Jump to content

BladeRunner1992

Members
  • Content Count

    310
  • Joined

  • Last visited

Posts posted by BladeRunner1992


  1. Από τις 3 Σεπτεμβρίου έχω δει τις παρακάτω ταινίες:

     

    Game Night (Λίγο έως πολύ σαχλή κωμωδία, κλασική αμερικανιά, όμως η ώρα πέρασε ευχάριστα - 7/10 χαριστικά), Blade Runner 2049 (Κατά τη γνώμη μου φοβερή ταινία, αλλά ένα μεγαλούτσικο κλικ πιο κάτω από την ταινία του 1982. Εξαιρετική φωτογραφία, ωραία σκηνικά, φοβερή ατμόσφαιρα, πολύ καλή μουσική επένδυση, ικανοποιητικότατες ερμηνείες, ενδιαφέρον σενάριο - 9/10), Valkyrie (Καλογυρισμένη και αρκετά δυνατή ιστορική ταινία που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, έστω και αν υπάρχουν ιστορικές ανακρίβειες. Φωτογραφία, σκηνικά, κοστούμια, ερμηνείες κλπ σε πολύ καλό επίπεδο ποιότητας - 8/10), Summer Of '84 (Πατάει πάνω στην επιτυχία του Stranger Things και τη νοσταλγία για τα 80's, αλλά δίχως ίχνος υπερφυσικού. Ωραίο coming of age δράμα μυστηρίου με στοιχεία θρίλερ, τίποτα το φοβερό ή το τρομερό, αλλά πολύ ευχάριστο, με ένα αναπάντεχα σκοτεινό φινάλε - 7/10), The Edge Of Seventeen (Ευχάριστη εφηβική κωμωδία, ανήκει σε είδος ταινιών που πλέον δεν παρακολουθώ ιδιαίτερα, στην τύχη έκατσα και την είδα, δεν πέρασα και άσχημα τελικά - 7/10), Wheelman (σύντομο θριλεράκι με νεύρο, ένταση και γρήγορους ρυθμούς, αλλά με απλοϊκή πλοκή, δίχως πολλές εξηγήσεις, αλλά και με ελάχιστο χώρο για την ανάπτυξη των χαρακτήρων - 6/10), Dazed And Confused (Πραγματικά γαμάτη ταινία, άκρως απολαυστική και ψυχαγωγική, μπορώ να πω ότι ευχαριστήθηκα το κάθε δευτερόλεπτο. Σίγουρα μιλάμε για "Αμερικανιά", αλλά από τις καλές, και φυσικά από τις έντονα ρεαλιστικές. Χαρακτήρες, καταστάσεις, σκηνικά, κοστούμια, μουσική, όλα μυρίζουν έντονα δεκαετία του '70. Και τα τραγούδια ήταν όλα τα λεφτά! - 8/10 όντας συγκρατημένος, σε επόμενη θέαση μπορεί να βάλω μεγαλύτερο βαθμό), Wonder Woman (Καλούτσικη ταινία, με ωραία σκηνικά, ικανοποιητική δράση και καλή φωτογραφία, ενώ και η Gal Gadot μου φάνηκε Θεά, αλλά σίγουρα έχω δει και καλύτερες super hero ταινίες - 7/10), A Cure For Wellness (Οπτικά πρόκειται για ένα αριστούργημα: Φοβερά εσωτερικά και εξωτερικά σκηνικά και εξαιρετική φωτογραφία. Επίσης η όλη κεντρική ιδέα είναι αν μη τι άλλο ιντριγκαδόρικη. Αλλά κάποια πράγματα στην πλοκή πάσχουν από αληθοφάνεια και δεν πείθουν, ενώ και οι ρυθμοί είναι αρκετά αργόσυρτοι. Πάντως μου άρεσε, ενώ κρατούσα μικρό καλάθι - 7/10), Thank You For Your Service (Ταινία που αναδεικνύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους οι στρατιώτες μετά την επιστροφή τους από τα πεδία των μαχών. Τίποτα το φοβερό και το τρομερό, είναι κάτι που έχουμε ξαναδεί με μάλλον καλύτερη και πιο πειστική παρουσίαση - 6/10), Triple 9 (Ενώ η πλοκή έχει κάποια θεματάκια και όλοι οι χαρακτήρες είναι μάλλον αντιπαθητικοί, η ταινία μου άρεσε χάρη στην σκληράδα, την ένταση και την μαύρη της ατμόσφαιρα - 7/10), Sicario: Day Of The Soldado (Εντάξει, σαφώς κατώτερη της πρώτης ταινίας. Η φωτογραφία και τα διάφορα σκηνικά είναι και πάλι σε υψηλό επίπεδο ποιότητας, ενώ και οι ερμηνείες των βασικών πρωταγωνιστών είναι εξίσου δυνατές, όμως δεν ένιωσα την ανατριχίλα της ατμόσφαιρας της πρώτης ταινίας, ενώ και η πλοκή μου θύμισε απλά ένα καλούτσικο b-movie θρίλερ. Φυσικά αξίζει να τη δει κανείς, αλλά χωρίς ιδιαίτερα υψηλές προσδοκίες - 7/10) και American Animals (Heist movie με ελαφρώς ντοκιμενταρίστικο στιλ που αναδεικνύει την ανάγκη μερικών ανθρώπων να ξεφύγουν κατά κάποιο τρόπο από έναν μικροαστικό τρόπο ζωής, με σαφώς ανορθόδοξο τρόπο. Μην περιμένετε πιστολίδια, ατελείωτες σκηνές δράσης και άλλες κλασικές αμερικανιές, αλλά μια έξυπνη και "φρέσκια" ταινία, με ευχάριστη ατμόσφαιρα, ωραίο στιλ και πολύ καλές ερμηνείες. Σίγουρα δεν είναι για όλα τα γούστα: Πολλοί μπορεί να τη βρουν ανούσια, βαρετή, μονότονη, ή δεν ξέρω 'γω τι άλλο. Προσωπικά μου άρεσε πολύ - 8/10).

    • Like 6

  2. :dance::yahoo::banana:

     

    Πραγματικά, υπέροχα νέα. Αγόραζα ανελλιπώς Μίστερ Νο και Ζαγκόρ (μόνο το τελευταίο τεύχος δεν έχω πάρει ακόμα γιατί δεν έτυχε, μέσα στη βδομάδα θα το τσιμπήσω και αυτό), και μια τέτοια κίνηση είναι ό,τι καλύτερο για έναν λάτρη των συγκεκριμένων ηρώων, όπως η αφεντιά μου. Ό,τι ψιλά μένουν από ρέστα κλπ θα τα κρατάω στην άκρη μόνο και μόνο για τους τέσσερις αυτούς τόμους. Εντάξει, δεν θα πηγαίνω με δυο κιλά κέρματα στο μαγαζί, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ. Ακόμα 5 Σεπτεμβρίου έχουμε, ε; Και αυτά κυκλοφορούν αρχές Οκτωβρίου; Έχουμε καιρό μπροστά μας...

    • Like 11
    • Thanks 1

  3. Από τις 27 Ιουλίου έχω δεις τις εξής ταινίες:

     

    Logan Lucky(2017). Ο Steven Soderbergh είναι ένας από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες και η συγκεκριμένη ταινία ποιοτικά είναι κάπου στη μέση - τουλάχιστον με βάση αυτές που έχω δει. Καλούτσικη πλοκή που κρατάει το ενδιαφέρον αν και δεν απογειώνεται σε κανένα σημείο, ενδιαφέροντες και κουλοί χαρακτήρες (μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά!), ευχάριστο χιούμορ, φοβερή ατμόσφαιρα, πολύ ωραία σκηνικά και εξαιρετική φωτογραφία. Γενικά είναι μια ψυχαγωγική ταινία με στοιχεία εγκλήματος και κωμωδίας, ό,τι πρέπει για να περάσει ευχάριστα η ώρα, απλά δεν κάνει τη διαφορά από τις ταινίες που έχει γυρίσει ο φοβερός αυτός τύπος. 7/10
    Sweet Virginia(2017). Σύντομο θριλεράκι με στοιχεία δράματος, αρκετά καλογυρισμένο και ενδιαφέρον, αλλά δεν ξεχωρίζει από άλλες ταινίες του είδους. Μου άρεσαν πολύ τα σκηνικά, καθώς και η νουάρ αποχρώσεων ατμόσφαιρα. 7/10
    Ghost Stories(2017). Ιδιαίτερη ταινία "τρόμου", σίγουρα όχι γι'αυτούς που θέλουν να δουν μια ταινία με φαντάσματα και να τρομάζουν κάθε τόσο, αλλά γι'αυτούς που θέλουν να δουν κάτι το διαφορετικό και το παράξενο. Μπορώ να κατανοήσω αυτούς που θα τη σιχαθούν την ταινία (από βαρεμάρα, από δυσανασχέτηση σχετικά με το τέλος, κλπ), όπως επίσης μπορώ να κατανοήσω αυτούς που θα την λατρέψουν. Εγώ είμαι κάπου στη μέση, σίγουρα δεν ξετρελάθηκα, από την άλλη όμως είδα κάτι το ιδιαίτερο και πέρασα καλά. 7/10
    Brimstone(2016). Δεν παίζει να έχω σιχαθεί περισσότερο χαρακτήρα σε μια ταινία, από τον πραγματικά διαβολικό αιδεσιμότατο (Guy Pearce) του σκοτεινού δραματικού "Γουέστερν", που έκανε Κόλαση τη ζωή της νεαρής πρωταγωνίστριας (Dakota Fanning). Η ταινία κατάφερε να με μπάσει με χαρακτηριστική ευκολία στον κάπως σκληρό κόσμο της λεγόμενης Άγριας Δύσης και να με κάνει ένα με το δράμα της κοπέλας. Η ατμόσφαιρα φοβερή, τα σκηνικά πολύ ωραία, η φωτογραφία εξαιρετική, οι ερμηνείες πολύ καλές και πειστικές, ενώ μου άρεσε πάρα πολύ ο τρόπος που ξεδιπλώθηκε η όλη ιστορία, με τα κεφάλαια που μας πήγαιναν μπρος-πίσω στο χρόνο. Και το τέλος είναι αρκετά μαύρο, ταιριαστό θα έλεγε κανείς με τη συνολική μαυρίλα της ταινίας. Σίγουρα έχει τα θέματα και τις υπερβολές της σαν ταινία, αλλά προσωπικά μου άρεσε πολύ. 8/10
    Shot Caller(2017). Καλογυρισμένη και κοφτερή σαν ξυράφι ταινία με μπρουτάλ καταστάσεις και χαρακτήρες, από τον σκηνοθέτη που μας χάρισε το πολύ δυνατό "Fellon" (2008) και το αρκετά καλό "Snitch" (2013). Αυτό που μου άρεσε στην ταινία ήταν η μεταμόρφωση του πρωταγωνιστή (Nikolaj Coster-Waldau), που από ένας "φλώρος" οικογενειάρχης έγινε ένας σκληρός κατάδικος/κακοποιός, ώστε να επιβιώσει και να κρατήσει ασφαλή την οικογένειά του, καθώς φυσικά και η όλη ωμή αποτύπωση του κόσμου των φυλακών. 7/10
    Blow(2001). Ούτε ξέρω πόσες φορές είχα την ευκαιρία να δω την ταινία στην τηλεόραση ή σε DVD, αλλά πάντα κάτι προέκυπτε και έβλεπα κάτι άλλο. Όμως τελικά έκατσα και την είδα, και μπορώ να πω ότι την απόλαυσα. Η ταινία βασίζεται σε αληθινή ιστορία και μας δείχνει με ρεαλιστικό τρόπο πως ο George Jung γέμισε τις Ηνωμένες Πολιτείες των δεκαετιών του '70 και του '80, με την κοκαΐνη του μεγάλου και τρανού, Pablo Escobar. Μου άρεσαν τα διάφορα σκηνικά, οι ερμηνείες των περισσότερων ηθοποιών, η όλη ατμόσφαιρα... Σίγουρα πολύ ενδιαφέρουσα και ψυχαγωγική ταινία. 8/10
    Geostorm(2017). Πραγματικά μέτρια ταινία καταστροφής, με σενάριο της πλάκας γεμάτο τρύπες και ευκολίες, με φτωχικές ερμηνείες και με ειδικά εφέ που τις περισσότερες φορές φαίνονταν κραυγαλέα ψεύτικα. Εντάξει, υπάρχουν διάφορες συναρπαστικές σκηνές και η όλη ατμόσφαιρα είναι γεμάτη ένταση, αλλά αναρωτιέμαι τι περίμεναν να βγάλουν από ένα τόσο μέτριο αποτέλεσμα (το μπάτζετ έφτασε τα 120 εκ. δολάρια!). Δεν θα χάσετε και τίποτα αν δεν τη δείτε! Κάπως χαριστικά: 5/10

    • Like 3

  4. Κρίμα, ήταν ένα περιοδικό που αγόραζα κάθε μήνα, μάλιστα σχεδόν πάντα τη μέρα που κυκλοφορούσε. Και είμαι 26 χρονών, οπότε δεν το αγόραζα για νοσταλγικούς λόγους ή για τυφλή στήριξη στον εκδότη, αλλά επειδή πραγματικά μου άρεσε. Τουλάχιστον οι Ζαγκόρ, Μίστερ Νο και Τεξ. Πάντως θα έλεγα ότι ήταν μάλλον αναμενόμενη εξέλιξη, λόγω της εποχής μας και των (σχετικά ανύπαρκτων) αναγνωστικών συνηθειών των Ελλήνων. Και πολύ κράτησε, δεδομένων των συνθηκών...

    • Like 6

  5. Από τις 30 Ιουνίου έχω δει αυτές:

     

    Calibre(2018). Ωραίο θριλεράκι, με μαύρη ατμόσφαιρα, φοβερά τοπία και μια γενική αίσθηση έντασης καθ'όλη τη διάρκεια. Εντάξει, δεν είναι τίποτα το φοβερό και το τρομερό, ούτε έχει κάτι το εντελώς καινούργιο να προσφέρει, αλλά προσωπικά την είδα με ενδιαφέρον και σχετική αγωνία από την αρχή μέχρι το τέλος. 7/10
    Meatballs(1979). Ευχάριστη χαζοκωμωδία, με ένα κάρο καμένους τύπους να κάνουν διάφορες καφρίλες και τρέλες, σε μια παιδική καλοκαιρινή κατασκήνωση. Σίγουρα σαν κωμωδία δεν είναι καθόλου για όλα τα γούστα, έτσι ως επί το πλείστον κάπως καμένη και σαχλή όπως είναι, όμως προσωπικά μου άρεσε, σίγουρα γέλασα και γενικά πέρασα καλά. 7/10
    Caddyshack. (1980). Και αυτή αρκετά καμένη κωμωδία, με διάφορες καφρίλες και τρελές σκηνές, αλλά θεωρητικά ποιοτικά ανώτερη της προηγούμενης που σχολίασα. Σίγουρα μου άρεσε και γέλασα σε κάμποσες σκηνές, αλλά η αλήθεια είναι ότι περίμενα κάαατι παραπάνω, με βάση τις κριτικές που διάβασα. Αλλά, εντάξει, είναι και θέμα γούστου. Πάντως το τσιμπάει το 7/10
    The Thomas Crown Affair. (1968). Ούτε ξέρω πόσες φορές ήταν να δω την ταινία, αλλά συνεχώς διάλεγα κάποια άλλη. Τελικά την πέτυχα στην τηλεόραση και έκατσα και την είδα. Ενδιαφέρουσα δραματική ταινία, με στοιχεία εγκλήματος αλλά και ρομαντισμού, όμως κάποια πράγματα στην όλη πλοκή δεν με έπεισαν απόλυτα, δεν μπορώ δηλαδή να πω ότι το σενάριο ήταν και τόσο... σφιχτοδεμένο. Πάντως με κράτησε από την αρχή μέχρι το τέλος, οι ερμηνείες μου φάνηκαν αν μη τι άλλο ικανοποιητικές, ενώ και τη φωτογραφία θα την χαρακτήριζα εξαιρετική. 7/10
    Maximum Overdrive. (1986). Όσο φοβερός συγγραφέας είναι ο Stephen King, τόσο σχετικά μέτριος είναι πίσω από την κάμερα. Αυτή είναι η πρώτη και μοναδική σκηνοθετική προσπάθεια του King, ο οποίος γράφει το σενάριο που βασίζεται σε δικό του διήγημα (το έχω διαβάσει και είναι φυσικά πολύ καλό). Εντάξει, η όλη ιδέα είναι αρκετά φευγάτη και λίγο να το σκεφτείς δεν στέκει και πολύ, αλλά ας πούμε ότι λειτουργεί περισσότερο σαν σάτιρα για τον σύγχρονο τεχνολογικό κόσμο (έστω, της δεκαετίας του '80). Σκηνοθεσία και ερμηνείες σε μέτρια επίπεδα ποιότητας, το σενάριο αδύναμο και μάλλον προβλέψιμο, η όλη αισθητική καλτ του κερατά. Βέβαια ροκάρουν οι AC-DC, οπότε κάπως σώζεται η κατάσταση (ή και όχι, ανάλογα τα γούστα!). Πάντως πέρασα καλούτσικα. 6/10
    Ant-Man And The Wasp(2018). Σχόλιο εδώ. 7/10
    Hard Target(1993). Μετά από πάρα πολύ καιρό, βλέπω ταινία με πρωταγωνιστή τον Jean-Claude Van Damme. Εντάξει, μιλάμε για τον ορισμό της ένοχης απόλαυσης και της καλτίλας αλά 90's. Η ταινία είναι γεμάτη υπερβολές, κενά και ευκολίες στο σενάριο, σκηνές δράσης που κόβουν την ανάσα αλλά απέχουν λίγα χιλιόμετρα από το να είναι έστω και ελάχιστα ρεαλιστικές, καθώς φυσικά και κάμποσα κλισέ. Φυσικά, όταν επιλέγεις να δεις τέτοιες ταινίες, το κάνεις για κάποιο λόγο, και όχι για να δεις ένα αριστούργημα ή κάτι που θα προσφέρει... τροφή για σκέψη. 6/10
    Roman J. Israel, Esq. (2017). Λειτουργεί περισσότερο σαν μια ενδιαφέρουσα σκιαγράφηση ενός ιδιαίτερου χαρακτήρα και λιγότερο σαν μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Η όλη πλοκή μου φάνηκε αρκετά απλοϊκή και χωρίς ζουμί, αλλά οι ερμηνείες ήταν αν μη τι άλλο ικανοποιητικές (πολύς καλός ο Denzel Washington), ενώ εξαίσια μου φάνηκε η φωτογραφία. Έχει κάποια πράγματα να πει σαν ταινία, αλλά νομίζω ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι κατώτερο των δυνατοτήτων του Dan Gilroy, ο οποίος το 2014 μας προσέφερε το φοβερό Nightcrawler. 6/10

    • Like 7

  6. Τίμια και ψυχαγωγική ταινία, ό,τι πρέπει για να περάσει ευχάριστα η ώρα. Κατά τη γνώμη μου είναι σαφώς κατώτερη της πρώτης ταινίας, αλλά δεν έχει και τόση σημασία, αρκεί που γενικά είναι καλή. Προσφέρει δράση, κάποιες φοβερές σκηνές, αλλά και αρκετό γέλιο (βέβαια νομίζω ότι υπήρξαν και κάποιες μικρές στιγμές αμηχανίας). Επίσης με άφησε ολίγον τι άφωνο η mid-credits σκηνή, αν και ίσως θα έπρεπε να είμαι κάπως υποψιασμένος. Γενικά πέρασα καλά, όπως και όλη η παρέα μου. 

     

    7/10

    • Like 3

  7. Αρχές Ιουνίου διάβασα το κόμικ, λίγες μέρες μετά είδα και τη σειρά σε έναν μίνι μαραθώνιο δυο ημερών. Μπορώ να πω ότι η σειρά μου άρεσε περισσότερο από το κάπως μινιμαλιστικό και ιδιαίτερο κόμικ. Όπως γράφει και ο DaDiRa πιο πάνω, το κόμικ είναι πιο εσωστρεφές, ενώ θα πρόσθετα πιο σκοτεινό και με σαφώς λιγότερα στοιχεία μαύρης κωμωδίας σε σχέση με τη σειρά. Φυσικά υπάρχουν κάμποσες αποκλίσεις στην πλοκή και τους χαρακτήρες, αλλά αυτό είναι κάτι αναμενόμενο. Η αλήθεια είναι ότι δέθηκα έως ένα βαθμό με το πρωταγωνιστικό δίδυμο και τις τρελές περιπέτειες τους, σίγουρα υπήρξε πολύ καλή χημεία ανάμεσα στους δυο νεαρούς ηθοποιούς. Επίσης μου άρεσαν πολύ τα διάφορα σκηνικά, καθώς και η φοβερή ατμόσφαιρα. Γενικά είναι μια πολύ ωραία και ψυχαγωγική σειρά.

    • Like 9

  8. Από τις 9 Ιουνίου έχω δει τις εξής ταινίες:

     

    Factotum(2005). Η ταινία βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Τσαρλς Μπουκόφσκι, ο οποίος είναι ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Κάθε βιβλίο του Μπουκόφσκι που διαβάζω είναι και μια διαφορετική και φοβερή αναγνωστική εμπειρία, καιρός ήταν λοιπόν να δω και μια από τις γνωστές ταινίες που βασίζονται στα γραπτά του. Λοιπόν, η ταινία είναι σίγουρα πολύ ωραία, έως ένα βαθμό αγγίζει την τρέλα και την ιδιαιτερότητα των γραπτών του Μπουκόφσκι, αλλά δεν φτάνει με τίποτα το επίπεδο ή το όποιο βάθος τους. Όσον αφορά τον Matt Dillon, θεωρώ ότι έκανε αρκετά ικανοποιητική δουλειά στο ρόλο του Χανκ Τσινάσκι, alter ego του Τσαρλς Μπουκόφσκι. Γενικά ευχάριστη, τίμια και καλογυρισμένη ταινία. 7/10
    Spectre(2015). Χμ, γενικά μάλλον αρκετά κατώτερη ταινία σε σχέση με το Casino Royale που είδα πριν κάτι βδομάδες, αλλά γενικά μια ιδιαίτερα ψυχαγωγική και ενδιαφέρουσα κατασκοπευτική περιπέτεια, με κάποια πολύ ωραία σκηνικά και μπόλικες σκηνές δράσης. Σεναριακά και ερμηνευτικά υπάρχουν προβληματάκια, πάντως για να περάσει ευχάριστα η ώρα νομίζω ότι είναι ό,τι πρέπει. 7/10
    Mulholland Falls(1996). Το καστ εξαιρετικά δυνατό και ιδιαίτερο (Nick Nolte, Melanie Griffith, Chazz Palminteri, Michael Madsen, Chris Penn, Treat Williams, Jennifer Connelly, John Malkovich, Kyle Chandler κ.α.) και σκηνοθέτης ο ενδιαφέρων Lee Tamahori, αλλά η ταινία δεν κάνει τη μεγάλη διαφορά που θα μπορούσα να κάνει. Σίγουρα πρόκειται για ένα καλογυρισμένο και ενδιαφέρον αστυνομικό νουάρ εποχής, με πλοκή που κρατάει το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος, με φοβερά σκηνικά, εξαιρετική ατμόσφαιρα και κάποιες πολύ ωραίες σκηνές, αλλά L.A. Confidential δεν είναι με τίποτα. Πάντως είναι ένα νουάρ που προτείνω στους λάτρεις του είδους. 7/10
    The Limey(1999). Ο Steven Soderbergh είναι ένας από τους πλέον αγαπημένους μου σκηνοθέτες και αυτή η ταινία αποδεικνύει περίτρανα το γιατί. Μικρή σε διάρκεια και απλή σε πλοκή, αλλά σφιχτοδεμένη και ιδιαίτερη, είναι μια ταινία εκδίκησης αρκετά διαφορετική από τις συνηθισμένες. Ο σκηνοθέτης παίζει λίγο με τη ροή των γεγονότων, πάει μπρος-πίσω στο χρόνο, παρουσιάζοντάς μας έναν πραγματικά εξαιρετικό Terence Stamp στο ρόλο του εκδικητή πατέρα, που μετανιώνει ακόμα γι'αυτά που δεν προσέφερε στην κόρη του, όντας επαγγελματίας εγκληματίας και φυλακόβιος. Η ταινία είναι γεμάτη ωραίες σκηνές, εικόνες και ατάκες, ενώ η όλη ατμόσφαιρα είναι πραγματικά φοβερή. Γενικά μιλάμε για ένα μικρό διαμαντάκι στο είδος του. Όντας κάπως συγκρατημένος: 8/10
    Lucky(2017). Η τελευταία ή ίσως η προτελευταία ταινία του Harry Dean Stanton, πριν αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο σε ηλικία 91 ετών, τον Σεπτέμβριο του 2017. Στην ταινία παίζει το ρόλο ενός μοναχικού και άθεου ενενηντάχρονου, που αρχίζει κατά κάποιο τρόπο ένα πνευματικό ταξίδι, έχοντας ίσως καταλάβει ότι πλησιάζει το τέλος. Είναι ένα κοινωνικό δράμα με κωμικά στοιχεία, που πιθανότατα θα συγκινήσει και θα αγγίξει αρκετούς ανθρώπους, είτε μεγαλύτερης είτε μικρότερης ηλικίας, ανεξάρτητα με τα κοινά στοιχεία που μπορεί να έχουν ή όχι με τον πρωταγωνιστή. Ιδιαίτερη ταινία, ρεαλιστική και κάπως αργόσυρτη, σίγουρα όχι για όλα τα γούστα ή για όλες τις ώρες. 7/10

    • Like 6

  9. 1098443912_(12_06.2018).thumb.jpg.450618b844d92b73a098f2a5818220ae.jpg

     

    Απροσδόκητη αγορά από την Πρωτοπορία:

     

    1. Bukowski/Schultheiss - Θάνατος στην πόλη (Ars Longa/Παρά Πέντε). 6,65€
    2. Schuten/Peeters - Ο πυρετός της Ουρμπικάνδης (Ars Longa/Παρά Πέντε). 6,65€

     

    Αυτά τα δυο δεν ήταν εξαντλημένα;

     

    edit: Επίσης παρέλαβα τη σκληρόδετη έκδοση του District 14, των Pierre Gabus και Romuald Reutimann (Humanoids), με μόλις 14,64€. Φαίνεται πολύ ωραίο!

     

    district_14_s1_cover.thumb.jpg.70f1c37b5a621f1d67c5ddef0ef48225.jpg

    • Like 19
    • Thanks 1

  10. Από τις 27 Μαΐου έχω δει τις εξής ταινίες:

     

    In Darkness(2018). Μέτριο θριλεράκι, με κάμποσες υπερβολές, τρύπες και χρήσιμες συμπτώσεις στην πλοκή, ανατροπές που δεν πείθουν ιδιαίτερα, ενώ και οι ερμηνείες είναι μάλλον μέτριες. Βέβαια η όλη ατμόσφαιρα είναι αρκετά ωραία, κάπως σκοτεινή και κλειστοφοβική, όμως αυτή από μόνη της δεν σώζει την όλη κατάσταση. 5/10
    War For The Planet Of The Apes(2017). Πολύ καλή, ψυχαγωγική και περιπετειώδης και η τρίτη ταινία με τα πιθήκια, ευχαριστήθηκα δράση, σκηνικά, εικόνες, τοπία και όλα αυτά τα ωραία που συνήθως προσφέρουν τέτοιου είδους ταινίες. 8/10
    Going In Style(2017). Δεν ξέρω για ποιο λόγο τόσο καιρό απέφευγα την ταινία. Πραγματικά πολύ ευχάριστη και ψυχαγωγική κωμωδία, με τρεις αγαπημένους ηθοποιούς να δίνουν ρέστα ως γέροι συνταξιούχοι που ετοιμάζονται να κάνουν ληστεία σε μια τράπεζα, γιατί τους έκοψαν τη σύνταξη. Υπάρχουν ωραίες ατάκες, αστείες σκηνές, λίγες υπερβολές, γενικά ό,τι χρειάζεται για να περάσει όμορφα η ώρα. 7/10
    Morgan(2016). Πιθανότητα μια σχετικά μεγάλη χαμένη ευκαιρία για κάτι το ξεχωριστό. Υπάρχουν κάποιες καλές και ενδιαφέρουσες ιδέες, που δυστυχώς όμως δεν αναπτύσσονται όσο θα μπορούσαν, και η πλοκή από ένα σημείο και μετά άρχισε να θυμίζει πολλές άλλες ταινίες του είδους της, με τα αναμενόμενα κλισέ. Βέβαια η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετική -όσο σκοτεινή και κλειστοφοβική χρειαζόταν-, ενώ υπάρχουν και κάμποσες αρκετά καλογυρισμένες σκηνές βίας. Γενικά είναι ένα καλούτσικο θρίλερ με στοιχεία τρόμου και επιστημονικής φαντασίας, αλλά δυστυχώς δεν ξεφεύγει και πολύ από το σωρό. 6/10
    The Way Back(2010). Πραγματικά πολύ ωραία και δυνατή περιπέτεια, η οποία υποτίθεται ότι βασίζεται σε αληθινή ιστορία. Η πλοκή είναι απλή και συγκεκριμένη, δεν κρύβει εκπλήξεις και ανατροπές, όμως κρατάει το ενδιαφέρον του θεατή, χάρη στον όλο αγώνα των πρωταγωνιστών για επιβίωση. Τα δυνατά σημεία της ταινίας είναι οπωσδήποτε τα φοβερά τοπία, η εξαιρετική φωτογραφία, η ατμόσφαιρα, αλλά και οι ερμηνείες. 8/10
    Repo Man(1984). Χμ, ναι, τι μπορεί να πει κανείς γι'αυτήν την ταινία; Μιλάμε για καλτίλα, για μια πανκ μαύρη κωμωδία με στοιχεία εγκλήματος και επιστημονικής φαντασίας, για μια τρελή περιπέτεια που μπορεί να μη βγάζει κάποιο ιδιαίτερο νόημα, αλλά καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή μέχρι το τέλος, χάρη στα διάφορα τρελά σκηνικά και τη θεόμουρλη ατμόσφαιρα. Σίγουρα είναι μια ταινία που θα δω και δεύτερη και τρίτη φορά, αλλά να ξέρετε ότι δεν είναι για όλα τα γούστα, ούτε για όλες τις ώρες. 7/10
    Casino Royale(2006). Και όμως, αυτή είναι η πρώτη φορά που βλέπω τη συγκεκριμένη ταινία, με την οποία έκανε το ντεμπούτο του σαν Τζέιμς Μποντ, ο πολύ καλός Daniel Craig (βέβαια δεν είναι η πρώτη ταινία που βλέπω με τον Daniel Craig ως Τζέιμς Μποντ, μιας και πριν κάτι χρόνια είχα δει το Skyfall). Πολύ ωραία κατασκοπευτική περιπέτεια, με τα δυνατά σκηνικά, τα φοβερά τοπία και την σούπερ ατμόσφαιρα που συνήθως χαρακτηρίζουν τις ταινίες με ήρωα τον Τζέιμς Μποντ. Επίσης δεν λείπουν οι εκπλήξεις στην πλοκή, αλλά και οι ωραίες παρουσίες. 8/10
     

    • Like 6

  11. Χθες αγόρασα το Έχει γεια γα**μένε κόσμε, του Charles Forsman (εκδ. Γράμματα), το οποίο και διάβασα, ενώ σήμερα τσίμπησα τα τέσσερα παρακάτω κόμικς από το Παζάρι των εκδόσεων ΚΨΜ:

     

    500207797_.thumb.jpg.147953db612fbad8f776720ba0088715.jpg

     

    1. Craig Thompson - Blankets (12,45€)
    2. Tardi/Vautrin - Η κραυγή του λαού (18,80€)
    3. Joe Sacco - Palestine (12,45€)
    4. Γιώργος Γούσης - Ιστορίες από τις Αθώες Εποχές (5€)

    • Like 19
    • Thanks 1

  12.  

    TEOTFW_0001.jpgTEOTFW_0001z.jpg

                                                        

    Μέσα στη βδομάδα κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Γράμματα το συγκεκριμένο κόμικ, πάνω στο οποίο βασίζεται και η σειρά του Netflix “The End of the Fucking World”. Ουσιαστικά δεν άργησα ούτε στιγμή να το αγοράσω, το τσίμπησα σήμερα το μεσημεράκι και το διάβασα εν ριπή οφθαλμού σε τρένο και σπίτι. Πρωταγωνιστούν δυο έφηβοι, ο κοινωνιοπαθής Τζέιμς και η συμμαθήτριά του Αλίσσα, οι οποίοι θέλοντας να ξεφύγουν από τις οικογένειες και την πόλη τους, το σκάνε με ένα αυτοκίνητο. Μετά από περιπλανήσεις και κάποιες τρελές καταστάσεις, καταλήγουν στην αναζήτηση του πατέρα της Αλίσσα, η οποία έχει να τον δει πάνω από δέκα χρόνια. Η περίληψη που έδωσα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να περιγράψει την τρέλα, τη νοσηρότητα και την κατάθλιψη που γενικά επικρατούν στην όλη ιστορία. Έχουμε να κάνουμε με μια δραματική ιστορία ενηλικίωσης με στοιχεία εγκλήματος, η οποία αποτυπώνει με ιδιαίτερο τρόπο τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης, όπως πιθανότατα και τις απογοητεύσεις που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι. Το σενάριο είναι απλό, χωρίς συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο και με τους απολύτως απαραίτητους διαλόγους, ενώ μινιμαλιστικό και χωρίς πολλές λεπτομέρειες είναι και το ασπρόμαυρο σκίτσο, το οποίο όμως θα έλεγα ότι έτσι όπως είναι κάνει πιο έντονα τα αισθήματα κατάθλιψης και αποστασιοποίησης που διαποτίζουν τη γενική παρουσίαση των δυο πρωταγωνιστών. Σίγουρα η ιστορία και ο τρόπος παρουσίασής της, καθώς και το απλό σχέδιο, δεν είναι για όλα τα γούστα, προσωπικά όμως δηλώνω ικανοποιημένος, ενώ σαν κόμικ με έκανε να νιώσω και λίγο περίεργα. Λίαν συντόμως θα δω και τη σειρά.

     

    8/10

     

    Όσον αφορά την έκδοση, είναι μικρού μεγέθους (μπορεί να πει κανείς και τσέπης), με απλό εξώφυλλο και ικανοποιητική βιβλιοδεσία. Μπορεί να πει κανείς ότι είναι εξίσου μινιμαλιστική με το περιεχόμενο. 

     

    Εδώ υπάρχει η παρουσίαση της Αμερικάνικης έκδοσης και εδώ η παρουσίαση της τηλεοπτικής σειράς.

    • Like 16
    • Thanks 6

  13. PRINISTHESISKOPEFTI_0001.jpgPRINISTHESISKOPEFTI_0001z.jpg

                                                        

     

    Πρόκειται για τη μεταφορά του γνωστού ομότιτλου νουάρ μυθιστορήματος του καταπληκτικού Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ. Το μυθιστόρημα το διάβασα το Δεκέμβριο του 2010, οπότε δεν θυμόμουν και πολλά πράγματα από την πλοκή και τους χαρακτήρες. Καλό αυτό, γιατί απόλαυσα την ιστορία σαν να τη διάβαζα για πρώτη φορά. Φυσικά εδώ δεν θα σχολιάσω το μυθιστόρημα -το οποίο είναι καταπληκτικό και απαραίτητο ανάγνωσμα για κάθε φανατικό των σκληρών νουάρ θρίλερ-, αλλά το κόμικ: Μιας και μιλάμε για τον Ταρντί, η μεταφορά κρίνεται άκρως επιτυχημένη και αντάξια του μυθιστορήματος.

     

    Η ιστορία αυτή καθαυτή είναι πολύ ικανοποιητικά δοσμένη, κρατάει τον αναγνώστη στην τσίτα από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, χάρη στην όλη δράση, την ωμή βία, την τρέλα, την ένταση και την αγωνία που υπάρχει για την κατάληξη του πρωταγωνιστή. Και ποιος είναι ο πρωταγωνιστής; Ένας πληρωμένος εκτελεστής, ο Μαρτέν Τεριέ, ο οποίος θέλει επιτέλους να σταματήσει τους σκοτωμούς και να πάρει το κορίτσι που άφησε πίσω, πριν από αρκετά χρόνια. Όμως η Εταιρεία δεν πρόκειται να τον αφήσει να φύγει έτσι απλά, γιατί έχει άλλα σχέδια γι'αυτόν. Ο Τεριέ θα υποχρεωθεί να συνεχίσει για μια ακόμα δουλειά. Όμως, μήπως του την έχουν στημένη; Μήπως τελικά είναι απλά το ασήμαντο πιόνι ενός διεφθαρμένου συστήματος;

     

    Το σχέδιο είναι το γνωστό που μας έχει συνηθίσει ο Ταρντί, σίγουρα πολύ καλό και απόλυτα ταιριαστό με το ύφος και την ατμόσφαιρα της ιστορίας του Μανσέτ. Οι σκηνές βίας είναι δοσμένες με την απαραίτητη ωμότητα, τα διάφορα σκηνικά -τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά- είναι εξαιρετικά και μεταφέρουν τον αναγνώστη σ'έναν ασπρόμαυρο κόσμο βίας και διαφθοράς. Με λίγα λόγια, ο Ταρντί καταφέρνει με χαρακτηριστική ευκολία να μεταδώσει στους λάτρεις των κόμικς τον κυνισμό, την τρέλα και τη μαυρίλα που χαρακτηρίζουν τα μυθιστορήματα του Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ.

     

    8.5/10

     

    ------------------------------------------------------

     

    Τώρα, όσον αφορά την έκδοση, θα την χαρακτήριζα σίγουρα ικανοποιητική, με καλή βιβλιοδεσία, γκοφρέ εξώφυλλο και γενικά ωραίο χαρτί, ενώ και η εκτύπωση είναι και αυτή μια χαρά. Επίσης, υπάρχουν καμιά δεκαριά σελίδες με αφιερώματα στον Ταρντί και τον Μανσέτ, αλλά και ένα κείμενο για το μυθιστόρημα "Η Πρηνής θέση του σκοπευτή" και το κοινωνικοπολιτικό του υπόβαθρο. Βέβαια υπάρχουν κάποια λαθάκια επιμέλειας (όχι και τόσο σημαντικά για να χαλάσουν την αναγνωστική απόλαυση), ενώ πρέπει να ενημερώσω ότι η μετάφραση έγινε από τα αγγλικά, και όχι από τα γαλλικά. 

     

    Το κόμικ το βρήκα στο βιβλιοπωλείο "Αλφειός", με κόστος 9€. Πιθανολογώ ότι θα υπάρχουν και άλλα αντίτυπα εκεί, αλλά και σε διάφορα μικρά βιβλιοπωλεία/κομιξάδικα στο Κέντρο. Επίσης μπορεί να το βρει κανείς και στο βιβλιοπωλείο της "Λέσχης Κατασκόπων του 21ου αιώνα".

    • Like 18
    • Thanks 9

  14. Από τις 12 Μαΐου έχω δει τις εξής ταινίες:

     

    North By Northwest(1959). Και, ναι, έπρεπε να φτάσει Μάιος του 2018, για να δω για πρώτη φορά αυτήν την τόσο κλασική και πολυσυζητημένη ταινία του μαιτρ των θρίλερ, Alfred Hitchcock. Πρόκειται για ένα άκρως απολαυστικό και ψυχαγωγικό περιπετειώδες θρίλερ μυστηρίου, με λίγα ωραία παιχνίδια κατασκοπίας μέσα. Η ταινία είναι γεμάτη απολαυστικές σκηνές και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος, η όλη ατμόσφαιρα είναι πραγματικά φοβερή, τα διάφορα σκηνικά εξαιρετικά, ενώ και οι ερμηνείες με άφησαν πλήρως ικανοποιημένο. Επίσης μου άρεσαν οι αρκετούτσικες χιουμοριστικές πινελιές εδώ και κει. Σίγουρα είναι μια ταινία που θα έβλεπα με μεγάλη ευχαρίστηση για δεύτερη και τρίτη φορά. Ουσιαστικά για λεπτομέρειες δεν τσιμπάει το δεκάρι από μένα, αλλά ποιος ξέρει, αυτό μπορεί να γίνει σε μια επόμενη θέαση. 9/10
    The Sting. (1973). Λίγες μέρες μετά την φοβερή ταινία του Hitchcock, είδα αυτό το πραγματικό αριστούργημα, που μπαίνει στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες που έχω δει μέχρι στιγμής. Το είδος στο οποίο ανήκει η συγκεκριμένη ταινία είναι ένα από τα αγαπημένα μου και αυτή η ταινία είναι σίγουρα από τις κορυφαίες. Η ταινία είναι γεμάτη απολαυστικές σκηνές και υπέροχα "κόλπα", η όλη αποτύπωση του κόσμου των απατεώνων αλλά και γενικά της δεκαετίας του '30 στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματικά εξαιρετική, το χιούμορ πολύ καλό και ταιριαστό με το ύφος της ιστορίας, ενώ οι ερμηνείες πάρα μα πάρα πολύ καλές, μάλλον αψεγάδιαστες. Επίσης η φωτογραφία είναι τρομερή και η μουσική επένδυση υπέροχη. Θα μπορούσα να πω πολλά πράγματα για το πόσο ωραία και απολαυστική ταινία είναι, για το πόσο ωραία πέρασα παρακολουθώντας την για πρώτη φορά, αλλά τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Οπότε, δίχως δεύτερη σκέψη: 10/10
    Night Moves. (1975). Συμπαθητικό αλλά κάπως διαφορετικό από τα συνηθισμένα θρίλερ μυστηρίου με πρωταγωνιστή έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ από το Λος Άντζελες, που προσλαμβάνεται από μια ηθοποιό για να βρει την έφηβη κόρη της που έφυγε από το σπίτι. Όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο μπερδεμένα και επικίνδυνα, ενώ ο ιδιωτικός ντετέκτιβ έχει και τα προσωπικά του προβλήματα να λύσει... Σαν υπόθεση δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά στην προσπάθεια εύρεσης της ατίθασης έφηβης, αλλά ασχολείται και με τη δουλειά και τον τρόπο ζωής ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ. Η πλοκή είναι αρκετά καλή, με τις απαραίτητες δόσεις μυστηρίου και εκπλήξεων, αλλά τίποτα το φοβερό και το τρομερό. Σίγουρα δεν είναι ένα σφιχτοδεμένο θρίλερ αλλά μάλλον ένα δράμα μυστηρίου, πάντως μου κράτησε το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Επίσης τα διάφορα σκηνικά και η φωτογραφία είναι σε εξαιρετικό επίπεδο ποιότητας. 7/10
    Shogun Assassin. (1980). Αν δεν κάνω λάθος, η ταινία αυτή βασίζεται στο μάνγκα Lone Wolf and Cub, των Kazuo Koike και Goseki Kojima. Εγώ είδα την ταινία που δημιουργήθηκε για την Αμερικάνικη και Βρετανική αγορά, σε σκηνοθεσία Robert Houston. Τέλος πάντων, αυτό που είδα θα σχολιάσω: Μιλάμε για καλτίλα γεμάτη υπερβολές, οπότε σαν ταινία έχει τα θέματα της, σίγουρα δεν είναι για όλα τα γούστα. Προσωπικά δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα, ούτε από το σενάριο αυτό καθαυτό, ούτε από τις ερμηνείες, ενώ από ένα σημείο και μετά βαρέθηκα το επαναλαμβανόμενο μοτίβο των σφαγών. Πάντως μου άρεσε η γενική ατμόσφαιρα, καθώς και κάποια σκηνικά. 6/10
    Paper Moon(1973). Υπέροχη ασπρόμαυρη δραματική ταινία με στοιχεία εγκλήματος, πραγματικά απολαυστική και ψυχαγωγική από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Η όλη αποτύπωση της Μεγάλης Οικονομικής Κρίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες της δεκαετίας του '30 αλλά και της ζωής ενός περιπλανώμενου απατεώνα μου φάνηκε εξαιρετική, με μια κάπως νοσταλγική διάθεση. Τα σκηνικά είναι φοβερά και η φωτογραφία εξαιρετική, ενώ βγάζω το καπέλο στο πρωταγωνιστικό δίδυμο που έδεσε τέλεια (ίσως πατέρας και κόρη στην ταινία, πάντως σίγουρα πατέρας και κόρη στην πραγματική ζωή), ενώ δίνω ιδιαιτέρως τα εύσημα στην πιτσιρίκα, η οποία έδωσε ρέστα με την ερμηνεία της. 9/10
    Annabelle: Creation. (2017). Σαφώς ανώτερη της μετριότητας της ταινίας Annabelle του 2014, αλλά γενικά τίποτα το ιδιαίτερο. Ουσιαστικά δεν έχει να πει κάτι το καινούργιο ή το διαφορετικό σε σχέση με άλλες ταινίες του είδους, θα έλεγα ότι μου φάνηκε κάπως προβλέψιμη, με όλες τις αναμενόμενες "τρομακτικές" σκηνές. Ίσως έχω κουραστεί από τις τόσες παρόμοιες ταινίες τρόμου που βγαίνουν κάθε χρόνο, ποιος ξέρει. Δεν λέω, πέρασα καλά και κάποια σκηνικά μου άρεσαν, αλλά μέχρι εκεί... 6/10

    • Like 6
    • Thanks 1

  15. Συμπαθητικό άλμπουμ με δυο καλούτσικες ιστορίες, σίγουρα κάτι το διαφορετικό στο σύμπαν του Μπάτμαν, όμως γενικά τίποτα το εξαιρετικά ιδιαίτερο. Βέβαια, κρατούσα σχετικά μικρό καλάθι πριν το αγοράσω και το διαβάσω, οπότε δεν απογοητεύτηκα. Ίσα-ίσα, μπορώ να πω ότι πέρασα καλά. Και οι δυο ιστορίες μου άρεσαν, χωρίς βέβαια να με ξετρελάνουν. Η πρώτη ιστορία -"Gotham By Gaslight"- είναι ένα σκαλί πιο πάνω από τη δεύτερη, τόσο σεναριακά όσο και σχεδιαστικά. Το σενάριο, ελέω Τζακ του Αντεροβγάλτη, είναι σαφώς πιο ενδιαφέρον και σφιχτοδεμένο, αν και νομίζω ότι χρειαζόταν περισσότερος χώρος για καλύτερη και πιο ομαλή εξέλιξη των γεγονότων, ενώ οι διάφορες αποκαλύψεις μου φάνηκαν κάπως προβλέψιμες. Το σχέδιο πολύ καλό, με μετέφερε για τα καλά στο κλίμα της Βικτωριανής Εποχής: Μου φάνηκε όσο σκοτεινό και ατμοσφαιρικό χρειαζόταν, με φοβερό χρωματισμό. Και η δεύτερη ιστορία -"Master Of The Future"- δεν είναι καθόλου άσχημη, το σχέδιο είναι καθαρό και αρκετά όμορφο, απλά κάτι δεν με έπεισε στα κίνητρα του κακού, ενώ η όλη πλοκή δεν με κράτησε όσο η πρώτη, αν και είχε και αυτή το ενδιαφέρον της. Γενικά δηλώνω ικανοποιημένος.

     

    7.5/10

    • Like 6

  16. Από τις 23 Απριλίου έχω δει τις εξής ταινίες:

     

    Guardians Of The Galaxy Vol. 2(2017). Σχόλιο εδώ. 7/10
    Spider-Man: Homecoming(2017). Σχόλιο εδώ. 7/10
    Doctor Strange(2016). Σχόλιο εδώ. 7/10
    Avengers: Infinity War(2018). Σχόλιο εδώ. 8/10
    Small Town Crime(2017). Ενδιαφέρον και ψυχαγωγικό Neo-noir δράμα, με μυστήριο, κάμποση βία και έναν συμπαθητικό πρωταγωνιστή. Γενικά είναι όσο σφιχτοδεμένο και σκληρό χρειάζεται για να κρατήσει το ενδιαφέρον των οπαδών του είδους από την αρχή μέχρι το τέλος. Ούτε πρωτοτυπεί ούτε έχει κάποια ιδιαιτερότητα σαν ταινία -ενώ σίγουρα έχει και τις αδυναμίες της-, όμως βλέπεται πραγματικά ευχάριστα. 7/10
    Kidnap(2017). Συμπαθητικό θριλεράκι για να περάσει γρήγορα και σχετικά ψυχαγωγικά η ώρα, αλλά από κει και πέρα τίποτα το ιδιαίτερο ή το σημαντικό από άποψη πλοκής, ερμηνειών, σκηνοθεσίας κλπ. Τέτοιες ταινίες γυρίζονται με το κιλό κάθε χρόνο και μετά από λίγο καιρό ξεχνιούνται. Κάποια σημεία της ταινίας μου άρεσαν έως ένα βαθμό, κάποια άλλα με άφησαν αδιάφορο, γενικά πάμε παρακάτω... Χαριστικά: 6/10
    Bad Influence(1990). Ένα μάλλον παραγνωρισμένο δραματικό θρίλερ της δεκαετίας του '90, που θα έπρεπε να είναι πιο γνωστό, γιατί είναι πραγματικά πολύ καλό και ενδιαφέρον. Μου φάνηκε αρκετά σκοτεινό και σε σημεία αγχωτικό, το μόνο σίγουρο είναι ότι με κράτησε στην τσίτα μέχρι το τέλος. Το σενάριο είναι αρκετά καλογραμμένο (βλέπε David Koepp), ενώ και η σκηνοθεσία σίγουρα είναι προσεγμένη (βλέπε Curtis Hanson). Όπως και να'χει, είναι ένα πολύ ψυχαγωγικό θρίλερ, χαρακτηριστικό παράδειγμα των θρίλερ της δεκαετίας του '90. 7/10
    The Sugarland Express. (1974). Αυτή είναι από τις πρώτες ταινίες του τιτανοτεράστιου Steven Spielberg. Πρόκειται για ένα κωμικοτραγικό κοινωνικό δράμα με στοιχεία εγκλήματος και μπόλικο κυνηγητό στους υπέροχους δρόμους του Τέξας. Η πλοκή είναι απλή και συγκεκριμένη αλλά ενδιαφέρουσα, οι διάφορες σκηνές δράσης καλογυρισμένες και κατά κάποιο τρόπο απολαυστικές, η σκηνοθεσία αρκετά καλή και η φωτογραφία εξαιρετική, ενώ και οι ερμηνείες γενικά μου φάνηκαν ικανοποιητικές. Οπωσδήποτε πέρασα ωραία. 7/10
    Atomic Blonde(2017). Σχόλιο εδώ. 7/10
    High-Rise(2015). Πέρυσι τον Νοέμβριο διάβασα το καταπληκτικό ομότιτλο μυθιστόρημα του J. G. Ballard (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κέδρος), πάνω στο οποίο βασίζεται η συγκεκριμένη ταινία. Όπως καταλαβαίνετε, κάποιες συγκρίσεις μεταξύ των δυο ήταν αναπόφευκτες. Δεν θα πολυλογήσω, το βιβλίο κερδίζει κατά κράτος, τόσο σε στιλ όσο και σε περιεχόμενο. Βέβαια, σαν σκηνοθετική προσπάθεια θα την χαρακτήριζα τίμια και συμπαθητική, κατανοώντας κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες, αλλά, δεν ξέρω, κάτι έλειπε από την ταινία. Κάτι στους χαρακτήρες, κάτι στον τρόπο εξέλιξης της πλοκής... Το βιβλίο έχει βάθος στους χαρακτήρες και τις σκέψεις τους, ενώ στην ταινία μου φάνηκαν κάπως επιφανειακοί. Σίγουρα σαν ταινία είναι διαφορετική από τις συνηθισμένες, κάπως τρελή και ιδιόρρυθμη, όχι για όλα τα γούστα. Επίσης θεωρώ ότι έγινε καλή δουλειά ως προς τη φωτογραφία, τα κουστούμια και τις διάφορες σκηνές τρέλας. 6/10
    No Man's Land(1987). Πρόκειται για ένα μάλλον παραγνωρισμένο δραματικό θριλεράκι με στοιχεία δράσης και εγκλήματος, αν λάβει κανείς υπόψιν τον μικρό αριθμό των αξιολογήσεων στο IMDb (μέχρι τώρα είναι αρκετά κάτω από 4.000). Κακώς! Έχουμε να κάνουμε με μια αρκετά cool και ψυχαγωγική ταινία, από αυτές που χαρακτηρίζουν με έντονο τρόπο τη δεκαετία του '80. Λος Άντζελες, κυνηγητά με σούπερ αυτοκίνητα (έχασα τον αριθμό των Porsce που εμφανίζονται στην ταινία) ρούχα, μουσική επένδυση, όλα μυρίζουν 80's. 7/10


     

    • Like 10

  17. Πολύ καλή, άκρως ψυχαγωγική και καλοσκηνοθετημένη ταινία, αν και γενικά ίσως το στιλ να είναι έως ένα βαθμό εις βάρος του σεναρίου και των χαρακτήρων. Πραγματικά, δεν έχω κανένα παράπονο για τη φωτογραφία, τα σκηνικά, τη μουσική επένδυση, τις απίστευτες σκηνές δράσης (ειδικά αυτή στις σκάλες ήταν απίθανα χορογραφημένη και σκηνοθετημένη), τα ρούχα, τα αυτοκίνητα, τέλος πάντων, όλα αυτά που με ταξίδεψαν πίσω στο χρόνο και μου υπενθύμισαν πόσο γουστάρω τις περιπέτειες δράσης της δεκαετίας του '80. Είναι σίγουρα μια ταινία με φοβερό στιλ και ιδιαίτερα προσεγμένη στο ξυλίκι και το κυνηγητό που πέφτει. Απλά κάτι δεν μου έκατσε καλά σε ορισμένα πράγματα που έχουν να κάνουν με την πλοκή, τα κίνητρα των χαρακτήρων κλπ. Δεν ξέρω ακριβώς, ίσως κάτι στις ανατροπές και στον τρόπο που ήρθαν...; Πάντως, χωρίς αμφιβολία, πρόκειται για μια διασκεδαστικότατη κατασκοπευτική ταινία δράσης. Α, και η Σαρλίζ Θερόν μαμάει και δέρνει (στην κυριολεξία όμως!). 

     

    Το σκέφτηκα ακόμα και για οχτάρι, αλλά ίσως έτσι θα αδικούσα άλλες ταινίες. Οπότε: 7/10

    • Like 4

  18. Την ταινία την είδα την τρίτη μέρα προβολής της στην Ελλάδα, αλλά τώρα μου ήρθε να γράψω κάτι γι'αυτήν. Σίγουρα είναι μια από τις καλύτερες superhero ταινίες που υπάρχουν εκεί έξω (μέχρι την επόμενη, υποθέτω). Επικίλα στο έπακρο, γεμάτη με δράση, φοβερές σκηνές που κόβουν την ανάσα και αγωνία για τη συνέχεια. Φυσικά όταν η ταινία συμπεριλαμβάνει όλους τους σούπερ ήρωες που έχουμε λατρέψει και τους βάζει να πολεμήσουν απέναντι σε έναν εξαιρετικά ενδιαφέροντα και με συγκεκριμένο σκοπό κακό, τότε υποθέτω ότι το αποτέλεσμα θα είναι το αναμενόμενο. Τώρα μπορεί να υπάρχουν και κάποια κενά, κάποιες ευκολίες και χρήσιμες συμπτώσεις στην όλη πλοκή, αλλά και σε ποιες ταινίες δεν υπάρχουν; Επίσης το χιούμορ είναι καλό και μπόλικο, όχι όμως εις βάρος της σοβαρότητας που επικρατεί στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας. Τα ειδικά εφέ πολύ καλά και οι σκηνές δράσης εξαιρετικά χορταστικές. Η ταινία μπαίνει άνετα στο Top 5 των ταινιών της Marvel.

     

    8/10

    • Like 6

  19. Αρκετά καλή και ενδιαφέρουσα ταινία, αν και ίσως δεν ξεφεύγει ιδιαίτερα από τον μέσο όρο των ταινιών της Marvel. Μπόλικη δράση, γρήγορη εξέλιξη των γεγονότων, απλοϊκοί και χωρίς ιδιαίτερο βάθος χαρακτήρες, αρκετά καλό και όχι τόσο τραβηγμένο χιούμορ και πάρα πολλά ειδικά εφέ, είναι μερικά από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ταινία. Ίσως σε μερικά σημεία με τις αναδιπλώσεις και τα στριφογυρίσματα των επιπέδων και των διαστάσεων τα ειδικά εφέ να μοιάζουν κάπως μπουκωμένα, αλλά νομίζω ότι έγινε αρκετά καλή δουλειά στον τομέα αυτό, δεδομένων των δυσκολιών. Αυτά.

     

    7/10

    • Like 4

  20. Ίσως η πιο ευχάριστη και ανάλαφρη ταινία με ήρωα τον Spider-Man, αν και είχε και τις σοβαρές στιγμές της. Πιθανότατα η ταινία δεν είναι γι'αυτούς που θέλουν να δουν μια αμιγώς σοβαρή και... ενήλικη superhero ταινία, αλλά προσωπικά ήξερα τι να περιμένω με βάση το καστ και την ιστορία, και πέρασα πολύ καλά. Το σενάριο απλό αλλά λειτουργικό, οι διάφορες σκηνές δράσης αρκετά καλογυρισμένες, το χιούμορ καλό που φέρνει γέλιο, ενώ σίγουρα ο κακός της υπόθεσης είναι αν μη τι άλλο ενδιαφέρων. Όσον αφορά τον καινούργιο Spider-Man, μπορώ να πω ότι μου άρεσε, αν και προφανώς έχει αρκετά περιθώρια βελτίωσης.

     

    7/10

    • Like 4

  21. Την είδα πριν κάτι μέρες για πρώτη φορά και πέρασα ωραία. Προσωπικά μου φάνηκε ένα κλικ κάτω από την πρώτη ταινία, αλλά όπως και να 'χει πρόκειται για μια εξαιρετικά ψυχαγωγική και απολαυστική περιπέτεια, που βλέπεις ευχάριστα από την αρχή μέχρι το τέλος. Το όλο σενάριο δεν μπορώ να πω ότι με ξετρέλανε κιόλας, ενώ κάποιες λίγες σκηνές με κούρασαν (μπορεί να φταίει και το υπερβολικό CGI, ποιος ξέρει), όμως γέλασα πολύ και έγινα ένα με τους τρελούς Φύλακες του Γαλαξία. 

     

    7/10 

    • Like 3

  22. Το αγόρασα μαζί με το "Shark Nation" από το φετινό Comicdom Con σε συμφέρουσα τιμή και το διάβασα σήμερα μονορούφι. Πραγματικά απολαυστικό και άκρως ψυχαγωγικό κόμικ, με δυνατό και ενδιαφέρον σενάριο -το οποίο είναι γεμάτο μυστήριο, δράση και ανατροπές- και ωραίο ασπρόμαυρο σχέδιο που δένει τέλεια με την ιστορία. Το κόμικ έχει να προσφέρει πολλά καλούδια, από αρκετά διαφορετικά είδη, μιας και διαθέτει στοιχεία σκληρού νουάρ, αστυνομικού θρίλερ αλλά και επιστημονικής φαντασίας, ενώ δεν λείπουν και τα διάφορα ακραία κωμικά σκηνικά! Επίσης, όλα αυτά τα easter eggs που υπάρχουν διάσπαρτα στην πλοκή και έχουν μια ουσιαστική συνεισφορά σ'αυτήν, είναι ό,τι πρέπει για τον σπασίκλα που κρύβει κανείς μέσα του. Τέλος, δεν μπορώ να παραβλέψω τους φοβερούς χαρακτήρες, που μου φάνηκαν εξαιρετικά ενδιαφέροντες και δυναμικά σχεδιασμένοι. Χωρίς αμφιβολία, πρόκειται για ένα φοβερά ευρηματικό κόμικ, το οποίο αποτελεί και φόρο τιμής για την ποπ κουλτούρα της δεκαετίας του '80. 

     

    8/10

    • Like 6
    • Thanks 1

  23. 4 ώρες πριν, ernie pike είπε:

    δεν έχω το αυθεντικό ή το αγγλικό κείμενο αλλά φαίνεται ένα χτυπητό λάθος στο 2ο τεύχος στη σελίδα 40 όπου ο άλλος ναυτικός λέει στον Κόρτο:

    ΕΝΑΣ ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΥΨΗΛΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΗ ΜΑΝΤΑΜ ΜΕΛΙ ΣΤΟ ΚΑΜΠ ΟΤΕΛ, ΕΙΝΑΙ ΧΑΣΙΜΟ ΧΡΟΝΟΥ...

    προφανώς είναι λάθος.. ας τα διαβάζει κάποιος πριν πάνε για τύπωμα..

    Ε, δεν υπάρχει κόμμα μετά το "Καμπ Οτέλ", αλλά ερωτηματικό. 

    • Like 3

  24. Από τις 31 Μαρτίου έχω δει τις εξής ταινίες:

     

    Pa Negre(2010). Δραματική ταινία με στοιχεία μυστηρίου και εγκλήματος, η ιστορία της οποίας διαδραματίζεται στη μεταπολεμική Καταλανική επαρχία. Η ατμόσφαιρα είναι κάπως μουντή και ίσως καταθλιπτική, ελέω των γεγονότων και των δυσκολιών που περνάνε οι διάφοροι χαρακτήρες. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία, που κατάφερε να με κρατήσει στη τσίτα μέχρι το τέλος. 7/10
    Song For A Raggy Boy. (2003). Δραματική ταινία, η ιστορία της οποίας βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και μας δίνει την ευκαιρία να δούμε πως ήταν τα πράγματα σ'ένα Καθολικό αναμορφωτήριο αρρένων στην Ιρλανδία του 1939. Είναι μια ταινία έντονα ρεαλιστική, που καταφέρνει να προσφέρει εικόνες και κάποια έντονα συναισθήματα. Δυστυχώς δεν φαίνεται να είναι τόσο γνωστή όσο της αξίζει. 7/10
    Patriots Day(2016). Ωραία και καλογυρισμένη ταινία, που παρουσιάζει με ρεαλιστικό τρόπο -και σε σημεία με στιλ ντοκιμαντέρ- τα γεγονότα γύρω από την τρομοκρατική ενέργεια στον Μαραθώνιο της Βοστόνης, τον Απρίλιο του 2013. Υπάρχουν κάποια δυνατά σκηνικά (π.χ. το κυνηγητό των δυο τρομοκρατών), όπως επίσης και κάποια βαρετά σημεία, καθώς και ορισμένες αναπόφευκτες αμερικανιές, σαν τελικό αποτέλεσμα όμως με άφησε πολύ ικανοποιημένο. 8/10

    La Sconosciuta(2006). Δραματικό θρίλερ μυστηρίου, το οποίο κατάφερε να με κρατήσει από την αρχή μέχρι το τέλος, χάρη στην όλη παράξενη και κάπως κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, αλλά και τον ιδιαίτερο τρόπο σκηνοθεσίας. Επίσης μου φάνηκε πάρα πολύ καλή η ερμηνεία της βασικής πρωταγωνίστριας. 8/10
    You Were Never Really Here. (2017). Πρόκειται για μια ταινία που κάποιους μπορεί να τους ξετρελάνει χάρη στις ιδιορρυθμίες της, την όλη σκιαγράφηση του βασικού πρωταγωνιστή και της περίεργης και "άρρωστης" ατμόσφαιρας, όμως κάποιους άλλους μπορεί να τους εκνευρίσει χάρη στους αργούς ρυθμούς και τις ασάφειες της πλοκής. Προσωπικά με άφησε ως επί το πλείστον ικανοποιημένο και μου φάνηκε ως μια πολύ ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα προσπάθεια άσκησης ύφους. Είναι σίγουρα μια ιδιαίτερη ταινία, η οποία έχει κάτι το διαφορετικό να προσφέρει στο είδος των ταινιών θρίλερ. 7/10
    A Quiet Place(2018). Η ταινία έχει μια εξαιρετική βαθμολογία στο IMDb αυτή τη στιγμή και, τώρα που την είδα, μπορώ να καταλάβω το γιατί. Πρόκειται για ένα αρκετά δυνατό και έντονο θρίλερ επιβίωσης, γεμάτο ένταση και αγωνία, με την ατμόσφαιρα να είναι αρκούντως μουντή και ανατριχιαστική και τις ερμηνείες εξαιρετικά πειστικές. Η σκηνοθεσία είναι πολύ καλή και προσεγμένη, με κάποια φοβερά πλάνα και ικανοποιητικά εφέ. Φυσικά υπάρχουν και κάποια κενά στην όλη πλοκή, ενώ κάποιες ερωτήσεις που μπορεί να προκύψουν μένουν αναπάντητες, όμως σαν τελικό αποτέλεσμα μου φάνηκε πολύ πάνω από τον μέσο όρο παρόμοιων ταινιών. 8/10
    Avengers: Age Of Ultron(2015). Αν και δεν πέρασαν πάνω από τρεις μέρες από τότε που είδα την ταινία, με το χέρι στην καρδιά μπορώ να σας πω ότι δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτα. Πέρασε και δεν ακούμπησε. Μέτριο και απλοϊκό σενάριο, γεμάτο ευκολίες και χρήσιμες συμπτώσεις, ανύπαρκτη εκβάθυνση στους χαρακτήρες, φοβερά αδιάφορος κακός, ατσούμπαλες προσπάθειες χιούμορ, ενώ το ατελείωτο πίου-πίου, μπανγκ-μπαγνκ, γκντουπ-γκντουπ με όλα αυτά τα εφέ των δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων με κούρασε σε βαθμό που από ένα σημείο και μετά η όλη παρακολούθηση της ταινίας πήρε διαδικαστικό χαρακτήρα. Εντάξει, δεν την λες και κακή ταινία γενικά (για τα δεδομένα των σούπερ χίρο μπλοκμπάστερ ταινιών, πάντα), αλλά δεν... 6/10
    The Witch(2015). Όποιος θέλει να δει μια... τρομακτική ταινία τρόμου, με μπόλικα jump scares, γρήγορους ρυθμούς και με την αγωνία να βαράει κόκκινο, καλύτερα να δει κάτι άλλο, μιας και η συγκεκριμένη ταινία έχει άλλα καλούδια να προσφέρει: Φοβερή ατμόσφαιρα και αισθητική σκοτεινού/μυστικιστικού παραμυθιού, ρεαλιστική αποτύπωση της εποχής και των δεισιδαιμονιών που επικρατούσαν ανάμεσα στους πουριτανούς αποίκους της Βόρειας Αμερικής, κάποιους δυνατούς συμβολισμούς, πειστικές ερμηνείες και ορισμένα φοβερά πλάνα. Σίγουρα δεν είναι για όλα τα γούστα. 8/10

    • Like 5
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.