Μετάβαση στο περιεχόμενο

gkouk

Members
  • Περιεχόμενο

    65
  • Εγγραφή

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Πόντοι

    134 [ Donate ]

Συνολική φήμη στο GC

472 Ενεργός

Σχετικά με το μέλος gkouk

  • Τάξη
    Ακόμα στο εξώφυλλο
  • Γενέθλια 23/08/1969

ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

  • Yahoo
    gkouk1969@yahoo.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΦΙΛ

  • ΓΕΝΟΣ
    Male
  • Χώρα
    Greece

Πρόσφατοι Επισκέπτες Προφίλ

350 προβολές προφίλ
  1. Θα ξαναγράψω λοιπον κι εγω τον Οδυσσέα με το όνομά μου στο εξωφυλλο και στη σελίδα 586 θα αναφέρω ¨Τοτε ο Λεοπολντ Μπλουμ έστριψε προς τα πίσω όπως εχει πει και ο Τζίμης ο Τζους¨
  2. Τι λες ωρε αγαπημένε μου Νίκο????? Με την αναφορά αυτή εχει καθαρίσει για την πίστη αντιγραφή και κακομεταφρασμενη μάλιστα τέτοιου κειμένου??? Πόσο μαλάκες ειμαςτε όσοι δουλεύουμε με άλλες μεθόδους μην τυχον και θίξουμε κανέναν?
  3. Δε χωνεύεται με τίποτα να ξαναδιαβάζεις στα ελληνικά ενα κακομεταφρασμενο κείμενο που είχες διαβάσει πριν λίγο καιρό στα αγγλικά, να ψάχνεις πού γράφει ότι αποτελεί φτηνό κοπυ παστε και να μην το βρίσκεις. Ωσάν να το σκέφτηκε όλο ο ´Ελλην αρθρογράφος. Ενώ αποτελεί ολόκληρο μια αντιγραφή. Θα ντρεπόμουν και μόνο να σκεφτώ να κάνω κάτι τέτοιο. http://www.openculture.com/2016/02/umberto-eco-explains-the-poetic-power-of-charles-schulzs-peanuts.html Και το κερασάκι στην τούρτα έρχεται στο τέλος. Το αγγλικό κείμενο είναι γραμμένο το 2016, 16 χρόνια μετά το θάνατο του Schulz και αναφέρεται σε "sixteen years over his own death". Το ελληνικό που ειναι (αντί)γραμμένο το 2018 κρατάει πιστή ακόμα και αυτή τη φράση. Ούτε αυτό δεν έχει αλλάξει...
  4. Ελέγξτε ρε παιδιά το λινκ και πειτε μου αν υπάρχει έστω και μια μικρή διαφορά. Γιατί πρέπει να ασκείται έτσι η δημοσιογραφία; Έχοντας πέσει πολλαπλώς θύμα στο παρελθόν "ελαφρών" περιστατικών έως και χυδαίων λογοκλοπών, ρίξτε μια ματιά... https://www.pri.org/stories/2017-11-10/military-history-behind-star-wars-costumes και πείτε καμιά γνώμη
  5. gkouk

    Χαρίζονται Previews 1995 - 2016

    Χαρίζονται περίπου 250 τεύχη του αμερικανικού Previews. Σχεδόν όλα τα τεύχη από το 1995 έως και το 2016. Λείπουν τρία - τέσσερα μόνο. Προσφέρουν μια επισκόπηση όλης της αμερικανικής εκδοτικής κίνησης των τελευταίων είκοσι ετών. Όποια, όποιος επιθυμεί να τα αποκτήσει, φυσικά δωρεάν, ας επικοινωνήσει στο gkouk1969@yahoo.gr ώστε να έρθει να τα παραλάβει από τον Άγιο Δημήτριο. Εννοείται πως θα βοηθήσω στο φόρτωμα.
  6. Ευχαριστώ όσες και όσους ήρθαν στην παρουσίαση του σεμιναρίου τη Δευτέρα. Την ερχόμενη Δευτέρα ξεκινούν οι εισηγήσεις που θα διαρκέσουν 15 εβδομάδες. Κάθε Δευτέρα στις 19.30 στο φιλόξενο χώρο της Λέσχης.
  7. gkouk

    ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ

    Το Σεμιναριο Ιστορίας των Κομικς ξεκίνησε την Πέμπτη. Επειδη κάποιες και κάποιοι έχασαν το πρώτο μάθημα και επιθυμούν να παρακολουθήσουν τα επόμενα, υπαρχει η δυνατοτητα επανάληψης σε ώρα και μέρα που μπορούμε να συνεννοηθούμε. Επικοινωνείτε με τα 6973388620 και 6932632826
  8. gkouk

    ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ

    ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων υπό τον γενικό τίτλο Κόμικς στο Ισόγειο (Χώρος Τέχνης Ισόγειο, Αγίου Δημητρίου 14, Κηφισιά) και παράλληλα με τις εκθέσεις που θα πραγματοποιηθούν, στις 20 Οκτωβρίου ξεκινά το Σεμινάριο Ιστορίας των Κόμικς με εισηγητή τον Γιάννη Κουκουλά, ιστορικό τέχνης. Η διάρκειά του θα είναι 14 ώρες (επτά δίωρα μαθήματα που θα διεξάγονται κάθε Πέμπτη, 18:30 – 20:30) με στόχο την ιχνηλάτηση και κατανόηση της ιστορικής εξέλιξης και διαμόρφωσης της ένατης τέχνης. Κεντρικοί άξονες θα είναι: Τα πρόδρομα έργα της σχεδιαστικής αφηγηματικότητας (βραχογραφίες, ιερογλυφικά, γλυπτοί διάκοσμοι της αρχαιότητας κ.ά.) και της συνύπαρξης του λόγου με την εικόνα (μεσαιωνικά ψηφιδωτά και χειρόγραφα κ.ά.). Οι γελοιογραφίες του 18ου και 19ου αιώνα. Τα κόμικς Ευρωπαίων πρωτοπόρων (Topffer, περιοδικά Epinal κ.λπ.). Κόμικς και μοντερνισμός: η βίαιη αστικοποίηση και το λούμπεν προλεταριάτο στο Yellow Kid του Richard Outcault, οι ψυχαναλυτικές ερμηνείες και ο παιδικός ψυχισμός στο Little Nemo in Slumberland του Winsor McCay, σουρεαλισμός και νταντά στο Krazy Kat του George Herriman, τα εξπρεσιονιστικά έργα του Lyonel Feininger κ.ά. Το Κραχ του 1929 και η εμφάνιση των κόμικς φαντασίας και ηρωισμών (μάγοι, αεροπόροι, πυγμάχοι, αθλητές, ντετέκτιβ, πιλότοι, καπετάνιοι, διαστημικοί τυχοδιώκτες κ.ά.). Οι ήρωες ως βιομηχανικά προϊόντα που αναλαμβάνουν την μεταφορική σωτηρία μέσω της ψυχαγωγίας και της ανάθεσης. Τα κόμικς, τα animation και το συνολικό έργο του Walt Disney, των συνεργατών του και των συνεχιστών της αυτοκρατορίας. Οι πρωτοπόρες ταινίες κινουμένων σχεδίων, η σχέση του Disney με την πολιτική, οι κατήγοροι αλλά και οι υπερασπιστές του. Οι υπερήρωες στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά: η γέννηση και η εξέλιξη του Σούπερμαν, του Μπάτμαν, της Γουόντερ Γούμαν κ.ά. Η επινόηση νέων “θεοτήτων” που υποκαθιστούν τη χαμένη ελπίδα. Οι διαφορετικοί υπερήρωες των Stan Lee και Jack Kirby της δεκαετίας του ’60 και οι σύγχρονες αποδομητικές τάσεις. Η μετάλλαξη ως κοινωνικό στίγμα, οι υπερδυνάμεις ως κατάρα, η ευθύνη ως βάρος. Ο Harvey Kurtzman και η επανάσταση του περιοδικού MAD. H θέσπιση του Κώδικα Λογοκρισίας στα ‘50s, ο μακαρθισμός και οι επιπτώσεις του στη δημιουργία κόμικς. Τα underground comix της δεκαετίας του ’60 (Crumb, Shelton, Rodriguez κ.ά.) και η σχέση τους με την κοινωνική έκρηξη και τα κινήματα χειραφέτησης και υπεράσπισης των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Τα σύγχρονα εναλλακτικά κόμικς, η θεματολογία τους, οι σχεδιαστικές τους ιδιαιτερότητες. Το κοινό που απευθύνονται, η πολιτική τους διάσταση, η βιογραφία και η αυτοβιογραφία. Οι περιπτώσεις του Dan Clowes, του Chris Ware, του Adrian Tomine, του Charles Burns και τα κόμικς της αποστασιοποίησης. Οι Watchmen του Alan Moore και η αναθεώρηση της υπερηρωικής ταυτότητας. Ο Dark Knight του Frank Miller και η παραδοχή της υπερηρωικής παρακμής. Τα κόμικς-ντοκουμέντα της σύγχρονης εποχής: Το έργο του Art Spiegelman, η δημοσιογραφική διάσταση των κόμικς του Joe Sacco, τα οδοιπορικά του Ted Rall, τα κόμικς για το προσφυγικό ζήτημα και οι έννοιες της τεκμηρίωσης, της μνήμης, του αρχείου, της Ιστορίας μέσα από την ένατη τέχνη. Κόμικς και τέχνες (κινηματογράφος, λογοτεχνία, εικαστικές τέχνες, μουσική κ.λπ.). Πώς σχετίζονται οι εννέα τέχνες μεταξύ τους; Έννοιες όπως η διακειμενικότητα και η διαεικονικότητα, η προσαρμογή και η μεταγραφή, η παρωδία, η ειρωνεία, το παστίς κ.λπ. Πώς εικαστικοί καλλιτέχνες (Lichtenstein, Warhol, Koons κ.ά.), graffiti artists όπως ο Μπάνκσι, κινηματογραφιστές κ.λπ. αξιοποίησαν τα θέματα και τις τεχνικές των κόμικς και πώς οι δημιουργοί κόμικς συνομιλούν με τις άλλες τέχνες. Το σεμινάριο απευθύνεται σε ανθρώπους όλων των ηλικιών που ενδιαφέρονται γενικότερα για την Ιστορία της Τέχνης αλλά και ειδικότερα για την Ιστορία των Κόμικς, σε εκπαιδευτικούς που επιθυμούν να κατανοήσουν περαιτέρω τη γλώσσα των κόμικς και να ερμηνεύσουν - μεταδώσουν το φαινόμενο της ευρείας διάδοσης και δημοφιλίας της ένατης τέχνης μέσω του πολυγραμματισμού, σε καλλιτέχνες που επιδιώκουν να εμπλουτίσουν το θεωρητικό και ιστορικό τους υπόβαθρο, σε φοιτητές και αποφοίτους Ιστορίας, Κοινωνιολογίας, Καλών Τεχνών, Ανθρωπιστικών Σπουδών, Επικοινωνίας και Μέσων, Διακοσμητικής και Γραφιστικής, Πολιτισμικών Σπουδών κ.λπ., σε αναγνώστες των κόμικς, σε όσους και όσες αναζητούν την αμφίδρομη σχέση της τέχνης με τις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις και πτυχές κάθε εποχής. Ο Γιάννης Κουκουλάς γεννήθηκε το 1969 στην Αθήνα. Είναι ιστορικός τέχνης, πτυχιούχος ΑΣΚΤ και εκπονεί τη διδακτορική του διατριβή στο Τμήμα Ιστορίας και Θεωρίας της Τέχνης της ίδιας σχολής ενώ παράλληλα διδάσκει τα μαθήματα Ιστορία των Κόμικς και Σύγχρονα Εναλλακτικά Κόμικς. Κατά το παρελθόν έχει εργαστεί σε πολλές εφημερίδες (Ελευθεροτυπία – περιοδικό “9”, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία – περιοδικό “7 Ημέρες”, Ποντίκι, Εποχή κ.ά.) και περιοδικά (Βαβέλ, Μετρό, Γαλέρα, MOV, Τραμ κ.ά.) αρθρογραφώντας για θέματα αναφορικά με τα κόμικς και τις εικαστικές τέχνες, έχει διδάξει Ιστορία των Κόμικς συνεργαζόμενος με ιδιωτικές σχολές και φορείς, έχει επιμεληθεί πολλές εκθέσεις και εκδόσεις κόμικς, έχει λάβει μέρος σε πανελλήνια και διεθνή συνέδρια, κείμενα του έχουν περιληφθεί σε συλλογικούς τόμους ιστορίας και θεωρίας των κόμικς και σε πρακτικά συνεδρίων και είναι συγγραφέας των βιβλίων Γυναίκες στα Κόμικς – Ηρωίδες για Κάθε Χρήση (εκδ. Futura) και Ένατη Τέχνη – Από το Παρελθόν στο Μέλλον (εκδ. ΚΨΜ). Τα τελευταία χρόνια, υπογράφει τα κείμενα και είναι συνεπιμελητής στο Καρέ-Καρέ της Εφημερίδας των Συντακτών ενώ πρόσφατα επιμελήθηκε την έκθεση Ένα Γλυκό Ξημέρωμα – Ιστορίες Κόμικς για την Αθήνα της Κατοχής. Για πληροφορίες και εγγραφές μπορείτε να τηλεφωνήσετε στο 697 338 8620
  9. Τη Δευτερα 10 Οκτωβρίου, στις 18.00 στο χωρο της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί ομιλία-συζήτηση με θεμα Μνήμη, Ιστορία, Ντοκουμέντο, Τεκμηρίωση στα Σύγχρονα Κόμικς με ομιλητές τους Soloup, δημιουργό κόμικς, Γιώργο Γούση, δημιουργό κόμικς και Γιάννη Κουκουλά, ιστορικό τέχνης και επιμελητή της έκθεσης. Θα παρευρίσκονται οι συμμετέχοντες δημιουργοί στην έκθεση. Είστε όλες και όλες καλεσμένες και καλεσμένοι στη συζήτηση.
  10. Και το συνοδευτικό κείμενο της έκθεσης... ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ Ιστορίες Κόμικς για την Αθήνα της Κατοχής Συμμετέχουν οι: Τόμεκ Γιοβάνης, Γιώργος Γούσης, Σπύρος Δερβενιώτης, Πέτρος Ζερβός, Δημήτρης Καμένος, Λέανδρος, Τάσος Μαραγκός, Θοδωρής Μπαργιώτας, Αλέξια Οθωναίου, Αλέκος Παπαδάτος, Θανάσης Πέτρου, Soloup, Γιώργος Τραγάκης, Γιώργος Φαραζής, Πέτρος Χριστούλιας Επιμέλεια: Γιάννης Κουκουλάς «Ένα γλυκό ξημέρωμα βαράγαν οι τσολιάδες τα σπίτια μας μπλοκάρανε με τους Γερμαναράδες Πρωί - πρωί πηγαίναμε όλοι στη δουλειά μας και οι τσολιάδες φώναζαν, βουρ! Για την Κοκκινιά μας Στο δρόμο που μας πήγαιναν προς την Οσία Ξένη απ’ τη γωνιά που πρόβαλα βλέπω δυο σκοτωμένοι Ε, ρε παιδιά, τι να σας πω ράγισε η καρδιά μου κι από τα δόλια μάτια μου τρέχαν τα δάκρυά μου Ένα πρωί ξημέρωμα δεκαεφτά Αυγούστου οι Γερμανοί μας σκότωσαν έτσι για χάρη γούστου» Κατά τον συγγραφέα-ερευνητή Σάκη Πάπιστα, το αγραμμοφώνητο ρεμπέτικο αποδίδεται στον Ελασίτη λοχαγό Νίκο Δημόπουλο ή Τούντα με αφορμή το μπλόκο της Κοκκινιάς της 17ης Αυγούστου 1944 με τους εκατοντάδες νεκρούς, συλληφθέντες και βασανισθέντες. Ο Τούντας λίγο αργότερα τραυματίστηκε σε μάχη και δολοφονήθηκε στο κρεβάτι του. Το “γλυκό ξημέρωμα” του πρώτου στίχου μετετράπη σε πικρή μέρα για την Αθήνα. Ένα πραγματικά “γλυκό ξημέρωμα” ήρθε την 12η Οκτωβρίου με την Απελευθέρωση της πόλης από τη ναζιστική κατοχή. Αλλά δε διήρκεσε πολύ καθώς ακολούθησε ο Εμφύλιος. Δεκαπέντε δημιουργοί κόμικς φιλοτεχνούν ιστορίες για την Αθήνα της Κατοχής και επικεντρώνονται στους ανθρώπους που έβλεπαν ή ονειρεύονταν γλυκά ξημερώματα αλλά βίωναν επαναληπτικά σκοτεινές μέρες, ζοφερές νύχτες, εφιαλτικές εποχές. Τα έργα που παρουσιάζονται δεν αποτελούν ντοκουμέντα, μαρτυρίες, τεκμήρια, αποδείξεις, ιστορικά στοιχεία, ρεαλιστικές αποτυπώσεις. Κάποια εδράζονται σε ιστορικά δεδομένα και κάποια αποτελούν μυθοπλαστικές αφηγήσεις. Όλα, ωστόσο, αποτελούν προσωπικές ματιές, καλλιτεχνικές εκφράσεις, έντεχνες απόπειρες προσέγγισης, αναψηλάφησης, κατανόησης και απόδοσης του πνεύματος και του κλίματος ενός όχι-και-τόσο μακρινού παρελθόντος. Με την τέχνη των κόμικς, την συμπυκνωμένη τους γλώσσα, την εγγενή τους αφηγηματική αφαιρετικότητα, την επιλογή ευσύνοπτων κειμένων και εικόνων που σφύζουν πληροφοριών, οι δεκαπέντε δημιουργοί δεν επιχειρούν να ανασυστήσουν τα θλιβερά χρόνια της Κατοχής –κάτι τέτοιο θα αποτελούσε εκ προοιμίου αναποτελεσματική και ατελέσφορη προσπάθεια που ισοδυναμεί με ύβρη– ούτε να σχετικοποιήσουν μια ανείπωτη τραγωδία. Μπρος στο δέος που γεννά η τρομακτική διάσταση του εγκλήματος και στο αίσθημα αδυναμίας κάθε μεμονωμένου ανθρώπου, αντιτάσσουν τη μνήμη, προτάσσουν τη γνώση και παρακινούν σε εγρήγορση.
  11. ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ Ιστορίες κόμικς για την Αθήνα της κατοχής Δεκαπέντε κορυφαίοι Έλληνες δημιουργοί κόμικς εμπνέονται από την δεκαετία του ’40 και δημιουργούν ιστορίες για την έκθεση που φιλοξενείται στο πρώην Πιλοποιείο Πουλόπουλου (Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη) Δημήτρης Καμένος Τα κόμικς συναντούν τη δεκαετία του ’40 σε μια πρωτόγνωρη συνεύρεση Ιστορίας και 9ης τέχνης που πραγματοποιείται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «12 Οκτωβρίου 1944. Η Αθήνα Ελεύθερη». Δεκαπέντε Έλληνες κορυφαίοι δημιουργοί κόμικς έφτιαξαν ισάριθμες ιστορίες εμπνευσμένες από την Κατοχή, την Αντίσταση και την Απελευθέρωση και επέλεξαν να συνομιλήσουν έτσι με το τότε και το σήμερα της πιο δύσκολης δεκαετίας στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. «Ένα γλυκό ξημέρωμα» είναι ο τίτλος της πρωτότυπης έκθεσης, τον οποίο ενέπνευσε ένα αγραμμοφώνητο ρεμπέτικο που φέρεται να έγραψε ο Ελασίτης λοχαγός Νίκος Δημόπουλος ή Τούντας με αφορμή το μπλόκο της Κοκκινιάς της 17ης Αυγούστου 1944. «Οι δημιουργοί επικεντρώνονται στους ανθρώπους που ονειρεύονταν γλυκά ξημερώματα, αλλά βίωναν επαναληπτικά σκοτεινές μέρες, ζοφερές νύχτες, εφιαλτικές εποχές», λέει ο Γιάννης Κουκουλάς, ιστορικός τέχνης και επιμελητής της έκθεσης. Γιώργος Τραγάκης Κάποια από τα έργα που παρουσιάζονται στηρίζονται σε ιστορικά δεδομένα, ενώ κάποια άλλα είναι προϊόντα μυθοπλασίας. Όλα πάντως αποτελούν μια ευαίσθητη ματιά εξαιρετικά ταλαντούχων δημιουργών που αφουγκράζονται την μνήμη και την προβάλλουν στο σήμερα με τη βοήθεια μιας απόλυτα σύγχρονης τέχνης. «Το να αφηγείσαι ιστορικά γεγονότα ή το να φτιάχνεις μυθοπλασίες βασισμένες σε αυτά είναι ένα τρόπος να προσεγγίσεις μια Ιστορία που δεν την ξέρουμε με ένα τρόπο προσιτό σε όλους. Το να βλέπεις τα περιστατικά του μπλόκου της Κοκκινιάς να γίνονται μια θαυμάσια ιστορία κόμικς είναι αφήγηση της Ιστορίας με εντελώς άλλα μέσα. Και από αυτό το νέο, ο επισκέπτης της έκθεσης έχει να ωφεληθεί γιατί μαθαίνει και άλλους τρόπους να προσλαμβάνει την Ιστορία, μαθαίνει και άλλες γλώσσες», τονίζει ο Γιάννης Κουκουλάς. Soloup «Η ιδέα της ματιάς των δημιουργών κόμικς στην μνήμη της Απελευθέρωσης και γενικά της δεκαετίας του ’40 είναι μέρος της προσπάθειας που καταβάλλεται ώστε η σύγχρονη ελληνική Ιστορία να βρει τρόπους συνομιλίας με το μη εξειδικευμένο κοινό και να μιλήσει στη γλώσσα του. Η Αθήνα Ελεύθερη είναι μια γιορτή της Αθήνας και θέλουμε να είναι και μια γιορτή Ιστορίας», λέει ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης, ένας από τους ιστορικούς που έχουν την επιστημονική επιμέλεια του «12 Οκτωβρίου 1944. H Αθήνα Ελεύθερη». Γιώργος Γούσης Την έκθεση «Ένα Γλυκό ξημέρωμα» θα πλαισιώσουν παράλληλες δράσεις- συναντήσεις με το κοινό όπου οι δημιουργοί θα παρουσιάσουν τον τρόπο με τον οποίο εργάστηκαν, ενώ θα συζητήσουν για το πώς βίωσαν οι ίδιοι αυτή την αναπάντεχη αλλά και γόνιμη συνάντηση με την ιστορία. Την Δευτέρα 10 Οκτωβρίου, στις 18.00 είναι προγραμματισμένη συζήτηση με τίτλο «Μνήμη, Ιστορία, Ντοκουμέντο, Τεκμηρίωσή στα Σύγχρονα Κόμικς» με ομιλητές τον Soloup, (δημιουργό κόμικς και γελοιογράφο), τον Γιώργο Γούση (δημιουργό κόμικς, Διδάκτωρ ΤΠΤΕ) και τον Γιάννη Κουκουλά (ιστορικό τέχνης και επιμελητή της έκθεσης). Λέανδρος Συμμετέχουν: Τόμεκ Γιοβάνης, Γιώργος Γούσης, Σπύρος Δερβενιώτης, Πέτρος Ζερβός, Δημήτρης Καμένος, Λέανδρος, Τάσος Μαραγκός, Θοδωρής Μπαργιώτας, Αλέξια Οθωναίου, Αλέκος Παπαδάτος, Θανάσης Πέτρου, Soloup, Γιώργος Τραγάκης, Γιώργος Φαραζής, Πέτρος Χριστούλιας Επιμέλεια: Γιάννης Κουκουλάς Σπύρος Δερβενιώτης Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη, Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης, Θησείο Διάρκεια: Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη για το κοινό από την 1η έως τις 30 Οκτωβρίου. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα κλειστά, Τρίτη έως Σάββατο 10:00 – 20:00, Κυριακή 10:00-14:00 Αλέξια Οθωναίου Γιώργος Φαραζής Πέτρος Χριστούλιας Πέτρος Ζερβός Τασος Μαραγκος.tif Τάσος Μαραγκός Τόμεκ Θανάσης Πέτρου Θοδωρής Μπαργιώτας
  12. Είναι, ελπίζω, προφανής η ειρωνική διάθεση ως προς τον χαρακτηρισμό ¨απολίτιστοί¨, για αυτό και τα εισαγωγικά. Ως κακούς και απολίτιστους τους παρουσίασε μια μεγάλη μερίδα των χολιγουντιανών γουέστερν. Ευτυχώς που υπήρξαν αριστουργήματα όπως το Soldier Blue και άλλες ανάλογες ταινίες που έγιναν περισσότερες τις τελευταίες δεκαετίες για να σώσουν λίγη απο την τρωθείσα αξιοπρέπεια του Χόλιγουντ ως προς τη στάση του απέναντι στη γενοκτονία με θύματα τους γηγενείς Αμερικανούς. Αν δεν ήταν σαφής ο υπαινιγμός τοτε φταίω εγώ. Προφανώς και δεν ήταν ούτε κακοί ούτε απολίτιστοι. Έτσι βόλευε να παρουσιάζονται για ευνόητους λόγους.
  13. Έρχεται στο Καρέ Καρέ κάθε Σάββατο με την Εφημερίδα των Συντακτών. Από 28 Μαΐου...
  14. Αναφερόμουν προφανώς στο πάρεργο του έργου, δηλαδή στο χρυσό προς ώχρα φόντο, χαρακτηριστικό τεχνοτροπικό στοιχείο της βυζαντινής προσωπογραφίας. Το άχρονο και εκτός συγκεκριμένης αναφοράς χώρου, πεδίο εντός του οποίου τοποθετείται η ανέκφραστη προς βλοσυρή εικόνα έχω την εντύπωση πως παραπέμπει σε βυζαντινή μανιέρα. Συν το γεγονός οτι η μανιέρα από μόνη της οδηγεί στη βυζαντινή σταθερότητα. Ευχαριστώ για την προσοχή σε κάθε περίπτωση.
×

Σημαντικές πληροφορίες

Χρησιμοποιώντας αυτή τη σελίδα, αποδέχεστε τις Οροι χρήσης μας.