Μετάβαση στο περιεχόμενο

Otis

Members
  • Περιεχόμενο

    241
  • Εγγραφή

  • Τελευταία επίσκεψη

Όλα όσα δημοσιεύθηκαν από Otis

  1. Χάρισμα ίσως. Πρόχειρη μετάφραση Στανισλάβσκι από τα ρώσικα. Δεν ξέρω ρώσικα οπότε μην έχετε απαιτήσεις:) Στο εδάφιο δε συμφωνεί κανείς στους όρους. Και ο Στανισλάσβκι δε βοηθάει γιατί πότε χρησιμοποιεί με προσδιορισμό μια λέξη και πότε μόνη της. Δεν είναι πολύ αυστηρός στην ορολογία. Γοητεία της σκηνής σημαίνει περίπου χάρισμα. Θα προχωρήσω στη γοητεία της σκηνής και την έλκυστικότητα. Ξέρετε ότι υπάρχουν ηθοποιοί που αρκεί να μπουν στη σκηνή και το κοινό τους λατρεύει; Γιατί είναι όμορφοι; Πολύ συχνά δεν είναι. Εξ αιτίας της φωνής τους; Πολύ συχνά δεν έχουν. Επειδή έχουν ταλέντο; Συχνά δεν είναι άξιο θαυμασμού. Γιατί τότε; Εξ αιτίας αυτής της απροσδιόριστης ιδιότητας που ονομάζουμε γοητεία. Είναι η ανεξήγητη έλξη που ασκείται από την ολότητα του ηθοποιού, στην οποία ακόμα και τα μειονεκτήματα γίνονται πλεονεκτήματα και τα αντιγράφουν οι θαυμαστές και μιμητές. Όλα είναι δυνατά σε αυτούς τους ηθοποιούς, ακόμα και η κακή ερμηνεία. Αρκεί να μπουν στη σκηνή και να μείνουν αρκετά ώστε να επιτρέψουν στο κοινό να δει τον αγαπημένο του και να τον θαυμάσει. Συχνά, όταν συναντάμε τέτοιους ηθοποιούς στην καθημερινή ζωή, ακόμα και αυτοί που τους λατρεύουν με τη μεγαλύτερη θέρμη στο θέατρο, μιλούν με απογοήτευση: Τι βαρετός που είναι εκτός σκηνής! Αλλά είναι σαν τα φώτα να φέρνουν στο φως κάποιες αρετές που πάντα σε κερδίζουν. Υπάρχει λόγος λοιπόν που αυτή η ιδιότητα λέγεται γοητεία της σκηνής και όχι της πραγματικής ζωής.
  2. Έχουμε και ενδιαφέρον σχέδιο για κτίριο για τη "Λέσχη Φίλων Κόμικ Αθηνών". Δε μου αρέσει για διάφορους λόγους αλλά είναι μεγάλη συζήτηση. http://archipunks.blogspot.gr/2013/01/lfk-athens-comics-society.html
  3. Από την Gotham City στην Athens City - H Αθήνα μέσα από τα κόμιξ της. Με αφορμή τον φανταστικό κόσμο της Gotham, αναζητούμε την πραγματική Αθήνα μέσα από 6 εικονογραφηγήματά της. Σκοπός είναι να επισημάνουμε παραθετικά, συνειρμικούς συσχετισμούς, που αναπτύσσει η εικονογραφημένη Αθήνα, με την πραγματική, χρησιμοποιώντας ως όχημα την αφηγηματική δομή των κόμιξ. Τριανταφυλλίδης Θεόκλητος Σουρλαντζής Γιάννης https://issuu.com/theotrian/docs/gothamcity_athenscity 10 Αφετηρία_Gotham City 29 Αρκάς_Κορυφογραμμή - Χαμηλές Πτήσεις, Αν Πετάξει Το Πουλί 36 Παπαδάτος_Αρχαιολογία - Logicomix 44 Λώλος_Υπόσκαφη - Γεννήτρια 54 Ταξής_Ασπρόμαυρο - Kuroshiro_Dragons 64 Pan Pan_Κοινότοπο - Common Comics #5 72 Μιλονόγιαννης_Cyberpunk - OLD CITY BLUES 82 Τερματικός Σταθμός_Athens City http://archipunks.blogspot.gr/
  4. Otis

    ΑΡΚΑΣ

    Ο Αρκάς θεωρεί ότι δαιμονοποιείται το στρατόπεδό του: Το θέμα είναι ότι οι φιλελεύθεροι δε θεωρούσαν το λαό ανίκανο να αποφασίσει για το μέλλον του, σεβόντουσαν δηλαδή τη δημοκρατία, και φιλελεύθεροι όπως ο Τσώρτσιλ πίστευαν στην κοινωνική πρόνοια και την τροφοδότησή της από τη φορολογία. Οι οπαδοί του αποτυχημένου θεωρητικά και πρακτικά αντικειμενισμού προσπαθούν να παρουσιάζονται ως φιλελεύθεροι, ενώ δεν είναι φιλελεύθεροι στην ουσία. Και μια και τον πήρα εργολαβία, ας το κλείσω. Είναι σημαντικός καλλιτέχνης. Ο Κόκκορας είναι ένα διαχρονικό αριστούργημα. Θα διαβάζεται για 100δες χρόνια και θα βρίσκει πάντα κοινό. Οι έφηβοι και νέοι άντρες που τον διαβάζουν ταυτίζονται. Βλέπουν τα προβλήματά τους, τις ανησυχίες τους, τις ανασφάλειες τους. Το σεξ, η εμφάνισή τους, οι γυναίκες, κλπ. Σε αυτή τη σειρά τον έργων όλα σχεδόν έγιναν σωστά. Ο Κόκκορας είναι ιστορία. Αυτά τα έργα τα έγραψε όταν ήταν 18 με 24 υποθέτω, αφέθηκε ελεύθερος, και έβγαλε κάτι καλό. Η μεγάλη μου αντίρρηση είναι η απότομη στράτευσή του στο πλευρό του αντικειμενισμού. Πέρα από το ότι είναι ανόητη ιδέα, δεν ταιριάζει πολύ και με αυτό που περιμένω από έναν καλλιτέχνη. Τον καλλιτέχνη τον σκέφτομαι πιο κοντά στον αδύναμο. Προφανώς θεώρησε ότι κάτι άλλαζε στα πολιτικά πράγματα, ένιωσε να απειλείται ιδεολογικά, και αντέδρασε. Η αντίδρασή του όμως δεν κράτησε κανένα πρόσχημα, ξεπέρασε το μέτρο. Πήγε εκεί που δεν πήγε ποτέ ο πιο κομματισμένος σκιτσογράφος στην πιο κομματισμένη εφημερίδα. Άνοιξε νέους δρόμους. Διαφήμισε ανοικτά αποτυχημένες συγκεντρώσεις χωρίς λαϊκό έρεισμα. Δικαίωμά του, αλλά καλύτερα να ήταν πιο κοντά στον κόσμο του και πιο μακριά από αυτούς τους λίγους. Καταλαβαίνω ότι πολλοί κουβαλάνε την προπαγάνδα και την τρομοκρατία που έγινε τόσα χρόνια για την αγορές και την ελεύθερη οικονομία και το πως είναι συνδεδεμένα αυτά με το μέλλον μας, και πως θα μας σώσουν, κλπ, αλλά υπάρχει και όριο. θεωρώ μεγάλο ατόπημα αυτό που έκανε ο Αρκάς. Ο άνθρωπος που κάνει τον κόσμο να γελάει, έχει μια ιδιαίτερη σχέση μαζί του. Μια σχέση που είναι αγνή και ιερή. Αυτή πρέπει να τη σέβεται, δεν πρέπει να την εκμεταλλεύεται για να κάνει προπαγάνδα στην πρώτη ευκαιρία. Το να βοηθάει στο να πουληθεί η προπαγάνδα εφημερίδων είναι ένα πράγμα. Σε αυτή τη θέση μπαίνουν και μουσικοί, συγγραφείς κλπ. Το δέχομαι. Είναι ένα εξτρά μπας και αγοράσουμε τη φυλλάδα. Δεν είναι κουπόνια για ζαμπόν από χρεοκοπημένο σουπερμάρκετ με απλήρωτους προμηθευτές και εργαζόμενους, είναι Αρκάς. Οκ. Το να γίνεται όμως το ίδιο το υλικό προπαγάνδα είναι κάτι πολύ χειρότερο. Αισθάνθηκα προδομένος από την έλλειψη σεβασμού σε αυτή τη σχέση που ανέφερα. Από την άλλη, δεν είμαι σίγουρος ότι για τον Αρκά ήμουν κάτι παραπάνω από το ευρώ που έβγαζε από το βιβλίο. Ήταν λίγο μονόπλευρη αυτή η σχέση. Το παθαίνουν αυτό συχνά οι αναγνώστες. Γενικά δεν είδα τον σεβασμό στον αναγνώστη. Και αυτή η στάση με τα δήθεν δωρεάν πού απολαμβάνουμε από τον Αρκά, λες και δε τον έχουμε πληρώσει χρυσό, και δεν κερδίζει από τη δημοσιότητα όπως όλοι οι άλλοι που βάζουν τη δουλειά τους στα κοινωνικά δίκτυα; Δε βρίσκει δουλειά από αυτά; Δε βολεύεται σε νέες συνεργασίες; Δεν ευχαριστεί αυτούς που θέλει να ευχαριστήσει; Δεν στηρίζει αυτούς που θέλει να στηρίξει πολιτικά; Εμείς είμαστε οι αχάριστοι ή αυτός που δεν εκτιμά το ότι τον παρακολουθούμε; Ας πει και ένα ευχαριστώ όπως λένε όλοι οι άλλοι που χρησιμοποιούν τα κοινωνικά δίκτυα. Ας χάσει τα likes, για να τα εκτιμήσει. Μια εξίσου σημαντική αντίρρηση που έχω είναι για τη θέση της γυναίκας στο έργο του. Όταν δεν είναι ανύπαρκτη, είναι σε θέση που τη μειώνει. Αυτό δείχνει μια ανωριμότητα. Ο κόσμος του Αρκά περιέχει δύο κατηγορίες ανδρών (ο σοφός/πεφωτισμένος και ο ανόητος/αφελής) αλλά η γυναίκες στο έργο του είναι κάπως περιορισμένες. Κότες, κομμώτριες, στριμμένες σύζυγοι, ανόητες, "γκόμενες" κλπ. Κάπου κάπου θα μπορούσε και μια γυναίκα να λέει κάτι που να δείχνει νοημοσύνη. Αυτή η αντίληψη ότι οι άντρες φιλοσοφούν και οι γυναίκες είναι κάπου αλλού, είναι λίγο παρωχημένη. Γενικά υπάρχει αυτό το πρόβλημα, αλλά στον Αρκά μου φαίνεται περισσότερο έντονο. Αυτά.
  5. Otis

    ΑΡΚΑΣ

    Ούτε που θα το φανταζόμουν! Στην "εφημερίδα της μεσαίας τάξης"; https://www.liberal.gr/arthro/179738/epikairotita/2017/diabaste-aurio-ston-fileleuthero-pou-kukloforei-me-tin-apoikia-tou-arka-kai-timi-1-euro.html
  6. Otis

    ΑΡΚΑΣ

    Ο Κ. Τρικεριώτης γιατί πήγε στη βράβευση; Ήξερε που πήγαινε; Να το δούμε και αυτό. Να ένα απόσπασμα που πέτυχα για ένα άσχετο θέμα, για τον περιορισμό την έκπτωσης στα βιβλία. Το κόβω σε κομμάτια να το πάρω ένα ένα να δω αν συμφωνεί με αυτό τον τρόπο σκέψης. Είναι συνεχόμενο, δε λείπει κάτι ενδιάμεσα: Στην Αγγλία, που αρέσει σε ορισμένους να αναφέρονται ως παράδειγμα, τα βιβλιοπωλεία Διαλέγει τη χώρα και θέλει να μας πει ότι τη διαλέγουν άλλοι. Διαλεκτική πλάνη, αλλά αδιάφορη ιδεολογικά. δεν επλήγησαν από την μη ύπαρξη διατίμησης, αλλά από το Amazon. Διαστρέφει την πραγματικότητα. Το Amazon μπορούσε να ρίξει την τιμή και να δουλέψει με 50% έκπτωση για να κλείσει τους υπόλοιπους. Δε θα μπορούσε αν η έκπτωση περιοριζόταν στο 10%. Το άσπρο μαύρο κυριολεκτικά. Επλήγησαν και πράγματι έκλεισαν πολλά. Kαι λοιπόν; Δέχεται το μοίρασμα της πίτας προς όφελος των μεγάλων ως φυσική εξέλιξη. Επλήγησαν και έκλεισαν. Έτσι απλά. Δε μιλάμε για μικρές σχετικά επενδύσεις και θέσεις εργασίας; Είναι φυσικός νόμος; Αναπόφευκτο; Ο περιορισμός της έκπτωσης προστατεύει αυτές τις επενδύσεις και τις θέσεις σε αρκετές δυτικές χώρες. Κάποιος πιστεύει λοιπόν ότι δεν σωστό το "και λοιπόν;". Νομοθέτες σε δυτικές καπιταλιστικές χώρες, όχι τίποτε λατινοαμερικάνοι. Ο καταναλωτής δεν αγοράζει φτηνότερα τα βιβλία του; Τελικά τι θέλουμε; Να διατηρήσουμε ένα νόμο που προστατεύει υποτίθεται τα μικρά βιβλιοπωλεία εις βάρος του βιβλιόφιλου καταναλωτή; Το χειρότερο, παρουσιάζει τον καταναλωτή ως ωφελημένο από την ανάπτυξη του μονοπωλίου! Για το καλό μας είναι! Για μας τους βιβλιόφιλους που βλέπουμε λίγο πιο κάτω από τη μύτη μας το πολύ. Τα συμφέροντά μας είναι με το μεγάλο βιβλιοπωλείο! Το μικρό επιβιώνει εις βάρος μας! Κοινωνικός αυτοματισμός. Μας συμφέρει να διαλύσουμε το μικρό βιβλιοπωλείο με το νόμο. Έβαλα έμφαση στο υποτίθεται, γιατί αποδεικνύεται με απλά οικονομικά ότι τη ζημιά θα την πάθουν τα μικρά βιβλιοπωλεία. Δεν πρόκειται για υπόθεση. Στην Ελλάδα, που ως γνωστό είναι η χώρα με τον εξυπνότερο λαό του κόσμου, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Ειρωνεύεται μιλώντας για τη νοημοσύνη του λαού των Ελλήνων. Δεν το εκτιμώ καθόλου, όπως και στην περίπτωση του Αρκά. Μας θεωρεί και κουτούς στην πράξη αν δούμε τα "επιχειρήματα", πράγμα χειρότερο. Παρουσιάζει τον έλεγχο της έκπτωσης του βιβλίου ως μια ελληνική κακή ιδέα ενώ μιλάμε για κάτι που ισχύει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ως μέσο προστασίας της αγοράς του βιβλίου. Οι θηριώδεις επενδύσεις σε βιβλιοπωλεία έγιναν ακριβώς επειδή λειτουργούν χωρίς κανέναν ανταγωνισμό, αφού απαγορεύεται η έκπτωση. Χωρίς κανέναν ανταγωνισμό λέει... Δεν είναι μόνο η χαμηλή τιμή ο ανταγωνισμός, είναι και το χαμηλό κόστος. Γι αυτό γίνονται τα μεγάλα μαγαζιά, ακόμα και όταν πουλάνε στην ίδια τιμή. Ο ανταγωνισμός από τα μεγάλα βιβλιοπωλεία που έχουν οικονομία μεγεθών κλείνει τα μικρά βιβλιοπωλεία, γιατί τα μικρά έχουν μεγάλο κόστος ραφιού και εργατικών ανά μονάδα. Είναι τόσο απλό. Τα μικρά έχουν μεγάλο κόστος, δε μπορούν να δουλέψουν με μεγαλύτερη έκπτωση. Η μεγαλύτερη έκπτωση είναι το κερασάκι στην τούρτα των μεγάλων βιβλιοπωλείων που έχουν χαμηλότερο κόστος και μπορούν να την εκμεταλλευτούν. Δύο πλεονεκτήματα αντί για ένα. Με απεριόριστη έκπτωση το μεγάλο δουλεύει με κέρδος κάτω από το κόστος του μικρού και το κλείνει. Έτσι, ο νόμος αυτός δεν προστατεύει τα μικρά βιβλιοπωλεία, αλλά τις λεγόμενες αλυσίδες που έχουν μεγάλα λειτουργικά έξοδα». Το άσπρο μαύρο. Λέει και ότι οι αλυσίδες έχουν μεγάλα λειτουργικά έξοδα λες και είμαστε μικρά παιδιά να κοιτάξουμε το συνολικό κόστος και όχι το κόστος πώλησης ανά μονάδα που κοιτάζουν οι επιχειρηματίες, αυτό που καθορίζει που θα πάει η αγορά. Με την οικονομία του μεγάλου μεγέθους χτίζονται τα μονοπώλια. Με το χαμηλό κόστος πώλησης ανά μονάδα. Το σκεπτικό όλων των νόμων περιορισμού της έκπτωσης είναι η προστασία του μικρού βιβλιοπωλείου. Αναμφισβήτητο. Ιδεολογικά είναι σαφές το πράγμα και όλα αυτά θυμίζουν τα γνωστά που ακούμε από διάφορους για την αγορά τα τελευταία χρόνια. Θα έλεγα ότι έχουμε να κάνουμε με αντικειμενιστή, και ότι ήξερε που πήγαινε. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Απ' ότι διάβασα ο Κ. Τρικεριώτης ήταν και ο μόνος εκδότης που ήταν υπέρ της απελευθέρωσηςτης έκπτωσης στα βιβλία, μέτρο που οι άλλοι εκδότες έβλεπαν ως άκρατο φιλελευθερισμό. Τελικά έπρεπε να βραβεύσουν και τον κ. Τρικεριώτη στο Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών. Εκτοξεύτηκαν και κατηγορίες από τις δύο πλευρές. Δεν ξέρω αν το προχώρησαν. Κι αυτό έχει ενδιαφέρον: http://www.athensvoice.gr/politics/58428_o-antilogos-gia-tin-eniaia-timi-vivlioy "Παρ’ όλα αυτά, ας υποθέσουμε πως πρέπει για κάποιους λόγους, φολκλορικούς, ιστορικούς, συναισθηματικούς, μεταφυσικούς ή τους αστείους που επικαλείται η συντεχνία, ή όποιους άλλους, δεν έχει σημασία, να παραμείνει σε ισχύ ο νόμος αυτός για να προστατευτεί υποτίθεται το καλό βιβλίο και η αγορά του βιβλίου γενικά. " Συνδικαλισμός, μεταφυσική, συναισθηματισμός και άλλες ανοησίες των αστείων οπισθοδρομικών.
  7. Otis

    ΑΡΚΑΣ

    Μα γιατί το λες αυτό; Το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών αγωνίζεται για τη Λευτεριά. Ο κ. Χατζής που παρέδωσε το βραβείο στον εκδότη του Αρκά συμμετέχει και στο πρώτο podcast του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών με παρουσιαστή τον κ. Μπογδάνο και τίτλο "Γραμμή του Πυρός #1". Υπάρχει στο youtube αν θέλεις να επενδύσεις 3653 δευτερόλεπτα. Ο κ. Τρικεριώτης έχει πουλήσει πολλά container Αρκά στην Πρωτοπορία και είναι καλός του φίλος, αλλά πήγε στη βράβευση. Ο Αρκάς προφανώς δεν έχει πρόβλημα με τη βράβευση. Δεν ήταν και από την Ακαδημία Αθηνών αλλά τί να κάνουμε.
  8. Κάτι παίζει με τις εικόνες. Όποια και να πατήσω βγάζει τη δεύτερη ή την έκτη.
  9. Otis

    ΑΡΚΑΣ

    Αυτή η βράβευση είναι το αποκορύφωμα της καριέρας του, δεν είναι κάτι απλό. Αν θέλει κάποιος να μάθει τον Αρκά ως άνθρωπο, αρκεί να διαβάσει τις Χαμηλές Πτήσεις. Αυτό είναι το βασικό του έργο, το παιδί απέναντι στον πατέρα του και το πως διαμορφώνει ένας πατέρας τη ζωή του παιδιού του. http://www.news247.gr/img/5525/6349758/496000/w660/660/arkasxamilesptiseis5515sk.jpg Τα έργα στα οποία συμμετέχει ο Κόκκορας υποθέτω ότι είναι οι ανησυχίες ενός ντροπαλού νέου που δυσκολεύεται λίγο στον ύπνο μια περίοδο επειδή έχει κάποιο πρόβλημα υγείας. Τα έργα αυτής της ομάδας είναι τα πιο σημαντικά κατά τη γνώμη μου από καλλιτεχνικής άποψης. Εκεί ξεκινάει ασυναίσθητα και το πολιτικό ζήτημα στο οποίο θα αναφερθώ πιο κάτω, στην ηθική του πλευρά, και εκφράζεται από την πάλη ανάμεσα στον κόκκορα και το γουρούνι. Τα βιολογικά του, είναι υποθέτω αποτέλεσμα της μικρής ενασχόλησης με το αντικείμενο για ένα διάστημα. Τα πολιτικά του που βλέπουμε τελευταία είναι η απόδειξη κατά τη γνώμη μου ότι μας τελείωσε ο νέος, και έχει πια τα ίδια μυαλά με το μπαμπά του και τους φίλους του μπαμπά του. Το ότι φτάσαμε να βραβεύεται από οπαδούς της Ayn Rand, δεν είναι έκπληξη, γιατί ο πολυσυζητημένος Προφήτης πχ, δεν κρύβει την ιδεολογία του. Προφανώς θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο από τον μέσο άνθρωπο, γιατί αυτό ακριβώς είναι που πιστεύουν οι Αντικειμενιστές. Ο μέσος άνθρωπος δεν είναι άξιος να αποφασίσει για το μέλλον του. Πρέπει να του κάνουμε συστάσεις επικαλούμενοι τα θεία, με το δάκτυλο να δείχνει τον ουρανό δηλαδή, και να του υπενθυμίζουμε ότι η αξία του είναι χαμηλή και η θέση του πρέπει αναπόφευκτα να είναι χαμηλή και αυτή. Το δάκτυλο που επικαλείται τα θεία δείχνει φυσικά το ότι δεν υπάρχει επιχείρημα. Ο Προφήτης και η συμπεριφορά του δεν πρέπει να μας παραξενεύουν. Είναι καλύτεροι από τον μέσο άνθρωπο, και πρέπει να έχουν προνόμια, Χάρη μας κάνουν που υπάρχουν. Αυτό είναι ο Αντικειμενισμός στην ουσία του. (Σχετικό: Από που βγάζει το ψωμί του ο Προφήτης άραγε; θα του δίνουν φαγητό και στέγη οι χωρικοί.) (από http://www.aynrand.gr/ , η έμφαση στη μεγάλη παράγραφο είναι δική μου) Μεταφυσική:Αντικειμενική πραγματικότητα Επιστημολογία: Λογική Ηθική: Ίδιον συμφέρον Πολιτική: Καπιταλισμός. "4. Ηθική: «Ο Λόγος είναι ο μοναδικός ορθός κριτής των αξιών και ο μόνος ορθός οδηγός για δράση. Το σωστό επίπεδο ηθικής είναι: Η επιβίωση του ανθρώπου ως άνθρωπος - δηλαδή, η ηθική που χρειάζεται για την επιβίωση του ανθρώπου ως λογικό όν (όχι της στιγμιαίας επιβίωσής του ως ένα άμυαλο κτήνος). Η Λογική είναι η βασική αρετή και οι τρείς βασικές αρχές είναι: ‘Λόγος, σκοπός και αυτοεκτίμηση’. Ο Άνθρωπος – και κάθε άνθρωπος- είναι ο ίδιος σκοπός του εαυτού του, όχι ένα μέσο στους σκοπούς των άλλων. Πρέπει να ζει για το δικό του καλό, χωρίς να θυσιάζει τον εαυτό του σε άλλους και χωρίς να θυσιάζει άλλους προς όφελός του. Πρέπει να εργάζεται για το λογικό ίδιον συμφέρον, με την επίτευξη της δικής του επιτυχίας ως τον υψηλότερο ηθικό σκοπό της ζωής του.» Έτσι ο Αντικειμενισμός απορρίπτει κάθε μορφή αλτρουϊσμού- τον ισχυρισμό πως η ηθική συνίσταται στο να ζεις για άλλους ή για την κοινωνία." Στον αντικειμενισμό ο φτωχός δε χρειάζεται στήριξη. Χρειάζεται ελευθερία. Λες και δεν είναι μοιρασμένη ήδη η τράπουλα από την κλοπή, τον νεποτισμό και την εκμετάλλευση στον παρελθόν. Είναι βολική ιδεολογία αν γεννηθείς με χρήματα και φίλους. Το ότι η φτώχεια στην Ελλάδα διπλασιάστηκε τα τελευταία χρόνια (22.5%), δεν έχει φυσικά σημασία. Η φτώχεια για τη eurostat είναι το να σου λείπουν 4 από 9 βασικά πράγματα όπως το νοίκι, χρήματα για θέρμανση, μεταφορικό μέσο, κλπ. Δεν φαινόμαστε περισσότερο φτωχοί γιατί τα 3 από τα 9 είναι το τηλέφωνο, η έγχρωμη τηλεόραση και το πλυντήριο. Δυστυχώς υπάρχουν αυτιά για τον Αντικειμενισμό στις μέρες μας. Είναι αστείο βέβαια, γιατί γίνεται αντικειμενιστής ο κάθε πικραμένος με 3 και 60, έρμαιο του αφεντικού του, και ουσιαστικά εκτός συστήματος. Οι αντικειμενιστές φυσικά τον θέλουν δίπλα τους, όσο δεν καταλαβαίνει τι γίνεται. Ο Αρκάς ρίχνει νερό στο μύλο πολιτικών με αυτή ακριβώς την ιδεολογία και σωστά βραβεύτηκε. Το ότι υπάρχει νεποτισμός είναι απλά μια κωμική λεπτομέρεια. Οι ίδιοι πιστεύουν ότι είναι αριστοκράτες επειδή τους περισσεύουν οι ικανότητες. Στον αντικειμενισμό, οι ανισότητες στην κοινωνία είναι αναπόφευκτες, γιατί αυτή είναι η φύση του ανθρώπου. Αυτοί που χρησιμοποιούν τα σκίτσα του Αρκά στη βουλή σκέφτονται ακριβώς έτσι και δεν το κρύβουν, ακόμα και σε δημόσιες ομιλίες τους. Ο φόρος είναι κλοπή άλλωστε. Φοράμε και ένα φύλλο συκής: Αλλά τι να καλύψει και αυτό: http://agonaskritis.gr/wp-content/uploads/2017/01/31.jpg Το ότι ο Αρκάς παριστάνει ότι δεν είναι αντικειμενιστής, δεν πιστεύω ότι είναι θέμα έλλειψης αυτογνωσίας. Όλοι όσοι ξέρουν ποιος είναι ο Αρκάς, ξέρουν ότι δε χρειαζόταν τον Θέμο για να επιβιώσει. Το φύλλο συκής δεν υπάρχει. Ο αντικειμενισμός βέβαια είναι πολιτικά ασήμαντος μια και τα κόμματα που προσπαθούν να βασιστούν σε αυτόν τα τρώει το μαύρο σκοτάδι και οι ιδρυτές τους καταντούν γραφικοί. Στο βαθμό που μπορεί να διαβρώσει μεγάλα κόμματα ίσως έχει μέλλον. Πρέπει όμως να κρύβεται και να παρουσιάζεται ως καπιταλισμός, φιλελευθερισμός, κλπ. Γι αυτό και δεν πρέπει να μιλάμε για αριστερά και δεξιά στο θέμα του Αρκά. Είναι κακή προσέγγιση, μια και είναι πιο περίπλοκο το θέμα. Το να ανακατεύεσαι σε τέτοιο βαθμό με την πολιτική ενώ γράφεις με ψευδώνυμο, δεν είναι σωστό κατά τη γνώμη μου. Οι επώνυμοι που αρθρογραφούν, σκιτσάρουν, σχολιάζουν την πολιτική και διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, κατά κανόνα ελέγχονται για τη ζωή τους και τα πεπραγμένα τους από τους πολίτες. Για να κρίνει ο ψηφοφόρος την αξία της άποψής σου, θέλει να ξέρει κάποια πράγματα για σένα. Αυτό είναι το σωστό και χαίρομαι που δεν έχει γίνει μόδα η ανώνυμη προπαγάνδα, πέρα από τα πληρωμένα τρολ του δικτύου. Αν είναι να δώσουμε την ανωνυμία σε κάποιον, ας τη δώσουμε σε αυτόν που σχολιάζει περιστασιακά έναν πολιτικό, για να προστατέψουμε τον αδύναμο τη στιγμή που ασκεί μια βασική λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, τον έλεγχο.
  10. Δε σας φτάνει που δε θα βγει η σειρά με τους μουσικούς, διαμαρτύρεστε κι από πάνω;
  11. Otis

    ΑΡΚΑΣ

    Ο Αρκάς είναι και καλλιτέχνης της χρονιάς για τα Βραβεία Προμηθέας 2017 μαζί με άλλους μαχητές της ελευθερίας. https://www.atlasnetwork.org/news/article/new-liberty-awards-in-greece-honor-tom-palmer-other-freedom-champions Για να γλιτώσετε λίγο χρόνο: Στο 34:10 ο Tom Palmer αναφωνεί σε σπαστά ελληνικά "Ζήτω η Λευτερία.". Τον τόνο τον έβαλα σωστά. Δε θα ήταν πρόβλημα αν λίγο πριν δεν είχε πει κάποιος τη φράση "..πριν από 1 1/2 χρόνο το καλοκαίρι ήμασταν στη Μύκονο με το Νίκο σε ένα Liberty Fund σεμινάριο..." Στο 38:30 ξεκινάει η βράβευση του Αρκά. Μετά έχει ιδρυτή taxibeat και Στέφανο Μάνο, όπως ακριβώς θα περιμέναμε. Όταν παίρνει το βραβείο ο εκδότης του Αρκά ακούγεται για λίγο Thus Spoke Zarathustra, Op. 30 (Strauss), το γνωστό στο Space Odyssey 2001. Δεν ξέρουν να διαλέξουν μουσική. Εγώ θα έβαζα χαλί σε όλη την τελετή Bill Conti, αυτό που έγραψε για τη σειρά Δυναστεία. To Αρκάς τελικά ίσως είναι άκλιτο.
  12. Ένα κομψοτέχνημα του Nicholas Roeg που αντέχει στο χρόνο. Μοντάζ του Tony Lawson την καλύτερη εποχή του. Και τώρα που το θυμήθηκα, γιατί αυτή η ταινία του Roeg δεν είναι πιο γνωστή; Καλό το Don't Look Now και το The Man Who Fell to Earth, αλλά κακή ταινία δεν έχει κάνει ο Roeg.
  13. To παν είναι να σέβονται οι συνεργάτες σου το παρελθόν σου, όσο το σέβεσαι και εσύ: https://twitter.com/ZacEfron/status/583091433931972608/
  14. Το βλέπω πού πάει:) Από την προώθηση του Άτακτος Παππούς στο σετ είναι. https://www.express.co.uk/celebrity-news/574252/Robert-De-Niro-topless-Zac-Efron-Dirty-Grandpa-set
  15. O Eastwood είναι πολύ καλός σε αυτό που κάνει και είναι προφανώς αυτοδίδακτος στην υποκριτική. Αυτός είναι ο λόγος που οι Αμερικάνοι δεν τον αποδέκτηκαν ως ηθοποιό, ό,τι και να κατάφερε. Αυτό που κάνει εγώ το θεωρώ μοναδικό. Οι Αμερικάνοι διδάσκουν διάφορες μεθόδους υποκριτικής, αλλά όλες είναι μικρά κομμάτια της μεθόδου του Στανισλάβσκι, με υπερβολική έμφαση σε ένα τμήμα της. Είναι μεγάλη ιστορία αυτό το θέμα, αλλά αυτό που κάνει ο De Niro είναι αυτό που θεωρούν σωστό οι Αμερικάνοι. Η μέθοδός του είναι του Lee Strassberg. Μια μέθοδος που φτιάχτηκε και εφαρμόστηκε με ψήγματα γνώσης του συστήματος του Στανισλάβσκι. Μπορεί υπό προϋποθέσεις να παράγει δυνατές ερμηνείες, αλλά έχει σοβαρά προβλήματα. Είναι δύσκολο να την εφαρμόσεις σε ισορροπημένους ρόλους, και σε καμιά περίπτωση δε μπορείς να βασιστείς πάνω της. Δεν έχει βάθος, ούτε εύρος. Έχει όμως ένταση όταν δουλέψει, και οι Αμερικάνοι αυτό ζητάνε από την ερμηνεία. Αυτή είναι η αντίληψή τους για την τέχνη της υποκριτικής. Σαν μέθοδος απαιτεί μικρή ηλικία και παρθένο έδαφος, το οποίο καλλιεργεί ή μολύνει, ανάλογα με το πως το βλέπει ο καθένας. Με τον καιρό το αποτέλεσμα γίνεται όλο και χειρότερο και βγαίνει όλο και πιο δύσκολα. Εκεί έχεις δύο επιλογές, ή επαναλαμβάνεσαι, ή κάνεις αρπακτές με το όνομα που έφτιαξες. Η φρέσκια δημιουργική δουλειά γίνεται με τον καιρό σχεδόν αδύνατη. Το πλήρες σύστημα Στανισλάβσκι δε διδάσκεται σε καμιά χώρα του κόσμου. Είναι ένα θαυμάσιο αλλά πολύ περίπλοκο οικοδόμημα, και ο δημιουργός του πάλεψε να το ολοκληρώσει και να το εκφράσει με σαφήνεια χωρίς να το καταφέρει. Πιστεύω ότι μας άφησε αρκετά για να τελειώσουμε τη δουλειά όπως θα την τελείωνε ο ίδιος. Πολλά κομμάτια της μεθόδου διδάσκονται ως ξεχωριστές μέθοδοι από διάφορους δασκάλους. Όλα είναι χρήσιμα φυσικά μια και είναι μέρη της υποκριτικής, γι αυτό και οι Αμερικάνοι πιστεύουν ότι πρέπει να περάσεις από αρκετές σχολές για να γίνεις καλός στη συγκεκριμένη τέχνη. Πιστεύουν επίσης ότι η διδασκαλία της υποκριτικής δεν τελειώνει ποτέ, αλλά αυτό είναι αναμενόμενο. Η μέθοδος καμιάς σχολής δεν είναι ολοκληρωμένη, δεν είναι δηλαδή πλήρες σύστημα με στοιχεία, αρχές και μέθοδο. Θεωρητικά, η εφαρμογή μιας ολοκληρωμένης μεθόδου θα γινόταν όλο και πιο εύκολη με τον καιρό, όπως γίνεται στις άλλες τέχνες, και το αποτέλεσμα όλο και καλύτερο, γιατί δε θα βασιζόταν στην πίεση του εργαλείου του ηθοποιού αλλά στην απελευθέρωσή του.
×
×
  • Δημιουργία νέου...

Σημαντικές πληροφορίες

Χρησιμοποιώντας αυτή τη σελίδα, αποδέχεστε τις Όρους χρήσης μας.