Jump to content

Sakperi

Members
  • Content Count

    73
  • Joined

  • Last visited

  • Points

    289 [ Donate ]

Community Reputation

386 Active

1 Follower

About Sakperi

  • Rank
    Ακόμα στο εξώφυλλο
  • Birthday 10/02/1975

Profile Information

  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

453 profile views
  1. Στον κόσμο των ψηφιακών εφέ μια φορά είναι αρκετή, μετά προσθαφαιρούν ό,τι θέλουν. Για την ταινία τώρα αναγνωρίζω ότι έκλεισαν τον κύκλο 21 ταινιών αρκετά καλά. Η σκηνή με
  2. Δεν είναι μόνο αυτό, είναι ο γενικότερος τρόπος υπολογισμού που είναι λάθος. Τα αμερικανάκια έχουν μάθει να τα μετρούν όλα με το δολάριο, το οποίο στο πέρασμα του χρόνου αλλάζει η αξία του. Σε αντίθεση, όποιος μετρά αριθμό εισιτηρίων και όχι αξία δεν έχει τέτοια θέματα, ούτε μπλέκει με αναπροσαρμογές, πληθωρισμούς και άλλα άσχετα. Το Άβαταρ, για παράδειγμα, πριμοδοτήθηκε πολύ από την επιπλέον αξία του 3D εισιτηρίου που είναι πιο ακριβό.
  3. Άμα τα αξίζει χαλάλι όσο παλιό κι αν είναι. Αν και μεταξύ μας το Όσα Παίρνει ο Άνεμος είναι η εμπορικότερη ταινία όλων των εποχών.
  4. Έχω να ασχοληθώ με Λούκυ Λουκ από το τεύχος 77, λογικό να μην έχω δει την αλλαγή.
  5. Αυτό ακριβώς λέω, πριν υπήρχε κίτρινο χρώμα μόνο στο πάνω μέρος που ήταν ο τίτλος, τώρα κατεβαίνει προς τα κάτω και πλαισιώνει το σκίτσο. Συνήθεια και ομοιομορφία 30 χρόνων πάει περίπατο. Λεπτομέρειες... αλλά εμένα με χαλάει να πω την αμαρτία μου.
  6. Έχει αλλάξει το εξώφυλλο κι έχει μπει το κεντρικό σκίτσο σε κίτρινο πλαίσιο; Γιατί το έκαναν αυτό;
  7. Πνευματικός πατέρας του Άνακιν ναι αλλά όχι βιολογικός. Σύμφωνα με το μύθο του Πολέμου των Άστρων επηρέασε τα μιντικλόριανς που τον δημιούργησαν αλλά δεν νομίζω ότι "πρόσθεσε" δικά του για να πούμε ότι υπάρχει άμεση σύνδεση. Τρέχα γύρευε τώρα.
  8. Sakperi

    ΜΠΛΕΚ

    Πριν λίγες μέρες μπήκα στο forum μετά από καιρό και γυρίζοντας από σύνδεσμο σε σύνδεσμο έπεσα σε μια είδηση που μου προκάλεσε ποικίλα συναισθήματα. Το Μπλεκ επανακυκλοφορεί. Πολυθεματικό! Συναίσθημα πρώτο, έκπληξη! Τι λες τώρα; Συναίσθημα δεύτερο, νοσταλγία. Συναίσθημα τρίτο, περιέργεια. Βλέπω ότι υπάρχουν σκαναρισμένες οι πρώτες σελίδες όλων των ιστοριών και το μάτι μου πέφτει στις χρονολογίες. Οι ιστορίες είναι ίσα με μένα και κάποιες είναι και ακόμα πιο παλιές. Μόνη εξαίρεση ο Φάντομ του 2007. Δεν το κρύβω, απογοητεύτηκα. Αν ήθελα τόσο παλιές ιστορίες ξαναδιάβαζα τα παλιά τεύχη που έχω, που είναι και άμεσα συνδεδεμένα με τα παιδικά μου χρόνια. Το όλο εγχείρημα με προβλημάτισε. Έπιασα το πρώτο μου Μπλεκ το 1983 σε ηλικία 8 χρονών. Γύριζα σπίτι από την πλατεία του Άη Γιάννη στη Δάφνη κι η αδελφή μου μου είπε για ένα περιοδικό που είχε σε χαρτοκοπτική το Στρατηγό Λη, το αυτοκίνητο των Ντιούκς. Το μόνο έντυπο που έμπαινε τότε στο σπίτι σε ημερίσια βάση ήταν η εφημερίδα που έπαιρνε ο πατέρας μου και η οποία δεν είχε τίποτα ενδιαφέρον για ένα παιδί της ηλικίας μου. Το να βρω το αυτοκίνητο των Ντιούκς ήταν σαν το άγιο δισκοπότηρο στα αφελή μου μάτια. Τεύχος 177, ο Νίκος Σαργκάνης στο εξώφυλλο και ο Στρατηγός Λη μέσα. Όχι ολόκληρος όμως, κάτι του λείπει, η χαρτοκοπτική έχει ξεκινήσει από το προηγούμενο τεύχος. Αφού δεν μπορώ να τελειοποιήσω το αμάξι μου και να αφοσιωθώ σε αυτό αποφασίζω να ξεφυλίσω το περιοδικό. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Το περιοδικό αυτό έγινε αγαπημένη συνήθεια και κάθε Τετάρτη πρωί μόλις ξύπναγα ζήταγα να μου πάρουν το καινούριο τεύχος που κυκλοφορούσε εκείνη τη μέρα. Το περιοδικό αυτό αποτέλεσε την πύλη σε έναν άλλο φανταστικό κόσμο γεμάτο πάνελ και πηγή ενημέρωσης για ό,τι με ενδιέφερε. Τα χρόνια πέρασαν, μεγάλωσα, εξελίχθηκα κι εγώ και ο κόσμος γύρω μου. Κάπου στα 1992 το εγκατέλειψα. Εν έτει 2019 τι έχει να προσφέρει ένα τέτοιο περιοδικό; Παρ'όλα αυτά το μικρόβιο της περιέργειας με τρώει. Το πρώτο τεύχος έχει κυκλοφορήσει εδώ και καιρό, ψάχνω το δεύτερο, τίποτα. Φτάνει 5 Απριλίου και ψάχνω για το τρίτο. Τα παράξενα της διανομής κάνουν το θαύμα τους και ενώ ψάχνω το τρίτο τεύχος ανακαλύπτω το πρώτο! Μπερδεμένα πράγματα αλλά το προσπερνάω. Περιοδικό μεστό και το πρώτο που με κερδίζει είναι η αίσθηση του χαρτιού στα δάχτυλα και η μυρωδιά του μελανιού. Μου θυμίζει τα Λούκυ Λουκ που έχω. Θεματικά δεν θυμίζει το παιδικό Μπλεκ της δεκαετίας του 80, θυμίζει περισσότερο το λίγο πιο προχωρημένο Αγόρι. Το σχέδιο του Μπλεκ του 1994 μου κάνει εντύπωση αλλά ακόμα δεν έχω διαβάσει την ιστορία του, αν και ο κεντρικός τίτλος του περιοδικού μού ήταν πάντα ο λιγότερο ενδιαφέρων. Οι ιστορίες του Λακ Σταρ και του Ταρζάν είναι πραγματικά παρωχημένες, τόσο σχεδιαστικά όσο και σεναριακά. Έχει ήδη αναφερθεί εδώ από πολλούς. Θα μπορούσαν να υπάρχουν στο περιοδικό αραιά και που, σαν μια γωνιά ρετρό αλλά και οι δυο μαζί είναι υπερβολή. Μάντυ Ριλεϊ και Γιορ απλά τα δέχτηκα, ο Πήγασος ανήκει σε μια σχεδιαστική κουλτούρα που με αφήνει αδιάφορο, λίτο σε σκίτσα και χωρίς χρώμα. Κόρτο Μαλτέζε, για τον οποίο έχω ακούσει τόσα πολλά πήγε στράφι. Δυο σελίδες κι αυτές αν κατάλαβα καλά είναι ο επίλογος της ιστορίας. Κρίμα. Και για την ιστορία και για το χαμένο χώρο. Οι σελίδες αυτές θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν καλύτερα αν δίνονταν στο αφιέρωμα του Γκοσινί. Κακά τα ψέματα, τέτοιου είδος κείμενα αδικούν και το περιοδικό και τους αναγνώστες και το συγγραφέα τους κυρίως. Πως να χωρέσεις μια ολόκληρη ζωή ενός τόσο δημιουρικού ανθρώπου σε δυο σελίδες 17 επί 24; Δεν μπορείς. Το κείμενο θα βγει πετσοκομμένο, με απλή αναφορά σημείων χωρίς τη δυνατότητα ανάπτυξης μιας γλώσσας και ενός ύφους που θα μπορούσε να κερδίσει τον αναγνώστη. Για τέτοιου είδους κείμενα θα είναι προτιμώτερο κατ' εμέ να αφιερωθεί περισσότερος χώρος στο περιοδικό. Δεν είμαστε μικρά παιδιά πλέον να τρομάζουμε από ένα κείμενο κι αν αυτό είναι καλογραμμένο θα σε πιάσει από την πρώτη παράγραφο και θα σε φτάσει στην τελευταία χωρίς να το καταλάβεις. Ο Φάντομ με εντυπωσίασε από πλευρά ατμόσφαιρας και αφήγησης, σύγχρονη και κινηματογραφική. Σαν ιστορία αδύναμη βέβαια αλλά έπελεξα να το παραβλέψω. Ο Στορμ αδιάφορος, κάποια πράγματα μένουν ίδια τελικά. Όταν είχε πρωτοκυκλοφορίσει στην Ελλάδα εγώ προτιμούσα τα σχέδια και τα χρώματα του Έρικ Καστέλ και του Κάμελοτ 3000, o Στορμ μου φαινόταν κάπως. Ακόμα δεν τον έχω διαβάσει όμως θα το κάνω. Κάποια στιγμή Δικαστής Ντρεντ. Πόσα χρόνια είχα να διαβάσω. Αν και όχι από τις καλύτερες ιστορίες του γέλασα απίστευτα στο πάνελ που έλεγε ότι έπρεπε να περάσει αυτός και οι υπόλοιποι δικαστές απαρατήρητοι ενώ φόραγαν αγιοβασιλιάτικη γενειάδα πάνω από το κράνη τους... Και τέλος το Παιδί Πάνθηρας. Ένας παλιός γνώριμος. Απαραίτητος σε ένα Μπλεκ σαν τον ίδιο τον Μπλεκ. Ο Σπάιντερ Μαν των φτωχών, ίσως, αλλά για μένα ήταν ο πρώτος ήρωας με υπερφυσικές δυνάμεις και θα είναι πάντα ξεχωριστός. Παλιός και παιδικός αλλά και μόνο που βλέπω τις ιστορίες του σε έξι σελίδες και όχι σε δυο, σε τέτοιο χαρτί και όλες με χρώμα μου αρκεί. Όταν είχα μάθει ότι είχε κυκλοφορήσει σε βιβλίο πρόσφατα είχα ενθουσιαστεί αλλά απογοητεύτηκα γρήγορα όταν έμαθα ότι είναι ασπρόμαυρος. Ελπίζω να συνεχίσει στο Μπλεκ και να δω ξανά την ιστορία με το σωσία του. Όχι αυτή που τρέχει τώρα αλλά τη μετέπειτα, αυτή που είχε το περιοδικό όταν το πρωτοαγόρασα. Όπως και να 'χει, τα παιδιά που έστησαν αυτό περιοδικό κατάφεραν να με κάνουν να ξεπεράσω τους αρχικούς μου δισταγμούς και να νοιώσω και πάλι παιδί, να ψάχνω το επόμενο τεύχος όπως παλιά. Δεν το περίμενα. Μπράβο τους. Διαβάζω ότι τα πραγμάτα αλλάζουν στα επόμενα τεύχη, περιμένω να τα δω.
  9. Πήρα τοις μετρητοίς ότι στο αρχικό μήνυμα γινόταν αναφορά πως θα ακολουθήσει κι άλλη παρτίδα, προφανώς θα μείνω με την αγωνία.
  10. Γνωρίζουμε αν θα ανέβουν και οι υπόλοιπες ιστορίες της σειράς;
  11. Το read για εμένα σημαίνει ότι του έδωσα σημασία και το διάβασα προσεκτικά. Για αυτό και το ποστάρισμα μου δεν έχει μορφή κριτικής, αν κι εσύ μάλλον έτσι το έλαβες. Η άποψη σου είναι σεβαστή. Το αν είσαι νέος ή όχι στο σπορ είναι καλό για σένα. Εγώ απλά ανέφερα και έναν άλλο τρόπο να διαβάσεις μια ταινία. Αυτό που τώρα εμφανίζεται σαν μέτριο ή ακόμα και, αντικειμενικά, να μην βλέπεται τότε είχε σημασία για αυτούς που το έβλεπαν γιατί σήμαινε κάτι, με κάποιο τρόπο τους εξέφραζε. Άρα μπορείς να καταλάβεις, εν μέρη, πως ήταν τα πράγματα τότε. Nothing more, nothing less.
  12. Κι εγώ έχω μείνει το ίδιο έκληκτος βλέποντας παλιές ταινίες όμως θα πρέπει να έχεις υπόψη σου ότι βλέποντας παλιές ταινίες βλέπεις παράλληλα την αισθητική, αντιλήψεις, έκφραση της τότε εποχής. Τότε οι δημιουργοί (σκηνοθέτες, σεναριογράφιοι, ηθοποιοί) αλλά και το κοινό ήταν διαφορετικοί. Το αν οι ταινίες αυτές αντέχουν στο χρόνο είναι ένα άλλο θέμα.
  13. Όταν έχεις διανύσει κάποια χρόνια ζωής, έχεις δει πράγματα και καταστάσεις, και παρακολουθείς τον κόσμο γύρω σου να μην αλλάζει, να μην γίνεται καλύτερος, να μένει κολλημένος στα ίδια, ανακυκλώνοντας τις ίδιες απόψεις, θέσεις, ανούσιες θεωρίες κλπ είναι λογικό να χάνεις την πίστη και τον σεβασμό σου σε αυτόν τον κόσμο. Τότε δεν σου μένει τίποτα άλλο απ' το να τον τρολάρεις. Και τι έγινε;
  14. Δεν καταλαβαίνω αυτή την εμμονή που έχει ο κόσμος να ανήκει κάποιος κάπου. Το ότι δεν μου αρέσει μια κομματική παράταξη δεν σημαίνει ότι ανήκω σε κάποια άλλη και ό,τι λέω είναι υπηρεσία προς αυτήν. Ούτε πως αν δεν συμφωνώ με τις ακρότητες μιας ομάδας είμαι εναντίον της. Τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά κι όμως έχουμε την τάση να κάνουμε την τρίχα τριχιά.
  15. Δεν νομίζω ότι μπορεί να ισχύσει το ίδιο εδώ. Στους υπερ-ήρωες αυτό που πουλάει είναι η στολή, για αυτό και ο κάθε σχεδιαστής μπορεί να βάλει το δικό του στυλ. Εδώ που το πρόσωπο είναι συγκεκριμένο και καθιερωμένο δεκαετίες ολόκληρες το ρίσκο είναι μεγάλο. Εγώ θα την πω την αμαρτία μου, το σχέδιο με κρατά μακριά.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.