Jump to content

Indian

Members
  • Content Count

    7,120
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    58
  • Points

    14,078 [ Donate ]

Everything posted by Indian

  1. Πέρα από την πλάκα, οι εφημερίδες που αγοράζω πηγαίνουν στον πατέρα μου που έχει 5 καναρίνια. Έχει σωθεί.
  2. Ανακοινώθηκε το Star Wars Jedi: Fallen Order για XBOX One, PS4 και PC. Ημερομηνία κυκλοφορίας: 15 Νοεμβρίου 2019.
  3. Η Microsoft παρουσίασε (με τη βοήθεια του Κιάνου Ριβς) την επόμενη παιχνιδοκονσόλα της Χbox που θα κυκλοφορήσει το 2020. Η Microsoft παρουσίασε, την Κυριακή, στη διάρκεια της έκθεσης παιγνιδιών Ε3 στο Λος 'Αντζελες, τη νέας γενιάς παιχνιδικονσόλα της Xbox, προς το παρόν γνωστή ως "Project Scarlett", που θα κυκλοφορήσει στην αγορά στο τέλος του 2020. Η νέα παιχνιδομηχανή θα έχει τετραπλάσια ισχύ σε σχέση με τη σημερινή Xbox One Χ, χάρη σε ένα νέο πολύ ισχυρότερο επεξεργαστή της AMD. Θα εμφανίζει έως 120 «καρέ» ανά δευτερόλεπτο (διπλάσια από τη μέση τηλεόραση) και θα ενσωματώνει δίσκο στερεάς κατάστασης (SSD), που θα επιτρέπει στα παιγνίδια να «φορτώνονται» πιο γρήγορα. Θα παρέχει επίσης ανάλυση έως 8Κ. Μαζί με τη νέα κονσόλα -της οποίας δεν αποκαλύφθηκε προς το παρόν ούτε η εμφάνιση ούτε η τιμή- θα κυκλοφορήσει και η νέα έκδοση του δημοφιλούς βιντεοπαιχνιδιού Halo Infinite της Microsoft. Η έκπληξη της παρουσίασης ήταν η παρουσία στη σκηνή του ηθοποιού Κιάνου Ριβς, ο οποίος αποκάλυψε ότι το παιχνίδι Cyberpunk 2077 - στο οποίο εμφανίζεται και ο ίδιος - θα κυκλοφορήσει στην αγορά τον Απρίλιο του 2020. Η Microsoft ανακοίνωσε, επίσης, σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερς, ότι η νέα online υπηρεσία της βιντεοπαιχνιδιών Project xCloud θα αρχίσει δοκιμαστικά φέτος τον Οκτώβριο. Η ανταγωνίστρια Alphabet (μητρική της Google) έκανε γνωστό ότι η δική της υπηρεσία game-streaming Stadia, που θα προσφέρει online παιγνίδια με ανάλυση 4Κ, θα ξεκινήσει το Νοέμβριο, ενώ -σύμφωνα με πληροφορίες- ανάλογη υπηρεσία στο υπολογιστικό «νέφος» ετοιμάζει και η Amazon. Η Microsoft θα δώσει τη δυνατότητα στους χρήστες να κάνουν streaming των παιγνιδιών απευθείας από τη δική τους κονσόλα Xbox, αντί από τους υπολογιστές-εξυπηρετητές (servers) της εταιρείας. Έτσι, το Xbox One θα μετατρέπεται σε προσωπικό και δωρεάν xCloud server. Η εταιρεία ανακοίνωσε, επίσης, την εξαγορά της εταιρείας ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών Double Fine Productions με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, δημιουργού πολλών γνωστών τίτλων (Psychonauts, Brutal Legend, Broken Age κ.α.). Η Microsoft παρουσίασε στην Ε3 περίπου 60 βιντεοπαιγνίδια για την κονσόλα της, όπως τα Elden Ring, Minecraft Dungeons, Blair Witch, The Outer Worlds κ.α. Επίσης ανακοίνωσε τη νέα της συνδρομητική υπηρεσία Xbox Game Pass PC, με κόστος 9,99 δολάρια το μήνα, που θα επιτρέψει στους χρήστες να «κατεβάζουν» και να παίζουν τουλάχιστον 100 παιγνίδια σε υπολογιστές με Windows 10. Έως το τέλος του επόμενου έτους αναμένεται και η ανταγωνίστρια Sony να έχει κυκλοφορήσει την επόμενης γενιάς κονσόλα PlayStation 5, με παρεμφερείς τεχνικές προδιαγραφές. ΠΗΓΗ
  4. @PhantomDuck Απέξω είμαι. Απλά κάνω γύρους για να βρω χώρο να παρκάρω την νταλίκα κι έρχομαι.
  5. Έλα βρε φίλε, μην σε παίρνει από κάτω. Προσπάθησε να χαλαρώσεις, κλείσε τα μάτια σου και σκέψου...πότε είδες για τελευταία φορά...τον απορροφητήρα?
  6. @dionik @PhantomDuck Και μετά μας λένε οι Κυβερνήσεις να μην πιστεύουμε στις θεωρίες συνωμοσίας.
  7. Όντως περάσαμε μία υπέροχη καλοκαιρινή βραδιά, γεμάτη κέφι και κουβεντούλα, με ίσως την πιο όμορφη θέα της πόλης. @Valtasar Δεν το πιστεύω ότι τελικά βρέθηκε άνθρωπος που θα μπορούσε να με κρύψει (εν μέρει)! @falconara90 Πολλά
  8. Ακόμα ένα κόμικ που το έχω, οπότε ΔΕΝ θα δηλώσω συμμετοχή. Να ευχηθώ όμως καλή επιτυχία στους συμμετέχοντες κι ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Λέσχη μας και στην ΟΞΥ για την προσφορά τους.
  9. Επειδή μιλούσαμε ότι θα προβληθεί μόνο ένα επεισόδιο κι απόρησα όταν είδα και το δεύτερο να είναι διαθέσιμο.
  10. Στην πρώτη διασταύρωση θα πας δεξιά, μετά στο επόμενο φανάρι θα πας αριστερά. Εκεί θα βρεις ένα σουβλατζίδικο. Φάει ένα σουβλάκι και περίμενέ με. Δεν θα αργήσω.
  11. Λίγες ιστορίες μας παραθέτει το τεύχος αυτό κι αρχίζουμε με την “Φιλοσοφία του Ντόναλντ”. Ο θείος Σκρουτζ, ανάμεσα στις πάμπολλες επιχειρήσεις που έχει στην κατοχή του, έχει και μία που φτιάχνει υδραυλικά εξαρτήματα. Λόγω αυτής του της ιδιότητας έχει κληθεί να παραβρεθεί σε ένα συνέδριο υδραυλικών που θα λάβει χώρα στην Ευρώπη. Επειδή όμως πνίγεται στην δουλειά, θα ζητήσει (με τον κλασικό του τρόπο ) να τον εκπροσωπήσει ο Ντόναλντ. Εκείνος, όλως περιέργως, δέχεται αμέσως κι έτσι αναχωρεί για την Γηραιά Ήπειρο. Όταν θα φτάσει εκεί, από λάθος δεν θα μπει στην αίθουσα που γίνεται το συνέδριο που θέλει, αλλά σε ένα συνέδριο φιλοσόφων. Και μάλιστα με διαπιστευτήρια ενός μεγάλου φιλοσόφου, με κύρος, που όλοι κρέμονται από τα χείλη του. Πώς θα την βγάλει καθαρή ο φίλος μας? Αν ψάχνετε ένα σενάριο με περιπέτεια τότε λυπάμαι πολύ φίλοι μου αλλά δεν θα το βρείτε εδώ. Αν όμως ψάχνετε ένα κωμικό σενάριο με ξεκαρδιστικά γκαγκ, τότε είστε στο στοιχείο σας. Πολύ καιρό είχα να γελάσω δυνατά με ιστορία και το έκανα με αυτήν. Οι διάλογοι, τα βλέμματα, αλλά και οι παρεξηγήσεις που γίνονται σε όλη την διάρκεια της πλοκής είναι σπαρταριστές, γεγονός που κάνει την ιστορία αυτή εξαιρετική για το είδος της. Αρκετά έξυπνη προσθήκη βρήκα την περιγραφή μίας τυπικής ημέρας της ζωής του πρωταγωνιστή, ενώ το φινάλε (κι εννοώ μέχρι το τελευταίο καρέ) είναι το αποκορύφωμα του αστείου. Το σχέδιο της Silvia Ziche είναι κωμικό από μόνο του, οπότε δεν νομίζω να υπήρχε καταλληλότερο. Ο εορτάζων πάπιος πρωταγωνιστεί και στην επόμενη ιστορία, με τίτλο “Ντόναλντ είσαι πρώτος”, μία ιστορία με σταυροδρόμια, όπου ο αναγνώστης καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε πολλές πορείες και καταλήξεις. Όλα ξεκινάνε στο σπίτι του, όταν έρχεται ο θείος Σκρουτζ και, υπενθυμίζοντας τον μεγάλο κατάλογο των χρεών του, του ζητά να του κουρέψει το γκαζόν στο θησαυροφυλάκιο. Την ίδια ώρα θα έρθει και η Νταίζυ να του θυμίσει ότι της είχε υποσχεθεί να την συνοδεύσει σε ένα πάρτυ. Εκείνος όμως αυτό που επιθυμεί είναι να την αράξει στον καναπέ και να απολαύσει τον τελικό του ποδοσφαίρου, στον οποίο συμμετέχει η ομάδα του. Ανάλογα λοιπόν ποιον “δρόμο” θα επιλέξει ο αναγνώστης, ο ήρωάς μας θα μπλέξει σε ξεκαρδιστικές περιπέτειες. Αν και θέλει τέχνη η δημιουργία ενός τέτοιου είδους σεναρίου, μπορώ να πω ότι έχει γίνει προσεγμένη δουλειά. Μέσα από τις σελίδες της πλοκής θα ξεπροβάλλουν και δύο μυστικές ταυτότητες του Ντόναλντ (ο Φάντομ Ντακ κι ο Μυστικός Πράκτωρ Ντακ) κι αυτό συνεπάγεται ότι κάποια από τα σταυροδρόμια δεν μένουν μόνο στο κωμικό στοιχείο. Όσον αφορά τα τέλη, κι εδώ έχουμε ποικιλία. Άλλες φορές είναι κλασικά (όπου ο φίλος μας την πατάει), άλλες ηρωικά κι άλλες συγκινητικά. Για όλα τα γούστα. Γενικά έμεινα ευχαριστημένος. Μακάρι να έμενα το ίδιος ευχαριστημένος κι από το σχέδιο. Και μετά από πέντε μονοσέλιδες ιστορίες, στις οποίες οι συγγενείς και οι φίλοι εύχονται στον Ντόναλντ για τα γενέθλιά του, κάνοντάς τον να καταλήγει σε κωμικοτραγικά φινάλε, ερχόμαστε στο “Μυστηριώδες καρφί”. Ο Τζο Χειροπαίδαρος είναι φανατικός με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την στιγμή που πάνε να πιάσουν (μαζί με τον Ροκ Νταμάρη) μία σπείρα παραχαρακτών, θέλει να το κάνει σε live streaming. Δυστυχώς όμως παρατηρείται ένα περίεργο φαινόμενο. Τα μέλη της σπείρας γνωρίζουν για την άφιξη των αστυνομικών κι έχουν προλάβει να φύγουν. Σίγουρα υπάρχει ένα καρφί που “ακούει” τα σχέδια της Αστυνομίας κι ενημερώνει τους κακοποιούς. Ο Τζο κι ο Ροκ αρχίζουν να υποπτεύονται τους πάντες. Από την έρευνά τους θα περάσει ένας διανομέας εμφιαλωμένων νερών, αλλά κι ο ίδιος ο Επιθεωρητής Ο’Χάρα. Άραγε ποιος είναι ο μυστηριώδης λαθρακουστής? Όμορφη υπόθεση, που συνδυάζει κωμικά στοιχεία (οι ατάκες του Χειροπαίδαρου είναι απίστευτες ), αλλά παράλληλα έχει κι αστυνομική υφή. Οι δύο πρωταγωνιστές δεν είναι τόσο ατσούμπαλοι όσο παρουσιάζονται συνήθως, αλλά αυτό δεν τους εμποδίζει να είναι αστείοι. Η πλοκή είναι καλογραμμένη, ενώ το φινάλε ήταν έξυπνο κι ομολογώ ότι δεν το περίμενα. Πολλά μπράβο λοιπόν. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό. Το τεύχος #260 θα ρίξει αυλαία με την ιστορία “Ομαδάρχης κατά τύχη”. Ο Ντόναλντ περιχαρής (γιατί θα έχει την ηρεμία να απολαύσει απερίσπαστος την αιώρα του) συνοδεύει τα τρία ανιψάκια του μέχρι το αεροδρόμιο για να φύγουν με τους Μικρούς Εξερευνητές. Δυστυχώς όμως ο μεγάλος Ομαδάρχης τους έσπασε το πόδι του και είναι αδύνατον να ταξιδέψει, με αποτέλεσμα το ταξίδι να κινδυνεύει να μην πραγματοποιηθεί. Την τελευταία στιγμή θα πέσει η ιδέα στο τραπέζι να τους συνοδεύσει ο Ντόναλντ με την ιδιότητα του προσωρινού Ομαδάρχη. Εκείνος αναγκάζεται να δεχτεί, αλλά κοιτάει να πάρει μαζί του όλες εκείνες τις προμήθειες που θα του εξασφαλίσουν μία ανέμελη και τεμπέλικη παραμονή στην φύση. Τα τρία ανιψάκια όμως πάνε στην φύση για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Να φωτογραφίσουν ένα σπάνιο είδος αρκούδας. Το αραλίκι του θείου τους προβλέπεται να δημιουργήσει προβλήματα στον σκοπό τους. Κι εδώ έχουμε να κάνουμε με μία χαριτωμένη ιστορία. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι δεν ταξιδεύει όλη η ομάδα των Μικρών Εξερευνητών, αλλά μόνο τα τρία, πιο γνωστά σε εμάς, μέλη της. Αυτό βοηθάει στην εξέλιξη του σεναρίου, αλλά δεν μου κολλάει. Τέλος πάντων. Το προσπερνώ. Οι συγγραφείς παρουσιάζουν έναν Ντόναλντ που εμφανίζει δύο προσωπικότητες, όσο εξελίσσεται η πλοκή. Στην αρχή τον βλέπουμε να είναι φυγόπονος και καλοπερασάκιας, ενώ στην πορεία θα αλλάξει κι όταν θα γεννηθεί ένα πραγματικό πρόβλημα οικολογικής φύσης, θα δηλώσει το παρών και θα βοηθήσει με τις δυνάμεις του και το μυαλό του. Θα πρέπει επίσης να σταθούμε και στα οικολογικά μηνύματα που εύστοχα περνάει η ιστορία. Ένα πρώτης τάξης μάθημα για τα μικρά (κι ελπίζω) και τα μεγάλα παιδιά. Γενικά μία πολύ ωραία προσπάθεια. Όσον αφορά το σχέδιο η γνώμη μου διίστανται. Ενώ το background είναι όμορφα δοσμένο, η απόδοση των χαρακτήρων είναι επιμελώς ατημέλητη και μου θύμισε την σύγχρονη εκδοχή των Ducktales.
  12. Είχαμε καμία εξέλιξη για την σειρά? Το λέω γιατί λέγαμε ότι ακυρώθηκε, ενώ κυκλοφόρησε και το δεύτερο επεισόδιο.
  13. Μεγάλο κεφάλαιο στον χώρο, καθώς επίσης και κοντοχωριανός μου. Τον ευχαριστούμε για όλα. Καλό του Παράδεισο...
  14. Μπορεί να μην είναι από τις μπύρες. Μάλλον από τους μεζέδες την πάτησα.
  15. Διαβάστηκαν και οι δύο τόμοι και το συναίσθημα που μου προκάλεσαν ήταν...εξάντληση. Ειλικρινά είχε πολλά χρόνια να με κουράσει σε τέτοιο βαθμό ένα κόμικ. Κι εξηγούμαι. Το σενάριο δεν είναι όσο άσχημο φαίνεται. Η σκηνοθεσία του όμως είναι λίγο παράταιρη. Έχουμε δύο κλασικές κόντρες ανάμεσα στον Θεό του κεραυνού και τον αδελφό του κι ενδιάμεσα, σαν διαφημιστικό σποτ, υπάρχει μία μάχη αστραπή με τον Ραδιενεργό άνδρα. Κάποια στιγμή μπαίνουν και οι Fantastic 4 με τον Spiderman και τον Ironman κι έτοιμη η ιστορία. Όλο αυτό λοιπόν δεν με ικανοποίησε. Οι δύο συγκρούσεις των αδελφών όμως ομολογώ ότι ήταν ενδιαφέρουσες. Ο Loki εμφανίζεται πολύ ύπουλος κι άκρως υπολογίσιμος αντίπαλος. Θα πρέπει νομίζω να σταθούμε και στην ψυχή του Thor, που μπορεί να είναι ένας παντοδύναμος Θεός, αλλά τον βλέπουμε να υποκινείται κι από ανθρώπινα ένστικτα. Τώρα, όσον αφορά το αν είναι origin ή δεν είναι, κλίνω άνετα προς το δεύτερο. Στην αρχή βλέπουμε κάποιον Ντόναλντ Μπλέικ, ο οποίος μας έχει ζαλίσει να μας λέει πόσο άχρηστο τον θεωρούσε ο πατέρας του, κι ο οποίος μπορεί με ένα ραβδί να “μεταμορφώνεται” στον Thor. Επίσης βλέπουμε τον Thor να είναι εξόριστος από την Άσγκαρντ κι ο Loki να είναι φυλακισμένος. Βλέπουμε δηλαδή καταστάσεις που νομίζω ότι δυσκολεύουν τον μη μυημένο αναγνώστη να εμβαθύνει χωρίς απορίες στο προφίλ του χαρακτήρα. Το χειρότερο όμως όλων (κι αυτό που μου έφερε την προαναφερθείσα εξάντληση) είναι η γραφή. Σε ολόκληρο το έργο βλέπουμε διαλόγους που στην καλύτερη περίπτωση ήταν μία μίξη διατριβών του Βέλτσου, του Ζουράρι και του Πλωρίτη. Ο μέσος αναγνώστης λοιπόν πιστεύω ότι δε θα το αντέξει αυτό και θα ξενερώσει. Το ίδιο έκανα κι εγώ. Πολλές ήταν οι στιγμές που απλά διάβαζα τα μπαλονάκια απλά για να πάω παρακάτω, χωρίς να έχω το παραμικρό ενδιαφέρον. Κι ερχόμαστε στο σχέδιο. Όχι, δεν το βρήκα τόσο έκτρωμα όσο το βρήκαν αρκετοί φίλοι πιο πάνω. Σίγουρα δεν είναι στα καλύτερά του, αλλά βγάζει μία ρετρίλα ‘80s κι αυτό μου αρέσει. Την θολούρα που περιγράφετε την εντόπισα κι εγώ. Δεν έχω δει τα Αμερικάνικα τεύχη για να ξέρω αν εμφανίζεται κι εκεί (κι άρα είναι του σχεδίου) ή είναι Ελληνική πατέντα. Τον χρωματισμό τον βρήκα ζωηρό και ήταν κάτι που μου άρεσε. Αυτό που με χάλασε περισσότερο είναι που είδα έναν Loki που ήταν ίδιος ο Joker. Για την έκδοση δεν έχουμε να πούμε πολλά. Όπως κι όλες οι προηγούμενες εκδόσεις εφημερίδας της ΟΞΥ, έτσι κι αυτή ακολουθεί την ίδια γραμμή. Σε γενικές γραμμές δεν έχω παράπονο από την ποιότητα του χαρτιού και του δεσίματος. Το μόνο που με ενοχλεί είναι το πολύ λεπτό εξώφυλλο. Και φυσικά η απουσία έξτρα υλικού.
  16. Εχθές είχαμε τα δέκατα γενέθλια της Λέσχης μας και πήρα μερικά καλούδια (στην φωτογραφία μπήκε και η σημερινή έκδοση της ΟΞΥ που κυκλοφόρησε με το Έθνος της Κυριακής). Και στην κλήρωση που έγινε, κέρδισα μία μπλούζα με στάμπα ένα σκίτσο του ΤΟΜΕΚ, προσφορά της JEMMA. Επειδή όμως δεν χωράω αν δεν χάσω τουλάχιστον 70 κιλά, την χαίρεται άλλη. Και του χρόνου να είμαστε καλά να ξανά γιορτάσουμε.
  17. Πρόκειται για μία αξιόλογη καταγραφή, από τον μεγάλο Γιάννη Ιωάννου, της πολιτικής ζωής που υπήρχε στην χώρα μας στα μέσα της δεκαετίας του ‘80. Ο συγχωρεμένος βετεράνος γελοιογράφος φαίνεται να παίρνει ίσες αποστάσεις από τους τότε ηγέτες και δεν χαρίζει κάστανα σε κανέναν. Από το πενάκι του θα περάσει η Κυβέρνηση, η Αντιπολίτευση (Αξιωματική και μη), οι σχέσεις της Ελλάδας με τα υπόλοιπα κραταιά κράτη, αλλά και η τότε κεφαλή της Εκκλησίας, ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ. Αρκετά ήταν τα σκίτσα που προκαλούσαν γέλιο, τα περισσότερα όμως ήταν καυστικά κι έβγαζαν προβληματισμό. Το αξιοπερίεργο βέβαια σε όλα αυτά είναι το πόσο διαχρονική φαίνεται η δουλειά του μέσα σε αυτά τα χρόνια. Σε αρκετά από τα σκίτσα του, αν αλλάζαμε τα ονόματα και βάζαμε εκείνα των νέων πρωταγωνιστών του Κοινοβουλίου μας, θα παίρναμε το ίδιο “θλιβερό” αποτέλεσμα. Ακόμα μία απόδειξη της καλλιτεχνικής του ευφυίας. Ακόμα ένας από τους λόγους που θα μας λείψει ο Γιάννης Ιωάννου. Η έκδοση είναι αρκετά στιβαρή και δεν αντιμετώπισα προβλήματα κατά την ανάγνωση. Η ποιότητα του υλικού όμως μου φάνηκε φθηνή. Σε μίας τέτοιας θεματολογίας κόμικ δεν με πείραξε ιδιαίτερα. Αν όμως μιλούσαμε για κάποιο graphic novel νομίζω ότι θα αντιδρούσα.
  18. Το επιτελείο του ΚΟΜΙΞ συνεχίζει την τακτική του όσον αφορά την επιλογή των ιστοριών που φιλοξενεί στο περιοδικό. Δεν μπορώ να πω ότι δεν μου αρέσουν, τουλάχιστον στην πλειοψηφία τους, αλλά δεν τις ήθελα σε έναν τέτοιο ιστορικό και “συλλεκτικό” τίτλο. Γι’ ακόμα μία φορά ο Don είναι το πιο ευχάριστο ανάγνωσμα (ίσως και οι "Χαμένοι στην ομίχλη"), ενώ οι υπόλοιπες ιστορίες κυμαίνονται στα ίδια επίπεδα. Ανάμεσα στις μέτριες και στις (απλά) καλές. Ας πούμε δύο λόγια για την κάθε ιστορία ξεχωριστά. Τα συμπεράσματα δικά σας. “Το παπί που δεν υπήρξε ποτέ” Ακόμα μία δύσκολη ημέρα ξεκινάει για τον Ντόναλντ, ο οποίος βαριεστημένος ξεκινάει να πάει στην νέα του εργασία στο μουσείο της Λιμνούπολης. Εκεί θα βρεθεί μπροστά σε μία αρχαία λήκυθο, όπου θα του αποκαλυφθεί ένα ιδιόρρυθμο τζίνι που θα του πραγματοποιήσει μία του ευχή. Να μην είχε βγει ποτέ από το αβγό. Όταν λοιπόν θα βγει από το μουσείο, θα διαπιστώσει ότι πολλά είναι αυτά που έχουν αλλάξει και δυστυχώς προς το χειρότερο. Τελικά, όπως φαίνεται ο κόσμος είναι φτωχότερος χωρίς το αγαπημένο μας παπί. Ανήμερα στα γενέθλια του δεύτερου (μετά τον Μίκυ) πιο εμβληματικού χαρακτήρα της Disney, ο μεγάλος Don Rosa, δεν δίστασε να δημιουργήσει μία ιστορία-εφιάλτη για όλους εμάς τους λάτρεις του Ντόναλντ. Με το συγγραφικό του πενάκι έστησε ένα υπέροχο σενάριο, που έχει λογική πλοκή, δοσμένη όμως με καλής ποιότητας φαντασία. Το φινάλε είναι χαρούμενο και κάνει μία από τις πιο εύστοχες αναφορές για τα 60 (τότε) χρόνια του Ντόναλντ. Για το σχέδιο, νομίζω ότι έχουμε γίνει πλέον κουραστικοί. Δεν υπάρχει περίπτωση ο Don να μας δώσει κάτι που να μην μοιάζει με αριστούργημα. “Έκπληξη μετ’ εμποδίων” Τις τελευταίες ημέρες τα τρία ανιψάκια συμπεριφέρονται περίεργα στο σπίτι του Ντόναλντ. Κάθε απόγευμα φεύγουν με μία φτηνή δικαιολογία και αφήνουν τον θείο τους στα κρύα του λουτρού να κάνει όλη την οικιακή δουλειά. Αυτό τους το φέρσιμο τον βάζει σε υποψίες και μεγάλη περιέργεια. Αυτά τα συναισθήματα όμως αυξάνονται σε μεγάλο βαθμό, όταν την ίδια συμπεριφορά έχει αποκτήσει και η Νταίζυ, αλλά και οι υπόλοιποι φίλοι και συγγενείς του. Ο φίλος μας αποφασίζει λοιπόν να διερευνήσει αυτή την υπόθεση. Μιλάμε για ένα σενάριο που δημιουργήθηκε σαν δώρο για τα γενέθλια του αγαπημένου μας παπιού, αλλά παράλληλα κρύβει στην πλοκή του δράση κι ένταση, σε μεγαλύτερο βαθμό από τα αντίστοιχης θεματολογίας σενάρια. Η ανατροπή και οι κίνδυνοι που έκρυβε η έκπληξη που ετοίμαζαν στον Ντόναλντ οι συγγενείς του είναι καλογραμμένη και καταλήγει σε ένα έξυπνο φινάλε. Το σχέδιο είναι εξαιρετικό. Vicar βλέπετε. “Δύσκολοι καιροί για γκολφ” Οι Μουργόλυκοι δραπέτευσαν από την φυλακή και πάνε ολοταχώς να πάρουν τα διαμάντια που είχαν κλέψει στην τελευταία τους ληστεία και τα είχαν κρύψει σε ασφαλές μέρος. Για κακή τους τύχη, στο σημείο που έκρυψαν τα κλοπιμαία έχει στηθεί ένα πολυτελές γήπεδο του γκολφ. Στο ίδιο γήπεδο έχει προσληφθεί σαν επιστάτης κι ο Ντόναλντ. Έτσι θα ξεκινήσει μία άτυπη μάχη μεταξύ τους, με τους μεν να ανοίγουν τρύπες ψάχνοντας, και τον δε να τις κλείνει υπό τον φόβο της απόλυσης. Καλό σενάριο καρτουνίστικου ύφους. Η ένταση κι ο εκρηκτικός πανζουρλισμός που δημιουργούνται είναι κλιμακούμενα και προσφέρουν γέλιο. Το φινάλε είναι αξιόλογο. Γενικά η ιστορία διαβάζεται ευχάριστα, αλλά δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας. Το σχέδιο του Marco Rota είναι αρκετά καλό. Ο βοηθός με το μαύρο κοστούμι και το καπέλο, που εμφανίζεται σε διάφορες στιγμές (πχ 1η σελίδα-1ο καρέ, 2η σελίδα-1ο καρέ) μού θύμισε τον Oddjob, από τον James Bond. “Ο χαμένος κρίκος” Μία μικρή μαϊμού, που διαθέτει ευφυΐα και μιλάει Αγγλικά, κάνει την εμφάνισή της ινκόγκνιτο στο Μίκυ Σίτυ και ζητάει την βοήθεια του πιο διάσημου πολίτης της πόλης, που είναι και παλιός γνωστός της. Κατά τα λεγόμενά της ο θείος της, ένας μποέμ τύπος που κοιτάει μόνο την καλοπέρασή του, έπεσε θύμα κυνηγών, οι οποίοι τον συνέλαβαν και τον πούλησαν σε έναν ζωολογικό κήπο. Ζητάει λοιπόν την συνδρομή του Μίκυ για να μπορέσουν από κοινού να τον απελευθερώσουν από τα δεσμά του. Εκείνος θα δεχτεί με προθυμία κι έτσι οι τρεις τους (γιατί ο Μίκυ δεν πάει πουθενά χωρίς τον Γκούφυ) θα πάνε μέχρι τον ζωολογικό κήπο για να φέρουν εις πέρας την δύσκολη αποστολή τους. Θα τα καταφέρουν? Σίγουρα τον Μίκυ τον έχουμε δει σε απείρως καλύτερες ιστορίες και η αλήθεια είναι ότι αυτό το σενάριο δεν αναδεικνύει το ταλέντο και τον αστυνομικό του χαρακτήρα. Το σκηνικό με τις ομιλούσες μαϊμούδες δεν μου έκατσε καλά από την αρχή και συνέχισε μέχρι το φινάλε. Το μόνο credit που θα δώσω είναι στο τέλος της πλοκής, που κρύβει μία μικρή ανατροπή. Τίποτα περισσότερο. Neeext! Το σχέδιο με ικανοποίησε. “Χαμένοι στην ομίχλη” Ο θείος Σκρουτζ με τον ανιψιό του τον Ντόναλντ πηγαίνουν πρωί-πρωί σε μία δουλειά, όταν τους συναντά η Μάτζικα και ψεκάζει τον Σκρουτζ με ένα μαγικό μαντζούνι, το οποίο προκαλεί μία πυκνή ομίχλη γύρω από το κεφάλι του. Ο σκοπός της είναι γνωστός. Θέλει να του κλέψει την πρώτη του δεκάρα. Το παπιοκυνηγητό θα ξεκινήσει κι ο Ντόναλντ θα προσπαθήσει να κάνει τα πάντα προκειμένου να βοηθήσει τον θείο του. Ένα σενάριο που μου άρεσε αρκετά. Μου θύμισε τις αντίστοιχες ιστορίες του μεγάλου Don Rosa (“Ζήτημα βαρύτητας”, “Ο ασημένιος δίσκος”, "Ξέχνα το!" κ.ά.), εννοείται σε μία πιο απλοϊκή εκδοχή. Η πλοκή χαρακτηρίζεται από ένταση κι αγωνία, που ξεκινάνε από τα πρώτα κιόλας καρέ, ενώ το ίδιο ικανοποιητικό είναι και το φινάλε. Το σχέδιο νομίζω ότι το παράκανε με τις υπερβολικές εκφράσεις των πρωταγωνιστών. “Οι κλεφτοκοτάδες” Οι Μουργόλυκοι κάνουν ψυχανάλυση για να ανακαλύψουν τα αίτια των πολλών αποτυχιών που έχουν στο “επάγγελμά” τους. Ο επιστήμονας αποφαίνεται ότι αυτό οφείλεται στο άγχος και την κούραση της πόλης. Τους προτείνει λοιπόν να πάνε στην επαρχία και να έχουν μία μικρή εγκληματική δραστηριότητα για να ξαναβρούν την χαμένη τους φόρμα. Έτσι θα πάνε σε ένα γραφικό χωριό και θα ξεκινήσουν τις μικροκλοπές. Δυστυχώς (για εκείνους) θα διαπιστώσουν ότι η γαλήνια ύπαιθρος δεν είναι τόσο άκακη όσο δείχνει. Κεφάτη ιστορία, πάντα από το δεύτερο (για να μην πω το τρίτο) ράφι. Τα γκαγκ της πλοκής είναι επαναλαμβανόμενα, αλλά ομολογώ ότι πέρασα ευχάριστα κατά την διάρκεια της ανάγνωσης. Δυστυχώς όμως δεν θα μου μείνει για καιρό στην μνήμη. Το φινάλε (κι εδώ) είναι το καλύτερο στοιχείο που είχε να μας δώσει αυτή η ιστορία. Με το σχέδιο δεν αντιμετώπισα πρόβλημα. Αλήθεια, ο ψυχαναλυτής γιατί φοράει μάσκα? Ανήκει κι αυτός στην συμμορία κι αν ναι, ποιος ο λόγος? “Το μυστικό του Χιούη” Τα τρία ανιψάκια είναι μέλη μίας ομάδας μπάσκετ, η οποία τον τελευταίο καιρό δεν φέρνει καλά αποτελέσματα. Στον τελευταίο αγώνα, από ένα λάθος του Χιούη, η αντίπαλη ομάδα κερδίζει οριακά κι αυτός είναι ο λόγος που έχει απογοητευτεί. Από τότε ο χαρακτήρας του έχει αλλάξει. Κλείστηκε στον εαυτό του, ενώ προτιμάει να πηγαίνει μόνος του βόλτες τα απογεύματα, παρά να παίζει με τα αδέλφια του. Το γεγονός ότι κρατάει μυστικά μόνο για τον εαυτό του, κάνουν τον Λιούη και τον Ντιούη να ψάξουν τα τ’ ανακαλύψουν. Η αλήθεια θα τους καθηλώσει. Μέτριο σενάριο, με προβλέψιμη πλοκή κι ακόμα πιο προβλέψιμο φινάλε. Μέσα από τις σελίδες του αναδεικνύεται ο αδιάκριτος χαρακτήρας δύο εκ των αδελφών, αλλά και η αγάπη που έχουν τα τρία αδελφάκια μεταξύ τους. Πέραν τούτου, ουδέν. Τουλάχιστον είδαμε τον Στρατηγό Μουσούδα, που τον είχαμε επιθυμήσει. Το σχέδιο το βρήκα αρκετά καλό. Και μία διαπίστωση. Από τα στοιχεία της ιστορίας στο Inducks βλέπω ότι ο τίτλος αφορά το μυστικό του Λιούη κι όχι του Χιούη, όπως υπάρχει στην Ελληνική έκδοση. Λάθος ή παίζει κάτι άλλο? Δεν έχω αυτή την στιγμή το τεύχος στα χέρια μου, αλλά νομίζω ότι ο πρωταγωνιστής φορούσε κόκκινο καπελάκι, οπότε μιλάμε για τον Χιούη. “Το καλύτερο βιβλίο όλων των εποχών” Ο Ντόναλντ έχει κυριολεκτικά ξεκοκαλίσει ένα βιβλίο που του έχει δώσει η Νταίζυ και το οποίο τον έχει συνεπάρει σε μεγάλο βαθμό. Όταν δε μαθαίνει ότι το βιβλίο θα μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη κι ο παραγωγός θα είναι ο θείος Σκρουτζ, αμέσως θα σπεύσει να του ζητήσει να δουλέψει σε αυτή την παραγωγή ακόμα και δωρεάν. Εκείνος θα του αναθέσει να πάει στον συγγραφέα και να του ζητήσει να υπογράψει το συμβόλαιο παραχώρησης των πνευματικών δικαιωμάτων. Μετά από πολύ στενό μαρκάρισμα, εκείνος πείθεται επιτέλους να το υπογράψει, αλλά πριν το κάνει θα θελήσει να κάνει πρώτα μερικές τροποποιήσεις. Παράλληλα ο Σκρουτζ θα αναθέσει στον ανιψιό του και την σκηνοθεσία της ταινίας. Πολλές ευθύνες σηκώνει στην πλάτη του ο φίλος μας. Θα μπορέσει να αντεπεξέλθει? Κι αυτή η ιστορία δεν απέχει πολύ από το ύφος που υπάρχει στις περισσότερες ιστορίες του τεύχους. Είναι ευχάριστη, έχει αξιόλογη πλοκή, αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει από την μετριότητα. Ο Ντόναλντ δείχνει να παρασύρεται από τον ενθουσιώδη χαρακτήρα του και το απόλυτο μπάχαλο δεν αργεί να έρθει. Θα ήταν ψέματα να πούμε ότι δεν περιμέναμε μία τέτοια κατάληξη. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.
  19. Το τεύχος ξεκινάει τις ιστορίες του με μία ποδοσφαιρικού θέματος που έχει το τίτλο “Η ομάδα της συμφοράς”. Οι Βούβαλοι της Λιμνούπολης, μία ομάδα του Αμερικάνικου ποδοσφαίρου και ιδιοκτησίας του θείου Σκρουτζ, δεν διάγουν και τις καλύτερες ημέρες τους στα γήπεδα. Τα άσχημα αποτελέσματα στους αγώνες κάνουν τους φιλάθλους να αποχωρήσουν, ενώ το ίδιο έχουν πράξει και οι χορηγοί. Ο Σκρουτζ σκέφτεται να διακόψει την λειτουργία της, αλλά ο κανονισμός λέει ότι θα πρέπει να πληρώσει πρώτα ένα σεβαστό ποσό. Η επόμενη ιδέα που του περνάει από το μυαλό είναι να βάλει τον Ντόναλντ, σαν παίκτη, στην ομάδα, ελπίζοντας ότι έτσι θα πέσει το ηθικό της και οι υπόλοιποι παίκτες θα παραιτηθούν. Υπολογίζει όμως χωρίς την θετική ενέργεια και τον ενθουσιώδη χαρακτήρα του ανιψιού του. Δεν μπορώ να πω ότι με ξετρέλανε η συγκεκριμένη ιστορία. Τόσο η θεματολογία της, όσο και η πλοκή δεν είναι του γούστου μου. Το μόνο που θα κρατήσω είναι ο χαρακτήρας του Ντόναλντ (αλλά και του Παντάξιου και της Ευταξίας) και τα όμορφα μηνύματα αλτρουισμού και συναδελφικότητας. Σε αυτό τον τομέα νομίζω ότι έχει γίνει καλή δουλειά. Σχεδιαστικά την βρήκα μέτρια. Ένα τηλεπαιχνίδι, “Οι γνωστοί άγνωστοι”, έχει κάνει θραύση στον τηλεοπτικό αέρα της Λιμνούπολης κι όλοι οι πολίτες το βλέπουν μετά μανίας. Πολλοί δε είναι εκείνοι που λαμβάνουν μέρος, λόγω του διόλου ευκαταφρόνητου χρηματικού επάθλου που προσφέρει στον νικητή. Η φιλοσοφία του παιχνιδιού είναι απλή. Ο διαγωνιζόμενος καλείται να μαντέψει με τι ασχολούνται μερικοί άγνωστοι. Κατά τύχη πέφτει στα χέρια των Μουργόλυκων η λίστα με τα ονόματα των αγνώστων του διαγωνισμού. Έτσι η πονηρή τους σκέψη είναι να τους βρουν και να δουν με τι ασχολούνται, ενώ στην συνέχεια να λάβουν μέρος στο τηλεπαιχνίδι και να κερδίσουν σίγουρα το έπαθλο. Θα τα καταφέρουν? Δεν είναι κι ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει με τους Μουργόλυκους, αλλά μπορώ να πω ότι διασκέδασα. Η πιο γνωστή συμμορία της Disney είναι φανερό ότι στέκεται καλά στο τιμόνι του πρωταγωνιστή, ενώ όσο κυλάει η πλοκή ο αναγνώστης ταυτίζεται μαζί τους κι αγωνιά αν θα τα καταφέρουν. Το φινάλε έβγαλε γέλιο. Το σχέδιο συμβάλει στον χιουμοριστικό τομέα. Δεν ήταν κι άσχημο. Η επόμενη ιστορία θα μας διδάξει πώς γίνεται ένα “Ομαδικό παιχνίδι”. Όλα ξεκινούν στην Λέσχη των εκατομμυριούχων, όπου βγήκαν τα αποτελέσματα για το ποιος είναι ο πλουσιότερος. Στην πρώτη θέση είναι θείος Σκρουτζ (τι πρωτότυπο ) και την δεύτερη θέση την κατέχει ο Ρόμπαξ. Κι ενώ ακολουθεί ο κλασικός τσακωμός, ο Πρόεδρος της Λέσχης τους ενημερώνει ότι θα πρέπει να χρηματοδοτήσουν ένα συντριβάνι στο πάρκο της Λιμνούπολης κι αυτό θα το αναλάβουν οι δύο πρώτοι επιχειρηματίες. Σαν στοίχημα, τους προτείνει λοιπόν να αφήσουν για έναν μήνα τις επιχειρήσεις τους σε άτομα εμπιστοσύνης, για να αποδείξουν έτσι την υγεία των αυτοκρατοριών τους. Όποιος συνεχίσει να έχει κέρδη αυτό το διάστημα, θα απαλλαγεί από τα έξοδα του σιντριβανιού. Ο Σκρουτζ θα αφήσει τα κλειδιά στον Ντόναλντ, ενώ ο Ρόμπαξ στον Χάσκυ. Και οι δύο τους θα πάνε στο αγρόκτημα της Γιαγιάς Ντακ, όπου δεν θα σταματήσουν να ανταγωνίζονται. Πώς θα τα πάνε οι αντικαταστάτες τους? Αρκετά έξυπνο σενάριο, που ενώ περιέχει την κλασική κόντρα των δύο αιωνίων αντιπάλων, παράλληλα δίνει χώρο και σε άλλους χαρακτήρας να αναδειχτούν. Η πλοκή αναδεικνύει το κωμικό στοιχείο, ενώ το φινάλε είναι (κι εδώ) ο ορισμός της ευγενούς άμιλλας και της συναδελφοσύνης. Όμορφα μηνύματα για τους μικρούς (και μεγάλους) αναγνώστες. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό. Ο αγαπημένος μας πειναλέος τεμπελάκος Πασχάλης θα πρωταγωνιστήσει στους “Θάμνους με τις κροκέτες”. Βρισκόμαστε στο αγρόκτημα της Γιαγιάς Ντακ όταν ένας καθηγητής θα κάνει την εμφάνισή του και θα ζητήσει την βοήθεια του φίλου μας. Κατά τα λεγόμενά του, ένας γνωστός του, ιδιοκτήτης ράντσου, είδε ένα περίεργο φυτό και πρέπει να πάνε μέχρι εκεί για να δουν περί τίνος πρόκειται. Ο Πασχάλης δέχεται να βοηθήσει κι όταν φτάνουν εκεί ο κτηματίας τους περιγράφει ότι είδε έναν θάμνο που είχε για καρπούς...πατατοκροκέτες! Οι δύο “ερευνητές” θα πάνε μέχρι το σημείο που βρέθηκαν αυτοί οι θάμνοι και θα αρχίσουν το ψάξιμο. Αν υπάρχει φαγητό, σίγουρα θα το εντοπίσει ο Πασχάλης. Αν μη τι άλλο παραδέχομαι ότι το εν λόγω σενάριο έχει μεγάλα αποθέματα φαντασίας και του το αναγνωρίζω. Από εκεί και πέρα όμως η πλοκή μού τα χάλασε λίγο. Πολλά ήταν τα σημεία που τα θεωρώ σαχλά κι άνοστα, ενώ το φινάλε μου άφησε ένα ελαφρύ μειδίαμα. Γενικά θα προσπεράσω. Το σχέδιο της αγαπημένης Lara Molinari το βρήκα εξαιρετικό. Εσείς που είστε μέσα στα κόλπα, κάντε τα κουμάντα σας να την φέρεται σε κανένα AthensCon. Στην "1 θέση για 2", μετά την εξοχή θα επιστρέψουμε στην Λιμνούπολη και στην αίθουσα σύνταξης των Παπιονέων. Εκεί οι λογιστές δίνουν στον Σκρουτζ τα αποτελέσματα της οικονομικής κατάστασης της εφημερίδας και τα οποία είναι θλιβερά. Ο εκδότης λοιπόν αναφέρει ότι θα πρέπει να κοπεί ένας μισθός, προκειμένου να μην χρεοκοπήσει. Το καμπανάκι χτυπάει για τα δύο ξαδέλφια που δουλεύουν εκεί, τον Ντόναλντ και τον Φέθρυ, οι οποίοι τρέμουν την απόλυση κι αρχίζουν να κάνουν τρομερές υπερβάσεις για να έχουν την εύνοια του θείου τους. Ακόμα μία μετριότητα, που όμως είναι βγαλμένη από την σκληρή πραγματικότητα. Πολλά γκαγκ επαναλαμβάνονται για να γεμίσουν τις σελίδες, ενώ μόνο το φινάλε είχε λίγη πλάκα. Εν κατακλείδι, την συγκεκριμένη ιστορία θα την ξεχάσω σύντομα. Το σχέδιο ήταν ιδιαίτερο, αλλά δεν μου έκανε κλικ. Και θα κλείσουμε αυτό το τεύχος με την “Πολυπόθητη συναυλία”. Ο Μόρτυ κι ο Φέρντυ μαθαίνουν ότι η αγαπημένη τους τραγουδίστρια θα κάνει μία συναυλία στο Μίκυ Σίτυ και θέλουν πολύ να παραβρεθούν. Τα χρήματα όμως που απαιτούνται για τα εισιτήρια είναι αρκετά κι ο θείος τους δεν μπορεί να τα πληρώσει. Τους προτείνει λοιπόν να κάνουν περιστασιακή εργασία για να εξοικονομήσουν τα μισά λεφτά που απαιτούνται και τα υπόλοιπα θα τα βάλει εκείνος. Οι φίλοι μας δέχονται και ξεχύνονται στην γειτονιά προς αναζήτηση δουλειάς. Τα πράγματα φαίνονται να πηγαίνουν ευνοϊκά, αλλά η ζωή τις περισσότερες φορές κρύβει δυσάρεστες εκπλήξεις. Όμορφο σενάριο, που δεν κρύβει κάποια περιπέτεια, αλλά έχει μία σωστά δομημένη πλοκή, με ανατροπές κι ένα απρόβλεπτο φινάλε. Τα δύο αδέλφια φέρονται πολύ ώριμα για το νεαρό της ηλικίας τους, γεγονός που δίνει το καλό παράδειγμα στους συνομήλικούς τους αναγνώστες. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.
  20. Λίγο πριν μπει ο Ιούνιος και κατά συνέπεια το καλοκαίρι, η εφημερίδα Πρώτο Θέμα στις 25 Μαΐου κυκλοφόρησε το πέμπτο κατά σειρά σημειωματάριο-μηνιαίο ημερολόγιο με παλιά και νέα σκίτσα του Αρκά. Η έκδοση είναι σε κίτρινο χρώμα που θυμίζει έντονα τον ήλιο του καλοκαιριού ( ), είναι σκληρόδετη, ενώ περιέχει εκτός από υφασμάτινο σελιδοδείκτη κι ένα λαστιχάκι για να εμποδίζει το σημειωματάριο να ανοίγει σε ανεπιθύμητες στιγμές. Κατά τα άλλα όσοι είχατε τουλάχιστον ένα σημειωματάριο προηγούμενου μήνα, δεν θα εκπλαγείτε με κάτι νέο. Κι αυτή η έκδοση είναι χωρισμένη σε δύο μέρη (το ημερολόγιο κι ο χώρος για σημειώσεις), ενώ δεν λείπουν και τα υπόλοιπα εξτραδακια όπως το εορτολόγιο, το συνοπτικό ημερολόγιο του έτους, οι παγκόσμιες ημέρες του μήνα κ.ά.. Κι εδώ έχουμε μία ποικιλία από παλιές αλλά και νέες δουλειές του βετεράνου δημιουργού, με έμφαση ίσως στο “Μαλλιά Κουβάρια”. Εντύπωση κάνει η διακριτική παρουσία (απουσία θα έλεγα) των πολιτικοποιημένων σκίτσων του, γεγονός που με χαροποίησε. Κουράστηκα με αυτές τις διαμάχες. Επιγραμματικά να πούμε ότι τα υπόλοιπα σκίτσα ενδεικτικά προέρχονται από τις “Χαμηλές Πτήσεις”, τους “Συνομηλίκους”, τους “Μήνες” και τις “Μέρες”. Και δύο σελίδες από το εσωτερικό Το σημειωματάριο του Φεβρουαρίου Το σημειωματάριο του Μαρτίου Το σημειωματάριο του Απριλίου Το σημειωματάριο του Μαΐου Αφιέρωμα στον Αρκά
  21. @fotdim Και η φωτογραφία είναι αριστούργημα. Προσδίδει μυστήριο!
  22. Χρόνια πολλά κι από εμένα σε όλα τα παιδάκια που γιόρταζαν εχθές και σήμερα και ιδιαίτερα στον καλό φίλο @leonidio για τα γενέθλιά του. Φίλε Γιώργο εύχομαι υγεία πάνω απ'όλα και πολλές όμορφες στιγμές. Να χαίρεσαι την οικογένειά σου κι όσους αγαπάς. Κάθε σου επιθυμία, ευχή μου. Κι αν κάποια στιγμή αποφασίσεις να αγοράσεις νταλίκα για να μεταφέρεις τα κόμικς σου, εδώ είμαι εγώ, Μην ακούς τι λένε οι άλλοι!
  23. Κι εμένα εκεί πήγε το μυαλό μου όταν διάβασα τον τίτλο του επόμενου τεύχους.
  24. Όπως είπε κι ο Γιώργος, περιέχει συμπαθητικές ιστορίες αλλά δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Οπότε είμαι της άποψης να αγοράσεις τον πρώτο τόμο κι αν δεν σου αρέσει μην προχωράς. Τουλάχιστον θα έχεις τον πρώτο τόμο της σειράς. Με έχεις μάθει πια, ψυχολόγε!
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.