Jump to content

BladeRunner1992

Members
  • Content Count

    310
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by BladeRunner1992

  1. Μετά από κάτι βδομάδες αναμονής, έχω επιτέλους στα χέρια μου το Kings In Disguise, των James Vance και Dan E. Burr. Για μένα η θεματολογία του κόμικ αυτού είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, ενώ τρομερό είναι και το ασπρόμαυρο σχέδιο. Δεν βλέπω την ώρα να το διαβάσω.
  2. @PhantomDuck Ω, συμφωνώ απόλυτα! Και εγώ το ίδιο κάνω με πολλά βιβλία. Αυτά που με "καίνε" τα αγοράζω με το που κυκλοφορήσουν και ας ξέρω ότι σε δυο χρόνια θα έχουν έκπτωση 30% (ή και παραπάνω). Στο μεταξύ, το παρήγγειλα και εγώ το "Το δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν" και ελπίζω να έχει μείνει τίποτα, γιατί πέσατε όλοι σαν τις ακρίδες Η τιμή είναι από άλλο πλανήτη.
  3. Από τις 3 Δεκεμβρίου που σχολίασα τελευταία φορά στο τόπικ, είδα τις παρακάτω ταινίες: Logan. (2017). Ένα μικρό σχόλιο, εδώ. The Founder. (2016). Πολύ ωραία και καλογυρισμένη ταινία, η οποία παρουσιάζει την ιστορία του Ray Kroc, ενός πλασιέ που πήγαινε από πολιτεία σε πολιτεία για να πουλήσει κάθε είδους προϊόν, ο οποίος στα 52 του χρόνια ανακάλυψε ένα πρωτοποριακό και ξεχωριστό εστιατόριο, αυτό των αδερφών McDonald's, μια ανακάλυψη που αποτέλεσε την αφετηρία για την δημιουργία μιας ολόκληρης αυτοκρατορίας στον χώρο του φαγητού. Βρήκα τις ερμηνείες ικανοποιητικότατες, την φωτογραφία εξαιρετική, την παρουσίαση της εποχής εκείνης επιτυχημένη και την ατμόσφαιρα πολύ ωραία. Όμως, δεν ξέρω, κάτι έλειπε στην ταινία για να κάνει την μεγάλη διαφορά. 7/10 Dunkirk. (2017). Πριν γράψω το οτιδήποτε, πρέπει να σας αναφέρω ότι ο Nolan είναι ένας από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες. Έχω δει όλες του τις ταινίες και δεν έχω βρει κάποια που να με έχει απογοητεύσει (σίγουρα κάποιες είναι πιο αδύναμες από άλλες). Οπότε δεν μπορώ να είμαι και απόλυτα αντικειμενικός με το έργο του. Λοιπόν, το Dunkirk μου άρεσε πάρα πολύ. Ας πούμε ότι το σενάριο είναι απλό και οι ερμηνείες ικανοποιητικές μεν, τίποτα το ιδιαίτερο δε. Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη πλοκή ούτε και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για κάποιον χαρακτήρα. Όμως: Ο Nolan περνάει με αξιοσημείωτη μαεστρία στον θεατή την αγωνία και την ένταση των νέων στρατιωτών που είναι εγκλωβισμένοι στην Δουνκέρκη, προσωπικά ένιωσα μια αίσθηση κλειστοφοβίας από τις πρώτες κιόλας σκηνές. Από τεχνικής απόψεως, η ταινία είναι άψογη: Ο ήχος φοβερός, η φωτογραφία απίστευτη, τα διάφορα σκηνικά τρομερά, η μουσική επένδυση εξαιρετική. Είμαι σίγουρος ότι θα τσιμπήσει κάποια Όσκαρ σ'αυτούς τους τομείς. Επίσης μου άρεσε σε μεγάλο βαθμό η μη γραμμική αφήγηση και, φυσικά, η έντονη ρεαλιστικότητα. Πάντως ο ίδιος ο Nolan λέει ότι το Dunkirk δεν είναι ένα πολεμικό έργο, αλλά πάνω απ'όλα μια ιστορία επιβίωσης με στοιχεία σασπένς. Συμφωνώ μαζί του. Μπορεί η βαθμολογία που θα βάλω να φανεί υπερβολική ή ακατανόητη σε αρκετούς, όμως έτσι νιώθω για την συγκεκριμένη ταινία: 9/10 Καζαντζάκης. (2017). Τίμια προσπάθεια, αλλά κατά την γνώμη μου μια χαμένη ευκαιρία. Φυσικά πρέπει να λάβει κανείς υπόψιν τους περιορισμούς στο μπάτζετ, κάτι εξαιρετικά σημαντικό για τέτοιου βεληνεκούς έργα. Ο Καζαντζάκης ήταν μια τεράστια προσωπικότητα, εκτός από τεράστιος συγγραφέας. Έκανε ταξίδια, γνώρισε ανθρώπους, έζησε έντονες στιγμές, το να μεταφέρεις την ζωή του στην οθόνη είναι μια δουλειά απαιτητική και πολυσύνθετη. Όμως κάποια πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν και καλύτερα: Η παρουσίαση των διαφόρων γεγονότων από την μια περιεκτική από την άλλη όχι και τόσο "δεμένη", οι ερμηνείες δεν με ικανοποίησαν στον βαθμό που θα έπρεπε (τον Παπασπηλιόπουλο τον βρήκα αρκετά καλό και επαρκή, πάντως), τα αστικά σκηνικά μου φάνηκαν μέτρια (οι περιορισμοί στο μπάτζετ που λέγαμε), το μακιγιάζ όχι και τόσο καλό... Βέβαια μου άρεσε αρκετά η φωτογραφία και η μουσική επένδυση. Με βάση πολλά σχόλια κριτικών και θεατών περίμενα κάτι χειρότερο, αλλά και πάλι, είχε τα φόντα για κάτι ξεχωριστό. 6/10 Silence. (2016). Πριν κάτι μήνες διάβασα το ομότιτλο μυθιστόρημα του Shûsaku Endô, ένα από τα καλύτερα βιβλία που είχα την τύχη να διαβάσω την φετινή χρονιά, και ανυπομονούσα να δω την μεταφορά του στην οθόνη, από έναν από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες ανεξαρτήτως είδους, του φοβερού Martin Scorsese. Λοιπόν, μπορώ να πω ότι η ταινία αγγίζει την δύναμη και την ποιότητα του βιβλίου. Η φωτογραφία είναι πολύ καλή, τα σκηνικά εξαιρετικά, η ατμόσφαιρα φοβερή, οι ερμηνείες ικανοποιητικότατες (οι Ιάπωνες μου έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση!). Ναι, είναι μια αργόσυρτη ταινία, κάποιος μπορεί να την χαρακτηρίσει βαρετή ή και μονότονη, όμως ένιωσα ότι έχει μια εσωτερική δύναμη, μια ξεχωριστή ομορφιά. 8/10
  4. Πριν λίγες μέρες είδα την ταινία στην τηλεόραση. Καλή για το είδος της, ψυχαγωγική και αρκετά συναρπαστική, γεμάτη με βία, σπλάτερ εικόνες και κάποια ωραία σκηνικά. Η σκηνοθεσία μου φάνηκε ικανοποιητικότατη, οι ερμηνείες επαρκείς και η φωτογραφία ωραία. Βέβαια, δεν είμαι φανατικός οπαδός των ταινιών X-MEN γενικότερα ή των ταινιών με τον Wolverine ειδικότερα, μιας και ζήτημα να έχω δει δυο-τρεις ταινίες, και αυτές κατά τύχη. Έτσι, δεν έχω καθαρή εικόνα για την χρονολογική σειρά των διαφόρων γεγονότων στο σύμπαν των X-MEN και ούτε μπορώ να πω ότι έχω δεθεί με κάποιον ήρωα συγκεκριμένα. Πάντως, προσωπικά, έκατσα και είδα την ταινία Logan για την δράση, την ένταση και την ατμόσφαιρα, και όχι για να συγκινηθώ ή να απολαύσω βαθύτερα νοήματα. Δηλαδή, όντας αρκετά ανοιχτοχέρης, μπορεί να βάλω ένα 8/10, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι την κατατάσσω στο ίδιο επίπεδο με άλλες ταινίες που τους έβαλα τον ίδιο βαθμό.
  5. Χθες το μεσημέρι παρέλαβα το κόμικ και αργά το βράδυ το ξεκίνησα, χωρίς να έχω σκοπό να το τελειώσω με την μια. Όμως δεν μπόρεσα να αντισταθώ, το καταβρόχθισα εν ριπή οφθαλμού. Σ'αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφέρω ότι το "Εκουατόρια" είναι η πρώτη ιστορία με τον Κόρτο Μαλτέζε που διαβάζω. Αν και στην βιβλιοθήκη μου έχω πέντε από τους τόμους που δημιούργησε ο Ούγκο Πρατ, οι καημένοι παραμένουν ακόμα αδιάβαστοι. Τέλος πάντων, δεν έχει και τόση σημασία πια, επιτέλους γνώρισα και 'γω τον Κόρτο Μαλτέζε, και ας μην είναι ο... αυθεντικός. Έχουμε να κάνουμε με ένα αρκετά όμορφο, ενδιαφέρον και ψυχαγωγικό κόμικ, το οποίο ταξιδεύει τον αναγνώστη σε διάφορα όμορφα και συναρπαστικά μέρη και του προσφέρει δράση και πολύ ωραίες εικόνες. Κάτι τέτοιες ιστορίες, που (λίγο έως πολύ) διαδραματίζονται σε εξωτικά μέρη και είναι γεμάτες περιπέτεια, είναι ιστορίες που πάντα περνάω καλά όταν τις διαβάζω. Ταξιδεύω στον χώρο και τον χρόνο και ξεχνιέμαι. Η πλοκή είναι αρκετά καλογραμμένη και κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, απλά ίσως χρειάζονταν λίγες παραπάνω σελίδες σε ορισμένα σημεία, για να είναι πιο... ομαλή η εξέλιξη των γεγονότων. Το σχέδιο μου φάνηκε πολύ καλό και προσεγμένο -από τους χαρακτήρες μέχρι και τα σκηνικά-, ενώ τα χρώματα σίγουρα πολύ ζωντανά. Η έκδοση είναι ένα στολίδι για την βιβλιοθήκη του κάθε λάτρη των κόμικς, από την μετάφραση, τα αφιερώματα και την επιμέλεια του κειμένου, μέχρι το χαρτί και την εκτύπωση, η όλη δουλειά δείχνει ότι έγινε με πολύ μεράκι. 8.5/10
  6. 1. Canales/Pellerejo - Κόρτο Μαλτέζε: Εκουατόρια (Μικρός Ήρως). 14€ 2. Recchioni/Carnevale - Dylan Dog: Mater Morbi (Epicenter). 14,80€ 3. Ed Brubaker/Sean Phillips - Kill or Be Killed Vol. 1 (Image). 6,99€
  7. Τον Ερίκ Καστέλ να τον περιμένουμε από την επόμενη Κυριακή, με την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ.
  8. Μάλλον το ένα δεν έχει σχέση με το άλλο. Τούτο δω φαίνεται να είναι περιοδικό, ενώ ο δημοφιλής ήρωας που θα ακολουθήσει θα είναι σε αυτόνομο τόμο. Αυτό ανέφερε ο φλοκ, δηλαδή.
  9. Από το isbn.nlg.gr... Τίτλος: Ερίκ Καστέλ : Greece Κύριος Τίτλος: Ερίκ Καστέλ Τύπος Μέσου: Εντυπο Συχνότητα Εκδ. Εβδομαδιαίο Συντελεστές: Κωνσταντίνα Φατούρου, Συγγραφέας ; Ελευθέριος Ταρλαντέζος (1973), Συγγραφέας Εκδότης: Παλλήνη [GR] : Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε. Έτος Έκδοσης: 2017 ISSN: 2585-3376 Γλώσσες: Ελληνική (gre) Γλώσσα πρωτοτύπου: Γαλλική (fre) Ημ/νία Παραχώρησης: 07/12/2017 WWW: http://www.mikrosiros.gr
  10. Το κόμικ κυκλοφορεί εδώ και κάμποσα χρόνια στα ελληνικά, αλλά εγώ στα μέσα του περασμένου Νοέμβρη αποφάσισα να το αγοράσω, με κάτι λιγότερο από 9€. Και είπα να το διαβάσω σήμερα, γιατί ήθελα κάτι το διαφορετικό. Χμ, από την μια μου άρεσε και από την άλλη όχι και τόσο. Το όλο σενάριο είναι λίγο φευγάτο, αλλοπρόσαλλο, χωρίς πολλά γιατί και πως, ενώ επίσης δεν μπορώ να πω ότι συμπάθησα κάποιον από τους χαρακτήρες. Εδώ που τα λέμε, μάλλον ούτε καν ενδιαφέρθηκα. Από την άλλη, μου άρεσαν ορισμένες ιδέες, η διαφορετική ματιά και άποψη για τους σούπερ ήρωες, κάποια κωμικά στοιχεία, αλλά και το γενικότερο setting. Νομίζω ότι αυτό που κάνει την όλη ιστορία υποφερτή και, εν τέλει, διασκεδαστική, είναι το ιδιαίτερο σχέδιο του Gabriel Bá -που από την αρχή μου τράβηξε την προσοχή και τον θαυμασμό-, αλλά και τα φοβερά χρώματα. Η όλη σκηνοθεσία των καρέ και η παρουσίαση είναι φοβερή. Εντάξει, τελικά το γενικό πρόσημο είναι θετικό και η αγορά του κόμικ κρίνεται επιτυχημένη (ειδικά με την συγκεκριμένη τιμή). Όμως δεν είναι για όλους. 7.5/10
  11. Τίτλος: Ο θάνατος του Στάλιν Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Εκδότης: Αθήνα [GR] : Εκδόσεις Οξύ Α.Ε. ISBN: 978-960-436-519-7 Γλώσσες: Ελληνική (gre) Ημ/νία Παραχώρησης: 05/12/2017 Δεν βλέπω την ώρα να κυκλοφορήσει πάντως. Θέλω να δω και την ταινία...
  12. Σχολίαζα σε άλλο φόρουμ για ταινίες και σειρές που έβλεπα, τώρα θ'αρχίσω να σχολιάζω εδώ. Γενικά βλέπω πάρα πολλές ταινίες κάθε χρόνο και μου αρέσει να γράφω και από ένα σχόλιο για την καθεμία. Ίσως φτιάξω topics για αγαπημένες ταινίες που προτείνω για κάθε είδος και από κάθε δεκαετία (αν δεν υπάρχουν ήδη δηλαδή), γιατί μου αρέσει να βοηθάω κόσμο και να... μεταλαμπαδεύω τις γνώσεις μου Τώρα ας μιλήσω για τις 5 τελευταίες ταινίες που είδα: Thor: Ragnarok. (2017). Την είδα την πρώτη μέρα προβολής της στο σινεμά, με καλή παρέα. Ωραία και διασκεδαστική σούπερ χίρο ταινία, ό,τι πρέπει για να περάσει ευχάριστα και γρήγορα η ώρα, χωρίς πολλή σκέψη. Μπόλικη δράση, θεαματικά εφέ, ωραία σκηνικά, ατάκες που βγάζουν αβίαστα γέλιο... Η αλήθεια είναι ότι ναι μεν περνάω καλά με τις περισσότερες ταινίες του είδους αυτού (Marvel και DC), αλλά ελάχιστες από δαύτες μπαίνουν στην λίστα με αγαπημένες ταινίες. 7/10 In The Line Of Fire. (1993). Ένας σκηνοθέτης που σέβομαι το έργο του και έχω περάσει καλά με αρκετές ταινίες του (Wolfgang Petersen), σκηνοθετεί μια ταινία που ανήκει στο είδος που απολαμβάνω πάρα πολύ, όπου πρωταγωνιστεί ένας τιτάνας, ο αγαπημένος μου Clint Eastwood. Και το αποτέλεσμα, αν και δεν είναι αριστουργηματικό, κατά την γνώμη μου είναι άκρως ικανοποιητικό. Είναι μια πολύ ωραία ταινία, που διαθέτει όλα εκείνα τα καλούδια του είδους και της εποχής που γυρίστηκε και που πάντα με ξετρελαίνουν. Δράση, ένταση, "σκληράδα", ωραία σκηνικά και πολύ καλές ερμηνείες. 8/10 Wind River. (2017). Αυτή είναι η πρώτη σκηνοθετική προσπάθεια του σεναριογράφου Taylor Sheridan, ο οποίος έδωσε ρέστα με τα σενάρια των ταινιών Sicario και Hell Or High Water, δυο ταινίες που απόλαυσα στο έπακρο (ειδικά την δεύτερη). Λοιπόν, και τώρα έδωσε ρέστα ο άνθρωπος. Πολύ καλό neo-noir δράμα με στοιχεία Γουέστερν, η ιστορία του οποίου διαδραματίζεται σ'έναν Ινδιάνικο καταυλισμό στο Γουαϊόμινγκ, μέσα στο καταχείμωνο. Η ιστορία περιέχει μυστήριο, κλιμακούμενη ένταση, ρεαλιστικές σκηνές βίας και μαυρίλα, ενώ η όλη ατμόσφαιρα είναι αρκούντως μουντή και κατά κάποιον τρόπο κλειστοφοβική. Φυσικά η φωτογραφία είναι πάρα πολύ καλή και τα τοπία γεμάτα άγρια ομορφιά. 8/10 Hacksaw Ridge. (2017). Είχα καιρό να δω μια πολεμική ταινία και αυτή η συγκεκριμένη του Mel Gibson με άφησε ικανοποιημένο. Βασίζεται σε αληθινή ιστορία και νομίζω ότι ο Gibson πέρασε με επιτυχία στον θεατή, τόσο την όλη προσωπικότητα του πρωταγωνιστή, όσο και το χάος, την αιματοχυσία και την παράνοια μιας πολεμικής σύγκρουσης. Η ταινία προσφέρει δράμα, ένταση και σκηνές γραφικής βίας. Μπορεί να πει κανείς ότι είναι και ως ένα σημείο Αμερικανιά και ότι "πάσχει" σε μερικά σημεία, αλλά είναι μια πολεμική ταινία που αξίζει να δει κανείς. 8/10 Killer's Kiss. (1955). Αυτή είναι η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του τεράστιου Stanley Kubrick, σ'ένα είδος που προσωπικά με ξετρελαίνει αφάνταστα: Αυτό των κλασικών αστυνομικών νουάρ. Η ταινία διαρκεί με το ζόρι 70 λεπτά, όμως προσφέρει όλα εκείνα τα καλούδια ταινιών του συγκεκριμένου είδους: Ρεαλιστικές σκηνές βίας, βρώμικη ατμόσφαιρα, μαύροι χαρακτήρες και αγωνία για την κατάληξη της ιστορίας. Μπορεί να πει κανείς ότι είναι και ένα άγνωστο διαμαντάκι, αν και σε καμία περίπτωση δεν φτάνει το επίπεδο κορυφαίων ταινιών του είδους, ούτε φυσικά των αριστουργημάτων του μεγάλου αυτού σκηνοθέτη. 7/10
  13. Σήμερα παρέλαβα το "ξεχασμένο αριστούργημα" του Ούγκο Πρατ, μετά από τρεις-τέσσερις βδομάδες αναμονής, και αποφάσισα να το αρχίσω άμεσα προς ανάγνωση, παρότι διαβάζω και ένα βιβλίο ταυτόχρονα. Λοιπόν, το κόμικ αυτό αποτελεί την πρώτη μου επαφή με το έργο του Πρατ. Στην βιβλιοθήκη μου έχω πέντε κόμικς της σειράς Κόρτο Μαλτέζε, καθώς και το μυθιστόρημά του "Άνεμος από μακρινές στεριές", αλλά πάντα κάτι άλλο με άφηνε μακριά τους. Όχι πια! Διαβάζοντας την λιτή και περιεκτική αλλά συνάμα επική και ποιητική ιστορία του "Ιησουίτη Τζο", μπορώ να πω ότι γνώρισα έναν πολύ μεγάλο δημιουργό. Φυσικά είχα ακούσει τα καλύτερα για το έργο του Ούγκο Πρατ, αλλά είναι διαφορετικό να το διαπιστώνει κανείς από μόνος του. Το συγκεκριμένο διαμάντι δεν προτείνεται για πρώτη γνωριμία με τον Πρατ, αλλά εγώ είμαι ανάποδος και κάτι μου έλεγε ότι έπρεπε να διαβάσω πρώτα αυτό. Αμέσως μόλις έμαθα για την κυκλοφορία του στην Αγγλική γλώσσα, διάβασα σχόλια, πείστηκα (μόνο για ελάχιστα λεπτά δίστασα για το οικονομικό κόστος), και το παρήγγειλα. Και τώρα που το διάβασα και το απόλαυσα όσο δεν πάει, νιώθω εκστασιασμένος. Υποθέτω ότι αν το δει κανείς αντικειμενικά, τόσο η ιστορία όσο και το σχέδιο, ίσως να μην είναι αρίστης ποιότητας. Μπορεί. Η ιστορία ίσως να μην είναι σφιχτοδεμένη, κάποια πράγματα να μην εξηγούνται, και να μην υπάρχει οριστική κατάληξη. Το σχέδιο, πάλι, είναι αρκετά αφαιρετικό και λιτό, οι λάτρεις της λεπτομέρειας να κοιτάξουν αλλού. Όμως! Τα παγωμένα σκηνικά του Καναδικού Βορρά, η αιματοβαμμένη περιπλάνηση του πρωταγωνιστή προς κάποιου είδους Αναζήτηση (πνευματική ή υλική), οι γραφικές σκηνές βίας, η περίεργη ατμόσφαιρα, όλα αυτά συνθέτουν ένα βίαιο και κυνικό έπος - έστω και... μίνι διαστάσεων, λόγω μεγέθους. Τι να σας πω: Το σχέδιο δεν θα το χαρακτήριζα άριστο ούτε για όλα τα γούστα, και ο τρόπος που εξελίσσονται τα γεγονότα ίσως να μην ξετρελάνει τους περισσότερους... όμως νιώθω ότι διάβασα ένα αριστούργημα. Δεν μπορώ να μην βάλω πέντε αστεράκια στο Goodreads. Διαβάζοντας την ιστορία και θαυμάζοντας το σχέδιο και τα χρώματα, κάτι έκανε κλικ μέσα μου. Φυσικά δηλώνω λάτρης των Γουέστερν και των βίαιων περιπετειών σε άγρια μέρη, όμως δεν είναι μόνο αυτό: Ο Πρατ με μάγεψε. Έτσι απλά, χωρίς πολλά λόγια. Υ.Γ. Φυσικά μου άρεσε πολύ και η έκδοση της IDW. Περιέχει ενδιαφέρουσες πληροφορίες, σκίτσα αναφοράς και storyboards, ενώ η όλη έκδοση είναι προσεγμένη και εμφανισιακά πανέμορφη. Χαλάλι τα 24€... 9/10
  14. Τρία διαμαντάκια... 1. Hill/King/Matheson - Road Rage (εκδόσεις IDW). 17,99€ 2. Hugo Pratt - The Man From The Great North (εκδόσεις IDW). 23,99€ 3. Adrian Tomine - Killing And Dying (εκδόσεις Faber & Faber). 14,91€ Και ελπίζω από βδομάδα να έρθουν και άλλα τρία κόμικς που περιμένω...
  15. Από Πρωτοπορία το πρώτο, από Public Συντάγματος τα υπόλοιπα τρία... 1. Frank Miller - 300 (εκδόσεις Anubis). 8,94€ 2. Frank Miller/Geof Darrow - Hard Boiled (εκδόσεις Dark Horse). 19,99€ 3. Bryan Talbot - Grandville: Mon Amour (εκδόσεις Jonathan Cape). 12,99€ 4. Ed Brubaker/Sean Phillips - Kill or Be Killed Vol. 2 (εκδόσεις Image). Ουσιαστικά τσάμπα. Ποια είναι η πλάκα τώρα. Το τελευταίο υποτίθεται ότι είναι "προσωρινά εξαντλημένο", ενώ πέτυχα δυο αντίτυπα. Και ακόμα περιμένω το Vol. 1, που θα μου κοστίσει 6,99€. Επίσης, δεν ξέρετε πόσο ξετρελάθηκα που πέτυχα το "Hard Boiled" (σκληρόδετη έκδοση μέσα σε ζελατίνα). Φοβερό διαμάντι. Θα γινόταν πραγματικό μακελειό αν ίσχυε το περσινό -50%, αλλά και πάλι, δεν με χάλασε κιόλας. Πήρα τρία κόμικς που ήθελα.
  16. Υπάρχει η διαφήμιση και στην σελίδα του Public στο Facebook και λέει για κόμικς, βινύλια, cd, dvd και blu-ray "3 for 2"... Παίρνεις 3, πληρώνεις τα 2. Εντάξει, όλο και κάτι μπορεί να πάρω, αλλά με χάλασε λίγο...
  17. Τίτλος: Deadpool: Οι αυτόχειρες βασιλιάδες Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Εκδότης: Αθήνα [GR] : Εκδόσεις Οξύ Α.Ε. ISBN: 978-960-436-518-0 Γλώσσες: Ελληνική (gre) Ημ/νία Παραχώρησης: 23/11/2017 Λογικά πρόκειται για το Deadpool: Suicide Kings...
  18. Ονομαστική τιμή: 14,90€ Για κάποιον περίεργο λόγο, το κόμικ μου κίνησε την προσοχή από την στιγμή που έμαθα για την επερχόμενη κυκλοφορία του, χωρίς να υπάρχει περίληψη τότε και χωρίς να έχω δει το σχέδιο. Η αλήθεια είναι ότι ούτε με τον Ζαφειριάδη ούτε με τον Πέτρου είχα κάποια επαφή σαν αναγνώστης μέχρι τώρα, ενώ, αντίθετα, με τον Παλαβό ήταν αλλιώς τα πράγματα, μιας και είχα διαβάσει τόσο την ωραία συλλογή διηγημάτων "Αστείο" (εκδόσεις Νεφέλη) και το διήγημα "Σαν Άνγκρε", όσο και δυο-τρία βιβλία που έχει μεταφράσει. Όμως είχα δει δουλειές του Θανάση Πέτρου και ήμουν σίγουρος ότι θα άξιζε τον κόπο να διαβάσω τελικά το "Γρα-Γρου". Λοιπόν, ναι, τον κόπο τον άξιζε και με το παραπάνω. Νιώθω ότι διάβασα κάτι το ιδιαίτερο και το ξεχωριστό, απορροφήθηκα εντελώς από την όλη ιστορία και μεταφέρθηκα στα υπέροχα τοπία έξω από το χωριό Καστανιά του Βέρμιου. Η ιστορία συνδυάζει αρμονικά το κοινωνικό δράμα με κάποια αλληγορικά στοιχεία που μπορεί να πει κανείς ότι ανήκουν και στο είδος του Φανταστικού, και πιστεύω ότι δίνει λίγη τροφή για σκέψη. Οι διάλογοι είναι οι απολύτως απαραίτητοι, μιας και υπάρχουν πάμπολλα καρέ όπου οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους. Το σχέδιο και ο χρωματισμός είναι, πραγματικά, σε εξαιρετικό επίπεδο ποιότητας. Ένιωσα στο πετσί μου το κρύο, την μελαγχολία, την μοναξιά, την μουντάδα, την άγρια ομορφιά των τοπίων στα οποία εξελίσσεται η ιστορία, ήταν σαν να ήμουν και εγώ ο ίδιος παρών στο εστιατόριο Γρα-Γρου και τα γύρω μέρη. Χάρηκα πολύ που διάβασα το "Γρα-Γρου". Πρόκειται για μια πολύ όμορφη δουλειά, που έχει να προσφέρει πράγματα τόσο στους έμπειρους αναγνώστες κόμικς, όσο και στους πιο άπειρους. Σίγουρα το σχέδιο και ο χρωματισμός είναι τα πιο δυνατά σημεία του κόμικ, όμως προσωπικά και η ιστορία μου άρεσε πολύ. Τώρα δεν ξέρω κατά πόσο θα συγκινήσει ή θ'αγγίξει άλλους αναγνώστες, εμένα όμως με κράτησε μέχρι το τέλος. Όσον αφορά την έκδοση του Ίκαρου, είναι πραγματικά πολύ προσεγμένη και όμορφη, από την γραμματοσειρά και την επιμέλεια, μέχρι το χαρτί, την βιβλιοδεσία και την όλη εξωτερική εμφάνιση. Προτείνεται με κλειστά μάτια! 9/10
  19. Τσίμπησα από Πρωτοπορία το Γρα-Γρου, των Ζαφειριάδη, Παλαβού και Πέτρου. Πολύ όμορφη έκδοση!
  20. Μετά από αρκετές βδομάδες αναμονής, ήρθαν επιτέλους τα "We Stand On Guard" και "Will Eisner Reader". Στο μεταξύ περιμένω γύρω στα τέλη Νοεμβρίου-αρχές Δεκεμβρίου να μου έρθουν ακόμα 5 κόμικς. Υποτίθεται ότι τα έχουν βρει... Και προετοιμάζομαι για την Μαύρη Παρασκευή!
  21. Εγώ, πάντως, το έχω παραγγείλει εδώ και κάτι μέρες και το περιμένω προς τέλη Νοέμβρη-αρχές Δεκέμβρη να το πιάσω στα χέρια μου. Και ας μην έχω διαβάσει ακόμα Πρατ, και ας έχω άλλα κόμικς του να με περιμένουν εδώ και μήνες στην βιβλιοθήκη μου...
  22. Μάλλον τρολάρουν με τις κριτικές στο συγκεκριμένο site. Είναι αδιανόητο ένα τόσο μεγάλο ηλεκτρονικό κατάστημα να παίρνει 1 με άριστα το 10, ύστερα από 135 αξιολογήσεις (για την ακρίβεια, 0.83/10!!). Δεν υπάρχει αυτό. Κάποιοι βάλθηκαν για τον χ, ψ λόγο να θάψουν το bookdepository. Εκτός και αν μπαίνουν στον κόπο να γράψουν κριτική μόνο οι δυσαρεστημένοι πελάτες. Τι να πω... Αλλά βλέπω ανάλογο θάψιμο και για τα abebooks, amazon κλπ... Πάντως από την νέα χρονιά λέω να... τολμήσω να κάνω μια παραγγελία από το bookdepository, γιατί έχω σταμπάρει κάμποσα κόμικς που δεν τα βρίσκω εδώ. Δεν έχω παραγγείλει ποτέ κάτι από το εξωτερικό...
  23. Αρκετά συμπαθητικό γουέστερν. Η ιστορία είναι κάπως απλοϊκή αλλά ενδιαφέρουσα και η πλοκή προσφέρει μπόλικη δράση και τις αναμενόμενες υπερβολές. Βέβαια νομίζω ότι χρειαζόταν λίγος παραπάνω χώρος (ας πούμε καμιά δεκαριά σελίδες), για να εξελιχθούν πιο ομαλά και όχι τόσο βιαστικά κάποια γεγονότα, αλλά, εντάξει, μικρό το κακό. Οι χαρακτήρες είναι αρχετυπικοί για το είδος, όπως θα περίμενε κανείς. Το σχέδιο μου άρεσε σε πολύ μεγάλο βαθμό, για αρκετή ώρα χάζεψα μερικά από τα καρέ που απεικόνιζαν τα διάφορα τοπία, τα κτίρια κλπ. Α, και ο χρωματισμός είναι εξαιρετικός! Σίγουρα προτείνεται στους λάτρεις των σπαγγέτι γουέστερν. 7.5/10
  24. Πριν κάμποσα χρόνια διάβασα το Ghost World στην οθόνη του υπολογιστή μου, ένα ωραίο και ιδιαίτερο κόμικ, από το οποίο όμως δεν θυμάμαι και πάρα πολλά πράγματα. Σίγουρα κάποια στιγμή θα το διαβάσω στην έντυπη μορφή, όπως του αξίζει, για να το απολαύσω ακόμα καλύτερα. Τώρα, όσον αφορά το "Σιδερένιο ομοίωμα γαντιού από βελούδο", είναι ένα κόμικ που αγόρασα μέσα στους πρώτους μήνες κυκλοφορίας του στα ελληνικά, σχεδόν μόνο και μόνο χάρη στον τίτλο του. Λύκειο πήγαινα τότε, σιγά μην ήξερα τι εστί Daniel Clowes ή εναλλακτική σκηνή στον χώρο των κόμικς. Πριν κάτι ώρες άρχισα να συγυρίζω το ράφι με τα κόμικς και το πέτυχα μπροστά μου, έτσι αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα του για να το διαβάσω επιτέλους (αφού, βέβαια, τελείωσα με το συγύρισμα). Τι κάψιμο ήταν αυτό; Τι ουσίες και οινοπνεύματα κατανάλωσε ο Clowes για να σκαρφιστεί μια τέτοια ιστορία, να δημιουργήσει τέτοιους χαρακτήρες; Για να τσιμπήσουν το δόλωμα περισσότεροι αναγνώστες, στο οπισθόφυλλο θα μπορούσε να υπάρχει μια περίληψη του στιλ: "Ο Κλέι, ένας καημένος τυπάκος, αρχίζει την αναζήτηση για την γυναίκα του που τον παράτησε, από την στιγμή που θα την δει ως πρωταγωνίστρια σε μια τσόντα σε κάποιο σινεμά. Κατά την έρευνά του, θα μπλέξει σ'ένα κάρο περιπέτειες και παράξενες καταστάσεις, σ'ένα ταξίδι στην σκοτεινή πλευρά της Αμερικής". Ωραία! Κοινωνικό δράμα με στοιχεία μυστηρίου. Ναι, ούτε καν! Αλλά πάλι καλά, όμως: Έχουμε πήξει στα κόμικς με αρχή, μέση και τέλος, στα λογικά και τα συνηθισμένα. Εδώ ο σουρεαλισμός βαράει κόκκινο, η παράνοια και η τρέλα κάνουν έντονη την παρουσία τους από την αρχή μέχρι το τέλος, οι χαρακτήρες που γνωρίζουμε είναι ο ένας πιο φευγάτος από τον άλλο, αυτά που συμβαίνουν θυμίζουν ένα τριπάκι ή τον εφιάλτη ενός τρελαμένου μυαλού. Ο κακός χαμός γίνεται, σας λέω! Πάρτε ένα μίξερ, βάλτε μπόλικο Ντέιβιντ Λιντς, λίγο Κουέντιν Ταραντίνο και κάμποση Αμερικάνικη υποκουλτούρα, και το αποτέλεσμα θα είναι κάτι σαν και αυτό το κόμικ. Τώρα, έχει σημασία αν μετά το τέλος της ανάγνωσης του κόμικ, μείνετε με απορίες για το τι ήταν αυτό που μόλις διαβάσατε; Μάλλον όχι, γιατί για να φτάσατε μέχρι το τέλος, τότε σημαίνει ότι κάτι σας άγγιξε. Δεν θα πω ότι κατάλαβα τα πάντα, όμως, διάολε, όλο αυτό το ψυχεδελικό ταξίδι μου τίναξε τα μυαλά στον αέρα. Δεν μπορούσα ν'αφήσω με τίποτα το κόμικ κάτω. Μονορούφι το διάβασα. Και, φυσικά, δεν είναι μόνο η ιστορία με την άρρωστη και περίεργη ατμόσφαιρα, είναι και το φοβερό και πολύ ιδιαίτερο σχέδιο - από τα πρόσωπα μέχρι τα διάφορα σκηνικά. Θα βλέπω εφιάλτες με ορισμένους από τους ανώμαλους τύπους που συμμετέχουν στην ιστορία. Στην συλλογή μου ανήκει ο σκληρόδετος τόμος του "Patience" -που είναι ένα πραγματικό στολίδι-, καθώς και το "David Boring". Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα διαβάσω όλα τα έργα του Daniel Clowes στο μέλλον. Υ.Γ. Η έκδοση του Κορμοράνου εξαιρετική απ'όλες τις απόψεις. 9/10
  25. Τίτλος: Μια ζωή στην Κίνα Συντελεστές: Li Kunwu (σχέδιο), Philippe Ôtié (σενάριο) Εκδόσεις: Γράμματα Μετάφραση: Αντώνης Μπίκος Σελίδες: 752 Τιμή: 20€ (αρχική τιμή) Πρόκειται για το Une vie chinoise (A Chinese Life). Υπάρχει στο site της Πρωτοπορίας, αλλά δεν πρέπει να έχει κυκλοφορήσει ακόμα. Λογικά μέσα στις επόμενες μέρες θα σκάσει μύτη. Τις προάλλες ήμουν στο παρατσάκ να αγοράσω την αμερικάνικη έκδοση, αλλά δεν το έκανα. Τώρα δεν υπάρχει περίπτωση να μην τιμήσω την ελληνική! Ωραία έκπληξη, ε;
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.