Jump to content

Indian

Members
  • Content Count

    7,205
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    64
  • Points

    14,554 [ Donate ]

Posts posted by Indian


  1. Βρήκα τυχαία στο YouTube ένα βίντεο που αφορά το βιντεοπαιχνίδι που είναι εμπνευσμένο από την αγαπημένη μας σειρά Duck Tales.

     

    Ο τίτλος του είναι "Duck Tales: Remastered" και στο συγκεκριμένο βίντεο μαθαίνουμε πολλά για την δομή, το gameplay, τις πίστες και για τα bosses που υπάρχουν στο τέλος κάθε πίστας. Enjoy! :) 

     

     

     

     

     

    :beer: 


  2. On 18/7/2019 στο 2:00 ΠΜ, ispofacto είπε:

    Το συγκεκριμένο δωράκι κοστολογήθηκε στα 10 ευρώ, καθώς το τεύχος κόστιζει 12,9 ευρώ από 3 ευρώ που έχει κανονικά. Δεν ξέρω κατά πόσο στην Ελλάδα αυτή η τιμή δεν θα δημιουργούσε χαμηλές πωλήσεις ή γκρίνιες πάντως στους γονείς των μπόμπιρων που αγοράζουν το Μίκυ Μάους! :lol:

     

    Εγώ πάντως θα τα έδινα άνετα. :P 

    Συμφωνώ όμως για το κόστος. Πιστεύω ότι θα υπήρχαν πολλές αντιδράσεις. Μία ιδέα είναι να κυκλοφορούσαν δύο εκδόσεις. Η μία με το δώρο (που να κοστίζει ακριβότερα) και η κανονική έκδοση της Παρασκευής. Είναι ωραίο τελικά να ονειρεύεσαι. :lol: 

     

    On 18/7/2019 στο 8:00 ΠΜ, Kriton είπε:

    Προτιμώ την τακτική τής Καθημερινής, όπου το Μίκυ Μάους δεν έχει «δώρα» και είναι φτηνότερο από το κανονικό Topolino, ενώ οι πιο ακριβές της εκδόσεις κάνουν λίγο παραπάνω από το κανονικό Topolino, και με κάθε τόμο σού δίνουν δώρο μια κυριακάτικη εφημερίδα με όλα της τα ένθετα.

     

    :lol: :lol: :lol: 

     

     

    :beer: 

    • Like 1

  3. 17 ώρες πριν, Valtasar είπε:

    Το 1 αντίτυπο έγινε κλήρωση για τα μέλη της ΛΕΦΙΚ και το κέρδισε το μέλος  @Indian

     

    Ωπ, τι ευχάριστη έκπληξη είναι αυτή? :wow: Και είναι κι ένα κόμικ που δεν το έχω. :dance:

     

    Ευχαριστώ πολύ τον Πρόεδρο και την Λέσχη μας γι'αυτό το υπέροχο δώρο. :thanks: 

     

     

    :beer:

     

    • Like 1

  4. Χρόνια πολλά κι από εμένα στα παιδάκια που γιόρταζαν αυτές τις ημέρες και φυσικά ιδιαίτερες ευχές στον αγαπητό μου φίλο και το πιο αισιόδοξο άτομο που έχω γνωρίσει, τον Γιάννη aka @Μενίγ Πουαγώ .

     

    Φίλε μου σου εύχομαι υγεία πάνω απ'όλα και κάθε ευτυχία. Να χαίρεσαι την οικογένειά σου κι όσους αγαπάς. Συνέχισε να μας φτιάχνεις την διάθεση με τον καλοσυνάτο χαρακτήρα σου. :) 

     

     

    :toyrta: 

    • Like 1

  5. On 7/7/2019 στο 6:05 ΜΜ, GreekComicFan είπε:

    Εντωμεταξύ, τα παιδιά στην πλειοψηφία τους παραβλέπουν τα άρθρα και διαβάζουν μόνο τα κόμικς, οπότε η συζήτηση είναι καθαρά ακαδημαϊκή και τσάμπα χαλιέστε. :)

     

    Κι εγώ αυτής της άποψης είμαι. Τουλάχιστον αυτό θα έκανα αν ήμουν παιδί κι έπεφτε στα χέρια μου η "Οικονομία του Σκρουτζ"! :P 

     

     

    :beer: 

    • Like 5

  6. Πάμε γι'ακόμα δύο εφευρέσεις του πολυτάλαντου φίλου μας. :) 

     

    Η πρώτη έρχεται από την ιστορία "Πανεπιστημιακή παγίδα" και είναι ένα Μεταλλικό Δίχτυ.

    1205085819_().thumb.jpg.24473d60a7a13607ad2a8a579c7f0f71.jpg

     

    Η δεύτερη έρχεται από την ιστορία "Εφιάλτης θερινής νυκτός" και είναι μία Συσκευή Τηλεμεταφοράς.

    1829864157_().thumb.jpg.e7d71eed0520d1f29d5f271bbd108103.jpg

     

     

    :beer:

    • Like 4

  7. Σε αυτό το τεύχος η ιστορία “Οι επαναστάτριες” που είχε ξεκινήσει στο προηγούμενο, ολοκληρώνεται. Η Γιαγιά Ντακ είναι πλέον ένα έγκριτο μέλος της Γερουσίας των Αντιπροσώπων, αλλά φαίνεται ότι δεν είναι εύκολο να λυθούν τα ζητήματα, τα οποία την έστειλαν εκεί. Φαίνεται ότι η Άνατραξ έχει απλώσει τα δίχτυα της και μέσα στην Γερουσία, με αποτέλεσμα να μπαίνουν συνεχώς εμπόδια στο έργο των κοριτσιών, που δεν θέλουν να τσιμεντοποιηθεί η ύπαιθρος. Ο αγώνας που ξεκινούν ενάντια σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα είναι δύσκολος, καθώς μέσα σε λίγες μόνο ημέρες θα πρέπει να βρουν αποδείξεις ότι η Άνατραξ δρα χωρίς να υπολογίζει το περιβάλλον. Κι ενώ όλες έχουν επιδοθεί σε έναν μαραθώνιο εξασφάλισης ενοχοποιητικών στοιχείων, η δεσποινίς Ευταξία έχει χτυπηθεί από τα βέλη του φτερωτού υιού της Αφροδίτης. :love2: Θα τα καταφέρουν? Αν τα πρώτα δύο μέρη που διάβασα την περασμένη εβδομάδα με εντυπωσίασαν, ήρθαν τα τρία τελευταία για να ολοκληρώσουν αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα. Μιλάμε για ένα σενάριο που θυμίζει κινηματογραφική ταινία. Παρακολουθούμε μία πλοκή που εκτός από οικολογικά μηνύματα, περιέχει αστυνομικά στοιχεία, ανεκπλήρωτους έρωτες, αγωνία κι ανατροπές μέχρι την τελευταία στιγμή. :clap2: Μία ιστορία που δεν προσφέρει συγγραφικές ευκολίες, αλλά έχει ένα σενάριο αρκετά ψαγμένο. Πολλά μπράβο λοιπόν για την συνολική δουλειά. Αυτό που κάνει εντύπωση είναι ότι η εν λόγω προσπάθεια είναι αρκετά σοβαρή. Το κωμικό στοιχείο είναι σχεδόν ανύπαρκτο, κι ενισχύεται μόνο από το όμορφο σχέδιο της Silvia Ziche. Μακάρι να βλέπουμε πιο συχνά τέτοιες ιστορίες στο αγαπημένο μας περιοδικό. :pray:

     

    Και μετά από την έξαψη που μας προκάλεσε η κεντρική ιστορία, συνεχίζουμε με “Το νησί των κροίσων”. Στην Λέσχη των εκατομμυριούχων βρισκόμαστε μπροστά σε μία γνώριμη κατάσταση. Σύμφωνα με τους κανόνες του καταστατικού, ο θείος Σκρουτζ αναγορεύεται Πρόεδρος μέσα σε ένα κλίμα δυσφορίας, σχεδόν της πλειοψηφίας των μελών. Ο Ρόμπαξ ρίχνει την ιδέα στο τραπέζι, σύμφωνα με την οποία ο καταλληλότερος Πρόεδρος της Λέσχης θα πρέπει να είναι ένας επιχειρηματίας ο οποίος δεν θα πρέπει μόνο να απολαμβάνει τα περισσότερα κέρδη από τις επιχειρήσεις του, αλλά να είναι ικανός και σε πιο...extreme καταστάσεις. Έτσι αποφασίζεται όλοι οι υποψήφιοι Πρόεδροι να πάνε σε ένα ερημικό νησί και να ζήσουν σαν άλλοι Ροβινσώνες. Νικητής θα ανακηρυχθεί εκείνος που θα καταφέρει να μείνει περισσότερο στο νησί. Μία τέτοια διαβίωση φαίνεται να κουράζει τα περισσότερα μέλη κι έτσι στο τέλος θα μείνουν οι δύο αιώνιοι αντίπαλοι. Ποιος θα είναι ο τελικός νικητής? :thinking: Να πω την μαύρη αλήθεια, αρχίζω να βαριέμαι με τέτοιου είδους ιστορίες. Δεν λέω ότι πάσχουν στην πλοκή, αλλά σίγουρα πάσχουν σε πρωτοτυπία. Έτσι κι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα σενάριο χωρίς μεγάλη φαντασία, το οποίο δίνει μία πλοκή ήπια, αλλά χαριτωμένη. Το φινάλε όμως το βρήκα πολύ ρηχό κι εύκολο. Γενικά δεν ήταν από τις καλύτερες ιστορίες της θεματολογίας της. Από την άλλη το σχέδιο της Lara Molinari το βρήκα πανέμορφο. :hug2:

     

    Όπως σοφά μαρτυρά ο τίτλος της επόμενης ιστορίας, ο Ντόναλντ φαίνεται να έζησε έναν “Εφιάλτη θερινής νυκτός”. Όλα ξεκίνησαν μία νύχτα του καλοκαιριού στην Λιμνούπολη, όπου ο υδράργυρος έχει χτυπήσει κόκκινο. Ο φίλος μας βρίσκεται στο σπίτι της αρραβωνιαστικιάς του η οποία του έχει χαρίσει ένα παλτό από γούνα αρκούδας. :heat:Φεύγοντας από το σπίτι της συνειδητοποίησε με έκπληξη ότι τον ακολουθεί ένας Γιέτι των Ιμαλαΐων! :wow: Φτάνοντας στο σπίτι του θα προσπαθήσει να λύσει το μυστήριο της άφιξης αυτού του πλάσματος στην πόλη του και για να το κάνει αυτό, θα πάει μαζί με τρία του ανιψάκια μέχρι το εργαστήριο του Κύρου προκειμένου να δουν πώς θα αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση. Και η έκπληξή τους φαίνεται να μεγαλώνει, όταν θα δουν κι άλλα ζώα (που δεν έχουν θέση εκεί) να σουλατσάρουν ανέμελα στους δρόμους, αλλά και σπάνια δέντρα και φυτά να έχουν ριζώσει εκεί... :help: Πώς μετανάστευσε όλη αυτή η χλωρίδα και η πανίδα? Ένα σενάριο που χρησιμοποιεί την τέχνη του αιφνιδιασμού για να εντυπωσιάσει. Εν μέρει μπορώ να πω ότι το πέτυχε. Από εκεί και πέρα όμως δεν είχε να μας δείξει κάτι αξιόλογο. Το μεγαλύτερο μέρος της πλοκής αναλώνεται στην πορεία των πρωταγωνιστών μέχρι το εργαστήριο του Κύρου και στην εμφάνιση των σπάνιων ζώων. Έτσι η έκπληξη και η περιέργεια δίνει την θέση της στην βαρεμάρα, για να φτάσουμε σε ένα φινάλε βιαστικό και πρόχειρο. Γενικά νομίζω ότι θα έβγαινε ένα καλύτερο αποτέλεσμα αν υπήρχε σωστότερη διαχείριση. Anyway! Το σχέδιο το βρήκα αρκετά καλό.

     

    Και τελειώνουμε με την “Πανεπιστημιακή παγίδα”, που από τον τίτλο μαρτυρά ότι εδώ θα παίξει κάποιο ρόλο ο παντογνώστης καθηγητής Λούντβιχ Φον Ντρέηκ. :P Οι Μουργόλυκοι διέρρηξαν το εργαστήριο του Κύρου και φωτογράφισαν το σχέδιο του θησαυροφυλακίου το οποίο φανερώνει όλα τα αντικλεπτικά συστήματα ασφαλείας που έχουν εγκατασταθεί εκεί. Έτσι θα πάνε στον Ιδιοφυΐα-176, προκειμένου να τους βοηθήσει να ληστέψουν την περιουσία του Σκρουτζ. Εκείνος στρώνεται στην δουλειά, ξεκινώντας να αποκωδικοποιεί το σύστημα, αλλά δυστυχώς γι’αυτούς, κολλάει στο τελευταίο πέρασμα. Έτσι, υποδυόμενος τον φοιτητή, θα προσεγγίσει τον Λούντβιχ προκειμένου εκείνος να τον βοηθήσει (χωρίς να το γνωρίζει) να “ξεκλειδώσει” και το τελευταίο εμπόδιο προς την αμύθητη περιουσία του Λιμνουπολίτη μεγιστάνα. Αρκετά καλή η ιδέα του σεναρίου το οποίο φαίνεται να είναι καλογραμμένο στις λίγες σελίδες που έχει στην διάθεσή του. Η πλοκή έχει κλιμακούμενη ροή και προκαλεί την περιέργεια για την συνέχεια. Το φινάλε το βρήκα αρκετά έξυπνο και κλείνει μία αξιόλογη ιστορία για την κατηγορία της. Σχεδιαστικά με ικανοποίησε.

     


    :beer: 

    • Like 3

  8. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τεύχους #64, βρίσκεται κοντά μας. :) 

     

        Το εξώφυλλο προστέθηκε στο πινακάκι της παρουσίασης.

     

     

    :beer:

    • Thanks 3

  9. 34 λεπτά πριν, ΚΟΜΙΞ είπε:

    ΔΕΚΑ ΜΙΚΡΟΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΙ
    ΤΟ ΝΕΟ ΘΕΡΕΤΡΟ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΣΕΛΗΝΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΛΙΜΝΟΥΠΟΛΙΤΕΣ

     

    Ιταλική ιστορία με Αγγλικό τίτλο και το ζεύγος McGreal να υπογράφει το σενάριο. Ενδιαφέρον... :thinking:

     

     

    :beer: 

    • Like 4

  10. Ο τίτλος συνεχίζει να πηγαίνει καλά και να φιλοξενεί ιστορίες που βρίσκονται σε ικανοποιητικό επίπεδο, πάντα σε σχέση με τις δυνατότητές του. Κάποιες ιστορίες διαβάζονται περισσότερο ευχάριστα από άλλες, αλλά σχεδόν όλες με ικανοποίησαν. Πάμε να πούμε δύο λόγια για την κάθε ιστορία ξεχωριστά. :)

     

    “Τρόμος από το παρελθόν”
    Ο Μίκυ με τον Πλούτο απολαμβάνουν την αγαπημένη τους σειρά στην τηλεόραση, όταν μία έκτακτη είδηση (την ώρα που ο Μίκυ πηγαίνει στην κουζίνα) τρομάζει τον αγαπημένο μας σκύλο. Δύο κακοποιοί αποφυλακίζονται, οι οποίοι πριν από μερικά χρόνια είχαν ληστέψει την Κεντρική Τράπεζα του Μίκυ Σίτυ. Το μυαλό του Πλούτο θα του ξυπνήσει αναμνήσεις, τότε που ήταν μικρό κουταβάκι, το οποίο είχε βρεθεί ανυπεράσπιστο στα χέρια αυτών των κακοποιών, λίγο πριν γίνει ο αχώριστος φίλος με τον τωρινό ιδιοκτήτη του. Εξαιρετικό σενάριο, που δίνει την δική της οπτική στην ημέρα που ο Μίκυ με τον Πλούτο γνωρίζονται και παράλληλα την εκμεταλλεύεται καλοπροαίρετα για να συνθέσει μία καλή αστυνομική υπόθεση. Θα πρέπει να γίνει ιδιαίτερη μνεία στην σκηνοθεσία της πλοκής, που δημιουργεί flashbacks (που δεν κουράζουν τον αναγνώστη) και κάνει την σύνδεσή τους με το παρόν, αριστοτεχνικά. Πολλά μπράβο λοιπόν στο ζεύγος McGreal, τόσο για την σύλληψη της ιδέας, όσο και για την υλοποίησή της. Το σχέδιο ήταν αρκετά αφηρημένο, αλλά δεν μου δημιούργησε πρόβλημα. 

     

    “Ταξίδι στον μικρόκοσμο”
    Ο θείος Σκρουτζ, μέσα στις τόσες άλλες ιδέες που υλοποιεί, σκέφτηκε να δημιουργήσει ένα ειδικό αεροσκάφος που θα κάνει ταξίδια στο διάστημα. Όπως είναι φυσικό θα ζητήσει την βοήθεια του Κύρου, προκειμένου να τροποποιήσει το σύστημα πλοήγησης. Όταν όμως χρειαστεί η βοήθεια και η συνεισφορά του Ντόναλντ, τότε τα πράγματα θα γίνουν καταστροφικά. Ή μήπως όχι? :thinking: Η αλήθεια είναι ότι από τον τίτλο και από τις πρώτες σελίδες της ιστορίας, μου ήρθε στο μυαλό ο εξαιρετικός “Μικροσκοπικός τσιγκούνης” και συνεπώς η σύγκρισή ήταν αναπόφευκτη. Παρόλα αυτά η ιστορία αυτή έχει τον δικό της χαρακτήρα και διαβάζεται ευχάριστα και με ενδιαφέρον. Η πλοκή είναι λίγο απότομη και βιαστική, αλλά κρύβει ευφυείς σκηνές, που καταλήγουν σε ένα άκρως ανατρεπτικό φινάλε. Το σχέδιο το βρήκα πολύ καλό.

     

    “Ο πειρατής της ασφάλτου”
    Ο Ντόναλντ έχει προσληφθεί σαν τροχονόμος και όπως φαίνεται είναι ιδιαίτερα ενθουσιώδης και καλός στην δουλειά του. Σχεδόν όλοι οι παραβάτες που πέφτουν στα χέρια του θα φύγουν με μία γενναία κλήση. Κάποια στιγμή ο Δήμαρχος τον καλεί στο σπίτι του για να τον πληροφορήσει για έναν μανιακό οδηγό που τρέχει ιλιγγιωδώς και σκορπά τον τρόμο στους δρόμους. Του ζητάει λοιπόν να τον σταματήσει και να τον φέρει ενώπιον της δικαιοσύνης. Μία νέα πρόκληση στην καριέρα του φίλου μας θα γεννηθεί, αλλά τότε είναι το κομβικό σημείο στο οποίο η απύθμενη ατυχία του θα κάνει την εμφάνισή της. Θα μπορούσαμε να εντάξουμε το εν λόγω σενάριο σ’εκείνα της “εύθραυστης δεξιοτεχνίας” του Ντόναλντ. Ο πρωταγωνιστής βρίσκει μία δουλειά που αναδεικνύει τις ικανότητές του, αλλά η γκαντεμιά του του δημιουργεί προβλήματα. Η πλοκή είχε χιουμοριστικά γκαγκ, αλλά επαναλαμβανόμενα και τουλάχιστον μέχρι τα μισά ένιωσα ότι έβγαινε εκτός θέματος (δεν ασχολούνταν με τον πειρατή της ασφάλτου). Το φινάλε αν και προβλέψιμο κι άδικο για τον πρωταγωνιστή, έβγαζε γέλιο. Το σχέδιο μού άρεσε.

     

    “Το ποντίκι που υπήρχε”
    Ο Μίκυ χρειάζεται να ανανεώσει το δίπλωμα οδήγησης (ευτυχώς εγώ ξεμπέρδεψα τον Μάρτιο :P ) και πηγαίνοντας στο Υπουργείο, τον ενημερώνουν ότι δεν είναι καταχωρημένος στον κεντρικό υπολογιστή και κατά συνέπεια δεν υπάρχει. :wow: Φεύγοντας από εκεί μπερδεμένος θα διαπιστώσει στην πορεία ότι και τα υπόλοιπα έγγραφά του δεν ισχύουν πλέον. Έτσι αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, να ερευνήσει το ζήτημα και να επαναφέρει την χαμένη του ζωή. Καλό σενάριο, που όμως είχε απότομη πλοκή που προσφέρει πολλές συγγραφικές ευκολίες. Ενώ απέχει πολύ από το “Παπί που δεν υπήρξε ποτέ”, μου ερχόταν συχνά στο μυαλό η ιστορία αυτή κατά την ανάγνωση. Το φινάλε με απογοήτευσε. Το βρήκα πολύ απλοϊκό. Γενικά θα προτιμούσα ιστορία σε στυλ της ταινίας “Παγιδευμένη στο δίκτυο”. :) Το σχέδιο φαινόταν ρετρό. Προσωπικά μου άρεσε.

     

    “Ο μεγαλοπόδαρος”
    Οι Μικροί Εξερευνητές κατασκηνώνουν στο δάσος κι έχουν σκοπό να φωτογραφίσουν σπάνια είδη ζώων, προκειμένου να αποκτήσουν ακόμα ένα μετάλλιο. Για να το πετύχουν αυτό, τα τρία ανιψάκια έχουν φέρει μαζί τους τα κινητά τους, τα οποία όμως δεν έχουν και την καλύτερη κάμερα. Αντίθετα, τρία άλλα αδέλφια (που οι γονείς τους είναι ματσωμένοι :P ) έχουν φέρει την πιο σύγχρονη φωτογραφική μηχανή κι έτσι έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να κερδίσουν εκείνοι. Το “σκοτεινό αντικείμενο του πόθου” όλων είναι ένα θρυλικό άγριο ζώο που φέρεται να συχνάζει εκεί. Ο λόγος για τον Μεγαλοπόδαρο. Μέτρια ιστορία φυσιολατρικού ενδιαφέροντος που έχει κεφάτη πλοκή. Ευχάριστη έκπληξη ήταν το φινάλε, το οποίο με εξέπληξε με την πανέξυπνη ανατροπή του. :respect: Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.

     

    “Αλλεργική αντίδραση”
    Οι Μουργόλυκοι βάζουν σε εφαρμογή ένα ακόμα ληστρικό σχέδιο, προκειμένου να βάλουν στο χέρι μερικά αρχαία χρυσά νομίσματα που βρίσκονται στο Μουσείο της Λιμνούπολης. Όλα δείχνουν να πηγαίνουν άριστα για εκείνους και το παραδάκι αλλάζει στέγη και βρίσκεται πλέον στο λημέρι τους. Τότε όμως οι πρωταγωνιστές αρχίζουν να βγάζουν εξανθήματα σε ολόκληρο το σώμα τους και να νιώθουν τρομερή φαγούρα. Ο γιατρός, στον οποίο πήγαν, μίλησε για αλλεργική αντίδραση. Τι έγινε? Ξαφνικά οι Μουργόλυκοι έγιναν αλλεργικοί στο χρήμα? :NoNo:  Κι εδώ έχουμε ένα βιαστικό σενάριο, που προσπαθεί να καλύψει την πλοκή στις λίγες σελίδες που του δίνονται. Παρόλα αυτά υπάρχει καρτουνίστικη υφή, ενώ κι εδώ το φινάλε ήταν απολαυστικό κι άκρως ανατρεπτικό. Το σχέδιο ήταν καλό.

     

    “Ο υπνωτιστής”
    Ο Ντόναλντ κάνει την βόλτα του στο πάρκο όταν πέφτει επάνω σε έναν περίεργο τύπο ο οποίος κάνει ταχύρρυθμα μαθήματα ύπνωσης. Αμέσως ο φίλος μας δείχνει ενδιαφέρον κι έτσι μέσα σε μερικές ώρες μαθαίνει τα μυστικά του υπνωτισμού και της χειραγώγησης μέσω αυτού. Αντί όμως να τον χρησιμοποιήσει για καλό σκοπό, εκείνος προτιμά να το κάνει προς όφελός του. Φτάνοντας λοιπόν στο σπίτι του θα υπνωτίσει τα τρία του ανιψάκια και θα τα αναγκάσει να κάνουν δουλειές και να τον υπηρετούν. Το ίδιο θα κάνει και στην Νταίζυ, που θα τον επισκεφτεί. Όταν κάνεις όμως πονηριές, θα πρέπει να είσαι έτοιμος και να δεχτείς τις συνέπειες των πράξεών σου. Ένα σενάριο που εμφανίζει τον Ντόναλντ με έναν χαρακτήρα κακό κι εγωιστικό. Συνεπώς του άξιζε ό,τι έπαθε στο φινάλε. Γενικά η πλοκή δεν είχε μεγάλες εξάρσεις ούτε δυνατές στιγμές. Μέτρια πράγματα. Το μόνο που κρατάω είναι ο εκμεταλλευτής Ντόναλντ και το κόλπο για να φτάσουμε στο δίκαιο φινάλε. Τίποτα άλλο. Το σχέδιο μού άρεσε. Η πρώτη σελίδα μού θύμισε τον εξαιρετικό “Σοφό Σουάμι”. :P

     

    “Ερωτευμένος Γκούφυ”
    Μία νέα γειτόνισσα απέκτησε ο Γκούφυ, την οποία φαίνεται να έχει συμπαθήσει αρκετά. Ο δειλός και ντροπαλός του χαρακτήρας όμως δεν του επιτρέπει να την προσεγγίσει και να γίνουν φίλοι. Κάποια στιγμή θα κάνει την εμφάνισή του ο Οράτιος και θα δει την κατάσταση που επικρατεί. Έτσι θα θελήσει να βοηθήσει τον φίλο του και σαν άλλος Συρανό Ντε Μπερζεράκ, να τον κάνει να την κατακτήσει. Φαίνεται όμως ότι δεν το έχει κι εκείνος με τα αισθηματικά, καθώς όλες οι απόπειρες προσέγγισης της κοπέλας καταλήγουν σε παταγώδη αποτυχία. Σπάνια βλέπουμε τον συμπαθέστατο κι αφελή φίλο του Μίκυ να είναι λαβωμένος από τα βέλη του έρωτα κι έτσι το σενάριο έχει μία κάποια πρωτοτυπία. Η πλοκή είχε την πλάκα της, αλλά δεν απέφυγε την μετριότητα. Τουλάχιστον το φινάλε έβγαζε τον πρέποντα ρομαντισμό. Το σχέδιο δεν ήταν κι άσχημο.

     

    “Το χρήσιμο χόμπυ”
    Ο θείος Σκρουτζ έχει ανάγκη από άμεση χαλάρωση γιατί τα νεύρα του έχουν χτυπήσει κόκκινο. Ο γιατρός του του προτείνει να ασχοληθεί με κάποιο χόμπυ που θα τον ηρεμήσει. Αποφασίζει λοιπόν να συνδυάσει το τερπνόν μετά του επικερδούς κι έτσι αρχίζει να ασχολείται με την καλλιέργεια σπάνιων φυτών, με απώτερο σκοπό την πώλησή τους. Ξεκινάει λοιπόν το διάβασμα, ενημερώνεται και στήνει ένα τεράστιο θερμοκήπιο στην ταράτσα του θησαυροφυλακίου. Την ίδια ώρα η Μάτζικα βρίσκεται στην Λιμνούπολη και βολιδοσκοπεί την κατάσταση, προκειμένου να καταφέρει επιτέλους να αποσπάσει την πρώτη του δεκάρα. Ενώ η πλοκή ξεκινάει υποτονικά, στην συνέχεια αποκτά ενδιαφέρον και καταλήγει σε ένα φινάλε εύστοχο και προσεγμένο. Γενικά είναι μία μέτρια ιστορία, που όμως έχει και τις καλές στιγμές της. Το σχέδιο ήταν αρκετά καλό.

     

    “Ο πιο καλός υπνοβάτης”
    Ο Τζούνιορ Ντακ αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα και η γιαγιά του τον πηγαίνει στον γιατρό για να τον εξετάσει. Ο λόγος είναι ότι κάθε βράδυ υπνοβατεί. Φοράει μία μαξιλαροθήκη για μπέρτα, μεταμορφώνεται στον Σούπερ Αγκαλίτσα ( :lol: ) κι αρχίζει τις δουλειές μέσα στο σπίτι του, λέγοντας ταυτόχρονα και γλυκανάλατα ποιηματάκια. :wow: Εννοείται ότι αυτή του η συμπεριφορά δεν περνάει απαρατήρητη από του συγχωριανούς και κυρίως από τους συμμαθητές του, οι οποίοι τον έχουν τρελάνει στο δούλεμα. Η αιτία αυτής της “ασθένειας” φαίνεται να είναι καθαρά ψυχολογική, μιας κι ο φίλος μας, όταν είναι ξύπνιος, είναι τρομερά σκανδαλιάρης και προκαλεί πολλά προβλήματα στους γείτονές του. Ποια θεραπεία άραγε θα τον γλιτώσει από αυτό και πώς ο Τζούνιορ θα στρέψει την κατάσταση και πάλι υπέρ του? :thinking: Σίγουρα έχουμε διαβάσει πολύ καλύτερες ιστορίες με τον ήρωα. Εδώ έχουμε ένα σενάριο πολύ άνευρο, που στηρίζεται μόνο στο χιουμοριστικό κομμάτι και δεν μας δίνει μία αξιόλογη πλοκή. Η απουσία των φίλων του Τζούνιορ είναι εμφανής. Τα μοναδικά που κρατάω είναι οι όμορφες ρίμες κι ο τρόπος που πήρε ο φίλος μας την εκδίκησή του στο φινάλε. Το σχέδιο ήταν σχετικά καλό, αν κι ασφυκτιούσε στα καρέ.

     


    :beer: 

    • Like 3

  11. Στο συγκεκριμένο τεύχος, η πλειοψηφία των ιστοριών με κάλυψε, καθώς τις βρήκα πολύ ευχάριστες και κωμικές. Όπως όμως συνηθίζω πλέον, πριν τις διαβάσω πείθω τον εαυτό μου να μην σκέφτεται ότι διαβάζει αυτόν τον θρυλικό τίτλο, αλλά ένα άλλο περιοδικό περισσότερο ανάλαφρο. :P Με αυτό το κριτήριο λοιπόν, οι ιστορίες με ικανοποίησαν. Ας πούμε δύο λόγια για το υλικό που περιλαμβάνεται στο τεύχος #60. :)

     

    “Επεισόδιο στον πύργο Μακ Ντακ”
    Ερχόμαστε σε επαφή με έναν τεραστίων διαστάσεων ουρανοξύστη στην καρδιά της Λιμνούπολης, του οποίου ο θείος Σκρουτζ είναι ιδιοκτήτης. Εκεί ο Ντόναλντ εργάζεται σαν καθαριστής τζαμιών και φαίνεται ότι τα καταφέρνει εντυπωσιακά. Κάποια στιγμή όμως ο φίλος μας, μετά από μία απροσεξία, γλιστράει έξω από ένα παράθυρο για να ξεκινήσει μία τρελή κάθετη κούρσα προς το έδαφος. Παρατηρητές σε αυτή την ξέφρενη κατάσταση είναι τα τρία του ανιψάκια, που προσπαθούν κι αυτά με την σειρά τους να του ανακόψουν την πορεία προς τα κάτω. Η συγκεκριμένη ιστορία ανήκει στις “μικρές” του μεγάλου δημιουργού από το Κεντάκυ. Δεν έχουμε να κάνουμε με μία θεαματική περιπέτεια, ούτε με ένα ταξίδι σε μακρινούς προορισμούς. Ακόμα όμως και χωρίς αυτή την θεματολογία, ο Don Rosa μάς προσφέρει ένα εξαιρετικό σενάριο, που κρατάει άσβεστη την αγωνία, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει καλής ποιότητας χιούμορ. Εντύπωση κάνει το γεγονός ότι δημιουργείται μία αξιόλογη ιστορία, από ένα τόσο απλό συμβάν, κάτι που φανερώνει την αχαλίνωτη “παιδική” φαντασία του δημιουργού. Μου θύμισε τα μικρά παιδιά, που παίρνουν στα χέρια τους ένα μικρό αντικείμενο και (αν δεν το καταπιούν :P ) μπορούν να παίξουν με αυτό με τις ώρες. :D Εννοείται βέβαια πως αν είχα να διαλέξω τις 5 καλύτερες ιστορίες του Rosa, σίγουρα αυτή δεν θα ήταν μέσα. Παρόλα αυτά είναι μία πρώτης τάξης δουλειά. ;) Το σχέδιο εννοείται ότι μιλάει από μόνο του. Ό,τι καλύτερο έχουν δει τα μάτια μας σε ιστορίες Disney! :respect:

     

    “Ο μαραθωνοδρόμος”
    Ο θείος Σκρουτζ περιμένει ένα σημαντικό τηλεφώνημα, αλλά λόγω του φόρτου εργασίας, έχει αφήσει προσωρινά στο πόδι του τον Ντόναλντ. Εκείνος, απορροφημένος από την ανάγνωση κόμικς, δεν ανταποκρίθηκε σε αυτό που έπρεπε να κάνει με αποτέλεσμα ο θείος του να χάσει 1000 δολάρια. Εξαγριωμένος του ζητάει πίσω τα διαφυγόντα χρέη. Έτσι ο φίλος μας θα πρέπει να του δώσει τα λεφτά εντός δύο ημερών, αλλιώς τον περιμένει σκληρή δουλειά στα αλατωρυχεία του. Μέσα στην απόγνωσή του, βλέπει σε μία διαφημιστική αφίσα ότι ο Δήμος Λιμνούπολης διοργανώνει έναν Μαραθώνιο και δίνει έπαθλο για τον νικητή 1000 δολάρια. Έτσι αποφασίζει να λάβει μέρος και ξεκινάει την σκληρή προπόνηση. Η αλήθεια είναι ότι σημειώνει σημαντικές επιδόσεις, αλλά θα καταφέρει να κερδίσει τους επαγγελματίες δρομείς? :thinking: Ευχάριστο σενάριο, που θυμίζει τις παλιές ιστορίες του Barks. Η πλοκή θυμίζει cartoon κι έχει γρήγορο ρυθμό. Από την μία μας κάνει να συμπονέσουμε τον (ανεύθυνο) Ντόναλντ, ταυτόχρονα όμως περνάει ηθικά μηνύματα ότι με μπαγαποντιές δεν κερδίζει κανείς. Η κατάληξη, όσο κι αν μας στενοχώρησε, είναι πέρα για πέρα δίκαιη. Το σχέδιο του Vicar είναι εξαιρετικό. Τρομερές ομοιότητες με τις δουλειές του Barks. :clap2:

     

    “Ο ταξιτζής του Λας Πινιάτας”
    Ο Ντόναλντ με τα τρία ανιψάκια του, λόγω των άθλιων οικονομικών τους, πάνε διακοπές σε μία μικρή πόλη, το Λας Πινιάτας. Εκεί η απίστευτη γκαντεμιά τους θα χτυπήσει πάλι, καθώς θα χάσουν το τσαντάκι με τα χρήματά τους, ενώ ταυτόχρονα οι ταξιτζήδες της περιοχής απεργούν κι έχουν αποκλείσει τους δρόμους. Για να εξοικονομήσει νέα χρήματα, ο Ντόναλντ θα νοικιάσει ένα αυτοκίνητο και θα το δουλέψει σαν πειρατικό ταξί. Παράλληλα ο Χιούη, ο Λιούη κι ο Ντιούη ξεκινάνε έναν αγώνα δρόμου προκειμένου να πάρουν πάλι στα χέρια τους το τσαντάκι με το κομπόδεμά τους. Εδώ μιλάμε για ένα σενάριο που ουσιαστικά χωρίζεται σε δύο μέρη, και τα δύο εξίσου δραστήρια. Το πρώτο είναι αφιερωμένο στον Ντόναλντ με το αυτοσχέδιο ταξί του και το δεύτερο περιγράφει τα ανιψάκια στον δικό τους αγώνα. Μου άρεσε η ένταση που βγαίνει στην πλοκή και το μπάχαλο που δημιουργεί ο πρωταγωνιστής, αλλά σαν υπόθεση δεν με ξετρέλανε. Απλά γκαγκ, καθόλου πρωτοτυπία, προβλέψιμο φινάλε. Το σχέδιο φωνάζει από μακριά το όνομα του Marco Rota. Πολύ καλό.

     

    “Ο δρόμος της απώλειας”
    Ο Μίκυ καλεί την Μίννι στην Αριζόνα, όπου παραθερίζει με τον φίλο του τον Οράτιο. Δυστυχώς όμως έχει χτυπήσει το πόδι του κι έτσι πήγε ο Οράτιος να την πάρει από τον σταθμό των λεωφορείων. Εκείνη δεν είναι και στα καλύτερα κέφια της κι ο λόγος είναι η αφόρητη ζέστη που επικρατεί, αλλά και το γεγονός ότι η διαδρομή δεν έχει τις βολές που υπάρχουν στο Μίκυ Σίτυ. Μέχρι να φτάσουν στο βουνό, που είναι και το μέρος όπου παραθερίζουν, θα περάσουν πολλές κακουχίες και θα έρθουν σε ακόμα περισσότερες προσωπικές συγκρούσεις. Σενάριο που έχει περιπέτεια, αλλά νομίζω ότι δίνεται περισσότερη βάση στο συναίσθημα και στον θεσμό της φιλίας. Μου προκάλεσε έκπληξη να βλέπω την Μίννι και τον Οράτιο να ανταλλάσσουν βαριές εκφράσεις, αλλά το φινάλε με αποζημίωσε. Η πλοκή, όπως είπα, έχει αρκετή δράση, αλλά πιστεύω ότι έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Το σχέδιο το βρήκα αρκετά καλό.

     

    “Η δέκατη τρίτη νύχτα”
    Ένα βράδυ στο λημέρι των Μουργόλυκων, ένα μέλος της συμμορίας διαβάζει ένα παλιό παραμύθι, σύμφωνα με το οποίο ένας ψεύτης βοσκός παραπλανά τους συγχωριανούς του κι όταν διατρέχει πραγματικό κίνδυνο, εκείνοι του γυρνούν την πλάτη. Αυτό το παραμύθι γεννά μία ιδέα σε έναν Μουργόλυκο. Έτσι, όλη η συμμορία σχεδιάζει να εφαρμόσει κάτι παρόμοιο στην Κεντρική Τράπεζα. Κάθε ημέρα ξεκινάνε μία μικρή απόπειρα ληστείας για να προκαλέσουν την Αστυνομία κι όταν οι Αστυνομικοί δεν θα δώσουν την απαραίτητη σημασία, τότε εκείνοι θα χτυπήσουν. Θα καταφέρουν λοιπόν να φύγουν με γεμάτες τις τσέπες τους? Έξυπνο σενάριο, που προσαρμόζει ένα κλασικό παραμύθι στο δεδομένα μίας ιστορίας Disney. Η πλοκή φαίνεται να επαναλαμβάνεται, αλλά αυτό είναι λογικό, λόγω της περιγραφής του παραμυθιού. Το φινάλε ενώ έμοιαζε αναμενόμενο, είχε πρωτοτυπία. Μου άρεσε. Ικανοποιητικό ήταν και το σχέδιο.

     

    “Ένα τσούρμο Ντόναλντ”
    Ένα πρωτότυπο παιχνίδι διοργανώνει ο Δήμαρχος της Λιμνούπολης στο πάρκο. Ένα κυνηγητό ανάμεσα σε μοναχικές γυναίκες κι εργένηδες άνδρες. Σύμφωνα με το παιχνίδι οι γυναίκες κυνηγούν τους άνδρες κι όταν κάποια πιάσει κάποιον, τότε θα κάνουν μαζί πικ νικ. :P Ο Ντόναλντ βρίσκεται εκεί με την Νταίζυ κι ετοιμάζονται να λάβουν μέρος, όταν δύο πρόσωπα από το παρελθόν κάνουν την εμφάνισή τους και τους αναστατώνουν. Πρόκειται για τον ξάδελφο του Ντόναλντ, τον Σχίζα Ντακ και την νέα του φίλη την Ντόνα, ένα παλιό αμόρε του φίλου μας. Όπως είναι φυσικό η Νταίζυ θα σκάσει από την ζήλια της κι έτσι ο Ντόναλντ σκέφτεται να αλλάξει ρούχα με τον θείο Σκρουτζ, για να αποτρέψει την Ντόνα να τον διεκδικήσει. Το ίδιο όμως θα σκεφτούν και τα υπόλοιπα μέλη της “παρέας” κι έτσι όλο το πάρκο θα γεμίσει...Ντόναλντ. :P Έχουμε να κάνουμε με ένα σενάριο που θα το χαρακτήριζα παράξενο. Η πλοκή θυμίζει φαρσοκωμωδία κι έχει ξέφρενο ρυθμό. Παράλληλα όμως με έκανε να βαρεθώ. :( Ευχάριστη προσθήκη οι δύο χαρακτήρες που δεν τους βλέπουμε συχνά (πλέον καθόλου), αλλά θα ήθελα ο δημιουργός να τους είχε διαχειριστεί καλύτερα. Ίσως σε κάποια άλλη ιστορία. Γενικά ήταν μία πρωτότυπη, κωμική και...μέτρια ιστορία. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.

     

    “Ένας φευγάτος θείος”
    Τα τρία ανιψάκια τσακώνονται για πολλοστή φορά με τον θείο τους για τις δουλειές του σπιτιού, καθώς τα πιάτα έχουν γίνει στοίβα στην κουζίνα κι εκείνα παρακολουθούν αμέριμνα την αγαπημένη τους σειρά. Επάνω στην λογομαχία εκείνα λένε ότι απαιτούνται μεγάλες δεξιότητες για να καταφέρει κάποιος να ξεφύγει από τους άλλους. Ο Ντόναλντ όμως διατείνεται ότι κάτι τέτοιο απαιτεί μεν μυαλό, αλλά δεν είναι και τόσο δύσκολο. Το στοίχημα δεν αργεί να πέσει στο τραπέζι. Αν ο Ντόναλντ καταφέρει να μείνει κρυμμένος από τα μάτια των ανιψιών του για μία ολόκληρη ημέρα, τότε εκείνα θα κάνουν την λάντζα του σπιτιού για έναν μήνα. Σε αντίθετη περίπτωση, θα την “πληρώσει” εκείνος. Έτσι λοιπόν ο φίλος μας φεύγει από το σπίτι, με την φιλοδοξία να κερδίσει, ενώ τα μικρά μένουν στο σπίτι για να ολοκληρώσουν την αγαπημένη τους σειρά. Η συνέχεια στα τεύχη σας. :P Σ’αυτό το σύντομο σενάριο έχουμε μεν μία κλασική διαμάχη ανάμεσα σε θείο κι ανίψια, αλλά νομίζω ότι ο τρόπος που αποδίδεται η πλοκή βγάζει πρωτοτυπία και πολύ χιούμορ. Ο Ντόναλντ γι’ ακόμα μία φορά έπεσε θύμα της έπαρσης αλλά και της ατυχίας του, ενώ από την άλλη μεριά, ο Χιούη, ο Λιούη κι ο Ντιούη μιμήθηκαν έναν άλλο θείο τους, ο οποίος φέρνει το αποτέλεσμα στα μέτρα του χωρίς καν να κουνήσει το μικρό του δαχτυλάκι. :P Το δε φινάλε είναι ο ορισμός της πλάκας. :lol: Γενικά μιλάμε για μία έξυπνη κωμωδία παρεξηγήσεων, που με ικανοποίησε. Το σχέδιο το βρήκα καλό σε έναν βαθμό, αλλά με αρκετά σημεία που δεν μου άρεσαν.

     

    “Αγώνας με σχεδίες”
    Οι Μικρές Εξερευνήτριες είναι στα μαύρα πανιά κι ο λόγος είναι ότι το ιστιοφόρο σκάφος τους δεν είναι πλέον αξιόπλοο, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να χάσουν τις διακοπές τους. Η Νταίζυ κάνει έρανο για την αγορά ενός νέου σκάφους, αλλά τα έσοδα είναι μηδαμινά. Ο Ντόναλντ, επάνω σε μία κρίση αλτρουισμού, υπόσχεται ότι θα συμπληρώσει τα υπόλοιπα χρήματα που θα λείπουν όταν τελειώσει ο έρανος, μία ανακοίνωση που αμέσως μετάνιωσε που την έκανε, αλλά πλέον ήταν αργά. :P Βλέποντας όμως ότι ο Δήμος της Λιμνούπολης διοργανώνει έναν θαλάσσιο διαγωνισμό με σχεδίες, σκέφτηκε να λάβει μέρος κι αν κερδίσει να δώσει τα χρήματα του επάθλου στην Νταίζυ και τα κορίτσια. Έτσι λοιπόν θα φτιάξει την σχεδία του και θα λάβει μέρος στον αγώνα. Είναι αποφασισμένος να κερδίσει πάση θυσία, αλλά τα φτερά του κόβονται όταν βλέπει ότι στον διαγωνισμό θα λάβει μέρος κι ο Γκαστόνε. :Ungry:  Ένα σενάριο απλό, που όμως κρύβει αρκετά νέα στοιχεία και ταυτόχρονα ευχάριστο. Έκπληξη είναι η είσοδος των Μικρών Εξερευνητριών στην πλοκή προκαλώντας έτσι μία ευχάριστη αλλαγή από τα συνηθισμένα. Ο Ντόναλντ δείχνει τον φιλάνθρωπο και καλόκαρδο εαυτό του και δεν μπορούμε παρά να υποκλιθούμε στο μεγαλείο της ψυχής του. :respect: Η πλοκή δεν αφήνει τον αναγνώστη να βαρεθεί και προσφέρει χιούμορ. Το δε φινάλε έχει ανατρεπτικό ύφος, αλλά είναι ΤΕΛΕΙΩΣ άδικο για τον πρωταγωνιστή. Σχεδιαστικά την βρήκα αρκετά καλή.

     

    “Στην υπηρεσία της μάγισσας”
    Βρισκόμαστε σε ένα γνωστό μας σπίτι, που βρίσκεται στις πλαγιές του Βεζούβιου και μένει η πιο γνωστή μάγισσα στον κόσμο των κόμικς. Η Μάτζικα διαπιστώνει με οργή ότι έχει ένα ακατάστατο εργαστήριο και θα πρέπει να το τακτοποιήσει αμέσως. Διαβάζει λοιπόν μία αγγελία που έχουν βάλει οι Μικροί Εξερευνητές, οι οποίοι καθαρίζουν και συγυρίζουν τα πάντα κι οπουδήποτε. Έτσι, ύστερα από συνεννόηση μαζί τους, τα φέρνει ως δια μαγείας στην Ιταλία για να ξεκινήσουν την φασίνα. Θα καταφέρουν να ευχαριστήσουν την σατανική μάγισσα? :thinking: Από τα πιο σύντομα σενάρια, το οποίο με παραξένεψε. Τόσο η εργασία που αναλαμβάνουν οι Μικροί Εξερευνητές, όσο κι αυτή η περίεργη συνεργασία ανάμεσα στις δύο πλευρές. Σαν πιο υποψιασμένος θα περίμενα να έχει κάποιον λάκκο η φάβα, αλλά τελικά έμεινα με την υποψία. :P Το φινάλε έκρυβε ένα χλιαρό κωμικό στοιχείο, όπως χλιαρή ήταν και η υπόθεση στο σύνολό της. Γενικά είναι μία ιστορία που δεν θα την θυμάμαι για καιρό. Ίσως να θυμάμαι το “κάψιμο” μερικών από τους δυναμικούς χαρακτήρες της Disney. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο.

     

    “Το πολύτιμο τυρί”
    Ο Ντόναλντ αποφάσισε να πάρει μία γεύση από την απόλαυση των πλουσίων κι έτσι έρχεται στο σπίτι αφού πρώτα έχει αγοράσει ένα κομμάτι ακριβό και “μυρωδάτο” Γαλλικό τυρί. Αφού λοιπόν το αφήσει στον πάγκο της κουζίνας του για να ωριμάσει σε θερμοκρασία δωματίου, φεύγει για να πάει να παίξει μία παρτίδα μπόουλινγκ. Θα βρει το ακριβό τυρί του όταν θα επιστρέψει το απόγευμα ή θα έχει κάνει φτερά? Κι αν λείπει, για ποιον λόγο θα γίνει αυτό? Κι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα απλούστατο σενάριο με αρκετά ψήγματα χιούμορ. Ο Ντόναλντ ουσιαστικά ανοίγει και κλείνει την αυλαία, δίνοντας περισσότερο χώρο να αναδειχθούν τα τρία ανιψάκια του, που ουσιαστικά είναι οι βασικοί πρωταγωνιστές της ιστορίας. Η πλοκή θυμίζει κλασικό cartoon, με το συμπαθητικό και ψηλομύτικο κουνάβι να μου φέρνει στον νου τον απίστευτο Πέπε Λε Πιου. :lol: Και σαν cartoon, η ιστορία δεν θα μπορούσε να μην κλείσει κωμικά. Το σχέδιο μού άρεσε.

     


    :beer: 

    • Like 3

  12. Στην ιστορία "Αγώνας με σχεδίες", βλέπουμε τον Κύρο να πετάει στον αέρα με ένα Ελικοφόρο Σωσίβιο.

    1664960413_().thumb.jpg.45683d54bcf5ee6499a2c26d754aead7.jpg

     

    Επίσης, ακόμα δύο εφευρέσεις θα μας έρθουν από την ιστορία "Το διψασμένο ζελεδάκι".

     

    Η πρώτη είναι ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, δηλαδή το Ζελέ Απορρόφησης Υγρών.

    1802571836_().thumb.jpg.5ce270ab6b0c70bb1885c0a9bb2abab7.jpg

     

    Και η άλλη είναι ένας Παγκόσμιος Ανακυκλωτής.

    1566431780_().thumb.jpg.02df844f296e2485837181474f107679.jpg

     

     

    :beer:

    • Like 5
    • Thanks 1
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.