Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 04/26/2020 in all areas

  1. Έφτιαξα μια λίστα με ότι έχει κυκλοφορήσει επί καθημερινής βάσης, εκτάκτως λόγω της πανδημίας και της καραντίνας, αυτές τις εβδομάδες, με την εφημερίδα Καθημερινή. Έτσι λοιπόν έχουμε... Εβδομάδα 1η Τρίτη 24/3/2020: Μίκυ Μάους #221, 236 Τετάρτη 25/3/2020: Αργία (Εθνική Εορτή) Πέμπτη 26/3/2020: Ντόναλντ #51, 53 Παρασκευή 27/3/2020: ΚΟΜΙΞ #49, 50, 51, 56 Σάββατο 28/3/2020: Μίκυ Μάους #239, 241, 247 Εβδομάδα 2η Τρίτη 31/3/2020: SUPER Μίκυ #38, 39 Τετάρτη 1/4/2020: Μίκυ Μάους #224, 230, 237, 239 Πέμπτη 2/4/2020: SUPER Μίκυ #35, 41, 43, 51 Παρασκευή 3/4/2020: Ντόναλντ #48, 52, 54, 66 Σάββατο 4/4/2020: Μίκυ Μάους #227, 232, 260, 291 Εβδομάδα 3η Τρίτη 7/4/2020: Μίκυ Μάους #119, 220, 222, 223, 225 Τετάρτη 8/4/2020: ΚΟΜΙΞ #53, 54, 55, 60, 65 Πέμπτη 9/4/2020: Μίκυ Μάους #211, 213, 219, 265 Παρασκευή 10/4/2020: Μίκυ Μάους #212, 216, 275, 281, 297, 298 Σάββατο 11/4/2020: ΚΟΜΙΞ #52, 58, 62, 63, 64, 66, 67 Εβδομάδα 4η (Μεγάλη Εβδομάδα) Μ. Τρίτη 14/4/2020: Μίκυ Μάους #215, 264, 272, 282, 292 Μ. Τετάρτη 15/4/2020: Ντόναλντ #61, 64, 66, 67 Μ. Πέμπτη 16/4/2020: Μίκυ Μάους #287, 288, 293 Μ. Παρασκευή 17/4/2020: Μίκυ Μάους #263, 283, 290 Μ. Σάββατο 18/4/2020: - Εβδομάδα 5η Τρίτη 21/4/2020: - Τετάρτη 22/4/2020: Μίκυ Μάους #267, 285, 286 Πέμπτη 23/4/2020: Μίκυ Μάους #242, 294, 296 Παρασκευή 24/4/2020: Μίκυ Μάους #224, 247, 269, 280 Σάββατο 25/4/2020: SUPER Μίκυ #27, 30, 53 Εβδομάδα 6η Τρίτη 28/4/2020: Μίκυ Μάους #238, 253, 272, 284 Τετάρτη 29/4/2020: Μίκυ Μάους # 244, 264, 268 Πέμπτη 30/4/2020: Μίκυ Μάους #229, 256, 258, 271 Παρασκευή 1/5/2020: Αργία (Πρωτομαγιά) Σάββατο 2/5/2020: Ντόναλντ #49, 56, 60, 62, 67 Η λίστα, όσο διαρκεί η κατάσταση αυτή, θα ανανεώνεται. p.s. Η λίστα υπάρχει και στην λέσχη Disney.
  2. Όλη η συλλογή! Λιμνούπολη, Μ'ικυ Σίτυ, Super Heroes and Vilains!! Και τα Περιοδικά!!
  3. Στην ιστορία Αρχιτεκτονική Κληρονομιά των Tito Faraci, Giorgio Salati και Roberto Vian του 2010 (βλέπε Νέο Μίκυ Μάους 267), υπάρχουν μερικές ενδιαφέρουσες κρυμμένες πληροφορίες (easter eggs στη νεοελληνική καθομιλουμένη των 30χρονων και κάτω νεαρών) τις οποίες θα εξετάσουμε λεπτομερώς. Στην αρχή της ιστορίας, καθώς ο Ντόναλντ προσπαθεί να γκρεμίσει το σπίτι του με τις κλωτσιές, εμφανίζεται ο μεσίτης υπερπολυτελείας Ρούμπικ Σφαιροκιούμπικ (ιταλικό όνομα: Dorick Sferocubik, βάσει του paperpedia) και μας πληροφορεί ότι το σπίτι του Ντόναλντ είναι έργο του Πάολο Μακέτο, εκπρόσωπου της οργανοπαικτικής αρχιτεκτονικής, δηλαδή συνταξιούχος οργανοπαίκτης που στράφηκε στην αρχιτεκτονική! Κοιτάζοντας στο inducks, η ιταλική περίληψη της ιστορίας αναφέρει ότι το ιταλικό όνομα του Πάολο Μακέτο είναι Alvar Baasso. Εδώ πρέπει να πούμε ότι η λέξη basso (όχι Baasso) στα ιταλικά σημαίνει 'χαμηλός' ή 'μπάσο' = 'βαθύφωνο', δηλαδή 'χαμηλός ήχος'. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται εκτενώς στην όπερα (και στην ηχητική μηχανική) για τους βαθύφωνους ήχους ή τύπους φωνής. Τι γίνεται τώρα εάν ανταλλάξουμε τη λέξη βαθύφωνο/μπάσο (basso στα ιταλικά), η οποία βρίσκεται στη μια πλευρά του εύρους της φωνητικής κλίμακας, με την αντίστοιχη λέξη που περιγράφει την αντίθετη πλευρά της φωνητικής κλίμακας; Έχουμε τη λέξη άλτο (alto στα ιταλικά, το οποίο σημαίνει και ψηλός). Αν προσθέσουμε και ένα έξτρα 'άλφα' στην ιταλική λέξη, όπως έγινε για το επίθετο Baasso, έχουμε το αντίστοιχο επίθετο Aalto. Προσθέτοντας και το όνομα Alvar, καταλήγουμε στο ονοματεπώνυμο Alvar Aalto. Ο οποίος, φυσικά, είναι ο διάσημος Φινλανδός αρχιτέκτονας και βιομηχανικός σχεδιαστής Alvar Aalto! (τι οργανοπαίκτης, τι βιομηχανικός σχεδιαστής...) Έτσι λύθηκε το (ιταλικό) μυστήριο του υπό εξέταση ονόματος! Αν κοιτάξουμε τις φωτογραφίες των αρχιτεκτόνων, του πραγματικού και του φανταστικού, βλέπουμε και την ομοιότητα: Φυσικά παραμένει το ερώτημα, γιατί στα ελληνικά να μεταφραστεί το όνομα του σε Πάολο Μακέτο...? Το μόνο που μπορεί να περάσει από το μυαλό μου είναι ότι χρησιμοποιήθηκαν το όνομα και το επίθετο από κάποιους ιταλούς δημιουργούς, π.χ. του Augusto Macchetto και του Paolo Mottura ή του Paolo De Lorenzi. Αλλά δεν βλέπω να βγάζει και πολύ νόημα μια τέτοια εξήγηση, αφού η μετάφραση έγινε μάλλον από έλληνα μεταφραστή. Αν έχει κάποιος άλλη γνώμη, είναι ευπρόσδεκτος να σχολιάσει. @PhantomDuck ...??? Πριν να κλείσουμε την έρευνα μας, να πάμε πίσω στον υπερπολυτελή μεσίτη Ρούμπικ Σφαιροκιούμπικ/Dorick Sferocubik. Φαντάζομαι ότι όλοι μας γνωρίζουμε τον κύβο του Ρούμπικ. Πιο κάτω βλέπουμε τον δημιουργό του κύβου, Έρνο Ρούμπικ, και τις ομοιότητες με τον ντισνεϋκό Ρούμπικ Σφαιροκιούμπικ (κασκόλ, κινήσεις των χεριών, μαλλιά, κλπ): (μη με ρωτήσετε γιατί το μικρό ιταλικό όνομα είναι Dorick... δεν έχω ιδέα...) Αυτά εν ολίγης. Επόμενη έρευνα όταν και εάν το επιτρέψουν οι συνθήκες της καθημερινότητας (τώρα με την καραντίνα, έχω ακόμα λιγότερο ελεύθερο χρόνο). Καλά να περνάτε και προσοχή στους παντός είδους κορονοϊούς!
  4. Το «Venom 2» έχει νέο τίτλο και οι φαν γκρινιάζουν Εκτός από νέο τίτλο, η ταινία απέκτησε και νέα ημερομηνία πρεμιέρας. Το «Venom» με τον Τομ Χάρντι ήταν μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις του 2018 καθώς ξεπέρασε τα 850 εκατ. δολάρια σε εισπράξεις, οπότε η κυκλοφορία ενός σίκουελ ήταν κάτι παραπάνω από σίγουρη. Ωστόσο, το δεύτερο κεφάλαιο του Venom μόλις απέκτησε νέο τίτλο και νέα ημερομηνία πρεμιέρας. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Αρχικά η ταινία ήταν προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 2 Οκτωβρίου 2020, όμως και αυτή, όπως και όλη η βιομηχανία του κινηματογράφου, έπεσε «θύμα» του νέου κορονοϊού που μετέθεσε την πρεμιέρα της 8 μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 25 Ιουνίου 2021. Μαζί με τη νέα ημερομηνία, η Sony ανακοίνωσε και το νέο τίτλο της, ο οποίος είναι: «Venom: Let There Be Carnage». ο νέος τίτλος δεν φαίνεται να ενθουσίασε και ιδιαίτερα τους φαν που τον ήθελαν πιο δραματικό, περισσότερο πληθωρικό και ιδιαίτερα… εκκωφαντικό. Με λίγα λόγια, ήθελαν να μιλάει για μεγάλη σφαγή! Θυμίζουμε ότι στο σκηνοθετικό τιμόνι θα βρίσκεται ο Άντι Σέρκις, ναι ο ηθοποιός που έφερε την επανάσταση στη motion caption ερμηνεία παίζοντας, μεταξύ άλλων, τον Γκόλουμ στον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» και τον Σίζαρ στο reboot του «Πλανήτη των Πιθήκων», με πρωταγωνιστές τους Τομ Χάρντι, Μισέλ Γουίλιαμς, Ναόμι Χάρις και Γούντι Χάρλεσον. ΠΗΓΗ [imdb=tt7097896]
  5. Πρώτα απ' όλα μιλάμε για ένα υπέροχο εξώφυλλο. Από εκεί και πέρα η ιστορία είναι εκπληκτική. Άρωμα εποχής, όμορφο σχέδιο, ευχάριστη και έξυπνη πλοκή. Επίσης, Radice και Turconi κατάφεραν να συνδέσουν το σύμπαν τους με την έναρξη του βασικού σύμπαντος του Μίκυ με πολύ ομαλό τρόπο. Παρουσίασαν τη γνωριμία του Πητ με την Τρούντυ, την καθιέρωση της "ενδυμασίας" του Μαύρου Φαντάσματος, τη γνωριμία του Μίκυ με τον Γκούφυ με εμφάνιση αλα Γκοτφρεντσον με κοντά παντελονάκια και τη μετεγκατάσταση όλων στο Μίκυ Σίτυ... Στη σελίδα 27 εμφανίζονται ανάμεσα στους θεατές πολλοί χαρακτήρες του Γκότφρεντσον: Ο Τζο Σωλήνας, ο Δόκτωρ Βούλτερ, ο Καθηγητής Ενίγκμα και άλλοι...
  6. Εξώφυλλο και οπισθόφυλλο για τον Τόμο 15, ο οποίος περιέχει τα τεύχη 29 και 30: Μεταφέρθηκαν στη βάση Επίσης, ανεβάζω εξώφυλλο και οπισθόφυλλο για το Τεύχος 2 (το εξώφυλλο για αντικατάσταση αφού το σκανάρισμα που υπάρχει κόβει το εξώφυλλο στην αριστερή πλευρά, ενώ το οπισθόφυλλο δεν υπάρχει
  7. nikolas12

    MILLENNIUM

    Millenium Τόμος 1 Ως μεγάλος φαν της Millenium τριλογίας βιβλίων, είπα να δώσω μια ευκαιρία στο κόμικ, καθώς είχε μια συνάδελφος τον πρώτο τόμο και λέω γιατί όχι. Δεν πολυτρελαίνομαι με μεταφορές σε κόμικ άλλων έργων, αλλά είχα ακούσει καλά λόγια για το συγκεκριμένο και οι απαιτήσεις μου είναι υψηλές, καθώς η Millenium τριλογία είναι μια από τις καλύτερες σειρές βιβλίων που έχω διαβάσει (και παρά την έκταση των βιβλίων φεύγουν νεράκι) σε σημείο που αρνούμαι να διαβάσω οτιδήποτε βγήκε μετά από αυτήν καθώς δεν έχει προέλθει από τον Larsson. Στα του κόμικ τώρα. Το μέγεθος είναι αισθητά μεγαλύτερο από αυτό που περίμενα να δω, έχει το μέγεθος BD με πολλά καρέ ανά σελίδα, συνεπώς διαβάζεται πολύ άνετα και ευχάριστα. Οι συντελεστές έχουν πιάσει 100% το vibe των βιβλίων, βλέπεις πως υπάρχει ο αέρας μυστηρίου και κάθε χαρακτήρας σου βγάζει αυτό που πρέπει επακριβώς. Κάποιες σελίδες μοιάζουν παράταιρες στην αρχή, αποδεικνύεται εν τέλει πως βρίσκονται εκεί γιατί παίζουν ρόλο μερικές σελίδες παρακάτω, σετάροντας δηλαδή κάποιες από τις αλληλεπιδράσεις των χαρακτήρων. Ένα άλλο θετικό της εικονογράφησης είναι η ένταση με την οποία απεικονίζονται κάποιες εικόνες βίας καθώς και άλλες hardcore, άνω των 18 σκηνές τις οποίες μεταφέρουν απόλυτα πιστά σε σχέση με το source material. Θέλω να πω πως υπήρχαν στιγμές στο έργο του Larsson που πραγματικά οι περιγραφές είναι τόσο ρεαλιστικές που νιώθεις μέσα σου όσα νιώθει ή υφίσταται ο εκάστοτε χαρακτήρας και αυτό πετυχαίνουν οι Runberg & Homs με την εικονογράφηση και τους διαλόγους. Παρά τη μικρή έκταση σε αριθμό σελίδων, κάθε σελίδα έχει πολλά πανελάκια, απόλυτα ευδιάκριτα λόγω μεγέθους του κόμικ και κάνει καλή δουλειά όσον αφορά τα storylines που ανέπτυξε ο Larsson σε ένα βιβλίο σχεδόν 700 σελίδων, δε θυμάμαι να έμεινε κάποια μεγάλη εξέλιξη εκτός κόμικ. Ευελπιστώ να διαβάσω σύντομα και τα επόμενα, σίγουρα πάντως για όποιον έχει διαβάσει το βιβλίο, θεωρώ πως αξίζει να δει κι αυτήν την εκδοχή.
  8. Τα ακόλουθα λείπουν από την Παρουσίαση της Α' Περιόδου: Εξώφυλλο και οπισθόφυλλο τεύχους 71Δ' Μεταφέρθηκαν στη βάση Οπισθόφυλλα για τα τεύχη 77Β' και 77Β2 (τα εξώφυλλα υπάρχουν ήδη)
  9. albert

    ΧΑΪΝΤΙ

    Εξωφυλλο τευχους 16 (η σειρα ολοκληρωθηκε) και αλλα 2 εναλλακτικα απο επανεκδοση του 85 (Αλλη τιμη 50 Δρχ.)No 1 και Νο 2 (11.01.85) και (25.01.85) Μεταφέρθηκαν στη βάση
  10. Για όποιον ενδιαφέρεται, το πρώτο τεύχος υπάρχει και στο eshop της εκδοτικής Μικρός Ήρως, στις «εκδόσεις άλλων». https://www.mikrosiros.gr/crime-and-horror
  11. Εξώφυλλο τεύχους 1003 (Β' Περίοδος, 1η Έκδοση) σε καλύτερη κατάσταση για αντικατάσταση αυτού που υπάρχει και αντίστοιχο οπισθόφυλλο που δεν το είχαμε Εξώφυλλο και οπισθόφυλλο τεύχους 1155 (Β' Περίοδος, 1η Έκδοση): Μεταφέρθηκαν στη βάση
  12. Έκατσα και σημείωσα τις μέρες που πέτυχα τεύχη. Έχουμε και λέμε ΜΑΡΤΙΟΣ 24 Μαρτίου:Νέο Μίκυ Μάους 221 27 Μαρτίου:Νέο ΚΟΜΙΞ 49 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2 Απριλίου:Νέο Super Μίκυ 51 3 Απριλίου:Νέο Ντόναλντ 66 1Ο Απριλίου:Νέο Μίκυ Μάους 212 15 Απριλίου:Νέο Ντόναλντ 64 16 Απριλίου:Νέο Μίκυ Μάους 293 23 Απριλίου:Νέο Μίκυ Μάους 296 24 Απριλίου:Νέο Μίκυ Μάους 280 3O Απριλίου:Νέο Μίκυ Μάους 271 Και αυτές ήταν οι μέρες που έχω πετύχει τεύχη.Τον Μάη θα φτιάξω κι άλλη λίστα.
  13. Ποιοι είναι οι αόρατοι ήρωες των νέων σκίτσων του μεγάλου Ιταλού δημιουργού κόμικς; Με αφορμή την πανδημία του κορωνοϊού ο Ιταλός κομίστας Μίλο Μανάρα ζωγραφίζει νοσηλευτές, εργαζόμενους σε σούπερ μάρκετ, courier, καθαρίστριες. Η Ιταλία είναι από τις χώρες που έχει δοκιμαστεί περισσότερο από όλες τις άλλες από την πανδημία, με χιλιάδες κρούσματα και νεκρούς. Κάποιοι από εμάς δουλεύουμε από το σπίτι μας, πολλοί όμως εργαζόμενοι - σε όλο τον κόσμο - συνεχίζουν να σηκώνονται κάθε πρωί, να βγαίνουν έξω και να πηγαίνουν στη δουλειά τους. Οι νοσηλευτές και οι γιατροί, οι εργαζόμενοι σε σούπερ μάρκετ και ντελίβερι, οι courier και καθαρίστριες, τα σώματα ασφαλείας, είναι οι ήρωες των νέων σκίτσων του μεγάλου Ιταλού δημιουργού κόμικς. Είναι οι «αόρατοι» ήρωες της Ιταλίας, είναι οι «αόρατοι» ήρωες της Ελλάδας και κάθε χώρας που δοκιμάζεται. Ο Μίλο Μανάρα (Milo Manara, γεν. Λουσόν 12 Σεπτεμβρίου 1945), είναι Ιταλός δημιουργός κόμικς και ζωγράφος, παγκόσμια φημισμένος ιδιαίτερα για τον ερωτισμό των έργων του. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σκιτσογράφους των κόμικς. Ο Μανάρα σπούδασε αρχιτεκτονική και ζωγραφική. Άρχισε να δουλεύει πάνω στα ερωτικά κόμικς το 1969. Γρήγορα ξεχώρισε για το ρεαλιστικό του σχέδιο και για τις αισθησιακές γυναίκες των ιστοριών του. Στα περισσότερα έργα του κάνει ο ίδιος και το σενάριο και το σχέδιο, έχει συνεργαστεί όμως και με άλλους συγγραφείς όπως ο Ούγκο Πρατ. Στην Ελλάδα είναι αρκετά δημοφιλής και πολλά έργα του έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά από εταιρίες όπως η Βαβέλ, οι Εκδόσεις Λιβάνη, αλλά και το περιοδικό 9 της Ελευθεροτυπίας. Ενδεικτικά άλμπουμ: Το κουμπί της, Το άρωμα του αόρατου, Μοιραίο ραντεβού, Γκιουλιβεριάνα, Candid Camera, Ινδιάνικο καλοκαίρι, Όνειρο, ίσως. ΠΗΓΗ
  14. Ποτέ πριν ο Μίκυ, ο Ντόναλντ και η παρέα τους δεν έμπαιναν κάθε μέρα σπίτι σου. Από Τρίτη έως Σάββατο η Καθημερινή κυκλοφορεί μαζί με ένα αγαπημένο τεύχος Mickey Mouse, Donald, ΚΟΜΙΞ ή Super Mickey, σε ειδική σακούλα για λόγους υγιεινής. Οι ήρωες της Disney είναι έτοιμοι να σας προσφέρουν μια έξτρα δόση ψυχαγωγίας με την έκτακτη προσφορά της εφημερίδας Καθημερινή που αφορά τεύχη που έχουν ήδη κυκλοφορήσει. Ευκαιρία να συμπληρώσετε ή να ξεκινήσετε τη συλλογή σας.
  15. Δυστυχώς ναί.Όμως μπορείς να αρχίσεις από αυτόν το καιρό. Εγώ πιστεύω ότι αυτό θα γίνει.Όπως έχω πει είναι μια πολύ καλή κίνηση που αξίζει να στηρίξουμε.
  16. Στη δεκαετία του 1980 που πηγαίναμε με την κόρη μου κινηματογράφο, πριν να αρχίσει το κυρίως έργο ξεκίναγε ένα στιγμιότυπο με κινούμενα σκίτσα. Οι στιγμές εκείνες ήταν πραγματικά απερίγραπτες: Μόλις εμφανιζόταν στην οθόνη το στίγμα του έργου, εγειρόταν μια χαρά και ένας πάταγος που κυριολεκτικά δημιουργούσε στην αίθουσα κατάσταση σεισμού, καθώς όλοι οι θεατές έδειχναν τον ενθουσιασμό τους. Οι πρωταγωνιστές του στιγμιότυπου ήταν εκεί, ήταν ο Τομ, ο Τζέρυ, οι πάπιες, ο τρυποκάρυδος, ο Τουΐτυ και ο Σιλβέστρος, και από κοντά η γιαγιά με το σκουπόξυλο - να τιμωρεί τις «απρέπειες» του γάτου... Πάντοτε ήθελα να ερμηνεύσω αυτή τη χαρά που έφερε ένας από τους δημιουργούς της, ο Τζιν Ντάιτς (1925-2020). Σκεπτόμουν πως ο Τομ και ο Τζέρυ εκπροσωπούσαν την παραβίαση των νόμων της φύσης και επομένως ταυτίζονταν με την ενδόμυχη ανάγκη μας να είμαστε άτρωτοι: Έπεφταν από ψηλά και δεν πάθαιναν τίποτε, τρώγανε φαγητό σε μεγάλες θερμοκρασίες και το πολύ να επέστρεφαν στη σκηνή κατακόκκινοι, εισπράττανε μπουνιές από τον σκύλο και το μόνο που τους συνέβαινε ήταν μια εκτόξευση και ένας κρότος στις εσχατιές του ορίζοντα. Τι ήταν πραγματικά αυτό που έκανε τον γάτο, το ποντίκι, τον τρυποκάρυδο, τον λαγό, το γουρουνάκι, να είναι τόσο διαφοροποιημένα στην οθόνη από τον πραγματικό εαυτό τους και ταυτόχρονα να γίνονται τόσο ελκυστικά, τόσο χαρούμενα; Μήπως εκπροσωπούσαν τους βαθύτερους παραμυθοειδείς πόθους της ηλικίας που έρχεται και παρέρχεται χωρίς πολλές σκοτούρες - δηλαδή την τελεσίδικα χαμένη παιδικότητά μας; Ο πρόσφατος θάνατος του Τζιν Ντάιτς επανέφερε αυτές τις σκέψεις στο προσκήνιο της προσοχής μου. Ο Ντάιτς είχε κερδίσει το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων το 1960, αλλά έκτοτε τα σχέδια της συντεχνίας του προχώρησαν - εκτός από αναμόχλευση των ίδιων χαρακτήρων δημιούργησαν και νέους. Ο ίδιος πρωτοστάτησε στη δημιουργία του Ποπάι, ενώ οι νεώτεροι πήγαν μακρύτερα, με χαρακτήρες μηχανικούς ή γενικώς περίεργους και αλλόκοτους. Πάντως η παραγωγή νέων τύπων (π.χ. Μπομπ Σφουγγαράκης!) φαίνεται πως δεν άφησε χρόνο να εντρυφήσουν οι μελετητές στην ανάγκη που τα παράγει. Τα κόμικς με την κινησιολογία τους μπήκαν στη ζωή μας. Μπήκαν όμως και στα ανέκδοτά μας: Θυμάμαι την εποχή που κυριαρχούσε η Μάγια η μέλισσα, όταν στον χώρο εργασίας κυκλοφορούσε άτομο καραφλό, με μια κίτρινη μπλούζα με μαύρα στίγματα, οπότε το «πειραχτήρι του χώρου» είπε δυνατά: Ρε σεις, ο τάδε συνάδελφος δεν μοιάζει με τον Μπίλυ στη «Μάγια τη μέλισσα»; Και το σχετικό link...
  17. Παρεπιπτόντως παιδιά,το άσπρο ΑΛΚ στον τίτλο του Πλανήτη Χαλκ είναι Easter Egg για τη συναυλία της Άλκηστης Πρωτοψάλτη!
  18. Δεν υπάρχει επιπλέον χρέωση για το τεύχος. Η εφημερίδα κοστίζει 1,20€ τις καθημερινές. Και ελπίζω με αυτή την προσφορά να έχει μπει το Μίκυ Μάους και τα άλλα περιοδικά σε αρκετά σπίτια που ίσως να μην γνώριζαν καν ότι ξανακυκλοφορούν από το 2014 και να κερδίσουν νέους αναγνώστες τα περιοδικά (αν δίνουν τώρα 1,20 σχεδόν κάθε μέρα είναι εύκολο να δίνουν 1,90 κάθε Παρασκευή για το Μίκυ και κάθε μήνα για το Ντόναλντ).
  19. Daredevil: Αναγέννηση Σενάριο: Frank Miller Σχέδιο: David Mazzucchelli Τον Ιούλιο του 2017 διάβασα και απόλαυσα το φοβερό "Daredevil: Ο ατρόμητος", το οποίο αποτέλεσε και την πρώτη μου επαφή με αυτόν τον εξαιρετικά συναρπαστικό σούπερ ήρωα. Ε, λοιπόν, τώρα δηλώνω ακόμα παραπάνω ενθουσιασμένος, μιας και το "Αναγέννηση" μου άρεσε ένα κλικ περισσότερο. Θα έλεγα ότι είναι από τα καλύτερα κόμικς της Marvel που είχα την τύχη να διαβάσω μέχρι σήμερα, αλλά και γενικά από τα καλύτερα με σούπερ ήρωες ανεξαρτήτου εκδοτικής εταιρείας (και, εντάξει, μπορεί να μην έχω διαβάσει εκατοντάδες τόμους, αλλά έχω διαβάσει κάποια πολύ κλασικά κομμάτια). Από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα με κράτησε δέσμιό του και δεν ένιωσα ότι διάβαζα ένα ακόμα υπερηρωικό κόμικ με απλοϊκή πλοκή και ρηχούς χαρακτήρες, αλλά ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα σε μορφή κόμικ, με ουσία και βάθος σε χαρακτήρες και συναισθήματα. Το σενάριο είναι πολύ ενδιαφέρον και καλογραμμένο, με όλες τις απαραίτητες δόσεις δράσης, βίας και αγωνίας, η γραφή στους διαλόγους και τις σκέψεις των χαρακτήρων γλαφυρή και λογοτεχνική, ενώ και το σχέδιο απογειώνει την όλη ιστορία, με τις ωραίες φιγούρες, τις... χορογραφίες των σκηνών δράσης, τα φοβερά κινηματογραφικά πλάνα και τα υπέροχα χρώματα. Βέβαια, οφείλω να παραδεχτώ ότι οι τελευταίες σελίδες, με όλο τον χαμό και τις μπλοκμπάστερ σκηνές καταστροφής, είναι μάλλον υποδεέστερες αυτών που προηγήθηκαν, όμως σε καμία περίπτωση δεν μου χάλασαν την αναγνωστική απόλαυση. Άλλωστε, τέτοιες σκηνές υπερβολής θα έλεγε κανείς ότι είναι άκρως απαραίτητες σε μια ιστορία με σούπερ ήρωες, και αν μη τι άλλο οι συγκεκριμένες είναι ωραία σχεδιασμένες και αρκετά ουσιώδεις. Ναι, είναι ένα κόμικ που με ενθουσίασε και σίγουρα θα το πρότεινα στους λάτρεις του είδους. 9.5/10
  20. Η παρωδία ήταν το βασικό συστατικό στο οποίο στηρίχτηκε το περιοδικό MAD από το 1952 και για περισσότερες από 6 δεκαετίες. Μέρος αυτής ήταν και οι χιουμοριστικές κινηματογραφικές «προσαρμογές» των μεγάλων χολιγουντιανών ταινιών, στις οποίες διέπρεψε ο δεξιοτέχνης Mort Drucker. «Γέννηση στο Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη. 55 χρόνια γάμου με τη Barbara, την αγάπη μου από το Γυμνάσιο. Δύο κόρες, τρία εγγόνια. Ελεύθερος συνεργάτης χιουμοριστικών εικονογραφήσεων. 50 χρόνια συνεργάτης του περιοδικού MAD. Εξώφυλλα αυτής της εποχής βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων του Smithsonian Institute της Ουάσινγκτον. Βραβείο Reuben Award της National Cartoonists’ Society. 45 χρόνια διαφημίσεις, εικονογραφήσεις σε βιβλία και περιοδικά, κινηματογραφικές αφίσες, κινούμενα σχέδια, παιδικά βιβλία. Τιμητικό διδακτορικό στις καλές τέχνες από το Ινστιτούτο Τεχνών της Βοστόνης. Πόστερ για το American Graffiti του George Lucas. Εικονογράφηση των coloring books για τον JFK, τον Ollie North, τον Ρόναλντ Ρέιγκαν. Η δημιουργικότητα, το σχέδιο, τα ταξίδια και η μάθηση είναι μερικά από τα πάθη μου. Ήταν και συνεχίζει να είναι ένα υπέροχο ταξίδι». Με αυτά τα λόγια παρουσίαζε τον εαυτό του ο Mort Drucker στους αναγνώστες της αναδρομικής έκδοσης «Mort Drucker: Five Decades of his Finest Works» (2012). Δυστυχώς, το ταξίδι τελείωσε. Ο Mort Drucker πέθανε πριν από λίγες μέρες σε ηλικία 91 ετών. Οι αναγνώστες του όμως θα τον θυμούνται πάντα για τις καρικατούρες του και το μοναδικό του χιούμορ, κυρίως για τα καταπληκτικά σχέδιά του στις παρωδίες κινηματογραφικών ταινιών του περιοδικού MAD. Η αναδρομική έκδοση του MAD για τις παρωδίες του Drucker επί πέντε ολόκληρες δεκαετίες Ο Drucker έγινε μέλος της δημιουργικής ομάδας του MAD το 1956, λίγο μετά την αποχώρηση του εμβληματικού δημιουργού Harvey Kurtzman, συνιδρυτή του περιοδικού μαζί με τον εκδότη William Gaines. Η πρώτη του δουλειά στο MAD δημοσιεύτηκε στο 32ο τεύχος τον Απρίλιο του 1957 και το όνομά του τοποθετήθηκε στη λίστα των συνεργατών του περιοδικού δίπλα σε αυτά των Will Elder, Wally Wood, Don Martin, Jack Davis κ.ά. Αφορούσε μια παρωδία διαφήμισης τσιγάρων, ενταγμένη στο πλαίσιο του περιοδικού που μέχρι τότε, στα σχεδόν πέντε χρόνια της κυκλοφορίας του, είχε προλάβει να παρωδήσει με καυστικό τρόπο δεκάδες διαφημίσεις, τηλεοπτικές εκπομπές, αθλητικά γεγονότα, λογοτεχνικά έργα, δημοφιλή κόμικς κ.ά. Σύντομα ο Mort Drucker θα γινόταν ένας από τους πανάξιους συνεχιστές της παρωδιακής διάθεσης που χαρακτήριζε το σύνολο της ύλης του MAD, αναλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος της παρωδίας των κινηματογραφικών ταινιών με έμφαση στις χολιγουντιανές υπερπαραγωγές και τα μπλοκμπάστερ. Η πρώτη του μεγάλη παρωδία ήταν το «Ο βασιλιάς κι εγώ», μια μεγάλη επιτυχία του 1956 με τον Γιουλ Μπρίνερ και την Ντέμπορα Κερ, που μετονομάστηκε σε «The Producer and I» σε σενάριο του Nick Meglin. Ακολούθησε την ίδια χρονιά το γουέστερν «Άλαμο», σε σκηνοθεσία του Τζον Γουέιν που κρατούσε και των πρωταγωνιστικό ρόλο, με τον τίτλο «Mad Visits John Wayde on the set of "At the Alamo"» σε σενάριο του Larry Siegel και το 1961 η τεράστια εισπρακτική επιτυχία «Τα κανόνια του Ναβαρόνε» με τον Γκρέγκορι Πεκ, τον Άντονι Κουίν, τον Ντέιβιντ Νίβεν, την Ειρήνη Παπά και άλλους μεγάλους σταρ της εποχής, στην οποία άλλαξαν τον τίτλο σε «The Guns of Minestrone». Το θρυλικό μιούζικαλ «West Side Story» του 1961 μεταφέρθηκε το 1963 σε παρωδιακή διασκευή σε ένα πολιτικό κόμικς με τον τίτλο «East Side Story», σε σενάριο του Frank Jacobs και πρωταγωνιστές τους ηγέτες του ανατολικού μπλοκ, τον Νικίτα Χρουτσόφ, τον Φιντέλ Κάστρο, τον Μάο Τσετούνγκ, τον Τζον Κένεντι κ.ά., ενώ το θρίλερ του Άλφρεντ Χίτσκοκ «Τα πουλιά» του 1963 μετονομάστηκε σε «For the Birds» και, αν και έχασε όλη την υπόγεια χιτσκοκική αγωνία του, ήταν μια απολαυστική σάτιρα ψυχολογικού τρόμου. Μετά από όλες αυτές τις τολμηρές «επαναδιατυπώσεις» πασίγνωστων κινηματογραφικών επιτυχιών - ας ληφθεί υπόψη ότι η παρωδία δεν αποτελούσε ως τότε μια καθιερωμένη, όπως σήμερα, μέθοδο πρόκλησης χιούμορ με πρώτη ύλη κάποιο επιτυχημένο έργο τέχνης του παρελθόντος - το όνομα του Mort Drucker είχε αρχίσει πια να γίνεται συνώνυμο της κινηματογραφικής παρωδίας. Τα υπόλοιπα χρόνια της δεκαετίας του 1960 κύλησαν με ανάλογες παρωδίες με πιο σημαντικές ίσως τον «Λόρενς της Αραβίας» του Ντέιβιντ Λιν με τον Πίτερ Ο’ Τουλ («Flawrence of Arabia», 1964), τον «Κατάσκοπο που γύρισε από το κρύο» («The Spy who Came in from the Gold», 1966), το «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;» («Who in Heck is Virginia Woolfe?», 1967), το «Μπόνι και Κλάιντ» («Balmy and Clod», 1968), το «Bullitt» («Bullbit», 1969), με αποκορύφωμα το «2001: Οδύσσεια του Διαστήματος» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ που παρωδήθηκε ως «201 Minutes of a Space Idiocy». Το τέλος του «Πλανήτη των Πιθήκων» και οι πολιτικές προεκτάσεις των παρωδιών του MAD Από τους τίτλους και μόνο γίνεται προφανές ότι οι άνθρωποι του MAD και ακόμα περισσότερο οι σεναριογράφοι των παρωδιών και ο Mort Drucker, ως ο πιο επιτυχημένος σχεδιαστής τους, είχαν πλέον κατακτήσει το δικαίωμα να γίνονται όλο και πιο «βέβηλοι», όλο και πιο «ασεβείς» απέναντι σε ιερά τέρατα του σινεμά και σε αξέχαστες στιγμές των κινηματογραφικών ταινιών. Πρωταρχικός τους στόχος βέβαια ήταν το χιούμορ και τα χολιγουντιανά μπλοκμπάστερ έδιναν την αφορμή, αλλά οι παρωδίες δεν ήταν μόνο αυτό. Μέσω του ανελέητου σαρκασμού γινόταν σαφής κριτική στον ανεξέλεγκτο και παράλογο γιγαντισμό της κινηματογραφικής βιομηχανίας, στα μυθικά ποσά που διακινούνταν σε σταρ, σκηνοθέτες και άλλους εμπλεκόμενους στην παραγωγή ταινιών, στην διαφημιστική υπερβολή και στο παραπλανητικό λανσάρισμα, στα περιττά και συνεχή σίκουελ που αποδυνάμωναν την αξία των πρώτων ταινιών, στη σταδιακή εισαγωγή όλο και πιο εντυπωσιακών ειδικών εφέ που αλλοίωναν την πρότερη φύση της κινηματογράφησης, στα άνευρα και παρωχημένα ή υπερβολικά και δαιδαλώδη, ακατανόητα σενάρια κ.λπ. Και από την κριτική δεν ξέφευγαν ούτε οι ταινίες κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου, που μαζί με τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας έγιναν τη δεκαετία του 1970 οι «αγαπημένες» στις ιστορίες του Mort Drucker. Ο Μάρλον Μπράντο, Νονός από την παρωδία της πρώτης ταινίας του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Ακολούθησε η παρωδία για τον Νονό 2 και πάλι σε σχέδια του Mort Drucker (1975) και για τον Νονό 3 σε σχέδια του Angelo Torres (1991). Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες ήταν «Ο «Νονός» («The Oddfather», 1972) με απολαυστικό τον Μάρλο Μπράντο-καρικατούρα, o «Πλανήτης των Πιθήκων» («The Planet that Went Ape», 1973) ως πολιτική παραβολή, το «Σέρπικο» («Serpicool», 1974) με τον Αλ Πατσίνο, o «Εξορκιστής» («The Ecchorcist», 1974) ως πλήρης αποδόμηση του τρόμου όπως και «Τα σαγόνια του καρχαρία» («Jaw’d», 1976), η «Φωλιά του Κούκου» («One Cuckoo Flew Over the Rest», 1976) με τον Τζακ Νίκολσον, o «Πυρετός το Σαββατόβραδο» («Saturday Night Feeble», 1978) με τον Τζον Τραβόλτα. Το 1973 ο νεαρός Τζορτζ Λούκας ζήτησε από τον Drucker να φιλοτεχνήσει την αφίσα της ταινίας «American Graffiti» Από τις πιο παράξενες εμπειρίες του Mort Drucker πρέπει να ήταν όμως η σχέση που ανάπτυξε άθελά του με τον Τζορτζ Λούκας. Το 1973 ο νεαρός Λούκας ζήτησε από τον Drucker να φιλοτεχνήσει την αφίσα της ταινίας «American Graffiti» και ο δεύτερος δημιούργησε μια συναρπαστική σύνθεση. Λίγους μήνες αργότερα οι υπεύθυνοι του MAD ζήτησαν από τον Drucker να σχεδιάσει την παρωδία της ταινίας με τίτλο «American Confetti» και αυτός χωρίς ενδοιασμούς το έπραξε χωρίς να προκαλέσει την αντίδραση του Τζορτζ Λούκας, που απ' ότι φαίνεται θαύμαζε τόσο τη δουλειά του εικονογράφου ώστε να μη νιώθει θιγμένος! Σκηνή από την παρωδία του «Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται», μια από τις πολλές που οδήγησαν τους δικηγόρους της εταιρείας του Τζορτζ Λούκας σε απειλές εναντίον του MAD. Με παρέμβαση του ίδιου του Λούκας, που «άδειασε» τους δικηγόρους του, η υπόθεση έκλεισε γρήγορα. Αυτό αποδείχτηκε λίγα χρόνια αργότερα, το 1980, όταν ο Drucker σχεδίασε την παρωδία της ταινίας «Πόλεμος των Αστρων – Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται» του Τζορτζ Λούκας με τίτλο «The Empire Strikes Out». Το MAD έλαβε τότε επιστολή από τους δικηγόρους του Τζορτζ Λούκας που ζητούσαν να αποσυρθεί το τεύχος, να καταστραφούν τα αντίτυπα κ.λ.π. απειλώντας με νομικές και οικονομικές συνέπειες. Την υπεράσπιση του Drucker «ανέλαβε» τότε ο ίδιος ο Τζορτζ Λούκας, που είχε στείλει λίγο νωρίτερα συγχαρητήρια επιστολή στο περιοδικό για την έξυπνη παρωδία του αποκαλώντας τον Drucker ως τον «Ντα Βίντσι της κωμικής σάτιρας». Όταν ο εκδότης William Gaines έστειλε την επιστολή του Λούκας στους δικηγόρους της εταιρείας Lucas Films, η υπόθεση έλαβε τέλος. Τις επόμενες δεκαετίες ο Mort Drucker εξακολούθησε να εικονογραφεί μοναδικές παρωδίες δεκάδων σπουδαίων ταινιών όπως οι «Άλιεν», «Ιντιάνα Τζόουνς», «Μπάτμαν», «Σταρ Τρεκ», «Επιστροφή στο Μέλλον», «Ο Ψαλιδοχέρης», «Χορεύοντας με τους λύκους», «Δράκουλας», «Τζουράσικ Παρκ», «Δικαστής Ντρεντ» κ.ά., αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 με όλο και μικρότερη συχνότητα. Τελευταίες του δουλειές ήταν οι «300» (2007), «American Gangster» (2008) και «Τα Χρονικά της Νάρνια» (2008) πλησιάζοντας τα 80 του χρόνια. Χιουμορίστας μέχρι τέλους και με μια μοναδική ικανότητα να σατιρίζει τη βιομηχανία του θεάματος, να αποκαθηλώνει τους σταρ από τους χολιγουντιανούς θρόνους τους και να υπενθυμίζει ότι κανείς δεν (πρέπει να) μένει στο απυρόβλητο της κριτικής. Και το σχετικό link...
  21. Nα ξαναβγει η disney συλλογη? Να στείλω στην De agostini mail?
  22. Νομίζω ότι λέει να ξαναβγεί. Ας στείλουμε mail
  23. Επειδή τις ψάχνω καιρό, όλη τη συλλογή δεν την έχω εντοπίσει κάπου. Μόνο αποσπασματικά μία εδώ τρεις εκεί κλπ. Κυρίως σε site αγγελιών. Και αρκετά τσιμπημένες δυστυχώς...
  24. Καταρχάς μη σε μπερδεύει ο παραπλανητικός ελληνικός τίτλος "Νύχτες Τρόμου", που παραπέμπει σε κλασικό horror. Ο κανονικός τίτλος είναι "The Bad Place", και είναι τόσο τρόμου όσο και θρίλερ αγωνίας. Με κράτησε σε εγρήγορση με το καλημέρα και το ξεπέταξα σε λίγες μέρες. Μου άρεσε η ανάπτυξη των χαρακτήρων και το βρήκα καλογραμμένο. Στο goodreads είναι ανάμεικτα τα συναισθήματα των αναγνωστών, οπότε δεν μπορώ να ξέρω αν θα είναι του γούστου σου, αλλά εμένα σίγουρα με κέρδισε. Μόλις τελειώσω το βιβλίο που διαβάζω τώρα, θα πιάσω ένα ακόμα βιβλίο του Koontz, το "Αθωότητα". Ελπίζω να μου αρέσει εξίσου.
  25. Μάλιστα. Επομένως έχω χάσει τεύχη βδομάδες τώρα. Κρίμα που δεν είχα σε παρακολούθηση εκείνο το θέμα...
  26. PAC-MAN Championship Edition 2: Κάντο δικό σου για πάντα εντελώς δωρεάν Σειρά της Bandai Namco να συνδράμει στην καλοπέραση των gamers σε αυτήν την περίοδο εγκλεισμού λόγω του πανδημίας του κορωνοϊού. Η εταιρεία προσφέρει εντελώς δωρεάν σε όλους τους gamers το PAC-MAN Championship Edition 2, αρκεί να προλάβουν να το προσθέσουν στις βιβλιοθήκες τους για Windows PC ή παιχνιδοκονσόλες έως τις 10 Μαΐου 2020. Όσοι αφιερώσουν μερικά δευτερόλεπτα για αυτή τη διαδικασία, τότε θα κρατήσουν για πάντα δικό τους την πολύ εντυπωσιακή έκδοση του κλασικού arcade game. Το PAC-MAN Championship Edition 2 κυκλοφόρησε το 2016 για Windows PC, PS4 και Xbox One, ενώ δύο χρόνια αργότερα ακολούθησε η έκδοση για το Nintendo Switch. Χαρακτηρίζεται από ζωντανά 3D γραφικά και καταιγιστική δράση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχει τη δυσκολία του original Pac-Man και γι’ αυτό ενδείκνυται για τη νέα γενιά των gamers που δεν έχουν και τόσο μεγάλη υπομονή… PAC-MAN Championship Edition 2 - [Steam Link] ΠΗΓΗ
  27. Έχει φτάσει στα χέρια κανενός, να μας κάνει ένα review?
  28. Μήπως υπάρχει κανείς που είχε αγοράσει ολόκληρη την συλλογή (Disney συλλογή Deagostini) στα ελληνικά (με τις φιγούρες) και την πουλάει τώρα; Η κάποιος που να ξέρει πως μπορώ να την προμηθευτώ τώρα που η εταιρία έχει κλείσει?
  29. Και ξεθαβω το θεμα γιατι στις 4 Απριλιου ξεκινησε η τριτη σεζον με 2 επεισοδια και συνολο μεχρι σημερα εχουν βγει 5. 1ο) "Challenge of the Senior Junior Woodchucks", Ο Χιουη διαγωνιζεται για την προαγωγη του στις ταξεις των Μικρων Εξερευνητων. Συγχρονως οι υπολοιποι ακολουθουν το θειο Σκρουτζ στην ανακαλυψη καποιου μυστικου θησαυρου μιας σπουδαιας εξερευνητριας. Μετριο επεισοδιο που λειτουργει σαν εισαγωγικο της σεζον. 2ο) "Quack Pack!", Ξεκινωντας το επεισοδιο οι ηρωες μας ειναι πρωταγωνιστες μια κωμωδιας καταστασεων αρκετα κιτς που γυριζεται μπροστα σε ζωντανο κοινο. Συντομα θα αντιληφθουν οτι κατι δεν παει καλα και θα προσπαθησουν να ξεφυγουν. Παραξενο επεισοδιο, μου αρεσε το πως κοροιδευαν τα sitcom. 3ο) "Double-O-Duck in You Only Crash Twice!". Σαφης η αναφορα στον Τζεημς Μποντ στον τιτλο. Ο Ντιουη και ο Λαντσμπαντ κολλανε σε ενα βιντεο παιχνιδι εικονικης πραγματικοτητας οπου παιζουν τους κατασκοπους ομως συντομα θα βρεθουν αντιμετωποι με την οργανωση FOWL. Μετριο προς καλο επεισοδιο με ισσοροπια σε γελιο και αγωνια. 4ο) "The Lost Harp of Mervana!", Πληρης η οικογενεια αναζητα ενα χαμενο θησαυρο υποθαλασσια! Καλο επεισοδιο, καθαροαιμη παπιοπεριπετεια 5ο) "Louie's Eleven!". Οι 3 καμπαλερος επιστρεφουν και προσπαθουν να γινουν διασημοι τραγουδιστες. Ο Λιουη βαζει σε εφαρμογη ενα σχεδιο να τους βαλει μεσα σε ενα γκαλα ωστε να γινουν διασημοι εκει που μετραει δηλ στο ιντερνετ! Δεν ειχε Σκρουτζη το επεισοδιο αλλα μου αρεσε. Σε κανενα δεν αρεσει! Τετραγωνισανε το κυκλο οι σχεδιαστες!
  30. Καλησπέρα σε όλους. Μόλις χθες κατάφερα και έγινα μέλος στο Greek comics. Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον site. Έναν «κολοσσο» για τους μανιωδεις συλλέκτες κόμικς. Συλλέγω εδώ και τρία χρόνια και έχω μια μέτρια συλλογή. Ωστόσο, ξέρω άπειρα πράγματα για το σύμπαν των παπιών. Έχουμε πολλά πράγματα να συζητήσουμε εμείς... 😁😁😁
  31. Νομίζω ότι μπερδεύεις μερικά πράγματα. Οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ ως αντίποινα και μοχλός πίεσης σε εγκλήματα πολέμου στη Βοσνία δεν έγιναν στο έδαφος της Βοσνίας και ήταν κυριώς για τον πόλεμο στο Κόσοβο, ο UCK δεν έδρασε στη Βοσνία και οι εθελοντές της Αλ Κάεντα (που το 1992-96 δεν ξέρω αν υπήρχε κάν) είναι ένας εν πολλοίς αστικός μύθος, υπήρξε περίπου ανάλογος αριθμός μουσουλμάνων εθελοντών με τους ορθόδοξους μεταξύ των οποίων και Έλληνες. Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι μία μειονότητα προκάλεσε πόλεμο, απέναντι στην απόφαση της πλειοψηφίας του λαού της χώρας να ανεξαρτητοποιηθεί. Καλώς ή κακώς. Και μέσα σε αυτό είχαμε πέρα από τα θεμιτά πολεμικά συμβάντα, φοβερά εγκλήματα πολέμου, όπως ο βομβαρδισμός της αγοράς του Σεράγεβο, η σφαγή της Σρεμπρένιτσα και οι αποκλεισμοί του Γκόραζντε, του Μπίχατς και σίγουρα ξεχνάω κι άλλα. Με την ανοχή των κυανόκρανων εννοείται.
  32. Μπορεί να έχω χάσει επεισόδεια με την συλλογή αλλά τα όνειρα με κρατάνε «μάχημο»! Με την τόση ασχολία μου τους τελευταίους μήνες με τα κόμικ, ειλικρινά άρχισα να βλέπω υπερ-ηρωικά όνειρα πολύ συχνά, δλδ προχθές είδα έναν χρυσό άνθρωπο Σκορπιό ο οποίος με κυνηγούσε(μάλλον ήμουν ο Σπαιντερμαν και κράτουσα όπλα του Punisher και κατάφερα να τον εξοντώσω δύσκολα) και απόψε είδα, τι Dr Strange, τι Αιρονμαν, Χάλκ κτλ ήμουν λέει ο Σπαιντερμαν και περιμέναμε το τέλος του κόσμου από έναν κακό(ίσως τον Thanos ή κάποιον άλλον δεν θυμάμαι) αλλά ήταν πολύ έντονο, φορούσα κόκκινη-μπλέ στολή και πέταγα ιστό από κτήριο σε κτήριο, ενώ είδα λέει ότι ο Strange έκανε ''μαγικά'' και επικλήσεις σε πνεύματα κτλ γενικά ήταν πολύ έντονο σαν αληθινό. Μετά είδα την μακαρίτισσα την μάνα μου που μου αγόρασε λέει μία ντουλάπα με εμφανίσεις και μπουφάν του Παναθηναίκού μιλάμε γεμάτη καμιά 50αρια κομμάτια σε κρεμαστρες και έβλεπα λέει ένα ματς όπου ο Παναθηναικός κέρδισε μέσα στην Ρεάλ στο Μπερναμπέου με 7-5(έπαιζε λέει ο Βαζέχα και έκανε χατ-τρικ, έβαλε και ένας έγχρωμος άλλα 2 νομίζω και πρέπει να σκόραρα και'γω!!!). Ε αυτά δεν γίνονται όνειρο ήταν και πάει!!!!
  33. Η ιστορία του Ρεπόρτερ Γκούφυ ήταν όντως πολύ καλή. Αυτή η σειρά έκλεισε πολύ όμορφα και εκρηκτικά. Είχαμε ρομαντισμό, αλλά και μπόλικη δράση.Αυτό που δεν κατάλαβα ήταν Τι να πώ για το σχέδιο?Να πω ότι είναι κομψό?Να πω ότι έχει λεπτομέρειες?Με άλλα λόγια ότι και να πω είναι λίγο.Μου άρεσε πολύ το πρώτο και τεράστιο καρέ στη σελίδα 27 που κάνουν την εμφάνισή τους πολλά γνωστά πρόσωπα.
  34. Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #306 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους. Εξώφυλλο (ευγενική προσφορά του φίλτατου @nikolas12...). Εδώ Μίκυ Σίτυ! (by Silvia Ziche) Ιστορίες. "Μπαχαλέρια Τραμουντάνα." (Α' μέρος.) Σε ένα μπαρ εργάζεται μία συμμορία που γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά. "Μπαχαλέρια Τραμουντάνα." (Β'μέρος.) Καταιγιστικές οι εξελίξεις στο δεύτερο μέρος της ιστορίες υπό τους ήχους της Μπαχαλέρια Τραμουντάνα. Το τέλος είναι μόνο η αρχή!!! "Τα αόρατα ρούχα." Σκρουτζ και Τζον μονομαχούν στον τομέα της ένδυσης ταλαιπωρώντας τους Ντόναλντ και Φέθρυ. "Ξαδέλφια έτοιμα για όλα." Ντόναλντ, Φέθρυ και Γκαστόνε φεύγουν για διακοπές με το 313. Θα ζήσουν όμως περίεργες καταστάσεις και θα προσπαθήσουν να ανακαλύψουν γιατί ένας άγνωστος έχει γίνει η σκιά του. "Σκληρή άμυνα." Ο Σκρουτζ αφήνει στο πόδι του τον Λούντβιχ για να προστατεύσει το θησαυροφυλάκιό του κατά την διάρκεια της απουσίας του. "Όμορφο θησαυροφυλάκιο." Ο Κύριος επεμβαίνει με διάφορες αισθητικές επεμβάσεις στο εξωτερικό του θησαυροφυλακίου. Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ. Εν κατακλείδι. Καταπληκτική. Υπέροχη. Μοναδική. Ανεπανάληπτη. Πανέμορφη. Αξίζει η αγορά του τεύχους μόνο και μόνο για αυτή την ιστορία... Δε περιγράφω άλλο!!! Στην ιστορία του προηγούμενου τεύχους είχαμε τον Ντόναλντ να δουλεύει για τον Ρόμπαξ. Τώρα πήρε την σκυτάλη ο Φέθρυ. Με την αφέλειά του όμως. Συμπαθητική ιστορία. Τα εύσημα πάνε στον διπλό πράκτορα. Το ταξίδι των ξαδέλφων είναι ευχάριστο. Δε παύει να κρύβει όμως και περιέργες καταστάσεις. Καλή ιστορία. Προτελευταία του τεύχους μία καλούτσικη ιστορία με τον Λούντβιχ να αντικαθιστά τον Ντόναλντ. Το τεύχος κλείνει με μία ιστορία αισθητικού τύπου βασισμένη στην εφευρετικότητα του Κύρου. Κλείνει όμορφα το τεύχος. Σειρά προτίμησης ιστοριών. 1. "Μπαχαλέρια Τραμουντάνα (Α' και Β' μέρος). 2. "Ξαδέλφια έτοιμα για όλα." 3. "Τα αόρατα ρούχα." 4. "Όμορφο θησαυροφυλάκιο." 5. Σκληρή άμυνα." 7.5/10!!! 'Αλλο ένα καλό τεύχος με την άψογη ιστορία που ολοκληρώνει τις περιπέτειες του ρεπόρτερ Γκούφυ. Αλλά πάντα το κάθε τέλος σηματοδοτεί μία νέα αρχή!!!
  35. Laz33

    ΜΠΛΕΚ

    Ξεκινάει το 2o story arc του Largo Winch απ΄ό,τι βλέπω. Δεν το περίμενα. Πίστευα θα έβγαζαν μόνο την 1η ιστορία. Αρχίζω να έχω ελπίδες ότι ίσως στο μέλλον τα μαζέψουν όλα μαζί σε αυτοτελή τεύχη ή έστω σε συγκεντρωτικούς τόμους
  36. Δεν γνωρίζω γιατί δεν υπήρχε στο πινακάκι, προστέθηκε
  37. Στο εξώφυλλο του τεύχους #5 λέει "Τα Καρτούν Μαγειρεύουν και Αποπλανούν!"! Είναι κάποιο άρθρο που μας ενδιαφέρει; Κι αν ναι, μπορεί να ψηφιοποιηθεί;
  38. Το «Ε – Ιστορικά» ήταν ένθετο περιοδικό που εξέδιδε η εφημερίδα Ελευθεροτυπία από τον Οκτώβριο του 1999 (21/10/1999 1ο τεύχος) έως το 2005 (22/09/2005 304ο τεύχος). Κυκλοφόρησαν και 15 τόμοι των 10 τευχών και 3 κατάλογοι αυτών των τόμων. Κάθε τεύχος καταπιανόταν με ένα θέμα και το ανέλυε διεξοδικά με πλούσιο φωτογραφικό υλικό.
  39. Τα τεύχη 5, 43, 44, 50, 51 και ας ανέβουν και τα διαπιστωμένα! Μεταφέρθηκαν στη βάση Το κακό είναι ότι την αρίθμηση την είχαν στη ράχη
  40. Ακόμη ένα από τα αγαπημένα μου περιοδικά! Μάλιστα στο πρώτο τεύχος είχε και κουίζ και είχα κερδίσει μία από τις 5 συνδρομές που έδινε δώρο!!! Τεύχη 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 19 Μεταφέρθηκαν στη βάση και το κουίζ
  41. Ανεξάρτητη καλοκαιρινή έκδοση της Anubis για το καλοκαίρι του 2012. Περιείχε παιχνίδια χωρίς κόμικς.
  42. Μάρτιο του 2015 κυκλοφορεί το διμηνιαίο περιοδικό ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. Από την περιγραφή της έκδοσης στη σελίδα της εκδοτικής : "Υπάρχει η γνωστή Ιστορία που μας διδάσκουν στα σχολεία μας και παράλληλα υπάρχει μια άλλη αθέατη, αποσιωπημένη Ιστορία που δεν διδάσκεται πουθενά, αλλά συζητιέται και διαδίδεται τελευταία όλο και περισσότερο μέσα από περιοδικά, βιβλία και το Διαδίκτυο. Ωστόσο, μέσα στον τεράστιο όγκο της πληροφορίας που διακινείται τελευταία, είναι δύσκολο να βρει κανείς τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Αυτό ακριβώς το κενό φιλοδοξεί να καλύψει η Απαγορευμένη Ιστορία, η συλλεκτική σειρά ειδικών εκδόσεων από το Αρχέτυπο. Με αξιοπιστία, μακριά από φανατισμούς και συνωμοσιολογίες, ερευνώντας και αξιολογώντας τις ιστορικές πηγές, η Απαγορευμένη Ιστορία προσπαθεί μέσα από κάθε τεύχος της να αναδείξει τις άγνωστες και αποσιωπημένες πτυχές της πορείας του κόσμου μας, από το απώτατο παρελθόν μέχρι το πρόσφατο παρόν, σε κάθε τομέα του ανθρώπινου πολιτισμού."
  43. Ωραία,βρήκα πρόσφατα αρκετά τεύχη της σειράς τυχαια(μου τα έδωσε ένας γνωστος χωρίς να τα θελω) και έψαχνα αν έχουμε παρουσιαση εδώ.Ερχονται εξώφυλλα σύντομα
  44. Από το εξώφυλλο καταλαβαίνουμε ότι θα έχουμε ένα τεύχος που θα είναι μέσα στο μυστήριο. Η κεντρική ιστορία είναι αφιερωμένη στον διαβόητο κακοποιό Μαύρο Πητ και τιτλοφορείται: “Το μυστήριο της αίθουσας του μυστηρίου”. Βρισκόμαστε στην μαγευτική Σενιγκάλια (κι όσοι δεν έχετε πάει, δεν ξέρετε τι χάνετε! ), όπου ο Πητ με τον Φούμφο δεν φαίνεται να είναι εκεί για παραθερισμό. Ο φίλος μας, μετά από παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνομιλιών τού Μίκυ, έμαθε ότι εκεί υπάρχει ένα μέρος στο οποίο κρύβονται τα πιο μεγαλοφυή εγκλήματα της χώρας. Έτσι του γεννήθηκε η ιδέα, να διαρρήξει αυτόν τον χώρο για να πάρει νέες ιδέες, που θα ενισχύσουν περισσότερο το εισόδημά του και θα τον βγάλουν από την ρουτίνα της δουλειάς. Μία σκέψη που χαρακτηρίζει τον ευσυνείδητο επαγγελματία. Το να διεισδύσει στην αίθουσα του μυστηρίου, λοιπόν, αποδεικνύεται πανεύκολη υπόθεση. Αυτό που θα αντικρίσει, όμως, θα τον εκπλήξει. Δεν μπορώ να πω ότι μου γεννήθηκαν οι καλύτερες εντυπώσεις μετά την ανάγνωση αυτής της ιστορίας. Πρόκειται για ένα σενάριο, που ξεκινάει με ενδιαφέρον, αλλά στην συνέχεια κάνει κοιλιά, μέχρι να έρθει ένα φινάλε ανατρεπτικό. Στα θετικά του συγκαταλέγονται μερικές πληροφορίες, που παίρνει ο αναγνώστης για την πορεία των αστυνομικών βιβλίων, ενώ υπάρχουν και μερικά ωραία γκαγκ, τα οποία βγάζουν χιούμορ (πχ τα παραδείγματα μερικών σκηνών δράσης από μυθιστορήματα), αλλά ένιωθα ότι δεν ήταν αυτό που αναζητούσα από ένα τέτοιο σενάριο. Τέλος, (κι ας με μαλώσει ο @Μενίγ Πουαγώ ) δεν μπορούμε να μην υποκλιθούμε στον απίστευτο Φούμφο, ο οποίος κλέβει την παράσταση με την αφέλειά του. Αν μη τι άλλο, απολαύσαμε όμορφους και κωμικούς διαλόγους ανάμεσα σε εκείνον και τον Πητ. Γενικά, από μία ιστορία που έχει δύο φορές στον τίτλο της την λέξη “μυστήριο”, θα περίμενα περισσότερο...μυστήριο. Το σχέδιο του βετεράνου Cavazzano, ήταν πολύ καλό. Η δεύτερη ιστορία του τεύχους θα μας αποκαλύψει “Το χρέος του Σκρουτζ”. Ο Λιμνουπολίτης Κροίσος βρίσκεται στο θησαυροφυλάκιό του, όπου “παίζει” με τα νομίσματά του. Τότε, θα τον επισκεφθεί ο ταλαίπωρος, ο Ντόναλντ, ο οποίος επέστρεψε από μία αποστολή που του είχε αναθέσει ο θείος του, στον Βόρειο Πόλο. Όταν έρχεται η στιγμή της πληρωμής, συμβαίνει κάτι που δεν το χωράει ο νους του έμπειρου αναγνώστη. Ο Σκρουτζ παρατηρεί ότι η λίστα με τα χρέη του ανιψιού του είχε μηδενιστεί. Έτσι είναι εκείνος που του χρωστάει 300 ολόκληρα δολάρια. Κι αφού είναι ακατόρθωτο να πληρώσει με μετρητά ένα τέτοιο ποσό, ο Σκρουτζ θα προσφερθεί να κάνει όποια εργασία του ζητήσει ο Ντόναλντ. Εκείνος, κατά πως φαίνεται, δεν θα σεβαστεί την ηλικία του (και καλά θα κάνει ) και θα του αναθέσει μία πολύ δύσκολη κι επίπονη αποστολή. Ποια θα είναι αυτή? Θα καταφέρει ο γερόλυκος της οικονομίας να αντεπεξέλθει? Μεγάλη πρωτοτυπία κι έκπληξη μάς επιφύλασσε το παρόν σενάριο. Πρώτον γιατί ο Σκρουτζ χρωστάει χρήματα στον Ντόναλντ και δεύτερον γιατί τα αιώνια χρέη του δεύτερου, έχουν καλυφθεί. Τεράστιες καινοτομίες! Από εκεί και πέρα έχουμε μία πλοκή που με κράτησε και περιέχει αρκετές σκηνές έντασης. Υπάρχει η κλασική περιπέτεια, εκτός ορίων Λιμνούπολης, με την σημαντική διαφορά ότι εδώ ο Ντόναλντ είναι ο έχων το γενικό πρόσταγμα. Το φινάλε επαναφέρει την κανονικότητα και θλίβει τους υποστηρικτές του άτυχου παπιού. Το σχέδιο με ικανοποίησε στα backgrounds, αλλά με απογοήτευσε στους χαρακτήρες. Θα συνεχίσουμε με τους Μουργόλυκους, οι οποίοι έχουν βάλει τον “Ρόμπαξ στο στόχαστρο”. Όλα ξεκινάνε στο λημέρι τους όπου ο Παππούς ετοιμάζει ακόμα ένα σχέδιο για να χτυπήσουν το θησαυροφυλάκιο του Σκρουτζ. Οι υπόλοιποι Μουργόλυκοι δεν φαίνονται τόσο ενθουσιασμένοι κι ο λόγος είναι ότι ο Σκρουτζ είναι άρτια εξοπλισμένος με την τελευταία λέξη της αμυντικής τεχνολογίας. Αφού αποτυγχάνει, λοιπόν, κι αυτό το κόλπο, αποφασίζουν να αλλάξουν γραμμή πλεύσης. Θα στραφούν εναντίον του Ρόμπαξ, ο οποίος δεν φυλάει τόσο αποτελεσματικά το κομπόδεμά του. Ο αιώνιος αντίπαλος του τσιγκούνη μεγιστάνα, τα βρίσκει σκούρα κι απογοητεύεται. Τότε, όλοι οι συνάδελφοί του στην Λέσχη των εκατομμυριούχων, προσπαθούν να πείσουν τον Σκρουτζ να τον βοηθήσει, με την γνώση του επάνω στο αντικείμενο. Εκείνος, όμως, φαίνεται ανένδοτος κι απρόθυμος. Άραγε θα αλλάξει γνώμη? Πολύ όμορφο σενάριο, που έχει αυτό το κάτι για να το κάνει να ξεχωρίζει. Ο συγγραφέας, βάζει στο μυαλό των Μουργόλυκων μία σωστή κι εύλογη σκέψη, μας χαρίζει μία πλοκή έξυπνη κι έναν Σκρουτζ να παλεύει με τα συναισθήματά του, αλλά να είναι δίκαιος. Το φινάλε μού άρεσε, αλλά νομίζω ότι του έλειπε αυτό το κάτι που να το κάνει αξιομνημόνευτο και να ξεχωρίσει. Το σχέδιο το βρήκα καλό. Στην ιστορία “Τα θαύματα της τεχνολογίας”, θα συνεχίσουμε να είμαστε στην Λιμνούπολη και συγκεκριμένα στο σπίτι του Ντόναλντ, όπου τα τρία ανιψάκια είναι γοητευμένα με την νέα, σούπερ λουξ, παιχνιδομηχανή, που κάνει θραύση. Η σιγουριά τους ότι ο θείος τους δεν υπάρχει περίπτωση να τους την αγοράσει, τα βάζει να προχωρήσουν σε ένα κόλπο. Θα εκμεταλλευτούν την Ψυχολογία της μάζας για να του δώσουν το κατάλληλο ερέθισμα. Όταν, όμως, εκείνος θα ξεκινήσει για το κατάστημα των ηλεκτρονικών, σκοτεινές σκέψεις θα τριγυρίσουν το μυαλό τους. Φοβούνται ότι ο θείος τους θα παρασυρθεί από τις λάγνες περιγραφές των πωλητών και θα υποκύψει στην αγορά μίας συσκευής για τον εαυτό του. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να καλπάσει η φαντασία τους και να πλάσουν στον νου τους χίλια δύο, όχι και τόσο κολακευτικά για εκείνον. Δεν μπορώ να πω ότι με γοήτευσε το εν λόγω σενάριο. Η υπόθεση είναι μεν καλή, αλλά η πλοκή νομίζω ότι είναι αρκετά επίπεδη. Το αστείο προσπαθεί να εκμαιευτεί με το ζόρι και δεν το κάνει με επιτυχία. Η αντίδραση των τριών ανιψιών, μπορεί να είναι δικαιολογημένη, αλλά ο Faccini βάζει στο στόμα τους βαριές λέξεις για το παπί που τα μεγάλωσε. Λέξεις, λοιπόν, όπως “κουτορνίθι”, “θύμα”, “κορόιδο”, “αναίσθητος”, πιστεύω ότι δεν χωρούν στο λεξιλόγιό τους και δεν είναι καλό παράδειγμα για τους μικρούς αναγνώστες. Το φινάλε, τουλάχιστον, προσπαθεί να δώσει κάποια γεύση στην ιστορία. Μου θύμισε το ανέκδοτο με τον γρύλο του αυτοκινήτου. Γενικά, πρόκειται για μία ιστορία που θα προσπεράσω. Τις ίδιες εντυπώσεις μού γέννησε και το σχέδιο. Στο “Γουρλίδικο κριάρι”, ο Γκαστόνε περνάει έξω από το σπίτι του Ντόναλντ και φαίνεται να είναι στα μαύρα πανιά. Ο λόγος είναι ότι επέστρεψε από μία συνηθισμένη λοταρία κι ενώ κόμπαζε ότι θα κερδίσει αυτοκίνητο ή γιωτ, αντί αυτών κέρδισε ένα...κριάρι. Ο Ντόναλντ βρίσκει ευκαιρία να ξεκινήσει την καζούρα για να βγάλει το άχτι του για τις ταπεινώσεις που έχει, κατά καιρούς, υποστεί από τον ξάδελφό του. Σύντομα, όμως, τα γέλια του φίλου μας θα του βγουν ξινά, καθώς οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη και η τύχη δείχνει και πάλι την εύνοιά της στον Γκαστόνε. Ένα σενάριο με μικρό όγκο σελίδων, που όμως προλαβαίνει να αναπτυχθεί σωστά και να προσφέρει χιούμορ. Η αλληλουχία των καταστάσεων είναι κλιμακούμενη και η μία ανατροπή διαδέχεται την άλλη με γοργούς ρυθμούς, χωρίς να κουράζει τον αναγνώστη. Το φινάλε κλείνει ευχάριστα την ιστορία. Γενικά δεν περίμενα πολλά από το εν λόγω σενάριο γι’αυτό και δεν με απογοήτευσε. Το σχέδιο δεν είναι καθόλου του γούστου μου. Δεν μου άρεσε καθόλου. Και κλείνουμε με τον “Θρύλο των χρυσών φύλλων”. Στο γνωστό μας θησαυροφυλάκιο, τα τρία ανιψάκια βρίσκονται στην αίθουσα των κειμηλίων κι επεξεργάζονται διάφορα αποκτήματα του ιδιοκτήτη του. Μέσα σε όλα τα καλούδια, θα βρουν, εντελώς τυχαία, ένα χρυσό φύλλο κι αμέσως θα τους εξαφτεί η περιέργεια για τον τρόπο απόκτησής του. Έτσι, ο θείος Σκρουτζ ξεκινάει την εξιστόρηση μίας ακόμα περιπέτειάς του, η οποία ανάγεται στα παλιά χρόνια, τότε που ήταν ακόμα στο Κλοντάικ και πάλευε να κάνει την αρχή της περιουσίας του στα απάτητα χιόνια του βορρά. Τότε, που ένας ρομαντικός τροβαδούρος, που ήξερε μία περιοχή που υπήρχε ένα δάσος, του οποίου τα δέντρα είχαν χρυσά φύλλα, προσκάλεσε τον φίλο μας να τον ακολουθήσει στην αναζήτηση. Στο σενάριο “ζουμάρουμε” στο θησαυροφυλάκιο, βλέπουμε τα ανιψάκια να βρίσκουν ένα κειμήλιο, τον Σκρουτζ να βυθίζεται στις αναμνήσεις του και τον αναγνώστη να παρακολουθεί σκηνές από το παρελθόν του ήρωα. Ένα μοτίβο, δηλαδή, που το έχουμε διαβάσει πάμπολλες φορές και πιο πολύ στον “Βίο & Πολιτεία” του μεγάλου Don Rosa. Καθόλου άσχημο κι εδώ. Η περιπέτεια στην συνέχεια, όμως, δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε τόσο. Η πλοκή είναι λίγο επίπεδη και δεν έβγαζε σπιρτάδα, παρά μόνο σε ελάχιστες σκηνές δράσης. Αυτό, ίσως να οφείλεται και στην απουσία villain. Το φινάλε είχε γλυκύτητα, ενώ η λύση του μυστηρίου των χρυσών φύλλων ήταν μόνο για μικρά παιδιά. Το σχέδιο είναι καλό, αλλά θα το ήθελα καλύτερο.
  45. Το έχω δει σ όλα τα περιπτερα που έχω περάσει ,τουλάχιστον από ένα αντιτυπο ,κοιταξε μηπως δεν τα εχουν με τα κομικς αλλά με τα παιδικα τύπου ΚΑΡΔΟΥΛΕΣ ή με τα σπορτυ ,φαίνεται γιατι έχει πιο μεγαλο μεγεθος και με χοντρο χαρτονι .
  46. Στο computer games ήταν περήφανοι ότι το περιοδικό, ήταν μόνο για παιχνίδια(έμμεση αναφορά στο pc master δηλαδή). Πέρναγαν ένα προφίλ, ότι το περιοδικό ήταν για hard core gamers μόνο συχνά με άκομψο τρόπο. Οταν έκλεισε νομίζω ο αρχισυντάκτης του πήγε στο pc master
  47. Τι χάσατε όσοι δεν ήρθατε? (α) τη να παρουσιάζει το Joker των Azzarello - Bermejo (β) ένα θεατρικό μονόπρακτο με τον Joker και τον Gordon. Δεν θα κερδίσει ποτέ κάποιο Tony, αλλά είχε τον χαβαλέ του μέσα στην πρωτοτυπία του και δεν με χάλασε
  48. Συμπαθητικές ιστοριούλες ήταν, ένα τευχάκι για να περνάς ευχάριστα την ώρα σου. Το πρόβλημα βέβαια ήταν ότι δεν έδωσαν και την μεγαλύτερη προσοχή στην έκδοση, οπότε υπήρχαν μικρές ατέλειες πχ. στα χρώματα, ενώ οι ιστορίες άρχισαν γρήγορα να επαναλαμβάνονται (απ' ότι βλέπετε τα εξώφυλλα 1 και 44 είναι τα ίδια). Ωραίο αφιέρωμα!
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.