Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 02/11/2019 in all areas

  1. Κοίτα, το βιβλίο πρέπει να είναι εξαντλημένο αν δεν κάνω λάθος, και δεν ξέρω σε τι τιμές παίζει τώρα στην αγορά, άρα ας πάμε με την ονομαστική τιμή του, δηλαδή 26€. Το τευχάκι ΚΟΜΙΞ που δίνει δεν είναι το οποιοδήποτε (Έτυχε; Το ήξερε; Δεν ξέρω). Είναι το #37, που μαζί με το #55 ήταν πιο σπάνιο. Βγήκαν σε λιγότερα αντίτυπα λόγω του ότι ήταν διπλό τεύχος, και εκείνη την περίοδο έπαιζε περιορισμός στις σελίδες που μπορούσε να βγάλει ο Τερζό. Επομένως ένα διπλό τεύχος, σήμαινε μικρότερο τιράζ. Αυτά παρεμπιπτόντως είναι εικασίες που είχαμε εδώ και καιρό, τις οποίες επιβεβαίωσε ο Ντέιβιντ Τερζόπουλος, σε κουβέντα που κάναμε πριν 3-4 χρόνια περίπου στα γραφεία του. Τουτέστιν, η τιμή του 37 και 55, σύμφωνα με τον οδηγό του vintaz του 2010, θα πάει στα 25€, ενώ το έχω δει να φεύγει και στο 40ρικο ουκ ολίγες φορές, αν και η αλήθεια είναι πως πάνε χρόνια από την τελευταία φορά που παρακολούθησα αγορές ΚΟΜΙΞ. Και στα 50 το έχω δει να φεύγει, αλλά προ κρίσης, το λέω απλά για το ιστορικό. Ακριβό για εμένα, όμως έχει τύχει. Αν η τιμή του πωλητή ήταν ένα 10ρικο πιο κάτω, στα 50€ τα δύο μαζί με τα λοιπά ψιψιψόνια, πιθανώς και να το σκεφτόμουν αν δεν τα είχα και τα ήθελα. Στα 40€ δεν θα το σκεφτόμουν καν, αν τα έχει σε καλή κατάσταση . Οκ, ακριβός, όμως όχι υπερβολικός κατ' εμέ, καθαρά λόγω του συγκεκριμένου τεύχους. Αν ήταν οποιοδήποτε άλλο τευχάκι, η αγγελία θα στελνόταν στα αζήτητα με την μία. Τώρα όμως, αν ο αγοραστής καταφέρει να παζαρέψει λίγο την τιμή, μιλάμε για μια νορμάλ αγορά, κατ' εμέ πάντα.
  2. Τιμή καταλόγου: 14,90€ Ένα "ευρωπαϊκό" Batman, μια εξαιρετική συνεργασία της Dargaud με την DC που προσωπικά με εξέπληξε. Ατμόσφαιρα, σχέδιο, πλοκή, εξαιρετικά. Η ιστορία τοποθετείται έξω από το continuity των σειρών του Μπάτμαν και η ελευθερία που είχε ο δημιουργός φαίνεται. Ο άψογης ποιότητας τόμος του Graphic Novel περιέχει και 11 σελίδες με σχέδια και προσχέδια χαρακτήρων. Αξίζει να κερδίσει μια περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη σας!
  3. Ένα σχόλιο και εδώ μιας και βγήκε και στα Ελληνικά Θεωρώ τα διθυραμβικά λόγια του Jim Lee υπερβολικά και λίγο στημένα. Το κόμικ είναι όντως άψογο σχεδιαστικά, το λέω συχνά πως από τότε που τον γνώρισα, ο Μαρίνι έχει μπει στους πλέον αγαπημένους σχεδιαστές. Η οπτική του φοβερή, το βάθος πεδίου του άψογο, ακόμα και στις περιπτώσεις που καμπυλώνει τις γραμμές όπως από κάτω, δεν είναι σίγουρα από λάθος αλλά για να προσδώσει πιο έντονα την δραματικότητα των πλάνων παρουσιάζοντας σου πολλά πάνελ σαν να είναι λήψεις μέσα από ευρυγώνιο φακό. Το'χει άλλωστε με την κινηματογραφική αφήγηση. Το χρώμα του επίσης εξωπραγματικό, δουλεύει την ακουαρέλα όσο λίγοι και το χέρι του με το πινέλο κάνει παπάδες. Αρκεί να δεις πως παίζει με την νερομπογιά σε πάρα πολύ μικρό χώρο την κάθε φορά, feat που είναι ακόμα πιο δύσκολο αν ξέρεις την φύση της ακουαρέλας και πόσο εύκολα ξεφεύγεις και λεκιάζεις το σχέδιο. Είναι χειρούργος και του βγάζω το καπέλο και εγώ, και κάτι χιλιάδες ακόμα που τον ακολουθούν και του παραγγέλνουν το ένα commision μετά το άλλο (κλείνει τώρα για να σου έχει έτοιμο bust το Πάσχα). Το σχόλιο πάνω στο σχόλιο του Jim Lee πάει στο σενάριο που είναι πάλι του Marini. Ναι είναι μαμάτο να βλέπεις γαλλοβελγικής νοοτροπίας και τρόπου απόδοσης δημιουργούς να φέρνουν νέα πνοή στο τσαλαπατημένο πλέον από την σάρα και την μάρα,υπερηρωικό. Και ναι, σχεδιαστικά αυτό ισχύει, τουλάχιστον εγώ με την πενιχρή εμπειρία με μπατμαν-ικά κόμικ σπάνια συνάντησα ξανά κάτι που σχεδιαστικά να ήταν τόσο τεχνικά άρτιο και all-around για κάθε γούστο. Ναι, είναι ακόμα πιο μαμάτο να βλέπεις επιτέλους να ανοίγεται ένα τεράστιο ανεξερεύνητο πεδίο μεταξύ των δύο ηπείρων/σχολών/πεςτοοπωςθες, όταν κάποτε μόνο ο Μοέμπιους και 1-2 ακόμα έκαναν το βήμα. Αλλά οκ, το σενάριο θα σας ψιλο-απογοητεύσω, δεν είναι και τίποτα το νέο. Και πως να είναι όταν με τον Μπάτμαν έχει ασχοληθεί η μισή υφήλιος και πλέον τα themes που δεν έχουν εξερευνηθεί γύρω από αυτόν είναι ελάχιστα. Σίγουρα είναι καλό, έχει ένα nail-biting plot-twist στο τέλος που σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό αλλά η γενικότερη ιστορία είναι σχετικά τετριμμένη και αδύναμη. Όταν δε την συγκρίνεις με το σχέδιο, εκεί χάνει ακόμα παραπάνω. Επί του δημιουργού. Αυτή είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία να τον φέρει κάποιος και να προμοταριστεί το κόμικ αλλά και να μάθει το Ελληνικό κοινό τον Marini που κακά τα ψέματα πριν το περσινό μπαμ με την DC ήταν γνωστό όνομα κυρίως σε Γαλλία και Ελβετία. Ας τον φέρει κάποιος να γίνει χαμός και να εξαπλωθούμε στις προτιμήσεις μας προς πάνω και αριστερά λίγο παραπάνω. Μερικές πληροφορίες που ξέρω από πρώτο χέρι: Η DC προσέγγισε τον Marini για να κάνει Μπάτμαν αφού είδαν την δουλειά του κυρίως στο Scorpion και όχι το αντίθετο. Υπήρχε στα σκαριά project και για superman από τον ίδιο, το οποίο έχει μπει προς στιγμήν στον πάγο για άγνωστους λόγους. Σε πολύ πρόσφατη κουβέντα που είχαμε, μου είπε ότι δεν αποκλείει να βγει και δεν το έχει παρατήσει, απλά είναι σε παύση. Κυκλοφορούν όμως 1-2 concept art με τον Superman από τα χέρια του. Από όλο το κόμικ περισσότερο απόλαυσε τα δισέλιδα πάνελ και να σχεδιάζει τον Τζόκερ και την Κατγούμαν. Ο Τζόκερ είναι και ο αγαπημένος του χαρακτήρας. Αν του ζητηθεί, θα χαρεί να επιστρέψει στο Γκόθαμ και τον σκοτεινό ιππότη, ενώ μετά από παρατήρηση μου ότι ο Μπάτμαν μοιάζει ύποπτα με τον Άφλεκ, γέλασε και είπε ότι έτυχε. Τέλος, παρατηρείστε πως σε ολόκληρο το κόμικ, δεν δείχνει ούτε μια φορά τα μάτια του Μπάτμαν αλλά διατηρεί μια μόνιμη σκιά. Αυτό έγινε επίτηδες (είναι προφανές από αλλού πόσο καλά μάτια ξέρει να σχεδιάζει ο Μαρίνι) με σκοπό την αποξένωση της Μπάτμαν περσόνας από αυτή της Γουέιν περσόνας και για να τονίσει την ολοκληρωτική αλλαγή στο mentality όταν φοράει την μάσκα και την κάπα, αποστασιοποιώντας τον αναγνώστη από το πρόσωπο και φέρνοντας τον κοντύτερα σε αυτό που αντιπροσωπεύει ο σκοτεινός ιππότης σαν ιδέα. Ελπίζω να σας έψησα λίγο παραπάνω να το διαβάσετε. Υ.Γ. Ανούμπις, δεν υπήρχε κανένας λόγος να αναπροσαρμόσεις τον τίτλο. Το "Ο γοητευτικός σκοτεινός πρίγκιπας" θα ήταν πολύ κοντύτερα στο αγγλικό που και αυτό με την σειρά του είναι pun από τον ήρωα των παραμυθιών Prince Charming. Οκ, έβαλες το Γκόθαμ μέσα και το κάνεις αυτόματα λιγότερο χαρακτηριστικό. Δεν υπάρχει λόγος για τέτοιες πρωτοβουλίες, απλά γιατί έτσι. @constantinople γνώμη μου είναι πως άπαξ και το οπισθόφυλλο παραμένει πάνω πάνω στην παρουσίαση, δεν υπάρχει λόγος να γράφεται ξανά το ίδιο κείμενο ακριβώς από κάτω. Τα σκαναρίσματα άλλωστε είναι αρκετά καλής ποιότητας για να τα ανοίξει κάποιος σε μεγέθυνση και να τα διαβάσει.
  4. Το Errand Boys, για το οποίο μας ενημέρωσε ο Germanicus εδώ, είναι ένα sci-fi 5-issue miniseries σε σενάριο του D.J. Kirkbride και σχέδιο/χρώμα του δικού μας Νίκου Κούτση (Βαβέλ, 9 κ.α.) (συνέντευξη). Η ιστορία εξελίσσεται σε ένα μακρινό μέλλον με εξωγήινους και ρομπότ όταν ο Jace Lopaz, errand-boy (ευφημισμός για τον κλέφτη ) στην δούλεψη του εξωγήινου Bear, αναλαμβάνει την κηδεμονία του θετού 13χρονου αδερφού του όταν ο πατέρας τους και η μητριά του πεθαίνουν σε ατύχημα με διαστημόπλοιο. Βάζοντας τον αμέσως στην λιτή και φτωχή ζωή του μικρο-απατεώνα, ο Jace ζει τις ήδη γνωστές περιπέτειες με νέο πρίσμα, αυτό του υπεύθυνου για μια άλλη ύπαρξη. Το σενάριο στολίζεται με διάφορα τρικάκια, όπως το ότι ο μικρός αδερφός ονόματι Tawrk είναι μισός άνθρωπος μισός εξωγήινος και έχει ιδιαίτερη κλίση στο σχολείο, αξιοποιώντας τις γνώσεις του στην νέα πραγματικότητα του τυχοδιωκτισμού που ζει με τον Jace. Δεν λείπουν τα εξωγήινα τέρατα, οι διαγαλαξιακοί πειρατές και η εντύπωση πως αν και τελείως διαφορετική εποχή, τα κοινά του τότε με το τώρα είναι πολύ περισσότερα απ'όσα θα περίμενε κανείς. Το σενάριο είναι συμπαθητικό αν και σε γενικές γραμμές δεν έχει να πει πολλά. Έχω πετύχει διάφορα κατά καιρούς αλλά αυτό με τον αδερφό που χάνει την οικογένεια του οπότε και "αναγκάζεται" να μείνει με κάποιον που είναι πρακτικά άγνωστοι σε ένα φουτουριστικό πλαίσιο τύπου Star-Wars ήταν αρκετά φρέσκο σαν ιδέα, αυτό του το δίνω. Δεν περιμένεις με τέτοιους ανάλαφρους τίτλους να συναντάς και ένα κατεξοχήν κοινωνικό σχόλιο. Το σχέδιο του Κούτση είναι γρήγορο, ζωντανό και γεμάτο ενέργεια. Καθαρό ακόμα και στις σκηνές δράσης που συνυπάρχουν δεκάδες χαρακτήρες σε ένα πλάνο ενώ τα χρώματα του δίνουν φρεσκάδα και φωτίζουν το αποτέλεσμα. Θα προτιμούσα τα τέρατα/εξωγήινους να τους σχεδίαζε λίγο πιο λεπτομερώς αλλά δεν χαλιέμαι καθόλου με το σύνολο. Και ας μιλήσουμε για τον ελέφαντα στο δωμάτιο που δεν είναι άλλος από το όνομα της Image. Οκ, όσοι έχουν διαβάσει έστω και 5-10 τίτλους της εταιρίας θα κόψουν αμέσως ότι είναι ένα κόμικ νεανικό και fast-paced, απόλυτα ταιριαστό στο προφίλ της εταιρίας. Δεν είναι όμως λίγο για έναν ακόμα Έλληνα να αναγνωρίζεται έτσι και να εκδίδεται από μία εκ των 5 μεγαλύτερων εκδοτικών κόμικς παγκοσμίως. Τέτοια θέλουμε και του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Θα επιστρέψω με ένα τελικό σχόλιο όταν διαβάσω τα 4 & 5. Το πρώτο τεύχος βγήκε 3/10/18 και το τελευταίο αναμένεται 22 αυτού του μήνα. Το πρώτο τεύχος έκανε 8000 πωλήσεις ενώ όπως είναι πάντα αναμενόμενο, ο αριθμός μειωνόταν με κάθε επόμενο. Τον Μάιο αναμένεται και το trade, μακάρι να ξαναδούμε τον Νίκο να παίζει μπάλα στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Image
  5. Από το άλμπουμ "Μήτσος Κυκλάμινος - Όλα μέσα", ο Ντόναλντ Ντακ, οι Καρυάτιδες δια χειρός Soloup.
  6. Δεν ξέρω τι λένε @Θρηνωδός και @φλοκ για τον καλλιτέχνη όμως, θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, που έχω αντίτυπο από το παρακάτω αριστούργημα και μάλιστα σε σκληρόδετη αριθμημένη έκδοση! @GeoTrou Να μου πεις μόνο, πότε θα είσαι στην λεσχη για να βάλεις την τζίφρα σου!
  7. Διαβάστηκε και το I, Jolan, το 1ο τεύχος της σειράς σε σενάριο Sente. Αρκετά καλό. Πατάει στο τελευταίο story arc του Van Hamme και συνεχίζει την ιστορία δείχνοντας τις περιπέτειες του Γιολάν αφού εγκατέλειψε την οικογένειά του. Mαθαίνουμε για το origin του Μάνθορ κι άλλα ενδιαφέροντα πράματα για κάποιους βασικούς πρωταγωνιστές. Εντάξει, στο να σκαλίζει το παρελθόν είναι μανούλα ο Sente, δεν περίμενα κάτι λιγότερο. Όπως και στο να μιμείται το στυλ γραφής των προκατόχων του. Κάποια "κουφά" που ευνοούν την εξέλιξη της υπόθεσης δεν λείπουν, αλλά σε κόμικ φαντασίας είναι δικαιολογημένα μέχρι ενός βαθμού. Το μόνο που κάνει o συγκεκριμένος σεναριογράφος κλασικά και δεν μ΄αρέσει είναι ν΄απλώνει πολύ μια ιστορία. Έτσι κι εδώ η δράση πάει αργά και ουσιαστικά δεν γίνονται πολλά πράματα σ΄αυτό το άλμπουμ. Όσα γίνονται όμως έχουν ενδιαφέρον και μπαίνουν καλές βάσεις για μετέπειτα. Δεν κρύβω ότι ανυπομονώ για τη συνέχεια
  8. I know what you're talking about Από εκεί και πέρα. Κατασπάραξα το The Crown. 2 σεζόν μέχρι στιγμής που αφηγούνται τα πρώτα χρόνια της βασιλείας της Ελισάβετ της Βου. Πολύ δυνατές ερμηνείες, θελκτικά σενάρια, αρκετά πιστό στην ιστορική αλήθεια (όχι τελείως ). Τουλάχιστον στα δικά μου απαίδευτα μάτια. Οι χαρακτήρες ζωντανοί και πολυεπίπεδοι. Υπήρξαν κάποιες φορές που είπα ένα τεράστιο "so who gives a flying f*ck" για ανθρώπους που έτυχε να γεννηθούν σε κάποια οικογένεια, αλλά μολαταύτα με κράτησε εθισμένο σα ναρκωτική ουσία Επιπρόσθετα πολύ δυνατή παραγωγή. Ρούχα και σκηνικά, αψεγάδιαστα δεκαετίας 30-60 (έχει flashback σε γεγονότα και του ΒΠΠ και του μεσοπολέμου). Πιθανότατα να κάνει σε πολλούς. Και drama για όσους θέλουν κάτι "κοινωνικό" και history για μυστήριους σαν εμένα. Ανετότατο 7αράκι. Δικαιώνει τη θέση του ως Top Rated TV: #83 (με 8,7) Από εκεί και πέρα. Για όποιον τυχόν αναρωτιέται που αλλού έχει δει την Claire Foy που παίζει την Ελισάβετ, πλην του περσινού The Girl in the Spider's Web, 2010 Going Postal η τηλεοπτική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Terry Pratchett (έχει παίξει και σε άλλα φυσικά. αλλά δεν τα έχω δει ούτε καν το Wolf Hall)
  9. Το "Ocean" είναι αμερικάνικο κόμικ σε σενάριο Warren Ellis και σχέδιο Chris Sprouse. Ολοκληρώθηκε σε 6 τεύχη (Δεκέμβριος 2004 - Σεπτέμβριος 2005) και κυκλοφόρησε από την Wildstorm. Η ιστορία μας εξελίσσεται στο μέλλον (περίπου 100 χρόνια μετά) και πρωταγωνιστής μας είναι ο Νέηθαν Κέην ένας ειδικός πράκτορας του ΟΗΕ με ειδικότητα στους αφοπλισμούς και έλεγχους οπλοστασίων. Του ανατίθεται η αποστολή να ταξιδέψει στην "Ευρώπη" (φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία) όπου οι επιστήμονες στον εκεί διαστημικό σταθμό του ΟΗΕ έκαναν μια σπουδαία ανακάλυψη κάτω από την επιφάνεια των πάγων του δορυφόρου η οποία μπορεί να φέρει σε κίνδυνο όλη την Γη. Συγχρόνως μια ιδιωτική εταιρία ονόματι "Doors" που έχει και εκείνη ένα διαστημικό σταθμό γύρω από τον δορυφόρο θέλει την ανακάλυψη για τους δικούς της σκοτεινούς σκοπούς. Μέτριο το σενάριο, καλό το σχέδιο (κατα την άποψη μου) ένα αξιοπρεπές κόμικ.
  10. Αρχισαν οι περιπτωσεις υπερκοστολογησης των 2 δυνατών χαρτιων που θα κυνηγηθουν οσο τιποτα στο επομενο διαστημα, στα διαφορα γκρουπς αγοροπωλησεων. Μιλαω φυσικα για το Βιο και Πολιτεια , και τα Χαμενα Επεισοδια, ελκυστικότερα δε μετα την ανακοινωση αφιξης του Ροσα στη Θεσσαλονικη. Πωλητής βγάζει προς πωληση τα Χαμενα Επεισόδια μαζι με 3-4 σαβουρίτσες μηδαμινής αξίας για 60 ευρώ. Αυτό που με ενόχλησε, δεν ειναι τοσο η τιμη (κακα τα ψεματα, δεν ειναι δεκα φορες ακριβοτερο του κανονικου, αντε να ειναι διπλάσια απο οτι πρεπει η τιμη του), αλλά το γεγονος οτι ο συγκεκριμενος συμμετέχει χρόνια με αγορές και πωλήσεις στα γκρουπάκια, ξέρει την πραγματικη τιμή και γι αυτο θεωρώ την κινηση του πονηρη και αισχροκερδή. p.s. το σχολιο απο κατω θεικό
  11. Μιας και βλέπουμε πως η Dark Horse έχει μπει δυναμικά στο παιχνίδι των Disney, είπα να φτιάξουμε αυτό το thread για να έχουμε μαζεμένα λίγο πιο οργανωμένα όλα τα νέα. Η ονομασία «Disney Starring...» δεν είναι επίσημη, μιας και δεν υπάρχει αναγεγραμμένη στα τεύχη κάποια σειρά στην οποία υπάγονται. Το κάθε τεύχος βγαίνει αυτόνομο και χωρίς αρίθμηση, επομένως βάζω ενδεικτικά την ονομασία που έχει χρησιμοποιηθεί στο Inducks. Το κάθε τεύχος περιλαμβάνει μία ιστορία, κυρίως λογοτεχνική παρωδία, στην οποία όπως γράφουν και στο εξώφυλλο, πρωταγωνιστεί ένας χαρακτήρας της Disney, εξ ου και η ονομασία. Κάθε τεύχος περιλαμβάνει διαφορετικό αριθμό σελίδων. Μέχρι στιγμής κυμαίνονται από 76 έως 104, με τον μέσο όρο να βρίσκεται περίπου στις 80 σελίδες ανά τόμο. Είναι Paperback, χαρτόδετα δηλαδή με μαλακό εξώφυλλο. Κοστολογούνται έκαστο στα 11$ ονομαστική τιμή. Η πολιτική της εταιρίας είναι να τα πλασάρουν ως «Disney Graphic Novels», πιθανόν για να πιάσουν και το πιο κάζουαλ κοινό. Μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει τα: 1) Treasure Island starring Mickey Mouse [Μίκυ Μάους Β' περίοδος #145-147] Νοέμβριος 2018 Inducks rating ATM: 303 Σενάριο: Teresa Radice Σχέδιο: Stefano Turconi 2) Moby Dick starring Donald Duck [Κόμιξ Β' περίοδος #1] Δεκέμβριος 2018 Inducks rating ATM: 446 Σενάριο: Francesco Artibani Σχέδιο: Paolo Mottura Από εκεί και πέρα, ψαρεύοντας από το site της Dark Horse και του Amazon, βλέπουμε πως αναμένονται τα: Don Quixote starring Goofy and Mickey Mouse [Αδημοσίευτη στην Ελλάδα] 6 Μαρτίου 2019 Inducks rating ATM: 18655 Σενάριο: Fausto Vitaliano Σχέδιο: Claudio Sciarrone Hamlet starring Donald Duck [Μίκυ Μάους Β' περίοδος #241] 15 Μαΐου 2019 Inducks rating ATM: 1367 Σενάριο: Giorgio Salati Σχέδιο: Paolo De Lorenzi Dracula starring Mickey Mouse [Κόμιξ Α' περίοδος #295] 30 Ιουλίου 2019 Inducks rating ATM: 306 Σενάριο: Bruno Enna Σχέδιο: Fabio Celoni Frankenstein starring Donald Duck [Αδημοσίευτη στην Ελλάδα] 13 Αυγούστου 2019 Inducks rating ATM: 1452 Σενάριο: Bruno Enna Σχέδιο: Fabio Celoni A Christmas Carol starring Scrooge McDuck [Αδημοσίευτη στην Ελλάδα] 8 Οκτωβρίου 2019 Inducks rating ATM: 564 Σενάριο: Guido Martina Σχέδιο: José Colomer Fonts Τέλος, βάζω μερικές φωτογραφίες από τους δύο τόμους που έχουν βγει μέχρι στιγμής. Απ' ό,τι βλέπουμε, είναι λίγο μεγαλύτερα από ένα ΜΜ και λίγο μικρότερα από ένα Κόμιξ. Όπως και μερικές συγκριτικές με τα τεύχη μεταξύ τους:
  12. Ρε συ μας δουλεύεις; Σκεφτόμουν να πάρω την αγγλική έκδοση, διάβασα που έκραζες το σενάριο και έμεινα στη σκέψη. Τώρα βγήκε στα ελληνικά, ψήνομαι πάλι αλλά πάλι έρχεσαι να μου θυμίσεις για το τετριμμένο σενάριο. Αμάν. Την απόδοση του τίτλου πάντως δεν τη βρίσκω κακή, προφανώς χάνει το pun αλλά τι να κάνουμε, να τον έλεγε σκοτεινό πρίγκιπα του παραμυθιού; Too much νομίζω στα ελληνικά.
  13. Απεχθάνομαι τις παραθέσεις γιατί κρύβουν το κείμενο. Άλλαξα όλα τα τελευταία μου ποστς ώστε οι συνόψεις να είναι σε κόκκινο χρώμα και να χωρίζουν από το υπόλοιπο κείμενο με μια γραμμή. Ελπίζω αυτό να είναι αρκετό.
  14. Χθες κυκλοφόρησε το τρέιλερ της live action μεταφοράς: Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ λέω να το προσπεράσω και να ξαναδώ το animation
  15. είχε κατέβει εδώ και καιρό λόγο του ότι έπαιζε ο Σβαρτσενέγκερ (βέβαια παίζει ελάχιστα).. είχα ακούσει ότι δεν είναι και τόσο καλή.. αλλά ρε φίλε ήταν η έκπληξη.. απίστευτη.. γέλασα πολύ.. τοπ κωμωδία (για το είδος της) εντάξει τα παραλέω αλλά πέρασα πολύ καλά βλέποντας την στο imdb την έχουν αδικήσει.. 4.7.. τουλάχιστον 8 για μένα.. ο λόγος για το Killing Gunther (2017)
  16. Δεν είναι ρε παιδί μου killing joke ή long halloween, αυτό εννοώ. Ίσως φαίνομαι πιο αυστηρός από όσο θέλω. Είναι μια αξιοπρεπής ιστορία αλλά δεν είναι αριστούργημα, ούτε "κάτι εντελώς καινούργιο και πρωτοποριακό" όπως λέει ο Lee. Περισσότερο τα είπα πάλι γιατί μου έκαναν πολλή εντύπωση τα λεγόμενα του και αναρωτήθηκα αν διαβάσαμε το ίδιο κόμικ. Αλλά οκ, αξιοπρεπείς ιστορίες του Μπάτμαν συναντάμε συχνά. Πάντως αξίζει να το πάρεις για το σχέδιο αν όχι για οτιδήποτε άλλο. Είναι από αυτά που το θέλουν να τα πληρώσεις για να τα δεις τυπωμένα, σε αποζημιώνουν. Το "Ο σκοτεινός πρίγκιπας του παραμυθιού" όντως διαβάζεται πολύ cheesy στα ελληνικά. Άλλη επιλογή θα ήταν να μείνει απλά "Μπάτμαν: Ο σκοτεινός πρίγκιπας" όπως βγήκε στα γερμανικά. Όχι ότι αυτό είναι πιο ιδιαίτερο, απλά διάβαζα πριν την παρουσίαση του "Λευκός ιππότης" και είπα πόσο έξυπνος τίτλος είναι, πόσο διαφοροποιείται από την ίδια ομάδα λέξεων που μπαίνει στους τίτλους του Μπάτμαν μόνιμα (σκοτεινιά, σκοτάδια, ιππότης, νύχτα κλπ) και πόσο πέφτει συνέχεια το μάτι μου πάνω σε αυτό το "Λευκός". Τόσο συχνά που έχω μπριζωθεί άσχημα να το διαβάσω χωρίς να ξέρω καμιά άλλη πληροφορία, απόδειξη του πόσο δύναμη μπορεί να έχει ένας απλός τίτλος. Το ίδιο είχα αισθανθεί με το dark prince charming και το παιχνίδι με τις λέξεις.
  17. Δεύτερη βιογραφική που είδα: Bohemian Rhapsody. Αν και την είχα για του πεταματού, τελικά αποδείχτηκε ταινιάρα!!! Πέρα απο τις λεπτομέρειες που δεν ήταν γνώστες στο ευρύ κοινό για την ζωή του Freddie Mercury, στην ταινία βλέπουμε και την σχεση του με την υπόλοιπη μπάντα, καθώς και τις λάθος επιλογές που έκανε, τις οποίες τελικά αναγνώρισε και τις άφησε πίσω. Επίσης, μαθαίνουμε για την προσωρινή διάλυση των Queen αλλά και την επανένωση τους, με αποκορύφωση την εμφάνιση τους στο Live Aid, στο στάδιο Wembley. Γούσταρα τρελά όταν ακούστηκαν μεγάλες γνωστές επιτυχίες, όπως: Another One Bites the Dust, Radio Ga Ga, I Want to Break Free, We Will Rock You, We Are the Champions, The Show Must Go On. Εκπληκτικό το cast της ταινίας, άψογος ο Rami Malek στον ρόλο του Freddie Mercury, εξαιρετικά ηχητικά και οπτικά εφέ, καταπληκτικός σχεδιασμός κουστουμιών. Είστε ή δεν είστε φαν των Queen και της rock μουσικής σκηνής γενικότερα, η ταινία συστήνεται ανεπιφύλακτα. Βαθμολογία στην ρετροκλίμαξ: 8,5/10.
  18. Η αλήθεια είναι πως κάτι τέτοιο θα είναι ταμάμ για τίποτα ταξιδιωτικά γραφεία που θέλουν να πάνε το marketing τους ένα βήμα παραπάνω. Είναι ταμάμ για κάτι καμένους τύπους, όχι απαραίτητα με την κακή έννοια, που θα το κάνουν μόνο για την πρόκληση και όχι επειδή όντως γουστάρουν την όλη διαδικασία (την οποία αν και δεν θα το πίστευα πριν 10 χρόνια, πλέον βρίσκω εξαιρετικά χαλαρωτική και το συναίσθημα ολοκλήρωσης στο τέλος απλά με μπριζώνει να ξεκινήσω αμέσως το επόμενο). Το μόνιμο παράπονο, έτυχε να το συζητάω τις προάλλες με φίλο, είναι η έλλειψη έμπνευσης στα θέματα. Σαφώς και για να τυπώσεις παζλ με οποιοδήποτε χαρακτήρα, πρέπει να έχεις πληρώσει δικαιώματα, και γι'αυτό είναι αναλογικά πολύ λίγα τα παζλς που είναι, ας πούμε πιο ιδιαίτερα. Είμαι μεγάλος φαν της museum collection της clementoni και περήφανα παραδέχομαι ότι πλέον τα έχω κάνει σχεδόν όλα. Σίγουρα όλα τα 500αρια, τα περισσότερα 1000αρια και ένα από τα 2-3 2000αρα (την Αφροδίτη του Μποτιτσέλι). Μου λείπει ένα του Μούσα και μερικά εξαντλημένα, όπως o Βερτούμνος του Αρτσιμπόλντο (ο και καλά ψαγμένος , αλλά πέρα από την πλάκα ο Αρτσιμπόλντο ήταν πάρα πολύ μπροστά για την εποχή του και οι συνθέσεις του φοβερές). Εν τέλει όμως, μόνο αυτή η σειρά είναι λίγο πιο διαφορετική (όσο διαφορετική είναι μια σειρά με κλασική ζωγραφική που πλέον είναι public domain). Προσπάθησα να τυπώσω δικές μου ιδέες. Κανένας δεν δεχόταν, και λογικό, να τυπώσει οτιδήποτε του έστελνες που δεν ήταν δική σου φωτογραφία (να φαίνεται πρόσωπο κλπ). Ακόμα και ένα τοπίο να είχες βγάλει ο ίδιος, οι περισσότεροι (έστω οι 5-6 που ρώτησα σε Ρόδο και Αθήνα) δεν έπαιρναν το ρίσκο να το τυπώσουν μην τυχόν και τους έρθει καμία ουρανοκατέβατη καρφωτή για πνευματικά δικαιώματα. Όπως έγραψα, φτάνει με αυτές τις γενικές family friendly μπουρδίτσες με άλογα που τρέχουν αιθέρια σε ποτάμια, γατάκια που τσακώνονται παιχνιδιάρικα, σκυλιά που κατουράνε πυροσβεστικούς κρουνούς και ο πύργος του Άιφελ ύπο 250 διαφορετικές γωνίες. Θέλουμε Μοέμπιους σε 3000 κομμάτια, κόρτο μαλτέζε από την κρυφή αυλή, alex ross, marini, μπιλάλ. Σκεφτείτε πόσο μαμάτη μπίζνα θα ήταν μια εταιρία που έβγαζε παζλ εξολοκλήρου από κόμικς. Μόνο σε μένα είναι προφανές ότι η φυσική επιλογή για να πάρεις θέματα για παζλ είναι να απευθυνθείς στην δεύτερη κατεξοχήν οπτική τέχνη μετά την ζωγραφική; Στην αναβροχιά και άμα τσοντάραμε όλα τα μέλη της λέσχης, εγώ θα γούσταρα να κάνω εκείνο της ντίσνεϊ με τα 40k κομμάτια, ή όσα ήταν πάντως. Μαζί με τον τζερμάνικους, ίσα για να τον βλέπω να χτυπάει κορεσμό μετά το μισάωρο.
  19. @Retroplaymo Θα συμφωνήσω για το First Man. Την είδα και μου άρεσε πολύ. Από τις ερμηνείες μέχρι και την μουσική. Εκτός από την επαγγελματική πορεία του Armstrong, η ταινία περιγράφει και την σχέση του με την οικογένειά του και τους συναδέλφους του, καθώς και την τραγική στιγμή της ζωής του κατά την οποία έχασε από όγκο στον εγκέφαλο την μικρή κορούλα του. Το μόνο που με χάλασε (κι όχι σε όλη την διάρκεια της ταινίας) είναι η αργή σκηνοθεσία και τα μεγάλα πλάνα χωρίς λόγια. Γενικά όμως είναι μία αξιοπρεπής ταινία που άξιζε τα βραβεία που πήρε.
  20. και η ταινία σειρά που βλέπω αυτή τη στιγμή. Endeavour S06E01. Χτες βγήκε το επεισόδιο. Επειδή μπορεί κάποιος να μη ξέρει τι να δει σήμερα το βράδυ @Θρηνωδός για σένα μιλάω
  21. και την οποία δεν πρόκειται ποτέ μου να δω μιας και ως είδος ταινίας μου, ως θέμα, μου είναι συγκλονιστικά αδιάφορο εάν τώρα είχε και τίποτα Ρώσους κατασκόπους μέσα....
  22. Στις πρόσφατες ταινίες να πούμε ότι έχει παίξει και στο "First Man", την ταινία που περιέγραφε ο @Retroplaymo , λίγο πιο πάνω.
  23. Αυτά τα βιβλία είναι των εκδόσεων Νίκας και είναι από τη Γερμανική σειρά των Ντετέκτιβς. Ρίξε μια ματιά στο post μου στην προηγούμενη σελίδα όπου εξηγώ αναλυτικά τι παίζεται με αυτή τη σειρά.
  24. @Retroplaymo Η επόμενη ταινία που έχω στο πρόγραμμα για να δω.
  25. Ελεγα να κανω μια παρουσιαση σε αυτο τωρα που το διαβασα (μαζι με το Ocean του ιδιου σεναριογραφου) αλλα βλεπω οτι με προλαβαν για μερικα χρονια κιολας χεχε! Οποτε απλα το ξεθαβω απο τον πατο του πηγαδιου το νημα για να πω οτι το Orbiter ειναι μια ωραια ιστοριουλα κουβαλωντας φυσικα την επικαιροτητα λογω του ατυχηματος της εποχης εκεινης κανοντας το πιο συναισθηματικο και οικειο. Το σχεδιο καλο (εξαλλου γνωστη η Doran απο το Distant Soil) Απλα μια διορθωση στην παρουσιαση. Η καταστροφη του διαστημικου λεοφωρειου δεν εγινε στην Κολομβια. Καπου το μπερδεψε ο blackbeard στην μεταφραση ισως. Columbia (Κολουμπια στα ελληνικα) ηταν το ονομα του διαστημικου λεωφορειου που καταστραφηκε κατα την επανεισοδο του στη Γη περιπου πανω απο το Τεξας και την Λουιζιανα στις ΗΠΑ.
  26. Το First Man το ειδα περυσι στο σινεμα και ηταν αρκετα δυνατο Προχθες Παρασκευη ειδα την ταινια του Γιωργου Λανθιμου "Η Ευνοουμενη". Μου αρεσε παρα πολυ. Σιγουρα πιο Mainstream (αν μπορω να τις χαρακτηρισω ετσι) απο τις αλλες του ταινιες. Τρομερες ερμηνειες και μου αρεσε και η σκηνοθεσια και οι γρηγοροι ρυθμοι που ειχε.
  27. Οι ατάλαντοι θα μας στοιχειώνουν αιώνια μάλλον
  28. Αντικαταστάθηκε το εξώφυλλο με μεγαλύτερης ανάλυσης, ενώ προστέθηκε και το οπισθόφυλλο.
  29. Επανέρχομαι με ευχές για καλή εβδομάδα και ένα δεύτερο αφιέρωμα, αυτή τη φορά σε ένα καθαρά, ποδοσφαιρικό περιοδικό. «Roy of the Rovers» νούμερο 1 (25-9-1976) Στα τέλη Αυγούστου του 1983, το περιοδικό «Αγόρι» ολοκλήρωνε τον πρώτο κύκλο δημοσιεύσεων της σειράς «Roy of the Rovers» που τον είχε ξεκινήσει σχεδόν επτά έτη πριν (Νοέμβριος 1976) και στο τελευταίο καρεδάκι ο Ρόυ, απευθυνόμενος στο ελληνικό κοινό, δήλωνε ότι η ιστορία του συνεχιζόταν μεν, όχι όμως στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα (και ενώ το 1985 θα ξεκινούσε ο δεύτερος, ελληνικός κύκλος στο «Αγόρι») κάτι παρόμοιο είχαν διαβάσει οι Βρετανοί αναγνώστες στο περιοδικό «Tiger», που εκδόθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου του 1976. Ο ξανθομάλλης άσος των «Ρόβερς» τους ανακοίνωνε εκείνη την εβδομάδα τη δημιουργία του δικού του πια, αυτόνομου τίτλου «Roy of the Rovers», που θα τους έκανε πλέον παρέα κάθε εβδομάδα, με έναρξη το ιστορικό τεύχος νο1 της 25ης Σεπτεμβρίου του 1976. Ωστόσο, για να μην μείνουν με το παράπονο οι πιστοί φίλοι του «Tiger», η είδηση ήταν πως, για ένα ακόμη σημαντικό χρονικό διάστημα, που έφτασε τη διετία (έως την άνοιξη του 1978) οι ιστορίες του Roy Race θα διαδραματίζονταν, παράλληλα, στα δύο έντυπα (ασπρόμαυρες στο «Tiger»υπό μορφή διήγησης του Ρόυ, σε σχέδιο της Yvonne Hutton και «φουλ» έγχρωμες στο «Roy of the Rovers», ως η επίσημη συνέχεια της σειράς,φιλοτεχνημένη από τον David Sque, ο οποίος, τουλάχιστον στην αρχή, όπως έχει ο ίδιος δηλώσει σε συνεντεύξεις του, αλλά και προσωπικά σε μένα, έκανε μεγάλες –επιτυχείς- προσπάθειες να ‘μιμηθεί’ το στυλ της –αείμνηστης δυστυχώς πια- προκατόχου του . Στο πρώτο τεύχος του περιοδικού «Roy of the Rovers» οι περιπέτειες του Ρόυ και των συμπαικτών του στη Μέλτσεστερ συνεχίζονται κανονικά, με το Ρόυ και το Μέρβιν (Ουάλας) να συναγωνίζονται με στόχο ένα χρηματικό έπαθλο 30.000 λιρών, που προσέφερε κάποιος ιδιοκτήτης μίας 'αλυσίδας' σούπερ-μάρκετ στον ποδοσφαιριστή που θα έφτανε πρώτος να σημειώσει 50 γκολ στις διοργανώσεις πρωταθλήματος Αγγλίας και Κυπέλλου (F.A. Cup). Η ιστορία του Ρόυ, σε αντίθεση με την περίοδο του «Tiger» όπου «μερίδιο» προβολής στα εξώφυλλα διεκδικούσαν και άλλες, δημοφιλείς σειρές, πλέον μονοπωλούσε τα εξώφυλλα του νέου περιοδικού. Τον Ρόυ, θα συντρόφευαν τώρα, αρκετοί ακόμη ποδοσφαιρικοί ήρωες, πρωταγωνιστές των σειρών, όπως και η εξαιρετική σελίδα του Paul Trevillion, με τίτλο «You are the Ref». Πιο χαρακτηριστικός ήρωας αυτής της περιόδου, ήταν ένας «Ζόρικος» ή «Σκληρός Άντρας»(για εμάς εδώ) ονόματι Johnny Dexter, που είχε το προνόμιο να τον φιλοξενήσουν τρεις διαφορετικές σειρές [«The Hard Man», «Dexter’s Dozen» («Η Ενδεκάδα του Ζόρικου» στα ελληνικά) και «Roy of the Rovers», αφού κάποια στιγμή ο σκληροτράχηλος αμυντικός εντάχθηκε (και) στη Μέλτσεστερ] σε σενάριο του Barrie Tomlinson και σχέδιο του Douglas Maxted. Υπήρχαν όμως και πολλοί άλλοι, κεντρικοί χαρακτήρες των σειρών «You are the Star» , «The Safest Hands in Soccer» («Τερματοφύλακας»), «Mike’s Mini Men» («Το Ποδοσφαιράκι του Μάικ»), «Tommy’s Troubles», «The Football», «The Marks Brothers», «Durrell’s Palace», «Smith & Son», «Millionaire Villa» κ.α.
  30. conan1982

    ΜΠΛΕΚ

    Μικρός είχα διαβάσει 100άδες τεύχη Μπλεκ, από την σύγχρονη περίοδο είχα διαβάσει μετά βίας μερικά. Ωστόσο με το που είδα ότι θα έχει μέσα ΣΤΟΡΜ το πήρα κατ' ευθείαν, κρίμα μόνο που έχασα το πρώτο, κάπου θα το πετύχω. Αλλά με παραξένεψε λίγο η απόδοση στην ιστορία του Μπλεκ. Ο Μπλεκ πάντα αναφερόταν σαν "μεγάλος Μπλεκ" και οι Άγγλοι σαν κόκκινοι κάστορες ή κόκκινα καπέλα ή δεν θυμάμαι τι κόκκινο. Γιατί έτσι;
  31. Και αυτόν τον μήνα συναντάμε το αγαπημένο μας παπί σε 3 νέες ιστορίες… ΣΤΗΝ ΓΗ ΤΩΝ ΑΜΑΖΟΝΩΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΤΝΤ Αναζητήστε το τεύχος Νο.56 από την Παρασκευή 15/02 στα περίπτερα! Η προεπισκόπηση του τεύχους είναι εδώ.
  32. 5 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα: Η ΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ ΣΤΑ ΑΝΙΨΙΑ ΤΟΥ ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗΣ ΤΟΥ ΝΤΑΙΖΥ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΑΝΕ ΜΑΖΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΟΛΕΘΡΙΟ ΚΑΡΔΙΟΧΤΥΠΙ Ο ΜΟΥΡΓΟΛΥΚΟΣ 176-176 ΜΑΓΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΑ ΕΥΤΑΞΙΑ ΚΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΖΩΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ Ο ΣΚΡΟΥΤΖ ΕΙΝΑΙ ΤΡΕΛΑ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΖΕΝΥ, ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΗ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ Η ΓΙΑΓΙΑ ΝΤΑΚ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΙ ΕΝΑ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ, ΑΛΛΑ Ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΟΡΕΞΗ ΝΑ ΕΧΕΙ ΓΙΑ ΓΕΙΤΟΝΑ ΕΝΑΝ ΑΥΣΤΗΡΟ ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟ ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΜΥΣΤΙΚΟ Ο ΝΤΙΟΥΗ ΕΧΕΙ ΞΕΤΡΕΛΑΘΕΙ ΜΕ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ Η ΤΖΕΝΥ ΜΕ ΤΟΝ ΧΙΟΥΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΙΟΥΗ ΣΥΝΩΜΟΤΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου (Νο. 244) Ένα τεύχος αφιέρωμα στη γιορτή των ερωτευμένων, θα έλεγα εγώ. Η πρώτη ιστορία είναι παρωδία (το I.N.D.U.C.K.S. λέει «προώθηση», δηλαδή διαφήμιση) της ταινίας Notte prima degli esami (=νύχτα πριν τις εξετάσεις). Η προεπισκόπηση του τεύχους είναι εδώ.
  33. Υπάρχει μια επιπλέον διάσταση σχετικά με τον τίτλο, διότι στο πρωτότυπο, ο Joker τον αναφέρει αυτούσιο σε μία συζήτηση: "When I was your age, I would imagine someone like him -a hero- coming to rescue me. How would I have turned out if that had happened? Well, little princess, let's see if your dark prince charming will come for you" Το ανωτέρω αποδόθηκε ως εξής στο Ελληνικό τεύχος: "Όταν ήμουν στην ηλικία σου, φανταζόμουν πως κάποιος σαν αυτόν -ένας ήρωας- θα με έσωζε. Τι άνθρωπος θα ήμουν τώρα, αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο; Λοιπόν, πριγκίπισσα, για να δούμε αν ο σκοτεινός πρίγκιπας του παραμυθιού σου θα έλθει να σε σώσει" Έτσι η σύνδεση του κειμένου με τον τίτλο του τόμου δυστυχώς χάθηκε.
  34. Η συγκεκριμένη ιστορία δεν έχει δημοσιευτεί ακόμα πουθενά (ένας λόγος να έχουμε επιφυλάξεις για το αν τη δούμε αυτό το μήνα στο Ντόναλντ), οπότε το ότι ξέρουμε ποιος έχει γράψει την υπόθεση, αν όχι το σενάριο, πολύ μάς είναι. Αν, πάλι, πρόκειται γι' αυτήν την ιστορία, θα έχουμε άλλη μια πρωτιά τής Καθημερινής μετά τα χρονικά των τεράτων, από την οποία θα μπορέσουμε να συμπληρώσουμε τα στοιχεία για τον σεναριογράφο και τον σχεδιαστή.
  35. Το συγκεκριμένο τεύχος ανοίγει την αυλαία των ιστοριών με μία πρωτοτυπία. Έτσι λοιπόν η πρώτη ιστορία δεν είναι εκείνη που αναγράφεται στην ράχη του. Ξεκινάμε λοιπόν με τον Φάντομ Ντακ ο οποίος θα μας μιλήσει για την "Επιστροφή στο σχολείο". Μία συνηθισμένη νύχτα στην Λιμνούπολη, ο μασκοφόρος τιμωρός κάνει την περατζάδα του και κατατροπώνει απατεώνες κι εγκληματίες. Μέσα στον ενθουσιασμό του (περισσότερο ποζεριά θα το έλεγα ) φεύγει με το ιπτάμενο αυτοκίνητό του κι αφήνει ένα μήνυμα γραμμένο με καπνό. Ένα ορθογραφικό λάθος στο μήνυμα αυτό θα σταθεί αφορμή να εξοργιστεί ένας δάσκαλος και να ζητήσει από τον Δήμαρχο να απαιτήσει από τον Φάντομ να πάει στο σχολείο και να παρακολουθήσει μαθήματα. Ο Ντόναλντ, φοβούμενος μήπως αποκαλυφθεί η μυστική του ταυτότητα, θα φορέσει την στολή του και θα καθίσει στα θρανία. Εκεί δεν έχει μόνο να αντιμετωπίσει την γραμματική, αλλά και τους μικρούς συμμαθητές του, που μπροστά τους οι ληστές είναι άκακα αρνάκια. Ένα σενάριο που σίγουρα ξεφεύγει από τα καθιερωμένα, όπου ο πρωταγωνιστής έχει να αντιμετωπίσει τους κλασικούς villains. Είναι πιο ανάλαφρο και περισσότερο επικρατεί το κωμικό στοιχείο, παρά η δράση. Η πλοκή είχε τις στιγμές της αλλά δεν είχε εξάρσεις. Γενικά είναι μία καλή ιστορία, αλλά όχι και η καλύτερη του ήρωα. Το σχέδιο τού Celoni είναι χαρακτηριστικό και πολύ ιδιαίτερο. Δεν μπορώ να πω ότι με ξετρέλανε, αλλά δεν με απογοήτευσε κιόλας. Κι αφήνουμε τον μασκοφόρο εκδικητή της Λιμνούπολης για να πάμε στον ριψοκίνδυνο Αρχαιολόγο του Μίκυ Σίτυ (αν και δεν είναι η μόνιμη κατοικία του), τον Ινδιάνα Γκούφυ, ο οποίος θα πρωταγωνιστήσει στην (κεντρική) ιστορία του τεύχους, με τίτλο "Ο θησαυρός του Τεμουτζίν". Αυτός κι ο φίλος του ο Μίκυ, βρίσκονται στο αεροπλάνο (που έχει ένα παράξενο πλήρωμα) και κατευθύνονται στην μακρινή και παγωμένη Μογγολία. Ο λόγος έγκειται στο γεγονός ότι ο ήρωάς μας έχει εντοπίσει (από μία αεροφωτογραφία) την πόλη του Τζένγκις Χαν, που είχε χαθεί μέσα στους αιώνες. Όταν φτάνουν στον προορισμό τους, θα συναντηθούν με έναν ντόπιο οδηγό, ο οποίος είναι τρομερά μύωπας κι όλοι μαζί θα ξεκινήσουν για την περιοχή των ερευνών. Στον δρόμο για εκεί θα έρθουν αντιμέτωποι με πολλούς κινδύνους. Αυτοί θα είναι φυσικοί, αλλά και προερχόμενοι από μυστηριώδεις ανθρώπους, ενώ θα εκπλαγούν όταν αποκαλυφθούν μπροστά στα μάτια τους μυστικά που έμεναν κρυμμένα εδώ και τόσες χιλιετίες. Το σενάριο μάς χαρίζει έναν Ινδιάνα Γκούφυ στο στοιχείο του. Έχουμε μία κλασική αναζήτηση ενός μέρους αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, παράλληλα όμως ο συγγραφέας έχει δώσει μεγάλη βαρύτητα στο μεταφυσικό στοιχείο. Έτσι η πλοκή πατάει περισσότερο στο φανταστικό, παρά στο ρεαλιστικό (όσο αυτό μπορεί να είναι). Αυτή η πρακτική δεν με πειράζει, αλλά θα προτιμούσα τον πρωταγωνιστή να καταπιάνεται με πιο "γήινες" υποθέσεις. Από εκεί και πέρα, η πλοκή έχει ενδιαφέρον (και πολλές αναδρομές στο παρελθόν), είναι καλογραμμένη κι έχει και τις απαραίτητες ανατροπές. Δεν λείπουν όμως και οι υπερβολές. Γενικά είναι μία τίμια δουλειά, σίγουρα άνω του μετρίου. Το σχέδιο το βρήκα αρκετά καλό. Διαβάζοντας τον τίτλο της επόμενης ιστορίας προς στιγμήν κόλλησα. Νόμιζα ότι διάβαζα στον τίτλο "Το τελευταίο Μπαλαμπού". Τελικά ο τίτλος λέγεται "Τα τελευταία Μπουμπαλού". Η εφημερίδα του θείου Σκρουτζ πάει από το κακό στο χειρότερο κι εκείνος ρίχνει το φταίξιμο στον Ντόναλντ και τον Φέθρυ, για την ανικανότητά τους να πάρουν μία αξιοπρεπή συνέντευξη. Επόμενος "στόχος" της εφημερίδας είναι μία συνέντευξη με μία βαθύπλουτη, ντίβα της όπερας που πλέον έχει αποσυρθεί. Ο Σκρουτζ στον αγώνα που κάνει για να την πείσει να μιλήσει στα δύο ξαδέλφια, υπόσχεται ότι θα της δωρίσει ένα τσούρμο Μπουμπαλού, ένα τυχαίο όνομα που του ήρθε στο μυαλό. Αυτό το όνομα όμως ανήκει σε μία σπάνια ράτσα γατιών που συναντάται στην Κίνα κι έχουν την συνήθεια να "αγκαλιάζουν" τον ιδιοκτήτη τους και να σχηματίζουν ένα γούνινο περίβλημα γύρω του. Όταν λοιπόν αυτές οι, κατά τα άλλα, χαριτωμένες γάτες θα πατήσουν στο έδαφος της Λιμνούπολης, θα προκαλέσουν πολλά προβλήματα στους φίλους μας. Όπως πολύ σωστά τοποθετήθηκαν οι υπόλοιποι, το εν λόγω σενάριο επιχειρεί να αποδώσει έναν άτυπο φόρο τιμή στον Barks της Ιταλίας, τον μεγάλο Romano Scarpa. Ειδικά η αρχή της πλοκής παρουσιάζει μεγάλες ομοιότητες με την αντίστοιχη ιστορία του δημιουργού. Όσο κυλάνε οι σελίδες, η ιστορία κρατάει αποστάσεις και δημιουργεί τον δικό της χαρακτήρα. Υπάρχει λοιπόν κλιμακούμενος ρυθμός και το καλό χιούμορ βρίσκεται σε κάθε "γωνία". Αποκορύφωμα είναι το τελευταίο καρέ, το οποίο με έκανε και γέλασα. Κι ενώ το σενάριο του Faccini με κράτησε μέχρι την τελευταία σελίδα, το σχέδιό του δεν με ικανοποίησε ιδιαίτερα. Και τελειώνουμε γι'αυτή την εβδομάδα με τον τρελούτσικο Φέθρυ, που πρωταγωνιστεί στην ιστορία με τίτλο "Κρυφό ταλέντο". Μία μέρα, αυτός κι ο Ντόναλντ βρίσκονται έξω από την Λέσχη Κουλτούρας. Για να προστατευτούν από την βροχή που εντωμεταξύ δυνάμωνε, είπαν να μπουν μέσα και να παρακολουθήσουν μία διάλεξη ενός καθηγητή ο οποίος ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν εντελώς ατάλαντοι χαρακτήρες. Απλά ίσως να μην έχουν καταφέρουν να αναδείξουν κάποιο ταλέντο τους. Αυτό δίνει στον Ντόναλντ μία ιδέα. Να πάει τον ξάδελφό του στο γραφείο του καθηγητή και να προσπαθήσει εκείνος να βγάλει προς τα έξω κάποια δεξιότητά του. Έτσι και γίνεται και μετά από τεράστια προσπάθεια, το πόρισμα βγαίνει. Ο Φέθρυ είναι εξαιρετικός στοιβαχτής. Μπορεί δηλαδή να στοιβάζει πολλά αντικείμενα, χωρίς αυτά να πέφτουν. Από την επόμενη λοιπόν ημέρα ο φίλος μας θα βγει στην αγορά εργασίας για να εκμεταλλευτεί την δεξιότητά του που βρισκόταν σε νάρκη όλα αυτά τα χρόνια. Και με αυτή την κίνηση θα τεθούν σε σύγκρουση το ταλέντο και η αφέλειά του. Ποιο θα νικήσει άραγε? Αν και δεν είμαι ιδιαίτερος φίλος του Φέθρυ, το συγκεκριμένο σενάριο με ικανοποίησε. Η πρωτοτυπία του έγκειται στο γεγονός ότι βλέπουμε τον ήρωα να έχει αποκτήσει μία δεξιότητα, κάτι που δυσκολεύομαι να θυμηθώ σε άλλες ιστορίες. Θα συμφωνήσω ότι πρόκειται για μία ιστορία "εύθραυστης δεξιοτεχνίας", αλλά με άλλο πρωταγωνιστή. Η πλοκή ήταν άρτια, ενώ το γκαγκ που γυρίζει τον χαρακτήρα στην κανονικότητα, έρχεται στο τέλος και κωμικά. Έχει πλάκα επίσης το γεγονός ότι αυτός που τον βοήθησε να βρει την κλίση του είναι ο Ντόναλντ, λες κι εκείνος έχει βρει την δική του. Το σχέδιο αν δεν ήταν τόσο "μακρόστενο", θα έφευγε από τα επίπεδα της μετριότητας.
  36. Τι παίζει με την "Γη των Αμαζόνων"? Το Inducks δεν δίνει πολλές πληροφορίες. Είναι καινούργια ή απλά δεν ασχολήθηκε κανείς να την αρχειοθετήσει σωστά?
  37. Δεν ξέρω τι είναι ποιο αστείο, το μελισσο-cover του Eminem ή ο ρομπο-χορός του Παπαδόπουλου
  38. Και στις ΗΠΑ σε δύο μέρη είχε κυκλοφορήσει πρώτα. Μάλιστα το Book 1 κυκλοφόρησε και με εναλλακτικό εξώφυλλο αργότερα. https://comicvine.gamespot.com/batman-the-dark-prince-charming/4050-105736/
  39. Karnak

    ΥΨΙΛΟΝ

    Καλησπέρα.Υπαρχει ακόμα τρόπος να βρούμε τα τεύχη;
  40. Σαν ταινία του Bollywood μοιάζει!
  41. Ευχαριστώ για την επισήμανση. Έκανα τις κατάλληλες διορθώσεις και πρόσθεσα και λινκ από τη βικιπαίδεια.
  42. Αυτό σκεφτόμουν. Αφού κάνω κάθε ημέρα, περισσότερα χιλιόμετρα από τους Μαραθωνοδρόμους (για να μην πω τον μήνα περισσότερα από τον Forrest Gump ), γιατί δεν χάνω κανένα κιλό?
  43. "27 Wonders from around the World" ....και λείπει ο Παρθενώνας!!! Άπατο θα πάει! EDIT Αντί για Παρθενώνα, έχει Σαντορίνη!
  44. 1 point
    until
    1ο Φεστιβάλ Κόμικς στην Ελευσίνα Ο κόσμος των κόμικς θα ζωντανέψει στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Ελευσίνας«Λεωνίδας Κανελλόπουλος» από τις 11 έως τις 17 Φεβρουαρίου. To «LFZINE 2019» είναι μία πολυθεματική εκδήλωση που εστιάζει στον χώρο της 9ης τέχνης και απευθύνεται σε λάτρεις των κόμικς, φίλους των τεχνών καθώς και σε δασκάλους, μαθητές, γονείς και παιδιά. Το Ν.Π.Δ.Δ. Π.Α.Κ.Π.Π.Α. του Δήμου Ελευσίνας διοργανώνει για πρώτη φορά στην πόλη σε συνεργασία με τον Σύλλογο Κόμικς και Τεχνών ΕτουΚου και τις Εκδόσεις του Κάμπου, το 1o Φεστιβάλ Κόμικ, ένα φεστιβάλ που θέλει να φέρει το κοινό της Ελευσίνας σε επαφή με την τέχνη της εικονογράφησης. Στο «LFZINE 2019» θα παρουσιαστούν έργα εγχώριων δημιουργών της 9ης Τέχνης ενώ παράλληλα έχουν προγραμματισθεί εργαστήρια, για μικρούς και μεγάλους, πάνω στον σχεδιασμό κόμικς και την αφήγηση. Στις 16 και 17 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί διήμερο bazaar με έντυπο κόμικ υλικό, posters, μεταξοτυπίες καθώς και αντικείμενα σχετικά με τα κόμικς, ενώ κατά τη διάρκεια του «LFZINE 2019» θα παρουσιαστεί η έκθεση «Μονοσέλιδα» με έργα 42 δημιουργών και η έκθεση «Συλλεκτικές αυτοεκδόσεις απο το προσωπικό αρχείο του Μέλανδρου Γκανά». Το κοινό θα έχει ακόμα τη δυνατότητα να παρακολουθήσει δύο προβολές animation: το πολυβραβευμένο “Agrinoui” και το “Stroutho” του Αλέξη Χαβιαρά. Στα εγκαίνια του φεστιβάλ στις 11 Φεβρουαρίου τη μουσική θα επιμεληθεί ο μουσικός και Dj RSN. Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους. «LF ZINE 2019» Art Director: Μέλανδρος Γκανάς Εγκαίνια: Δευτέρα 11 Φλεβάρη 2019, ώρα 19:00 Διάρκεια: 11 Φλεβάρη - 17 Φλεβάρη 2019 στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Ελευσίνας «Λεωνίδας Κανελλόπουλος». Δραγούμη 37, Παραλία Ελευσίνας, Τηλ.: 210 5545460, 210 5565614 Καθημερινά 10:00 -13:00 και 18:00 -21:00 Το πρόγραμμα αναλυτικά: Δευτέρα 11/2 Εγκαίνια •DJ set RSN (19:00) • Έκθεση «Μονοσέλιδα» • Έκθεση «Συλλεκτικές αυτοεκδόσεις απο το προσωπικό αρχείο του Μέλανδρου Γκανά» • Γνωριμία και συζήτηση με μέλη του Συλλόγου κόμικς και Τεχνών ΕτουΚου • Booth ΕΤΚ Τρίτη 12/2 • Έκθεση «Μονοσέλιδα» • Έκθεση «Συλλεκτικές αυτοεκδόσεις απο το προσωπικό αρχείο του Μέλανδρου Γκανά» • Γνωριμία και συζήτηση με μέλη του Συλλόγου κόμικς και Τεχνών ΕτουΚου • Booth ΕΤΚ • Εργαστήρι Graffiti / live drawing «HOODSPIRIT», ώρα 10:30. Τετάρτη 13/2 • Έκθεση «Μονοσέλιδα» • Έκθεση «Συλλεκτικές αυτοεκδόσεις απο το προσωπικό αρχείο του Μέλανδρου Γκανά» • Γνωριμία και συζήτηση με μέλη του Συλλόγου κόμικς και Τεχνών ΕτουΚου •Booth ΕΤΚ •Panel-Εργαστήρι με θέμα «Κατανοώντας τα κόμικς». Ομιλητής: Μέλανδρος Γκανάς – Σχεδιαστής : Αλέξανδρος Κισκίνης, ώρα 10:30. Πέμπτη 14/2 • Έκθεση «Μονοσέλιδα» • Έκθεση «Συλλεκτικές αυτοεκδόσεις απο το προσωπικό αρχείο του Μέλανδρου Γκανά» • Γνωριμία και συζήτηση με μέλη του Συλλόγου κόμικς και Τεχνών ΕτουΚου •Booth ΕΤΚ • Προβολές animation: “Agrinoui” και “Stroutho” του Αλέξη Χαβιαρά, ώρα 18:30. Παρασκευή 15/2 • Έκθεση «Μονοσέλιδα» • Έκθεση «Συλλεκτικές αυτοεκδόσεις απο το προσωπικό αρχείο του Μέλανδρου Γκανά» •Γνωριμία και συζήτηση με μέλη του Συλλόγου κόμικς και Τεχνών ΕτουΚου •Booth ΕΤΚ •Panel-Εργαστήρι με θέμα «Κατανοώντας τα κόμικς». Ομιλιτής : Μέλανδρος Γκανάς – Σχεδιαστής : Αλέξανδρος Κισκίνης, ώρα 10:30. Σάββατο 16/2 • Έκθεση «Μονοσέλιδα» •Έκθεση «Συλλεκτικές αυτοεκδόσεις απο το προσωπικό αρχείο του Μέλανδρου Γκανά» •Γνωριμία και συζήτηση με μέλη του Συλλόγου κόμικς και Τεχνών ΕτουΚου •Booth ΕΤΚ •Panel-Εργαστήρι με θέμα «Κατανοώντας τα κόμικς». Ομιλητής : Μέλανδρος Γκανάς – Σχεδιαστής : Αλέξανδρος Κισκίνης, ώρα 11:00. •Panel με θέμα «απο την ιδέα στην αυτοέκδοση» •Προβολές animation: “Agrinoui” και “Stroutho” του Αλέξη Χαβιαρά, ώρα 18:00 •Bazaar Κυριακή 17/2 •Έκθεση «Μονοσέλιδα» •Έκθεση «Συλλεκτικές αυτοεκδόσεις απο το προσωπικό αρχείο του Μέλανδρου Γκανά» •Γνωριμία και συζήτηση με μέλη του Συλλόγου κόμικς και Τεχνών ΕτουΚου •Booth ΕΤΚ • Προβολές animation: “Agrinoui” και “Stroutho” του Αλέξη Χαβιαρά. ώρα 11:00. •Bazaar •Panel-Εργαστήρι με θέμα «Κατανοώντας τα κόμικς». Ομιλητής: Μέλανδρος Γκανάς – Σχεδιαστής : Αλέξανδρος Κισκίνης, ώρα 18:00. Εδώ το Facebook event. ΠΗΓΗ: thepressproject.gr
This leaderboard is set to Athens/GMT+03:00
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.