Jump to content

Leaderboard

Popular Content

Showing content with the highest reputation on 10/31/2020 in all areas

  1. Το τεύχος, που θα κυκλοφορήσει στις 27 Νοεμβρίου, είναι α) το τεύχος Δεκεμβρίου, β) το τελευταίο τεύχος, που θα κυκλοφορήσει πριν τα Χριστούγεννα. Το επόμενο τεύχος θα είναι το τεύχος Ιανουαρίου και κανονικά θα κυκλοφορήσει μεταξύ Χριστουγέννων και πρωτοχρονιάς. Λογικό είναι, λοιπόν, προκειμένου οι αναγνώστες να διαβάσουν χριστουγεννιάτικες ιστορίες τα Χριστούγεννα, οι ιστορίες να δημοσιευτούν σ' αυτό και όχι στο επόμενο τεύχος. Αν και το επόμενο τεύχος έχει εορταστικό περιεχόμενο, αυτό θα πρέπει να έχει πρωτοχρονιάτικες ιστορίες και όχι χριστουγεννιάτικες.
  2. Μία παροιμία λέει πως τα γεννέθλια και οι γιορτές κρατάνε για 40 ημέρες. Οπότε αν και κάπως καθυστερημένα, να ευχηθώ και εγώ, χρόνια πολλά και καλά! Μακάρι αυτό το φόρουμ να συνεχίσει να αναπτύσσεται με νέα ενδιαφέροντα θέματα, με υπέροχες ιδέες και προτάσεις, αλλά και με νέα μέλη που να θέλουν να μάθουν από τους παλιούς και να βάλουν και αυτοί το δικό τους λιθαράκι με τις γνώσεις τους. Και η πιο σημαντική ευχή... να προοδεύει! Να συνεχίσει να απαρτίζεται από τις καλές συμπεριφορές και με τον σεβασμό που έχουν τα μέλη μεταξύ τους, καθώς και με την αλληλοβοήθεια που προσφέρουν σε όποιον έχει ανάγκη. Κάτι τελευταίο που θέλω να πω σε όλα τα παιδιά, αλλά κυρίως στους πιο παλιούς, είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ που κρατάνε το φόρουμ αυτό ενεργό και ενημερωμένο. Αν και είμαι μέλος περίπου έναν χρόνο, έχω ήδη ανακαλύψει υπέροχα πράγματα εδώ και είμαι σίγουρος ότι έχω δει μόνο το 1% όλου του φόρουμ. Σε όλα τα μέλη του φόρουμ εύχομαι υγεία και πάρα πολλά κόμιξ! Greekcomics, χρόνια πολλά!
  3. Αρχισα να το διαβάζω και εγω απο το περασμενο Σάββατο ,(και ναι ακομα δεν το τελειωσα ,λόγω που καθε τόσο με κουραζουν τα ματια μου ,αχ !και να ημουν νεος το πολυ σε μιση ωρα θα τα ειχα τελειωσει ),μέχρι τωρα λοιπον που εχω τελειωσει το 1μιση αλμπουμ εχω να πω οτι ...δεν εχω τιποτα να πω γιατι τα ειπαν πολυ σωστα οι @kujo79 @albertus magnus πολύ ωραιο σχεδιο φωτογραφικο που του πάει για βιογραφικο κομικ αλλα παρακουραζει με τις επαναλήψεις σαν να βαριοταν ο σχεδιαστης να σχεδιασει αλλα καρε,ειπαμε άποψη αλλα οχι και ετσι .Αποφευγει να πάρει θεση και να δωσει διχως συναισθημα το σεναριό του ,παρα να καταγράψει τα γεγονοτα της ζωης του Τζων .Για τους παλιους που εχουν ζήσει τα πιο πολλα απο αυτα ή εχουν δει ντοκυμαντερ δεν εχει να προσφερει τίποτα . Αλήθεια ,αντις να εκδιδει η εταιρια γνωστα παραμυθια λογοτεχνικα εργα ( που εχουν ασχοληθει αρκετες εκδοτικες η ανουσιες βιογραφιες θα μπορούσε κάλιστα να ασχοληθει εκδοτικά με το ΛΑΡΓΚΟ ΓΟΥΙΝΤΣ ή κατι το εφάμιλλο . Αμα διαβάσω το κ το υπόλοιπο θα συμπληρώσω την αρχικη παρουσίαση με την κριτικη μου ,για να ευχαριστησω και τον @Laz33 που θελει και την κριτικη στην αρχικη καταχώρηση ( πράγμα που το εκανα πριν χρονια αλλα ηθελημενα το εκοψα για να μην προΐδεασω τους υπολοιπους ,αλλη η αποψη μου άλλη των άλλων γιατι να τους κανω να το αγορασουν ή οχι . )
  4. Απο το προηγουμενο Σαββατο που το τελειωσα και αυτο θελω να γραψω 2 λογια αλλα το ξεχασα. Σε γενικες γραμμες το διαβασα ευχαριστα αλλα δεν μπορω να πω οτι ενθουσιαστηκα κιολας. Μετριο αποτελεσμα συνολικα. Το σεναριο τυπικο για βιογραφικο κομικ ειχε ενα ενδιαφερον το οτι τα εδειχνε ολα μεσα απο τα ματια του πρωταγωνιστη μας. Το σχεδιο μου φανηκε πολυ καλο σε σημειο που να αμφισβητω αν ειναι στο χερι οντως ή απλα σκαναρισμα γνωστων φωτογραφιων! Αλλα δυστυχως οπως ειπε και ο kujo79 απο πανω ειχε μεγαλη επαναληψη σε πολλα καρε σε σημειο που να γινεται ενοχλητικο.
  5. Στην "Πρωτοπορία" είναι ήδη στην ίδια προσφορά εδώ και μήνες.
  6. Μακάρι να διευρυνθεί η έκδοση! Στο εξωτερικό έχουν εκδοθεί πάνω από 100 τόμοι. Μακάρι να πηγαίνει καλά και να συνεχίσει πέρα από τα 60.
  7. Το πρώτο ποστ έχει ενημερωθεί με το σωστό λινκ απ'τις πρώτες ώρες της Τετάρτης. Η Καθημερινή μετέφρασε τον γερμανικό τίτλο της ιστορίας.
  8. Τίποτα δεν είναι σίγουρα σωστό. Εικασίες κάνουμε, με βάση τους τίτλους. Εν προκειμένω, ο πρωτότυπος ιταλικός τίτλος τής συγκεκριμένης ιστορίας είναι ο ίδιος (la lotta degli sponsor = η μάχη των χορηγών). Αφού, όμως, η ιστορία έχει ήδη δημοσιευτεί στην Ελλάδα και είναι και παλιά, από το 1975, πράγματα που δεν τα είχα προσέξει, μάλλον δεν πρόκειται γι' αυτήν.
  9. Προστέθηκε εξώφυλλο-οπισθόφυλλο του τεύχους 62 που μας έλειπε
  10. Για κάποιο λόγο το ''Θτα Πατώματα'' ακόμα δεν τον πήρα, κάπου ρε παιδιά με κούρασε όλο αυτό με τον Θανασάκη, δεν ξέρω, είμαι λάτρης του Αρκά, αλλά αναλώνεται σε ένα ήρωα με περίπου τα ίδια και τα ίδια χωρίς να καινοτομεί, η Ρόζα για παράδειγμα γιατί μπήκε στο περιθώριο; Μου αρέσει αρκετά ως ηρωιδα της σειράς έτσι; Νομίζω ότι κάπου στο κυνηγητό των likes στο φάτσαμπουκ την πάτησε ο Αρκάς, βλέπει δλδ πολλά likes προχωράει με τον Θανασάκη, κουράζει όμως όλο αυτό, ειδικά με τους περιπτεράδες που συνέχεια τους παίρνει το ασθενοφόρο κτλ. Αν ο Αρκάς παρακολουθεί εδώ το φόρουμ θέλω να του πώ να καινοτομήσει στην σειρά, να μην επαναλαμβάνεται συνέχεια. Ευχαριστώ
  11. Προστέθηκαν εξώφυλλα-οπισθόφυλλα των τευχών 6 & 7. Ευχαριστούμε τον @Μενίγ Πουαγώ για τη διάθεση των τευχών.
  12. Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #333 τεύχους του Μίκυ Μάους. Εξώφυλλο (από τον μεταφορέα ζύθου @Indian...) Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) Ιστορίες. "Ισχύς και εξουσία." (4o. επεισόδιο.) Ο Φάντομ επαναφορτίζεται. "Η πόλη των φαντασμάτων." Ο Μίκυ εξιστορεί στην θεία Πουλχερία μία υπόθεση που διαλεύκανε σχετιζόμενη με τις κολοκύθες της νύχτας των Αγίων Πάντων. "Μονομαχία χορηγών." Χάσκυ και Ντόναλντ μονομαχούν σε αθήματα ώστε Τζον και Σκρούτζ να αναδείξουν τα αθλητικά τους είδη. "Ο ανιχνευτής των χαμένων αντικειμένων." Ο ανιχνευτής του Κύρου είναι υπερβολικά καλός. "Βοηθοί φαροφύλακες." Ντόναλντ και Φέθρυ γίνονται βοηθοί φαροφύλακα μέχρι την ολοκλήρωση της κατασκευής της νέας προβλήτας. Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ. Εν κατακλείδι. Ο Οκτώβρης έκλεισε υπέροχα και ο Νοέμβρης θα ξεκινήσει πολλά υποσχόμενος. Το τέταρτο μέρος αφήνει ωραίες εντυπώσεις με καταιγιστική δράση, αμφίρροπες συνεργασίες και αναπάντεχες αποκαλύψεις... Όμορφη και χορταστική η αποκριάτικη έρευνα του Μίκυ. Αξιόλογοι όλοι οι χαρακτήρες. Η μονομαχία των κροίσων έχει το ενδιαφέρον της και αναπάντεχο τέλος. Μερικές φορές το να είσαι πολύ καλός στην δουλειά σου στρέφεται εναντίον σου. Έτσι έγινε και στην όμορφη ιστορία με τον Κύρο. Το τεύχος κλείνει με μία συμπαθητική ιστορία με τα δύο ξαδέλφια. Σειρά προτίμησης ιστοριών. 1. "Ισχύς και εξουσία." (4ο. επεισόδιο.) 2. "Η πόλη των φαντασμάτων. 3. "Μονομαχία χορηγών." 4. "Ο ανιχνευτής των χαμένων αντικειμένων." 5. "Βοηθοί φαροφύλακες." 7.8/10!!! Ακόμα μία από τις ελάχιστες φορές που οι σειρά των ιστοριών συνάδει με τις προτιμήσεις μου...
  13. Παιδιά προσοχή! Διακόπτουμε το πρόγραμμά μας για μια έκτακτη είδηση... Στην σελίδα του Public, για όποιον ενδιαφέρεται, έχει σε προσφορά (-40%) και τους δύο τόμους του Γούλβεριν: Δημόσιος Κίνδυνος (εδώ και εδώ), στα 9,90 ευρώ ο καθένας. Όση ώρα εγώ ποστάρω εσείς παραγγέλνετε!
  14. Ο Νοέμβριος στο Μίκυ Μάους θα είναι κι αυτός μήνας Φάντομ. Στο επόμενο τεύχος το 1ο απ'τα 4 μέρη της ιστορίας Στο τέλος του χρόνου. Πράγματι, πολύ καλή ιστορία.
  15. Να το πάρεις και να το διαβάσεις, είναι πολύ καλή ιστορία! Εγώ διάβασα σήμερα και το "Ο Θάνατος του Γούλβεριν", ενώ έχω ακόμη το "Wolverine: Πρώτες Περιπέτειες" στην άκρη. Θα πρέπει βέβαια πλέον να αγοράσω και την "Επιστροφή...". Κλείνουν σιγά σιγά τα κενά που έχω απ' τα υπερηρωικά, αλλά είναι και κάποια που έχουν εξαντληθεί τα οποία δεν είμαι σίγουρος εάν τα βρω πλέον. Τα επόμενα που θα πιάσω θα είναι 2-3 graphic novels της "Hachette" με ιστορίες που έχω ξαναδιαβάσει και μετά μάλλον το "Iron Man: Πρώτες Περιπέτειες" και το 1ο μέρος του Τιμωρού (το "Secret Wars" έφυγε "νεράκι"!). Είναι βέβαια κι εκείνο το "Κυνήγι του Κρέηβεν" που έχω στη μνήμη μου φρέσκο, σα να το διάβασα πρόσφατα. Τις επιλογές της "Ασέτ" μου μέσα...
  16. Απεβίωσε ο Σον Κόνερι FILE PHOTO: Actor Sean Connery arrives for the Edinburgh International Film Festival opening night showing of the animated movie 'The Illusionist' at the Festival Theatre in Edinburgh, Scotland June 16, 2010. REUTERS/David Moir/File Photo Απεβίωσε σε ηλικία 90 ετών ο εμβληματικός ηθοποιός Σον Κόνερι. Όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του, ο σερ Σον Κόνερι απεβίωσε στον ύπνο του, ενώ ήταν στις Μπαχάμες. Εδώ και αρκετό καιρό δεν αισθανόταν καλά. Ο Σκωτσέζος ηθοποιός ήταν ιδιαίτερα γνωστός ως Τζέιμς Μποντ ενώ ήταν ο πρώτος που ενσάρκωσε τον ρόλο στη μεγάλη οθόνη. Υποδύθηκε συνολικά επτά φορές τον «πράκτορα 007». Ο Σον Κόνερι είχε γιορτάσει τον Αύγουστο τα 90ά γενέθλιά του. Η καριέρα του χαρακτηρίζεται από συμμετοχές σε πολλές κινηματογραφικές επιτυχίες και πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων ένα ‘Οσκαρ, δύο Bafta και τρεις Χρυσές Σφαίρες. Στις ταινίες που πρωταγωνίστησε συμπεριλαμβάνεται το «Κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη», «Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία» και «ο Βράχος». Η βράβευση με Όσκαρ ήλθε το 1988, για το δεύτερο ρόλο ως αστυνομικού στην ταινία «Οι Αδιάφθοροι», με πρωταγωνιστή τον Κέβιν Κόστνερ. Το 2000 αναγορεύθηκε ιππότης από τη Βασίλισσα Ελισάβετ. Με πληροφορίες από BBC ( από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ )
  17. Είναι πολύ απολαυστική ιστορια!! Κλασσικό σύγχρονο αμερικανικό κόμικ
  18. Φίλε @budd αν έβλεπες στην καταχώρηση που ανεβασα το 3ο εξωφυλλο του ΛΕΝΟΝ στο ομονυμο τοπικό θέμα θα διαβαζες οτι το ειχα αναφερει ηδη ,οτι δεν θα εχει προσφορα . Στο σημερινο φύλλο στην πισω οψη διαφημιζει για την επομενη εβδομαδα 7/11 τον Μ.ΗΡΩ δεν μπορεσα να βγάλω ολα τα γραμματα επειδη δεν ειχα τα γυαλια μαζιμου ,ετσι δεν ξερω για τι ακριβως προκειται .Πάντως αν προκειται για επετειακο τευχος αργησαν λιγο η 28/10 εχει περασει .
  19. Το προτελευταίο τεύχος του ΚΟΜΙΞ βγήκε από χθες παγανιά στα περίπτερα. Αν ποτέ σας είχατε την απορία πόσοι Μουργόλυκοι χωράνε στο Θησαυροφυλάκιο ο Ρόσα είναι εδώ για να σας λύσει την απορία... Εξώφυλλο από τον γνωστό ζυθομεταφορέα @Indian... Οχτώ (8) ιστορίες στο εν λόγω τεύχος Δε χρειάζεται να είσαι ντετέκτιβ για να ανακαλύψεις ποια θα ξεχωρίσει!!! "Μουργόλυκοι εναντίον Θησαυροφυλακίου." Οι Μουργόλυκοι μετά από την επίσκεψή τους στον Μόργκαν στην φυλακή επισκέπτονται την παλιά Λιμνούπολη. Εκεί ανακαλύπτουν τα σχέδια του Θησαυροφυλακίου. Εντυπώσεις. Ακόμα κι ένα κτήριο μπορεί να τους βγάλει εκτός μάχης. Πανέξυπνη και πολύ χιουμοριστική ιστορία. Ειδική μνεία στην καρικατούρα του Σκρούτζ στον κελί του Μόργκαν!!! "Μόνο φάρσες και κανένα κέρασμα." Ένας παρανο'ι'κός υπνωτίζει σκυλιά και να κλέβουν γλυκά την νύχτα των Αγίων Πάντων. Εντυπώσεις. Η βασική σεναριακή ιδέα δε λέει και πολλά. Αλλά η οξυδέρκεια του Ντόναλντ παίρνει τα ένσημα σε αυτή την ιστορία. "Έκρηξη σπατάλης." Ο Σκρούτζ σπαταλάει αγόγγυστα τα τρία κυβικά στρέμματα που έχει στο Θησαυροφυλάκιο. Εντυπώσεις. Ενδιαφέρουσα και καλή ιστορία. "Η ζωή στην ρομποτική επανάσταση." Τα ρομπότ αντικαθιστούν τους ανθρώπους και οι Λιμνουπολίτες αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πόλη τους. Εντυπώσεις. Ιστορία με το όμορφο μήνυμα ότι η ανθρώπινη παρουσία πάντα θα είναι απαραίτητη. Αν και η "παρουσία" του Σκληρόκαρδου στην Λιμνούπολη δε παύει να ξενίζει. "Η λέσχη των κυνηγών θησαυρών." Τα μέλη της άνωθεν Λέσχης στέλνουν τον Σκρούτζ σε ένα κυνήγι ανύπαρκτου θησαυρού για να βρουν την ησυχία τους. Αυτός όμως δε γυρίζει με άδεια χέρια. Εντυπώσεις. Ιστορία φόρος τιμής στις ιστορίες του Θείου Καρλ και του Ρόσα!!! Καλούτσικη. "Τα ζωντανά γκαργκόυλ." Η Μάτζικα εκμεταλεύεται τον τρόπο που βρήκε να κάνει οικονομία ο Σκρούτζ. Εντυπώσεις. Καθόλου άσχημη ιστορία. "Η μάχη των δεντρόσπιτων." Λύσανδρος και Ντόναλντ μάχονται για το καλύτερο δεντρόσπιτο. Εντυπώσεις. Καλούτσικη ιστορία αλλά σαν τον Τζόουνς κανείς. "Διπλός μπελάς στον σταθμό του τρένου." Ο Ντόναλντ και το alter ego του τραβάνε των παθών τους τον τάραχο από τις αρραβωνιαστικιές τους. Εντυπώσεις. Συμφωνώ απόλυτα με τον φίλο @apetoussis82... Κλείνοντας... Τεύχος αρκετά καλύτερο από πολλά προηγούμενα!!! 7.2/10!!!
  20. Σκίτσο του Χρήστου Ζωίδη στο αθλητικό site sdna.gr στις 30/10/20.
  21. Πριν μερικές μέρες κλείσαμε τα 14 χρόνια ζωής της Κοινότητάς μας και κανονικά αυτές τις μέρες θα είχαμε το καθιερωμένο παρτάκι μας , για να σβήσουμε τα κεράκια μας, να πιούμε τις μπύρες μας και να περάσουμε όμορφα Δυστυχώς, οι καταστάσεις, δεν μας επιτρέπουν εκδηλώσεις, μας περιορίζουν στις συγκεντρώσεις μας, οπότε ας ευχηθούμε online τα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στο αγαπημένο μας στέκι με μια επιπλέον ευχή : να καλυτερέψουν σύντομα τα πράγματα και να επιστρέψουμε στην κανονικότητα Ο χρόνος που πέρασε, μας έφερε νέους φίλους, νέα κόμικς, πολλές συζητήσεις και σίγουρα όμορφο χρόνο, για εμάς που συμμετέχουμε αλλά και για όλους αυτούς που μας παρακολουθούν σιωπηλά Για τα 14 χρόνια που πέρασαν, δεν έχω να πω πολλά, αν και το γεγονός ότι έχουμε ενεργά μέλη που γεννήθηκαν ΜΕΤΑ τη δημιουργία της Κοινότητας, με σοκάρει Χαίρομαι που η Κοινότητα είναι ζωντανή, χαίρομαι που τα μέλη ανανεώνονται, το κέφι συνεχίζει, οι καθημερινοί (εγγεγραμμένοι) επισκέπτες κυμαίνονται σταθερά γύρω στους 250 και οι εγγραφές νέων μελών συνεχίζονται σταθερά. Η ιδέα της Κοινότητας ήρθε ένα καλοκαίρι πριν από πολύ καιρό και ήταν ένα πείραμα γιατί δεν είχαμε ιδέα αν υπάρχει κόσμος που αγαπάει τα κόμικς, πόσο μάλλον, αν θα αγαπήσει αυτό που θα κάναμε. Από τότε, έχουν γίνει 36.700 λογαριασμοί από τους οποίους γύρω στις 29.000 έχουν διαγραφτεί ως ανενεργοί. Η όρεξη για προσφορά, οι ιδέες για πρωτοποριακά project και η αστείρευτη δουλειά των μελών, δημιούργησαν αυτό το μοναδικό μέρος Σαν μια μικρογραφία του κανονικού κόσμου, πάντα είχαμε τον τρελό του χωριού, τον πονηρό, τον αγαθό και πάει λέγοντας. Δημιουργήθηκαν παρέες, ακόμα και οικογένειες, φιλίες (προσωρινές ή μόνιμες), εχθρότητες αλλά και συμπάθειες. Με πολύ κόπο αλλά και σταθερές αρχές, κατορθώσαμε να κρατήσουμε τον χώρο μας καθαρό, από σκοπιμότητες αλλά και τις αδυναμίες της φυλής μας. Κρατήθηκε πολιτισμένο κλίμα και μείναμε μακρυά από πολιτικές, θρησκευτικές, αθλητικές αντιπαραθέσεις αλλά και από ειρωνείες, προσβολές και κακίες. Συνεχίζουμε ακάθεκτοι λοιπόν, να διασκεδάζουμε, να προσφέρουμε έργο και να δείχνουμε ότι ενωμένοι μπορούμε να κάνουμε θαύματα! Χρόνια πολλά και δημιουργικά Greekcomics!!!
  22. «Η Τετράς η Ξακουστή του Πειραιώς» κυκλοφορεί 19 Νοεμβρίου! Πολλοί είναι εκείνοι που παρομοιάζουν τον Μάρκο Βαμβακάρη με τον Jimi Hendrix κυρίως για την ορμητικότητα, τη δεξιοτεχνία και την αστείρευτη έμπνευσή του όταν έπιανε το τρίχορδο μπουζούκι του, όπως και ο συνάδελφός του την ηλεκτρική κιθάρα, αλλά και την τραχιά φωνή του. Την ίδια περίπου εποχή έφυγαν από τη ζωή, ο ένας το 1970, ο άλλος το 1972. Δε «συναντήθηκαν» ούτε μέσω της δισκοθήκης του Hendrix, στην οποία η μυθολογία του Rock & Roll αναφέρει ότι βρέθηκαν δίσκοι του Μανώλη Χιώτη. Όμως και το ρεμπέτικο έχει τη δική του μυθολογία και πίσω της είναι κρυμμένες ατελείωτες ιστορίες μέσα από τις προσωπικές διηγήσεις που πολλές φορές διχάζουν και τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της. Τι κρίμα λοιπόν να μην έχει ακούσει ο Hendrix τον «ηλεκτρισμό» της γνήσιας πενιάς του Μάρκου. Και οι δύο καταξιώθηκαν μακριά από τον τόπο γέννησής τους. Ο Hendrix όταν μετακόμισε από την Αμερική στην Αγγλία και συγκεκριμένα στο Λονδίνο, ενώ ο Μάρκος όταν έφυγε από τη γενέτειρά του, τη Σύρα και πήγε στον Πειραιά. Ο πρώτος δημιούργησε το πιο δυναμικό γκρουπ της εποχής του, τους Experienced και ο Μάρκος τη δημοφιλή κομπανία: «Τετράς η Ξακουστή του Πειραιώς». Έτσι έμεινε στην ιστορία. Και οι δύο πέρασαν στους Αθάνατους της Μουσικής, ανοίγοντας νέους μουσικούς δρόμους και επηρεάζοντας πολλούς μουσικούς. Η «Τετράς η Ξακουστή του Πειραιώς» σχηματίστηκε το 1934, ήταν η πρώτη κομπανία με μπουζουκομπαγλαμάδες σπεσιαλίστες μουσικούς. Αποτελούνταν από τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Γιώργο Μπάτη, που υπήρξε ο «νονός» του ονόματος της ορχήστρας και τους Μικρασιάτες, Ανέστο Δελιά και Στράτο Παγιουμτζή. Ο Μάρκος ήταν τότε 29 χρονών, ο Δελιάς 22, ο Στράτος 28 με 30 και ο Μπάτης, από τους πρωτομάστορες του ρεμπέτικου, 45 με 50, του οποίου οι ηχογραφήσεις εντοπίζονται από τις αρχές του αιώνα. Το ρεμπέτικο δεν άφησε εποχή μόνο ως μουσικό φαινόμενο, αλλά και ως κοινωνικό φαινόμενο, που δεν έγινε ποτέ κατεστημένο στη μουσική μας παράδοση. Αναπτύχθηκε κυρίως με τη μικρασιατική καταστροφή και τον ερχομό των προσφύγων από τα παράλια, που έφεραν μαζί τους ανατολίτικους ήχους και τους αμανέδες. Η θεματολογία των τραγουδιών καταπιάνεται με θέματα καθημερινότητας και κυρίως μαγκιάς. Ένας υπόγειος κόσμος αρχίζει να ανατέλλει, ένας κόσμος που ο έρωτας, τα ναρκωτικά και η τιμή συχνά εναλλάσσονται, συνθέτοντας το κοινωνικό υπόβαθρο του ρεμπέτικου τραγουδιού. To graphic novel βασίστηκε στο βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη «Όλα Βαίνουν Καλώς Εναντίον Μας», φιλοτεχνήθηκε από τον Δημήτρη Κερασίδη και το εξώφυλλο σχεδιάστηκε από τον Κωνσταντίνο Σκλαβενίτη! Κυκλοφορεί στις 19 Νοεμβρίου! Μπορείτε να το προπαραγγείλετε από το site μας και οι αποστολές θα ξεκινήσουν 9 Νοεμβρίου. ΠΗΓΗ
  23. Θα μπορούσε προφανώς να ήταν κεντρική στο τελευταίο τεύχος του χρόνου. Απλά εικάζω ότι θέλουν να τελειώσουν τον Ροσα με την ιστορία Αφιερωμένο Εξαιρετικά που είναι μια εξαιρετική επιλογή για να τελειώσεις μια εποχή σε ένα περιοδικό. Άρα φαντάζομαι οτι σε αυτά τα δύο τεύχη θα βάλουν ότι Ροσα έχει απομείνει και 5 ακριβώς χρόνια μετά θα ξεκινήσουν τη νέα εποχή του περιοδικού οποία και να είναι αυτη.
  24. Πάντως εγώ έχω ήδη μπει στον πειρασμό για την αγορά και των δύο τόμων. Κάτι το γεγονός ότι ο Γούλβεριν είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας της Μάρβελ, κάτι που την ιστορία την έχει γράψει ο ταλαντούχος Μαρκ Μίλλαρ (ο σεναριογράφος των εξαιρετικών Εμφύλιος Πόλεμος και Ολντ Μαν Λόγκαν), κάτι και η πολύ προσιτή τιμή τους, όλα αυτά γείρουν την πλάστιγγα προς την άμεση αγορά της ιστορίας. Επίσης ο σημαντικότερος λόγος για μένα είναι ότι η ιστορία δεν συμπεριλαμβάνεται πουθενά στην συλλογή της Χασέτ (ούτε στους 230 τόμους που έχουν κυκλοφορήσει, ούτε στους country exclusives) που παίρνω φανατικά. Τι να πω, να πάρω τους τόμους και μετά η ιστορία να κυκλοφορήσει από την Χασέτ; Πρόκειται για πιθανότητα μία στο εκατομμύριο, αν και ποτέ δεν ξέρεις. Παρόλα αυτά, μακάρι να είναι μία καλή ιστορία, όπως αυτές που μας συνηθίζει ο Μίλλαρ, με μπόλικη δράση, αλλά και με ηθικά μηνύματα στο παρασκήνιο.
  25. Προστέθηκε εξώφυλλο-οπισθόφυλλο του τεύχους 94 που μας έλειπε
  26. Προστέθηκε εξώφυλλο-οπισθόφυλλο του τεύχους 39 που μας έλειπε
  27. Είναι όντως hardcover. Για το Curse of the White Knight πρόκειται. Το Killer Smile έχει ιλουστρασιόν χαρτί, αρκετά καλής ποιότητας θα έλεγα.
  28. Το White Knight είναι αυτό που το έχουν κατά λάθος δηλωμένο ως hc? Πες μου ότι το Killer Smile δεν έχει αυτό το φουλ λεπτό χαρτί που βάζει η dc τώρα τελευταία (σαν χαρτοπολτός) γτ το περιμένω κι εγώ από βδομάδα και θα νευριάσω τζάμπα
  29. Αν και το έχω κάνα δίμηνο, κατάφερα επιτέλους να το διαβάσω με την ησυχία μου ! Θα έπρεπε να πω να το ξαναδιαβάσω, μιας και πριν 11-12 χρόνια είχα διαβάσει τους Γαλλικούς τόμους, αλλά η αλήθεια είναι πως τελικά θυμόμουν λίγα πράγματα κι έτσι ήταν σαν πρώτη φορά ! Καταρχήν είναι εκδοσαρα με τα όλα της, έτσι απλά. Εξώφυλλο, μέγεθος, χαρτί , ποιότητα εκτύπωσης , πάνω απ'την τιμή του . Χίλια μπράβο στη Λέσχη, μπορώ να το συγκρίνω μόνο με την καινούργια έκδοση του Ελρικ που όμως προέρχεται από μεγάλη εκδοτική και είναι και πιο ακριβό. Η ιστορία είναι εισαγωγική, συστήνει τους ήρωες και προετοιμάζει το έδαφος για τη συνέχεια , με χιούμορ - non politically correct, ευτυχώς - και αρκετή δράση σε ένα πολύχρωμο κόσμο, με ένα πολύ έξυπνο σύστημα μαγείας που για ένα fantasy setting είναι το Α και το Ω. Συνολικά το απόλαυσα και φυσικά περιμένω εναγωνίως την συνέχεια ......
  30. Θα απέλυα τον τύπο που κλέβει τις προμήθειες καλού χαρτιού της εκδοτικής και τις αντικαθηστά με τα τσιγαρόχαρτά του.
  31. Plot twist, θα αρχιζουν να βαζουν σε συνεχειες τον Πιερτγουιλαμπυ και τον Καπτεν Κεντακυ!! Don Rosa μεχρι να σβησει ο ηλιος!
  32. Ίσως θα έπρεπε να ήμουν πιο σαφής. Σε πολλές ιστορίες η τύχη του Γκαστόνε είναι όντως εκνευριστική. Σε σημείο που να φαντασιώνεσαι αντίστοιχο μπαλονάκι με αυτό που "πνίγει" ο Ντόναλντ τον Θείο Σκρούτζ όταν τον βγάζει εκτός εαυτού. Επίσης σε όσες ιστορίες φέρεται να έχει ατυχίες στο τέλος πάλι βλέπουμε ότι η Θεά Τύχη δούλευε για αυτόν. Ξέρω ότι γενικά ο κόσμος ίσως να τον έχει στο μυαλό του σαν τον εκνευριστικό ξάδελφο που το νόημα της υπάρξής του είναι να είναι το αντιστάθμισμα στην υπερβολική ατυχία του. Υπάρχουν όμως και αρκετές ιστορίες που δείχνει τον καλό του χαρακτήρα και πόσο αλτρουιστής είναι. Θεωρώ ότι ανήκει στην κατηγορία εκείνη των χαρακτήρων που λατρεύουμε να μισούμε ή μισούμε να λατρεύουμε. Δεν ανήκει στους πολύ αγαπημένους μου χαρακτήρες. Αλλά ούτε στους τελευταίους. Μία μέση κατάσταση. Στο άνωθεν σχόλιο μου ήμουν τόσο λιτός και κάθετος για να καταδείξω μόνο ένα πράγμα. Ότι η τύχη του Γκαστόνε δουλεύει για εκείνον και μόνο για εκείνον. Ακόμα και αν έχει τραβήξει τα πάνδεινα πριν το τέλος. Προσωπικά δε θυμάμαι ιστορία που να μη βγήκε κερδισμένος εν τέλει. Εν κατακλείδι. Ίσως πολλοί θα ήθελαν να μοιάσουν στον Γκαστόνε. Αλλά θεωρώ ότι ακόμα περισσότεροι υπο-στηρίζουν τον Ντόναλντ. Εξ' άλλου ο Ντόναλντ έχει τρία υπέροχα ανιψάκια και ένα Θείο που αν και του κάνει τον βίο αβίωτο συχνά πυκνά πάντα θα νοιάζονται ο ένας για τον άλλον. Ο Γκαστόνε λόγω ότι δε συμμετέχει ,παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις, στις περιπέτειες της πεντάδας, σου περνάει την εντύπωση ότι ζει μόνο με την τύχη του. Ή και εξ' αιτίας της. Ίσως να παίζει και ρόλο το γεγονός ότι δεν είναι ούτε Ντακ και ,φυσικά, ούτε Μακ Ντακ. 'Ονομάζεται Γκάντερ οπότε κάποιος λιγότερος γνώστης δε θα τον θεωρήσει μέλος της οικογένειας.
  33. Να ευχηθώ κι εγώ με την σειρά μου τα χρόνια πολλά στο αγαπημένο μας φόρουμ, ένα φόρουμ που μου διεύρυνε τους ορίζοντες της Ένατης Τέχνης στην Ελλάδα και μου άνοιξε τα μάτια, όσον αφορά τα είδη των κόμικς. Και φυσικά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι μέσω του GC γνωρίσαμε και ήρθαμε σε επαφή με τους αγαπημένους μας Έλληνες δημιουργούς. Για να μην πω για την όμορφη παρέα που έχουμε δημιουργήσει. Αν με αφήσετε θα βρω κι άλλα που έχει κάνει το GC! Εύχομαι ολόψυχα, το αγαπημένο μας στέκι να τα εκατοστήσει και να συνεχίσει να μας χαρίζει πολλές όμορφες στιγμές με ενημέρωση, αλλά και καλή παρέα. Πολύ κρίμα που ο κορονοϊός μάς απέτρεψε από το να πραγματοποιήσουμε την καθιερωμένη μας συνάντηση, να τα πούμε και να τα πιούμε, αλλά είναι κάτι που δεν είναι στο χέρι μας! Χρόνια μας πολλά!
  34. "Η νέα εικονογραφημένη νουβέλα του Γιώργου Γούση (σκίτσο - σενάριο) και του Γιάννη Ράγκου (σενάριο), Ληστές, είναι μια δουλειά που ανεβάζει ψηλά τον πήχη στο ελληνικό κόμικ, ένα καλοδουλεμένο από την πλευρά του σεναρίου και του σκίτσου συναρπαστικό βιβλίο που ξεκίνησε να ετοιμάζεται πριν από περίπου δέκα χρόνια. Η αληθινή ιστορία δύο ληστών που έδρασαν στην Ήπειρο από το 1909 μέχρι το 1930 πέρασε από σαράντα κύματα μέχρι να ολοκληρωθεί, αλλά το αποτέλεσμα τους δικαιώνει, γιατί είναι ένα υψηλού επιπέδου non-fiction graphic novel. «Έχουμε κάνει μεγάλη έρευνα με τον Γιάννη Ράγκο σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά» λέει ο Γιώργος Γούσης. «Από κει και πέρα, αυτονομούμαστε και γράφουμε μια δική μας ιστορία. Πριν από πολλά χρόνια ήρθε τυχαία στο σπίτι μου το βιβλίο Ρεντζαίοι, οι βασιλείς της Ηπείρου του Νίκου Πάνου, μια αυτοέκδοση ενός ιστοριοδίφη Ηπειρώτη με καταγωγή από το χωριό των αδελφών Ρέντζου –που είναι τα αληθινά πρόσωπα από τα οποία εμπνευστήκαμε τους ήρωες των Ληστών‒, ο οποίος είχε κάνει μια μεγάλη έρευνα με συνεντεύξεις και αρχεία για τη ζωή τους. Η ιστορία τους με γοήτευσε, έτσι αρχίσαμε να κάνουμε με τον Γιάννη πιο επισταμένη έρευνα πάνω στα γεγονότα. Βρήκαμε εφημερίδες και άλλες πηγές και αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια ιστορία που κατά 70% είναι βασισμένη στην αληθινή. Στο βιβλίο μας τα ονόματα έχουν αλλάξει, οι δικοί μας ληστές λέγονται Γιάννης και Θύμιος Ντόβας, για να έχουμε μεγαλύτερη ελευθερία στην αφήγηση αλλά και επειδή η έρευνά μας πάνω σε πολλά σκοτεινά σημεία της δράσης των Ρεντζαίων έμεινε άκαρπη. Όλα στους Ληστές είναι αληθινά, οι χώροι, τα ρούχα, η αρχιτεκτονική, ακόμα και ο τρόπος που μιλάνε και τα τραγούδια που λένε οι άνθρωποι. Μας βοήθησε και η Ιουλία η Σταυρίδου σε αυτό, η μεγάλη σκηνογράφος που χάθηκε πρόσφατα, η οποία είχε δουλέψει με τον Αγγελόπουλο και γνώριζε καλά την περιοχή και την εποχή. Μου έδωσε πολλά βιβλία για κοστούμια, κτίρια της εποχής, μελέτησα πώς ήταν οι καλύβες και οι στάνες, μέχρι και ο τρόπος που κήδευαν το νεκρό. Η σκηνή του θρήνου στο βιβλίο είναι από μια φωτογραφία η οποία δείχνει πώς κάθονται, το ίδιο και τα όπλα. Προσπάθησα να μην είναι φολκλόρ όμως, αυτό που φανταζόμασταν ότι ήταν οι άνθρωποι τότε. Γιατί δεν φορούσαν φουστανέλα, δρούσαν τις δεκαετίες του 1910 και του 1920, οπότε η εμφάνισή τους είναι πιο σύγχρονη. Πάντως, όλη αυτή η δουλειά και η επιμονή στο σκηνογραφικό και στην πιστότητα δεν έχει σκοπό την ανάδειξη της εποχής ή της ηθογραφίας. Είναι εκεί για να πείσει τον αναγνώστη από την πρώτη κιόλας εντύπωση ότι αυτό που διαβάζει είναι ένας κόσμος αδιαπραγμάτευτος, στον οποίο μπορεί να βυθιστεί, να φάει το παραμύθι που λέμε, ώστε εν τέλει να μην προσέχει τίποτε άλλο παρά τους ανθρώπους, τους χαρακτήρες και τα πάθη τους, το "από κάτω" κείμενο δηλαδή. Tο στόρι ξεκινάει με δυο μικρά παιδιά που έχασαν τον πατέρα τους ‒ κάποιοι τον δολοφόνησαν με αφορμή ένα περιστατικό. Πολλά χρόνια αργότερα, όταν ενηλικιώνονται, μαθαίνουν ποιος τον σκότωσε και αποφασίζουν να πάρουν εκδίκηση. Κι αφού εκδικούνται τους φονιάδες, βγαίνουν στην παρανομία για να μη συλληφθούν. Μετατρέπονται σε φυγάδες στο βουνό και στην πορεία σε ληστές. Παρότι δεν είναι καθόλου Ρομπέν των Δασών, ο κόσμος τους στηρίζει προφανώς επειδή προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα και επειδή οι ληστές τότε αντικαθιστούσαν κατά κάποιον τρόπο τον νόμο: αν κάποιος είχε ένα πρόβλημα, πήγαινε στον ληστή για να του το λύσει, γιατί η αστυνομία δεν έφτανε στα βουνά. Η δράση τους προκαλούσε συναισθήματα που κυμαίνονταν μεταξύ φόβου και αγάπης. Έχει ενδιαφέρον το ότι άρχισαν να ενσωματώνονται στην εξουσία και να τους χρησιμοποιούν παράγοντες των Ιωαννίνων, βουλευτές, έμποροι. Βασικό κομμάτι της ιστορίας τους είναι ο πάτρονάς τους, ο εγκέφαλος μιας σπείρας, που ζούσε στα Γιάννενα και ήταν μεγάλος έμπορος και πολύ πλούσιος ‒ αργότερα εξελέγη και βουλευτής. Μαζί οργάνωναν απαγωγές, ληστείες, εκβιασμούς, και ενώ είχαν γίνει όργανο των ισχυρών, από ένα σημείο και μετά άρχισαν να αποκτούν μεγαλύτερη δύναμη απ' όση θα ήθελε η εξουσία, γι' αυτό στη συνέχεια προσπάθησαν να τους εξοντώσουν. Αυτοί που τους γιγάντωσαν, στην πορεία έγιναν εχθροί τους. Προσωπικά, βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το ότι είναι αδέρφια. Η σχέση που αναπτύσσουν μεταξύ τους είναι η πιο ηθική και χριστιανική που υπάρχει, μια τρομερή σχέση φιλίας, αγάπης και τρυφερότητας. Ταυτόχρονα, όμως, για όλη την υπόλοιπη κοινωνία εκπροσωπούσαν το κακό, ήταν εγκληματίες. Μιλάμε για τρομερή βία: ο θρύλος λέει ότι σκότωσαν 80 άτομα. Η δύναμή τους και η αδυναμία τους ήταν ότι ήταν δύο, δηλαδή αφενός μπορούσαν να δρουν με μεγαλύτερη άνεση, αφετέρου το πρόβλημα του ενός γινόταν πρόβλημα και του άλλου. Οι άνθρωποι, γενικά, δεν είναι μόνο καλοί ή μόνο κακοί κι αφού αποφασίσαμε ότι οι ήρωές μας είναι αυτοί οι δύο, προσπαθήσαμε, μέσω αυτών, να δείξουμε όλες τις εκφάνσεις του ανθρώπου: από τις πολύ τρυφερές μέχρι τις πάρα πολύ άγριες. Οι συγκεκριμένοι δεν γνωρίζω αν έγιναν λαϊκοί ήρωες, μάλλον περισσότερο αρνητική ήταν η φήμη τους. Ακόμα και σήμερα, στην Ήπειρο το "Ρέντζος" το χρησιμοποιούν όταν θέλουν να πουν ότι είσαι άγριος, κατσαπλιάς και κακός. Γενικά, όμως, σύμφωνα με τον Hobsbawm, έναν μεγάλο ιστορικό που έχει κάνει μεγάλη μελέτη γύρω από τη ληστεία και τους ληστές, οι ληστές είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που απαντά σε όλο τον κόσμο, με τα ίδια χαρακτηριστικά και για τους ίδιους λόγους. Αυτό που επισημαίνει είναι ότι οι άνθρωποι ταυτίζονται με τους ληστές και οι τελευταίοι γίνονται μυθικά πρόσωπα για δύο λόγους: πρώτον γιατί καταφέρνουν να βγουν εκτός των ορίων της κοινωνίας, δηλαδή κάνουν πράγματα που είναι στο όριο ή εκτός του ορίου, και ενδόμυχα όλοι μας θα θέλαμε να είμαστε λίγο πιο άγριοι. Δεύτερον, ακριβώς λόγω της μεγάλης αντίφασης που χαρακτηρίζει αυτούς τους ανθρώπους: τις περισσότερες φορές οι λήσταρχοι, ταυτόχρονα με τη βία και την εγκληματικότητα, φέρουν και κάποια ευγενή στοιχεία, έχουν ηθικό κώδικα, τιμή, δεν πειράζουν γυναίκες, σέβονται τους ηλικιωμένους. Υπάρχει μια θεωρητική ισοτιμία, ας πούμε, στο μυαλό τους, που ο τότε κόσμος εκτιμούσε δεόντως. Βέβαια, όλα αυτά μπορεί να τα έκαναν και ως μέρος της προπαγάνδας τους, για να παριστάνουν τους καλούς και κάποιοι να τους εμπιστεύονται. Όλα μέσα στο παιχνίδι είναι. Έχει ενδιαφέρον το πώς παρουσιάζει ο Τύπος της εποχής τους ληστές, κάνοντας κι αυτός την προπαγάνδα του: πότε είναι φοβεροί και άγιοι, πότε εγκληματίες, κλπ., το ίδιο ακριβώς που συμβαίνει και σήμερα. Η δράση τους έχει κοινά στοιχεία με τα γουέστερν, π.χ. κάνουν μια ληστεία και κλείνουν το δρόμο με κορμό δέντρου. Όλες οι ληστρικές ιστορίες ανά τον κόσμο έχουν κοινές αναφορές, γιατί όλοι δρούσαν για τους ίδιους λόγους και με τον ίδιο τρόπο. Θεωρώ ότι το πρώτο μέρος των Ληστών είναι ένα βαλκανικό γουέστερν στα βουνά, εκτός του αστικού ιστού. Στο δεύτερο κεφάλαιο, που πηγαίνουν στα Γιάννενα, γίνεται πιο νουάρ, πιο μαφιόζικο, αλλάζουν όμως και οι εποχές. Το '21 και το '22, που ζουν στα Γιάννενα, δρουν όπως οι μαφιόζοι το '30 και το '40 στην Αμερική. Έτσι τελειώνει και το πρώτο μέρος, όταν τους δίνεται αμνηστία, διαγράφονται δηλαδή όλα τους τα εγκλήματα, και μπαίνουν νόμιμοι στα Γιάννενα. Το βιβλίο έχει αυτοτέλεια, αλλά η ιστορία ολοκληρώνεται με άλλα δύο κεφάλαια, που θα αρχίσουν να σχεδιάζονται σύντομα. Το σενάριο έχει γραφτεί μέχρι το τέλος». «Γιατί το σχεδίασες ασπρόμαυρο;» «Επειδή αισθανόμουν πιο κοντά σε αυτό, λόγω της εποχής κατά τη διάρκεια της οποίας διαδραματίζεται. Ό,τι εικόνα υπάρχει από τότε είναι ασπρόμαυρη. Επίσης θεωρώ ότι δίνει την αίσθηση του ηπειρώτικου τοπίου, τη δραματικότητά του, την υγρασία που περιέχει. Είναι λίγο πιο συμβολικό, λίγο πιο πέτρινο, λίγο πιο αγαλματένιο. Θεώρησα ότι είναι αυτή η αγριάδα που ταιριάζει στην ιστορία και τους πρωταγωνιστές της». " Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.Συνεντευξη στον M. HULOT Φωτoγραφια Γιωργου Γουση: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO https://www.lifo.gr/articles/book_articles/299404/i-istoria-dyo-thrylikon-liston-tis-ipeiroy-egine-komik-apo-toys-giorgo-goysi-kai-gianni-ragko?utm_medium=Social&utm_source=Facebook&fbclid=IwAR38hAbF-8JuK75P59oUcRpWB0hhkRaT7y-7hXRaQE3kFuJ8zyHm1aQ9_lw#Echobox=1602836868 Εδω πρωτες εντυπωσεις απο τον φιλτατο φιλο @germanicus https://www.greekcomics.gr/forums/index.php?/topic/43385-ληστεσ-η-ζωη-και-ο-θανατοσ-των-γιαννη-και-θυμιου-ντοβα-γιωργοσ-γουσησ-γιαννησ-ραγκοσ-εκδοσεισ-polaris/&tab=comments#comment-603553 Eυχαριστούμε για την διαθεση του κομικ τον φιλο @nikos99
  35. Mandrake

    ON THE ROAD

    Στο lettering είναι η Παυλίνα Καλλίδου.
  36. Μόνο σε αυτόν δουλεύει... Νόμος... @Nino Κάπου πρέπει να έχω τον Φέθρυ από την Disney παρέλαση... Να στον στείλω???
  37. Διαβάστηκε και ο τόμος του Πάνισερ και έχουμε και λέμε (κλασσικά παρακάτω ακολουθούν σπόιλερ). Ο Πάνισερ έπειτα από το τέλος μίας αποστολής, ή για την ακρίβεια μετά από την παραίτησή του από μία αποστολή που του είχε ανατεθεί, αποφασίζει να επιστρέψει στην Νέα Υόρκη και να τα βάλει με μία από τις μεγαλύτερες εγκληματικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται εκεί, την οικογένεια Νιούτσι. Πολύ καλό σενάριο με δράση και ένταση, με πολλά πιστολίδια και αίμα, με την συνέχεια του δεύτερου μέρους να είναι πολλά υποσχόμενη. Παρότι ο τόμος είχε σε χορταστικό βαθμό τα παραπάνω, από την ιστορία δεν έλλειπαν και κάποιες πολύ εύστοχες κωμικές ατάκες (η αφεντικίνα Νιούτσι όταν βρίσκεται στο νοσοκομείο και διατάζει διαδοχικά τους μπράβους τις να σκοτώσουν τον ξάδερφό της) και καταστάσεις (οι αστυνομικοί όταν παραμονεύουν έξω από το σπίτι των Νιούτσι και παίζουν ένα παιχνίδι για να περάσει η ώρα), ελαφρύνοντας για λίγο την ιστορία, μέχρι φυσικά να ξανά ξεκινήσουν και πάλι τα πιστολίδια. Επίσης η υπο-πλοκή με τους αστυνόμους που τους ανέθεσαν να συλλάβουν τον Φρανκ, καθώς και η εμφάνιση τριών ανθρώπων που εμπνεύστηκαν από αυτόν και αποφασίσαν να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους και να αποδώσουν από μόνοι τους δικαιοσύνη, ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα και αφήνει ένα παραθυράκι περιέργειας για την συνέχεια. Ειδική αναφορά πρέπει να κάνω στον Έννις για τον υπέροχο τρόπο που απέδωσε τον Πάνισερ. Αν και ο Λουπόι στην εισαγωγή είπε να μην περιμένουμε ηθικές αναζητήσεις ή ανάλυση της φιλοσοφίας του ήρωα, ωστόσο υπήρξε μία σκηνή όπου δίνεται στον αναγνώστη η δυνατότητα να κατανοήσει ως ένα βαθμό το σκεπτικό του Φρανκ. Φυσικά αναφέρομαι στο τρίτο τεύχος και στα καρέ με τον Νταρντέβιλ. Το μόνο που έχω να πω είναι πως όταν είδα την συγκεκριμένη σκηνή και διάβασα τα λόγια που λέει ο Πάνισερ στον Νταρντέβιλ, λίγο πριν ο πρώτος εκτελέσει έναν από την οικογένεια Νιούτσι, σηκώθηκα και πανηγύριζα σαν τρελός από το σοκ και από την έκβαση της κατάστασης. Τέλος το σχέδιο του Ντίλλον ήταν πολύ όμορφο και δεν με ενόχλησε που αυτό ήταν διαφορετικό με αυτό των εξωφύλλων. Φαντάζομαι πως αν το σχέδιο ήταν όπως αυτό των εξωφύλλων, το αποτέλεσμα θα ήταν σίγουρα ακόμα πιο καλό. Ωστόσο αυτό δεν με χάλασε καθόλου, ίσα-ίσα που μου άρεσε κιόλας, με τις πιο απλές γραμμές στο σχεδιασμό των χαρακτήρων, αλλά και με την χρησιμοποίηση κυρίως του μαύρου και του κόκκινου χρώματος στο φόντο. Συμπερασματικά ένας πάρα πολύ καλός τόμος, ο οποίος απευθύνεται σε ένα πιο ενήλικο κοινό (κυρίως λόγω του πιο "ωμού" σχεδίου του), με τον Φρανκ να πρέπει να υποστεί τις συνέπειες μίας επιλογής του. Το ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ του Πάνισερ και της οικογένειας Νιούτσι καλά κρατεί, με την δεύτερη να φαίνεται αποφασισμένη να προχωρήσει σε αντίποινα στο δεύτερο μέρος. Βαθμολογία: 9/10.
  38. Αν είναι αυτές οι ιστορίες έχουμε 45+30+30+14+8 = 127 σελίδες. Άρα νομίζω δεν είναι σωστές και οι 5. @Kriton Η πρώτη που έβαλες είναι σίγουρα σωστή; Γιατί έχει ήδη δημοσιευτεί στην Ελλάδα δύο φορές και στο Μίκυ Μάους της Καθημερινής οι αναδημοσιεύσεις είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. EDIT: Η μία που θυμόμουν ότι ήταν με πρωταγωνίστρια την Μάτζικα Ντε Σπελ είναι αυτή εδώ, που δημοσιεύτηκε στο Μίννι #119 (Αύγουστος 2006) με τίτλο «Μαγικές Εξετάσεις» και στο Μίκυ Μάους #41 της Καθημερινής (27/03/2015) με τίτλο «Εξετάσεις Μαγικής Επάρκειας». EDIT 2: Θυμόμουν και μία μονοσέλιδη που είναι αυτή εδώ. Δημοσιεύτηκε στα τεύχη #19 και #123 του Μ.Μ. της Καθημερινής.
  39. Πήρε πουθενά το μάτι σας το νέο Λούκυ Λουκ; Κοίταξα στα γνωστά βιβλιοπωλεία-κομικσάδικα και δεν το έφεραν ακόμα Στη Γαλλία κυκλοφορεί απ΄την Παρασκευή που μας πέρασε.
  40. Κι αυτό το τευχάκι πολύ δυνατό και διασκεδαστικό χωρίς σχέδιο Flemming Anderssen, αλλά με Fecchi και φυσικά Cavazzano. Η κεντρική ιστορία είναι για μένα η καλύτερη του τεύχους και με πολύ ωραία μηνύματα, σχετικά με την προσπάθεια που χρειάζεται να καταβάλλει κάποιος για να πετύχει έναν στόχο όπως κάνει ο Ντόναλντ στην προσπάθεια του να μπει στο πλήρωμα του αεροπλάνου τη στιγμή που τον αμφισβητούν και τον συκοφαντούν. Πολύ όμορφη. Φάντομ Ντακ και Cavazzano έχουμε στη δεύτερη και αν τη χαρακτηρίζαμε με μια αγγλική λέξη θα ήταν silly, αλλά στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει αρκετό χιούμορ που την υποστηρίζει εξαιρετικά. Και η τρίτη ιστορία με τον θείο Σκρουτζ, τον Ντόναλντ και τα ανιψάκια στο Μεξικό είναι πάρα πολύ καλή και αρκετά διδακτική. Τέλος, αντί για ΤΝΤ έχουμε μια συνήθη ιστορία ατυχίας του Ντόναλντ με τη διαφορά ότι λόγω ενός φίλτρου αποκτά δυνάμεις, οπότε έχουμε ξεκαρδιστικό αποτέλεσμα. Προσωπικά δε με χάλασε καθόλου η έλλειψη του ΤΝΤ, το αντίθετο νομίζω συνέβαλλε στην ομοιογένεια ενός ομολογουμένως αρκετά καλού τεύχους.
  41. Το πόσο όμορφες αναμνήσεις έχω από αυτό το forum στα 13,5 χρόνια που το παρακολουθώ είναι πολύ δύσκολο να το περιγράψω. Πέρα από τους πολύ καλούς φίλους που μου σύστησε και τις γνώσεις που μου πρόσφερε, υπήρξε μια υπέροχη συντροφιά κατά την διαμονή μου σε χώρες τους εξωτερικού και ένας σημαντικός δίαυλος επικοινωνίας με την Ελλάδα. Νιώθω άσχημα που δεν συμμετέχω πια όπως κάποτε, όμως έστω και αθόρυβα βρίσκομαι δίπλα στο GreekComics, ενώ με χαροποιεί το γεγονός ότι βλέπω νέο κόσμο να παίρνει τη σκυτάλη από τα παλιότερα μέλη. Εύχομαι Χρόνια Πολλά στο αγαπημένο μου forum!!!
  42. Βλέπω ότι όλοι εύχεστε τα καλύτερα! Λοιπόν εγώ έχω να κάνω μια καταγγελία. Τα τρία τελευταία χρόνια που είμαι μέλος αυτής της παρέας έχω καταστραφεί οικονομικά.Τι καλά που ήμουν πριν σας γνωρίσω! Είχα την ηρεμία μου, την άγνοια μου (αναφέρομαι στην πληθώρα των κόμικς που κυκλοφορούσαν) και προπάντων τα λεφτουδάκια μου. Για κάποια χρόνια είχα καταφέρει να αποτοξινωθώ από το ναρκωτικό που λέγετε κόμικς, αλλά εξαιτίας του greekcomics.gr ξανά κύλησα. Πλέον το έχω πάρει απόφαση, την θέλω αυτή την εξάρτηση, μου κάνει καλό, με κάνει να ξεχνάω τα προβλήματα,με ταξιδεύει,με ηρεμεί, με με με... Ευχαριστώ greekcomics.gr που μου θύμησες πόσο ωραία είναι αυτή η περιπέτεια. Πολλά μπράβο σε όλα τα μέλη για ότι έχουν καταφέρει... ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
  43. Χρονια πολλα ,καλα και δημιουργικα GC!!! Ελπιζουμε το φορουμ να συνεχισει να υπαρχει, και να μπορουμε να βρισκουμε "στεγη" οι κομικοφιλοι!
  44. Αυτή είναι καλύτερη αρχή για το άρθρο: "Ο δικό μας Έλληνας σούπερ-ήρωας, που είναι η πραγματική απάντηση στους αντίστοιχους της Marvel με την διαφορά ότι ο δικός μας είναι αληθινός" Το σχετικό link
  45. Αυτός ο νέος δημιουργός πιστεύω οτι κάποια μέρα θα φτάσει πολύ ψηλά . Πιθανότατα δε, θα ξεφύγει από τα στενά όρια της Ελληνικής σκηνής κόμικς και θα αναγνωριστεί παγκοσμίως. Πρόκειται για ένα νέο παιδί του οποίου την πορεία παρακολουθώ από τα πρώτα του βήματα και πραγματικά μ έχει καταπλήξει !!! Η ωριμότητα του σεναριου του ειναι τέτοια, που κάποιος που δεν τον γνωρίζει προσωπικά ,θα πιστέψει οτι πρόκειται για κάποιο φτασμένο δημιουργό . Η σεμνότητά του είναι ίσως το μόνο μειονέκτημά του . Με μεγάλη δυσκολία και ύστερα από πολλές παραινέσεις θα μπορέσει κάποιος να δει σκίτσα και δείγματα της δουλειάς του . Εκτός των παραπάνω ο Γ.Τρουπάκης κοσμεί με την παρουσία του και τη Λέσχη της οποιας είναι ενεργό μέλος . Οσοι τον γνωρίζουν προσωπικά έχουν να λένε για τον αδαμάντινο χαρακτήρα του . Η εξωτερική ομορφιά του σε συνδιασμό με την ιδιαίτερη κομη του, έχουν κάνει τον Γιώργο ιδιαίτερα αγαπητό στο γυναικείο κοινό. Σε συζητήσεις που έτυχε να είμαι παρών ,ο Γιώργος μας έχει εξομολογηθεί οτι οι επιρροές του και γενικά ο λόγος που άρχισε να ασχολείται με την Ενατη Τέχνη ,ήταν η τριάδα των Ιταλών δημιουργών EsseGese !!!!. :clap2: Από μικρός τα μεσημέρια που ξάπλωνε να ξεκουραστεί ,διάβαζε ήρωες όπως ο Μπλεκ ,ο Καπτεν Μαρκ και ο Καπτεν Μικυ και άφηνε την φαντασία του να το παρασύρει στους μαγικούς κόσμους των ηρώων του . Το μεγάλο του όνειρο είναι να μπορέσει κάποια μέρα να σχεδιάσει νέες ιστορίες Μπλεκ ,κάτι που προσωπικά του το εύχομαι και θεωρώ οτι μπορεί να τα καταφέρει . Θα μπορούσα να γράψω σεντόνια ολόκληρα γι αυτόν τον φανταστικό δημιουργό ,αλλά αντί άλλων σχολίων σας προτρέπω να ρθείτε στη Λέσχη όπου περνά πολύ από τον ελέυθερο χρόνο του για να τον γνωρίσετε από κοντά . Είναι one-of -a- kind !!!!!!!!!!
  46. πολύ ενδιαφέρον κομιξάκι, που πουλιοταν φετος στο comicdom στο ένα ευρώ ένας διάλογος για την μεταβαση από τα 20ς στα 30ς, για τις ανασφάλειες και τις προσδοκίες που έχουν απασχολήσει πάνω κατω όλους δοσμένο με χιουμορ και έξυπνη σκηνοθεσία των καρέ (δεν είναι εύκολο να μην κουράζει ένας διάλογος, θελει δουλεια για να αποδοθεί σωστα) μου άρεσε και (ειδικά σ' αυτην την τιμη) εννοείται ότι συστήνεται!
  47. το διάβασα στο αναγνωστήριο του μεγαλοεκδότη, κάτω από το κελάρι, υπό το φως κηροπηγίων, νυχτερίδων, κρανίων και των σκελετών όσων αποπειράθηκαν να συλήσουν τη συλλογή του (είτε ήταν άνθρωποι, είτε απροσδιορίστου φύσης πρώην-ζωντανά που τα είχε περιλάβει ο κέρβερος που φυλάει τη βίλα Mel). Ως ιστορία, ως σενάριο αυτή-καθαυτή, η κεντρική ιστορία, δε με ενθουσίασε. Θα έλεγα ότι δε με αφορούσε. Από εκεί και πέρα όμως, εικαστικά, ως αποτέλεσμα, ως ατμόσφαιρα, ήταν αψεγάδιαστη. Το πρώτο μέρος έδεσε απίστευτα καλά με τα "αποδεικτικά στοιχεία" στο τέλος. Bottom line? το διάβασα, θα του έδινα 3 αστεράκια στα 5, αλλά μολαταύτα παραμένει κάτι που θέλω στη βιβλιοθήκη μου, γιατί θέλω να το ξαναδιαβάσω (και εκτιμώ ότι θα το ξαναδιαβάσω τουλάχιστον άλλες 2 φορές). Αξίζει τον κόπο παλλουκάρια.
This leaderboard is set to Athens/GMT+02:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.