[599η εβδομάδα - 19 Μαρτίου 2018 [IMBATTABLE (JOUSSELIN PASCAL)]]

Συμφωνώ, αλλά από το μικρό δείγμα που έχω, δε βασίζεται σε λογοπαίγνια

[ΚΟΜΙΣΤΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ [ ερωτήσεις γνωσεων πανω στα κομικς ]]

Σίγουρα είναι Pratt αλλά δε γνωρίζω την ιστορία  

[Νέα κόμικς από τις Εκδόσεις Χαραμάδα]

Εν αναμονή των άλλων κόμικς που μας έχει υποσχεθεί η εκδοτική, ανακοινώθηκε ότι  Άλλη μια δημοσίευση για επερχόμενο κόμικ από τη Χαραμάδα:

 

Παράθεση

 

Άλλο ένα graphic novel από τη Χαραμάδα έρχεται: "Οι ζωές των Σάκο και Βαντσέτι"!

Η υπόθεση της ληστείας μετά φόνου, οι κατηγορίες, η φυλάκιση, οι δίκες και οι εφέσεις που ακολούθησαν αλλά και το παγκόσμιο κίνημα συμπαράστασης μέχρι την εκτέλεση των δύο αναρχικών εργατών που αρνούνταν την ενοχή τους μέχρι τις τελευταίες τους στιγμές.

 

Η αλήθεια είναι θα προτιμούσα να δούμε πρώτα όσα έχουν ήδη «ανακοινωθεί», αλλά θα το αφήσω ακούγοντας το υπέροχο τραγούδι των Ennio Morricone και Joan Baez  

 

 

[The Comic Con 5 [ 10 - 12/5/2019 @ Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης ]]

Στην πλάτη μου!  

[The Comic Con 5 [ 10 - 12/5/2019 @ Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης ]]

MIgnola με ποια λογική; Ή το λες με βάση του τι θα ήθελες;

 

Υ.Γ.: κάτι ήξερα που ξεκίνησα να αγοράζω τα trades του 100 Bullets

[599η εβδομάδα - 19 Μαρτίου 2018 [IMBATTABLE (JOUSSELIN PASCAL)]]

Σε όλο το κόμικ είναι ευφυές το στήσιμο. Και νομίζω ότι θα ήταν μια πάρα πολύ καλή κίνηση για μετάφραση στα ελληνικά, αλλά φευ...  

[599η εβδομάδα - 19 Μαρτίου 2018 [IMBATTABLE (JOUSSELIN PASCAL)]]

Είναι πουλί; Είναι αεροπλάνο; Όχι, είναι ο Ανίκητος! Από το οπισθόφυλλο του πρώτου άλμπουμ του Imbattable του Pascal Jousselin  

 

[Αναφορές κόμικ σε ελληνικά τραγούδια]

 

Spoiler

Βαρέθηκα τη γκρίνια σου
Να λέω πολιτισμό
Θα βρω μια ιθαγενή
Και θα την παντρευτώ
Να πεις και στη μανούλα σου
Να βρει άλλο γαμπρό
Θα βρω μια ιθαγενή
Και θα την παντρευτώ

Βαρέθηκα κορίτσι μου
Έπαθα αμόκ
Είδα μπλογκ κάποιου ροκ
Με επιρροές Tone Loc
Κι έγραφε για το Περού
και για τον Καμπαμαρού
Έκανα scroll up
Κι έπαθα το πατατράκ
Στο Περού τα κοριτσάκια
Δε ζητάνε πολλά
Μόνο έρωτα, αγάπη
Κι έναν άντρα με κοιλιά
Τι να κάνω πια με `σένα
Ν’ αντιδρώ πολιτισμένα;
Που τα θες όλα στην πένα
Και ν’ ακούω μόνο Νένα;
Εννιά κι εννιά μπαλόνια
Σκάσαν ένα ένα
Κάθε μέρα και αγώνας
Ταυρομάχος στην αρένα
Εμένα; Και να μου `φιλενάδα
Θα φύγω στο Περού
Και `συ κάτσε στην Ελλάδα
Να πλερώνεις τα απλέρωτα
Τα κασκαντεριλίκια
Κι εγώ Λάτιν Αμέρικα
Καλλιεργώ ραδίκια
Κάτσε `δω να σε φτύνει
Του πολιτισμού το δράμα
Κι εγώ ανεμελιά
Να με φτύνει ένα λάμα

Βαρέθηκα τη γκρίνια σου
Να λέω πολιτισμό
Θα βρω μια ιθαγενή
Και θα την παντρευτώ
Να πεις και στη μανούλα σου
Να βρει άλλο γαμπρό
Θα βρω μια ιθαγενή
Και θα την παντρευτώ

Σε βαρέθηκα
Με κούρασες γλυκιά μου
Μπίρι μπίρι
Όλη μέρα μες τ’ αυτιά μου
Νιάου νιάου, χάχα χούχα
Κι εγώ σπάω (εμ)
Ε, ρε πούστη μου
Τι φταίω και τα τραβάω;
Δεν πειράζει
Υπογράφω εξιτήριο (γεια σας)
Και καπάκι φουλ
Τσιμπάω εισιτήριο
Την καρνέισον δικιά μου
Κι άντε γεια (tout a l'heure)
Είμαι έτοιμος
Την κάνω μ’ ελαφρά (όχι, θα κάτσω)
Στο Περού
Τη ζωή μου θα ζήσω
Μια ιθαγενή μικρή
Θα επιζητήσω
Της αγάπης τον σκοπό
Θα τραγουδήσω (λαλαλάα...)
Και για μόνιμη αγκαλιά
Θα συζητήσω
Ανέμελα και χαλαρά
Θα την περνάμε
Πιλαλώντας στα βουνά
Θα κυνηγάμε ζωντανά
Με τόξα και τυφέκια
Τριγύρω από τη φωτιά
Να πίνουμε καυτά νερά
Λιώμα και αραχτά (ααχ)

Βαρέθηκα τη γκρίνια σου
Να λέω πολιτισμό
Θα βρω μια ιθαγενή
Και θα την παντρευτώ
Να πεις και στη μανούλα σου
Να βρει άλλο γαμπρό
Θα βρω μια ιθαγενή
Και θα την παντρευτώ

Ούφου, μη μου κολλάς
Σαν Uhu
Σα τον Eddie Murphy
Θα βρω μία Umfufu
Θα πάω Αμαζόνιο
Θα πάω στο Περού
Την κάνω για αλλού
Δε θα κάνω τη λουλού
Κάλιο μ’ ένα πιθήκι
Μες το ζουγκλιλίκι
Παρά να μου πρήζεις
Τομπολίνι και σωθίκι
Μίκι θρίκι δάκα τίκι
Στην πρωτόγονη φυλή
Με τον κώλο έξω
Και κρεμάμενο πουλί
Θα βρω ένα γυμνόστηθο
Μανούλι στο χωριό
Να μας παντρέψει μάγος
Όχι παπαδαριό
Να μη με κερατώνει
Να μ’ έχει για θεό
Να ψάχνει κάνα θάμνο
Όχι το κινητό
Να με ταΐζει πέμικαν
Σα να `μαι ο Ουμπαπά
Κι εγώ να τη μαθαίνω
Να χορεύει τον Ζορμπά
Να κάνουμε μπρελόκ
Ενός τουρίστα το κεφάλι
Και μπα, και μπάσκετ
Με το Πηδηχτό Βουβάλι

Βαρέθηκα τη γκρίνια σου
Να λέω πολιτισμό
Θα βρω μια ιθαγενή
Και θα την παντρευτώ
Να πεις και στη μανούλα σου
Να βρει άλλο γαμπρό
Θα βρω μια ιθαγενή
Και θα την παντρευτώ

Βαρέθηκα τη γκρίνια σου
Να λέω πολιτισμό
Θα βρω μια ιθαγενή
Και θα την παντρευτώ
Να πεις και στη μανούλα σου
Να βρει άλλο γαμπρό
Θα βρω μια ιθαγενή
Και θα την παντρευτώ

 

 

 

Spoiler

Ο διάβολος κατέβηκε κάτω στο Χολαργό
και πρόλαβε το Lada μου που ήτανε αργό
χτυπάει το τζαμάκι απ’ την πλευρά του Μιθριδάτη
που σαν τον είδε να πετά, του έφυγε το μάτι
μια ώρα μας κυνήγαγε πάνω στη Μεσογείων
κι απόψε θα γινόταν η νύχτα των οργίων
το κέρατό του έβαλε επάνω στη στροφή
και άρχισε να ομιλεί με σουβλερή φωνή

"Ελάτε `δω Ημισκούμπρια, ελάτε `δω σκουμπριά
σε μένα δε θα πιάσει η παραπλολαλιά
θα πάμε μία κόντρα στον Ημισκουμπρισμό
εδώ θα σας πατήσω μέχρι επάνω στο λαιμό
θα βάλουμ’ ένα στοίχημα μα θα κερδίσω εγώ
γιατί άλλα Ημισκούμπρια εγώ δεν τα μπορώ
μα κι άμα εσείς κερδίσετε οι σκουμπρισμοί οι δυο
αμέσως σας χαρίζω χρυσό ΜΚ2
να τα δαχτυλίδια, τα δόντια τα χρυσά
θα δώσω και στον Πρύτανη μιχτάκι που φυσσά
αν όμως εγώ γίνω το κέρδισμα το ίδιο
σας ρίχνω στο μαρμιτισμό που πήρα απ’ το Δρουΐδιο"

"Άκουσε να δεις φίλε μου διαβολάκι
πολλά μας τα `πες τώρα θα τα πω κι εγώ λιγάκι
το παίζεις ημισκόμπριο μα είσαι απομίμα
απέδειξε λοιπόν ότι δεν είσαι θύμα
δεχόμαστε το στοίχημα κι ας είναι αμαρτία
γιατί `μαστ’ οι καλύτεροι σ’ όλη την κοινωνία
άρχισε λοιπόν τους στίχους να ριμάρεις
κι άμα είσαι πεκερεμάγκας να ραγκαμαφάρεις"

"Είμαι ο σατάνιστερ και ο δαιμονιστής
κρύβω και τα κέρατα κάτω απ’ το ποστίς
είμαι ο διάβολος ο νέκερδιαβολέας
έχω κατοικίδιο το λέων της Νεμέας
είχα κι ένα σκύλοτα, καλό, σαν τη Λάσι
γι’ αυτό και τονε πέταξα μες στο λεβιτοστάσι
μου τη δώσατε στα νεύρα και μ’ έπιασε το πείσμα
έγινα Dr. Dreez και σας κάνω κλύσμα
με ξέρουν σαν Λούσιφερ, αλλά και Βελζεβούλη
και τραγουδώ νησιώτικα ωσάν το Μ. Γιαννούλη
και μη με πείτε μπούλη μικρά σκουμπριλικάκια
γιατί άμα τα πάρω σας κάνω μπουρεκάκια
γιατί `μαι ο μάγειρας της κόλασης ο σέφης
έκλεψα τις συνταγές της θείας μου της Έφης
και κάτω οι μονέτρ με αρκετά καζάνια
βράζω τους αμαρτωλούς σαν λεκερελαζάνια
φωνάζουν και ουρλιάζουν γιατί τους ψήν’ ωραία
μόνος ή με άλλους διάβολους παρέα
τους κόβω σαν το χρώμιο και τους τσιτσιρίζω
μα πριν να φαγωθούν στ’ αυτιά τους τους τσιρίζω
τόσα χρόνια φούρναρης έεεχω ψήσει
και βάζω και τη γέμιση με τρόπο παρά φύση
χάχαχα νομίζετε δεν ξέρω από λάδι;
σας κάνω τηγανιά που είναι αλά Άδη
ποτέ μου δε μου άρεσε το κρέας το ωμό
και πάντα βάζω λίγο στο ζέκερεζωμό
γι’ αυτό να μη με πείτε ποτέ σας κουτεντέ
γιατί έχω τις γνώσεις του Τσελεμεντέ
μα τώρα ποια βαρέθηκα να φτιάχνω την κοτόσουπα
καιρός να δοκιμάσω να κάνω και ψαρόσουπα
και να η ευκαιρία που `χω μες στα χεράκια
ελάτε πιο κοντά μισά μισοσκουμπριάκια"

"Καλά μας τα `πες φίλε μα άκουσε και μας
τώρα θα δεις πώς γίνεται ο πεκερεπαστουρμάς
ημίσκουμπρες, ο κόσμος έτσι λέει
η καύτερη η κέτσαπ εμένα δε με καίει
με κέικ σοκολάτα τη βγάζω στη σοφίτα
που φέρνω να στρουμφίσω την γκόμενα Στρουμφίτα
στρουμφάκια εγώ δεν τρώω ωσάν τον Δρακουμέλ
μα μόνο το παστίτσιο μ’ ολίγη μπεσαμέλ
μπέσα εσύ δεν έχεις μα εγώ δε σου θυμώνω
μπορεί να είμαι ψάρι και όμως δεν ψαρώνω"

Μα `κείνος δε με άκουσε με έστησε στον τοίχο
μου έδωσε σιρόπι να πάψω πια να βήχω
βήχα εγώ εκόλλησα σε μέρος κυριλέ
στο ξενοδοχείο στο Γεντί Κουλέ
κουλός είσαι και φαίνεσαι, εγώ είμαι ο Τιραμόλα
γιατί από απόσταση εγώ τα πιάνω όλα
ολόασπρα σεντόνια, πωπώ κάτι χανούρια
μου τα `κανες κομμάτια εσύ παλιομπετούγια
πετούσα εις τα σύννεφα στον έβδομον ουρανόν
και έβλεπα πως είμαι ο Κορλεόνε Δον
Κιχώτης Σάντσο Πάντσα να κυνηγώ τους μύλους
γιατί το άλογό μου είχε γεμίσει ψύλλους
ψιλούς, λιγνούς και άχαρους εμείς δεν τους γουστάρω
θα πάρω τον ορό μου να φύγω για την Πάρο
παρωπίδες δε φορώ δεν είμαι `γω γαϊδούρι
κι άμα λάχει παίζω και τρομερό σαντούρι
Σαντουρίνη το νησί που πάω εδώ και χρόνια
κι όλο χλαπακιάζω πιατέλες κανελόνια
κανέλες και μπαχάρια πουλάω στην Ομόνοια
έχω κι άμα θέλεις και ακριβή κωλόνια
κωλώνεις βρε παράτημα να δώσεις το συκώτι
γιατί όλοι το ξέραν ότι σε λέγαν πότη
ποτήρια κολονάτα στ’ απορρυπαντικά
Πρύτανη για πράξ’ τα επάνω στα πικά

"Νομίζετε μ’ αυτά εμένα θα με πείσετε
θα πρέπει να σφιχτείτε για να με νικήσετε
μα ώσπου ν’ αποτύχετε και την ψυχή σας πάρω
δώσε, Μετζελάκι, τσιγάρο να φουμάρω"

"Άσε τα τσιγά και τον αναπτή
εγώ τους τρακαδό τους πιάνω απ’ τ’ αφτί
εγώ είμαι ο Μιθριδά και πριν ειν’ ο Μετζέ
και έφτασε η ω να σφίξω τον κορσέ
εγώ τα δυο σου κέρα δε θα τα πεκερφο
θα πάρω το πριό και θά `ρθω να στα κο
τον αστακό τον έφα μ’ ολίγη μαγονέ
γιατί πάντα γουστά καταστάσεις κυριλέ
αν είσαι συ ο διάβολος εγώ είμαι ημισκού
και είμαι εραστής σαν τον μέγα τον Γκουσγκού
σα βλέπω τέτοια έργα εμένα μου τη δίνει
θα δω εγώ στο βίντε ταινία με Φελίνι
εγώ θα δω δελφίνι το γουίλιτα τον φρι
θα δω `μως και την ο, τη δολοφόνο φα
γιατί `μαι νιντζα κο κι η θεία μου η νι
θα μου δώσει τώρα το πράσινο σκαμνί
ανί ανί ανί, δώσ’ μου το πανί
να καθαρίζω τζα, κάτω στην εθνική
η εθνική κουζίνα πολλά έχει να πει
από την κατσαρό μέχρι το ταψί
μα εγώ με καλαμά θα πίνω τον φραπέ
και θα παίρνω μα την κυρία την απέ
απέλυα λοιπόν μες στη βροχή θα πιού
κι άμα θα πουντιάσω ευθύς θα πω ατσού
κι αφού λοιπόν σε κάναμε λαχουρένια ρόμπα
πάρε λοιπόν τον μπου και γύρισε στη σόμπα"

"Καλώς τα καταστρώσατε κερδίσατε το στοίχη
τέτοιοι ψυχοστίχοι δε μού `χουν ξανατύχει
τώρα εγώ την κάνω μα θα με ξαναδείτε
μπροστά σας πριν προλάβετε τη νίκη να χαρείτε"

 

[Έκθεση "Βάλ'τους Χ - Ο Μαύρος Χάρτης της Αθήνας" [13-25/03/2019 @ Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων]]

Η έκθεση παρατείνεται για μερικές ακόμη μέρες. Ορίστε και η ανακοίνωση στο Facebook  

 

Παράθεση

 

Έπειτα από την συγκινητική ανταπόκριση και προσέλευση του κόσμου στην έκθεση «Βάλ’τους Χ – Ο Μαύρος Χάρτης της Αθήνας», η διάρκειά της παρατείνεται μέχρι και τη Δευτέρα 25 Μαρτίου. Από την προηγούμενη Τετάρτη έως και την Κυριακή, εκατοντάδες άνθρωποι πέρασαν από το χώρο της Τεχνόπολης και περιηγήθηκαν στα περιστατικά που παρουσιάζει η Καμπάνια. «Γροθιά στο στομάχι», «Συνταρακτική» και «Αδιανόητο να μην γνωρίζουμε την φρίκη που συνέβη έξω από την πόρτα μας» είναι μόνο μερικά από τα σχόλια που μοιράστηκαν μαζί μας όσοι και όσες πέρασαν από το χώρο της έκθεσης.

 

 

 

[Το βιβλίο που διαβάζω αυτήν την περίοδο]

• Το σώμα του εγκλήματος (διάφοροι): μια ανθολογία που προσπαθεί να καταγράψει την εξέλιξη της αστυνομικής λογοτεχνίας από τις απαρχές της, μέχρι την περίοδο που έγινε πραγματικά δημοφιλές είδος με έργα της Christie και άλλων. Δεν θεωρώ ότι το καταφέρνει 100%, αλλά σίγουρα περιέχονται (ανάμεσα σε ορισμένα αδιάφορα και υπερβολικά διηγήματα) μερικές ιστορίες που είναι διαμαντάκια. Ξεχώρισα το πρώιμο και όχι ακριβώς αστυνομικό Η συμφορά του κυρίου Χιγκινμπότομ του Nathaniel Hawthorne, τα πραγματικά αστεία Ο κλεμμένος λευκός ελέφαντας και Το έγκλημα του λόρδου Άρθουρ Σάβιλ των Mark Twain και Oscar Wilde αντίστοιχα και το απρόσμενα καλογραμμένο και πρωτότυπο Τα μυστήρια βήματα του G.K. Chesterton.
• Το αντίθετο του θανάτου (Robert Saviano): ο Saviano είναι γνωστός στην Ιταλία για τον δημοσιογραφικό/συγγραφικό αγώνα του ενάντια στο οργανωμένο έγκλημα, αγώνα που τον έχει αναγκάσει να ζει υπό εικοσιτετράωρη αστυνομική προστασία λόγω απειλών για τη ζωή του. Το εν λόγω βιβλιαράκι αποτελείται από δύο νουβέλες. Η μία, μέσα από την ιστορία ενός νεαρού ζευγαριού, επικεντρώνεται στην κακή οικονομική κατάσταση της Νότιας Ιταλίας, που αναγκάζει τους νεαρούς να γίνονται μισθοφόροι και να πολεμούν στο Αφγανιστάν ή αλλού. Η δεύτερη σκιαγραφεί το αληθινό πρόσωπο της Καμόρα, καθαρό από τους κουλ χαρακτήρες που έχουμε στο μυαλό μας όταν ακούμε τη λέξη «μαφία». Η δυνατή, καθαρή γραφή, με εμφανείς επιρροές από τη δημοσιογραφική ιδιότητα του Saviano, το κάνει εξαιρετικά ευκολοδιάβαστο. Δεν είναι αριστούργημα, αλλά προτείνεται με τα χίλια.  
• Η μεταμόρφωση (Franz Kafka): το είχα ξαναπιάσει πριν από χρόνια, αλλά ποτέ δεν το ολοκλήρωσα. Γενικά δεν το έχω και πολύ με την κλασική λογοτεχνία. Η μετάφραση της έκδοσης που έχω (μια παλιά από τα Γράμματα) είναι στην καλύτερη μέτρια, με αποτέλεσμα να χάνομαι σε προτάσεις με καφκικό συντακτικό (pun intended) και να αγωνιώ περισσότερο από τον ίδιο τον Σάμσα για αυτό το «κακό» βιβλίο. Το κεντρικό διήγημα δε με ενθουσίασε τόσο, όσο κάποια άλλα. Θα πρέπει, όμως, να δώσω κι άλλες ευκαιρίες στον κύριο Kafka...  
• Ο βίος του Ισμαήλ Φερίκ πασά (Ρέα Γαλανάκη): η αληθινή ιστορία του Κρητικόπουλου που αιχμαλωτίστηκε και εξισλαμίστηκε, φτάνοντας να γίνει κορυφαία στρατιωτική μορφή της Αιγύπτου του 19ου αιώνα, θα μπορούσε να γίνει ένα συναρπαστικό ιστορικό μυθιστόρημα. Όμως η συγγραφέας πνίγει την αφήγηση με πομπώδεις προτάσεις, αφαιρεί όλη τη δράση προτιμώντας περιληπτικές περιγραφές και προσθέτει (αχρείαστα κατ' εμέ) χρονικά/λογικά άλματα για να μας μάθει ιστορία. Αρχικά παρουσίασε ενδιαφέρον αυτή η προσήλωση στα συναισθήματα και τις σκέψεις του πρωταγωνιστή, αλλά εν τέλει με κούρασε. Δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω κακό βιβλίο, αλλά σίγουρα δεν έχει τη δυναμική που περιμένει κανείς όταν διαβάζει την περιγραφή στο οπισθόφυλλο...

[Αναφορές κόμικ σε ελληνικά τραγούδια]

 

Είσαι άτομο που δε διασπά ο Einstein
Πες μου λοιπόν αν μ’ αγαπάς ή κλάιν μάιν
πες μου λοιπόν αστέρι μου το τε με άλφα γιώτα
αφού μου λες πως ένιωσες γιατί αλλάζεις ρότα
πάρε την ανάσα μου μακριά σαν το top gun
τα ραφτά του μπουφάν μηχανή και ray ban
είσαι η γυναίκα μου ή απλώς μια φαν
και μετά το fun γίνεσαι σχέδιο Annan
πες μου ποτέ υπήρξα της καρδιάς σου o D’Artagnian
ή πέρασε η επίδραση ενός κουτιού Ardan
θα έκανες μαζί μου τον chosen one
μα μου ξηγιέσαι Vader στον Obi Wan
κόψε με στα δυο με το φωτόσπαθο σου
να γίνω τόσο δυνατός που δε χωράει το μυαλό σου
σου 'χω πει πως είσαι της τέχνης μου η μούσα
μα με εμπνέεις πιο πολύ όταν είσαι απούσα

Ντου γιου λοβ μι
Ντου γιου νιντ μι
Ντου γιου γουοντ μι

Έλα πες αλήθεια πες μου αν με θέλεις
ή μου κάνεις πλάκα λες και είμαι ο Κατέλης
θα πούνε για το μέλλον μας τα άστρα και τα ζώδια
αν είναι να ρωτήσω την Πατέρα που είναι αρμόδια
είσαι να πηδήξουμε παρέα τα εμπόδια
ή ανήκω στης δεσποινίδος τα κορόιδα
θα βγάλουμε μαζί το κάρο απ’ τις λάσπες
θες τις μαύρες μέρες μου να μου τις κάνεις άσπρες
είμαι ο ήρωας σου είμαι o Green Lantern 
ή έκανα ένα πέρασμα απ’ το δικό σου pattern
απείλησα απείλησες το πρόβλημα επίλυσες
με το να χάσουμε και οι δυο τις βασίλισσες
ήμουνα o Terry σου γλυκιά μου Candy Candy
ή τσάμπα τιμωρούμαι που δεν ήμουνα o Gandhi
σαν γάντι ρε χαζή ταιριάζουμε μαζί
αφού είμαι κωλόπαιδο και εγώ όπως και εσύ

Ντου γιου λοβ μι
Ντου γιου νιντ μι
Ντου γιου γουοντ μι

Έλα shut the fuck up το ξέρεις πως σε θέλω
και ας έχω μια τάση να τα κάνω όλα μπουρδέλο
δεν έχω και το όμνι να γυρνώ στο χρόνο πίσω
και δεν αλλάζει τίποτα το να με χαστουκίσω
και ο χειρότερος σκατάς αξίζει δεύτερη ευκαιρία
μέχρι κι ο Καλαμάρης που είναι γκρίνια είναι λέρα
περνάω το μυαλό σου τη μέρα σαν σφαίρα
μικρή μου χρυσοχέρα πες μου γι’ αυτή τη σφαίρα
περνάει τόσο γρήγορα και πας παραπέρα
ή τόσο δυνατά και σε τινάζει στον αέρα
είμαι της ζωής σου τελικά ο mr big
ή τραγελαφικός σαν τον mr bean
μαθήματα τα λάθος βήματα
γι’ αυτό τώρα στα πόδια σου ξερνάω συναισθήματα
αγαπημένη δεν είμαι ο καθένας
μα αφού δεν είμαι ο ένας θα είμαι ο κανένας

Ντου γιου λοβ μι
Ντου γιου νιντ μι
Ντου γιου γουοντ μι

[ΤΙ ΠΗΡΑ ΣΗΜΕΡΑ [ και νοιώθω σαν παιδάκι τα Χριστούγεννα!!!!!! ]]

Σε αυτά τα «μικρά» βρίσκεται όλη η ομορφιά αυτού του φόρουμ  

Να τα χαίρεσαι Manitou

[PUBLIC]

Ακριβώς, το Mort Cinder  

[PUBLIC]

Εγώ σκέφτηκα στιγμιαία για το omnibus του φημισμένου Hawkeye από Fraction/Aja που ήταν σε σχετικά αξιοπρεπή κατάσταση, αλλά τελικά δεν. Γενικά, δεν ξέρω αν αξίζει η όλη «προσφορά». Και πες αρκετά από αυτά μπορεί να βρίσκονται καιρό στα ράφια, οπότε δικαιολογούνται (με τα χίλια ζόρια) τα χτυπήματα. Είδα όμως και κόμικ φρεσκοτυπωμένο, που ήταν βρώμικο και χτυπημένο στις γωνίες...

[Που ειναι τα κόμικς; [ Αναφορές στα κόμικς στον καθημερινό δημόσιο λόγο. ]]

Η αφίσα των 74^ων Όσκαρ, δια χειρός Alex Ross: "The Gold Knight Returns"  

 

[592η εβδομάδα - 29 Ιανουαρίου 2018 [TALES OF THE DUCK SIDE - GULP FICTION (EDWING DUCK)]]

Το Tales of the Duck Side ήταν μια «στήλη» που σχεδίαζε ο Duck Edwing για το MAD. Το συγκεκριμένο είναι από το τεύχος 406  

 

[CHÂTEAU DE SABLE (SANDCASTLE) [ PIERRE-OSCAR LÉVY, FREDERIK PEETERS ]]

 

Προσπαθώ εδώ και αρκετή ώρα να βρω έναν τρόπο για να δώσω τα απαραίτητα στοιχεία για το συγκεκριμένο κόμικ, αλλά δεν τα καταφέρνω. Τα βασικά συστατικά, είναι μια ειδυλλιακή, ήσυχη παραλία, περικυκλωμένη από πυκνή βλάστηση, οικογένειες που ήρθαν να απολαύσουν τη θάλασσα, ένας φοβισμένος πρόσφυγας από την Αλγερία και το άψυχο κορμί μιας κοπέλας που επιπλέει στο νερό. Σε αυτό το σκηνικό ξετυλίγεται μια παράξενη, αφύσικη ιστορία, που θα μπορούσε να είναι ζωή του καθενός μας...

 

Το Château de Sable («Κάστρο από Άμμο» στα ελληνικά) είναι ένα κόμικ των Pierre-Oscar Lévy (σενάριο) και Frederik Peeters (σχέδιο). Για τον Peeters, μπορείτε να διαβάσετε στην παρουσίαση. Ο Lévy είναι βραβευμένος Γάλλος σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ και ταινιών μικρού μήκους και αυτή είναι η πρώτη του απόπειρα στον χώρο της 9^ης τέχνης. Το εν λόγω graphic novel εκδόθηκε το 2010 από την ελβετική Atrabile και δέχθηκε καλές κριτικές, καθότι βραβεύτηκε με Prix Töpffer και ανήκε στη λεγόμενη sélection officielle του 38^ου Φεστιβάλ της Ανγκουλέμ. Έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες και η αγγλόφωνη έκδοση κυκλοφόρησε το 2013 από την πολυαγαπημένη SelfMadeHero.

 

   

 

Ίσως η περιγραφή που έδωσα αρχικά να μην εξάπτει το ενδιαφέρον πολλών, αλλά δε θα ήθελα να αποκαλύψω κάτι παραπάνω (όποιος περιηγηθεί στο διαδίκτυο μπορεί να βρει επιπλέον πληροφορίες). Και ίσως πράγματι η υπόθεση αυτή καθαυτή να μην είναι κάτι αριστουργηματικό. Ωστόσο, το εικαστικό κομμάτι είναι τουλάχιστον εξαίσιο. Lévy και Peeters συνεργάζονται άψογα και προσφέροντάς μας μια ιστορία που διαβάζεται απρόσκοπτα, παρά το σχετικά μεγάλο της μέγεθος (100 σελίδες). Το ρεαλιστικό σχέδιο του Peeters γίνεται πιο sketchy απ' ότι συνήθως και το ασπρόμαυρο είναι αρμονικά δεμένο με το ονειρικό και δραματικό ύφος της ιστορίας. Οι διάλογοι είναι ρεαλιστικοί, ενώ υπάρχει χιούμορ όπου χρειάζεται. Λόγω και του setting, θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω «καλοκαιρινό κόμικ», παρότι δεν έχει την ανεμελιά που προσάπτουμε συνήθως σε τέτοια αναγνώσματα.

 

 

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω σε πόσους από εδώ μέσα θα το πρότεινα. Πιστεύω, όμως, ότι όποιος το ανοίξει απλώς και μόνο για να πάρει μια γεύση, δεν πρόκειται να το αφήσει μέχρι να φτάσει στην τελευταία σελίδα. Εγώ αυτό έπαθα...  

[LAComicsFestival [4/3 - 10/3/2019 @ Μύλος του Παππά, Λάρισα]]

Απ' ό,τι έχω καταλάβει από ποσταρίσματα στο fb, ήταν επιτυχημένη εκδήλωση  Εννοείται ότι περιμένουμε κι άλλους ρεπόρτερ και φυσικά το βίντεο του mr-d.  

Χωρίς να έχω εμπεριστατωμένη άποψη, θεωρώ ότι η Λάρσα είναι μια πόλη που μπορεί να υποστηρίξει ένα τέτοιο φεστιβάλ κόμικς. Μακάρι να καθιερωθεί  

[Νέες κυκλοφορίες από την Jemma Press (2019)]

Σίγουρες αγορές τα περισσότερα 

[591η εβδομάδα - 22 Ιανουαρίου 2018 [Η ΣΥΛΒΙ ΕΧΕΙ ΦΙΛΟ (WOLINSKI)]]

Ένα μονοσέλιδο του Wolinski από τη Βαβέλ #18  

 

 

Τα credits σκαναρίσματος του τεύχους, στον vpapad80  

[Polar (2019)]

Μέχρι ένα σημείο έπαιρνε ένα 5 της αξιοπρέπειας, αλλά στο τέλος...

[Polar (2019)]

Την έβαλα χωρίς να περιμένω κάποιο αριστούργημα προφανώς. Αλλά δεν περίμενα κι αυτό το πράγμα... Πραγματικά κακή. Σαν ένα συνεχόμενο video clip ήταν (ο σκηνοθέτης έχει κάνει πολλά τέτοια, βλ. το διαβόητο Pussy των Rammstein ), με δόσεις τηλεταινίας. Μου φαίνονταν όλα τόσο ψεύτικα, τόσο άσχημα στυλιζαρισμένα, τόσο βαρετά. Μέχρι λίγο μετά τη μέση ήταν υποφερτή, αλλά μετά κατρακύλησε στα τάρταρα των κακών ταινιών... Παρόλα αυτά καταλαβαίνω γιατί κάποιοι την θεωρούν καλή ή έστω μέτρια. Βέβαια, από εμένα πήρε ένα ωραιότατο 2 και το φχαριστήθηκα  

[Ο Αντώνης Βαβαγιάννης είναι «Λάνθιμος Χούλιγκανς» εδώ και χρόνια [Ρόκου Λίνα, popaganda.gr, 11/03/2019]]

Ο Αντώνης Βαβαγιάννης είναι «Λάνθιμος Χούλιγκανς» εδώ και χρόνια

 

Ο δημιουργός των Κουραφέλκυθρων ετοιμάζει το δεύτερο μεγάλο τόμο τους που θα παρουσιαστεί στο φετινό Comicdom Con ενώ εδώ και 12 χρόνια παίζει μουσική με τους Empty Frame.

 

 

 

ΜΟΥΣΙΚΗ: Η μουσική είναι η μεγάλη μου αγάπη. Παίζω εδώ και 12 χρόνια με τους Empty Frame και δεν σκοπεύουμε να σταματήσουμε.

Πέρσι τέτοια εποχή κυκλοφορήσαμε το 3ο μας άλμπουμ Who Wants To Ride The Horse και τώρα δουλεύουμε καινούριο υλικό. Οι περισσότεροι με ξέρουν από τα κόμικς μου, αλλά εγώ θεωρώ τον εαυτό μου πρώτα απ’όλα μουσικό.

 

Ακούω κυρίως alternative μουσική και λατρεύω τις μελαγχολικές μελωδίες. Οι τοπ αγαπημένοι μου καλλιτέχνες είναι οι Beatles, ο Τom Waits κι ο Mark Lanegan. Τελευταία ακούω αρκετό folk κι έχω ιδιαίτερη αδυναμία στους Fleet Foxes, τους Midlake και τον Andrew Bird.

 

BIBΛΙΑ: Από λογοτεχνία διαβάζω κυρίως βιβλία φαντασίας (επιστημονικής και fantasy), comics αλλά και ιστορικά βιβλία.

 

Είμαι τελείως νέρντουλας με τη σειρά A Song Of Ice And Fire (Eίμαι ο τύπος που σε κάθε επεισόδιο Game Of Thrones πρήζω τους άλλους για το πόσο καλύτερο ήταν αυτό που είδαμε στο βιβλίο) . Τον τελευταίο καιρό με έχουν ενθουσιάσει το ΓΚΙΑΚ του Δημοσθένη Παπαμάρκου, το Sapiens του Yuval Noah Harari και από κόμικς το Hark! A Vagrant της Kate Beaton.

 

 

 

ΤΑΙΝΙΕΣ: Τα κωμικά ινδάλματά μου είναι οι Monty Python κι οι Marx Brothers. Από μεγάλους σκηνοθέτες θεωρώ κορυφαίο τον Alfred Hitchcock και από πιο σύγχρονους έχω αδυναμία στον Tarantino και τους αδερφούς Coen.

 

Είμαι Λάνθιμος χούλιγκαν, αυθεντικός, από τότε που είδα τον Κυνόδοντα κι όχι τώρα στα εύκολα που πήγε να το σηκώσει μέσα στο σπιτάκι τους, στο Χόλυγουντ. Αν και κομιξάς, βαριέμαι αφόρητα τις υπερηρωικές ταινίες.

 

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ: Τηλεόραση είναι αυτό το εξάρτημα στο σπίτι μου που παίζει Netflix και συνδέω το Playstation. Δεν την ανοίγω για κανέναν άλλο λόγο, θεωρώντας ότι το μόνο καλό που έχει βγει (και μάλλον που θα βγει) από την ελληνική τηλεόραση είναι οι Απαράδεκτοι.

 

Με τις σειρές είμαι κολλημένος. Από κωμικές θεωρώ ότι ποτέ κανείς δεν θα ξεπεράσει τις πρώτες σεζόν των Simpsons, αν και σε γενικές γραμμές είμαι περισσότερο φαν του αγγλικού χιούμορ και σειρών όπως το IT crowd και το Black Books.

 

Όπως είπα και πριν είμαι φανατικός του Game Of Thrones αν και θεωρώ ότι οι τελευταίες σεζόν χάλασαν ό,τι καλό υπήρχε σ’αυτή τη σειρά (Γιατί ξέφυγαν από το βιβλίο, ΜΗΝ ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΜΕ) αλλά θεωρώ ότι οι σειρές που από το πρώτο ως το τελευταίο επεισόδιο ήταν αριστουργηματικές είναι το Breaking Bad, οι Sopranos και το The Wire.

 

ΙΝΤΕΡΝΕΤ: Έχω social media για να προωθώ τη δουλειά μου, και η αλήθεια είναι ότι χωρίς αυτά δεν θα κάναμε αυτή τη συνέντευξη τώρα. Δυστυχώς ή ευτυχώς, τα Κουραφέλκυθρα δεν θα είχαν φτάσει ποτέ σε τόσο κόσμο χωρίς το facebook.

 

Τελευταία απέκτησα και λογαριασμό στο instagram, αλλά πέρα από το να ανεβάζω τα κόμικς μου εκεί, δε βρίσκω κανέναν άλλο λόγο για να το ανοίγω. Το site που παρακολουθώ καθημερινά είναι το socomic.gr, κι όχι μόνο γιατί αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει, αλλά και γιατί εκεί γράφουν αγαπημένοι φίλοι και εξαιρετικοί δημιουργοί.

 

 

 

ΣΠΟΡ: Έχω να παρακολουθήσω σπορ από τότε που έπαιζε ο Βαζέχα, αλλά μου αρέσει πάρα πολύ να κάνω αθλήματα. Πάντα έπαιζα μπάσκετ και τώρα τελευταία έχω αρρωστήσει με το beach volley. Πέρα από το πόσο μου αρέσει σαν άθλημα, μου αρέσει το πόσο κανείς δεν με πιστεύει όταν με 0 βαθμούς 9 η ώρα το βράδυ μέσα στο χειμώνα λέω ότι έχω να πάω για προπόνηση beach volley στον Χολαργό. Μια εποχή έκανα και windsurf (σε αληθινή παραλία αυτή τη φορά, όχι πχ. στο Κουκάκι)

 

ΤΑΞΙΔΙΑ: Έχω γυρίσει την περισσότερη Ευρώπη, αλλά δυστυχώς δεν έχω απομακρυνθεί πολύ από αυτήν. Από τα τελευταία μου ταξίδια μου άρεσε πάρα πολύ η Κρακοβία και η Κωνσταντινούπολη.  Θέλω πολύ να ταξιδέψω στη νοτιοανατολική Ασία (κυρίως γιατί λατρεύω την ασιατική κουζίνα, και ποιο καλύτερο κίνητρο υπάρχει για να ταξιδέψεις αν όχι το φαγητό;)

 

Το πιο συχνό ταξίδι που κάνω είναι στην Κεφαλλονιά που είναι ο τόπος καταγωγής μου και την αγαπώ πάρα πολύ.

 

ΓΕΙΤΟΝΙΑ: Είμαι παιδί του κέντρου. Μεγάλωσα στην Κυψέλη, έζησα πολλά χρόνια στα Εξάρχεια και τώρα μένω σε μια από τις πιο ωραίες γειτονιές της Αθήνας, τη Νεάπολη. Δουλεύω στην Πλάκα και πηγαίνω κάθε μέρα στη δουλειά με τα πόδια. Όσο ακόμα υπάρχουν σπίτια που δεν είναι Airbnb ελπίζω ότι θα ζω στο κέντρο.

 

ΤΩΡΑ: Τα Κουραφέλκυθρα θα αποκτήσουν τον δεύτερο μεγάλο τόμο τους, το OMNIBUS 2. Θα κυκλοφορήσει πρώτη φορά στο Comicdom Con 19′ τον Απρίλη από την Jemma Press. Θα περιέχει περισσότερες από 200 σελίδες γεμάτες με στριπ, εισαγωγή από τον Φοίβο Δεληβοριά και πολλές guest συμμετοχές από κορυφαίους comic artists.

 

Με τους Empty Frame θα ανέβουμε στη Θεσσαλονίκη για live στο 8ball στις 4 Μαϊου.

[590η εβδομάδα - 15 Ιανουαρίου 2018 [ΚΟΥΡΑΦΕΛΚΥΘΡΑ (ΒΑΒΑΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ)]]

Κουραφέλκυθρο φρεσκοψημμένο, πάει με λαγάνα και ταραμοσαλάτα. Καλά κούλουμα και προσοχή στο χταποδάκι! 

 

[589η εβδομάδα - 8 Ιανουαρίου 2018 [LUANN (EVANS GREG)]]

Το Luann του Greg Evans ξεκίνησε το 1985 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Το παρακάτω στριπ δημοσιεύτηκε τέτοια εποχή περίπου, το 1988.