Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 12/10/2018 in all areas

  1. Η αγαπημένη μας Λέσχη Φίλων Κόμικς κλείνει τα 10 χρόνια λειτουργίας !!! Μετά από δεκάδες τρικυμίες, πολλά καρδιακά επεισόδια, πολλές χαρές με φοβερές συζητήσεις και κέφι, 2 μετακομίσεις και πάαααααρα πολλά κόμικς, φτάσαμε στα δέκατα γενέθλιά μας Όσοι/όσες θέλετε να γιορτάσουμε αυτό το τόσο ασυνήθιστο γεγονός, ελάτε να σβήσουμε τα κεράκια μας το Σάββατο 8 Ιουνίου στις 8 το βράδυ στην Ιερά Οδό 14, στο ωραιότερο στέκι κόμικς στην Ελλάδα! Σας περιμένουμε όλους και όλες
  2. L.C.C.A.F. Day 2. Μέρα βροχερή όπως και η χθεσινή, ξεκινάει με πρωινό στο Mignion όπως και η χθεσινή και ύστερα καραβάκι όπως και η χθεσινή.... Σήμερα κουβαλάω λιγότερο βάρος... Ξεκινάω περπλάνηση παπό το βάθος της δεύτερης αίθουσας, που είναι καλλιτέχνες που συνεργάζονται με το Kirby 's..Μπροστά Jeff Dekal, έχει αναρτήσει λίστα, εξακόσια για κεφάλι και ανεβαίνει. Παραδίπλα Dike Ruan, παρακολουθώ τη δουλειά του, δια του προσωποπαπύρου, μετά το commission του @Cassidy και μ' αρέσει. Ωραίο portfoglio, αλλά δεν έχω σκοπό ν' αγοράσω, γιατί κάποια στιγμή θα παραγγείλω ιντερνετικώς.... Χτυπάω όμως κεφαλάκι που προσφέρει σε προσιτή τιμή... Στο sketchbook του, φιγουράρει και ο Λύκος του @Cassidy Η βόλτα συνεχίζει...Σταματάω στον Jose Luis Munuera... Από χθές μου άρεσαν τα σχέδιά του, μεγάλα με λαμπερά χρώματα...Ζητάω Navis, που την είχα μεράκι, μιάς και δεν παρέλαβα εγκαίρως το βιβλιαράκι που είχα παραγγείλει, για υπογραφή... Συζητάμε λίγο για τη χρήση της νερομπογιάς, με αφορμή την ποιότητα του χαρτιού του sketchbook μου. Μέχρι να ετοιμαστεί η Navis μου, φυσικά βολτάρω στο χώρο και αρχίζω να μαζεύω υπογραφές στα prints που έδωσε η διοργάνωση με το εισιτήριο (22 αν μέτρησα καλά). Ο Rossa εξακολουθεί να μην έχει ουρά , οπότε πλησιάζω και παρακολουθώ , κουβέντα που έχει με έναν Ιταλό, για τις διαφωνίες του με συγκεκριμένα σημεί των Ιταλικών εκδόσεων. Του δίνω να υπογράψει το τελευταίο ΚΟΜΙΞ. Οι κυρίες που είναι μαζί του ενθουσιάζονται που τον συνάντησα και στην Ελλάδα, ο ίδιος τελείως αδιάφορος... Έχει προς πώληση, τα ίδιια που είδαμε αναρτημένα στη Θεσσαλονίκη, στις ίδιες τιμές αλλά επιπλέον ζωγραφίζει επιτόπου φτηνότερα, χωρίς το χρώμα που ούτως ή άλλως έβρισκα αντιαισθητικό...Σχεδιάκι, λοιπόν, χωρίς κουβέντα περί Ιταλών σχεδιαστών στο βιβλιαράκι μου...Τελικά απορώ τι του βρίσκουμε....Μπορεί να είναι ευχάριστος ανθρωπος, πράγμα που δεν διαπίστωσα, ενδεχομένως λόγω έλλειψης χρόνου, στις δύο φορές που τον συνάντησα και χωρίς να είμαι εμβριθής Ντισνευκός, το σχέδιό του το βρίσκο πολύ κατώτερο των Ιταλών.... Συνεχίζοντας, βρίσκω Bermejo διαθέσιμο. Μου υπογράφει Joker που ξέχασα χθες και print. Σήμερα είναι πιο φιλικός, αλλά δεν ξαναρώτησα για σκετσάκι, ισως λάθος μου. Kelley Jones, και τρία τευχάκια για υπογραφή. Του τα πασσάρει ένας Ασιάτης που κάθεται δίπλα του, μάλλον ο ατζέντης του....Ρωτάω για σκετσάκι, μου λέει έχει κλείσει και συμπληρώνει συνομωτικά πες τι θες, ασε το sketsbook και ξαναπέρνα σε 15 λεπτά. Σε 15 λεπτά έχω έναν Batman με μυτερά αυτιά, ΔΩΡΕΑΝ...... . Καλόμαθε η γριά ο γέρος στο τζάμπα, λέω δεν δοκιμάζω και απέναντι...Είχα δει τον μεγάλο να φτιάγνει κάτι remarks, κάτι και οι ευχές στη @stardust λέω θα δοκιμάσω... Δίνω πριντάκι πρώτα και πέρα από την υπογραφή συμπληρώνει μόνος κορωνίτσα στον Hellboy. Ρωτάω για σχεδιάκι και ΝΑΙ. Ρωτάω πόσο κάνει και κουνάει αρνητικά το κεφάλι.... Βολτάρω προς τον Adams... Απ' το πρωί μ' έχει βάλει στον πάγο: Δεν θα προλάβω, μου λέει, έλα του χρόνου....Αλλά είμαι αποφασισμένος και πιέζω..Έλα στις 5, να δω τι μπορώ να κάνω, μου λέει σ' αυτή τη φορά.... Ξανά στη γύρα... David Mack, μπήκε τελευταία στιγμή στη λίστα του φεστιβάλ και δεν τον πήρα χαμπάρι...Έχω από τύχη μια Vampirella με δουλειά του... Πλησιάζω, ζωγραφίζει έναν Daredevil στο εσώφυλλο κάποιου άλλου. Παίρνω υπογραφή και θάρρος να ρωτήσω για σκετσάκι...Δεκτικότατος τύπος.....Όταν ρωτάω πόσο κάνει μου λέει: Δώρο για σένα.... Έχω γίνει ηλεκτρόνιο που λέμε και στο στρατό, από τους γύρους... Ο Adam Hughes φτιάχνει τυποποιημένα σκετσάκια, για λίγους κάθε μέρα, στα 50... Μπαίνω ουρά και παίρνω υπογραφή και σκετσάκι. Όσο περιμένω ξεφυλλίζω portfoglio...Αρκετά χιλιάρικα. Βλέπω ένα παλιό εξώφυλλο Vampi στα 6.700, αναρωτιέμαι αν ακόμη και αν εξοικονομούσα αυτά τα χρήματα, θα τα έδινα για τέχνη ή για αυτοκίνητο.... Τρεχάλα για Adi Granov που επίσης ζωγραφίζει φτηνά για περιορισμένο αριθμό. Είμαι ο 9 στους 10. Στο τραπέζι του artτων 6-8.000. Παίρνω υπογραφούλες και σκετσάκι... Οι μόνιμες ουρές ειναι σε MacKean και Sienkiewicz.. Μιά αραίωση στην ουρά του Bill και χώνομαι για υπογραφές... Μπροστά μου αποκτά κάτοχο, αντί του ποσού των 7.500, το πρωτότυπο του print που ο Sienkiewicz φιλοτέχνησε για το φεστιβάλ. Ρίχνω μια ματιά στη λίστα του, σε κάποια ονόματα δίπλα γράφει 200... Δεν ξέρω αν είναι τελική τιμή ή προκαταβολή, ελπίζω να μάθω κάποια στγμή στο μέλλον.... Η ώρα πάει 5 και ξανατρέχω για Adams. Ακόμα ζωγραφίζειγια τους πριν από μένα, το βλέπω χλωμό να πάρω κάτι αλλά τον αρχίζω στο μπίρι-μπίρι.... Τελικά μου ζωγραφίζει μια ταχύτατη Vampi... Όχι αυτό που θα ήθελα, αλλά τελικά απέσπασα σχεδιάκι....Ρωτάω πόσο και κάνει γκριμάτσα ότι δεν θέλει χρήματα.... Η μέρα δείχνει να τελειώνει, τα τραπέζια αδειάζουν... Φεύγοντας, περνάω από το τραπέζι του Guarnido, ο οποίοςζωγραφίζει απαθέστατα για έναν Ιτααλό. Στέκομαι και παρακολουθώ.. Γύρω του κάνουν χαβαλέ Homs, Munuera και Prado. Συζητούν για μια αυθεντική σελίδα Captain America του Kirby που έχει αγοράσει ο Ιταλός. Τολμάω να ρωτήσω πόσο - 3.700..... Ο Ιταλός φεύγει και ρωτάω αν υπάρχει χρόνος να φτιάξει κάτι και για μένα. Μου ζωγραφίζει ενώ γύρω έχει αρχίσει το ξήλωμα των περιπτέρων. Ξαναρωτάω γιατί οι Ευρωπαίοι προτιμούν τη νερομπογιά... Κάνουμε τέχνη μου λέει ο Munuera ενώ οι Αμερικανοί θέλουν να τελειώνουν γρήγορα και προτιμούν τα copics...... Μπορώ να πω ότι έκλεισα το φεστιβάλ........ Η Δευτέρα εξακολουθεί να είναι βροχερή...Βολτάρω στην παραλία της λίμνης και συναντάω Adams-Mignola, με τις οικογένειές τους να σχεδιάζουν μάλλον κάποια εκδρομή...Σέβομαι την ιδιωτικότητα και δεν τραβάω φωτογραφία... Χαιρετάω από μακριά και ο Adams με αναγνωρίζει και ανταποδιδει.... Το L.C.C.A.F. 2 έχει τελειώσει....Του χρόνου πάλι εδώ......Ίσως.............
  3. Ηταν πραγματικά πάρα πολύ όμορφα! Κάθε χρόνο και πιο οργανωμένο το The Con, πολύ καλή παρέα και ψυχολογία πενταήμερης! Είναι ο συνδυασμός πολύ καλού φεστιβάλ κομικς με διακοποκατασταση για μας τους Αθηναίους Πήρα διάφορα σκιτσάκια, ψώνισα διάφορα, γέλασα πολύ, είχα άψογη κομικσοπαρέα, όλα σούπερ! Θα ξανανεβω σίγουρα και του χρόνου λίγες ενδεικτικές φώτος απο το πανελ του Azzarello Esad Ribic με τον Λοκι που μου έφτιαξε Achdé υπογραφει και σχεδιαζει στα τεύχη Tank Girl απο Rufus Dayglo μικροι σπάιντερμεν διαφωνουν για το ποιος είναι πιο άξιος για να σηκωσει το σφυρι του Θωρ και ο Rosa με τον @PhantomDuck
  4. Ο Rosa ζητάει να του βάλουν guidelines από το εκάστοτε φεστιβάλ, τα οποία και ακολουθεί. Αν του πουν πως όλοι θα πάρουν από 5 υπογραφές, τόσες θα βάλει. Αν κάποιος ζητήσει κάτι που δεν έχει συμφωνηθεί, αρνείται, επειδή δεν είναι δίκαιο προς τους άλλους, και ας είναι εύκολο. Αν του πούνε να κάνει σχέδια για όλο τον κόσμο, θα κάνει. Θα βολέψει βέβαια μόνο καμιά 60αριά άτομα αντί για ~800 που βόλεψε τώρα. Αν του πουν να κάνει αφιερώσεις για όλους, θα κάνει. Θα εξυπηρετούσε όμως ~300 άτομα μόνο. Αν έκοβε τις φωτογραφίες, θα βόλευε ~2.000 άτομα, όπως π.χ. γίνεται στη Φινλανδία που μαζεύει ορδές ολόκληρες και πρέπει να δώσει κάτι σε όλους. Αυτό που κυνηγάει, είναι η μέση λύση, δηλαδή ο επισκέπτης να κάθεται και να του λέει δυο κουβέντες όσο υπογράφει, και να βγάζει φωτογραφίες μαζί του. Τις φωτογραφίες δεν θέλει να τις κόψει εφ' όσον δεν είναι απαραίτητο. Όταν τον είχαμε φωνάξει στη λέσχη το 2014, το γνωρίζαμε, όμως δεν ξέραμε πόσο χρόνο θα χρειαζόταν τι ακριβώς, και συμφωνήσαμε να αυτοσχεδιάζουμε με την ώρα. Εκεί που καταλήξαμε, είναι πως μία αφιέρωση τρώει τουλάχιστον 3 φορές περισσότερο χρόνο, επειδή πρέπει να το γράψει ο ίδιος, να το επιβεβαιώσει, και να το διαβάζει γράμμα γράμμα. Και φυσικά πιο ψυχοφθόρο. Αυτός είναι και ο λόγος που τα πρώτα 2-3 γκρουπάκια της πρώτης ημέρας δεν προχωρούσαν με τίποτα, επειδή έδινε αφιερώσεις. Συμφωνήσαμε λοιπόν και τις κόψαμε, για να προχωράμε πιο γρήγορα. Όταν θελήσαμε να επισπεύσουμε ακόμα περισσότερο τη διαδικασία, του είπαμε αν είναι να κόψουμε τις φωτογραφίες, όμως μας παρακάλεσε να μην το κάνουμε, αν δεν είναι απολύτως απαραίτητο, και να γλιτώσουμε χρόνο με οποιονδήποτε άλλον τρόπο, περιορίζοντας τον αριθμό των υπογραφών έστω και σε μία, αλλά να μην στερήσουμε την επαφή του με τον κόσμο, επειδή αυτό θεωρεί πιο σημαντικό, τόσο για αυτόν όσο και για τους θαυμαστές του. Τώρα αν έχει γίνει πιο «στυγνός επαγγελματίας» από τότε, οκ, όντως έτσι είναι. Έρχεται και με μάνατζερ που πούλαγε prints / originals με το κιλό, κανόνιζε τις εμφανίσεις του κλπ. Το θέμα είναι πως κατέφυγε σε αυτό μόλις πριν 3-4 χρόνια, στα 65 του, όταν δεν είχε φράγκο για να πληρώνει τους λογαριασμούς του. Τώρα με ένα τουρ βγάζει περισσότερα φράγκα από όσα θα βγάλουμε συγκεντρωτικά πολλοί από εμάς μαζί σε έναν χρόνο, όμως νομίζω είναι προς τιμήν του που το καθυστέρησε τόσο. Απλά ήμασταν τυχεροί που τον είδαμε πριν μια 5ετία όσο ήταν πιο «οικογενειακή» η κατάσταση. Υ.Γ. Επίσης έχει κάνει μπυροκοιλιά, την προηγούμενη φορά ήταν στυλάκι. Το καλό που του θέλω να μην συνεχίσει έτσι, επειδή τον θέλουμε υγιή για πολλά χρόνια ακόμα.
  5. Λοιπόν, ας γράψω κι εγώ δυο κουβέντες. Μιλούσα με τον Rosa μέσω e-mail, ειδικά από τότε που τον φέραμε στη λέσχη, και του ανέφερα κάθε μερικούς μήνες τα νέα της Ελλάδας, τι παίζει με τα περιοδικά, τις ιστορίες του, του έστελνα κάποιες εκδόσεις που ήθελε κλπ. Όταν ανακοινώθηκε πως θα έρθει στη Θεσσαλονίκη, του έστειλα μήνυμα πως χαίρομαι που θα τα ξαναπούμε από κοντά, πως αυτή τη φορά δεν είμαι μέρος της οργάνωσης, αλλά δεν πειράζει επειδή θα βρεθώ στην ουρά με τους υπόλοιπους φαν και θα γνωρίσω κόσμο, κάτι που δεν έχω κάνει από το 2004, από τη πρώτη φορά που ήρθε. Όταν απάντησε, μου είπε πως αν θέλω, μπορεί να κανονίσει να είμαι ο προσωπικός του μεταφραστής. Από τη μία γνωρίζει πως πετάω τη σκούφια μου για τέτοιες ευκαιρίες, και από την άλλη ήθελε έναν γνώστη του θέματος μαζί του και όχι έναν απλό μεταφραστή, που να μπορεί να εξηγεί σε ποιες ιστορίες αναφέρεται αυτός ή ο κόσμος, να ξέρει τα περιοδικά που θα φέρνουν οι φαν για να καταλαβαίνει αν το άρθρο που θα υπογράφει θα είναι σχετικό με αυτόν και όχι ένα ξέμπαρκο, κλπ. Αφού μίλησα και με τα παιδιά της διοργάνωσης για να είμαι σίγουρος πως δεν θα προκαλέσω κάποιο πρόβλημα, είδα πως δεν υπήρχε θέμα, επομένως γράπωσα την ευκαιρία και έκανα μόκο . Αυτές τις τρεις ημέρες, ο Rosa ανέφερε λεπτομέρειες για τις εκδόσεις που του έφερνε κόμικς, από τυχόν λάθη, παρατηρήσεις, εντυπώσεις κλπ. Επειδή είχα μάθει το μάθημά μου από τη λέσχη (που δεν είχα κρατήσει σημειώσεις), αυτή τη φορά όποτε έλεγε κάτι σημαντικό ήμουν σε επιφυλακή με το κινητό ανά χείρας, άρα καταλαβαίνετε πως έχω μαζέψει πολύ υλικό. Αυτή τη στιγμή γράφω ένα άρθρο με τα σημαντικότερα κατ' εμέ που αποκόμισα από το τριήμερο. Επίσης συζητούσαμε με τον Sandman ιδέες για το Q&A, επομένως έφτιαξα ένα power point με ερωτήσεις που θα διαρκούσε μισή ώρα, και την άλλη μισή ώρα έκανε ερωτήσεις το κοινό. Ακολουθούν μερικές ενδεικτικές διαφάνειες. Την προηγούμενη ημέρα κάτσαμε με τον Rosa και τις είδαμε μία μία, μου είπε πως ήταν μια χαρά (και πως οι εικόνες που είχα βάλει ως τις απαντήσεις του ήταν σωστές), άρα όλα καλά κι εκεί. Και τέλος για να μην λέτε πως όλη μέρα ξεροστάλιαζα στον πάγκο του Rosa. Ιδού εγώ με το υπογεγραμμένο DVD της Γκουφοταινίας από τη φωνή του ίδιου του Γκούφυ Υ.Γ. Για την ιστορία με τις κλεψύδρες που αναφέρθηκε. Τυπώσαμε λίγα τευχάκια, σαν δείγμα δουλειάς του σχεδίου του @Αλβέρτος Αϊνστάιν και αποκομίσαμε μερικά πολύ ενδιαφέροντα σχόλια. Τη βγάλαμε στα αγγλικά για να την δώσουμε σε συγκεκριμένα άτομα κλειδιά (π.χ. Don Rosa & Jano στην προκειμένη), και απ' ό,τι φαίνεται τη δουλειά της την έκανε. Περισσότερες πληροφορίες θα βάλουμε στο αντίστοιχο thread.
  6. Μερικές φωτογραφίες από Ασντέ και Ρόσα: Στην οικογενειακή φωτογραφία που βγάλαμε προσπάθησα να πάρω έκφραση αλά Ρόσα, όμως δεν έχω ακόμη τόσες ρυτίδες.
  7. Ειμαι πτώμα από την κούραση, μαζεύω τα κομματια μου απο το πάτωμα. Είμαι σε κινητό, δεν μπορω να γράψω πολλά. Θα γράψω αναλυτικά για τον Ρόσα, πως έτυχε να κάτσω στον πάγκο κλπ κλπ. Επίσης η ιστορία με τις κλεψύδρες ειναι όντως αυτή, αντιτυπο δοθηκε επισης στον Jano που δουλευει στην Egmont. Θα γραφτούν κι αυτά σε 2-3 ημερες, λιγη υπομονή μονο μέχρι να επιστρέψω σπίτι. Λίγο πριν το κλείσιμο της εκθεσης Κυριακή βράδυ
  8. Επέστρεψα χθες το απόγευμα στην Αθήνα και νομίζω πως είναι ώρα να γράψω και εγώ δυο πράγματα για το Con. Ήταν με διαφορά το καλύτερο Con που έχω πάει στην Ελλάδα. Το σημαντικότερο ρόλο για να νοιώσω έτσι, έπαιξε αυτό που έγραψε ο GeoTrou. Για όσους από μας δε μένουμε Θεσσαλονίκη , η επίσκεψη σε οποιοδήποτε Con εκτός Αθήνας είναι μια πενταήμερη. Και μάλιστα μια πενταήμερη με κόμικς, πολλά κόμικς, δημιουργούς και φίλους που έρχονται από παντού. Αθήνα, Πάτρα, Βέροια, Δράμα, Ζυρίχη και ο κατάλογος είναι μακρύς. Μαζί με τους Local οι GCοίδες φτιάξαμε ένα απίστευτο team με πολύ κέφι και όρεξη. Ο χώρος του Con ιδανικός τόσο σε μέγεθος, όσο και σε τοποθέτηση στην πόλη. Οι καλεσμένοι όλοι σούπερ και πολύ φιλικοί. Παρ όλο που είχε χιλιάδες επισκέπτες μπορούσες να δεις τα πάντα άνετα. Και στα τραπέζια των δημιουργών και στα καταστήματα. Από τους δημιουργούς θα ξεχωρίσω τον Αζαρέλο, ο οποίος ήταν έξτρα φιλικός και κάποια στιγμή με πέτυχε μόνος του σ ένα δρόμο στο κέντρο και πιάσαμε ψιλή κουβέντα. Τώρα που το σκέφτομαι ξανά, είναι σουρεάλ. Πήρα σχέδια, από όσους δεν είχα ήδη (Ασντέ, Τζόνσον και Αζακέτα), αγόρασα κόμικς, μερικά παραφερνάλια και ήπια και λίγο τσίπουρο, ίσα ίσα για την παρέα. Α ναι! Τσίμπησα και λίγο. Σε αυτό το σημείο να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε μας τους 19 που όχι μόνο χωρέσαμε σε ένα τραπέζι για 12, αλλά περάσαμε και σούπερ! Και αυτό είναι κάτι που αποδεικνύει ότι κοινότητες όπως το GC δεν είναι στείρες βιβλιοθήκες γνώσεων ή πλατφόρμες πώλησης για να βγουν μερικά ευρώ , αλλά η αφορμή να έρθουν κοντά ενδιαφέροντες άνθρωποι και να περνάνε όμορφα. Όλα τ άλλα (κόμικς, δημιουργοί, Convention) είναι απλά το απαραίτητο background. Πραγματικά ελπίζω και εύχομαι στο επόμενο ThesComicCon να μπορέσουμε να χωρέσουμε 30 και 40 από μας σε μικρότερα τραπέζια.
  9. 2η χρονιά εδώ και ιδανικός συνδυασμός δουλειάς και διασκέδασης. Χάρηκα που είδα και πολλά παιδιά που είχα καιρό να δω, έμαθα νέα, έμαθα και κουτσομπολιά, φουλ διασκέδαση τα βράδια, μια χαρά! Και κάτι που το γράφω εδώ πρώτα Εξασφαλίσαμε σχεδόν το σύνολο από τα απουλητα Prints του Don Rosa (φυσικά υπογεγραμμένα) και θα τα έχουμε από την Τετάρτη στο μαγαζί προς πώληση, στην ίδια τιμή που είχαν κι εδώ (€20) για όλους αυτούς που δεν μπόρεσαν να έρθουν αλλά και για όσους ήρθαν και θέλουν κι άλλα Prints. Ο Phantom θα σας πει για τον χαμό που έγινε στο τραπέζι του Rosa μέχρι τελευταία στιγμή. Τα prints που πήραμε είναι περίπου 100 σε 10-11 διαφορετικά σχέδια. Αυτά που πούλησε πρέπει να ήταν πολλές εκατοντάδες
  10. Το ψηφιδωτό του χρόνου έσπασε. Η ιστορία που διηγείται ανακατεύτηκε. Μπορεί το σύνολο να ξαναγεννηθεί από τα κομμάτια του; Ο επίμονος αναγνώστης θα ανασυνθέσει την ιστορία από τα θραύσματα... Ο Πέτρος Χριστούλιας και ο Τάσος Ζαφειριάδης, το δίδυμο πίσω από τα Χαρακώματα, επιστρέφει μια νέο κόμικ ονόματι Ψηφιδωτό. Διηγούνται μια ιστορία μέσα από τον χώρο και το χρόνο με πρωταγωνιστή τον Κύριλλο, έναν άντρα που κρύβεται όταν οι Σταυροφόροι βιάζουν την γυναίκα του, σφάζουν και αυτήν και το παιδί τους και ως τιμωρία ο θάνατος τον αφήνει να περιπλανιέται μεταξύ ζωντανών και νεκρών για αιώνες με φόντο το Βυζάντιο στην παρακμή του. Η αφήγηση δεν είναι γραμμική, με τα επεισόδια της ιστορίας του Κυρίλλου να εμφανίζονται στο κόμικ ανακατεμένα (π.χ. πρώτο κεφάλαιο είναι το χρονικά τελευταίο) αφήνοντας τον αναγνώστη να τα τοποθετήσει στην σωστή σειρά ανασυνθέτοντας το ψηφιδωτό της ιστορίας. Αυτή η ασυνήθιστη επιλογή αφήγησης είναι το στοιχείο που κάνει το κόμικ τόσο ιδιαίτερο. Πέρα από τις προσωπικές συμπάθειες στο στιλ γραφής του Ζαφειριάδη και το σχέδιο του Χριστούλια (τις οποίες έχω αμφότερες), το να επιλέξουν να ανακατέψουν την ιστορία τιμώντας τον τίτλο προσέφερε και σε αυτούς και στον αναγνώστη μια πρόκληση αν θέλετε, που κάνει το κόμικ πιο χαρακτηριστικό και ξεχωριστό. Νομίζω πως είναι ένα πείραμα που έπιασε και ελπίζω να τραβήξει βλέμματα γιατί του αξίζει. Για όσους πάντως μπερδευτούν με το έντυπο, μπορούν πάντα να διαβάσουν την ψηφιακή μορφή η οποία πρωτοδημοσιεύθηκε στο socomic.gr από 5/6/18 έως 28/11/18 ή να ακολουθήσουν την σειρά που είναι στημένες οι ψηφίδες στο εσώφυλλο (κάθε ψηφίδα αντιστοιχεί σε ένα κεφάλαιο και στο εσώφυλλο έχουν μπει με χρονολογική σειρά). Μόνο μείον της καλαίσθητης έκδοσης της Jemma Press με την ωραία αντίθεση που κάνει το χρυσό εξώφυλλο είναι αυτό το ίδιο το χρυσό εξώφυλλο. Χαράζει πανεύκολα και μετά από 1-2 μπες βγες σε τσάντα έχει γεμίσει μεγάλες γραμμές. Κυκλοφόρησε αρχικά στο ComicDom 2019 και αν και αντιμετωπίζεται ως fiction έργο, στον ενδιαφέροντα επίλογο οι δημιουργοί αναφέρουν διάφορα υπαρκτά ιστορικά στοιχεία που ενσωμάτωσαν στην ιστορία. *οι εσωτερικές σελίδες είναι από το socomic.gr ΕΔΩ μπορείτε να δείτε συνέντευξη των δημιουργών για το κόμικ
  11. Περασα υπεροχα (και) στο φετινο The Comic Con. Δυστυχως δυστυχεστατα ειχα χασει το περυσινο event λογω ταξιδιου, κατι που δε χωνευεται, οπότε φετος ειχα φροντισει να απεχω απο εργασιακες υποχρεωσεις, αιτουμενος τό μήνες πριν. Ηταν επομενως και η πρωτη μου εμπειρια στο νεο χωρο του Βελλιδειου. Εξαιρετικη θεωρω επιλογη, το φεστιβαλ εχει μεγαλωσει τοσο πολυ και απο αποψη κοσμου που πιστευω οτι πλεον το επομενο βημα μετα απο λιγα χρονια θα πρεπει να ειναι ενα περιπτερο της ΔΕΘ. Δε ξερω τι να πρωτο πω για το ολο τριημερο. Προτιμησα να ασχοληθω κυριως με τις βολτες μεσα στο χωρο, με υπογραφες και σκιτσακια απο αγαπημενους μου καλλιτεχνες, και πολυ λιγοτερο με Q & A , συνεντευξεις και ουτω καθ εξης με αποτελεσμα να μην παρευρεθω ουτε σε ενα! Blackbeard ειμαι το ετερον σου αντιθετο Η πρώτη ημέρα ηταν κουτση, καθ οτι ηρθα κατευθειαν απο τη δουλεια το απογευμα, οπότε ελαχιστος χρονος διαθεσιμος για χαβαλεδιασμα και τα συναφη. Η δευτερη και η τριτη ημερα ηταν πιο καλες, πιο ανετες, το δε Σαββατο απογευμα εγινε το αδιαχωρητο, με ουρες να φτανουν πολλα μετρα μακρια στην πορτα. Θεωρω οτι αυτο που μας προσφερουν οι διοργανωτες ειναι ενα παρα πολυ ομορφο αποτελεσμα. Το αντιτιμο για ολο αυτο σιγουρα δεν ειναι ουτε τα 12 ουτε τα 15 ευρω. Θα αξιζε και περισσοτερα , χωρις να θελω να βαλω κακες ιδεες Με μεγαλη μου χαρα ειδα μερικους συμφορουμιτες. Γνωρισα για πρωτη φορα απο κοντα τζεοτρου Murphy και θρηνωδο, ημουν βεβαιος οτι ειναι φοβερα παιδια και απλα το επιβεβαιωσα. Ειδα Τικ, ikarukani, Andrea, Stardust, Quackmore (Παλιακουδη που ησουν αγορι μου και σε εχασα?) , jpentz δε σου μιλησα και σορυ γι αυτο, dionik το ιδιο, ο δε Γιωργος Phantom ειχε κανει καταθεση ψυχης διπλα στον Ντον Ροσα. Παρά το γεγονος οτι ουτως η αλλως δε θα χωρουσα στο τραπεζι του Σαββατου, θελω να ξερετε οτι ηθελα πολυ να ερθω να σας δω και να τα πουμε, και θα το εκανα σιγουρα αν δεν εμπλεκα με χαρες και πανηγυρια λογω του κυπελλου της ομαδας. Την Κυριακη το απογευμα στον καφε λυγισα σωματικά και ειχα επισης να επιστρεψω στην πολη μου, οπότε ενω το πλανο ελεγε καφες με εσας και μετά συνεχιση στο con, εν τελει πηρα την αγουσα για τα αποδυτηρια. Φετος εκανα επισης ενα μεγαλο βημα. Αποφασισα να ξεκινησω sketchbook και να μαζευω καθε χρονο σκιτσα εκει. Δε θελω πια να τα εχω απο δω και απο κει, ουτε και να τα καδραρω. Νομιζω οτι μου περασε ολο αυτο. Οπότε αγορασα ενα τυχαια κατα την αναμονη μου στον Achde καθαρα και μονο επειδη δεν ειχα φυλλα Α4, και τελικα μου καλοαρεσε και το προχωρησα. θεωρω πως πλεον ξεκιναει ο εθισμος μου σε σκιτσα καλλιτεχνων που θαυμαζω ή που εχουν να μου δωσουν κατι ομορφο, και χωρις παρεξηγηση στους ελληνες δημιουργους, θα προτιμησω να το φουλαρω μονο με ξενους καλεσμενους. Πηρα μερικα σκιτσα απο Achde και ενα σκιτσο απο Johnson, οπως και καμποσα πριντάκια απο Ροσα, οπως και υπογραφες απο ολους τους καλεσμενους σε κομικς μου. Εχω να δηλωσω εθισμο σε σκιτσα με χαρακτηρες του Achde. Αν ξανα ερθει νομιζω οτι θα παω να του ακουμπησω διπλασια χρηματα την επομενη φορα. καμία σωτηρία. Χαρηκα που εμαθα οτι ο Achde θα ξανα ρθει (αργά ή γρηγορα), το ιδιο ελπιζω να συμβει και με τον Ροσα, οπου θα ειναι πιο χαλαρα και δε θα χει τοσο κοσμο μπας και αρχισει να μας φτιαχνει και αυτος σκιτσακια γιατι το να ζηταει κατι εκατονταδες ευρω για απλά σκίτσα που ειχε απο πισω του, οπως καταλαβαινετε πολυ δυσκολα καποιος να παει να παρει. Καλα αυτα με τους μανατζερ, και απολυτως κατανοητα και θεμιτα και ο καλλιτεχνης δεν πρεπει να φτανει σε οικονομικα προβληματα σαφως, αλλά απο το ενα ακρο (να φτιαχνει τοσο καποτε εδω στην Ελλαδα, οσο και ακομη στην Αμερικη στα διαφορα comic cons, σκιτσακια τελειως τζαμπε), στο να ζηταει 300 και 400 και 600 ευρω, νομιζω ειναι υπερβολη. Αυτα, σιγουρα ξεχναω παρα πολλα, θα μπορουσα να γραψω αλλα τοσα, ευχαριστω και παλι τη διοργανωση για τη χαρα και τις δυνατοτητες που μου δινει οσον αφορα το χομπυ μου. Και του χρονου εκει με υγεια.
  12. L.C.C.A.F. Day 1 Ο καιρός από χθές Παρασκευή, έχει αρχίσει να χαλάει. Όλο το βράδυ έριχνε τουλούμια. Φοβήθηκα οτι τα τευχάκια-βιβλία θα μουλιάσουν.. Πακετάρισμα και βουρ μέσα σε ψιλόβροχο... Η μέρα ξεκινάει έτσι και συνεχίζει στο καραβάκι φορτωμένος με τα μπαγκάζιαμου Αλλάζω εισιτήριο με βραχιολάκι και είσοδος στο χώρο της εκδήλωσης Rossa, από τους πρώτους που συναντάω, μαζί με το Γερμανό του, λείπει μόνο η τεράστια ουρά του Thecomiccon5 ...Προχωράω παραμέσα, επόμενο τραπέζι Frank Cho και ένας τύπος του μετράει εκατοδόλλαρα, αρκετά ώστε να μην μπορώ να πω πόσα. Με ζώνουν τα φίδια, σκέφτομαι ούτε γραμμούλα δεν θα μας τραβήξουν τζάμπα εδώ.... Μάλλον απογοητευμένος δεν ξέρω από που ν' αρχίσω... Παραδίπλα Loisel, ζωγραφίζει με νερομπογιές Hook από Πήτερ Παν και συζητάει με δύο τύπους για ώρα . Τολμάω να ρωτήσω... Πεντακόσια έγχρωμο σχέδιο, τετρακόσια μόνο μελάνι...Την κάνω με ελαφρά... Το BD έθος του dedicace πάει περίπατο προ του χρήματος..Παραδίπλα Mignola, σκέφτμαι ας πάρω καμμιά υπογραφούλα.... Μου υπογράφει αδιαμαρτύρητα. Φαίνεται προσηνής και εντάξει τύπος. Χωρίς συμαντικό portfoglio μπροστά του, μόνο ένα μικρούλι με πολύ απλά σχεδιάκια, αρκετά τσουχτερά.. @stardust που σε ξέρει ο τύπος Manion απέναντι, δείχνει χαρούμενος με τη Fearless Dawn, που του δίνω να υπογράψει, μου φτιάχνει γρήγορο σκετσάκι και πριντάκι, free και τα δύο. Συνεχίζω την περιπλάνηση.....Ryan Benjamin φαίνεται να μην έχει ουρά, οπότε κάθομαι για υπογραφούλες και κανονίζω για σχεδιάκι να πάρω λίγο τα πάνω μου... Παραδίπλα Guarnido βγάζω για υπογραφή collected Blacksand και μαγισσούλες. Μου φαίνεται λίγο βαρύς, και όταν ρωτάω για σχεδιάκι μου λέει, μάλλον απότομα οτι η λίστα του έχει κλείσει. Τιμούλεςαλμυρούτσικες, 100 κεφάλι από Blacksand, διπλά για χρώμα και πάει λέγοντας.... Διαγώνια Bermejo επίσης χωρίς ουρά, μου υπογράφει Damned, αλλά τρώω πόρτα για σκετσάκι, λίστα κλειστή. Ξαναγυρνάω στις άλλες αίθουσες. Λίγο-λίγο έμαθα να βολεύω την πραμάτεια μου από τον ένα σάκο στον άλλο.... Στο βάθος της αίθουσας, Humberto Ramos, Joyce Chin, Art Adams, Enrico Marini, Alex Alice...Οι τιμές του Alice, ξεκινούν από τετρακόσια και δεν έχω κάτι για υπογραφές.... Ο Ramos μες την καλή χαρά από απέναντι, χαιρετάει, αλλά τρώς την ξυραφιά μόλις πλησιάσεις: υπογραφή και τάλληρο (κυριολεκτικά)... Το portfoglio του, όλα τα λεφτά, η αποκάλυψη του φεστιβάλ μαζί με τον Bianchi, αλλά τιμές τετρψήφιες πάνω από 5. Γυρίζω προς το ζεύγος Adams- Chin. Έχω μπόλικες Βαμπιρέλλες και για τους δυό...Η Chin δεν έχει λίστα οπότε ζητάω σκετσάκι Μπαίνω και στη λίστα του Adams για σκετσάκι, νούμερο 16, το μεσημέρι της πρώτης μέρας, σημειώστε το... Η βόλτα συνεχίζει και Sanjulian, για μένα πολύ μεγάλος καλλιτέχνης, με τις ωραιότερες Βαμπιρέλλες που ζωγραφίστηκαν ποτέ, αλλά στο φεστιβάλ χωρις κίνηση...Κλείνω Βαμπιρελλίτσα, θα ήθελα να κάνω και κουβεντούλα, αλλά γρυ αγγλικά, μόνο ισπανικά. Τιμή πολύ καλή, λαμβανομένου υπ' όψιν του ονόματος. Χωρίς πρωτότυπα έργα, από τους λίγους με prints. Και μιας και αρχίσαμε παλιούς, βόλτα προς Serpieri...Κρατάει ένα μηχανικό μολύβι μόνο, με το οποίο υπογράφει τα πάντα και ζωγραφίζει μόνο δωρεάν και μόνο στα βιβλία μιας καινούριας πεντάτομης έκδοσης της Druuna, που έχει στο τραπέζι και στο Little Big Horn, το οποίο επίσης έχει στο τραπέζι. Παίρνω ένα τελευταίο, ευτυχώς, τομάκι στα Αγγλικά, μπαίνω στη σειρά και παίρνω υπογραφούλες στις πολυκαιρισμένες μου Βαβέλ-Ντρούνες, που πυροδότησαν κουβεντούλα, μέσω διερμηνέως. @Valtasar prints και αφίσσες δεν υπήρχαν, μόνο πρωτότυπα σε απαγορευτικές τιμές αλλά το άλλο που ζήτησες έγινε. Περασιά ξανά από Adams..( @konni φωτιές μου άναψες, μ' αυτόν)...Τζίφος το σχέδιο οπότε γυρνάω στον Marini.... @Retroplaymo όπως τα είπε ο @Θρηνωδός πιο πάνω: βάση το κατοστάρικο και ανεβαίνουμε.Ενδιαφέρον έδειξε για τα Τζίπσυ τα οποία φωτογράφησε.. . Ο Wolverine, μάλλον δώρο σε συνάδελφο, γιτί τον είδα σε άλλο τραπέζι. Η βόλτα τελειώνει με Mirka Andolfo γιατί άρχισα να ξεπατώνομαι στο κουβάλημα. ......και μετά από λίγο ακόμα γενικό καυλάντισμα πήρα το δρόμο για το καραβάκι..... Αυτά απ' την πρώτη μέρα, επανέρχομαι σύντομα με τη δεύτερη.......
  13. Σημερα παρέλαβα απο ΕΛΤΑ το ποστερακι μου απο Γερμανία! Εσεις φταιτε, ρεμάλια! 😜 Kudos to @dionik για το τιπ για το γερμανικο σαιτ! Ειναι πολυ ομορφο, αρκετα μεγαλο σε μεγεθος, ισως μεγαλυτερο κι απο Α3, σκληρο χαρτονι, και θα κοσμησει τον πετρολ τοιχο μου, στο καινουργιο μου σαλονάκι!
  14. Και για μένα η πρώτη μου παρουσία στο Comic Con ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία! Παρόλο που ήρθα μόνο το Σάββατο, ευχαριστήθηκα τα δεκάδες περίπτερα, τους δημιουργούς και τα φίλους από το forum και τη Λέσχη. Αν και ο Ρόσα είναι από τους αγαπημένους μου δημιουργούς, δεν περίμενα στην μακριά ουρά αφού δεν είχα κάτι νέο να μου υπογράψει. Αντίθετα η ουρά του Achde, αν και μικρή, προχωρούσε πολύ αργά αφού ο Γάλλος καλλιτέχνης έκανε από ένα σκιτσάκι στον καθένα. Από Ridic και Azzarello εντόπισα 1-2 ιστοριούλες στις 2 ανθολογίες Flinch και έτσι είχα μια δικαιολογία να τους επισκεφτώ. Και βέβαια η μέρα έκλεισε ιδανικά με ωραία παρέα στο τραπέζι που ανέφερε ο Αντρέας! Μακάρι να καταφέρω να έρθω και του χρόνου!
  15. Αυτό ήταν λίγο μεταφυσικό. Κάτι σαν τους πέντε άρτους ή αυτό που λένε χίλιοι καλοί χωράνε (στριμόκωλα, αλλά χωράνε). Σημειωτέον ότι ο τελευταίος που ήρθε ναι μεν κάθισε, αλλά έτρωγε με το πιάτο στο χέρι όπως τρώμε το γλυκό του κουταλιού στο τρατάρισμα.
  16. Το δεύτερο Ελληνικό GN που κυκλοφορεί η "Μικρός Ήρως " μετά τον "Τετρακοσάρη", έχει τίτλο " Ο ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΟΣ ". Αν στους μεγαλύτερους από σας ο τίτλος θυμίζει κάτι, έχετε απόλυτο δίκο καθώς πρόκειται για την μεταφορά σε κομικ, του ιστορικού παραλογοτεχνικού δημιουργήματος του 1951 "Υπεράνθρωπος", των Στέλιου Ανεμοδουρά (σενάριο) και Βύρωνα Απτόσογλου (σχέδιο) . Δημιουργός του ο Θάνος Κόλλιας (σενάριο & σχέδιο) ο οποίος προσπάθησε να φέρει τον ήρωα στη σημερινή εποχή, βασιζόμενος πάντα στην αυθεντική ιστορία. Ο Υπεράνθρωπος των Ανεμοδουρά-Απτόσογλου υπήρξε η αντιγραφή και ο "εξελληνισμός" του Αμερικάνικου Superman τη μακρινη δεκαετία του 50. Μια ιστορική έκδοση που έβγαλε 96 τεύχη μέχρι το 1953 και αργότερα επανεκδώθηκε. Επίσης δημοσιεύονταν σε συνέχειες στο περιοδικό "ΟΜΠΡΑΞ" τη δεκαετία του 70. Ο Κόλλιας με εξέπληξε ευχάριστα με τη δουλειά του όταν δημοσιεύθηκε στα τεύχη 2 & 3 του Μπλεκ . Εκεί είχαν μπεί οι πρώτες 24 σελίδες της νουβέλας με τίτλο "Η Γέφυρα". Πιστεύω οτι ο τίτλος είναι αρκετά συμβολικός για τη σύνδεση του παλιού με το συγχρονο. Το σχέδιό του αξιοπρεπέστατο και σεναριακά -παρ όλο που ο ήρωας είναι μιας άλλης εποχής και θεωρείται παρωχημένος - προσπάθησε να του δώσει μια φρεσκάδα και να τον φέρει πιο κοντά στο σήμερα . Το GN εχει 48 σελίδες και υπάρχει επίσης ένα πολύ καλό συνοδευτικό δισέλιδο άρθρο του γνωστού μελετητή κομικς και παραλογοτεχνικών αναγνωσματων κ.Γιώργου Βλάχου. Η ονομαστική τιμή του είναι 4.90€. Το διάβασα ευχάριστα και μπορώ να το χαρακτηρίσω ως μία τίμια προσπάθεια. Παραθέτω πέρα από τα εξώφυλλο, οπισθόφυλλό του και την πρώτη σελίδα για να πάρετε μια γεύση.
  17. Να δώσω και εγώ σύντομα τα δύο σεντ μου. Απολαυστικότατο το κον που επισκέφθηκα για πρώτη φορά. Άνετος χώρος που στην αρχή φαίνεται μικρός αλλά έχει πολύ πράμα και αν πάρεις τον χρόνο σου για να ευχαριστηθείς, οι τρεις μέρες φτάνουν δεν φτάνουν. Ήμουν τουλάχιστον 8 ώρες κάθε μέρα εντός του χώρου και πάλι δεν έπαιξα όσο ήθελα επιτραπέζια ή δεν χάζεψα τα playmobil αρκετά. Καλή διαρρύθμιση τραπεζιών, άνετοι διάδρομοι που κολλούσαν λίγο όταν ήταν ασφυκτικός ο κόσμος, ένα τεράστιο υπέρ όταν θες να χαζέψεις χωρίς να σε σπρώχνουν κάθε λίγο. Και είχε πολύ κόσμο, ειδικά το σάββατο. Πήρα τα κόμικ μου, τις υπογραφές και τα σκίτσα μου, πιο αναλυτικά στο αντίστοιχο θέμα. Κανένα παράπονο εκεί, και ας αγχωνόμουν ότι δεν θα τους προλάβω όλους. Τους πρόλαβα τελικά, και τους μίλησα, και τους τίμησα με τον οβολό μου όπως και αυτοί με τίμησαν με σκιτσάκια στην συλλογή μου. Σε αυτό το φεστιβάλ πήρα σκίτσα μιάμιση φορά από όσα είχε ήδη το σκετσμπουκ μέσα από τα τελευταία 3 χρόνια και 5-6 άλλα φεστιβάλ που είχα πάει. Απόλυτα ικανοποιημένος. Απόψεις για τους καλλιτέχνες μαζί με τα σκιτσάκια, αν και στο σύνολο πολύ θετική. Σχεδόν όλοι φιλικοί, κάποιοι απολαυστικοί, άλλοι σχεδόν σε σκλαβώνουν. Είναι δύσκολο γι'αυτούς να κάθονται όλη μέρα σε μια καρέκλα με ένα χαμόγελο κολλημένο στην φάτσα να υποδέχεται τον κάθε πικραμένο, οπότε το εκτιμώ. Άλλωστε, υπήρχαν φάσεις που καθαρά και λόγω κούρασης ήμουν ένας ακόμα πικραμένος. Το πιο σημαντικό πάντα, η παρέα. Πήγα αρχικά με δύο φιλαράκια και την κοπέλα μου στο κον, μείναμε μαζί και ρίξαμε τόσο γέλιο που ανά στιγμές ξεχνάγαμε να πάρουμε ανάσα. Κάναμε εξορμήσεις εντός κον αλλά και στην πόλη, συναντώντας άλλους γνωστούς αγνώστους που έδωσαν πόνο και τρελά ρεσιτάλ ξέρουν ποιοι είναι και ας γελάνε σαρδόνια . Συνέδεσα επιτέλους φάτσες με άβαταρ και όλα ήταν πιο άνετα και εύκολα μετά την πρώτη χειραψία. Πάντα είναι έτσι, και το φόρουμ αν δεν έχει τίποτα άλλο καλό, έχει αυτό που είναι και το πιο σημαντικό απ'όλα: μας φέρνει κοντά. Μια παρατήρηση: Αρχικά πήγα για Ρόσα και μόνο σχετικά με τους καλεσμένους, μέχρι το τέλος της πρώτης μέρας ο Ρόσα είχε πέσει τόσο χαμηλά στην to-do list που και να μην πήγαινα δεν θα μου έκανε διαφορά. Τελικά πήγα και σε καλή φάση, περιμένοντας μόνο 10 λεπτά στην ουρά. Μεσημέρι Σαββάτου ήταν μάλιστα προς απόγευμα, μου ήρθε το μήνυμα και 20 λεπτά μετά είχα ήδη υπογραφή και βόλταρα. Μου φάνηκε όμως απόμακρος, κουρασμένος από την όλη φάση των φεστιβάλ (γιατί κουρασμένος από τις υπογραφές δεν ήταν, ο τύπος ήταν μηχανάκι για σερί οκτάωρα κάθε μέρα) και διαδικαστικός. Τον είχα λίγο ρομαντικά στο μυαλό μου λόγω πρότερης εμπειρίας και με ξενέρωσε ο ξερός επαγγελματισμός του, ειδικά όταν ξέρω πόσο γλυκός και φιλικός ήταν παλιά. Δεν ξέρω τι έχει γίνει ακριβώς και άλλαξε τόσο ρότα, σίγουρα πάντως πιστεύω ότι έχει γίνει κάτι που επηρέασε την όλη φάση Ντον Ρόσα και κόμικς. Η εντύπωση μου ενισχύεται άρδην με τα λόγια που είπε στην μαριάννα όταν του έδειξε έναν παλιό τόμο που είχε υπογράψει "To Marianna", λέγοντας χωρίς να του ζητήσει αφιέρωση "They told me I shouldn't do that anymore". Δεν ξέρω τι εννοεί αλλά δεν μπορώ παρά να αναρωτιέμαι γιατί κάποιος (λογικά μάνατζερ) του "απαγόρευσε" μαζί με την υπογραφή να γράφει και αφιέρωση. Επίσης δεν νομίζω ότι ήταν απλά για να γλυτώσει χρόνο. Δεν πήρα αυτή την εντύπωση. Επίσης η Θεσσαλονίκη έχει και γ@μώ το φαί. Είχα ξεχάσει μετά τα τόσα χρόνια που είχα να πάω πόσο γ@μηστερό και πάμφθηνο φαί έχει. 99% θα πάω και στο επόμενο. Όχι για το φεστιβάλ, ούτε για τα αγαπημένα φιλαράκια, αλλά για το φαί. Αν και δύσκολο, ελπίζω να δω σύντομα όσο πιο πολλούς από όσους φίλους είδα στο the con 5, είτε νέους είτε παλιούς. Μέχρι το επόμενο λοιπόν. ίσως ανέβουν και μερικές φώτος σχετικά που ίσως κάψουν κάποιον Α επίσης νομίζω ότι είμαι τόσο κωλόφ@ρδος που πήρα ένα από τα καλύτερα scetches που έχει κάνει ο Τασμαρ.
  18. Τα είπε όλα ο σύντροφος Ανδρέας. Περάσαμε τέλεια και μακάρι να μπορούσα να κάτσω μερικές ημέρες παραπάνω για να απολάυσω την πόλη. Ιδιαίτερα ευχαριστήρια σε Φώτη (tik) και Σταύρο (Kurdy) για την περιποίηση και για το καλό τσίπουρο που αναγκαστηκα να πιω γιατί δεν έπινε ο Ανδρέας!
  19. Πρώτη φορά στο The Comic Con. Ήταν με σχετική άνεση το καλύτερο κομιξοφεστιβάλ στο οποίο έχω παρευρεθεί. Σίγουρα μετράει το ότι για εμάς τους Αθηναίους είναι εκδρομή, δεν έχουμε τις υποχρεώσεις να μας βαραίνουν. Παρόλα αυτά, ο αέρας που είχε η εκδήλωση ήταν φανταστικός. Καλή χωροθέτηση, μεγαλύτερη βαρύτητα στα κόμικς και σούπερ καλεσμένοι. Προσωπικά αγόρασα ελάχιστα κόμικς, προτιμώντας να διαθέσω τα λεφτά μου στο γέμισμα των sketchbook μου (φωτογραφίες αύριο στο σχετικό θέμα ). Johnson, Achde και Dayglo μου άφησαν τις καλύτερες των εντυπώσεων, καθότι εξαιρετικά φιλικοί και συζητήσιμοι. Ήθελα επίσης να παρακολουθήσω μερικά Q&A, αλλά τελικά παρευρέθηκα μόνο σε αυτό του Azzarello που ήταν σχετικά ενδιαφέρον, παρότι είχε τα οργανωτικά λάθη που αναφέρει ο Paliakoudis (πού ήσαν ρέι;) για αυτό του Rosa. Ειδική μνεία, φυσικά, στη γνωριμία με άτομα του φόρουμ ( Kurdy, tik, guscoin, laz, Murphy). Χάρηκα φοβερά που κάτσαμε όλοι μαζί με κρασί στο χέρι μας και κόμικς στις τσάντες μας. Και του χρόνου, ακόμη καλύτερο Υ.Γ.: καλά τα κόμικς, αλλά το highlight της πρώτης ημέρας ήταν το κους κους που φάγαμε σε μαγαζί στα Λαδάδικα
  20. Κάτι που ξέχασα να αναφέρω. Όπως γίνεται κάθε φορά, ο κόσμος γέμισε τον Rosa με δώρα. Από σχεδιαστές που του έδιναν τα κόμικς που είχαν εκδώσει και είχαν στην έκθεση, μέχρι χειροτεχνίες και δώρα που είχαν αγοράσει ειδικά γι' αυτόν. Και κάπου σε αυτό το πλαίσιο, εμφανίστηκε ο @konni και ο @guskoin (αν δεν απατώμαι) που αντί να δώσουν δώρα στον Don, έδωσαν από ένα τευχάκι σε εμένα . Πολύ ωραίες εκπλήξεις, ευχαριστώ και τους δύο. Συγκεκριμένα ο konni μου χάρισε ένα Daisy and Donald της Giant series του 1976 από την Αυστραλία, ενώ ο guiskoin μου έδωσε έναν φάκελο με το Topolino 1275 του 1980, με ιστοριάρα του Massimo De Vita αδημοσίευτη στην Ελλάδα παρεμπιπτόντως, δεν ξέρω αν ήταν εσκεμμένο ή όχι. Έπρεπε να βλέπατε τη φάτσα του Rosa όταν του τα έδειχνα ενθουσιασμένος. Αυτός ήταν αδιάφορος επειδή δεν είχαν Barks που είναι ο μόνος Disney σχεδιαστής με τον οποίον ασχολείται, και μετά γύρισα στον Jano και αρχίσαμε να τα αναλύουμε με αυτόν, και να τα συγκρίνουμε με τα αντίστοιχα της Ελλάδας και της Γερμανίας Κάτι ακόμα που με χαροποίησε, είναι το δημοσίευμα της εφημερίδας των συντακτών από τον Γιάννη Κουκουλά, που ουσιαστικά εκθείαζε τη δουλειά που κάναμε στον Περτουίλαμπι που βγάλαμε όταν καλέσαμε τον Rosa το 2014. Αναφέρεται σε αυτό το βιβλίο και σε αυτό το άρθρο. Και όπως φυσικά συμβαίνει σε αυτές τις αμφίδρομες σχέσεις, αυτό οδήγησε τον @JohnnyMZ στη θέση που βλέπετε στην φωτογραφία παρακάτω, επομένως υποθέτω πως θα έχουμε νεώτερα από αυτόν σύντομα Λογικά είναι κι άλλα που έχω ξεχάσει, απλά τώρα μάζεψα κουράγιο να τακτοποιήσω το σπίτι και τα θυμάμαι ένα ένα
  21. On the road....... Ελ Βενιθέλοθ Στο σταθμό του Μονάχου Μιλάνο On spot
  22. Μπορεί να απουσίαζα ενεργα απο το greek comics, δε το έκανα όμως απο τα cons! - Οπως και πέρσυ έτσι και φέτος ηταν ενα υπεροχο con οχι μονο για τους καλεσμένους και το καλυτερο στησιμο του χωρου (μιας και την προηγούμενη χρονιά ηταν το 1ο στο Βελλιδειο οποτε και αναγνωριστικό) , αλλα γιατι είμασταν πραγματικά 5ημερη! Η διαθεση, το κέφι και παρεα ήρθε και συμπλήρωσε όλο το 3ημερο. Χαρηκα πάρα πολυ που βρέθηκα με τόσους καλούς φίλους για άλλη μια φορα και φυσικά για τους νέους που είχα την τυχη να γνωρίσω! Του χρόνου πιο οργανωμένα! Μαζωχτητεεεε Ακομη περισσότεροι στο τραπέζι με τσιπουράκια, μεζεδια για τους μερακλήδες, κους κους για τον geo trou και τις τσάντες γεμάτες με νιου εντρις !!
  23. Στο The Comic Con μάζεψα κι εγώ αρκετά όμορφα πραγματάκια Ξεκινάω με τους Έλληνες: Από τους ξένους καλεσμένους
  24. Από το The Con 5. Πολλά ευχαριστώ στον Adams και στον Θρηνωδό. Ο Adams παρέλαβε το Rosa , που είχα κανονίσει εδώ και κάποιους μήνες , και τα Achde , Johnson που μου κανόνισε ο Θρηνωδός και τα έφερε Αθήνα.
  25. tsironick

    THE INFINITY WAR

    Τιμή καταλόγου: 22,99€ Σύνοψη βιβλίου: Μετά την επιστροφή του Άνταμ Γουόρλοκ στο Infinity Gauntlet, το χειρότερο μισό του, ο Μάγκους, δεν αργεί πολύ ν’ ακολουθήσει! Η μάχη για την απόλυτη εξουσία του σύμπαντος συνεχίζεται όταν διαβολικοί δίδυμοι υπερνικούν τους Τέσσερις Φανταστικούς, τους Εκδικητές, τους Χ-Μεν, τους Νέους Πολεμιστές, την Πτήση Άλφα και άλλους! Σχολιασμός: Πρόκειται για την συγκεντρωτική έκδοση των τευχών Infinity War #1-6, όπου είναι συνέχεια της ιστορίας The Infinity Gauntlet που διαβάσαμε στα ελληνικά πριν λίγους μήνες. Το σκίτσο είναι πολύ όμορφο, στο στυλ που είχαμε συνηθίσει την δεκαετία του '90 και παραπλήσιο του The Infinity Gauntlet -μιας και φτιάχτηκε από την ίδια δημιουργική ομάδα. Η έκδοση είναι στα ποιοτικά δεδομένα που μας έχει συνηθίσει η Οξύ. Στην αρχή κάθε τεύχους υπάρχει και το δισέλιδο εξώφυλλό του. Μια εξαιρετική έκδοση που θεωρώ ότι πρέπει να έχουμε όλοι στη βιβλιοθήκη μας. Ευελπιστώ και στην έκδοση του The Infinity Crusade, για να ολοκληρωθεί η τριλογία. Εικόνες:
  26. Τον Απρίλιο του 2019 και στα πλαίσια του 14ου Comicdom Con, ο Σταύρος Κιουτσιούκης μάς παρουσιάζει ακόμα ένα πονηρό άλμπουμ, με τίτλο "Το μεγάλο μπανιστήρι". Πρωταγωνιστές είναι οι καθιερωμένοι πλέον χαρακτήρες του, που βρίσκονται στην κρίσιμη περίοδο της εφηβείας κι εξερευνούν το σώμα τους, προσπαθώντας παράλληλα να πραγματοποιήσουν τις διάφορες ερωτικές τους φαντασιώσεις. Ακολουθούν δύο εσωτερικές σελίδες, οι οποίες είναι ακατάλληλες για ενηλίκους. Δεν έχω κρύψει ότι μου αρέσει αυτού του είδους η θεματολογία από το πενάκι του συγκεκριμένου δημιουργού. Έτσι κι εδώ έμεινα ικανοποιημένος. Προσωπικά με αναζωογονεί αυτό το kinky στοιχείο και το αίσθημα ενοχής που μου προκαλεί. Σεναριακά, εκτός από σκηνές ηδονής, υπήρχε υπόθεση και βρήκα ευφυές το άνοιγμα και το κλείσιμο της πλοκής. Εννοείται βέβαια ότι δεν θα πρέπει να αναζητήσετε κάτι βαθυστόχαστο στις σελίδες του. Όσον αφορά το σχέδιο, κι αυτό φώναζε από μακριά το όνομα του δημιουργού, καθώς είχε την δική του σφραγίδα. Το βρήκα αρκετά καρτουνίστικο, ενώ δεν γίνονταν περικοπές στις επίμαχες και πονηρές σκηνές. Αυτό το γεγονός καθιστά το κόμικ κατάλληλο για άτομα άνω των 18 ετών (και στο σώμα και στο πνεύμα). Το χρώμα ήταν ελαφρύ κι ανοιχτό κι έκανε την ανάγνωση ακόμα πιο άνετη. Η έκδοση είναι πολύ προσεγμένη. Η κόλληση στην ράχη νομίζω ότι κάνει το κόμικ ανθεκτικό στις συνεχείς αναγνώσεις. Το χαρτί είναι παχύ ματ και η εκτύπωση των καρέ (και ιδιαιτέρως των χρωμάτων) επάνω του ήταν πολύ καλή. Από έξτρα υλικό εντοπίζουμε μόνο ένα εισαγωγικό σημείωμα από τον κωμικό-ραδιοφωνικό παραγωγό Αλέξανδρο Χαριζάνη, το οποίο είναι εξαιρετικά χιουμοριστικό. Τουλάχιστον εύχομαι να είναι, διότι σε διαφορετική περίπτωση προβλέπω να τον κυνηγάει ο Κιουτσιούκης με καραμπίνα.
  27. Ο σημαντικότερος διάδοχος του Καρλ Μπαρκς και δημιουργός των πιο εμβληματικών από τη δεκαετία του ’80 ιστοριών της περίφημης οικογένειας Ντακ τα τελευταία χρόνια διασχίζει πολύ συχνά τον Ατλαντικό για να συναντήσει τους θαυμαστές του και να απαντήσει στις απορίες τους για την παπιοπαρέα της Disney αλλά και την ιστορία των κόμικ του Μπαρκς, την οποία, όπως ο ίδιος διαπιστώνει, «πολλοί δεν ξέρουν». Στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα αγαπητός, όπως αποδείχτηκε από τους χιλιάδες φαν που πέρασαν το κατώφλι του Comic Con 5 το περασμένο Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη για να αποκτήσουν την πολυπόθητη υπογραφή του αλλά και να ακούσουν έναν από τους διασημότερους σχεδιαστές στον κόσμο να μιλάει για τη μακρόχρονη πορεία του στον μαγικό κόσμο των κόμικ. Από τη δεκαετία του ’40 μέχρι και τώρα γενιές και γενιές μεγαλώνουν με τις ιστορίες του Ντόναλντ και του Σκρουτζ. Ξέρει σήμερα ο κόσμος ποιος είναι ο Καρλ Μπαρκς και ποιος είστε εσείς, κ. Ρόσα; Πολλοί με μπερδεύουν με τον Μπαρκς. Αυτό που με απασχολεί είναι ότι δεν ξέρουν ποιος είναι ο δημιουργός των παπιών, ποιος είναι ο Καρλ Μπαρκς και η ιστορία των κόμικ του. Πολλοί νομίζουν ότι είναι ένα σόου της τηλεόρασης και κάτι που ανήκει στην Disney. Λέμε «Disney κόμικ» αλλά η Disney δεν έχει καμία ανάμειξη. Τα βιβλία κόμικ βασίζονται στις ιστορίες του Καρλ Μπαρκς και είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από οτιδήποτε ντισνεϊκό. Αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο. Οι χαρακτήρες, οι ιστορίες, οι λεπτομέρειες της οικογένειας Ντακ ήταν όλα έργο δικό του και των καλλιτεχνών οι οποίοι ύστερα από αυτόν συνεργάστηκαν με ανεξάρτητους εκδότες. Κάποιοι υποστηρίζουν πως είστε ο μόνος δημιουργός που συνέχισε το έργο του Μπαρκς με την ίδια έμπνευση και αυτός που το διέσωσε στην αιωνιότητα. Δεν νομίζω ότι με χρειαζόταν για να διασωθεί η μνήμη του. Οι ιστορίες του παραμένουν τα πιο δημοφιλή κόμικ σε όλο τον πλανήτη παρόλο που οι πωλήσεις των βιβλίων είναι σε πτώση τόσο στην Ευρώπη σήμερα όσο και στην Αμερική ήδη από το ’70. Πάντα χαίρομαι πολύ όταν κάποιοι μου λένε ότι δίπλα στις δικές του ιστορίες έχουν και τις δικές μου. Νομίζω ότι ο κόσμος θαυμάζει τις ιστορίες μου γιατί αντιλαμβάνεται πως πρώτα από όλα είμαι θαυμαστής των ιστοριών του Μπαρκς. Δεν ήμουν ποτέ εξπέρ επαγγελματίας, είμαι ένας φαν όπως ο καθένας. Σταμάτησα να δουλεύω πριν από δώδεκα χρόνια. Παραιτήθηκα γιατί δεν μου άρεσε όλο το σύστημα, αλλά δεν κουράστηκα ποτέ να ταξιδεύω και να συναντώ φαν σαν εμένα ανά τον κόσμο. Ο Ντον Ρόσα υπογράφει για το Documento Θυμάστε πότε σχεδιάσατε κόμικ για πρώτη φορά; Νομίζω πως άρχισα να σχεδιάζω από τη μέρα που γεννήθηκα. Θα σας πω την ιστορία μου συνοπτικά. Από μικρός ήξερα ότι θα σπουδάσω πολιτικός μηχανικός και θα αναλάβω την κατασκευαστική εταιρεία την οποία ίδρυσε ο παππούς μου, όπως και έγινε. Ωστόσο μεγάλωνα περιτριγυρισμένος από κόμικ λόγω της αδερφής μου. Η κατά έντεκα χρόνια μεγαλύτερη αδερφή μου είχε πολλά βιβλία κόμικ, τα οποία μάζευε από τη δεκαετία του ’40. Έτσι λοιπόν γεννήθηκα και μεγάλωσα ανάμεσα σε κόμικ. Είμαι φαν και συλλέκτης από τα γεννοφάσκια μου. Γι’ αυτό λέω ότι είμαι εραστής των κόμικ από πάντα και συλλέκτης από δώδεκα χρόνων. Άρχισα να συλλέγω μόνος μου κόμικ το 1961. Τότε κανείς δεν ήξερε τον Καρλ Μπαρκς, δεν υπήρχε το όνομά του στα βιβλία. Τη δεκαετία του ’70 αρχίσαμε να μιλάμε γι’ αυτόν μεταξύ μας κάποιοι συλλέκτες. Το όνομά του ήταν άγνωστο, όμως είχαμε ανακαλύψει ότι αυτός ήταν ο δημιουργός των ιστοριών των παπιών και όχι ο Ντίσνεϊ. Ο Ντίσνεϊ όμως δεν ήθελε αυτό να γίνει γνωστό και γι’ αυτό δεν υπήρχε το όνομα του Μπαρκς στα βιβλία. Το ’87 τρεις φίλοι μου, συλλέκτες και φαν σαν εμένα, πήραν την άδεια της Disney για εκδόσεις βιβλίων κόμικ στη Βόρεια Αμερική, άρχισαν να συστήνουν τον Καρλ Μπαρκς στους Αμερικανούς και να δημοσιεύουν τα ονόματα συγγραφέων και σχεδιαστών. Όταν το είδα τηλεφώνησα αμέσως στον ένα από αυτούς, τον εκδότη της Gladstone Publishing στην Αριζόνα –είναι γνωστή αυτή η ιστορία αλλά και αληθινή– και του είπα: «Είναι στο πεπρωμένο μου να γράψω και να σχεδιάσω μία και μόνο περιπέτεια του Θείου Σκρουτζ». Συμφώνησε και έκανα το «The son of the sun» (Ο γιος του ήλιου). Χαρακτηρίστηκε τότε από τους κριτικούς ως η καλύτερη ιστορία κόμικ της χρονιάς. Ήταν η πρώτη μου ιστορία για τον Σκρουτζ. Ήξερα ότι δεν θα έβγαζα ποτέ από τα κόμικ όσα χρήματα έβγαζα από την οικογενειακή επιχείρηση αλλά δεν μ’ ένοιαζε. Άφησα την 85άχρονη κατασκευαστική εταιρεία του παππού μου και άρχισα να γράφω και να σχεδιάζω κόμικ αποκλειστικά. Δεν θα το έκανα αν δεν ήμουν σε θέση να δουλέψω για τις δημιουργίες του Μπαρκς. Θα παρέμενα ένας συλλέκτης κόμικ που θα σχεδίαζε αυστηρά ως χόμπι, όπως έκανα μέχρι τότε. Ο Ντον Ρόσα στο The Comic Con 5 στη Θεσσαλονίκη Πολύ σύντομα σταματήσατε να δουλεύετε σε αμερικανικές εκδόσεις. Γιατί; Από τις αρχές του ’90 στην Αμερική όλα τα κόμικ ήταν ίδια, αφιερωμένα όλα στον βωμό του εύκολου κέρδους. Άρχισα να δουλεύω για την Egmont Publishing, τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή εταιρεία, η οποία δεν θεωρούσε ότι όλα πρέπει να είναι ίδια προκειμένου να πουλήσουν. Γι’ αυτό τον λόγο το «Ο βίος και η πολιτεία του Σκρουτζ ΜακΝτάκ» εκδόθηκε πρώτα στην Ευρώπη; Είναι κάτι παραπάνω από αυτό. Περίπου το 1992 αποφάσισαν στην Disney να δημιουργήσουν ειδικές εκδόσεις για τους συλλέκτες – άλλωστε δεν υπήρχαν άλλοι αναγνώστες στις ΗΠΑ. Ο στόχος ήταν μια μικρή σειρά για τη ζωή του Σκρουτζ ΜακΝτάκ και πρότειναν σε έναν φίλο μου εκδότη να το αναλάβει. Εκείνος με κάλεσε –παρόλο που ήξερε ότι δεν θα δούλευα για την Disney– επειδή γνώριζα καλά αυτό τον χαρακτήρα. Αρνήθηκα φυσικά, αλλά του ζήτησα να το προτείνω στην Egmont. Αν το δεχόταν, αυτός θα έπαιρνε έτοιμη την ιστορία χωρίς να ξοδευτεί. Διότι ούτε οι δημιουργοί πληρώνονται για δεύτερη χρήση μιας ιστορίας τους ούτε οι εκδότες της, σύμφωνα με το συμβόλαιο που έχουν με την Disney. Ότι παράγουν είναι δική της πνευματική ιδιοκτησία. Μόνο η Disney κερδίζει από αυτό. Έτσι λειτουργεί το σύστημα. Ο εκδότης μου στην Κοπεγχάγη δέχτηκε και έγινε. Ο λόγος που ανέλαβαν να το κάνουν οι Ευρωπαίοι –και, όπως ευχόμουν, μου πρότειναν να φτιάξω εγώ τη σειρά– ήταν για να αποτρέψουμε την Disney να αναμειχθεί σε αυτή την ιστορία. Θα το έκαναν λάθος. Δεν ήξεραν τίποτε για τον χαρακτήρα του Σκρουτζ, δεν ήξεραν τους χαρακτήρες του Μπαρκς. Και για μένα ο κύριος λόγος της δημιουργίας του βιβλίου ήταν να βάλω σε μια μεγάλη ιστορία κάθε γεγονός στο οποίο είχε αναφερθεί σχετικά με τον Σκρουτζ ΜακΝτάκ ο Καρλ Μπαρκς, ώστε να μην υπάρχει καμιά σύγχυση για την πραγματική ζωή του χαρακτήρα. Σας είπα, πρώτα από όλα είμαι φαν των ιστοριών του Μπαρκς. Στην ιστορία σας «Γράμμα από το σπίτι» ο Σκρουτζ μεταβάλλεται σε πολύ «ανθρώπινο» παπί. Τελικά ο χρόνος δεν άφησε αλώβητο ούτε τον Σκρουτζ, έτσι δεν είναι; Όλοι είναι άνθρωποι, δεν είναι παπιά. Εγώ τα βλέπω ως ανθρώπους πάντα. Το ίδιο και ο Μπαρκς, ο οποίος έχει δείξει τα συναισθήματα του Σκρουτζ. Ακόμη και όταν τα έκρυβε λόγω του χαρακτήρα του. Είναι λίγο ντροπαλός. Όπως είμαι κι εγώ. Κρύβεται συμπάθεια στα συναισθήματά του. Την εκφράζει κάποιες φορές. Και αυτό τον κάνει ενδιαφέροντα χαρακτήρα. Ο χρόνος τον επηρεάζει, τα πράγματα όμως που είναι σημαντικά γι’ αυτόν δεν αλλάζουν. Το ίδιο ισχύει και για μένα. Βλέπετε τον εαυτό σας στον Σκρουτζ; Μοιάζουμε. Όταν ήμουν παιδί οι γονείς μου δεν ήξεραν τι να κάνουν μ’ εμένα. Περνούσα τον περισσότερο καιρό μόνος μου σχεδιάζοντας. Είχα άραγε δυστυχισμένη παιδική ηλικία; Δεν ξέρω. Δεν έχω αναρωτηθεί. Αλλά ήθελα να απομονώνομαι και μου άρεσε αυτό. Αποκομμένος από τον κόσμο, από τη διασκέδαση και από την οικογένεια είναι και ο Σκρουτζ. Και νομίζω ότι του αρέσει η ζωή του. Στις ΗΠΑ σας αναγνωρίζουν στον δρόμο, κ. Ρόσα; Όχι, κανείς δεν ξέρει ποιος είμαι. Μερικοί νομίζουν ότι κάνω τη φωνή του Ντόναλντ Ντακ σε κάποιο από τα «Duck tales» ή κάτι ανάλογο. Οι Αμερικανοί σταμάτησαν να διαβάζουν βιβλία κόμικ τη δεκαετία του ’70. Δεν ξέρουν ποιος είναι ο Καρλ Μπαρκς, αγνοούν εντελώς τις ιστορίες του και πιστεύουν ότι τα βιβλία κόμικ προέκυψαν από τα «Duck tales». Οι Αμερικανοί δεν ασχολούνται με την Ιστορία, μόνο με το τώρα. Οι Ευρωπαίοι, από την άλλη, ασχολούνται με την Ιστορία. Όμως προσωπικά με ενδιαφέρει πολύ να μιλάω για τον Καρλ Μπαρκς και το κάνω και στην Αμερική. Με ενδιαφέρει πολύ να είναι ξεκάθαρο στον κόσμο ποιος είναι. Όλα ξεκίνησαν από τον Μπαρκς. Αυτός είναι που αξίζει πρώτος απ’ όλους τους επαίνους. * Φωτογραφίες: Δέσποινα Βαξεβάνη Και το σχετικό link...
  28. Αν και αργοπορημένα, τα λάφυρα από το Comic Con Θεσσαλονίκης. Υπογραφές από Ροσα σε Βίο και πολιτεία και βιβλιοθήκη κομιξ 6 που περιέχει τις αγαπημένες μου ιστορίες του (Στέμμα των Σταυροφόρων, Γράμμα από το σπίτι) Αφιέρωση στον ελληνικο τομο Batman Europa Από Azarrello Constantine απο star comics bb-8 απο cosmic realms που είχε τα star wars στα 5 ευρώ Τα υπόλοιπα εκτος con Από Efantasy που είχε 1+1 Υπογραφές σε όλα τα ελληνικά τεύχη Superman Red Son Από Dave Johnson Υπογραφή και σχεδιακι από Achde στο Λουκυ Λουκ 77 οι νταλτον στην κρεμάλα Κι άλλες υπογραφές από Azarrello Επιτέλους οι 3 τελευταίοι τόμοι Batman Που μου έλειπαν + τιμησα τα Κουραφελκυθρα που πάντα με κάνουν να γελάω στο fb Κι άλλες υπογραφές Azzarello Αφιέρωση στα Κουραφελκυθρα Αφίσες Είναι λίγο ανω κατω γιατι τα ανέβασα από κινητό αλλα πιάνετε το νόημα πιστεύω
  29. Όπως έγραψα και στο αντίστοιχο post υπάρχουν διαθέσιμα υπογεγραμμένα από τον Don Rosa prints. Αυτά είναι τα παρακάτω: ΜΕΓΕΘΟΣ Α3 ΜΕΓΕΘΟΣ Α4 Η διαθεσιμότητα ποικίλει από 2 κομμάτια μέχρι 6-7. Αν κάποιο τελειώσει θα ενημερώσω το post Aν κάποιος θέλει κάτι ας το γράψει να το βάλω στην άκρη για παραλαβή από το μαγαζί εντός 1 εβδομάδας ή παραλαβή από τη Λέσχη κατά πάσα πιθανότητα την επόμενη Τετάρτη που θα πάω Τιμή για όλα, είναι η ίδια που είχε και στο con, δηλαδή €20 το καθένα
  30.   Το τρίτο δίτομο κόμικ-άλμπουμ που προσφέρουν οι εκδόσεις ΟΞΥ με συνεργασία με την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ ,σαν συνεκδότης αλλά και σαν διανομέας.Οι υπερηρωές της ΜΑRVEL,κάθε μήνα,θα κυκλοφορούν ταυτόχρονα με την κινηματογραφική τους πρεμιέρα έν Ελλάδη. Δύο χάρτινοι ήρωες είναι γνωστοί για τα σφυριά τους.Ο ΜΠΟΜΠ ο ΜΑΣΤΟΡΑΣ και ο ΘΩΡ.Ο πρώτος δεν έχει ανάγκη αφού όλα τα μαστορεύη,ο δευτερος όλο προβλήματα έχει. Σειρα αυτην την Κυριακή έχει ο ΘΩΡ,θα μου πείτε πότε έχει πρεμίερα ταινία του και σας ξέφυγε,όχι δεν κάνετε λάθος Ο ΘΩΡ μπαίνει σφήνα ανάμεσα στους ΕΚΔΙΚΗΤΕΣ και στους Χ-ΜΕΝ που θα είναι και οι πρωταγωνιστες τον επόμενο μήνα. Hιστορία του άλμπουμ μας περιγράφει με ανανεωμένη ματια την αυθεντική(origin)ιστορία της καταγωγής του θεού του κεραυνου.Οτι πρέπει για τους νέους αναγνώστες, που δεν ξέρουν για τον Θωρ. Το άλμπουμ περιέχει τα τρία πρώτα τεύχη της σειράς FIRST THUNDER Αγαπητοί αναγνώστες σας εύχομαι ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ G.C. Βασιλευς των κομικς Υ.Γ. Συγγνώμη Κώστα που σε πρόλαβα ,ελπιζω να μη μου ξαναθυμώσεις. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον GreekComicFan.
  31. Ίδια τιμολόγηση με το Gauntlet θα έχει το Infinity War. 24,99€ τιμή καταλόγου. https://www.public.gr/product/the-infinity-war/prod9940400pp/ Διαθέσιμο από 29-05.
  32. Μια ιδιαίτερη έκδοση, για καλό σκοπό. Σε αυτό το άλμπουμ, 16 γνωστοί σεφ μοιράζονται τις συνταγές τους και ο Κιουτσιούκης τις παρουσιάζει με τη μορφή κόμικς. Όλα τα έσοδα των δημιουργών από την πώληση του άλμπουμ θα δοθούν για την κάλυψη των αναγκών του Οργανισμού των Παιδικών Χωριών SOS. Συμμετέχουν με συνταγές τους οι σεφ: Ηλίας Μαμαλάκης, Ιάκωβός Απέργης, Στέλιος Παρλιάρος, Διονύσης Αλέρτας, Κωνσταντίνος Κωβαίος, Αλέξανδρος Παπανδρέου, Φίλιππος Μπαντής, Ρήγας Ρηγόπουλος, Νίκος Γαϊτάνος , Βασίλης Τσίογκας, Αλέξανδρος Τσιοτίνης, Παύλος Σάφτης, Αντώνης Κουρκούτας, Κώστας Αραμπατζής, Vital Hyka και Μάνος Δημητρούλης. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε στο xortastemetinpsixisas.gr
  33. Ας συμφωνήσω κι εγώ με τους προλαλήσαντες για τις θετικές εντυπώσεις του τριημέρου Οργανωτικά νομίζω ότι ήταν το πιο "σοβαρό" μέχρι τώρα. Από πράγματα μικρά όπως ο κατάλογος και τις πληροφορίες που παρείχε, μέχρι την αξιοποίηση του χώρου και τον κλιματισμό(ση-μα-ντι-κό-τα-το). Προσωπικά ένιωσα ότι ζεσταίνομαι μόνο στο μπουλούκι του Q&A του Ρόσα, ακόμα και το υπόλοιπο Σαββατιάτικο απόγευμα που γινόταν το αδιαχώρητο και στον κύριο χώρο. Στον Ρόσα, που απ' τις 11 της Παρασκευής που πήγα και πήρα εγώ χαρτάκι, είχε αρκετά περισσότερο κόσμο απ' όσο θα ήθελα κι ήλπιζα και η αναμονή σχεδόν άγγιξε το δίωρο, αλλά χαλάλι. Χαμογελαστός και ευδιάθετος ο Ντον, φαινόταν πως γούσταρε την όλη φάση τριγύρω του, αλλά γι αυτό σίγουρα θα χει καλύτερη εικόνα το δεξί του χέρι που περιμένουμε να προβεί σε αποκαλύψεις. Τα πριντς νομίζω ότι εδώ είχα δει ότι είναι στα 39$ κι είχα απογοητευτεί, οπότε η ταμπελίτσα που ανέγραφε 20€ ήταν μια ευχάριστη έκπληξη, οπότε και τσιμπήθηκε πριντάκι με τη θέα των βουνών στο Κλοντάικ και περιμένει να πάρει τη σειρά της στον τοίχο. Achde ενώ προσωπικά δεν έχω ασχοληθεί ποτέ, ένα Λούκι Λουκ του το τσίμπησα για να χω και το σκιτσάκι στο εσώφυλλο. Ο Τάσος Κωστής φάνηκε πολύ προσγειωμένος και καλός άνθρωπος(απ' όσο πρόλαβα κιόλας στο δικό του Q&A) και πήγαν και τον βάλανε δίπλα στο ακριβώς αντίθετο του φεστιβάλ, τον Bennett που για να καταδεχτεί να σου μουτζουρώσει ένα χαρτί και να βγείτε μια σέλφι, όφειλες να τον δωροδοκίσεις με 30(νομίζω) ευρώ... Τι άλλο; Λίγο ντίβα ένιωσα που με θυμόταν με το όνομά μου ο Tasmar, λίγο τρελός που ρωτούσα τους πάντες που είναι ο Σκλαβενίτης και δεν τον έβρισκα επί ώρες. Δεν ευτύχησα να δω πολλά άτομα του φόρουμ, μόνο κάποιους πιο παλιούς που ήδη έστω είχαμε συστηθεί. Είχα σκοπό να συμμετέχω στην Σαββατιάτικη βραδινή έξοδο, αλλά ναι, αχεμ, τελικός κυπέλλου γαρ... Ένα μίνι αρνητικό, το Q&A του Ντον ήταν κάπως δυσνόητο, καθώς δεν μετεφραζόταν στα ελληνικά(που να μεταφραστεί κιόλας άμα απαντάει μια ερώτηση 10 λεπτά), αλλά δεν είχε το μικρόφωνο αρκετά κοντά του για να ακούγεται δυνατά, και με τη φασαρία έχανα λέξεις αρκετά εύκολα. Και του χρόνου (με Casty)
  34. Εννοείται αυτό φίλε guskoin Δε μπορούσα να αφήσω τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη. Το sketchbook με το σκίτσο που κρατάει στη φωτογραφία ο Paolo είναι δικό μου. Αναγνωρίζω και κατανοώ ότι ο Don Rosa ήταν το μεγάλο όνομα της φετινής εκδήλωσης αλλά εγώ προσωπικά ήθελα να συναντήσω πιο πολύ από όλους τους διεθνείς καλεσμένους τον Pantalena. Θαυμάζω υπερβολικά πολύ τη δουλειά του. Στα του Con τώρα. Φοβερή η εκδήλωση για ακόμη μια χρονιά. Έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από τη διοργάνωση. Κάθε μέρα πήγαινα εκεί κατά τις 11 το πρωί και έφευγα στο κλείσιμο της εκάστοτε ημέρας. Αρκετές ώρες πέρασα και μέσα στο conference room για τα διάφορα panels, workshops, και quizzes. Γενικά είμαι ένας τύπος που μου αρέσει να ζω στο έπακρο τη κάθε εκδήλωση. Ωραίο το "κυνήγι" υπογραφών αλλά ακόμη καλύτερο είναι όταν βλέπεις από κοντά και ακούς ομιλίες από ανθρώπους που θαυμάζεις και σέβεσαι. Από τη μία χάρηκα που συνάντησα μέλη του φόρουμ που είχα να δω από πέρυσι καθώς και μέλη τα οποία έβλεπα από κοντά για πρώτη φορά (christs, Dredd, GeoTrou). Από την άλλη στενοχωρήθηκα που λόγω της κούρασης δεν ήμουν σε θέση να παρευρεθώ στις εξορμήσεις σας. Ελπίζω να τα πούμε πάλι από κοντά στο επόμενο The Comic Con ή σε κάποιο Athens Con. Όσον αφορά τα κουίζ, θέλω να πιστεύω ότι το GC βγήκε για ακόμη μια φορά ασπροπρόσωπο. Στο κουίζ με το Σερβετά, εγώ και ο Γιώργος (Phantom) κερδίσαμε από ένα σκληρόδετο βιβλίο από τη σειρά Legion (το οποίο παρεμπιπτόντως κυνηγούσα από πρόπερσι ) και ο Ανδρέας (Blackbeard) κέρδισε δωρεάν MB στο κινητό για εννέα μήνες εάν δε κάνω λάθος. Στο κουίζ με τον Μετζέλο, κέρδισα μια κινηματογραφική αφίσα της νέας ταινίας Men In Black και ο Blackbeard ένα γεύμα Friday's. Υπογραφές και σκίτσα θα ανεβάσω στο ανάλογο θέμα το βράδυ. Εάν θυμηθώ κάτι άλλο περί του Con, θα επανέλθω. Και του χρόνου με υγεία!
  35. Η φετινή χρονιά ήταν πολύ απολαυστική γιατί έβαλα στόχο να πάω σε όσο πιο πολλά γινόταν στο conference room που είναι για μένα και το πιο ωραίο κομμάτι του κον. Πήρα την Παρασκευή τις υπογραφές μου και ένα σκίτσο από τον Achde, και μετά κυνηγούσα να βομβαρδίσω με ερωτήσεις δημιουργούς σε live drawings και q&a. Μάλλον το highlight όλου του con ήτανε το q&a session του Manu Bennett. Πραγματικά εμεπιρία ζωής ήταν ο άνθρωπος. Φαινόταν ότι έχει προπονήσει αρκετά το public speaking και πως να κάνει το κοινό δικό του. Τέλειος. Ένα άλλο highlight για μένα ήταν και ότι συμμετείχα και στο q&a του Azzarello. Για όποιον ήταν εκεί εγώ ήμουν αυτός που σηκώθηκε και έκανε μερικές επιπλέον ερωτήσεις πριν τις ερωτήσεις του κοινού. Λατρεύω τα q&a και μακάρι να μπορούσα να κάνω ερωτήσεις για ώρες. Το ότι αντί για μία είχα πέντε αυτή τη φορά ήταν φανταστικό. Εύχομαι να τις χιλιάσω. Επίσης κατάφερα να ζήσω τον μεγαλύτερο εφιάλτη μου. Το μόνο πράγμα που ζητάω από το πρώτο κον είναι να κερδίσω στα κουίζ ή στις κληρώσεις €40 ευρώ γεύμα Friday's. Αυτή τη φορά το κατάφερα. Αλλά δε θα είμαι εκεί για να το φάω εγώ γιατί δεν το δίνουν εκείνη τη στιγμή. Δεν ήξερα ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει τόσο σκληρός. Τα live drawings ήταν καταπληκτική προσθήκη και περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο The Comic Con και ελπίζω με κι άλλα ωραία πράγματα στο conference room.
  36. φλοκ

    MISTER NO

    Aπό τα 4 νέα GN της " Μικρός Ηρως " νομίζω (.....χωρίς να έχω διαβάσει τα άλλα 3 !!! ) οτι αυτό που θα κάνει την μεγαλύτερη αίσθηση θα είναι το Μιστερ Νο . Από που προκύπτει η σιγουριά μου ? Προσωπικά (και αφού το διάβασα δύο φορές απανωτά χθες βράδυ) θεωρώ οτι είχε πολλά χρόνια να κυκλοφορήσει μια τέτοια ιστορία . Η σειρά "Μister No : Revolution" των Michele Masiero (σενάριο) και Μatteo Cremona (σχέδιο) φέρνει τον ήρωα σε μια εντελώς νέα ,γεμάτη φρεσκάδα και ιδέες ,εποχή . Ο Μasiero έχοντας ασχοληθεί με το Μιστερ Νο από το 1994 ,γράφοντας ιστορίες του και αναλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου την σύνταξη ,είναι φανερό οτι θέλει να ανεβάσει level τον ήρωα του . Θέλει να τα αλλάξει όλα ,να τα εκσυγχρονίσει ,να συμβαδίσει με τις απαιτήσεις του αναγνωστικού κοινού του σήμερα. Ολα εκτός από ένα : τον αντισυμβατικό χαρακτήρα του ήρωα .Εξ αιτίας του οποίου (χαρακτήρα ) αγαπήθηκε τόσο πολύ . Ετσι αποφασίζει να προχωρήσει, με την σημαντική βοήθεια του Cremona, στη δημιουργία μιας "υποσειράς" με κεντρική ιδέα πως θα ήταν ο Μιστερ Νο αν είχε γεννηθεί 25 χρόνια αργότερα σε σχέση με τη "βιογραφία " του από τους αρχικούς δημιουργούς . Στον πρώτο τόμο της σειράς συναντάμε τον νεαρό Τζέρι Ντρέικ νεοσύλλεκτο στον πόλεμο του Βιετνάμ .Παράλληλα εξελίσσεται μέσω flash back μια δεύτερη ιστορία (αριστοτεχνικά δεμένη με την κεντρική) για τη ζωή του ως πολίτη στη Νέα Υορκη των μέσων της ταραγμένης και ιστορικής δεκαετίας του 60. Το σενάριο που στείνει ο Masiero γεμάτο ένταση ,ωμό ,βίαιο και ταυτόχρονα λυρικό είναι μια ωδή στον αντιήρωα Μιστερ Νο . Ταυτόχρονα είναι μια ψύχραιμη ματιά στο κλίμα και στα γεγονότα που λάμβαναν χώρα στην Αμερικάνικη νεολαία των 60's.Aπό τη μία ένας μάταιος αιματηρός πόλεμος ,από την άλλη η γενιά των Μπητνικς ,της πολιτικής διαμαρτυρίας και των ναρκωτικών ....και στη μέση ο ήρωάς μας . Το εξαιρετικό σενάριο, έρχεται να το υποστηρίξει και να το απογειώσει με το σχέδιο και τα χρώματα του, ο Cremona !Kαταπληκτική δουλειά ,ειδικά σε κάποια καρέ στις ζούγκλες του Βιετνάμ ή των τοπίων της Νεας Υόρκης . Το στήσιμο έχω την αίσθηση (χωρίς να είμαι γνώστης ) οτι ξεφεύγει από το κλασικό φουμέτι και είναι πιο κοντά στο Αμερικάνικο κομικ. Η έκδοση στα γνωστά πλέον standards της "Μικρός Ηρως" (καλό χαρτί ,εκτύπωση και συνοδευτικό υλικό για τους δημιουργούς και την υποσειρά). Προσωπικά σαν αναγνώστης θέλω να δώσω πολλά συγχαρητήρια σ όποιον επέλεξε τη συγκεκριμένη συγκλονιστική ιστορία . Και μια ευχή -παράκληση να δημοσιευθεί σε κάποιον επόμενο τόμο και το δεύτερο μέρος του Revolution το οποίο μόλις κυκλοφόρησε στην Ιταλία με τίτλο California . Κλείνοντας να πω για τους φαν του Μιστερ Νο οτι είναι ένα τεύχος must have. Και για όλους τους άλλους, ένα εξαιρετικό κόμικ που θα άξιζε πραγματικά να διαβάσουν .
  37. Να πω κι εγώ τη σύντομη εμπειρία μου απ΄το Comic Con. Πήγα Σάββατο απόγευμα κατά τις 18:30. Μετά από 20-25 λεπτά στην ουρά κατάφερα να πάρω εισιτήριο, παρακολούθησα τη συνέντευξη του Ασντέ παρέα με Kurdy και tik, γνώρισα GeoTrou και Θρηνωδό και αγόρασα, πέρα από κάτι Θόργκαλ, τα 2 απ΄τα 4 νέα μπονελικά graphic novels του Ανεμοδουρά(Ντύλαν Ντογκ και Τεξ). Πολύς κόσμος, ωραία ατμόσφαιρα, μια χαρά όλα
  38. Ήρθε λοιπόν η ώρα να ποστάρουμε υπογραφές και σκίτσα που συλλέξαμε κατά τη διάρκεια του The Comic Con 5. Θα ξεκινήσω πρώτα με τα σκίτσα γιατί δε θεωρώ ότι οι υπογραφές είναι κάτι το ιδιαίτερο. Και φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να ξεκινήσω με κάτι άλλο πέραν του Holy Grail μου. Σκίτσο από τον Paolo Pantalena με copic markers στην τελευταία σελίδα του τρίτου sketchbook του. Ο χαρακτήρας ονομάζεται Ara και είναι από το comic Jirni. Είναι η αγαπημένη μου δουλειά του Paolo και για αυτό και στο live drawing session ζήτησα να μας σκιτσάρει μια Ara John Constantine από William Simpson. Από τη χαρά μου το πόσταρα και στο θέμα του The Comic Con. Όπως ανέφερα και πριν, ήταν ένα έτοιμο σκίτσο που είχε δουλέψει λίγο πριν πάω να πάρω υπογραφή. Εννοείται πως δεν άφησα την ευκαιρία να πάει χαμένη. Μου είπε και ίδιος ότι πήγα εκεί την πιο κατάλληλη στιγμή. Roycephus "Roy" Pulsipher από Dave Johnson. Είναι ο χαρακτήρας που υποδύθηκε ο Jeff Bridges στην ταινία R.I.P.D. 'Ένα από τα πολλά έτοιμα σκίτσα που είχε φέρει μαζί του ο Johnson. Μου άρεσε το γεγονός ότι εκείνο το ντοσιέ περιείχε original art για όλα τα πορτοφόλια. Πάμε και στις υπογραφές. Υπογραφή από Pantalena στο εξώφυλλο του sketchbook του καθώς επίσης και στο εσωτερικό του πρώτου volume Jirni. Φοβερή υπογραφή. Δε συμφωνείτε; Υπογραφή από Azzarello στο εξώφυλλο του erotica variant του πρώτου τεύχους Faithless. 'Όταν του το πήγα για υπογραφή μου είπε αν μπορούσε να μου το υπογράψει στη πρώτη σελίδα. Εγώ ευγενικά του είπα πως θέλω η υπογραφή να είναι στο εξώφυλλο. Μου είπε ότι δεν ήθελε να καταστρέψει ένα τόσο όμορφο εξώφυλλο. Για αυτό το λόγο του είπα να βάλει υπογραφή στο λευκό τμήμα του. Μόλις το υπέγραψε, μου λέει "I feel dirty signing this cover" Μετά φυσικά συμφωνήσαμε πόσο ταλαντούχα και υπέροχη είναι η Tula Lotay ως artist. Να μη ξεχάσω να πω και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Άγγελο @adams, από τον οποίο προμηθεύτηκα το τελευταίο erotica variant του Faithless #1. Υπογραφή από Simpson στο Hellblazer #41, αρχή του run των Garth Ennis και William Simpson στον τίτλο σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά story arcs (Dangerous Habits). Μίλησα λίγο με τον Simpson σχετικά με το συγκεκριμένο τεύχος και έτυχε να έχει μαζί του μια original page από το τεύχος την οποία έψαξε να βρει στη βαλίτσα του και μου την έδειξε ώστε να τη συγκρίνω με το τελικό αποτέλεσμα. Φοβερός άνθρωπος. Με ψιλοθυμήθηκε μάλιστα από τότε που ήπιαμε καφέ στο Kitchen Bar στο The Comic Con 3. Να πω και ένα ευχαριστώ στο φίλο Θοδωρή @x for xepeta , ο οποίος είχε προς πώληση το συγκεκριμένο τεύχος. Υπογεγραμμένο Coffin Bound ashcan μαζί με το αντίστοιχο poster από Dan Watters και DaNi. Και τέλος, Πολικός Παλαιστής #1 & #2 με υπογραφή και quick sketch από Μάνο Λαγουβάρδο. Ελπίζω να μη ξέχασα κάτι.
  39. @adams Μια και είσαι ακόμα πάνω, δεν βάζεις στην παλέτα και καμια εκατοστή τρίγωνα Πανοράματος; Υπογεραμμένα από εσένα;;
  40. 20 points
    Όσοι έχουν περάσει από αυτό το thread εδώ, θα έχουν γνωρίσει ψηφιακά το galerie-librairie raspoutine, ένα από τα παλιότερα κομιξάδικα της Ελβετίας και το πιο ιστορικό. Ο παράγοντας που το διαφοροποιεί τόσο έντονα δεν είναι άλλος από τον δραστήριο ιταλογαλλοελβετό Lorenzo, που πραγματικά ξέρει όλα τα μεγάλα ονόματα της κομιξικής Ευρώπης. Α, και μια λεπτομέρεια: Τον 40κάτι Λορέντζο τον έχει βαφτίσει ο ίδιος ο Ούγκο Πραττ. Μια ωραία μεσημβρινή πριν μερικές μέρες βρέθηκα στην Λωζάνη και πέρασα μια βόλτα από την γκαλερί Ρασπουτίν, όνομα εμπνευσμένο από τον ομώνυμο ήρωα του Κόρτο Μαλτέζε. Άλλωστε, το ίδιο το logo του μαγαζιού το έχει σχεδιάσει το 1989 ο Πραττ ο οποίος διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις με τον πατέρα του Λορέντζο μιας και διέμεναν στο ίδιο χωριό, το Γκραντβώ. Αν δεν το έχετε κάνει, περάστε μια βόλτα από το μίνι οδοιπορικό του GeoTrou. Θα στεναχωρήσω όσους περιμένουν φωτογραφίες, μιας και σεβάστηκα την επιθυμία του ιδιοκτήτη ανεκτίμητων θησαυρών να μην φωτογραφηθούν και βγουν προς τα έξω, μιας και τους μοιράστηκε μαζί μου εμπιστευτικά. Το λοιπόν, ο Λορέντζο είναι φοβερός τυπάκος, ολίγον επιδειξίας των αποκτημάτων του αλλά, εδώ που τα λέμε, ποιος δεν θα ήταν στην θέση του; Δεν είναι λίγο να έχεις πίνακα του εαυτού σου από τον ίδιο τον Ροζίνσκι ή δωρεάν σκίτσα από Μαρίνι, Ζεπ και karascoet, ενώ τους τοίχους σου κοσμούν αυθεντικές σελίδες του Jacobs, του Pratt και έχεις ακόμα και σκίτσο του Moebius φτιαγμένο ειδικά για σένα. Δεν υπερβάλλω, ο τύπος είναι the real deal. Έχει ένα Α5 σκίτσο μια νεράιδα του δάσους γυμνή από τον Moebius, σκίτσο που κυκλοφόρησε σε 500 αριθμημένες καρτ ποστάλ. Τιμή σκίτσου όταν ρώτησα με σπαστά γαλλικά; Δεν πωλείται, προφανώς. Έχει original σελίδα από προσαρμογή του Hugo Pratt στο "Νησί του θησαυρού" από το μακρινό 1965, και δεν είναι μόνο αυτό. Η σελίδα έχει ένα έξτρα φύλλο όπου υπάρχουν μόνο τα χρώματα, έτσι ώστε όταν την κρατάς σε φως δωματίου φαίνεται ασπρόμαυρη ενώ μπροστά από λάμπα έγχρωμη. Πραγματικά χάζεψα όταν το είδα, άλλο να το περιγράφω και άλλο να το βλέπει κάποιος από κοντά. Ξαναλέω, πίεσα για φωτογραφίες ώστε να μοιραστώ την μαγεία μαζί σας αλλά τον είδα επιφυλακτικό και δεν πίεσα καταστάσεις, ήμουν ήδη πολύ ευγνώμων που θέλησε να τα μοιραστεί μαζί μου. Ίσως κάποια στιγμή να εξελιχθεί η σχέση μου μαζί του τόσο ώστε να μου επιτρέψει να αποθανατίσω τα αποκτήματα του. Πληροφοριακά, τιμή για την "διπλή" σελίδα του Πραττ; 20.000 φράγκα, φιλικά. Η γκαλερί Ρασπουτίν τυπώνει τα δικά της prints τα οποία αναπαράγει αριθμημένα και πουλάει μέχρι να εξαντληθούν. Μετά από καμία ώρα όπου αυτός έδειχνε και εγώ έγνεφα άφωνος, και αφού είχαμε πιει τον πρώτο ελληνικό καφέ από ένα διπλανό μαγαζί που έχει Έλληνας (μεγάλος φαν του ελληνικού ο Λορέντζο και του χρωστάω ένα πακέτο λουμίδη για το δώρο που μου έκανε), ο Λορέντζο βγάζει 4 ντοσιέ όπου αποθηκεύει αλφαβητικά όλα τα πριντ που έχει τυπώσει από το 1989 που άνοιξε το μαγαζί. Άλλος ανεκτίμητος θησαυρός! Πριντς υπογεγραμμένα από Πρατ (ξεκινούν από 400-500 φράγκα έκαστο και ανεβάινουν) μέχρι Μοέμπιους, Craig Thompson, Enrico Marini, Zep, Peeters, Rosinski, Loisel κλπ. Όλα 1/xxx. Γενικά ο τύπος είχε ονειρικό επάγγελμα, αφού δεν με λυπήθηκε και μου έδειξε την συλλογή φωτογραφιών πίσω από το ταμείο όπου στήνεται περήφανος δίπλα σε έναν ήμι-μεθυσμένο Μοέμπιους και έναν φασκιωμένο Πρατ σε έναν παλιό ελβετικό χειμώνα. Τα λόγια του όταν τον ρώτησα πως ήταν ο μεγάλος δάσκαλος και πατέρας του Κόρτο από κοντά; "Ένας άρχοντας μεταξύ των ανθρώπων". Αυτό μου έφτανε, δεν χρειάστηκε να ρωτήσω άλλα. Ξέρω πως το αφιερωματάκι είναι λειψό χωρίς οπτικό υλικό. Θα πρέπει να αρκεστείτε στα λόγια μου και, αν σας βγάλει ο δρόμος και αφού με πάρετε ένα τηλέφωνο, να πάτε οι ίδιοι να γνωρίσετε τον βαφτισιμιό του Ούγκο Πραττ. Να θυμάστε πως το Raspoutine αλλάζει διεύθυνση και από 15 Μαρτίου θα βρίσκεται 2 τετράγωνα παραπάνω από όπου είναι τώρα. Ετοιμάζει μια σειρά καλεσμένων που κατά πάσα πιθανότητα θα με φέρνει κάθε μήνα στην Λωζάνη. Λες και δεν είχα αρκετά έξοδα. Θα κλείσω με ένα δώρο του ευχάριστου ιδιοκτήτη, που απ'ο,τι φαίνεται εκτίμησε την παρέα μου τόσο ώστε να με στείλει στο καλό με ένα νεό πριντ στο χέρι: Ένα σκίτσο του Zep όπου έχει τον Λορέντζο με την μεγάλη του μύτη χωμένη σε ένα κόμικ και ένα κείμενο που γράφει "Το Ρασπουτίν σας εύχεται να αποκτάτε συνέχεια όλο και περισσότερα κόμικς". Υπογεγραμμένο από τον ίδιο τον Ελβετό κομίστα σε 199 κομμάτια και από πίσω αφιέρωση του ιδιοκτήτη σε μένα. για την εμπειρία Λορέντζο, ελπίζω ο παπαγάλος να σ'αρέσει Θα τα ξαναπούμε σύντομα, είμαι σίγουρος.
  41. Παρουσίαση-φόρος τιμής μιας εποχής του φόρουμ που κάποια μέλη παρουσίαζαν ότι να ναι (πχ) Το σωτήριον έτος 2019 και πιο συγκεκριμένα το μήνα Μάιο, η coca cola κυκλοφόρησε συλλεκτικά κουτάκια με τους ήρωες από την ταινία Avengers: Endgame Η αλήθεια είναι ότι οπτικά τα κουτάκια είναι πολύ όμορφα σε αντίθεση με το περιεχόμενο που δεν είναι του γούστου μου, προτιμώ την κλασική γεύση Το κακό είναι ότι στην εξάδα μόνο δυο κουτάκια ήταν διαφορετικά οπότε αν τα θες όλα υπάρχει πρόβλημα γιατί θα πρέπει να πάρεις πολλές εξάδες
  42. Ημουν και εγω στο CON Περασα-Αστραπη το Σαββατο το μεσημερι λιγο πριν πλακωσει ο πολυς κοσμος Ειδα μονο τον Μέντορά μου τον GeoTrou και ελαχιστα τον Θρηνωδο Απο Δημιουργους μίλησα λιγο με τον Ηλια Κυριαζη (Πολυ καλο παιδι και με τρομερες δυνατοτητες) και τον Θαναση Καραμπάλιο (Απίθανος - Respect τι αλλο να πω... Περιμενω πολλα απο αυτον. Μακαρι να συνεχισει ετσι ) ΥΓ Ο Ροσα ειναι ιδιος ο Σκρουτζ
  43. Καθώς τακτοποιώ και παράλληλα ετοιμάζομαι για το άλλο Σ/Κ Conan από τον Ribic και blanks από Τζανουκάκη, Ribic, Cinar, Pantalena...
  44. Απολαυστικότατη και η τελευταία μέρα του The Comic Con. Επιτέλους είχα στα χέρια μου ένα από τα Άγια Δισκοπότηρα μου/λευκές φάλαινες/πείτε-το-όπως-θέλετε. Commission sketch με copic markers από τον Paolo Pantalena Αναλυτικές εντυπώσεις/σχόλια από Δευτέρα. Είμαι σε φάση που δε μπορώ να κάνω τίποτα άλλο σήμερα από την κούραση. Πήγαινα στο Con το πρωί και έφευγα κάθε μέρα στο κλείσιμο
  45. Με έναν μήνα καθυστέρηση, ας ανεβάσω κι εγώ την πραμάτεια που απέκτησα στο εφετινό ComicDom. Και μία συγκεντρωτική.
  46. Εκεί που περπατούσα στο δρόμο με φωνάζει ο μαγαζάτορας και μου δίδει αυτό! Είχε και μπόνους μέσα
  47. Κοίτα, είμαι ακόμα χαμένος, το σπίτι είναι ακόμα άνω κάτω και δεν έχω προλάβει να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου . Την πρώτη ημέρα δώσαμε 270 νούμερα, εκ των οποίων ήρθαν οι 250. Τη δεύτερη μέρα δώσαμε 250, απ' όπου ήρθαν οι 230 (τελείωσε νωρίτερα επειδή είχαμε και το Q&A). Την τελευταία ημέρα δόθηκαν πάνω από 330 νουμεράκια αν θυμάμαι καλά, όμως δεν θυμάμαι ακριβώς ούτε αυτό, ούτε πόσοι ήταν. Επομένως σύνολο χονδρικά, υπολογίζω πως ήρθαν περίπου 800 άτομα. Μερικοί δεν έπαιρναν τίποτα, άλλοι αγόραζαν 2-3 να έχουν. Τώρα τελείως μπακαλίστικα, ο μέσος όρος να είναι 1 print ανά άτομο; Έστω. Από εκεί και πέρα, κάθε ημέρα, είχε μία ώρα μετά το signing που απλά υπέγραφε prints για να αγοράσει όποιος δεν ήθελε / προλάβαινε να κάτσει στην ουρά. Εκεί δεν υπέγραφε βιβλία, μόνο prints. Δεν ξέρω πόσα τέτοια έφυγαν, επειδή ήταν η μοναδική μία ώρα που είχα χρόνο για να γυρίσω την έκθεση. Χοντρά χοντρά όμως, να μην έφυγε κάνα 30άρι κάθε ημέρα; Άρα 900 μαζί με τα προηγούμενα; Ε, αν βάλουμε και τα όποια έκτακτα και το σίγουρο στατιστικό σφάλμα, χίλιες αφισούλες δεν είναι απίθανο σενάριο.
  48. Διάβασα τον Μισέλ Βαγιάν προς το παρόν. Το ξέρω ότι δεν είμαι αντικειμενικός, αλλά ανεβάζει το κόμικ επίπεδο. Δεν είναι φυσικά κανένα αριστούργημα της 9ης τέχνης, αλλά είναι αυτό που έχω ξαναγράψει ρετρό μεν, αλλά μοντέρνο. Θα ήθελα μόνο να κάνω μία πολύ μικρή και δευτερεύουσα παρατηρησούλα. Το επίθετο της οικογένειας είναι Βαγιάν (Vaillant=γενναίος), αλλά της φίρμας είναι Βαγιάντ (Vaillante=γενναία). Επί της ουσίας τώρα (και ελπίζω να τα γράψω αυτά σύντομα σε δικό του άρθρο) το πρώτο μέρος της ιστορίας είναι αρκετά ενδιαφέρον (στα πλαίσια φυσικά της ύλης ενός Μπλεκ). Είναι ένα "νέο" Νο1 reboot του 2012, που επανεκκινεί μία σειρά 70 τόμων που είχε πρακτικά λήξει το 2007, μία συνηθισμένη αμερικάνικη πρακτική αλλά από τις πρώτες φορές που εφαρμόστηκε και στη Γαλλία. Η σειρά ονομάζεται Michel Vaillant - Nouvelle Saison και το πρώτο άλμπουμ ονομάζεται Στο όνομα του Υιού σαφές λογοπαίγνιο καθώς το σενάριο πλέον το υπογράφει ο γιος του Ζαν Γκρατόν (ζει ακόμα στα 95 του), ο Φιλίπ Γκρατόν (ήδη συγγραφέας μαζί με τον πατέρα του από το τεύχος 57 της πρώτης σειράς). Ο ρεαλισμός βρίσκεται στο υπέρτατο σημείο. Το σκηνικό είναι το πρωτάθλημα WTCC και αντίπαλοι του Βαγιάν είναι οι θρύλοι της κατηγορίας Αλαίν Μενού (Ελβετός - πρωταθλητής BTCC, 2ος εκείνη τη σεζόν), Yvan Muller (Γάλλος - 4 τίτλοι), Robert Huff (Άγγλος - το πήρε τη χρονιά που περιγράφεται), Ταρκουΐνι (2 τίτλοι, Ιταλός). Πραγματικοί οδηγοί με πραγματικά αυτοκίνητα απίστευτα καλοσχεδιασμένα, πραγματικοί σπόνσορες, πίστες κλπ. Αν σας άρεσε το σχέδιο και το επίπεδο ρεαλισμού στον Ερίκ Καστέλ, πιστεύω ότι θα το απολαύσετε. Ακόμα και στις επιχειρηματικές συζητήσεις τα ονόματα των επικεφαλής στα άλλα εργοστάσια είναι υπαρκτά πρόσωπα. Αν είχα μία ένσταση αυτή θα ήταν στην ηλικία του Βαγιάν, δεν ξέρω πόσο έξυπνο ήταν να τον ξεκινάνε σε reboot με παιδί στο σχολείο (άρα 30αρη τουλάχιστον), αλλά θα δω πως θα το χειριστούν. Εξαιρετική επιλογή, το ευχαριστήθηκα πολύ, πλέον το τεύχος αξίζει κάθε δεκάρα με τον Στορμ και τον Βαγιάν, ελπίζω να δικαιωθεί και από το κοινό και στις πωλήσεις. Must buy το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.