεθάνει για μένα (2018). Α, και ένα web-strip με το διασημότερο κρανίο της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Σύμφωνα με συνέντευξή του, οι μεγαλύτερες επιρροές του έρχονται από μια μεγάλη γκάμα ξένων και Ελλήνων δημιουργών, όπως οι Γιάννης Καλαϊτζής, Γιώργος Τσούκης, Édika, Will Eisner, Gotlib και Reiser.
  2. Ο πολυγραφότατος, ταλαντούχος και πάντα προσηλωμένος στην αγαπημένη του θεματολογία, Θεσσαλονικιός κομίστας Σταύρος Κιουτσιούκης, ξαναχτυπά με ακόμα ένα μικρό άλμπουμ, που φέρει τον τίτλο “Δρακουλίτσα: Μακάβρια στριπάκια με μία εσάνς απέθαντου ερωτισμού…” και κατά κάποιον τρόπο μάς συστήνει έναν νέο χαρακτήρα, που μπορεί να είναι απέθαντος, διατηρεί, όμως, τα kinky χαρακτηριστικά που διέπουν συνήθως τους ζωντανούς. Όπως αποκαλύπτει κι ο ίδιος ο τίτλος, το κόμικ κινείται στον τομέα των βαμπίρ, τα οποία έχουν κι εκείνα δικαίωμα στην σεξουαλική απόλαυση, και ουσιαστικά παραθέτει μία σειρά από στριπάκια, τα περισσότερα μονοσέλιδα, που εκτείνονται από ένα, μέχρι και τέσσερα καρέ το πολύ. Αν και δηλώνω προσκείμενος στο ρεύμα, πάνω στο οποίο κινείται ο δημιουργός, εντούτοις εδώ δεν μπορώ να πω ότι έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος. Ομολογώ ότι η ιδέα να συνδυαστεί ένα φετίχ, με το μακάβριο στοιχείο που προκαλούν οι απέθαντοι, είναι αρκετά εμπνευσμένη και θα μπορούσε να δουλέψει με πρωτοτυπία. Δυστυχώς, όμως, τα στριπ που παρατίθενται ήταν κάπως ανέμπνευστα και στερούνταν του ποιοτικού κωμικού στοιχείου, που μας έχει συνηθίσει ο Κιουτσιούκης. Λίγα ήταν εκείνα που κατάφεραν να κερδίσουν το χαμόγελό μου, ενώ τα περισσότερα τα βρήκα κάπως επίπεδα κι άνοστα. Βέβαια, αυτή είναι μία προσωπική εκτίμηση και σε καμία περίπτωση δεν προσπαθώ να αποτρέψω κάποιον από το να διαβάσει το παρόν άλμπουμ. Άξιο λόγου είναι, επίσης, το γεγονός ότι βλέπουμε (κι εδώ) τον ίδιο τον δημιουργό να συμμετέχει μέσα στο κόμικ του. Εν κατακλείδι, είναι ένα κόμικ, το οποίο θα το πρότεινα στους φίλους του δημιουργού, ο οποίος νομίζω ότι εδώ δεν ήταν στα… κέφια του. Οι υπόλοιποι ας το διαβάσουν με δική τους ευθύνη. Να αναφέρουμε ότι το κόμικ έχει χαρακτηριστεί από την εκδοτική (ή από τον δημιουργό) κατάλληλο για αναγνώστες άνω των 18 ετών. Ο εικαστικός τομέας δεν έκρυβε εκπλήξεις στον υποψιασμένο αναγνώστη. Το σχέδιο είναι αυτό που χαρακτηρίζει την γραμμή του δημιουργού, είναι καθαρό, ενώ βοηθάει στην κωμική αποτύπωση του σεναρίου (του στριπ στην προκειμένη περίπτωση). Όσον αφορά τον χρωματισμό, έχει υιοθετηθεί (κι εδώ) μία όμορφη παλέτα από απαλά χρώματα, που είναι απολύτως ξεκούραστα στο μάτι. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι κάνει μία αντίθεση, σε σχέση με το μακάβριο θέμα που είχε να διαχειριστεί. Θα το ήθελα λίγο πιο dark για να ταιριάζει με το σύνολο. Η έκδοση έχει μικρό μέγεθος και στενόμακρο φορμάτ, ό,τι πρέπει για να φιλοξενήσει μία τέτοια σειρά από στριπ. Το χαρτί είναι ματ και σχετικά παχύ, το εξώφυλλο είναι ανθεκτικό, πλαισιωμένο με ένα κίτρινο χρώμα που μου άρεσε αρκετά, ενώ κανένα παράπονο δεν έχω κι από την κόλληση στην ράχη. Την ονομαστική τιμή των 7,50€ την βρήκα λίγο “αλμυρή” για ένα τέτοιο έντυπο, αλλά αν αναλογιστούμε τις αυξήσεις που έχουν γίνει στο χαρτί την τελευταία περίοδο, θα την δικαιολογήσω. Το συνοδευτικό υλικό λάμπει δια της απουσίας του. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη Αφιέρωμα στην εκδοτική
  3. Την χρονιά που μας πέρασε έκανε κόμικ, έκανε γελοιογραφικό sketchbook, συνέβαλλε στην δημιουργία ενός “μουσικού” ημερολογίου, καθώς επίσης επιμελήθηκε και μία σειρά από πόστερ (τα οποία δεν τα χωράει το σκάνερ μου για να τα παρουσιάσω ). Ε, ήρθε η ώρα να κάνει κι ένα δικό του ημερολόγιο γραφείου. Ο ταλαντούχος Θεσσαλονικιός δημιουργός Σταύρος Κιουτσιούκης, δημιουργεί, λοιπόν, ένα καλαίσθητο κι άκρως πικάντικο μηνιαίο ημερολόγιο, το οποίο είναι εμπνευσμένο από τις λάγνες ορέξεις δώδεκα νέων κοριτσιών, οι οποίες αναζητούν την ηδονή μακριά από τα αντρικά βλέμματα. Πρόκειται, δηλαδή, για τον απόλυτο φόρο τιμής στην αυτοϊκανοποίηση. Κάθε σελίδα είναι κι ένας μήνας, χωρισμένος σε εβδομάδες, με μία καλαίσθητη κομιξική γραμματοσειρά, ενώ δίπλα του έχει ένα κορίτσι που επιδίδεται σε κάπως πιο… προσωπικές ενέργειες και σκέφτεται άκρως αισθησιακά. Σχεδιαστικά το στυλ του δημιουργού δεν κρύβει εκπλήξεις. Τα κορίτσια είναι έτσι όπως ακριβώς περιμέναμε να είναι. Με γήινα χαρακτηριστικά κι όχι κατηγορίας μοντέλου. Κορίτσια της διπλανής πόρτας. Με αυτόν τον τρόπο αποδίδεται το σωστό ρεαλιστικό στοιχείο. Εν κατακλείδι, μιλάμε για ένα ημερολόγιο που σίγουρα δεν απευθύνεται σε ανήλικα άτομα, οπότε θέλει ιδιαίτερη προσοχή πού θα τοποθετηθεί. Από εκεί και πέρα προτείνεται στους λάτρεις της δουλειάς του δημιουργού, αλλά και σ’ εκείνους ή εκείνες που έχουν kinky διάθεση. Η έκδοση είναι τίμια και υπόσχεται ότι δεν θα πάθει τίποτα όλο τον χρόνο που θα μας κάνει συντροφιά. Το χαρτί είναι πολυτελές και παχύ, ενώ το δέσιμο των σελίδων γίνεται με σπιράλ, για να είναι εφικτό το γύρισμα υπό γωνία 360°. Τέλος, το χαρτόνι που βρίσκεται στο οπισθόφυλλο είναι κατασκευασμένο με τέτοιον τρόπο, ώστε να μπορεί να τσακίζει για να δημιουργεί την απαραίτητη βάση που απαιτείται για να σταθεί το ημερολόγιο σε οποιαδήποτε λεία επιφάνεια. Αυτό που κάνει εντύπωση είναι το γεγονός ότι δεν αναφέρονται επιπλέον στοιχεία της εκδοτικής, που μας οδηγεί στο (επισφαλές) συμπέρασμα ότι πρόκειται γι’ αυτοέκδοση. Βέβαια, αν συγκρίνουμε το συγκεκριμένο ημερολόγιο με το άλλο… το “άθλιο” ( ) οι ομοιότητες είναι εκπληκτικές. Υποψιάζομαι, λοιπόν, ότι μπορεί να έχει βάλει το χεράκι της και η “Ένατη Διάσταση”. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη
  4. Οι ψαγμένοι του χώρου των κόμικς, αλλά και της rock σκηνής, σίγουρα θα γνωρίζετε την “Ένατη Διάσταση” και τον ιντερνετικό ραδιοφωνικό σταθμό “1055Rock”. Ο Νίκος (Δαλαμπύρας) κι ο Αλέξης (Αναστασιάδης), δύο "Άθλιοι Γιοι", θέλοντας να επισφραγίσουν και να γιορτάσουν την εικοσαετή τους γνωριμία, αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν ένα καλαίσθητο ημερολόγιο γραφείου, το οποίο και θεωρούν “Το πιο άθλιο ημερολόγιο για το 2022”. Εμείς, φυσικά, έχουμε αντίθετη άποψη. Σκοπός τους είναι να συνδυάσουν την αγάπη τους για τα κόμικς, με μερικά τραγούδια που έμειναν στην ιστορία. Έτσι, επιστράτευσαν το πενάκι του ταλαντούχου Θεσσαλονικιού δημιουργού Σταύρου Κιουτσιούκη, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον εικαστικό τομέα του ημερολογίου. Τώρα, εύλογα, θα με ρωτήσετε πού κολλάει η rock μουσική σκηνή και θα έχετε και δίκιο. Κολλάει στο ότι κάθε μήνας παρουσιάζει, εκτός από τις ημέρες του (γιατί μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για ημερολόγιο ) κι ένα κλασικό rock τραγούδι, το οποίο αναφέρεται στον συγκεκριμένο μήνα. Μία πολύ έξυπνη και πρωτότυπη κίνηση, θα έλεγα. Έτσι, λοιπόν, τα τραγούδια που παρατίθενται για τον κάθε μήνα συγκεκριμένα είναι τα εξής: Ιανουάριος Φεβρουάριος Μάρτιος Απρίλιος Μάιος Ιούνιος Ιούλιος Αύγουστος Σεπτέμβριος Οκτώβριος Νοέμβριος Δεκέμβριος Προσωπική μου αίσθηση είναι ότι το συγκεκριμένο ημερολόγιο κάθε άλλο παρά άθλιο μπορεί να θεωρηθεί. Νομίζω ότι είναι must have για τους λάτρεις της καλής rock μουσικής και των κόμικς. Εννοείται, λοιπόν, πως προτείνεται σε αυτούς κι όχι μόνο. Η έκδοση είναι δεμένη με σπιράλ, ενώ το χαρτόνι που υπάρχει στο πίσω μέρος της μπορεί να τσακίσει, ώστε να μπορεί το ημερολόγιο να σταθεί επάνω σε μία λεία επιφάνεια. Η ποιότητα του χαρτιού είναι πολυτελής, ενώ το ίδιο το χαρτί είναι αρκετά παχύ. Στα δεξιά κάθε σελίδας βρίσκονται οι ημέρες του κάθε μήνα, χωρισμένες σε εβδομάδες (με μία όμορφη και κομιξική γραμματοσειρά), ενώ στα αριστερά υπάρχει το αντίστοιχο καρέ που αφορά το τραγούδι που αναφέρεται στον εκάστοτε μήνα. Και για όσους δεν το γνωρίζουν, οι υπεύθυνοι της έκδοσης αναφέρουν τα στοιχεία του άλμπουμ, από το οποίο προέρχεται, στο κάτω μέρος του κάθε καρέ. Αφιέρωμα στην εκδοτική Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη
  5. Όπως προαναγγέλλει το οπισθόφυλλο (λες κι εμείς δεν το υποψιαστήκαμε ) ο αγαπητός δημιουργός από την Συμπρωτεύουσα, ο Σταύρος Κιουτσιούκης, επανέρχεται στην σκηνή, δίνοντας στην δημοσιότητα (ακόμα) ένα φετιχιστικό άλμπουμ, το οποίο δίνει έμφαση στο αγαπημένο σημείο του σώματος των γυναικών (σύμφωνα με τις προτιμήσεις του ίδιου), που δεν είναι άλλο από τα… πατουσάκια. Το συγκεκριμένο πόνημά του κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2021 και δεν έχει την μορφή ενός κόμικ, πρόκειται για μία σειρά από μονοσέλιδα καρέ, τα οποία περιγράφουν με γλαφυρότητα το γυναικείο κορμί και ιδιαίτερα τα πόδια. Το κείμενο είναι ελάχιστο, καθώς περισσότερη βάση δίνεται στο εικαστικό κομμάτι, παρά στο συγγραφικό. Δικαιολογημένο, αν θέλετε την δική μου άποψη, από την στιγμή που δεν μιλάμε για ένα κανονικό σενάριο, αλλά περισσότερο για μία μορφή sketchbook - γελοιογραφίας. Και μιας κι αναφερθήκαμε στον εικαστικό τομέα, αυτός φέρει, φαρδιά – πλατιά, την υπογραφή του δημιουργού, καθώς δεν αλλάζει στο ελάχιστο από το καλλιτεχνικό του στυλ, το οποίο έχει υιοθετήσει όλα αυτά τα χρόνια που δραστηριοποιείται στον τομέα αυτό. Ο αναγνώστης θ’ απολαύσει καλοφτιαγμένες κοπέλες, μακριά από τα κόμπλεξ των επιταγών της εποχής, που θέλουν την γυναίκα να είναι αψεγάδιαστη, οι οποίες μπορεί ν’ ασχολούνται με “ενήλικες” δραστηριότητες, παράλληλα, όμως, βγάζουν προς τα έξω έναν χαρακτήρα που θα τον λέγαμε και καρτουνίστικο. Συμπερασματικά, το παρόν άλμπουμ, από την στιγμή που δεν αποτελεί ένα καθαρόαιμο κόμικ, προτείνεται στους θαυμαστές του δημιουργού (που θέλουν να έχουν όλες του τις δουλειές) και σε εκείνους που συμμερίζονται το φετίχ της ποδολαγνείας. Οι υπόλοιποι σίγουρα θα βρουν κάτι άλλο από τον Κιουτσιούκη να διαβάσουν. Αυτό που χτυπάει αμέσως στο μάτι όταν πιάνουμε στα χέρια μας την παρούσα έκδοση, είναι το μικρό της μέγεθος, το οποίο προσδίδει στο ανάγνωσμα μία αμαρτωλή αίσθηση. Αν και θα μπορούσε να είναι δεμένο με καρφίτσα, εντούτοις έχουμε θερμοκολλημένη ράχη, αρκετά στιβαρή. Το χαρτί είναι ματ και σχετικά παχύ, ενώ η εκτύπωση είναι τίμια, δεδομένου ότι τα χρώματα (λόγω της παλ υφής τους) δεν χρειάζονται μεγάλη πιστότητα. Όσον αφορά το συνοδευτικό υλικό, αυτό είναι εντελώς ανύπαρκτο, γεγονός που δημιουργεί αρνητική εντύπωση σε όλους εμάς τους ψυχαναγκαστικούς με το συγκεκριμένο θέμα. Αν και δεν συνηθίζω να γκρινιάζω για την τιμή ενός κόμικ, εδώ θα κάνω μία εξαίρεση και θα πω ότι την βρήκα σχετικά υψηλή. Προσωπικά πιστεύω ότι τα 6,50€ είναι ένα κόστος αρκετά “αλμυρό” για ένα τέτοιο άλμπουμ (που δεν είναι καθαρό κόμικ, που είναι μικρή έκδοση, που δεν έχει εξτραδάκια κ.ά.). Εννοείται, επίσης, ότι δεν χρειάζεται ν΄ αναφέρουμε ότι η παρούσα δουλειά ΔΕΝ απευθύνεται στις μικρές ηλικίες του αναγνωστικού κοινού. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσικούκη Αφιέρωμα στην εκδοτική
  6. Αν και είναι οξύμωρο το σχήμα να παρουσιάζουμε, στην καρδιά του χειμώνα, ένα κόμικ που μιλάει για το καλοκαίρι, με τον πρωταγωνιστή ν’ αναφωνεί, γεμάτος αγανάκτηση: “Φέτος θα πάω διακοπές”, εντούτοις λέω να το τολμήσω. Τον Ιούνιο του 2021, ο Σταύρος Κιουτσιούκης ξαναχτυπά με ένα κόμικ ερωτικού περιεχομένου, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Ένατη Διάσταση”. Όσοι γνωρίζουμε τον συμπαθέστατο Θεσσαλονικιό κομίστα, σίγουρα θα έχουμε καταλάβει το περιεχόμενο (και) του συγκεκριμένου πονήματος, το οποίο πραγματεύεται μερικές πολύ όμορφες στιγμές ανάμεσα σε ένα αγόρι και δύο κορίτσια, με φόντο το αθάνατο ελληνικό καλοκαίρι σε ένα απομονωμένο νησάκι. Το αγόρι του έργου δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον δημιουργό, δίνοντας, με αυτόν τον τρόπο, έναν χαρακτήρα αυτο - αφηγηματικό στο κόμικ. Μένει, μόνο, να μάθουμε αν οι καταστάσεις που περιγράφει, συνέβησαν στα αλήθεια ή ήταν αποκυήματα της φαντασίας του. Όλα ξεκινούν στην Θεσσαλονίκη, μέσα στον Ιούλη, όπου ο Σταύρος καλείται να γράψει ένα κόμικ, αλλά η καλοκαιρινή του διάθεση δεν τον αφήνει να συγκεντρωθεί. Αποφασίζει, λοιπόν, να πάει σε ένα ερημικό νησί, χωρίς ίντερνετ και πολλές από τις σύγχρονες ανέσεις, με σκοπό τίποτα να μην μπορέσει να τον αποσπάσει από το έργο του. Ούτε καν τα όμορφα κορίτσια, που αυτή την εποχή ντύνονται πιο ανάλαφρα, προς… έξαψη των απανταχού ανδρών. Μαζεύει, λοιπόν, τα μπογαλάκια του, παίρνει τα χαρτιά και τα πενάκια του και μπαίνει στο πλοίο. Σε όλη την διαδρομή ο πειρασμός τον γυροφέρνει, αλλά εκείνος στέκεται στο ύψος του… καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια. Φτάνοντας, μετά κόπων και βασάνων, στο νησάκι, θα διαπιστώσει ότι κι ένα όμορφο κορίτσι θα κάνει την εμφάνισή του και κατά σατανική σύμπτωση, θ΄ αναγκαστούν να συγκατοικήσουν! Ο Σταύρος θα προσπαθήσει να μην ενδώσει στην μοίρα, αλλά κάτι το καυτό μακρύ καλοκαίρι, κάτι τα κάλλη της κοπέλας, κάτι το αδύναμο του χαρακτήρα του, τον φέρνουν σε δύσκολη θέση. Και σαν μην έφτανε αυτό, στο νησί κάνει την εμφάνισή της και μία δεκαοκτάχρονη φίλη του κοριτσιού, που έχει πολλές… ορέξεις! Και φυσικά αυτό στέκεται η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Αν και θα περιμέναμε να δούμε ένα υλικό φετιχιστικό και με έμφαση στα… πατουσάκια, εντούτοις ο ταλαντούχος κομίστας διεισδύει πιο βαθιά στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα, δημιουργώντας μία δουλειά άκρως ακατάλληλη για αναγνώστες κάτω των 18 ετών. Το σενάριο, περιγράφει στην εντέλεια την καλοκαιρινή ραστώνη, αλλά και την έξαψη των συναισθημάτων και των ορμών, που συνήθως συμβαίνουν την συγκεκριμένη εποχή του χρόνου, ενώ η πλοκή δεν βιάζεται να μας δείξει το… επίμαχο, αλλά δημιουργεί μία γλυκιά ατμόσφαιρα προσμονής. Προσωπικά, μου θύμισε κάτι από τις calt πορνό ταινίες της δεκαετίας του ‘80, αλλά (για να μιλήσουμε και για κόμικς) και τα κλασικά fumetti που κυκλοφόρησαν εκείνη την εποχή. Σίγουρα, όμως, εδώ έχει καταβληθεί περισσότερη φροντίδα σε σύγκριση με τα προαναφερθέντα κόμικς. Τα στοιχεία του ερωτισμού είναι διάσπαρτα σε όλο το κόμικ, ενώ παίρνουμε απτά δείγματα σεξ όσο πλησιάζουμε προς το φινάλε. Στο δε φινάλε, έχουμε και την κορύφωση των σεξουαλικών φαντασιώσεων και φυσικά την υπόταξη στην μοίρα και την αδυναμία των ανθρώπων. Προσωπικά, πάντως, θα προτιμούσα να υπήρχαν 2-3 σελίδες ακόμα που να ολοκλήρωναν πιο ομαλά (και ίσως και με έναν τόνο ρομαντισμού) την ιστορία. Εν κατακλείδι, μιλάμε για ένα ενήλικο κόμικ, που αξίζει να διαβαστεί από τους φανατικούς του είδους, αλλά κι εκείνους που αποζητούν μία ένοχη απόλαυση. Προτείνεται να διαβαστεί, κατά προτίμηση, την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, παρέα με τον/την σύντροφο. Ο εικαστικός τομέας δεν κρύβει εκπλήξεις από τον υποψιασμένο αναγνώστη. Είναι εκείνος που χαρακτηρίζει τον δημιουργό. Η απόδοση των ηρώων βγάζει κάτι καθαρά καρτουνίστικο και παιδικό, ενώ αντιθέτως οι σκηνές του σεξουαλικού περιεχομένου και η περιγραφή τόσο της γενετήσιας πράξης, όσο και των γεννητικών οργάνων διακρίνονται από ρεαλισμό. Όσον αφορά τον χρωματισμό, έχουμε να κάνουμε με ήπιους τόνους, που είναι παρμένοι από το ελληνικό καλοκαίρι. Άλλο ένα γνώρισμα του καλλιτεχνικού στυλ του Κιουτσιούκη. Πριν κλείσουμε, καλό είναι να πούμε και δύο λόγια για την έκδοση. Το τευχάκι είναι καλαίσθητο κι αρκετά ανθεκτικό, με αποτέλεσμα να αντέχει τις πολλές αναγνώσεις. Η κόλληση τής ράχης είναι στιβαρή, ενώ το χαρτί είναι ματ και σχετικά παχύ. Βασικό μειονέκτημα της έκδοσης είναι το συνοδευτικό υλικό, το οποίο έλαμψε δια της απουσίας του. Δυστυχώς, δεν περιέχεται κανένα εξτραδάκι, ούτε καν μία τυπική βιογραφία του δημιουργού. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη Αφιέρωμα στην εκδοτική
  7. Τα αγαπημένα τραγούδια ξεχειλίζουν από εικόνες. Διαφορετικές για κάθε ακροατή. Εννιά δημιουργοί κόμικς περνούν από τη θέση του ακροατή στη θέση του σχεδιαστή τέτοιων εικόνων προσθέτοντας τη δική τους ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική οπτική. «Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούγοντας ένα αγαπημένο τραγούδι σκαρφιζόμαστε τη δική μας ιστορία που θα μπορούσε να το συνοδεύει. Ιστορίες που δεν είναι ποτέ ίδιες μεταξύ τους. Οι πολλαπλές ερμηνείες που δίνουμε σε ένα τραγούδι σε συνδυασμό με το μίνιμαλ στοιχείο του είναι και το γοητευτικό. Κάτι όμως ακόμα πιο γοητευτικό είναι η εικονοποίησή τους!», γράφει ο Λεωκράτης Ανεμοδουράς στο εντιτόριαλ του νέου περιοδικού «Μουσικά Καρέ» (εκδόσεις Μικρός Ήρως). Και κρίνοντας από το περιεχόμενο του περιοδικού, η εικονοποίηση δεν είναι μόνο γοητευτική αλλά και πανέμορφη και πανέξυπνη. «Τράβα βρε μάγκα» από την Αγγελική Σαλαμαλίκη Η ιστορία της σχέσης των κόμικς με τη μουσική βέβαια δεν είναι σημερινή αλλά κρατάει χρόνια. Την περιδιαβαίνει ο Θοδωρής Μανίκας στον πρόλογό του επισημαίνοντας τις πολλαπλές μορφές και εκφάνσεις αυτής της σχέσης: «Κόμικς ως artwork εξωφύλλων δίσκων αλλά και πολυσέλιδα κόμικς ως ένθετα σε δίσκους βινυλίου (από το θρυλικό εξώφυλλο του μέγιστου Crumb για το Cheap Thrills της Janis Joplin ώς το πόνημα του designer Στέργιου Δελιαλή για το δεύτερο και τελευταίο άλμπουμ των Poll). Κόμικς με βιογραφίες μουσικών και φανταστικές περιπέτειες που έχουν ως ήρωες σταρ της μουσικής (από τον Bob Dylan και τους Kiss ως τον Elvis και τον Αργεντινό σαξοφωνίστα Gato Barbieri). Ουκ ολίγα κόμικς και graphic novels, σχεδιασμένα ή/και σεναριογραφημένα από μουσικούς (από τον Charlie Watts ως τον Glenn Danzig και από όλους σχεδόν τους Grateful Dead ώς τον Nick Cave). Καλλιτέχνες που επιλέγουν ως εικόνα τους μια κομικσοειδή καρικατούρα […] Αφίσες, flyers συναυλιών και φεστιβάλ, προωθητικά διαφημιστικά υλικά κ.λ.π. Περιοδικά κόμικς και φανζίν, με μουσικές (συνήθως ροκ) θεματικές. Σειρές κινουμένων σχεδίων με πλείστες μουσικές αναφορές αλλά με συχνές “παρουσίες” διάσημων μουσικών στα καρέ των επεισοδίων τους (κορυφαίες, οι αμερικανικές σειρές The Simpsons και Beavis and Butt-Head)». «Don’t stop me now» των Queen από την Αρινέλλα Κοτσίκο Από όσα γράφει ο Θοδωρής Μανίκας, εξάγεται το συμπέρασμα ότι το επόμενο και πολύ αποφασιστικό βήμα προς την ολοκλήρωση αυτής της σχέσης δεν μπορεί να είναι άλλο από τη μεταφορά/προσαρμογή των κόμικς σε τραγούδια και το αντίθετο. Αυτό το δεύτερο υλοποιούν με μεγάλη επιτυχία οι εννιά δημιουργοί κόμικς που συμμετέχουν στα «Μουσικά Καρέ». Τον Μαύρο Γάτο του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ένα τραγούδι «ανυπακοής» που σιγοψιθύρισαν ή βροντοφώναξαν πολλές γενιές νέων σε συναυλίες, πάρτι, πλατείες και πορείες, επιλέγει ο Θανάσης Καραμπάλιος που ακολουθεί κατά γράμμα τους στίχους του συνεπώνυμου του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Θανάση, με αποκορύφωμα τη σύλληψη του μποέμ Γάτου όταν «βγήκε σεργιάνι το χαφιεδοτσουρμό, αυτοί που αποτελούνε τον εθνικό κορμό». Ο «Μαύρος γάτος» του Βασίλη Παπακωνσταντίνου από τον Θανάση Καραμπάλιο Τους στίχους και τη μουσική του Freddie Mercury από το «Don’t stop me now» των Queen εικονογραφεί η Αρινέλλα Κοτσίκο επιτυγχάνοντας να αποδώσει ιδανικά τις στιγμές έκστασης και απόλαυσης μιας κοπέλας που νιώθει σαν «sex machine, ready to reload, like an atom bomb about to explode». Σε ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου, το «Δημοσθένους Λέξις», προσφέρει τις εικόνες του ο Περικλής Κουλιφέτης τοποθετώντας τον αφηγητή σε μια έρημη πόλη όπου «οι δρόμοι θα ´ναι αδειανοί κι η πολιτεία μου πιο ξένη, τα καφενεία όλα κλειστά κι οι φίλοι μου ξενιτεμένοι», για να σταθεί αμέσως μετά μπρος στην πύλη του ΕΑΤ-ΕΣΑ «με τις κουβέρτες στη μασχάλη, χωρίς Βουλή, χωρίς Θεό, σα βασιλιάς σ' αρχαίο δράμα». «Δημοσθένους Λέξις» του Διονύση Σαββόπουλου από τον Περικλή Κουλιφέτη Ο Νικόλας Κούρτης με την ιστορία του δίνει μορφή στην αγωνία, το ξεπέρασμα του φόβου, την ανάκτηση της αυτοεκτίμησης, την απελευθέρωση και την απογείωση του εαυτού από το «I am the Fire» των Halestorm, ενώ ο Σταύρος Κιουτσιούκης πλάθει μια δική του ιστορία με τίτλο «Το Λάιβ» που εκτυλίσσεται σε ένα μπαρ της Θεσσαλονίκης υπό τους ήχους του «Are you gonna be my girl?» των Jet. Στο ασπρόμαυρο Πασαλιμάνι που ομορφαίνει με λίγες προσεκτικά επιλεγμένες κόκκινες πινελιές, της Ρόζας Εσκενάζυ από το «Τράβα βρε μάγκα», σε στίχους και μουσική του Κώστα Σκαρβέλη, μας ταξιδεύει η Αγγελική Σαλαμαλίκη δίνοντας τη δική της εκδοχή στα λόγια του τραγουδιού. Μια εκδοχή που ολοκληρώνεται με ένα απολύτως αιτιολογημένο φονικό, λίγο κόκκινο αίμα και μερικά κόκκινα άνθη που ξεφυτρώνουν από τα κεραμίδια. Τη σπουδαία, γεμάτη συναίσθημα ποίηση από τα Υπόγεια Ρεύματα μετατρέπει σε κόμικς ο Κωνσταντίνος Σκλαβενίτης στο «Σαν Έρημα Καράβια», εικονογραφώντας τη θλίψη και τη μοναξιά μιας ανολοκλήρωτης σχέσης ενώ ο Νικόλας Στεφαδούρος δίνει εικόνες σε ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια των Oasis, το «Wonderwall» σε στίχους και μουσική του Noel Gallagher. Σε ένα από τα πιο τρανταχτά και όμορφα παραδείγματα του πόσο αποτελεσματική και γοητευτική μπορεί να είναι η προσαρμογή ενός έργου τέχνης σε μια άλλη τέχνη που χρησιμοποιεί άλλη γλώσσα, άλλα μέσα και εντελώς διαφορετικά εργαλεία. Ιδιαίτερα όταν το πρωτότυπο έργο είναι εσκεμμένα αφαιρετικό ως προς τα νοήματά του αφήνοντας τον ακροατή να συμπληρώνει αυτός την αφήγηση, αλλά αναπόφευκτα συγκεκριμενοποιείται και αποκτά μία από τις πιθανές ερμηνείες και διαστάσεις του όταν εικονοποιείται, χωρίς αυτό να απαγορεύει την ύπαρξη άλλων, αμέτρητων εκδοχών, προσλήψεων, αναπλαισιώσεων και προσαρμογών. «Camouflage» του Stan Ridgway από τον Κώστα Φραγκιαδάκη Τελευταίο μουσικό κομμάτι του περιοδικού είναι το «Camouflage» του Stan Ridgway που αφηγείται φιλοτεχνώντας τη δική του ιστορία ο Κώστας Φραγκιαδάκης σε χρώμα του Μιχάλη Τόρη και ιστορική επιμέλεια του Γιάννη Μονογυιού. Το «Camouflage» αποτελεί και τη μεγαλύτερη σε έκταση ιστορία των «Μουσικών Καρέ» καθώς ο Φραγκιαδάκης δεν αρκείται στην εικονογράφηση των στίχων, αλλά με βάση αυτούς πλάθει μια δική του εκδοχή των φανταστικών περιστατικών που περιγράφονται στο τραγούδι. Με αποτέλεσμα ένα έτσι κι αλλιώς πολύ φορτισμένο με νοήματα και συναισθήματα τραγούδι για τον αγώνα επιβίωσης ενός Αμερικανού φαντάρου στις ζούγκλες του Βιετνάμ να αποκτά εικόνες. Και η «σωτηρία» του που σύμφωνα με το τραγούδι αποδίδεται στην αυταπάρνηση και τους ηρωισμούς του «Camouflage» να παραμένει ένα άλυτο αίνιγμα. Το εξώφυλλο του άλμπουμ «Μουσικά Καρέ» από τον Νίκο Κούτση Τα «Μουσικά Καρέ», μια έκδοση που αναμένεται να έχει πολλές συνέχειες, με το πρώτο τεύχος τους εξερεύνησαν και παρουσίασαν τη δυνατότητα εικονοποίησης των τραγουδιών καθώς και τη μεταφορά τους σε κόμικς. Η πολύπλευρη αυτή σχέση μεταξύ των κόμικς και της μουσικής δεν εξαντλείται όμως σε αυτό. Τα επόμενα τεύχη θα είναι αφιερωμένα σε άλλες πτυχές της σχέσης αυτής με επίκεντρο τους στίχους, τη μουσική και τις εικόνες που γεννούν τα τραγούδια. Μια άλλη διάσταση της σχέσης της μουσικής με τα κόμικς έδωσε η συλλογή ιστοριών με τίτλο «Song Stories» (εκδόσεις Ένατη Διάσταση, 2019). Σε αυτήν επτά δημιουργοί κόμικς (Έφη Θεοδωροπούλου, Άρης Λάμπος, Κλήμης Κεραμιτσόπουλος, Γιώργος Καμπάδαης, Σοφία Σπυρλιάδου, Νικόλας Στεφαδούρος και Σταύρος Κιουτσιούκης) εικονογραφούν τις αληθινές ιστορίες που κρύβονται πίσω από τα τραγούδια αγαπημένων καλλιτεχνών και δημοφιλών συγκροτημάτων (Παύλος Παυλίδης, Rotting Christ, Nightstalker, 12ος Πίθηκος, Στίχοιμα, Social Waste), «απαντώντας» στα συνήθη ερωτήματα που το κοινό θέτει στους καλλιτέχνες, όπως «Μα πού βρίσκετε όλες αυτές τις ιδέες; Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας; Ποιοι είναι οι καλλιτέχνες που σας έχουν επηρεάσει;». Και το σχετικό link...
  8. Ο Σταύρος Κιουτσιούκης δηλώνει δημιουργός κόμικς του ελαφρού ρεπερτορίου. Λατρεύει το ερωτικό κόμικ και τα φανζίν, είναι ένας πολυτάλαντος δημιουργός που βλέπει τα σκίτσα του να γίνονται viral, φυσικά και έχει φάει report αλλά τα κορίτσια του μόνο πρόστυχα δεν είναι. Ερώτηση γροθιά στο κατεστημένο: είναι τα κόμικς σου βγαλμένα από τη ζωή; Δεν ήταν τυχαία τίτλος σειράς μου. Κι όταν δεν είναι, τότε προσπαθώ να είναι η ζωή μου βγαλμένη από τα κόμικς μου. Πιστεύεις ότι η πολιτική ορθότητα είναι κάτι ανεφάρμοστο στα κόμικς; Έχεις πλέον δεύτερες σκέψεις πριν βάλεις την τελική πινελιά; Προσπαθώ να μην βάζω την σκέψη μου σε νόρμες που επιβάλλουν άλλοι. Παρόλα αυτά έχω δεύτερες σκέψεις ενίοτε, γιατί πολύ απλά δεν θα ήθελα να προσβάλλω ή να πατήσω δικές μου αρχές με κάποιο εύκολο αστείο. Φυσικά έχω και εμπειρία λάθους στα σόσιαλ. Δις. Στην μία περίπτωση συμφώνησα κι ο ίδιος πως ήταν λάθος και κατέβασα το σκίτσο. Ποιο είναι το πιο προσβλητικό σχόλιο που έχεις λάβει και πώς αντέδρασες; Μια φορά με είπανε μυτόγκα και μιαν άλλη ότι κάνω ερωτική τέχνη γιατί (πολύ ευγενικά) δεν έχω ερωτική ζωή. Και τουλάχιστον στο ένα από τα δύο είχαν δίκιο… Ο δημιουργός είναι μια εντελώς διαφορετική ταυτότητά από την δική σου ως άνδρα; Ταυτίζεστε; Είμαστε σε γενικές γραμμές το ίδιο άτομο. Είμαι εγώ και το άβατάρ μου που σχεδιάζω σε ράντομ στριπάκια να ζει "στον κόσμο μου. Τι κάνει τις γυναίκες που ζωγραφίσεις ερωτικές; Οι ίδιες είστε. Ξεπερνιέται ο Μίλο Μανάρα; Δεν βρίσκω τον λόγο να προσπαθεί κάποιος να ξεπεράσει έναν άλλον καλλιτέχνη. Αυτό θα τον μετέτρεπε απλά σε ένα φτηνό κακέκτυπο. Το ζητούμενο είναι η μοναδικότητα και η ταυτότητα του έργου. Σε κάθε περίπτωση πάντως, αναφορικά με καλλιτέχνες σαν τον Μανάρα, μόνο να διδαχθείς μπορείς. Αρκεί να μην αντιγράφεις στείρα, πράγμα που θεωρώ θλιβερό και φτηνό. Ποια είναι η πιο σέξι ύπαρξη στο σύμπαν της Disney; “Α local girl, in a smaller town” που λένε κι οι Beach Boys στο Disney Girls. Πιστεύεις ότι έχει ποινικοποιηθεί το σέξι τα τελευταία χρόνια; Ή μήπως το Instagram το εκδημοκράτισε και το απενοχοποιεί καθημερινά; Το καλλιτεχνικό σέξυ παραδοσιακά φλερτάρει με το να κατατάσσεται στο περιθώριο, ακριβώς γιατί παραδοσιακά υπάρχουν χυδαίοι τρόποι για να περιγραφεί και τότε φυσικά παύει να είναι τέχνη. Είναι κάτι που χαρακτηρίζω ως "αισθητική του στριπτιτζάδικου" και δεν με εκφράζει καθόλου. Σέξυ μπορεί να είναι ένα υπέροχο αυστηρό σταυροπόδι με ένα σκούρο μαύρο καλσόν και όχι μια αναπαράσταση ερωτικής πράξης που προσπαθεί να με πείσει να ερεθιστώ. Είναι σαν αυτούς που γύρω από ένα μέτριο meme βάζουν φατσάκια να γελάνε, μη και δεν πείστηκες να γελάσεις. Όλο αυτό δυστυχώς ποινικοποιεί το σέξυ, που μετατρέπεται σε κάτι κακώς εννοούμενα πρόστυχο. Ο ερωτισμός είναι παιχνίδι του μυαλού, εμπεριέχει το ελεύθερο γυμνό σώμα, τις λέξεις, τις ματιές και οφείλει να εκφράζεται με σεβασμό και χιούμορ. Ας "ποινικοποιούμε"λοιπόν όλη αυτή την κουλτούρα μερίδας του κόσμου που θεωρεί μια σέξυ πόζα στα σόσιαλ ως ερωτικό κάλεσμα προς άπαντες τους θεατές της και όχι την ίδια την τέχνη της απεικόνισης του γυμνού. Ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό σου σχέδιο για το 2020; Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα, αλλά μάλλον ένα στο οποίο έκανα μια ζεστή αγκαλιά σε μια μπάρα ενός μπαρ. Γιατί αγαπάς τα φάνζιν τόσο πολύ; Πώς ξεκίνησε η σχέση σας; Αγαπώ την underground αισθητική τους, τον πειραματισμό τους και κυρίως την ελευθερία που σου δίνουν να κάνεις ότι θες, χωρίς κατευθύνσεις και δεσμεύσεις. Άρχισα να τα υποψιάζομαι στα 18 μου και έκτοτε διάγουμε σταθερή σχέση και μέσα από την zart_corps, την "φανταστική» μου αυτοεκδοτική. Ποιες ηρωίδες σου έχουν μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό σου; Ποια καρτούν; Τα αναγεννησιακά κορίτσια μου σίγουρα και όλα όσα με τα οποία μπορούν να ταυτιστούν οι πραγματικές γυναίκες. Πολύ συχνά και τα κορίτσια που εμφανίζονται στα κόμικ στριπς μου ή στα ερωτικά κόμικς μου, όπου η ταύτιση είναι πιο συχνή, αφού προλαβαίνουν να ξεδιπλώνονται οι χαρακτήρες τους. Τι είναι τα αναγεννησιακά καρτούν; Είναι καρτούν αναπαραστάσεις γυμνών γυναικών, σε πόζες νωχελικές, βουτηγμένες στην ματαιότητα ενός κρεβατιού γεμάτο πίτσες και αναψυκτικά. Ουσιαστικά είναι καρτούν, όπως θα ήταν αν υπήρχε ο όρος και η τέχνη αυτή στην Αναγέννηση. Μπορεί να ζει ένας εικονογράφος από τη δουλειά του άνετα το 2020; Μπορεί να ζει, κάνοντας κάποιες εφαρμογές της τέχνης του, όπως εικονογραφήσεις κατά παραγγελία κλπ. Για εμάς τους δημιουργούς κόμικς πάντως που μπορώ να μιλήσω με βεβαιότητα, είναι σχεδόν άθλος να ζεις από τις πωλήσεις των κόμικς σου. Έτσι μοιραία στρεφόμαστε συχνά σε εικονογραφήσεις ή άλλες εφαρμογές. Πώς κάνουμε δουλίτσα τελικά; Έχεις καμία συμβουλή; "Χαχαχα! Υποθέτω ότι ο καθένας βρίσκει τον τρόπο του με το σώμα του. Αρκεί να μην το ξέρω". Τι σε έπιασε κι έκανες ένα πρωτοχρονιάτικο ερωτικό δράμα; "Απλά με βασάνιζε η σκέψη της κοπέλας που επιστρέφει στους γονείς προσωρινά και χάνει κάποιες ελευθερίες, όπως αυτή του αυνανισμού". Πώς είναι η μέση Ελληνίδα στην καραντίνα; Και την έχεις σχεδιάσει; "Ε, νομίζω σκασμένη! Εγώ είμ’ εδώ για να σχεδιάζω τις πιο όμορφες ή αστείες στιγμές σας. Και φυσικά τις Φαντασιώσεις σας". Και το σχετικό link...
  9. Ένα κλασσικό χιουμοριστικό τσοντάκι του Κιουτσιούκη. Μια μελέτη που θέτει τον δάχτυλον επί τον τύπον των ήλων και όχι μόνο εκεί, γύρω από την ευτυχία του να έχεις τον δικό σου χώρο, γύρω από την ανεξαρτησία των 20αρηδων, τη μνήμη, τις εμπειρίες αλλά και τα στραβά του καπιταλισμού στον χώρο της σχεδόν τυποποιημένης εστίασης. Μια μελέτη επίσης που δείχνει το πόσο βλαμμένα είναι τα μικρά αδερφάκια (και ξαδερφάκια για όσους δεν είχαμε αδερφάκια, είτε διότι δεν αφήσαμε τους γονείς μας να κάνουν το λάθος, είτε διότι αυτοκτόνησαν πέφτωντας από την Ακρόπολη με το μαχαίρι μπηγμένο στην πλάτη). Με λίγα λόγια, ένα κλασσικό χιουμοριστικό τσοντάκι του Κιουτσιούκη. I did say that ως φαν πέρασα μια χαρά δεν σκανάρω σελίδες. Τυπικός Κιουτσιούκης. Όσοι δεν τον ξέρετε, να πάρετε να μάθετε. Ή να πάτε στο fb του να κάνετε χάζι
  10. Από τα σπουδαιότερα και πιο αληθινά σκίτσα του IMNSHO Αλιευθέν από το fb του τω όντι. ΔΕΝ είναι καρπούζι
  11. Ένα χιουμοριστικό τσοντάκι από τον άνθρωπο που μας έδωσε αυτό εδώ το σκιτσάκι. το σκιτσάκι δεν είναι μέσα από το κόμικ, αλλά όπως τσέκαρα το φβ για να βρω σκαν από αυτό το κόμικ, ξαναέπεσα σε αυτό, το ξαναλάτρεψα και θέλησα να το βάλω κάπου. Απαντώντας έτσι τρόπον τινά και στο ερώτημα που να το βάλω που τίθεται μέσα στο κόμικ διότι είναι τεράστια αλήθεια ότι χρειάζονται συγκεκριμένες χωροτεχνικές μελέτες για κάποια πράγματα μέσα σε ένα αμάξι. Ποσώς μέσα σε ένα Φιατάκι. Παρά τον τίτλο του, δεν είναι εγχειρίδιο Είναι ένας φόρος τιμής, ένα γράμμα αγάπης, στην εποχή που δεν είχαμε king size κρεβάτια στα δικά μας σπίτια, προκειμένου να διασκεδάσουμε αστεφάνωτοι Όσοι αγαπάτε Κιουτσιούκη, ξέρετε τι παίρνετε Αυτό εδώ ανήκει στα κομιξάκια του που ξεφεύγουν καμπόσο από το πικάντικο και πηγαίνουν σε πιο χύμα καταστάσεις. Η λέξη χύμα δεν είναι καθόλου τυχαία Οπότε άμα είστε φαν σαν εμένα να το πάρετε και να το βάλετε Είναι καλό πράγμα να το βάζετε Διαιωνίζει το είδος και ξελαμπικάρει τον εγκέφαλο εδιτ καταγγέλω πως το τσίμπησα με ζελατινούλα που είχε μέσα κι ένα αυτοκόλλητο. Και ενώ θεωρητικά πρέπει να βάλω το αυτοκόλλητο κάπου, δεν μου πάει η καρδιά
  12. Ο πιο αντισυμβατικός σκιτσογράφος της πόλης, ο Σταύρος Κιουτσιούκης, παρουσιάζει τα κορίτσια του και μιλά για τα έργα και τα φετίχ του... Έβαψαν τα νύχια τους, διάβασαν ότι είχαν πρόχειρο στη βιβλιοθήκη τους, ακόμη και ιστορίες με τον Δράκουλα ή βιβλία με λευκές σελίδες, χαϊδεύτηκαν με το σκυλάκι τους και βαρέθηκαν πολλές φορές. Κάπως έτσι πέρασαν τα κορίτσια στην καραντίνα, μέσα από το πενάκι του Σταύρου Κιουτσιούκη, του πιο αντισυμβατικού σκιτσογράφου της Θεσσαλονίκης, όπως τον έχουν χαρακτηρίσει άνθρωποι του χώρου. Πρώην και «αποτυχημένος», σύμφωνα με την δική του άποψη φαρμακοποιός, ο Σταύρος Κιουτσιούκης έφτιαχνε σκίτσα από μικρός και στα 16 του χρόνια προχώρησε στην πρώτη αυτοέκδοση, από τον… οίκο του Zart (ο γνωστός ήχος που σας έρχεται στο νου)_corps. Έκτοτε έχει γίνει γνωστός για τις ιστορίες του με το Κίτρινο Αγόρι, τα Πατουσάκια και τα κορίτσια στην πιο ερωτική τους εκδοχή, ενώ παρουσιάζει στο «Έθνος της Κυριακής» μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά σκίτσα που δείχνουν «Πώς πέρασαν τα κορίτσια στην καραντίνα». «Δημιουργός κόμικ του ελαφρού ρεπερτορίου». Έτσι συστήνεται ο Στ. Κιουτσιούκης, που από όταν θυμάται τον εαυτό του σχεδιάζει cartoons, ενώ επιδίδεται στην ερωτική θεματολογία. «Ο ερωτικός φετιχισμός είναι κάτι που με απασχολεί πολύ. Υπάρχουν ερωτικοί φετιχισμοί που δεν συζητιούνται. Θέλω η δουλειά μου να αποπνέει ερωτισμό και χιούμορ. Υπάρχουν φορές που αυτολογοκρίνομαι, αλλά αυτό βοηθάει γενικά στην τέχνη μου. Στόχος μου είναι οι ιστορίες μου να προβληματίζουν και να διασκεδάζουν, δεν με απασχολεί η αισθητική του στριπτιτζάδικου», λέει ο δημιουργός στο «Έθνος της Κυριακής». Ο άνθρωπος που βιοπορίζεται από το φετίχ του είναι ένας πανέξυπνος τύπος, πρώην φαρμακοποιός, που τα πέντε χρόνια των σπουδών του βοήθησαν ώστε να δίνει σήμερα ονόματα στους ήρωές του. Όπως για παράδειγμα η Δόνα Κικατριδίνη της Ολατράνης – φαρμακευτικοί όροι, συστατικά φαρμάκων. Ο Σταύρος Κιουτσιούκης (φωτ. Νόπη Ράντη) Το motto του είναι «Χωρίς κορίτσι δεν υπάρχει ιστορία». Τα κορίτσια του Σταύρου Κιουτσιούκη είναι όμορφα, παθιάρικα, αγαπούν το σώμα τους, επιδεικνύουν τα απόκρυφα σημεία τους με τρόπο που δεν προκαλεί και κάποιες φορές τσαντίζονται. Και τότε όμως είναι όμορφα τα κορίτσια του. Το ημερολόγιο του 2019 ήταν «Το πιο τσαντισμένο ημερολόγιο της χρονιάς» και μέσα του είχε 12 κορίτσια τσαντισμένα και 12 καλούς λόγους, γιατί «η Marie Claire είναι μια γυναίκα με νεύρα. Εσύ…» Το πρώτο του κόμικ το έκανε στα 20 του χρόνια και ήταν το Κίτρινο Αγόρι, εμπνευσμένο από το Yellow Kid, ένα από τα πρώτα κόμικ που δημοσιεύτηκαν διεθνώς, στην Αμερική του 1895. Το Κίτρινο Αγόρι ήταν μια τριλογία 4 τόμων, οι τρεις ασπρόμαυροι και ο τέταρτος έγχρωμος. Σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου το Κίτρινο Αγόρι αντιμετωπίζει τη ζωή με πρωτόφαντη αισιοδοξία, – «Πολύ σκληρός για να πεθάνει», είναι ο τίτλος μιας ιστορίας – και όλη η σειρά έχει αρκετό μαύρο χιούμορ. Ωστόσο εκείνο που τον σύστησε ακόμη περισσότερο στο ευρύ κοινό είναι τα «Πατουσάκια», μικρά, ερωτικά, φετιχιστικά σχέδια για τις πατούσες των γυναικών, τις οποίες και λατρεύει – όπως και ο Quentin Tarantino. «Είμαι πελματολάγνος, τι να κάνω; Δεν το έκρυψα ποτέ», ομολογεί. Η «Πίτσα Πεπερόνι» είναι μια ενδιαφέρουσα έκδοση που και αυτή σχολιάστηκε πολύ. Ο Στ. Κιουτσιούκης αποδόμησε έξι γνωστά παραμύθια για σύγχρονες πριγκίπισσες που δεν ζουν σε κάστρα, ούτε τις κυνηγούν δράκοι, αλλά επίσης δεν αποζητούν τον πρίγκιπα με το άσπρο άλογο. Η Κοκκινοσκουφίτσα είναι μια κοπέλα που κάνει delivery με το μηχανάκι της φορώντας κόκκινο κράνος, η Ωραία Κοιμωμένη είναι σούπερ ήρωας, η Χιονάτη κρύβεται από την κακιά μητριά της που βρίσκει νέα δηλητήρια για να την εξοντώσει και ο Πήτερ Παν… δεν υπήρξε ποτέ. Είναι δημιουργός παραδοσιακός όχι μόνο ως προς την θεματική του, αλλά και ως προς την τεχνική, αφού σχεδιάζει τα σκίτσα πρώτα σε χαρτί με πινέλο και μετά τα χρωματίζει στον υπολογιστή. Πριν και από αυτό βέβαια γράφει τα κείμενα. Του αρέσει να παίρνει ιδέες από την καθημερινότητα, από μικρά και μεγάλα γεγονότα, αλλά σχεδόν ποτέ δεν υιοθετεί ιδέες που του δίνουν οι άλλοι. Γενικά δεν τα πάει καλά με τα… κατά παραγγελία. Γι΄ αυτό και σε κάποιες δουλειές του, όπως την «Πίτσα Πεπερόνι», αναθέτει την εικονογράφηση σε άλλους – την συγκεκριμένη σε 6 κοπέλες. «Μου αρέσει να στέλνω κρυφά μηνύματα, διασκεδάζω αφάνταστα να σκέφτομαι αυτούς που τους αφορά και θα τα διαβάσουν. Μου αρέσει επίσης να μιλάω για μεγάλα γεγονότα και σημαντικά πράγματα υπογείως. Έχει μια γοητεία όλο αυτό» μας λέει, προσθέτοντας πως ιδανικά θα ήθελε να έχει ζήσει την γαλλο-βελγική σχολή κόμικ των δεκαετιών ΄70-΄80. Άλλωστε χρωστάει το ότι ασχολήθηκε με το κόμικ στον Γάλλο Μαρσέλ Γκοτλίμπ, τον δημιουργό των δύο κορυφαίων γαλλικών σατιρικών περιοδικών κόμικ για ενηλίκους, του Fluide Glacial και του Hara Kiri. Υπό έκδοση βρίσκεται το νέο του κόμικ που με τίτλο «Φέτος θα πάω διακοπές» – είχε κλείσει πριν την πανδημία του κορωνοϊού –, αφορά σε ένα ερωτικό τρίγωνο με ένα αγόρι και δύο κορίτσια, που ναυαγούν σε ένα ερημονήσι. «Αγαπώ πολύ τα κορίτσια. Τα σέβομαι και θέλω να τα αποθεώνω. Προσπαθώ μέσα από τη δουλειά μου να δείξω τα θέλω τους, απέναντι στα δικά μας θέλω, αλλά και να σεβαστώ τις επιθυμίες τους. Όχι, δεν μου αρέσει να μου λένε ότι τα κόμικς μου είναι girly. Προτιμώ να τα χαρακτηρίζουν girls friendly», αναφέρει ο δημιουργός. Και το σχετικό link...
  13. Indian

    ΝΙΚΟΛΕΤ

    Άλλο ένα "πονηρό" κόμικ,αυτή την φορά με τις περιπέτειες της Νικολέτ, από τον ειδικό στο είδος Σταύρο Κιουτσιούκη, ο οποίος πιστεύω ότι άνετα μπορεί να θεωρηθεί ως ο Σειρηνάκης των κόμικς...! Αντιγραφή από το εξώφυλλο : Την γενική βοήθεια πρόσφερε η Θάλεια Φωτάκη, ενώ το λέττερινγκ είναι της Σοφίας Βαϊραμίδου...! Στο εσωτερικό οπισθόφυλλο υπάρχει και το εξώφυλλο που απορρίφθηκε και,κατά την άποψή μου,καλά έκανε...! Η έκδοση είναι πολύ στιβαρή...!Έχει θερμοκόλληση στην ράχη,σκληρό εξώφυλλο και ματ χαρτί...! Τέλος,να πούμε ότι το συγκεκριμένο κόμικ χαρακτηρίζεται ως "αυστηρώς ακατάλληλο δια ανηλίκους"...! Το γράφει και στο οπισθόφυλλο...!
  14. Η καραντίνα είναι ζόρι, έχει μοναξιά, μπορεί να σε κάνει να τα δεις μαύρα. Όμως, φίλε ή φιλενάδα μας, το Provocateur είναι δω για σένα. Σ' αυτές τις ζόρικες ώρες που το σπίτι σου μοιάζει απελπιστικά ίδιο μέρα τη μέρα, και που θες να φωνάξεις: "λίγο αέρα και κόσμο, το βασίλειό μου για λίγο αέρα και κόσμο", εμείς βρήκαμε τους κατάλληλους ανθρώπους για να γεμίσουν τα μάτια σου χρώματα και να την παλέψεις μες στο σπίτι (εκεί που πρέπει να παραμείνεις για το καλό όλων, δηλαδή). Ιδού λοιπόν, 5 σκίτσα για την καραντίνα, σκιτσαρισμένα αποκλειστικά για το Provo, από 5 τύπους που τους αγαπάμε, μας αγαπάνε, κι έρχονται να σκάσουν χρώμα στη μουντίλα του δωματίου μας. Έχουμε και λέμε λοιπόν... Ο Κωνσταντίνος Μοσχονάς σκιτσάρει το Άγαλμα της Ελευθερίας Καραντινοφοβίας: Ο Σταύρος Κιουτσιούκης σκιτσάρει ένα απ' τα κορίτσια του, ατρόμητο μες στο σπίτι: Ο Κωνσταντίνος Κάτσος σκιτσάρει το καλό μες στο κακό: Ο Άρης Λάμπος σκιτσάρει τη φαντασία και την πραγματικότητα: Ο Gordon Blacksmith σκιτσάρει απευθείας απ' τον Κήπο του Προφήτη: Και το σχετικό link...
  15. Άλλη μια αυτοέκδοση του Σταύρου Κιουτσιούκη που μας έρχεται το 2019. Περιέχει μια ανθολογία με στριπάκια, που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο το διάστημα 2015-2018. Ευχαριστούμε τον @nikos99 για τη διάθεση του τεύχους.
  16. Να και το τελευταίο κομικσάκι του Σταύρου Κιουτσιούκη από το φετινό Comicdom. Όπως μαντεύετε από τον τίτλο, πρόκειται για οδηγίες ραντεβού σε ένα ιπποπόταμο που πρόκειται να βγει ραντεβού με ένα κορίτσι. Το οποίο ραντεβού δεν πάει και πολύ καλά, αναμενόμενο αν λάβετε υπ' όψιν πως ο ιπποπόταμος είναι κοινωνικά αδέξιος (όπως όλοι οι ιπποπόταμοι). Όσοι έχετε διαβάσει στο παρελθόν κόμικ του Κιουτσιούκη γνωρίζετε το ύφος του χιούμορ του, που δεν παραλλάσσεται ούτε εδώ. Εντάξει, περί χαζομαρούλας πρόκειται, μόνο για completists των κόμικ του Κιουτσιούκη... Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη
  17. Τον Απρίλιο του 2019 και στα πλαίσια του 14ου Comicdom Con, ο Σταύρος Κιουτσιούκης μάς παρουσιάζει ακόμα ένα πονηρό άλμπουμ, με τίτλο "Το μεγάλο μπανιστήρι". Πρωταγωνιστές είναι οι καθιερωμένοι πλέον χαρακτήρες του, που βρίσκονται στην κρίσιμη περίοδο της εφηβείας κι εξερευνούν το σώμα τους, προσπαθώντας παράλληλα να πραγματοποιήσουν τις διάφορες ερωτικές τους φαντασιώσεις. Ακολουθούν δύο εσωτερικές σελίδες, οι οποίες είναι ακατάλληλες για ενηλίκους. Δεν έχω κρύψει ότι μου αρέσει αυτού του είδους η θεματολογία από το πενάκι του συγκεκριμένου δημιουργού. Έτσι κι εδώ έμεινα ικανοποιημένος. Προσωπικά με αναζωογονεί αυτό το kinky στοιχείο και το αίσθημα ενοχής που μου προκαλεί. Σεναριακά, εκτός από σκηνές ηδονής, υπήρχε υπόθεση και βρήκα ευφυές το άνοιγμα και το κλείσιμο της πλοκής. Εννοείται βέβαια ότι δεν θα πρέπει να αναζητήσετε κάτι βαθυστόχαστο στις σελίδες του. Όσον αφορά το σχέδιο, κι αυτό φώναζε από μακριά το όνομα του δημιουργού, καθώς είχε την δική του σφραγίδα. Το βρήκα αρκετά καρτουνίστικο, ενώ δεν γίνονταν περικοπές στις επίμαχες και πονηρές σκηνές. Αυτό το γεγονός καθιστά το κόμικ κατάλληλο για άτομα άνω των 18 ετών (και στο σώμα και στο πνεύμα). Το χρώμα ήταν ελαφρύ κι ανοιχτό κι έκανε την ανάγνωση ακόμα πιο άνετη. Η έκδοση είναι πολύ προσεγμένη. Η κόλληση στην ράχη νομίζω ότι κάνει το κόμικ ανθεκτικό στις συνεχείς αναγνώσεις. Το χαρτί είναι παχύ ματ και η εκτύπωση των καρέ (και ιδιαιτέρως των χρωμάτων) επάνω του ήταν πολύ καλή. Από έξτρα υλικό εντοπίζουμε μόνο ένα εισαγωγικό σημείωμα από τον κωμικό-ραδιοφωνικό παραγωγό Αλέξανδρο Χαριζάνη, το οποίο είναι εξαιρετικά χιουμοριστικό. Τουλάχιστον εύχομαι να είναι, διότι σε διαφορετική περίπτωση προβλέπω να τον κυνηγάει ο Κιουτσιούκης με καραμπίνα.
  18. Μια ιδιαίτερη έκδοση, για καλό σκοπό. Σε αυτό το άλμπουμ, 16 γνωστοί σεφ μοιράζονται τις συνταγές τους και ο Κιουτσιούκης τις παρουσιάζει με τη μορφή κόμικς. Όλα τα έσοδα των δημιουργών από την πώληση του άλμπουμ θα δοθούν για την κάλυψη των αναγκών του Οργανισμού των Παιδικών Χωριών SOS. Συμμετέχουν με συνταγές τους οι σεφ: Ηλίας Μαμαλάκης, Ιάκωβός Απέργης, Στέλιος Παρλιάρος, Διονύσης Αλέρτας, Κωνσταντίνος Κωβαίος, Αλέξανδρος Παπανδρέου, Φίλιππος Μπαντής, Ρήγας Ρηγόπουλος, Νίκος Γαϊτάνος , Βασίλης Τσίογκας, Αλέξανδρος Τσιοτίνης, Παύλος Σάφτης, Αντώνης Κουρκούτας, Κώστας Αραμπατζής, Vital Hyka και Μάνος Δημητρούλης. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε στο xortastemetinpsixisas.gr
  19. Μόνο για ενήλικους. Ένα αλμπουμάκι γεμάτο ερωτικά, φετιχιστικά σχέδια, από τον δημιουργό των “Yellow Boy”, “Ο Δεξιοτέχνης”, “Νικολέτ” και πολλών άλλων. O Σταύρος για πρώτη φορά δημιουργεί σκίτσα γεμάτα με ερωτική διάθεση, δροσερές κοπέλες αντικείμενο πόθου και πάθους. Καλά μην τα παραλέω κιόλας, ερωτικά μεν αλλά τους PICHARD, SERPIERI, CREPAX, MANARA δεν τους φτάνει.Τα σκίτσα έχουν το γνωστό στυλ του δημιουργού που δεν σου προκαλεί την ερωτική διάθεση. Βέβαια δεν λείπει το γνωστό χιούμορ του. Το αλμπουμάκι το προλογίζει ο Λευτέρης Σταυριανός, αν και κατά την γνώμη μου τα παραλέει λίγο. Ένα από τα αγαπημένα μου σχέδια: Η CATWOMAN παιίζοντας χαδιάρικα με τον... εαυτό της μονολογεί I GET BATS IN MY STOMACH. 4 σκιτσάκια ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ 18 ΜΗ ΤΖΙΖ Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη
  20. Η συνεργασία του Κιουτσιούκη με την Ένατη Διάσταση συνεχίζεται, με την δημοσίευση του Yorick, που περιέχει στριπάκια που είχε αναρτήσει σταδιακά στην ιστοσελίδα του ως webcomic ο δημιουργός στις αρχές του 2018. Ο υπότιτλος είναι πιστός σε αυτά που τάζει. Όντως είναι μέτρια δουλειά σε σύγκριση με άλλα άλμπουμ του Κιουτσιούκη, αλλά δεν περνάς και άσχημα. Ευχαριστούμε τον @nikos99 για την παραχώρηση του αντίτυπου του για τις ανάγκες της παρουσίασης.
  21. Melandros

    YELLOW BOY

    Οι Θλιβερές Περιπέτειες του Yellow Boy δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στην εβδομαδιαία πολιτιστική επιθεώρηση Εξώστης της Θεσσαλονίκης, το χρονικό διάστημα 2004-2005... Black Humor με πρωταγωνιστή ενα παιδί (τον Yellow Boy) με μια ανίατη αρρώστεια και με γιατρούς, φίλους, συμμαθητές ακόμα και με τον ίδιο τον χάρο να κάνουν πλάκες μαζί του και να βγάζουν γέλιο απο θλιβερές - μαυρες καταστάσεις... Έξυπνα stripακια απο τον πολύ καλό και ταλαντούχο Σταύρο Κιουτσιούκη... Πρόσφατα κυκλοφόρησε το δεύτερο αλμπουμάκι της ίδιας σειράς, Οι Ακόμη πιο Θλιβερές Περιπέτειες του Yellow Boy... Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους ramirez, AndreaD & The_Sandman. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη --- Το μέλος AndreasD πρόσθεσε ΕΔΩ: Τον Δεκέμβριο του 2009 κυκλοφορεί απο την ΕΝΑΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ και τον Σταύρο Κιουτσιούκη και το 3ο μέρος του Yellow Boy. Αυτή τη φορά ο ήρωάς μας είναι καλύτερα, έχει βγει από το νοσοκομείο και έχει επιστρέψει στο σχολείο, αλλά όχι για πολύ.
  22. Τιμή: 2€ Τευχάκι που κυκλοφόρησε σε 99 αριθμημένα αντίτυπα με αφορμή την έκδοση του τέταρτου άλμπουμ του μικρού κίτρινου αγοριού του Σταύρου Κιουτσιούκη. Όπως διαβάζουμε και στο εξώφυλλο περιέχει 22 ακυκλοφόρητα στριπάκια, τα οποία πραγματικά είναι απορίας άξιο γιατί δεν είχαν συμπεριληφθεί μέχρι τώρα σε κάποιο αλμπουμάκι μιας και δεν υστερούν σε τίποτα από τα υπόλοιπα. Αν και όπου το βρείτε, τσιμπήστε το
  23. Παρουσίαση: Πεταμένα Λεφτά του Σταύρου Κιουτσιούκη 28 Μαρτίου 2019, 9:30μ.μ. - Τζάνγκο (Φιλίππου 16, Θεσσαλονίκη) Βιβλιοπαρουσίαση της ανθολογίας κόμικ στριπ ΠΕΤΑΜΕΝΑ ΛΕΦΤΑ από τον ολόρθιο κωμικό Γιάννης Γάμπας στον ρόλο που θα χαντακώσει την καριέρα του. Εσείς τρώτε το φαγάκι σας, όσο εμείς σας λέμε κάτι δικά μας. Facebook event.
  24. Παράλληλα με την κυκλοφορία του Yorick σε άλμπουμ, ο Κιουτσιούκης έβγαλε και ένα φανζινάκι με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από την λήξη του Α' Παγκόσμιου πόλεμου. Δεν έχω να πω κάτι για αυτό μιας και δεν πρόλαβα να το διαβάσω, οπότε απλά παραθέτω τον πρόλογο του δημιουργού. Ευχαριστούμε τον @nikos99 για την παραχώρηση του αντίτυπου του για τις ανάγκες της παρουσίασης.
  25. Καθώς έκανα τη βόλτα μου στην έκθεση Comicon το μάτι μου έπεσε πάνω στα έργα ενός διαφορετικού σκιτσογράφου. Ο ίδιος ήταν εξαιρετικά απορροφημένος από το να υπογράφει τις δημιουργίες του και ο κόσμος τριγύρω ήταν πολύς. Σταμάτησα και άρχισα να κοιτώ τη δουλειά του. Εκστασιάστηκα. Βρισκόμουν μπροστά σε έναν τύπο που έκανε τέχνη το φετίχ του, ακριβώς όπως και ο Quentin Tarantino -με τον οποίο παρεπιπτόντως έχουν και το ίδιο φετίχ: Eίναι πελματολάγνοι- ενώ είχε ταυτόχρονα μια χιουμοριστική πλευρά και όλα αυτά μαζί μέσα σε ένα πραγματικά ευγενικό πλαίσιο. Ήταν ο Σταύρος Κιουτσιούκης, ή αλλιώς το κίτρινο αγόρι, που ευτυχώς για όλους μας έκλεισε το φαρμακείο του και συνέχισε να σχεδιάζει κόμικ. Με ξάφνιασε ευχάριστα όταν κάποτε μου έκανε μια πολύ όμορφη έκπληξη και με ζωγράφισε εμπνευσμένος από μια φωτογραφία μου: Eγινα ένα πανέμορφο gothic κόμικ με την υπογραφή του! Mε αφορμή την κυκλοφορία του ημερολογίου του για το 2019, με τίτλο “Το πιο τσαντισμένο ημερολόγιο της χρονιάς” μέσα στο οποίο υπάρχουν “12 κορίτσια τσαντισμένα και 12 καλοί λόγοι” και τη φράση με την οποία συνόδευσε το promo του η οποία ήταν “Γιατί η Μαρί Κλαιρ είναι μια γυναίκα με νεύρα. Εσύ…” κατάλαβα ότι ήρθε η στιγμή το “κίτρινο αγόρι” να φιλοξενηθεί στο marieclaire.gr: Θα ήθελα να μάθω την προσωπική σου ιστορία: Που γεννήθηκες, που μεγάλωσες και όσα έκανες μέχρι να αποφασίσεις να γίνεις σκιτσογράφος. Γέννημα θρέμα Θεσσαλονικιός! Μεγάλωσα στις δυτικές συνοικίες και Συκιές. Την τάση μου στο σχέδιο την ανακάλυψα νωρίς, μιας και πολύ γρήγορα πέφτει στα χέρια ενός παιδιού ένα μολύβι πάντα. Οι γονείς μου (μηχανικός αυτοκινήτων και νηπιαωγός) δεν είχαν ποτέ κάποια σχέση με το σκίτσο, αλλά δεν με αποθάρυναν κιόλας. Μετά το σχολείο φοίτησα στην Φαρμακευτική ΑΠΘ, όπου και εξάσκησα ποερισσότερο τις ικανότητές μου στα κόμικ. Υπήρξα κάκιστος φοιτητής και αργότερα μετριότατος φαρμακοποιός, ενώ δεν εγκατέλειψα ποτέ την διαρκή αναζήτητηση στον χώρο του σκίτσου. Το πρώτο μου κόμικ (Yellow Boy 1) εκδόθηκε από την 9ηΔιασταση πριν περίπου 12 χρόνια, ενώ ήδη νωρίτερα τύπωνα μόνος μου αυτοεκδόσεις με την επωνυμία zart_corps (προσοχή στην κάτω παύλα). Έκτοτε έχω κυκλοφορήσει αρκετά φανζινς, 16 κόμικ άλμπουμς και έχω συμμετάσχει σε αρκετές ανθολογίες. Εργάστηκα ως φαρμακοποιός, άνοιξα δικό μου φαρμακείο και το έκλεισα σε λιγότερο από 5 χρόνια, όταν πλέον ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχα κανέναν λόγο ως άνθρωπος να είμαι κομμάτι αυτού του χώρου. Έτσι πήρα ένα μεγάλο “διαζύγιο” με την επιστήμη και την δουλειά αυτή οριστικά και αμετάκλητα. Εκτοτε συνεχίζω μόνο ως σκιτσογράφος και δημιουργός κόμικ επαγγελματικά πλέον. Πρέπει να αγαπάς πραγματικά τις γυναίκες και αυτό το εκφράζεις μέσα από την τέχνη σου. Θα ήθελα να μάθω ποια είναι η σχέση σου και η σκέψη σου για το άλλο φίλο. Δεν είμαι κανένας ακτιβιστής ή κάτι τέτοιο αναφορικά με τα γυναικεία δικαιώματα, αλλά ένας καλός φίλος των γυναικών και θαυμαστής όσων πρεσβεύετε. Θα βρείτε πάντοτε την τέχνη μου κι εμένα στο πλευρό σας, για την ακαταμάχητη γοητεία που μου ασκούν τα γενικά, αλλά και ειδικά χαρακτηριστικά σας. Οπότε ναι, αγαπώ την γυναίκα για όσα είναι και προσπαθώ μέσα από τα κόμικ μου να ακούσω και να σεβαστώ τα δικά της θέλω, έναντι των αντρικών που μοιραία προβάλλονται από την δική μου ματιά. Δεν θα χαρακτήριζα λοιπόν τις δουλειές μου girly αλλά girls friendly (ελπίζω). Δεν έχεις κρύψει ότι είσαι φετιχιστής. Εξήγησε σε όσους μας διαβάζουν ποια είναι η αδυναμία σου και πως σε εμπνέει καλλιτεχνικά. Εχω αρκετούς φετιχισμούς ειναι η αλήθεια και συχνά γυρίζουν γύρω από το διαφορετικό και την ασυμβατότητα με τα στερεοτυπα. Αγαπάω οτιδήποτε σας έχουν πείσει ότι είναι “λάθος” με κάποιον τρόπο. Πέραν αυτού έχω μια σοβαρή μονομανία με τα γυναικεία πέλματα. Είμαι ποδολάγνος ή ακόμη καλύτερα πελματολάγνος. Πρόσφατα κυκλοφόρησε απο την Jemma Press και μια ανθολογία σκίτσων μου με θέμα τον ερωτισμό του γυναικείου πέλματος με τον τίτλο ΠΑΤΟΥΣΑΚΙΑ. Παράλληλα σε όλα τα ερωτικά μου κόμικ θα βρειτε αναφορές στο φετίχ μου, πάντα με γλυκό τρόπο και αγαπησιάρικο ερωτισμό. Αυτό πρεσβεύει και η ερωτική μου τέχνη εν γένει. Πως τα περνάει ένας σκιτσογράφος στην Ελλάδα σήμερα; Μπορεί να επιβιώσει οικονομικά; Και πως; Δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα, αλλά αν το θες πραγματικά και (χωρίς να κάνεις εκπτώσεις) το κυνηγάς, επιβιώνεις έστω και χωρίς υπερβολές. Πάντως η αποψή μου είναι πως ο καλλιτέχνης πρέπει να καθιερώνει ένα προσωπικό ύφος και να “πουλάει” το έργο του, χωρίς να περιμένει να του ζητιέται. Εξάλλου είναι και ένας λόγος που πλέον ρητά και κατηγορηματικά δεν κάνω σενάρια και σκέψεις τρίτων, αλλά υποστηρίζω μόνο την δική μου γραμμή. Ξέρεις από βέσπα και έχεις και με αυτή το κόλλημά σου. Θα μας κάνεις μια παρουσίαση και γι αυτή τη μεγάλη κυρία; Πρόκειται απλά για ένα χόμπυ, το οποίο έχει εξελιχθεί σε συλλεκτική μανία και αγάπη. Δεν είναι τίποτα περισσότερο όμως από αυτό, χωρίς ποτέ να κατακτά την βασική προτεραιότητα μου. Απλά θα έχω πάντα πολλές βέσπες ελπίζω, έστω κι αν είναι παροπλισμένες σε κάποια αποθήκη. Δυστυχώς δεν είμαι μεγιστάνας του τίποτα ? Τα έργα σου έχουν δυο κυρίως προσανατολισμούς: Τον ερωτικό και το χιουμοριστικό. Σε ποιο κοινό τελικά μπορείς να πεις ότι απευθύνεσαι; Απευθύνομαι καθαρά σε ενήλικο κοινό, είτε μέσα από τα ρομαντικά πορνογραφήματά μου, είτε μέσα από το μαύρο και ενίοτε σκληρό χιούμορ που χρησιμοποιώ. Γενικά και στις δύο εκφάνσεις μου θα συναντήσει κανείς και τα δύο στοιχεία, απλά σε άλλη αναλογία. Ουσιαστικά γράφω παραμύθια, μόνο που οι δικές μου πριγκίπισσες και οι πρίγκιπές μου κάνουν έρωτα και τρώνε τηγανητές πατάτες. Εκτιμά ο Έλληνας τα κόμικ; Ποια είναι η παιδεία του σχετικά με αυτή την τέχνη; Τα κόμικ στην Ελλάδα είναι σε άνθιση και από άποψη δημιουργίας και από άποψη κοινού. Νομίζω πως ναι, μεγάλο μέρος του κόσμου αρχιζει να τα εκτιμά ολοένα περισσότερο, λόγω και της προβολής τους πλέον στα social media. Τι θα συμβούλευες ένα παιδί που θέλει να ακολουθήσει το επάγγελμα σου; Ό,τι θα συμβούλευα όποιο παιδί μου έλεγε πως θέλει να κάνει οτιδήποτε σύννομο και χωρίς φασολάκια. Να μην χάνει χρόνο. Ποιο είναι το motto σου; “και πού είναι το κορίτσι;!!! Χωρίς κορίτσι ΔΕΝ υπάρχει ιστορία!” (είναι αυτό που λέω πάντα όταν διαβαζω ιστορίες που το κορίτσι που όλοι πρέπει να ερωτευτούμε, απουσιάζει) Μίλησέ μας για το ημερολόγιο του 2019 με τα 12 πολύ θυμωμένα κορίτσια. Πως σου ήρθε η ιδέα και πως εμπνεύστηκες για κάθε ένα από αυτά; Πρόκειται για ένα ημερολόγιο όπου κάθε μήνας είναι ένα οργισμένο κορίτσι μαζί με ένα επιχείρημα για να έχει νεύρα. Τα γυναικεία νευράκια είναι συχνά θέμα σχολιασμού και αποτελούν ένα στερεοτυπικό πείραγμα των αντρών. Παρόλα αυτά θεωρώ πως η ομορφιά των γυναικείων χαρακτηριστικών κρύβεται ακόμη κι εκεί και δεν βρίσκω τον λόγο να εκτιμώ τις γυναίκες πότε πότε. Προτιμώ το συνέχεια. Είναι ένα μικρό διασκεδαστικό ημερολόγιο που θα βρείτε σε κόμικ βιβλιοπωλεία. Τα πρόσωπα είναι ασαφή, αλλά σίγουρα οι περισσότερες μπορείτε να ταυτιστείτε με κάποιο απ αυτά. Πηγή
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.