Jump to content

theforce

Members
  • Content Count

    70
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

462 Active

About theforce

  • Rank
    Ακόμα στο εξώφυλλο
  • Birthday 01/01/1970

Profile Information

  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

489 profile views
  1. Στην αρχή νόμιζα ότι αυτός που μιλούσε είχε... παραξενα γούστα, έπρεπε να διαβάσω τη συνέχεια για να καταλάβω τι έλεγε... Είχε που είχε δύσκολες εννοιες αυτή η ιστορία, η μετάφραση τα δυσκόλεψε ακόμα περισσοτερο. Με την ευκαιρία, το "χρονικό" οστό είναι το κροταφικο.
  2. Στο προηγούμενο τεύχος είχε μεταφραστεί ο Μεσαίωνας (Middle Ages) ως μέση ηλικία...
  3. Μετά από σχεδόν 1,5 χρόνο, αποφάσισα να ξαναγοράσω τον Μπλεκ. Ο λόγος ήταν το εξώφυλλο και η ιστορία με τον Ελ Ζαμπάτο. Το αστείο είναι ότι όταν διάβαζα το Αγόρι, τον Ελ Ζαμπάτο ΔΕΝ τον διάβαζα αλλά τον προσπερνούσα! Διαβάζοντας το περιοδικό, χάρηκα για την απόφασή μου να το αγοράσω. Σε σχέση με το 3ο τεύχος που ήταν το τελευταιο που ειχα αγοράσει, μου φάνηκε σα να είχε μεγαλύτερη συνοχή. Σε αυτό βοήθησε το ότι έχει μειωθεί ο αριθμός των ολιγοσέλιδων ιστοριών και σχεδόν όλες οι ιστορίες είναι πολυσέλιδες, κάτι που θεωρώ ιδιαιτέρως σημαντικό για ένα διμηνιαίο περιοδικό. Η ποιότητα του περιοδικού είναι σε υψηλό επίπεδο. Χαρτί, χρώματα, απίστευτα! Μπλεκ ωραία ιστορία, διαβάζεται ευχάριστα. Δικαστής Ντρεντ, Τζόννυ Ρεντ, Στορμ, είχα ένα θέμα στην ανάγνωση επειδή δεν είχα διαβάσει τις ιστορίες από την αρχή. Καλά, ο Στορμ σε σχέση με τις πρώτες ιστορίες του έχει ξεφυγει. Μαλλον δε θα έβγαζα νόημα έτσι κι αλλιώς. Στον Τζόννυ Ρεντ μου έκαναν εντύπωση η ποιότητα της έγχρωμης εκτύπωσης. Αλλά στις πληροφορίες στο πλάι της πρώτης σελίδας διάβασα ότι είναι ιστορία που κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα. Δεν ήμουν οπαδός του, αλλά μου έκανε επιπλέον εντύπωση ότι ακόμη εκδίδονται ιστορίες του. Ο Λάργκο Γουίντς συμπαθητικός, μάλλον όμως χρειάζεται μεγάλο μέγεθος για να φανεί το μεγαλείο του. Στην ιστοριούλα με τα ζόμπι, θεωρώ εξαιρετικό το ταλέντο του δημιουργού. Το μόνο πρόβλημά μου ήταν ότι δυσκολευόμουν να διαβάσω τα γράμματα, αλλά αυτό μάλλον οφείλεται στο ότι μεγαλώνω... Πάντως ήταν ιδιαιτέρως μικρά. Πάω στον Ελ Ζαμπάτο . Χαίρομαι πάρα πολύ που ξεκινάνε την ιστορία του από την αρχή. Για συλλεκτικές ή... "ιστορικού περιεχομένου" εκδόσεις, έχω ένα κόλλημα και θέλω τις ιστορίες να κυκλοφορούν με χρονολογική σειρά. Υποθέτω ότι ο έξοχος χρωματισμός οφείλεται στην πρόσφατη επανέκδοση των πρώτων περιπετειών του. Ίσως κι αυτός να ταίριαζε λόγω των τεσσάρων σειρών από καρέ, σε μεγαλύτερο φορμάτ. Αλλά νομίζω ότι ανεβάζει πολύ την συλλεκτική αξία του περιοδικού. Τα μαγικά παπούτσια του Μπίλυ και το Παιδί Πάνθηρας, με 2 και 3 σελίδες είναι για να λέμε ότι τα βάλαμε κι αυτά, σαν μια μικρή (πολύ μικρή) σταγόνα νοσταλγίας. Πάντως χάρηκα πολύ που το παιδί πάνθηρας τυπώθηκε χωρίς παραμορφώσεις. Ήταν και μια σαφής ένδειξη (ή απόδειξη;) ότι ο εκδότης ακούει τα παράπονα των αναγνωστών. Ακόμη και οι 164 σελίδες μου φάνηκαν λίγες, κι αυτό νομίζω είναι θετικό. Όταν κατασταλάξει το περιοδικό στο στυλ που θα έχει (θεωρώ ότι ακόμη πειραματιζεται αλλά αυτη τη φορά πιο πολύ προς αυτό που θα ήθελα εγώ προσωπικά ως αναγνώστης), ίσως θα μπορούσε να έχει λίγο λιγότερες σελίδες και καλύτερη τιμή αλλά να γίνει μηνιαίο. Περιμένω να αγοράσω με μεγάλη χαρά το τεύχος 13.
  4. Είχα γραψει παλιότερα ότι με μεγάλη μου λύπη διέκοψα τον Μπλεκ στο 3ο τεύχος, συνοψίζοντας την αιτιολογία μου στο ότι έγινε διμηνιαίο διατηρώντας τη νοοτροπία του εβδομαδιαίου. Ίσως λόγω του Ελ Ζαμπάτο αγοράσω αυτό το τευχος, να πάρω και μια νοσταλγική τζούρα από Αγόρι, αν και είμαι κυρίως Μπλεκάκιας. Με την ευκαιρία, ένα από τα θετικά του καινούριου Μπλεκ ήταν για μένα η αλλαγή μεγέθους στο κανονικό, αφού οι ιστορίες που επέλεγε... τον προηγούμενο αιώνα, ασφυκτιούσαν στο μικρό μέγεθος του περιοδικού. Το πρόβλημα είναι ότι οι πιο πολλές ιστορίες που βγάζει τωρα, είχαν βγει σε άλμπουμ μεγάλου μεγέθους αν δεν κάνω λάθος, πχ Μισέλ Βαγιάν, Στορμ, Λάργκο Γουίντς κ.ά. Τουλάχιστον στις εβδομαδιαίες αγγλικές και αμερικάνικες σειρές κόμικς το πρόβλημα έχει λυθεί. Απαράδεκτη από την άλλη η παραμόρφωση εικόνων όπως γινόταν στο Παιδί Πάνθηρας (με τις 3 ή 4 σελίδες ανα δίμηνο). Ελπίζω να μην γίνεται και αλλού. Αν βγει στο μέλλον ο Μπρούνο Μπραζίλ (παρόλο που κι αυτος ήταν μεγάλων διαστάσεων), θα επιστρέψω ως τακτικός αναγνώστης. Επίσης μου λείπουν ο Πανίσχυρος Μόργκαν, ο Μακαρόνας, η Λέσχη Δε Φοβάμαι και τόσες άλλες ιστορίες. Αυτό που θα ήθελα από τον νέο Μπλεκ θα ήταν να κυκλοφορεί σειρές σε μορφή συλλογών. Όχι πολλές διαφορετικές και ολιγοσέλιδες ιστορίες ανά τεύχος, αλλά λίγες και πολυσέλιδες.
  5. Η κορυφαία ταινία Χ-ΜΕΝ.
  6. Είδα σήμερα τον τόμο. Δεν τον πήρα επειδή -δυστυχώς- δεν με ενδιαφέρει -πια- η συλλογή, παρόλο που αρχικά ήμουν κατενθουσιασμένος.
  7. Είχα ξεκινήσει να γράφω ένα ολόκληρο κατεβατό για να αναλύσω το λόγο που αρχικά ενθουσιάστηκα από τη νέα προσπάθεια του Μπλεκ και τελικά το σταμάτησα απογοητευμένος στο τρίτο τεύχος. Τελικά αποφάσισα να το συνοψίσω στο εξής: Το Μπλεκ είναι ένα διμηνιαίο περιοδικό που έχει κρατήσει τη νοοτροπία του εβδομαδιαίου. Αυτό. Σκεφτόμουν να του δώσω αλλη μια ευκαιρία αλλά με αυτά που διάβασα, ότι ο Ποπάυ κόβει το μισό Στορμ (δηλαδή περαιτέρω ενίσχυση της νοοτροπίας του εβδομαδιαίου), το ξανασκέφτομαι αλλά από την ανάποδη.
  8. Αυτό εννοώ. Το καταλαβαίνω αυτό σχετικά με το "συνεχίζεται" που πρέπει να έχει μια σειρά ώστε ο αναγνώστης να αγοράζει και το επόμενο τεύχος, γι αυτό και δικαιολογώ τους Εκδικητες. Όμως ο Κάπταιν Αμέρικα δεν είναι ότι αφήνει απλά μια συνέχεια. Αφήνει την ιστορία στη μέση. Δηλαδή διαβάσαμε 7 τεύχη για να δούμε τι; Το μειονέκτημα της αναμονής νομίζω και είναι ο λόγος που κοινό στράφηκε στα GN, οπότε και οι εκδοτικές εταιρείες στράφηκαν στη λογική της συγγραφής ιστοριών με τρόπο που να προορίζονται για GN. Το καλό με τα απλά τεύχη είναι ότι γνωρίζεις πότε θα διαβάσεις τη συνέχεια. Στα Graphic Novels που εκδίδονται μεμονωμένα ταυτόχρονα με τη σειρά, πριν να ολοκληρωθεί η ιστορία στα μεμονωμένα τεύχη, είναι αναμενόμενο να υπάρξει καθυστέρηση (νομίζω ότι κάπως έτσι έγινε με τον Θωρ, που βγηκαν τα πρώτα 6 τευχη σε GN ενώ η ιστορία στα τεύχη συνεχιζόταν). Όμως εδώ μιλάμε για συλλογή GN, δηλαδή για συλλογή... συλλογής τευχών. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν ακολούθησε η συνέχεια στον επόμενο τόμο ή γιατί δεν ακολουθεί στο επόμενο δίμηνο. Μήπως θα πρέπει να περιμένουμε να ολοκληρωθεί πρώτα ένας κύκλος με μια ιστορία από κάθε ήρωα ή ομάδα και μετά συμπληρώνουμε τα κενά; Αν ναι, δεν συμφωνω. Χάνεται το ενδιαφέρον για την ιστορία και μένει μόνο αυτό για τη συλλογή. Δεν υπάρχει πλήρης αυτονομία ηρώων, ειδικά από τότε που αποφασίστηκε να γίνονται γεγονότα ...μαρβελοσυμπαντικής κλίμακας κάθε λίγα χρόνια, που περιλαμβάνουν την πλειονότητα των ηρώων και μας τρελαίνουν στα crossovers. Ανεφερα ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Άιρον Μαν. Μία ιστορία είναι δικιά του, αλλά εμφανίζεται σε 3 από τους 6 πρώτους τόμους, στον καθένα με διαφορετικό χαρακτήρα. Με αυτά τα μπρος πίσω στο χρόνο, το κοινό που δε γνωρίζει, νομίζω θα μπερδευτεί με τον χαρακτήρα. Κρίνω βέβαια από εμένα. Αν τουλάχιστον οι ιστορίες μιας ομάδας τόμων αφορούν μια χρονική περίοδο και ύστερα πάμε σε άλλη ομάδα που να αφορά άλλη χρονική περίοδο, ίσως κάπως να εξομαλύνονταν τα πράγματα. Δεν ξέρω με ποια σειρά πάει η συλλογή στο εξωτερικό, αλλά εκεί ο κόσμος είναι πιο εξοικειωμένος με τα κόμικς και τις ιστορίες. Μια ομαλή χρονική συνέχεια θα βοηθούσε να γίνουν καποιες καταστασεις πιο κατανοητές στην Ελλάδα. Ειδικά αν πρόκειται να εκδοθούν έτσι κι αλλιώς κάποια στιγμή (πχ λογικά θα κυκλοφορήσει ο εμφύλιος πόλεμος), γιατί να μην εκδοθούν κάπως πιο συγκεντρωτικά; Το μεγάλο στοίχημα σε αυτες τις συλλογές είναι το κοινό να μην σταματησει να αγοράζει έστω και έναν τόμο. Ο πρώτος τόμος που δε θα αγοραστει είναι η δύσκολη επιλογή. Οι επόμενοι είναι ευκολότερες επιλογές. Όσο περισσότερο καθυστερει αυτη η απόφαση, τόσο πιθανότερο είναι να συνεχίσει τη συλλογή μέχρι τέλους. Η λατρεμένη περίοδος των μεγάλων τευχών του Καμπανά, είχε ιστοριες που πάνω κάτω αφορούσαν την ίδια χρονική περίοδο. Τα προβλήματα εμφανίστηκαν στο μικρό Σπάιντερμαν που οι εβδομαδιαίες ιστορίες του έφτασαν να εκδίδονται σχεδόν ταυτόχρονα με Αμερική και οι άλλες να μένουν 5-10 χρόνια πίσω. Στη Μαμούθ με Χ-ΜΕΝ και νεους μεταλλαγμένους είχε γίνει μεγάλο μπέρδεμα. Για το πώς έχασε το μάτι του ο κινηματογραφικός Φιούρι, μη μου το θυμίζετε ούτε εμένα. Θεωρώ ότι ξεφτίλισαν τον χαρακτήρα.
  9. Έρχεται για μένα η πρώτη μεγάλη δοκιμασια για το αν θα συνεχίσω τη σειρά. Ο πρώτος τόμος ήταν που με έπεισε να την αγοράσω ολόκληρη. Τον βρήκα άψογο σε όλα. Ο δεύτερος με φρεναρησε κάπως (βρήκα το σενάριο να στερείται λογικής και επίσης δε μου άρεσε το ότι η αναβάθμιση του Αιρον μαν οφειλεται σε μεγάλο βαθμό σε άλλο άτομο), αλλά όχι αρκετά για να αλλάξω γνώμη. Στον τόμο των Εκδικητων βρήκα κάποια προβλήματα στην ιστορία, αλλά αυτό που με προβλημάτισε περισσότερο ήταν ότι η ιστορία δεν ολοκληρώθηκε. Τέλος πάντων, τουλάχιστον ολοκληρώθηκε το βασικό θέμα της ιστορίας, η δημιουργία της νέας ομάδας των Εκδικητων. Κι ερχόμαστε στον τέταρτο τόμο, όπου ούτε η κεντρική ιστορία ολοκληρώνεται. Πότε θα διαβάσουμε την συνέχεια; Στους επόμενους 2 μήνες; Στους επόμενους 6 μήνες; Σε ένα χρόνο; Κι αρχίζω να σκέφτομαι τι είδους είναι αυτή η συλλογή. Συλλογές ιστοριών που δεν έχουν καμία σχεση μεταξύ τους ή μια με την άλλη, που δεν ξέρουμε ποια χρονολογία έχουν εκδοθεί, που κόβονται στη μέση. Ο καπταιν Αμερικα του 3ου τόμου, πού βρίσκεται χρονολογικά σε σχέση με τον Καπ του 4ου; Όταν ο Θωρ αναστηθεί στον δικό του τόμο θα παίξει ξύλο με τον Αιρον μαν. Ποιον Αιρον μαν; Αυτόν που έχει αναβαθμιστεί με τον extremis του 2ου τόμου; Αυτόν που έφτιαξε τη νέα ομάδα την Εκδικητων του 3ου τόμου; Άλλον Αιρον Μαν; Γενικά η όλη έκδοση αρχίζει και μου δίνει μια εντύπωση ενός αχταρμά, ποιοτικότατου μεν, αχταρμά δε. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τη χρονολογία των αρχικών εκδόσεων. Επίσης δε μου αρκούν οι πληροφορίες της πρώτης σελίδας για το περιβάλλον στο οποίο εκτυλισσονται οι ιστορίες. Γενικά μου δίνει την εντύπωση μιας σειράς χωρίς συνοχή. Σε αυτά έρχονται να προστεθούν ένας τόμος του Ντεντπουλ, ο οποίος χαρακτήρας τη δεκαετία του 90 μου άρεσε αλλά όχι πια, κι ένας τόμος του Θωρ που τον έχω στην αρχική του έκδοση (το πρώτο μου διπλό). Έχω 10 μέρες ακόμη να αποφασίσω. Οι πιθανότητες είναι ακόμη υπέρ του να συνεχίσω. Αλλά ο αρχικος ενθουσιασμός έχει κοπάσει. Πάντως θα ήθελα σιγουρα μια καλύτερη ενημέρωση σχετικά με τις χρονολογιες εκδόσεως των πρωτότυπων ιστοριών και μια όσο το δυνατόν χρονική συνέχεια μεταξύ των τομων. Δηλαδή πχ να μην πηγαίνουμε από το 2001 στο 2006, μετά στο 2005 και μετά στο 2004 κι ύστερα στο 2007. Ας υπάρχει μια πιο ομαλή ροή. Το σύμπαν της Μαρβελ εξελίσσεται κάθε λίγα χρόνια, και οι ιστορίες των ηρωων δεν είναι εντελώς αυτόνομες. Το τι συμφωνία έχει κάνει η Hachette με την Ανουμπις εμένα ως πελάτη δε με ενδιαφέρει. Ας ερχόταν σε συμφωνία και με την Οξύ. Με ενδιαφέρει το να με ικανοποιεί το προϊόν που έχω στα χέρια μου. Και όπως φαίνεται, η Ανουμπις κάνει ο,τι έκανε και με τις δικές της εκδόσεις, που για μένα ήταν ένα μπέρδεμα, γι αυτό και είχα σταματήσει να τις αγοράζω. Όχι ότι και η Οξύ έχει άλλη νοοτροπία όπως βλέπω... Είναι κι ένα παράπονο που είχα ανέκαθεν από τις ελληνικές εκδοτικές εταιρείες όπως Καμπανά, Μαμουθ. Διαβάζαμε ιστορίες πχ του 80 ταυτόχρονα με ιστορίες του 60. Κι όταν πχ γίνονταν crossover μαθαίναμε την αρχή ή το τελος μιας ιστορίας 50 τεύχη μετά.
  10. Απο κάποια εποχή και μετά, έβγαιναν 3 τεύχη Σπαιντερμαν το μήνα. Σχεδόν 1 κάθε βδομάδα
  11. Μετάφραση - σελιδοποίηση - επιμέλεια έκδοσης:Εκδόσεις ANUBIS (!)
  12. theforce

    ΧΟΥΛΚ

    Σχετικά με το εξώφυλλο του ΧΟΥΛΚ νούμερο 18: Δεν είναι ο Γούλβεριν. Η εικόνα είναι αναπαραγωγή ενός από τα καρέ της ιστορίας του συγκεκριμένου τεύχους, όπου ο ΧΟΥΛΚ δέχεται ύπουλη επίθεση από έναν από τους κακούς απάνθρωπους, τον Λεονους. Αυτή είναι η επόμενη σκηνή: http://vignette2.wikia.nocookie.net/marveldatabase/images/5/56/Leonus_%28Earth-616%29.jpg/revision/latest?cb=20080728024423 Επίσης, στο τεύχος 17 έχουμε στο εξώφυλλο την πρώτη σελίδα της ιστορίας του τεύχους 17. Σχετικά με το ΧΟΥΛΚ και το χαλκ, στην ελληνική γλωσσα, το ΧΟΥΛΚ δίνει περισσότερο τη διάσταση της έννοιας της λέξης και του τι αντιπροσωπεύει αυτή, ένα αγριο κτήνος, έναν πράσινο ογκόλιθο που περισσότερο μουγκρίζει παρά μιλάει. Το χαλκ παραπέμπει σε χαλίκι.
  13. Ήταν στημένο το ματς, γι αυτό...
  14. Εκτός από την ωραία μυρωδιά, το χαρτί αυτού του τεύχους έχει συμβάλλει στο να έχουμε την καλύτερη ποιότητα εκτύπωσης μέχρι στιγμής στη νέα έκδοση. Πεντακάθαρα σχέδια και ζωντανά χρώματα χωρις τεχνουργήματα. Η πανοπλία του Μαύρου φαντάσματος δε συγκρίνεται με το χρωματισμό της στο προηγούμενο τεύχος, ειδικά στις πρώτες σελίδες. Στο προηγούμενο τεύχος υπήρχε πρόβλημα στα σκούρα χρωματά της.
  15. Πολύ καλό κι αυτό το τευχος ΚΟΜΙΞ με όμορφες ιστορίες κι ένα χαρτί πολύ καλής ποιότητας... και με ωραία μυρωδιά!
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.