Jump to content

Indian

Members
  • Content Count

    7,317
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    70
  • Points

    15,223 [ Donate ]

Everything posted by Indian

  1. Πρέπει να είναι ένας αστυνομικός γουέστερν τσελεμεντές.
  2. Εγώ πάντως δεν το βρήκα σήμερα στα μέρη μου. Λογικά μέσα στην επόμενη εβδομάδα θα κάνει την περατζάδα του από όλα τα περίπτερα.
  3. Άντε, ας ανεβάσω κι εγώ ένα εξώφυλλο για να κρατιέμαι σε φόρμα και για να μην πιάνει σκόνη το σκάνερ μου. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τεύχους #267, βρίσκεται κοντά μας. Προστέθηκαν στο πινακάκι της παρουσίασης.
  4. Έπεσε πολλή δουλειά στον Κύρο αυτές τις ημέρες κι εμείς είμαστε εδώ για να τις καταγράψουμε. Αυτή την φορά έχουμε 7 εφευρέσεις. Πάμε να τις δούμε μία-μία. Από την ιστορία "Μαθητευόμενος επιχειρηματίας", έχουμε έναν Ενισχυτή Όσφρησης. Από την ίδια ιστορία έχουμε ένα Ηλεκτρονικό Ανοιχτήρι. Πάλι από την ίδια ιστορία, θα βρούμε μία Συσκευή Πρόβλεψης Χρηματιστηριακών Μεταβολών. Από την ιστορία "Ταξίδι στην άκρη του ουράνιου τόξου", έχουμε ένα Ιπτάμενο Τάμπλετ. Ένας Πολυμορφικός Εκγυμναστής μας έρχεται από την ιστορία "Το χρυσάφι των Ολυμπιονικών" Από την ίδια ιστορία, ένα Τηλεκατευθυνόμενο Βέλος. Και τέλος, ο συμπαθής εφευρέτης αποδεικνύει ότι διαπρέπει και στην Χημεία, μιας και στην ιστορία "Με τις δυνάμεις των θεών", έφτιαξε Χάπια Υψηλής Πρωτεϊνικής Ενέργειας.
  5. @Retroplaymo Θα μιλήσω με τον δικηγόρο μου και θα έχεις σύντομα απάντηση, φίλτατε τοκογλύφε συνάνθρωπε.
  6. Εντάξει, τα 49€ τα θεωρώ μία λογική τιμή. Αλλά τα 4 λεπτά με έτσουξαν.
  7. @GreekComicFan Έλα καλέ? Τι νυχτερίδες, τι αράχνες! Το ίδιο σιχαμερά είναι και τα δύο.
  8. Διαβάστηκε. Προσωπικά δεν απορρίπτω μετά βδελυγμίας το εν λόγω graphic novel, αλλά δεν μπορώ να το θεωρήσω κι αριστούργημα. Ο συγγραφέας, επιλέγοντας το θέμα, φαίνεται να έκανε μία σχετικά εύκολη δουλειά. Πήρε το θρυλικό και πασίγνωστο origin του ανθρώπου-νυχτερίδα αράχνη κι απλά το διάνθισε με μερικές ακόμα πληροφορίες. Η πλοκή ένιωθα να μην κυλάει αβίαστα και να μην δίνει κάποια σκηνή που να είναι αξιομνημόνευτη. Στο μοναδικό σημείο που στέκομαι είναι στο πόσο λίγο έχει πάρει στα σοβαρά το χάρισμα που απέκτησε ο Peter Parker και πώς σκοπεύει να το εκμεταλλευτεί. Ένιωσα έκπληξη με το πώς αντιλαμβάνεται τον ηρωισμό και την βοήθεια προς τον συνάνθρωπο. Τουλάχιστον στην αρχή της πολυτάραχης “καριέρας” του. Άλλο ένα κομμάτι της πλοκής που θα κρατήσω είναι η περιγραφή (όχι όμως σε πλήρη έκταση) του κόσμου της νύχτας που εδράζει στην Νέα Υόρκη. Άλλο ουδέν. Γενικά δεν την βρήκα δυνατή δουλειά, ικανή να ενθουσιάσει ακόμα και τον μέτρια μυημένο αναγνώστη. Ίσως ο νεότερος να την απολαύσει καλύτερα. Προσωπικά θα ήθελα να διαβάσω μία ιστορία του Spiderman που θα έχει απέναντί του έναν ισχυρό villain και μία καλή υπόθεση, παρά ακόμα ένα μακρόσυρτο origin. Όσον αφορά τον εικαστικό τομέα, μπορώ να πω ότι η ιστορία ήταν αξιόλογη. Το σχέδιο ήταν πολύ ζωντανό και λεπτομερές, ενώ ταυτόχρονα διατηρούσε την απλότητά του. Το χρώμα μού άρεσε, αλλά το βρήκα περισσότερο έντονο από ότι θα έπρεπε. Γενικά πιστεύω ότι ο σχεδιαστής έκανε καλύτερη δουλειά από τον σεναριογράφο. Όπως πολύ σωστά αποκαλύφθηκε από τα παιδιά, η παρούσα έκδοση (τουλάχιστον ο δεύτερος τόμος) έρχεται με πιο ενισχυμένο χαρτί απ’ότι συνήθως. Είναι φανερά πιο ανθεκτική και σε συνδυασμό με το (περίεργα) γερό δέσιμο με καρφίτσα, δίνει ένα πολύ ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Για να γκρινιάξω όμως λίγο, εξακολουθώ να θέλω ένα πιο παχύ χαρτί στο εξώφυλλο. Στα έξτρα, το μόνο που έχουμε είναι μερικές σελίδες με διαφημίσεις βιβλίων της εκδοτικής.
  9. Μία διαστημική ιστορία μάς επιφύλασσε το τεύχος #266 για την θέση της κύριας. Ο τίτλος της είναι “Δέκα μικροί εκατομμυριούχοι” και βασίζεται σε μία μεγαλειώδη ιδέα του θείου Σκρουτζ, ο οποίος αποφασίζει να επεκτείνει τις τουριστικές του επιχειρήσεις στην...Σελήνη. Ο Λιμνουπολίτης τσιγκούνης δημιουργεί (με την βοήθεια του Κύρου) ένα μεγαλειώδες θέρετρο στον δορυφόρο της Γης. Οι πρώτοι πελάτες του είναι δέκα πάμπλουτα άτομα, τα οποία (όπως συμβαίνει συνήθως με τους πλούσιους) έχουν διάφορες απαιτήσεις και γενικά βγάζουν έναν σχετικά δύστροπο χαρακτήρα. Το διαστημόπλοιο φτάνει στην Σελήνη και οι ένοικοι του θέρετρου αρχίζουν να επεξεργάζονται τον χώρο. Βοηθητικό προσωπικό είναι (ποιος άλλος?) ο δύσμοιρος ο Ντόναλντ ο οποίος έχει επιφορτιστεί με τις χειρωνακτικές εργασίες, όπως την μεταφορά των αποσκευών. Όλα δείχνουν να κυλούν ομαλά, όταν την πρώτη βραδιά αρχίζουν να χάνονται τα πολύτιμα τιμαλφή των πελατών και οι υποψίες για τον ένοχο δίνουν και παίρνουν. Όλο το επιχειρηματικό οικοδόμημα του Σκρουτζ κινδυνεύει να καταστραφεί, αν δεν βρεθεί ο μυστηριώδης κλέφτης. Έτσι, σαν άλλος Ηρακλής Πουαρώ, θα βάλει τα γκρίζα κύτταρα του εγκεφάλου του να δουλέψουν, θα συλλέξει τις απαραίτητες πληροφορίες, θα αξιολογήσει την κατάσταση και θα βγάλει το πόρισμα. Ποιος κρύβεται πίσω από τις κλοπές και μπορεί κάποιος να τον σταματήσει? Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο σενάριο, που συνδυάζει διάστημα, επιχειρηματικές ιδέες και φυσικά αστυνομικό μυστήριο. Έτσι έχουμε να κάνουμε με μία ποικιλία μοτίβων, που πιστεύω θα ικανοποιήσουν ακόμα και τον πιο δύσκολο αναγνώστη. Η πλοκή στα πρώτα μισά ένιωθα ότι δεν κυλάει γρήγορα κι έμοιαζε υποτονική. Από το δεύτερο μισό και ύστερα έχουμε σημαντική άνοδο και το ενδιαφέρον απογειώνεται. Το φινάλε είναι άκρως ανατρεπτικό και ταυτόχρονα η δράση δηλώνει το παρών. Το όνομα του Giorgio Cavazzano εγγυάται ένα πολύ καλό εικαστικό αποτέλεσμα. Κι έρχεται “Το κάρο του νικητή” για να κάνει τον Ντόναλντ να συνειδητοποιήσει αυτό που είναι γενικά παραδεκτό. Ότι είναι μεν καλό παιδί, αλλά είναι κι ο ορισμός του loser. Μία ημέρα έχει πάει με τα τρία ανιψάκια του μέχρι το λιμάνι για να δει αν κουνιούνται οι βάρκες και παράλληλα να μελαγχολήσει για τα απανωτά χτυπήματα της μοίρας, όταν θα συναντήσει έναν παλιό του συμμαθητή, που έχει δικό του πλεούμενο. Εκείνος θα τους διηγηθεί μία ιστορία που εκτυλίχθηκε τα πολύ παλιά χρόνια σε ένα μακρινό νησί, που έχει για κεντρικό θέμα ένα κάρο, για το οποίο οι θρύλοι λένε τα καλύτερα. Επίσης αναφέρουν ότι όποιος ανέβει επάνω του θα αποκτήσει όλα τα χαρίσματα που διέπουν έναν νικητή. Οι φίλοι μας λοιπόν, αποφασίζουν να πάνε μέχρι το νησί για να βρουν το κάρο κι έτσι να σπάσει η κατάρα του Ντόναλντ. Τελικά θα καταφέρουν να αποδείξουν ότι η ιστορία αυτή ισχύει κι αν ναι ποιοι μπελάδες τους περιμένουν στο νησί? Κι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα προσεγμένο σενάριο. Η δομή του έχει στοιχεία παραμυθιού, διέπεται από καλής ποιότητας φαντασία κι έχει και την απαιτούμενη δράση. Η πλοκή έχει εξαιρετική σκηνοθεσία και το φινάλε είναι ικανοποιητικό. Γενικά την βρήκα μία ιστορία πολύ άνω του μετρίου. Το σχέδιο του Guerrini αρχίζει να μου αρέσει πολύ. Κι αν επιμελούνταν καλύτερα τους χαρακτήρες του, θα του έδινα περισσότερους πόντους. Στην επόμενη ιστορία του τεύχους, ο Μαύρος Πητ θα μας αποδείξει πώς “Η περιέργεια έφαγε την γάτα”. Είναι ένα καυτό καλοκαίρι στο Μίκυ Σίτυ κι όλοι έχουν βγάλει την μπέμπελη. Ο Πητ όμως εργάζεται πυρετωδώς. Έχει νοικιάσει ένα διαμέρισμα απέναντι από την Κεντρική Τράπεζα και το έχει ρίξει στην παρακολούθηση. Έτσι έχει αποκτήσει πολλές και σημαντικές πληροφορίες για την τράπεζα, όπως ποιοι είναι οι υπάλληλοί της, τα ωράρια που δουλεύουν, ποιοι είναι οι κυριότεροι πελάτες κ.ά.. Έτσι θα ετοιμάσει καλύτερα το ληστρικό του σχέδιο. Κάποια στιγμή βλέπει στο διαμέρισμα που βρίσκεται επάνω από την τράπεζα μία φιγούρα που φαίνεται να είναι ο Μίκυ. Δεν περνάει πολλή ώρα και θα τον επισκεφτούν η Μίννι, η Κλάραμπελ και η...Τρούντυ. Και τότε είναι που η μυστηριώδης φιγούρα βγάζει έναν μπαλτά κι αρχίζει να χτυπάει αλύπητα. Τελικά τι συμβαίνει στην πραγματικότητα? Ένα σενάριο μονόπρακτο, στο οποίο παρελαύνουν πολλοί χαρακτήρες από το Μίκυ Σίτυ, αλλά ουσιαστικά είναι παιχνίδι για έναν ρόλο κι ο Μαύρος Πητ ανταπεξέρχεται άψογα. Στις λίγες σελίδες της πλοκής η περιέργεια του αναγνώστη εξάπτεται και πολλά ερωτήματα εγείρονται, για να έρθει το φινάλε να μας φέρει ένα χαμόγελο στα χείλη. Γενικά είναι μία πολύ χαριτωμένη ιστορία. Το σχέδιο το βρήκα πολύ καλό. Στον “Κλέφτη του φαγητού” ο δρόμος μας θα μας βγάλει μέχρι το αγρόκτημα της Γιαγιάς Ντακ, όπου εκείνη ετοιμάζεται να πεταχτεί σε μία δουλειά κι έτσι έχει αφήσει στο πόδι της τον Πασχάλη. Η Γιαγιά περιμένει σε λίγο έναν παιδικό της φίλο κι έτσι έχει ετοιμάσει αρκετά καλούδια για φαγητό. Ο Πασχάλης είναι επιφορτισμένος να τα βάλει στο φούρνο, σε περίπτωση που εκείνη καθυστερήσει να επιστρέψει. Ο φίλος μας παρουσιάζεται αρκετά υπεύθυνος και δεν υποκύπτει (πολύ) στον πειρασμό να φάει από τα εδέσματα. Όταν όμως εμφανιστεί ένας μυστηριώδης κλέφτης κι αρχίζει να τρώει τα φαγητά, ο πρωταγωνιστής θα προσπαθήσει να τον ανακαλύψει, αφενός για να σώσει την αξιοπρέπεια της Γιαγιάς, κι αφετέρου για να διώξει από πάνω του όλες τις υποψίες που θα τον βαρύνουν. Θα μπορέσει να ξεσκεπάσει εγκαίρως τον ένοχο? Και ποιος είναι αυτός? Κι εδώ έχουμε ένα συμπαθητικό σενάριο που παρουσιάζει μία ιδιόμορφη “συνεργασία” που δεν την βλέπουμε συχνά. Ο Πασχάλης έχει τον κλασικό του χαρακτήρα που μας κάνει να τον συμπαθούμε, αλλά ταυτόχρονα εμφανίζει ισχυρό αίσθημα ευθύνης. Η πλοκή έχει αρκετά χιουμοριστικά στοιχεία και δεν κρύβει εκπλήξεις, εκτός ίσως από το φινάλε. Γενικά μου φάνηκε αξιοπρεπής ιστορία. Το σχέδιο της Migheli ήταν αρκετά καλό, με μοναδική μου ένσταση στην μορφή του Πασχάλη. Μου φάνηκε πολύ χοντροκομμένος κι ασύμμετρος. Και τελειώνουμε με τον “Μαθητευόμενο επιχειρηματία”. Όλοι ξέρουμε ότι ο Κύρος είναι ένας άριστος εφευρέτης, ο οποίος με τις δημιουργίες του έχει δώσει λύσεις σε πολλά προβλήματα που ταλανίζουν τους Λιμνουπολίτες και ιδιαίτερα τον θείο Σκρουτζ, ο οποίος είναι κι ο καλύτερος πελάτης του. Δυστυχώς όμως η μεγάλη του αφέλεια κι ο αλτρουισμός του δεν τον αφήνουν να πάρει χρήματα για τις υπηρεσίες του κι έτσι τα χρέη αρχίζουν να τον πνίγουν. Αποκορύφωμα της τραγικής του κατάστασης είναι η επικείμενη έξωση από το εργαστήριό του. Ο Ντόναλντ και τα ανιψάκια του θα προσπαθήσουν να πείσουν τον θείο τους να τον βοηθήσει κι έτσι εκείνος προτίθεται να τον μάθει πολλά μυστικά που διέπουν έναν επιτυχημένο επιχειρηματία. Ο Κύρος όμως δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο από την δημιουργία εφευρέσεων κι εν τω μεταξύ τα χρέη τρέχουν κι αυξάνονται. Ποια θα είναι η κατάληξη? Ένα σενάριο που δίνει έμφαση σε μία πρακτική που μ’εκνεύριζε κάθε φορά που διάβαζα αντίστοιχες ιστορίες. Δηλαδή να εκμεταλλεύονται ασύστολα το ταλέντο του Κύρου. Η πλοκή θα μπορούσε κάλλιστα να ενταχθεί στην “Οικονομία του θείου Σκρουτζ”, μιας και περιέχει αρκετές συμβουλές οικονομικής φύσης. Είναι χαριτωμένη, αλλά δεν έχει πολύ χιούμορ. Το δε φινάλε έχει ένα καλογραμμένο plot twist που με ικανοποίησε. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.
  10. Τρία όμορφα tutorials (που φαντάζομαι με λίγο ψάξιμο θα βρούμε κι άλλα) από άτομα που έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο, καλλιτεχνική φλέβα και πολύ μεράκι. Στο πρώτο μαθαίνουμε πώς να φτιάξουμε ένα μίνι Mjolnir από μία βίδα, στο δεύτερο θα δούμε την κατασκευή ενός κράνους του Iron man από ένα κουτάκι αναψυκτικό και τέλος, πάλι από ένα κουτάκι αναψυκτικό, θα κατασκευαστεί μία ασπίδα του Captain America. Απολαύστε. Κι αν θέλετε πιο extreme καταστάσεις που δεν γίνονται εύκολα στο σπίτι, πάρτε κι ένα χάλκινο infinity gauntlet.
  11. Βρήκα τυχαία στο YouTube ένα βίντεο που αφορά το βιντεοπαιχνίδι που είναι εμπνευσμένο από την αγαπημένη μας σειρά Duck Tales. Ο τίτλος του είναι "Duck Tales: Remastered" και στο συγκεκριμένο βίντεο μαθαίνουμε πολλά για την δομή, το gameplay, τις πίστες και για τα bosses που υπάρχουν στο τέλος κάθε πίστας. Enjoy!
  12. Εγώ πάντως θα τα έδινα άνετα. Συμφωνώ όμως για το κόστος. Πιστεύω ότι θα υπήρχαν πολλές αντιδράσεις. Μία ιδέα είναι να κυκλοφορούσαν δύο εκδόσεις. Η μία με το δώρο (που να κοστίζει ακριβότερα) και η κανονική έκδοση της Παρασκευής. Είναι ωραίο τελικά να ονειρεύεσαι.
  13. Καλή η οικονομία του Σκρουτζ, αλλά η αλήθεια είναι ότι χαίρομαι περισσότερο με την κυκλοφορία των απάντων του Σκάρπα. Μακάρι να δούμε εφέτος περισσότερους από τρεις τόμους.
  14. @tsekouri Καλοδιάβαστο. Αν θέλεις, όταν το διαβάσεις, πέρασε από την αντίστοιχη παρουσίαση να πεις την γνώμη σου.
  15. Ωπ, τι ευχάριστη έκπληξη είναι αυτή? Και είναι κι ένα κόμικ που δεν το έχω. Ευχαριστώ πολύ τον Πρόεδρο και την Λέσχη μας γι'αυτό το υπέροχο δώρο.
  16. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τεύχους #842, βρίσκεται κοντά μας. Το εξώφυλλο προστέθηκε στο πινακάκι της παρουσίασης.
  17. Το άπιαστο όνειρο κάθε φανατικού με τα κόμικς.
  18. Χρόνια πολλά κι από εμένα στα παιδάκια που γιόρταζαν αυτές τις ημέρες και φυσικά ιδιαίτερες ευχές στον αγαπητό μου φίλο και το πιο αισιόδοξο άτομο που έχω γνωρίσει, τον Γιάννη aka @Μενίγ Πουαγώ . Φίλε μου σου εύχομαι υγεία πάνω απ'όλα και κάθε ευτυχία. Να χαίρεσαι την οικογένειά σου κι όσους αγαπάς. Συνέχισε να μας φτιάχνεις την διάθεση με τον καλοσυνάτο χαρακτήρα σου.
  19. Indian

    Funny Pictures!

    @Mandrake Και μετά περιμένω εγώ πότε θα βγω στην σύνταξη να κατέβω από την νταλίκα.
  20. Ο Ποπάυ επιστρέφει στην Ελληνική σκηνή. Ενδιαφέρον. Μου αρέσει η ιδέα. Μένει από εβδομάδα να μάθουμε περισσότερες λεπτομέρειες.
  21. @germanicus Τι περιμένεις? Διαβάζει Disney...
  22. Στην δεύτερη και την τρίτη φωτογραφία, πολλή μπίχλα βρε παιδί μου.
  23. Κι εγώ αυτής της άποψης είμαι. Τουλάχιστον αυτό θα έκανα αν ήμουν παιδί κι έπεφτε στα χέρια μου η "Οικονομία του Σκρουτζ"!
  24. Πάμε γι'ακόμα δύο εφευρέσεις του πολυτάλαντου φίλου μας. Η πρώτη έρχεται από την ιστορία "Πανεπιστημιακή παγίδα" και είναι ένα Μεταλλικό Δίχτυ. Η δεύτερη έρχεται από την ιστορία "Εφιάλτης θερινής νυκτός" και είναι μία Συσκευή Τηλεμεταφοράς.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.