Μετάβαση στο περιεχόμενο

Klingsor

New Members
  • Περιεχόμενο

    14
  • Εγγραφή

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Πόντοι

    191 [ Donate ]

Συνολική φήμη στο GC

159 Ενεργός

Σχετικά με το μέλος Klingsor

  • Τάξη
    Μόλις μπήκα
  • Γενέθλια 06/06/2001

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΦΙΛ

  • ΓΕΝΟΣ
    Male
  • Πόλη
    Ραφήνα
  • Χώρα
    Greece

Πρόσφατοι Επισκέπτες Προφίλ

292 προβολές προφίλ
  1. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Όπως πολύ σωστά παρατήρησε ο Ionas Aggelis, δεν έχει γίνει ακόμα αναφορά στις υπέροχες ιστορίες του τεύχους της τελευταίας εβδομάδας. Για να αλλάξουμε λοιπόν το κάπως επιβαρυμένο κλίμα, θα παραθέσω την άποψή μου για αυτές: Βουντού για τον κύριο πρόεδρο: Μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια, τοποθετημένη σε ένα ξεχωριστό νησί της Καραϊβικής, ονόματι Πορτ Ντουκάλ. Πέρα από την ίδια την πλοκή, πλούσια σε ανατροπές και κορυφώσεις της δράσης, υπάρχουν ακόμη πολλές ενδιαφέρουσες πλευρές στο στήσιμο και την εξέλιξη της ιστορίας. Αν παρακάμψουμε τον ρόλο των κεντρικών προσώπων της δράσης (την προσπάθεια του Κόρτο Μαλτέζε να βοηθήσει τη Σολεδάδ, και όσα ακολουθούν μέχρι το ρομαντικό απραγματοποίητο του τέλους), η υπόθεση μιλάει για έναν λαό της Καραϊβικής που από υποχείριο των πολιτικών διαπλοκών και δέσμιος των φόβων του παρελθόντος (προέδρου και υπερφυσικών στοιχείων-νεκροζώντανων κινείται προς το μέλλον, μέσα από την επανάσταση (γνώριμο μοτίβο). Αρχηγός του η Μεγάλη Μάσκα, ένας μάγος του βουντού (εντυπωσιακή αντίφαση) που καταφέρνει να τους δείξει ότι δεν υπάρχει τίποτα σε αυτές τις απάτες να φοβηθούν -ο μυθικός τους πρόεδρος ήταν νεκρός από καιρό. Ο φόβος της παρέμβασης των ξένων δυνάμεων που επικαλούνται σποραδικά όλοι είναι ένα στοιχείο πολιτικής πραγματικότητας που αποδεικνύει πόσο έξυπνα ο Ούγκο Πρατ ξέρει να ισορροπεί ανάμεσα στα μυθικά στοιχεία και την πραγματικότητα του κόσμου του 20ου αιώνα. Στο τελευταίο καρέ της σελίδας 6, υπάρχει επίσης μια έμμεση αναφορά στον γάλλο συγγραφέα Ζολά και στο πιο γνωστό του κείμενο, το "Κατηγορώ". Η λιμνοθάλασσα των όμορφων ονείρων: Η ιστορία είναι μοναδική. Αν και δεν είναι ευρέως γνωστή, αποτελεί προσωπικά την πλέον αγαπημένη μου από τις 20-σέλιδες δημιουργίες του Πρατ. Αρχικά, η πρώτη πρωτοτυπία που συναντάμε σε αυτή είναι το γεγονός ότι ο Κόρτο διαδραμτίζει μόλις ένα μικρό δευτερεύοντα ρόλο στην όλη υπόθεση. Ο πραγματικός πρωταγωνιστής είναι ο Ρόμπιν Στιούαρτ, ένας άγγλος λιποτάκτης που έχει καταφύγει στην όχθη της Λιμνοθάλασσας των Όμορφων Ονείρων, κυνηγημένος από τις τύψεις του. Η αινιγματική του φυσιογνωμία αποκαλύπτεται σταδιακά μέσα από τα οράματα που αρχίζει να αποκτά καθώς βαδίζει (συνειδητά άραγε;) προς τον θάνατο. Το παρελθόν του έρχεται να τον πολιορκήσει, τα λάθη που έκανε, ό,τι δεν κατάφερε, οι άνθρωποι που πλήγωσε ή απογοήτευσε, όλα όμως είναι πια αμβλυμμένα και πιο "σωστά" σε αυτό το όμορφο όνειρο του παραληρήματος. Και καθώς γύρω του παρελαύνουν παλιές στιγμές και πρόσωπα, ο ίδιος σπεύδει με έναν ηρωισμό και μια ειλικρίνεια που μόνο οι απελπισμένοι διαθέτουν να διορθώσει τα σφάλματα, έστω και μέσα στην παραίσθηση. Το γερμανικό τανκ, η στιγμή που όλα για αυτόν κρίθηκαν από την δειλία του να το αντιμετωπίσει, θα ξαναπεταχτεί μπροστά του , μα εκείνος θα το νικήσει μόνος του, όπως θα ήθελε να είχε κάνει και τότε. Και καθώς οι γνώριμες μορφές του τον συγχαίρουν ο ίδιος θα παραδεχτεί ότι "Η ζωή είναι πολύ πιο μελαγχολική από αυτή τη μικρή ιστορία πολέμου", και έχοντας κερδίσει την αγάπη που ζητούσε θα παραδοθεί, ευτυχισμένος πια, στο αναπόφευκτο τέλος. Η "σκηνοθεσία" της περιπέτειας, με την εναλλαγή του αληθινού τοπίου της λιμνοθάλασσας και των ονειρικών χαρακωμάτων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου είναι εξαίσια. Και μια συγκινητική λεπτομέρεια. Τα πρόσωπα των ιθαγενών κάθε τόσο (και στο εξώφυλλο) κοιτάζουν προς το μέρος του θεατή, τον Στιούαρτ που εννοείται πως βρίσκεται καθηλωμένος στην καρέκλα, ενώ το πνεύμα-η φανταστική μορφή του κινείται στο βάθος στα μονοπάτια του ονείρου.
  2. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    @laz33 Νομίζω πως μια μορφή μπορεί να είναι καλοσχεδιασμένη χωρίς να είναι ταυτόχρονα και απόλυτα λεπτομερής. Τόσο οι ήρωες όσο και τα τοπία στις περισσότερες από τις ιστορίες του Πρατ είναι "καλοσχεδιασμένα", εφόσον είναι προσεγμένα και μεταδίδουν με ακρίβεια την εικόνα της δράσης. Φυσικά, σημασία έχει η σύγκριση. Σε σχέση με κάποια άλλα κόμικ μπορεί κανείς να πει κανείς ότι ο Κόρτο έχει αναλυτικό σχέδιο, σε σχέση με κάποια άλλα όμως μπορεί να μοιάζει με απλό σκίτσο. Σίγουρα ο χαρακτηρισμός "λεπτομερής" δεν είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κανείς. Το σχέδιο ανάλογα με την ιστορία του κυμαίνεται από ήπια λεπτομερειακό (π.χ. Η Κρυφή Αυλή του Μυστηρίου) μέχρι μινιμαλιστικό με πολύ απλές γραμμές και σκιάσεις (π.χ. Μου). Ανάλογα με το καρέ, μπορεί να μοιάζει με πίνακα ή με φευγαλέα εικόνα. Σίγουρα είναι πάντα προσεγμένο με τον τρόπο του. Περιγράφοντας ταυτόχρονα τη σχεδιαστική μορφή αλλά και τον χαρακτήρα του ήρωα, ο Τριστάν Γκαρσία λέει στην εισαγωγή του "Κάτω από τον ήλιο του μεσονυκτίου": "Ο Κόρτο Μαλτέζε είναι μια κινούμενη γραμμή. Είναι πάντα έτοιμος να ξεθωριάσει, να γίνει ασυμβίβαστος σαν το νερό ή σαν τον άνεμο [...] Αποκρυσταλλώνεται σπανίως [...] Μα μόλις φτάνει η στιγμή να υπαχθεί σε αυστηρές αρχές, ο Κόρτο ξαναγίνεται ρευστός και φευγαλέος. Έτοιμος να δραπετεύσει". Νομίζω ότι αυτό συνοψίζει την ουσία της -κατ' επιλογήν- απλότητας του πινέλου του Ούγκο Πρατ.
  3. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Πριν πιάσω στα χέρια μου το επόμενο, ας κάνω την κριτική μου στο τεύχος του περασμένου Σαββάτου.. Τα κεφάλια των μανιταριών: Πολύ ξεχωριστή και όμορφη ιστορία... Πλήρης διάκριση ανάμεσα στη φαινομενική και την πραγματική πλοκή, ένα παιχνίδι παραισθήσεων όπως δείχνει και ο τίτλος. Κεντρική φυσιογνωμία ο Πιερ Λα Ρεν, που διασχίζει με διαφορετικές "μορφές" τις σελίδες από την πρώτη ως την τελευταία, με μια διαρκή παρουσία-απουσία από τα γεγονότα. Ο θρύλος του Ελντοράντο γίνεται κίνητρο για τη δράση, μ' όλο που ο μύθος μένει παντα μύθος στο βάθος του τροπικού ορίζοντα και ό,τι μένει είναι η ρεαλιστική απεικόνιση της βίας σ' ένα ακόμα βασανισμένο σημείο του κόσμου. Χαρακτηριστικός για τη νοοτροπία του Πρατ είναι ο τρόπος που αναδεικνύει την υπαιτιότητα του λευκού ανθρώπου για την καταστροφή των ιθαγενών, δικαιολογώντας έτσι την αντίδραση εκείνων. Συνολικά, μια πινελιά ονειροπόλησης ανάμεσα στα οράματα των χαμένων πολιτειών και του κόσμου της Αμαζονίας στο μεταίχμιο του 20ου αιώνα. Η Κόνγκα της μπανάνας: Στο περιθώριο του τέλους μιας Αμερικανικής επέμβασης στα παράλια της Ονδούρας, μια περιπέτεια για τυχοδιώκτες και αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα... Στο κέντρο των ανταγωνισμών τους, μια βαλίτσα με άγνωστο περιεχόμενο. Όλη η ιστορία θα μπορούσε να είναι μια περιεκτική μελέτη για τη σκοτεινή φύση του τυχοδιωκτισμού (βλ. ...Και ας μιλήσουμε για τυχοδιώκτες ευγενείς") με μορφές που παρελαύνουν μέσα στο θολό τοπίο των επιδιώξεων και των προδοσιών, μέχρι να σβήσει η καθεμία τους προσπαθώντας να πάρει το πάνω χέρι. Ένα αιματοβαμμένο, πολύ αληθινό παραμύθι με το κυνήγι του πλούτου να ακολουθεί το τέλος της Αποικιοκρατίας, και με ένα τέλος που έχει κοινά με το "Ένας αετός στη ζούγκλα" όσον αφορά τον πραγματικό ρόλο της μάγισσας Χρυσόστομης στα γεγονότα. Ενδιαφέρουσα ως πλοκή, αλλά βυθίζεται εν μέρει στην πολυπλοκότητα των διαρκών ανατροπών και την ταχύτητα της δράσης και στο τέλος δεν σε αφήνει ίσως τόσο γεμάτο όσο άλλες ιστορίες του Κόρτο.
  4. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Ε, δεν είναι τυχαία τα λόγια του Ουμπέρτο Έκο: "όταν θέλω να χαλαρώσω διαβάζω δοκίμια του Ένγκελς, όταν όμως θέλω να διαβάσω κάτι σοβαρό διαβάζω Κόρτο Μαλτέζε". Ούτε είναι τυχαίο ότι η δήλωση προέρχεται από έναν συγγραφέα που ασχολήθηκε με τη σημειολογία και τα περισσότερα βιβλία του αφθονούν από πολύπλοκα σημεία και δυσκολοερμήνευτες σελίδες...
  5. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Είναι θέμα γούστου. Ο Κόρτο έχει στοιχεία τόσο ξεχωριστά, ώστε να μην είναι προσιτός σε μεγάλος μέρος του αναγνωστικού κοινού. Ο τρόπος που λειτουργεί κάθε ιστορία αφήνει πολλά πειθώρια για δεύτερη και τρίτη, και τέταρτη ανάγνωση προκειμένου κάποιος να συλλάβει συνολικά το "άρωμα" της περιπέτειας, τα εμφανή και αφανή σημεία-κλειδιά που διαμορφώνουν την τελική ποιητική κατάληξη. Ωστόσο, νομίζω ότι από την πρώτη στιγμή αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον όσων είναι "συμβατοί" με τον κόσμο του Πρατ. Θυμάμαι όταν πρωτοδιάβαζα τις ιστορίες του και μιλάμε για πέντε -έξι χρόνια πριν, τα ερωτήματα που μου γεννιόνταν ήταν άπειρα: η πλοκή πολλών ιστοριών, και ιδιαίτερα των μεγαλύτερων μου φαινόταν λαβυρινθώδης, με όλη αυτή τη γοητευτική αλλά μπερδευτική παρουσία πολλών δεύτερων ρόλων που εναλάσσονταν στο πλευρό του ήρωα. Όμως δεν υπήρχε μεγαλύτερη ευχαρίστηση από το να διαβάζω ξανά και ξανά ειδικά αυτές τις "πιο δύσκολες" σελίδες, παίρνοντας κάθε φορά και μια πληρέστερη εντύπωση. Π.χ. όσον αφορά τα Ελβετικά: αρχικά είχα θεωρήσει όλο το τεύχος σαν μια ατέλειωτη συσσώρευση χαοτικών σκοτεινών και μυστικιστικών πληροφοριών μυθικού και υπερφυσικού περιεχομένου, ένα σωρό μυστήριων διαλόγων χωρίς συνοχή. Τη δεύτερη φορά συνειδητοποίησα ακριβώς πώς κυλούσε η πλοκή. Την τρίτη άρχισα να το απολαμβάνω. Από την τέταρτη και μετά δεν έχει πάψει να είναι μια από τις πιο αγαπημένες μου ιστορίες. Βέβαια, το ότι εκτίμησα τα Ελβετικά μάλλον με κατατάσσει σε μια μικρή μειοψηφία πορωμένων Κορτομαλτεζικών. Νομίζω ότι όλα εξαρτώνται από το πόσο μπορεί να συνδεθεί κανείς με την ιδιαιτερότητα του τρόπου που επιλέγει ο δημιουργός για να στήσει κάθε περιπέτεια, αλλά και με την ιδιαιτερότητα των ιδεών (φιλοσοφικών, πολιτικών, ποιητικών, κλπ.) που περνά μέσα από τις σελίδες του. Θα τολμούσα να πω ότι δεν είναι απλώς ανάγνωσμα, αλλά τρόπος ζωής. Ίσως όμως μιλάει πάλι η υποκειμενική μου σύνδεση με το θέμα...
  6. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Να συμπληρώσω κι εγώ την κριτική μου στις έξι ιστορίες που έχουν βγεί μέχρι τώρα: Το μυστικό του Τρίσταν Μπάνταμ: Μια ενδιαφέρουσα ιστορία, που ανοίγει τον κύκλο των ιστοριών στους Τροπικούς. Βλέπουμε για πρώτη φορά το στοιχείο της αναζήτησης χαμένων πολισμών και θησαυρών, κεντρικό σημείο από εδώ και στο εξής της μυθολογίας του Κόρτο. Σίγουρα η πιο αξιομνημόνευτη πλευρά της ιστορίας είναι η πρώτη γνωριμία με την πολύπλευρη φυσιογνωμία του Στάινερ, του αλκοολικού ερευνητή και επιστήμονα που συνοδοιπορεί με τον κεντρικό ήρωα σε αρκετές από τις περιπέτειές του. Ραντεβού στη Μπαΐα: Άρρηκτα συνδεδεμένη με την προηγούμενη, αυτή η ιστορία κινείται σε τρία κύρια επίπεδα στον χώρο και στον χρόνο: Πρώτον, στη συνάντηση με τους ιθαγενείς στις ακτές του Σαιν Λωραίν Μαρωνί, όπου κυριαρχεί η αποκαλυπτική συνομιλία με τον αρχηγό της φυλής. Τα λόγια που απευθύνει στον Κόρτο σκιαγραφούν κάποιες από τις πιο ενδιαφέρουσες πλευρές του χαρακτήρα του, ενώ προετοιμάζουν για μια συνάντηση με τον κόσμο του μύθου και της φαντασίας. Δεύτερον, στη Μπαΐα, όπου και παρακολουθούμε τη συνάντηση ανάμεσα στον Τρίσταν και τη Μοργκάνα στην οποία αναφέρεται ο τίτλος, αλλά και την τελική έκβαση της πλοκής. Τέλος, κατ' εμέ το πιο αξιόλογο και πρωτότυπο σημείο του τεύχους είναι η ημι-ονειρική περιπλάνηση του Τρίσταν στον κόσμο της Μου, μια εκπληκτική αλληλουχία υπερβατικών καρέ ως μύηση σε ένα μαγικό σύμπαν. Συνολικά, η παραπάνω διπλή ιστορία, αν και αξιόλογη, απομένει εντυπωσιακά ημιτελής, ή μάλλον παίρνει μια απρόσμενη κατάληξη πολλά χρόνια μετά, στη "Μου", την τελευταία περιπέτεια που έγραψε ο Πραττ. Κάποιες από τις χαρακτηριστικές πλευρές της σειράς δεν έχουν εμφανιστεί ακόμα, ενώ στα επόμενα τεύχη υπάρχει ουσιαστικά μια εκπληκτική τροπή του τρόπου που εκτυλλίσσονται οι περιπέτειες του ήρωα. Σάμπα σε σταθερή βολή: Μια πλοκή δεμμένη και φορτισμένη συναισθηματικά. Η βοήθεια του Κόρτο προς τους επαναστατημένους Κανγκασέιρος είναι η πρώτη φορά που ο χαρακτήρας ακολουθεί έναν δρόμο που αργότερα θα γίνει το ρομαντικό μοτίβο της περιπλάνησής του ανά την υφήλιο. Βοήθεια προς τους αδικημένους, τους επαναστάτες, όσους εξεγείρονται ενάντια στην καταπίεση και την τυραννία. Η ιστορία συνδέεται με πραγματικά γεγονότα της ιστορίας της Βραζιλίας, τη σύγκρουση μεγαλοκτηματιών και ντόπιων ακτημόνων. Το μήνυμα "Ο καθένας μπορεί να γίνει ηγηθεί του αγώνα ενάντια στον δράκο της αδικίας, αρκεί να το πιστέψει" έχει βαθείς συμβολισμούς και μια σαφή στάση του δημιουργού. Συνολικά, μια εξαιρετική ιστορία που εξελίσσεται σε μια έντονη κλιμάκωση μέχρι τις τελευταίες, μελαγχολικές στιγμές του κλεισίματος. Ένας αετός στη ζούγκλα: Η ιστορία έχει ουσιαστικά σε κεντρικό ρόλο τη Χρυσόστομη, παρότι εμφανίζεται μόνο στην αρχή της ιστορίας. Αυτή η γοητευτική αιωνόβια, μα πάντα νέα μάγισσα προβάλλει σαν μια μυστική μορφή μέσω των λόγων της, αλλά και της επιρροής που ασκεί σε όλη την εξέλιξη της δράσης στο νησί Μαράκα. Μία από τις πρώτες μεγάλες γυναικείες μορφές που διασχίζουν τα βήματα του Κόρτο, πολύ διαφορετική ως παρουσία από τη νεαρή Πανδώρα στη Μπαλάντα της Αλμυρής Θάλασσας. Όχι τόσο εξαιρετική ως περιπέτεια, αλλά έξυπνα στημένη και γεμάτη ενδιαφέρουσες ανατροπές. ...Και ας μιλήσουμε για τυχοδιώκτες ευγενείς: Εξαιρετική η μαεστρία του Hugo Pratt σε αυτή την ιστορία που σταδιακά χτίζει ένα σύμπαν θησαυρών και αναμονής για να το γκρεμίσει απότομα σε ένα σκληρό κρεσέντο. Πρώτη φορά που εισάγεται το μοτίβο του θησαυρού που ποτέ δε θα έρθει (όπως ταιριάζει στη μοίρα ενός ανθρώπου όπως ο Κόρτο). Το αίνιγμα και η άπληστη φύση των τυχοδιωκτών τιμωρούνται με ένα μήνυμα ελαφρώς κυνικό και πικρό. Η δομή συνεπαίρνει, τα πρόσωπα αλληλεπιδρούν με ένταση και είναι μια πραγματική ποίηση αυτό το μυθικό και βίαιο παραμύθι που ξετυλίγεται από σελίδα σε σελίδα. Η αιτία ήταν ένας γλάρος: Ατμοσφαιρική από τις πρώτες κιόλας σελίδες, αυτή η ιστορία θέτει έναν Κόρτο χωρίς μνήμη στο κέντρο μιας ομάδας ιδιόρρυθμων προσώπων, η ψυχολογία των οποίων αναδεικνύεται καθώς κυλά η ιστορία. Η αμνησία κάνει πιο εύκολη την παρουσίαση ενός αινιγματικού τόπου, του "Νησιού του Γλάρου", που λίγο-λίγο πιέζεται να αποκαλύψει τα σκοτεινά μυστικά του. Μελαγχολικός ο τόνος που δίνεται, και σίγουρα αφήνει σιωπηλό τον αναγνώστη που θα ακολουθήσει προσεκτικά τον ήρωα σε αυτή την περiπέτεια.
  7. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Βασικά αναφερόμουν στη μεγάλη εμπορικότητα που έχουν τα ποικίλα Disney ή ο Αστερίξ και η οποία κάνει πιο εφικτή μια προσπάθεια έξαρσης του πλήθους του αναγνωστικού κοινού. Εννοείται ότι οι ατάκες Goscinny πρέπει να μένουν άθικτες. Απλά ο μέσος αναγνώστης με μια στοιχειώδη επαφή με τα κόμικς έχει τα φόντα για να κατανοήσει σε μεγάλο βαθμό τις δημιουργίες του, πράγμα που ίσως θα δικαιολογούσε μια πιο "ωμή" προσέγγιση από εκδοτικούς οίκους, όχι τόσο στη μετάφραση, αλλά μάλλον στη διαχείριση του κόμικ, προκειμένου να αποκομίσουν τα μέγιστα από την προώθησή του στο πλατύ κοινό. Αν ο Κόρτο Μαλτέζε απευθύνεται ήδη σε μια "ελίτ μυημένων", πόσες πιθανότητες θα είχε να διαδοθεί χάρη σε μια απλούστερη (;) μετάφραση; Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι ο Goscinny είναι μάλλον πιο δύσκολος στην απόδοση στα ελληνικά από τον Pratt. Τα λογοπαίγνια και τα αστεία που χρησιμοποιεί ο πρώτος απαιτούν μεγαλύτερη προσπάθεια από τον μεταφραστή σε σχέση με τον πολυπλοκότερο, αλλά απαλλαγμένο από ιδιωματισμούς λόγο του δεύτερου.
  8. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Θα συμφωνήσω με τον laz33. Ο κάθε δημιουργός δε δημιουργεί το κείμενο στα μπαλονάκια ως απλή επεξήγηση της εικόνας. Εκεί είναι που επιχειρεί να περάσει το μήνυμά του. Και καλό θα ήταν αυτό το νόημα να μην παρουσιάζεται αλλοιωμένο. Τώρα, το ότι η εκδοτική στοχεύει να προσελκύσει μεγάλο μέρος του κοινού και γι'αυτό κάνει περικοπές για να κάνει το διάβασμα πιο "εύκολο" είναι φυσικά και κατανοητό και λογικό. Δε μπορούμε όμως να πούμε "Δε βαριέσαι, ας αλλάξει ό,τι πρέπει να αλλάξει για να κάνει πάταγο στον κόσμο". Ο Κόρτο δεν είναι Disney, αλλά ούτε και Αστερίξ. Είναι μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων που τους αρέσει να διαβάζουν τακτικά τις περιπέτειές του. Είναι καλό να γίνει ευρύτερα γνωστός; Και ναι, και όχι. Από τη μία ναι, γιατί σίγουρα θα μπορέσει να συγκινήσει ακόμα πολύ κόσμο που μέχρι στιγμής δε γνωρίζει την ύπαρξή του. Από την άλλη όχι γιατί, από τη φύση του, δεν απευθύνεται στις πλατιές μάζες, δεν αγγίζει τον καθένα, ίσως γιατί παραμένει έξω από την κυρίαρχη κουλτούρα της εποχής μας. Οπότε, αν η έννοια "Κόρτο για το περίπτερο" είναι ήδη κάπως αντιφατική, η έννοια "Απλοποιημένος Κόρτο για το περίπτερο" αντιβαίνει τη φύση του έργου. Δεν είναι υπερβολικό πιστεύω να πούμε ότι πέρα από τη ρεαλιστική πλευρά της μεταφραστικής επιλογής και της εκδοτικής (επειδή τα κόμικ στην Ελλάδα περνούν δύσκολους καιρούς κλπ, ο κόσμος άλλα έχει συνηθίσει κλπ), το να δω κάποια μέρα τον ήρωα του Πρατ να φιγουράρει μέσα στις δημοφιλέστερες εκδόσεις μεγάλης κυκλοφορίας το θεωρώ εξίσου απίθανο όσο και "βέβηλο".
  9. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Στις διαφορές στην ποιότητα της μετάφρασης ίσως παίζει ρόλο και η αλλαγή στο μεταφραστή: το Κάτω από τον ήλιο του Μεσονύκτιου αναφέρει ως μεταφραστή τη Ντίνα Φατούρου, ενώ το σημερινό τον Λευτέρη Ταρλαντέζο.
  10. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Το θέμα είναι ότι ο Κόρτο Μαλτέζε ανήκει στα κόμικ που η γραφή τους ξεφεύγει αισθητά από το μέσο επίπεδο. Κατά τη γνώμη μου, σε πολλές περιπτώσεις το κείμενο του αποκτά ύφος έντονα λογοτεχνικό. Γι'αυτό και η μετάφραση δεν είναι εύκολη υπόθεση, όποιος καταπιάνεται με ένα τέτοιο εγχείρημα πρέπει να συνειδητοποιεί τη μεγάλη προσπάθεια που απαιτεί. Δεν πρόκειται βέβαια απλά για απόδοση του περιεχομένου, αλλά και του ύφους, μιας ολόκληρης ατμόσφαιρας και φιλοσοφίας που αποπνεέι. Αυτός ο διττός χαρακτήρας είναι εξάλλου που του προσφέρει αυτή τη μοναδικότητα που μαγνητίζει το βλέμμα. Όπως ένα μυθιστόρημα δε θα ήταν ποτέ το ίδιο αν αποδιδόταν η ίδια πλοκή με διαφορετικά ή και λιγότερα λόγια, έτσι και μια περιπέτεια του Κόρτο έχει ανάγκη να κρατά τον λόγο της σε ένα ορισμένο επίπεδο. Τώρα, κατά πόσο όλες αυτές οι προϋποθέσεις μπορούν να τηρηθούν σε μια έκδοση περιπτέρου, αν και σε ποιο βαθμό οι απαιτήσεις του αναγνώστη μπορεί να είναι τόσο υψηλές, αυτό είναι άλλο ζήτημα. Πάντως,όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το σημερινό τεύχος με τις δύο ιστορίες του Πρατ σε μετάφραση Ταρλαντέζου κράτησε τον πήχυ ψηλα, με τη μετάφραση συγκεκριμένα να είναι εν πολλοίς ισοδύναμη με εκείνη της Μαμουθκόμιξ...
  11. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Προφανώς, συνολικα η έκδοση είναι πάρα πολύ καλή, και αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στους επιμελήτές της, πόσο μάλλον που στο β' μέρος της υπάρχουν πολύ λιγότερα λάθη. Απλά είναι γεγονός ότι το αρχικό βάρος των νοημάτων του κειμένου κατά τόπους μειώνεται με τέτοιες μεταφραστικές επιλογές. Νομίζω ότι για το βέλτιστο αποτέλεσμα θα απαιτούνταν ίσως μια εξοικείωση των μεταφραστών με το σύνολο της σειράς, κάτι που δεν μπορούμε να απαιτήσουμε φυσικά από κάθενα τους.
  12. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Τη μετάφραση την έκανα συμβουλευόμενος το γαλλικό κείμενο και έχοντας το αντίτυπο της ιταλικής έκδοσης του κόμικ από τη Rizzoli Lizard, που ως κύριος εκδότης του Πρατ στην Ιταλία είναι μια εγγύηση στην ποιότητα της μετάφρασης. Δεν ισχυρίζομαι βέβαια πως είναι καμιά κορυφαία μετάφραση, αφού την έκανα καθαρά ως χόμπι, απλά πιστεύω ότι καλύπτει καλά το νόημα του αρχικού κειμένου.
  13. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Παραθέτω κάποια από τα προβληματικά σημεία που ανέφερα παραπάνω. Παραθέτω τη μετάφραση της έκδοσης του Έθνους και από κάτω με έντονα γράμματα τη δική μου μετάφραση σχεδόν αυτολεξεί από το πρωτότυπο, . Α΄ Τεύχος Σελίδα 5 -Κόρτο θέλω να μου υποσχεθείς κάτι στη φιλία μας! Δεν θέλω να με θάψεις στον πάγο! -Κόρτο, πρέπει να μου κάνεις μια υπόσχεση στο όνομα της ιερής φιλίας μας. Αν αφήσω εδώ το τομάρι μου, δε θέλω να με θάψεις σε αυτούς τους άθλιους πάγους. Τους μισώ. -Δε σου χρωστάω τίποτα! Με κουράζεις! -Δεν σου χρωστάω τίποτα. Κι έπειτα εσύ είσαι ικανός να πεθάνεις μόνο και μόνο για να με ενοχλήσεις. Σελίδα 6 -Ένα πλοίο! Τέλειος τάφος για έναν θαλασσόλυκο! -Ένα πλοίο! Ο ιδανικός τάφος για ένα σκυλόψαρο όπως εσύ, γερο-γκρινιάρη. Σελίδα 9 -Το είχα για την συγκέντρωση των μισθοφόρων! -Ήταν το κουστούμι μου για τη συνάντηση της Αδελφότητας των Τυχοδιωκτών! Σελίδα 11 -Ναι, πρώτα τα παιδιά μου, μετά τον Τζακ και τώρα κοίτα.. έχω να φροντίζω τον άντρα μου! Για αυτό με λένε "μάμμυ"! -Κατάλαβα, κυρία Πρέντις! -Ησύχασε Κόρτο, η Τζέννυ είναι καλά! -Ναι. Πρώτα είχα να αναθρέψω τα παιδιά μου, μετά τον Τζακ και τώρα κοίτα... πρέπει να προσέχω τον ίδιο μου τον άντρα! Ίσως γι' αυτό το μισώ να με φωνάζουν "Μάμι". -Πήρα το μήνυμα, κυρία Πρέντις. -Μην υπερβάλλεις, Κόρτο. Το Τζένυ μου πάει καλύτερα. -Ήθελε να σε δει, αλλά πρώτα πρέπει να μιλήσεις με τη μητέρα του! -Θα χαιρόταν να σε δει, αν δεν είχε ήδη φύγει βιαστικά, θυμωμένος αφού ξανασυζήτησε με τη μητέρα του. Σελίδα 12 -Θα ήθελα να βρεθούμε, Τζακ! Θα περνούσες ωραία στη Μπαΐα! -Θα προτιμούσα να μπορώ να σε κοιτάξω καταπρόσωπο, Τζακ. Χάνεις ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα πάνω από τον κόλπο. Σελίδα 13 -Θησαυροί; Παλιοί έρωτες; Είχε δίκιο ο Ρασπούτιν... Επικίνδυνα πράγματα! -Το Σαν Φρανσίσκο είναι τόσο μακριά! -Θησαυροί; Παλιοί έρωτες; Πρέπει να παραδεχτώ ότι έχεις δίκιο, Ρας... Έχουμε γίνει αξιολύπητοι σ' έναν γελοίο κόσμο. -Άραγε το Σαν Φρανσίκο υπάρχει ακόμα εκεί κάτω; (Σημείωση: Το λέει αυτό κοιτώντας την πόλη να έχει χαθεί μες την ομίχλη) Σελίδα 19 -... κι άλλο να μπλέκεσαι σε αυτή τη βρώμικη ιστορία για να σώσεις κορίτσια. -Σε αυτή τη δουλειά βγαίνεις νεκρός, δεν υπάρχει άλλος δρόμος... -...κι άλλο, τελείως διαφορετικό, είναι να έρχεσαι σ' αυτές τις βρωμογειτονιές για να αποτρέψεις τα κορίτσια που βγαίνουν στη γύρα. -Σ' αυτή την τρύπα μπαίνεις με τα πόδια ανοιχτά και βγαίνεις με τα πόδια μπροστά. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος... Σελίδα 22 -Τώρα καταλαβαίνω γιατί οι ιθαγενείς σας λένε σαμάνες! Η φωνή σας είναι σκέτη μαγεία! -Τώρα καταλαβαίνω γιατί οι ντόπιοι του έχουν βγάλει το παρατσούκλι "Σαμάνος". Το να αιχμαλωτίζει τις φωνές τους σ' έναν δίσκο είναι σκέτη μαγεία. Σελίδα 26 -Είναι την υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητος... -Αυτός ο πρώην γραφιάς του Ναυτικού στην υπηρεσία της "πανέμορφής" του Βρετανίδας Αυτού Μεγαλειότητος... Σελίδα 30 -...εκτός αν ψάχνετε κάτι πιο σημαντικό... -Υπάρχει τίπορα πιο σημαντικό από το να παρέχεις υπηρεσία σε ηρωικούς συμπατριώτες; -Λες και το Ναυαρχείο δεν είχε τίποτα σημαντικότερο να αναζητήσει... -Υπάρχει τίποτα σημαντικότερο από το να βρεθούν ηρωικοί συμπατριώτες μας, που πέθαναν ενώ έκανα το καθήκον τους; -Άπατρις; Έτσι που αλλάζουν τα σύνορα δεν ξέρει κανείς πού ανήκει! -Άπατρις, ίσως. Μ' όλα αυτά τα σύνορα που αλλάζουν είναι πάντα δύσκολο να καταλάβεις πού τελειώνει μια πατρίδα και πού αρχίζει μια άλλη. Σελίδα 39 -Η σκληρότητα των θηρίων και των απολίτιστων ιθαγενών, όπως ο Ουλκουρίμπ! Να προσέχεις, Εσκιμώε! -Βλέποντας τη σφαγή στην Ευρώπη, δε μου φαίνεται πολιτισμένη! -..την αγριότητα των θηρίων και εκείνη των απολίτιστων ιθαγενών, όπως ο Ουλκουρίμπ, αυτός ο αρχηγός των Εσκιμώων. -Αν αναλογίστει κανείς τη συστηματική σφαγή που είναι σε εξέλιξη στην Ευρώπη, (Σημείωση: Αναφέρεται στον Α' Παγκόσμιο) στη θέση σας δε θα καυχιόμουν ότι διαθέτω έναν ανώτερο πολιτισμό. Σελίδα 42 -Δεν ήταν ανάγκη να μας δέσεις, Παμεολίκ! Οι Ιρλανδοί σε υπακούουν! -Προφανώς δε θου χρησίμευσε καθόλου μας πρόδωσες, Παμεολίκ. Τώρα παίρνεις διαταγές από αυτούς τους Ιρλανδούς!
  14. Klingsor

    ΚΟΡΤΟ ΜΑΛΤΕΖΕ

    Το "Κάτω από τον Ήλιο του Μεσονυκτίου" ήταν πραγματικά μια πολύ ευχάριστη έκπληξη! Το σενάριο ήταν πολύ υψηλού επιπέδου, σαφώς καλύτερο από εκείνο του Εκουατόρια με κάποιες στιγμές του πραγματικά προσέγγιζαν το μεγαλείο του Πρατ. Χαρακτήρες-σύμβολα που εξελίσσονται κατά τη διάρκεια της ιστορίας, αλλά και στοιχεία που συγκινούν και παρασέρνουν. Η αλήθεια είναι ότι ήταν πράγματι εξαιρετικά δομημενο και η πλοκή ρέει σύμφωνα με κλασικά κορτομαλτεζικά μοτίβα. Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου και το μοναδικό του ελάττωμα. Χρησιμοποιεί και μιμείται στοιχεία που παρουσιάζονται στις κλασικές ιστορίες του Πρατ για να δώσει τον ρυθμό που οι αναγνώστες έχουν συνηθίσει και αγαπήσει. Ο Ούγκο Πρατ ωστόσο δε χρησιμοποιούσε συνήθως φόρμουλες, γι'αυτό και τα έργα του, ενώ κινούνται πάντα προς μία κατευθυνση, ποικίλουν τόσο πολύ στην εξέλιξη της δράσης ώστε πολλοί από τους τακτικούς του αναγνώστες λατρεύουν κάποια από αυτά, ενώ θεωρούν άλλα υποδεέστερα. Το σχέδιο είναι ιδιαίτερα πετυχημένο, προσφέροντας την ιδανική ατμόσφαιρα για μια περιπετεια του Κόρτο. Λιτή και δυναμική γραμμή βγαλμένη από ποίημα, τονίζει με μαεστρία κάθε κρίσιμη καμπή της υπόθεσης. Το μόνο που οφείλω να πω ότι με στενοχώρησε, όχι στο ίδιο το τεύχος, αλλά στην ελληνική του έκδοση είναι η μετάφραση. Πάρα πολλά σημεία έχουν αποδοθεί βραχυλογικά, με όσο το δυνατόν πιο περιορισμένο αριθμό λέξεων για να χωρούν καλύτερα στα μπαλονάκια, πράγμα κατανοητό μεν, όμως πολύ υποβαθμιστικό για τον αρχικό λόγο. Αυτός ο περιορισμός στερεί πολλά σημεία από τη μαγεία του πρωτότυπου, αφού ο άλλοτε ποιητικός, άλλοτε ειρωνικός κι άλλοτε πραγματικά αποφθεγματικός λόγος του Κόρτο, που τόσο καλά είχαν πετύχει να μεταφέρουν οι νέοι δημιουργοί υποβαθμίζεται αισθητά. Υπάρχουν εξάλλου και σημεία όπου το νόημα έχει αποδοθεί με λάθος τρόπο. Αυτό είμαι σε θέση να το γνωρίζω γιατί πριν δυο χρόνια είχα πραγματοποιήσει για καθαρά προσωπικούς λόγους τη μετάφραση από το πρωτότυπο στα ελληνικά και θα μπορούσα σε επόμενο post να υποδείξω ενδεικτικά κάποια από τα λάθη της τωρινής μεταφρασης.
×

Σημαντικές πληροφορίες

Χρησιμοποιώντας αυτή τη σελίδα, αποδέχεστε τις Οροι χρήσης μας.