Jump to content

tkollias

New Members
  • Content Count

    26
  • Joined

  • Last visited

  • Points

    167 [ Donate ]

Community Reputation

158 Active

About tkollias

  • Rank
    Μόλις μπήκα
  • Birthday 06/02/1972

Profile Information

  • Gender
    Male
  • City
    Αθήνα
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

158 profile views
  1. Ειλικρινά, έχω την αίσθηση ότι αυτό που περιγράφεις δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ίσως όχι πια. Ίσως φταίει το ότι υπάρχει πλέον μόνο ένας διανομέας; Μπορεί να είναι κι αυτό (ομολογώ ότι δεν ξέρω πότε έφυγε ο έτερος πόλος και τι γινόταν πριν από 8 χρόνια, θυμάμαι μόνο πιο παλιά, επί Ύψιλον). Σε κάθε περίπτωση, νομίζω ότι στην εξίσωση μπαίνουν και τα τοπικά υποπρακτορεία, ανά περιοχή. Και συγγνώμη, ποιος εκδότης έχει εργαζόμενο(υς) να ελέγχει(ουν) ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ τα ιδανικά σημεία πώλησης; Για τι λεφτά νομίζουμε ότι μιλάμε πια, ρε παιδιά; Δεν είναι προφανές ότι υπάρχει γενικότερο θέμα με το έντυπο; "Φωνάζει" η κατάσταση χρόνια τώρα. Κι όμως, το "σύστημα" εξακολουθεί να κάνει ό,τι μπορεί να βυθίσει το πλοίο όσο το δυνατό πιο γρήγορα! Δεν τα πάμε παντού, δεν τα βάζουμε στις προθήκες, τα χώνουμε σε στίβες και περιμένουμε να τα πάρουν μόνο όσοι τα ξέρουν. Catch 22! Ακόμη και για αυτή τη νέα προσπάθεια που συζητάμε εδώ, με ολόκληρη Marvel όσον αφορά το υλικό, με ταινίες-έπη για στήριξη που έχουν ανεπανάληπτη απήχηση, διαφήμιση στην τηλεόραση, εξαιρετική ποιότητα, χαμηλή τιμή, τρομερή προβολή στο περίπτερο, και πάλι συζητάμε για το πόσο θα αντέξει... Τι να λέμε τώρα...
  2. Από όσο ξέρω, οι μικροί έως μέσοι εκδότες δεν μπορούν να κάνουν πολλά για τη διανομή και προβολή. Σκέψου το: 1000άδες σημεία, είναι αδύνατο να έχεις μάτια παντού. Βασίζεσαι λοιπόν στην καλή θέληση του διανομέα, του περιπτερά κτλ και στην τύχη. Γι' αυτό σβήνει το περίπτερο... Όλοι βάζουν αυτογκόλ. Αν ΟΛΟΙ οι κρίκοι συνεργάζονταν, ειδικά τώρα που τα έντυπα είναι λίγα, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα για όλους. Ο περιπτεράς όμως προτιμά να πουλά τσιγάρα και παγωτά, ο διανομέας έχει καβάντζες κι εναλλακτικές για όσο αντέξει ακόμη και την πληρώνει ο εκδότης και φυσικά το κοινό...
  3. Υπάρχει ένα μεγάλο θέμα με τη διανομή και την προβολή των εντύπων, και ειδικά των κόμικς, στα περίπτερα. Λόγω της δικής μου ενασχόλησης ρώτησα φέτος και η απάντηση ήταν μια εναλλαγή του ότι όποιος ενδιαφέρεται έρχεται και το ψάχνει, συνεπώς δεν χρειάζεται να το εκθέτουν στις προθήκες. Πόσο διαφορετικά από τότε που στο Σύνταγμα και την Ομόνοια κρέμαγαν τα αμερικάνικα με τα μανταλάκια για να τα δεις... Έτσι, σχεδόν όλα κρύβονται, ενώ ο λόγος που βγαίνουν στα περίπτερα είναι για να τα δει περισσότερος κόσμος! Τρέλα, αυτογκόλ, όλα τα παραπάνω...
  4. Προφανώς δεν είχα θέμα με καθαυτό το αστείο. Το θέμα μου είναι ότι βάζεις να γίνεται με τον Σπάινερ-Μαν που ξαφνικά, για να μας βγει το αστείο, μαθαίνουμε μετά από 40 χρόνια και 1500 ιστορίες ότι λέει τις μπότες μποτούλες. Σα να μας λένε ξαφνικά ότι ο Ντόναλντ λέει το καπέλο του βαρκούλα ένα πράγμα... Γενικά, αν θες να κάνεις τέτοια αστεία βάλε νέους χαρακτήρες και μην ταράζεις τους υφιστάμενου,ς. Είναι η διαφορά του έξυπνου από τον εξυπνάκια...
  5. Το διάβασα και το 3ο. Τελικά, το όλο εγχείρημα εξελίσσεται σε μια άσκηση υπομονής εκ μέρους μου... Για άλλη μια φορά μου θύμισε για ποιο λόγο έχω σταματήσει να διαβάζω νέα κόμικς εδώ και ~10 χρόνια. Για τον Bendis τι να πω; Μία λέξη μου έρχεται μόνο, ντροπή. Ντροπή αυτός ο τύπος να θεωρείται σούπερ σταρ. Από πού να ξεκινήσω και πού να καταλήξω. Από τις "μποτούλες", τον Σπάιντερ-Μαν χωρίς εσώρουχα, την αδύναμη μνήμη του Πήτερ (δε θυμάται πώς λέγεται ο Ιλέκτρο, ο Σόρον κτλ) έως τις νέες δυνάμεις του Σόρον ξαφνικά, ώστε να σοκάρουμε καθ' επανάληψη τους αναγνώστες. Έλεος πια με αυτή τη γενιά εξυπνάκηδων συγγραφέων και ειδικά με αυτόν. Bottom of the barel. Το σχέδιο το βρήκα άνισο. Ενώ ο Finch γεμίζει τις σελίδες, τα δίνει όλα σε λεπτομέρειες κτλ, εντούτοις θεωρώ ότι έχει (είχε τουλάχιστον τότε, δεν ξέρω πώς έχει εξελιχθεί) χτυπητές αδυναμίες, τόσο ανατομικές όσο και σκηνοθετικές. Σε αρκετές στιγμές τα πρόσωπά του μπερδεύονται, ενώ θεωρώ τρομερό fail να χρειάζεσαι σκονάκι για να καταλάβεις ποιος είναι ο τάδε και ο δείνα χαρακτήρας. Και φυσικά οι ατελείωτες σελίδες διαλόγων (4 στο τέλος, για όνομα!) δεν τον βοηθούν καθόλου... Για τα επόμενα νομίζω είμαι ασφαλής. Το Κάπτεν Αμέρικα αν θυμάμαι καλά το έχω ήδη στα πρωτότυπα και θεωρώ ότι Brubaker-Epting είχαν μια αρκετά καλή συνεργασία ενώ το Astonishing X-Men το θεωρώ αριστούργημα. Άντε να πάρουμε και καμιά ανάσα...
  6. Το βασικό πρόβλημα προκύπτει από την ανάγκη κάποιων φαν που έγιναν επαγγελματίες να ταιριάξουν όλες αυτές τις παπαριές σε κανονική ιστορία που να βγάζει νόημα. Αν δεν υπήρχε αυτή η υποκατηγορία ανόητων συγγραφέων (που προσωπικά τους θεωρώ σχολασμένους, παρωχημένους και εντελώς ατάλαντους), δε θα είχαμε όλες αυτές τις βλακείες. Υποτίθεται ότι το Crisis θα τα έλυνε όλα αυτά για την DC, αλλά κάποιοι δεν δέχτηκαν να παίξουν ομαδικά. Αντί να ξεκινήσουν ΟΛΟΙ από την αρχή, για κάποιο λόγο εξαίρεσαν Legion, Titans, Batman και τα κάνανε ρόιδο. Αν λάβουμε υπόψη μετά και την επόμενη απύθμενη βλακεία της άλλης υποκατηγορίας που δεν καταλαβαίνει ότι οι ήρωες δεν χρειάζεται να μεγαλώνουν (όπως δηλαδή το κάνει η disney και οι παραφυάδες της με τους Μίκυ, Ντόναλντ κτλ), οι οποίοι έκαναν ενήλικους τους έφηβους και τα πιτσιρίκια και βλέπουμε πόσο εύκολα μπερδεύεται η κατάσταση. Όμως, καθώς ένας αναγνώστης παραμένει να διαβάζει κόμικς για 30-40 χρόνια του φαίνεται παράξενο ο Spider-Man να είναι ακόμη στο κολέγιο, και απαιτεί να ενηλικιωθεί, να πιάσει δουλειά, να παντρευτεί και να κάνει παιδί. Το αποτέλεσμα είναι πια ο Spider-Man να αλλοιώνεται. Και η βιομηχανία το στηρίζει... (Και τέλος, για να ολοκληρώσω την γκρίνια μου, κάτι σχετικά συναφές με το παραπάνω. Καθώς τα κόμικς έφυγαν από τα περίπτερα στις ΗΠΑ, έγινα δυσπρόσιτα για νέους αναγνώστες. Μόνο όσοι είχαν πρόσβαση σε comic shops και συνεπώς είχαν και φράγκα. Ποιοι είναι αυτοί; Όχι τα 10χρονα πάντως... Έτσι η αναγνωστική βάση μειώνεται σταθερά με τον μέσο όρο ηλικίας να αυξάνει. Γι' αυτό και το είδος θα πεθάνει αν δεν γίνει κάτι δραστικό. Αυτό που γίνεται τώρα είναι οι ιστορίες να γίνονται όλο και πιο "ενήλικες", ώστε να τις δεχτεί πιο εύκολα η υφιστάμενη βάση αναγνωστών. Με τον τρόπο αυτό, αποξενώνονται ακόμη περισσότερο οι νέοι, ανήλικοι αναγνώστες. Μάλιστα, η σημερινή βάση το θεωρεί δεδομένο ότι έτσι πρέπει να γίνει. Όμως η βιομηχανία θα έπρεπε να βάζει βάσεις για το μέλλον και ανόητα δεν το πράττει...)
  7. Το Death of Captain Marvel είναι το πρώτο graphic novel της Marvel. Εκδόθηκε το 1982. Είναι τόσο φλύαρο όσο ό,τι έχει γράψει ο Starlin και στα σίγουρα δεν είναι καθόλου δύσκολο να μεταφραστεί! Δεν ξέρω γιατί να είναι τόσο τραβηγμένο να το δούμε, αλλά νομίζω ότι είναι λίγο μικρό σε πλήθος σελίδων (~65) σε σχέση με τους τόμους, ενώ η περαιτέρω σμίκρυνση μάλλον θα "πνίξει" το περιεχόμενο τις σελίδες... Αν τώρα βγάλουν το Life and Death of Captain Marvel, αυτό είναι μια άλλη κουβέντα!
  8. Χμ. Αυτό το Spider-Man πρέπει να είναι από την εποχή που ο Καμπανάς έβγαζε στο μικρό Σπάιντερ-Μαν τα Marvel Tales (επανεκδόσεις των παλιών ιστοριών). Αν δεν απατώμαι, το συγκεκριμένο storyline είχε εκδοθεί στην πρώτη εποχή (μεγάλο μέγεθος), τότε που οι έγχρωμες σελίδες ήταν σε ζευγάρια εναλλάξ με τις ασπρόμαυρες. Πιθανότατα να υπάρχει κανέας ξέμπαρκος τόμος. Προσωπικά, το έχω στα υπέροχα, ασπρόμαυρα Essentials, ενδεχομένως και σε κάποια επανέκδοση...
  9. Ολίγον παράξενο να απαντώ με τα anti-spoiler κουτάκια, αλλά δεν έχω και πολλές επιλογές!
  10. Πράγματι, φαίνεται ότι έχεις δίκιο. Κοιτώντας την αρίθμηση, η Marvel έβγαλε σε 5 χρόνια 155 τεύχη του Amazing Spider-Man!!
  11. Χμ, μπορεί και ναι, μπορεί και όχι. Τα 830 που λες μείον τα 675 μας κάνει 165 τεύχη. Αν λοιπόν έχουν περάσει 13-14 χρόνια μπορεί και να έχεις δίκιο. Νομίζω πάντως πως δεν ισχύει αυτό. Άλλωστε, το 830 προέκυψε από αναρίθμηση, όπου προσέθεσαν και ό,τι είχε βγει στο ενδιάμεσο (αν δεν κάνω μεγάλο λάθος), συμπεριλαμβανομένου του κόμικ όπου περιεχόταν το run Straczynski/JRJR.
  12. Το διάβασα κι εγώ επιτέλους... Δυστυχώς, η άποψή μου κάθε άλλο παρά θετική είναι. Και παρόλο που περίμενα λίγες μέρες πριν γράψω, για να είναι πιο ήπια η κριτική μου, δυστυχώς όσο το σκέφτομαι τόσο χειρότερο το βρίσκω. Ακολουθούν σπόιλερς, οπότε κρύβω τις λεπτομέρειες: Όπως ΣΧΕΔΟΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ τα τελευταία χρόνια το βρίσκω πολύ δήθεν. Με εκνευρίζει που ο "μελλοντολόγος" συγγραφέας θέλει να βάλει τη δική του πινελιά με το ζόρι στην ιστορία. Με εκνευρίζει που ο Άιρον Μαν ... Και φυσικά, το χειρότερο από όλα... Γενικά, αυτό που χαλάει χρόνια τώρα στα κόμικς είναι κι εδώ παρόν: ο συγγραφέας "ανακαλύπτει" προβλήματα, τα οποία λύνει με τις εξαιρετικά "έξυπνες" και "πρωτότυπες" ιδέες του. Οι δε διάλογοι είναι υποτυπωδώς passable... Το σχέδιο έχει αρκετά μεγάλο ενδιαφέρον, είναι το ατού του κόμικ και μόνο τυχαίο δεν είναι ότι ο σχεδιαστής Adi Granov ενεπλάκη στις ταινίες αμέσως μετά.. Αν κάτι με ξενερώνει είναι ουσιαστικά πρόβλημα του σεναρίου (οποία έκπληξη!). Βαριέμαι αφάνταστα τα κόμικ με τα ομιλούντα κεφάλια. Δεν είναι sitcom, είναι κόμικ, και δη με υπερήρωες. Δεν υπάρχει περιορισμός στο budget, δεν χρειάζεται να περνάμε 15 σελίδες με τύπους που μιλάνε ακίνητοι και με κοιμισμένα βλέμματα. Τέλος, είναι η ιδέα μου ή ο Τόνι έχει κάτι από Τομ Κρουζ; Ως έκδοση υπέροχη, ένα κόσμημα για τη βιβλιοθήκη. Η μετάφραση πρέπει να είχε ένα-δυο προβληματάκια, αλλά χωρίς να έχω διαβάσει το πρωτότυπο μπορώ μόνο να το υποθέσω. Άντε να δούμε και τα επόμενα!
  13. Νομίζω ο Granov χρησιμοποιεί μικτές τακτικές (ζωγραφική & PC). Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι τα μελάνια ήταν Terry Austin! Σόρι κιόλας, τι στην ευχή χρειάζεται ο Austin σε αυτό το σχέδιο;!; (Lord Makro, you are a man of my own heart!)
  14. Αγοράστηκε, αν και λίγο δυσκολεύτηκα σε 1-2 περίπτερα. Τελικά το βρήκα στο διπλανό του σπιτιού μου (!!). Εξαιρετική ποιότητα και πάλι. Αν κάτι με "χάλασε" στο ξεφύλλισμα ήταν ότι στην παρουσίαση των στολών έγραφε πχ στολή σχεδιασμένη από Ditko και το σχέδιο ήταν Alan Davis. Φαουλάκι χωρίς λόγο... Κατά τα λοιπά, για μένα έχει ένα ενδιαφέρον καθώς η "νέα" Marvel με έχει ξενερώσει εδώ και χρόνια και κάποια που φαίνονται ενδιαφέροντα και τα είχα χάσει θα τα δω εδώ... (το προηγούμενο πχ το είχα αγοράσει original και ήταν από τα τεύχη που μου έκοψαν τη Marvel, αλλά για να στηρίξω την προσπάθεια το ξανα-πήρα και στα ελληνικά). Διαβάζω που λέτε να σας υπογράψει ο Claremont το Dark Phoenix Saga. Είμαι τόσο μεγάλη απόκλιση πια που σκοπεύω να πάω με original Uncanny X-Men (ενδεχομένως το 125 που ήταν το πρώτο μου αμερικάνικο κόμικ και το 137 για προφανείς λόγους);
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.