Σίγουρα από τα τόσα τεύχη και τους τόσους τόμους ο καθένας έχει ξεχωρίσει μερικές περιπέτειες των αγαπημένων του ηρώων που έχει διαβάσει ξανά και ξανά. (Ξανά και ξανά έχουμε διαβάσει και τον Μαγικό Αυλητή αλλά αυτό για άλλο λόγο)  

Σε αυτό το ποστ ας πει ο καθένας ποιες ιστορίες κόμικς θεωρεί τις καλύτερες και για ποιο λόγο. Είτε την καλύτερη από κάθε περιοδικό, είτε την καλύτερη από κάθε δημιουργό, είτε από κάθε χαρακτήρα. 

Από Ντον Ρόσα θεωρώ κορυφαία ιστορία τον Βίο και την Πολιτεία (κάθε του επεισόδιο πολύ καλό με καλύτερα αυτά στα Κλόνταϊκ και το φινάλε). Από Μπαρκς Το Μυστικό του Παλιού Κάστρου, Επιστροφή στο Κλόνταϊκ, Το δεύτερο πιο Πλούσιο Παπί του Κόσμου και Ένα Φτωχό Γεροντάκι. Οι ιταλικές δεν μου αρέσουν τόσο για να είναι στις πολύ αγαπημένες μου, δεν θυμάμαι κάποια έντονα.

Πατάμε πάνω στο log- in or register

Μας εμφανίζει αυτό το μενού επιλογών κι αν έχουμε λογαριασμό, απλώς γράφουμε το όνομά μας στο inducks, καθώς και τον κωδικό μας. Σε αντίθετη περίπτωση πατάμε εκεί που λέει "εγγραφή"!

Εμφανίζεται αυτή η οθόνη κι εμείς εισάγουμε τα στοιχεία μας. Κατά προτίμηση, ως όνομα βάλτε το mail σας ή κάτι που μοιάζει με αυτό, ώστε να το θυμάστε εύκολα κι έναν κωδικό. Έπειτα μας εμφανίζει αυτό:

Πλέον έχουμε κάνει τον λογαριασμό μας και μπορούμε να περιηγηθούμε ελεύθερα! Μπορείτε να επιλέξετε να σας θυμάται το inducks, ώστε να μην χρειάζεται να επαναλαμβάνετε τη διαδικασία κάθε φορά που θέλετε να δείτε μια ιστορία. 

Από την άλλη, υπάρχει η περίπτωση να ξεχάσει κανείς τον κωδικό του. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να δημιουργήσει νέο λογαριασμό ή- εναλλακτικά- να ακολουθήσει τα εξής απλά βήματα...

Επιλέγουμε το "Ξέχασα τον κωδικό μου" και μας εμφανίζει το παρακάτω:

Ε, εμείς πληκτρολογούμε το e-mail Που είχαμε καταχωρήσει, όταν είχαμε επεξεργαστεί τον λογαριασμό μας και μας στέλνεται εκεί νέος κωδικός, τον οποίον καταχωρούμε στο αντίστοιχο πεδίο, μαζί με το όνομα που είχαμε δηλώσει. 

Τέλος, αν επιθυμούμε να αλλάξουμε εκ νέου κωδικό και να μην έχουμε αυτόν που μας όρισε το inducks, πηγαίνουμε στη "Διαχείρση λογαρισμού":

Και καταχωρούμε στο σχετικό πεδίο τον επιθυμητό κωδικό!

ΚΑΛΕΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ!!!

- στοιχεία ελέγχου σε κάθε σελίδα παρουσίασης τεύχους πάνω δεξιά:

- μια νέα στήλη με στοιχεία ελέγχου σε λίστες ιστοριών:

Μπορείτε να το βρείτε εδώ. Για να το τρέξετε, θα χρειαστείτε ένα extension για τον φυλλομετρητή σας, όπως το Tampermonkey (υπάρχει και για Chrome). Ελπίζω να το βρείτε χρήσιμο, εμένα μου έχει σώσει άπειρο χρόνο.

Ξεκινώ εγώ με τη δική μου.

http://coa.inducks.o...st&sortbycode=1¨

Και θέλω να έχει φυσικά εξώφυλλο του ιδίου.

Έχετε κάτι να προτείνετε;

Α! Εκτός από το τεύχος 89!

Άρθρο που δημιούργησα στο DisneyComicsPress και σας το βάζω και εδώ για αν συζητήσουμε  

1. Η Παράξενη Υπόθεση του Δόκτωρ Ρατκιλ και του Μίστερ Χάιντ (Lo strano caso del Dottor Ratkyll e di Mister Hyde)

Ιστορία του Φάμπιο Τσελόνι (σχέδιο) και του Μπρούνο Έννα (σενάριο) και παρωδία του «Η Παράξενη Υπόθεση του Δόκτωρ Τζέκιλ και του Κύριου Χάιντ». Θα έχετε δει και πιο παλιά άρθρα (στα ΚΟΜΙΞ Predictions που δεν γίνονται πλέον για τους προφανείς λόγους)  ότι αναμένω να δούμε στη χώρα μας την συγκεκριμένη ιστορία εδώ και πάρα πολύ καιρό. Έχει ως καστ και τα παπιά και την παρέα του Μίκυ να παίζουν κάποιο «ρόλο». Το σχέδιο και ο χρωματισμός φαίνονται υπέροχα και η ιστορία αυτή έχει χαρακτηριστεί και ως η καλύτερη του Τσελόνι αλλά και από διάφορους η καλύτερη ιστορία της Τριλογίας του Τρόμου (Δράκουλας, η συγκεκριμένη και το Ντάκενσταϊν). Όλα αυτά λοιπόν με κάνουν να θέλω να την διαβάσω πάρα πολύ. Τόσο πολύ που την έχω στην πρώτη θέση. Σε αυτό συμβάλει και το γεγονός ότι συμμετέχουν και τα παπιά και τα ποντίκια στην ιστορία, κάτι που βρίσκω ενδιαφέρον.

2. Η Αυτοκρατορία του Πάγου (Topolino e l’impero sottozero)

Ιστορία του Κάστυ 104 σελίδων!!! Η ιστορία του Κάστυ που περιμένω περισσότερο από κάθε άλλη με τον Μίκυ μακράν. Είναι χωρισμένη σε 3 μέρη και σε αυτά δεν περιλαμβάνω το μικρό prequel των 5 σελίδων. Την συγκεκριμένη την περιμένω εδώ και 2,5 χρόνια να τη δούμε στην Ελλάδα. Κάποτε πίστευα ότι θα τη δούμε στο ΚΟΜΙΞ σε 2 τεύχη τα οποία θα ήταν το κάτι άλλο! Τώρα δεν ξέρω… Μάλλον στο Μίκυ Μάους θα μπει ξερή χωρίς το άρθρο που της αρμόζει. Να πούμε πως πλέον η συγκεκριμένη ιστορία θεωρείται ως καλύτερη του Κάστυ στο Inducks και από όσο θυμάμαι η μεγαλύτερη που έχει δημιουργήσει. Πραγματικά θέλω πολύ να την διαβάσω. Είναι και αρκετά μεγάλη. 

3. Φάντομ Ντακ εναντίον Πράκτορα Ντακ – Χρονοέγκλημα (PK Timecrime DD)

Την συγκεκριμένη ιστορία που είναι 90 σελίδες σε σχέδιο Πάολο Μοττούρα και σενάριο Φραντσέσκο Αρτιμπάνι την έχω διαβάσει κάπου στο διαδίκτυο στα αγγλικά και την βρήκα εξαιρετική. Το δίδυμο αυτό τα σπάει!  Μας δείχνει πως συνδέονται τα δυο ας πούμε «σύμπαντα» του Φάντομ Ντακ (των Νέων Περιπετειών) και του Πράκτορα Ντακ. Και μας δίνονται σημαντικές απαντήσεις και για τα δυο. Έχουμε αναφορές σε παλιότερες ιστορίες. Γενικά, είναι απολαυστικότατη!!  Το σχέδιο του Μοττούρα μαζί με τον χρωματισμό του Μαξ Μοντεντούρο το βρήκα εξαιρετικό. Η πλοκή είναι πολύ καλή και αγγίζει λεπτομέρειες. Το πότε και που θα την δούμε στην Ελλάδα δεν το γνωρίζω. Πραγματικά θα άξιζε για μένα να τη διαβάσουμε στο ΚΟΜΙΞ με ένα άρθρο. Ένα τεύχος μόνο για αυτήν την ιστορία. Θα ήταν εκπληκτικό.
 
4. Μικυτόπολης (Metopolis)

Άλλη μια παρωδία από τα χεράκια του Πάολο Μοττούρα που μπήκε στο τεύχος #3189 του Topolino! Metopolis ή αλλιώς Μικυτόπολης στα ελληνικά με πρωταγωνιστές τον Μίκυ και την Μίννυ. Πρόκειται για παρωδία άλα Disney της ταινίας Μετρόπολις (ή Μητρόπολης) του 1927 του Φριτς Λανγκ. Η ιστορία της ταινίας εκτυλίσσεται στο μέλλον με το περιβάλλον να είναι ψυχρό και βιομηχανικό. Η Μετρόπολις χωρίζεται σε δύο κοινωνικές τάξεις που ζουν σε διαφορετικά επίπεδα της πόλης. Οι εργάτες είναι αυτοί που «κινούν» αυτήν την πόλη του μέλλοντος με τον μόχθο τους όμως οι μηχανές καθορίζουν τη ζωή τους! Όμως, αυτή η κατάσταση, σύντομα θα αλλάξει, όταν ο γιος του Φρέντερσεν, ο Φρέντερ, που ζει μια ξένοιαστη ζωή γεμάτη γλέντια, γνωρίζει κατά τύχη την όμορφη Μαρία, κόρη ενός εργάτη…  Οπότε καταλάβατε πάνω κάτω περί τίνος πρόκειται. Θεωρώ το δίδυμο  Μοττούρα – Αρτιμπάνι ότι καλύτερο έχει η Ιταλία μέχρι στιγμής. Και οι δυο φοβεροί στον τομέα τους. Ο Αρτιμπάνι μας έχει χαρίσει υπέροχα σενάρια και πιστεύω ότι το ίδιο θα συμβαίνει και σε αυτόν εδώ την ιστορία.
 
5. Στο Δρόμο (Topolino e Pippo On the Road)

Ιστορία 65 σελίδων από το πενάκι του Πάολο Μοττούρα.  Άλλη μια ιστορία τύπου παρωδίας από το σχεδιαστή, του ομώνυμου μυθιστορήματος On the Road του Τζακ Κέρουακ. Είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του αμερικανού συγγραφέα Κέρουακ που εκδόθηκε το 1957. Θεωρείται ένα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά και σημαντικά έργα του μεταπολεμικού λογοτεχνικού κινήματος της γενιάς των μπητ, που συνδέθηκε με την αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960. (σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια) Πραγματεύεται τις εμπειρίες του Κέρουακ κατά τη διάρκεια της περιπλάνησής του στην Αμερική. Φαίνεται ενδιαφέρον και ο Γκούφυ φαίνεται χμμμ ας πούμε πιο «μάγκας» από ότι συνήθως. Η αλήθεια είναι ότι έχω διάφορες ελαιογραφίες του Μοττούρα για την ιστορία και σχέδια που κίνησαν πολύ την περιέργεια για αυτήν την ιστορία. Για αυτό τη βάζω τόσο ψηλά στη λίστα.
 
6. Μίκυ Μαλτέζε (Topo Maltese – Una ballata sul topo salato) 

Θα μπορούσα να την έχω και ως πέμπτη επιλογή την συγκεκριμένη ιστορία. Γενικά, είναι λίγο δύσκολο να φτιάξεις ένα τοπ 10 όταν σου αρέσουν πολλές ιστορίες και δεν θες να αδικήσεις κάποια.Το 2017 π΄πανε 50 χρόνια από την δημιουργία Κόρτο Μαλτέζε με την ιστορία «Η μπαλάντα της αλμυρής θάλασσας», και ο Τζόρτιζο Καβατσάνο έκλεισε 50 χρόνια ως δημιουργός Ντίσνεϋ. Για αυτό αποφασίστηκε να δημιουργεί και αυτή η Ντισνεική παρωδία. Στο Topolino #3187 που δημοσιεύτηκε η ιστορία  «Una Ballata del Topo Salato» (Η μπαλάντα του αλμυρού ποντικού), με πρωταγωνιστή φυσικά τον Μίκυ στο ρόλο του Κόρτο. Η ιστορία είναι 80 σελίδες και οι Μίννι, Μαύρος Πητ και Μαύρο Φάντασμα θα παίξουν τους ρόλους των Πανδώρα, Ρασπούτιν και ο Μονάκο αντίστοιχα. Χορτάτη με αρκετές σελίδες και είναι ενδιαφέρουν να δούμε πως ο Καβατσάνο χειρίστηκε την Ντισνεική μεταφορά του Κορτο. Σεναριογράφος είναι ο Μπρούνο Έννα που τον έχουμε δει στην Τριλογία του Τρόμου και μας έχει αποδείξει ΄τοι μπορεί να γράψει δυνατά σενάρια.  Πολύ όμορφο και το εξώφυλλο. Μια ιστορία που πιστεύω θα ήθελα να διαβάσουν και οι φαν του Κόρτο.

7. Η Ακτίνα της Ατλαντίδας (Topolino e il Raggio di Atlantide)

Ιστορία από το πενάκι του Κάστυ, με 83 σελίδες και χωρισμένη σε 3 μέρη. Αποτελεί συνέχεια της ιστορίας «Τα Ορυχεία της Ατλαντίδα» που διαβάσαμε στο ΚΟΜΙΞ #5 της Β΄Περιόδου. Και γενικά της σειράς με την Ατλαντίδα του Κάστυ. Τελικά, όπως διαβάσαμε σε συνέντευξη πριν μερικούς μήνες δεν πρόκειται για Τριλογία αλλά για σειρά ιστοριών όπου στο τέλος της οι ήρωες μας θα βρουν το μυθικό νησί. Οπότε αναμένουμε και άλλα επεισόδια. Από τα διάφορα previews το σχέδιο φαίνεται υπέροχο ενώ η επιθυμία να διαβάσω την ιστορία αυτή υπήρχε από τότε που διάβασα την ιστορία του Κάστυ από το ΚΟΜΙΞ #5. Η οποία ήταν πολύ ωραία δομημένη. Για να δούμε τι μυστήριο σχετικό με την Ατλαντίδα μας επιφυλάσσει ο Κάστυ αυτή τη φορά. Πολύ μου αρέσει που είναι σειρά και όχι μόνο Τριλογία.

8.Τι πρόκειται να συμβεί στο χθες; (Tutto questo accadrà ieri)

Άλλη μια ιστορία για την οποία έχω ακούσει πολύ καλά λόγια και την βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα. Πάντα οι ιστορίες με τα ταξίδια στο χρόνο μου τραβάνε το ενδιαφέρον. Συνδυάζει το υπέροχο στυλ του Κάστυ με τον κλασσικό Μίκυ της δεκαετίας του 1930 (στον οποίο έχω μια αδυναμία). Ο Κάστυ για αυτήν την ιστορία συνεργάστηκε με τον Μάσσιμο Μπονφάττι, ο οποίος έκανε τον κλασσικό Μίκυ και γενικά από όσο καταλαβαίνω όλους τους κλασσικούς χαρακτήρες, τα παλιά κτήρια του παρελθόντος. Προσωπικά αναμένω με τα χίλια την ιστορία στη χώρα μας. Ταιριάζει να μπει τον Νοέμβριο που τότε είναι τα γενέθλια του Μίκυ. Έτσι και αλλιώς μπήκε στο Topolino το 2015 για να γιορτάσουν τα γενέθλια του διάσημου ποντικιού!

9. Μαύρος Κεραυνός 2.1 & 3 (Darkenblot 3 Nemesis)

Ως ένατη επιλογή έχουμε τα νέα επεισόδια της σειράς Μαύρος Κεραυνός. Από το πενάκι του Λορένζο Παστροβίκιο και το σενάριο από τον ταλαντούχο Κάστυ. Εάν βάλουμε και το 2.1 που θεωρείται το prequel για το τρίτο μέρος του Μαύρου Κεραυνού τότε μιλάμε για πάνω από 200 σελίδες. Νομίζω είναι αρκετό για να χορτάσουμε από τον Μαύρο Κεραυνό για αρκετό καιρό. Το Μαύρος Κεραυνός 2 – Η Αναγέννηση που διαβάσαμε στις σελίδες του ΚΟΜΙΞ #8 της Β΄Περιόδου είναι για μένα καλύτερο από πρώτο που είχαμε δει στο Μίκυ Μάους του Τερζόπουλου. Φαίνεται ότι το σχέδιο έχει επιρροές από μάνγκα πράγμα που μου αρέσει πολύ. Ελπίζω το τρίτο μέρος να σταθεί στο ίδιο ύψος τόσο σχεδιαστικά όσο σεναριακά. Άραγε που θα δούμε τον Μαύρο Κεραυνό αυτή τη φορά; Στο Μίκυ Μάους ή στο ΚΟΜΙΞ; Τα έχει μπλέξει η Καθημερινή…

10. Ντάκενστάϊν (Duckenstein di Mary Shelduck)

Αρχίσαμε τη λίστα με παρωδία του Τρόμου από τον Φάμπιο Τσελόνι και τον Μπρόυνο Έννα και θα κλείσουμε με μια άλλη παρωδία του Τρόμου. Πρόκειται για την ιστορία Ντάκενστάϊν που μπήκε στην Ιταλία πριν κάποιους μήνες.  Υπέροχος χρωματισμός και σχέδιο.Έχουμε αυτή τη φορά τα παπιά σε διάφορους ρόλους με τον Ντόναλντ να έχει το πρωταγωνιστικό ως Δόκτωρ Ντάκενστάϊν. Είναι παρωδία που θα ήθελα πολύ να τη δούμε, αλλά την έβαλα τελευταία διότι υπάρχουν πολλές καλές ιστορίες για τις οποίες ανυπομονώ λίγο περισσότερο. Γενικά όλες οι ιστορίες του Τοπ 10 αξίζουν με τα χίλια!

Honoralble Mentions

Topolino e l’inseguimento al grande slam

Πρόκειται για ιστορία του Πάολο Μοττούρα στην οπία βλέπουμε τον Μίκυ να παίζει τένις. Είναι 34 σελίδων και μάλλον θα την δούμε στο Μίκυ Μάους.

Μικυνίξ (Topolinix e lo scambio di Galli)

Ιστορία από την Σύλβια Τζίκε και είναι σαν παρωδία των ιστοριών των αγαπημένων μας Γαλατών. Από όσο έχουμε μάθει πρόκειται για γειτονικό χωριό από αυτό του Αστερίξ και του Οβελίξ.

Γενικά
Υπάρχουν και άλλες ιστορίες που είναι καλές και αξίζει να δούμε. Εδώ στο τοπ 10 βάλαμε τις πάρα πολύ καλές. Θα φτιάξουμε και άλλο ένα τοπ 10 με τις λιγότερο καλές σε άλλο άρθρο. Ελπίζουμε να σας άρεσε το συγκεκριμένο και ας είναι λίγο μεγάλο…

Επειδή δεν νομίζω να υπάρχει θέμα που να αναλύει διεξοδικά τις μεταφράσεις, είπα να κάνω μια σύγκριση της ιστορίας του Καρλ Μπαρκς, ο Χρυσός Γίγας (The Gilded Man) στην έκδοση του 1988.

Δεν θα σταθώ σε μικρολεπτομέρειες, αλλά εκεί που αλλάζει το νόημα σημαντικά.

Σελίδα πρώτη:

καλή απόδοση του προλόγου, αν και η λέξη «λατρείες βούντου» στα Αγγλικά γίνεται «άγριες θρησκείες». Επίσης το άλμπουμ γραμματοσήμων γινεται σκέτο άλμπουμ. Μικρό το κακό στο δεύτερο.

Τα ανίψια στα Ελληνικά λένε παλιοσυλλογή, ενώ κανονικά θα ταίριαζε παλιά συλλογή (old collection). Ακούγεται πιο αγενές στα Ελληνικά. Στα Αγγλικά ο Ντόναλντ λέει why, που στα Ελληνικά θα ταίριαζε με «Μα υπάρχει μια επιχείρηση» που δίνει περισσότερη έμφαση.

Σελίδα  2: Παραλείπεται το 50000 δολάρια στην αξία των γραμματοσήμων. Το ανίψι λέει «αξίζει» ενώ θα ταίριαζε «θα ήταν διασκεδαστικό» για την αποστολή στην Νότια Αμερική.

Σελίδα 6: Ο Ντόναλντ λέει στον Γκαστόνε που βρίσκει το άλμπουμ «η συλλογή είναι πολύτιμη για να την περιφέρεις». Στα Αγγλικά χρησιμοποιεί τη λέξη «σαχλαμαρίζεις».

Σελίδα 9: Στα Ελληνικά λέει ο Ντόναλντ «Δεν πιστεύω στα μάτια μου! Μου έδωσε 1000 δολάρια». Στα Αγγλικά λέει «1000 δολάρια! Μου έδωσε 1000 δολάρια». Στα Ελληνικά λέει «πρέπει να του τα επιστρέψω αμέσως!»

Ενώ στα Αγγλικά λέει «με κάποιον τρόπο». Επίσης στα Ελληνικα λέει «μπορεί να νιώσει άσχημα αν δεν τα δεχτώ». Στα Αγγλικά λέει «θα αισθάνεται χαζός».

Σελίδα 10: Ο Ντόναλντ λέει  για το Ελ Ντοράντο «είναι πόλη ή μάρκα πούρων». Στα Αγγλικά λέει και ορυχεία.

Σελίδα 11: Εμπνευσμένη μετάφραση που αντί για Βοστώνη λέει Κουκάκι!

Σελίδα 12: Αντί για ψάρια κανίβαλοι, στα Ελληνικά λέει ανθρωποφάγα.

Σελίδα 14: «Ο γερο βαρκάρης τους λέει την ιστορία!». Στα Αγγλικά λέει «την φοβερή/απίστευτη ιστορία». Ετσι το θαυμαστικό έχει διαφορετικό νόημα.

Επίσης στα Ελληνικά λέει «ο πατέρας μου μετέφερε από το ποτάμι». Στα Αγγλικά είναι «από τους οικισμούς του ποταμιού». Σημαντική παράληψη. 

Σελίδα 15: Ο γέρος στα Αγγλικά προσθέτει πως τα ίχνη από το μονοπάτι χάθηκαν.

Στα Ελληνικά ο Ντόναλντ λέει «οι προοπτικές είναι πολύ καλές». Στα Αγγλικά αντίστοιχα 

«αρκετά συναρπαστική δουλίτσα». Και εδώ αλλάζει το νόημα.

Σελίδα 16: Ο πιλότος λέει «είστε τα πιο τρελά παπιά που γνώρισα ποτέ μου». Στα Αγγλικά λέει πως «ψάχνετε τρελά όσο κανένας άλλος που γνώρισα, ψύλλους στα άχυρα».

Επίσης μετά λέει ο Ντόναλντ «μόνο εμείς πλησιάσαμε» ενώ στα Αγγλικά λέει πως «είναι η καλύτερη ένδειξη πως βρήκαμε στο γραμματόσημο».

Σελίδα 17: κάποια ζώα στο κίτρινο κουτάκι παραλείπονται λόγω έλλειψης χώρου.

Στα Ελληνικά τα ανίψια λένε πως πλησιάζουμε. Στα Αγγλικά κάνουν λογοπαίγνιο πως από εδώ και στο εξής ο Ντόναλντ θα φεσώνεται μιας και έχουν ξοδέψει 50 χιλιάρικα ήδη. Και εδώ χάνεται ευκαιρία για χιούμορ.

Σελίδα 19: στα Ελληνικά λέει καταφύγιο του Ελ Ντοράντο. Κανονικά είναι το καλύβι του Ελ Ντοράντο. Eπίσης τα ανίψια λένε «δεν γύρισε σπίτι του». Εδώ η μετάφραση είναι λάθος μιας

και το νόημα είναι περισσότερο «δεν τα κατάφερε», δηλαδή τα κακάρωσε.

Σελίδα 22: Αντί για ιερόσυλοι, στα Αγγλικά λέει «ανάξιοι» . Επίσης αντί «θα τιμωρηθούν όπως τους αξίζει», στα Αγγλικά είναι πιο έντονη η τιμωρία. «Θα τιμωρηθούν πολύ αυστηρά» θα ταίριαζε.

Σελίδα 23: «θα εξαγοράζαμε την ελευθερία μας». «Θα εξαγοράζαμε έναν τρόπο να ξεφύγουμε από αυτό το χάλι» στα Αγγλικά.

Σελίδα 26: Ελληνικά: 'Υστερα από πολλές χαρές και πανηγύρια. Αγγλικά: Μετά από αρκετά τσιμπούσια και κοκορέματα. 

Στα Ελληνικά ένα κουτάκι μπλε είναι άδειο. Στα Αγγλικά είναι «ώστε έτσι». Ο Ντόναλντ λέει για την τσάντα πως είναι αρχαιολογία. Στα 'Αγγλικά λέει πως είναι σπάνια και πολύτιμη.

Σελίδα 28: Στα Ελληνικά λέει ο υπάλληλος «μετακόμισε» ενώ στα Αγγλικά «παρασύρθηκε» κυρίως λόγω πλημμυρών. 'Αλλη μια χαμένη ευκαιρία για χιούμορ.

Ο Ντόναλντ λέει πως δεν μπορεί να κυνηγά το γράμμα γιατί είναι πτώμα. Στα Αγγλικά πως είναι ταπί. Και εδώ αλλάζει το νόημα.

Στα Ελληνικά ο Ντόναλντ λέει «το τέλος του αγώνα». Στα Αγγλικά «το τέλος της διαδρομής». Περιττή αλλαγή θαρρώ

Σελίδα 31: Ο Ντόναλντ λέει «τώρα μπορούμε να σηκωθούμε». Στα Αγγλικά αντίθετα λέει πως «τώρα πλέον μπορούμε να υπομείνουμε τα πάντα». Λάθος μετάφραση μάλλον ή παράλειψη.

Επίσης λέει πως θα χτυπά το κλούβιο κεφάλι του στον τοίχο. Αντίθετα στα Αγγλικά λέει πως θα χτυπιέται από τα νεύρα του. Εκτός του ότι πάλι αλλάζει το νόημα, το δεύτερο ταιριάζει και πιο πολύ στο χαρακτήρα του.

Στα Ελληνικα ο Φιλοτέλης είναι σε εκνευρισμό. Στα Αγγλικά σε σύγχυση.

Σελίδα 32: Στα Ελληνικά λέει ο Τέλης «γιατί πάω με τα πόδια στο σταθμό;». Στα Αγγλικά λέει «γιατί τρέχω στο σταθμό;»

Σελίδα 33: Ο Ντόναλντ λέει «σαν να τον άκουσα να καλεί ταξί». Στα Αγγλικά λέει «σα ν' άκουσα κάποιον να καλεί ταξί». Επίσης μιας και η Λιμνούπολη είναι πόλη, το σωστό είναι «στα όρια της Λιμνούπολης» αντί για «στα σύνορα».

Επίσης η λέξη ενθουσιασμός στα Αγγλικά είναι πιο ταιριαστή από τη λέξη εκνευρισμός στα Ελληνικά. Λάθος μετάφραση μιας και η excited έχει πολλές σημασίες.

Σελίδα 34: Ο Ντόναλντ λέει «πιστεύω ότι θα φτάσουν». Στα Αγγλικά λέει «μάλλον θα προλάβω». Λάθος μετάφραση ή παράλειψη.

Για αυτό είπα να διαβάσω ξανά έστω τα βασικά στα Αγγλικά. Ελπίζω της Καθημερινής να είναι πιο προσεγμένες

Από ότι φαίνεται η Fantagraphics ετοιμάζει μια νέα δυνατή σειρά για το 2018.

Στο Amazon, ρίχνοντας μια ματιά βλέπουμε ότι πρόκειται να υπάρξει μια νέα σειρά που θα λέγεται Disney Masters! Ο πρώτος τόμος θα είναι αφιερωμένος στον Ρομάνο Σκάρπα. Ο τίτλος του είναι Disney Masters Vol. 1: Romano Scarpa: Walt Disney’s Mickey Mouse: The Delta Dimension. Πάρα πολύ ενδιαφέρον και από αυτό καταλαβαίνουμε ότι η κύρια ιστορία θα είναι Η Τέταρτη Διάσταση (που εμείς εδώ είδαμε στον δεύτερο τόμο της Βιβλιοθήκης του Σκάρπα). Ελπίζω (μην πω ότι είμαι σχεδόν σίγουρος) ότι αυτή η έκδοση μάλλον θα έχει πολύ καλύτερο χρωματισμό από τη δίκη μας. Η Fantagraphics βγάζει τόμους με εξαιρετική ποιότητα τόσο σε χρωματισμό όσο και στο σύνολο της έκδοσης.

Άλλες πληροφορίες που παίρνουμε από τον πρώτο τόμο:

• Σκληρόδετο με 208 σελίδες
• Ημερομηνία κυκλοφορίας: 8 Μαΐου 2018
• Τιμή: 30 δολάρια
• ISBN-10: 1683960963
• ISBN-13: 978-1683960966

Επίσης από το Amazon έχουμε και την εξής περιγραφή για τον πρώτο τόμο:

Παράθεση

 

Ο Μίκυ πρέπει να ανακαλύψει το μυστήριο του λαμπερού χιονιού σε αυτή την νέα σειρά που αφιερώνεται σε κλασικούς δημιουργούς κόμικς.

 

Η Fantagraphics είναι υπερήφανη που ξεκινάει μια νέα σειρά τόμων αφιερωμένων στους μεγαλύτερους καρτουνίστες της Disney, ξεκινώντας από αυτόν τον τόμο με κλασικές ιστορίες του Μίκυ Μάους που σχεδίασε ο μεγάλος Ιταλός καρτουνίστας, Ρομάνο Σκάρπα! Όταν η πόλη του Μίκυ χτυπιέται από μια χιονοθύελλα παράξενου λαμπερού χιονιού, όλοι πιστεύουν ότι πρόκειται για διαφημιστικό. Αλλά ο ιδιοφυής Δόκτωρ Αίνιγμα ξέρει καλύτερα. Ο Μαύρος Πητ είναι εκτός ελέγχου με τα μυστικά ελέγχου του καιρού του Αίνιγμα! Μόνο ο Μίκυ και του Αίνιγμα ο μυστήριος σύντροφος ― ο μικρός παράξενος Ατομίνο Μπι Μπιπ ― μπορούν να σώσουν την ημέρα πριν μια δηλητηριώδης καταιγίδα καταστρέψει το Μίκυ Σίτυ!  Όταν ο Disney Θρύλος Φλόυντ Γκότφρεντσον σταμάτησε να δημιουργεί νέες περιπέτειες με τον Μίκυ Μάους το 1955, ο Ιταλός Disney μαέστρος Ρομάνο Σκάρπα (1927 – 2005) πήρε τον μανδύα του Μίκυ ― και γρήγορα απέδειξε ότι είναι άξιος επίγονος,  παρατείνοντας δεκαετίες άξιων  νέων περιπετειών με το Μίκυ ― οι περισσότερες από τις οποίες δεν ήταν ποτέ διαθέσιμες στα αγγλικά! Τώρα η Fantagraphics μεταφράζει και ανθολογώντας τις καλύτερες ιστορίες του Σκάρπα! Αυτός ο τόμος επανασυνδέει τους Μίκυ, Ατομίνο και Μαύρο Πητ για του Σκάρπα τις ιστορίες «The Bleep-Bleep 15» και «The Fabulous Kingdom of Shan-Grilla», δύο διεθνώς γνωστές ιστορίες που κάνουν το βορειοαμερικάνικο ντεμπούτο τους! Πλήρης έγχρωμη εικονογράφηση σε όλο τον τόμο.

Άρα από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι θα έχει τις εξής ιστορίες:

1. Η Τέταρτη Διάσταση
2. The Bleep-Bleep 15 (αδημοσίευτη στην Ελλάδα)
3. The Fabulous Kingdom of Shan-Grilla (αδημοσίευτη στην Ελλάδα)

Οι παραπάνω ιστορίες είναι συνολικά 200 σελίδων. Βγάζοντας το εξώφυλλο και οπισθόφυλλο θα τους μείνουν περίπου 4 σελίδες για 1-2 άρθρα για τον Σκάρπα και τις ιστορίες. Μια χαρά.

Πάμε όμως να δούμε τι θα έχουμε και στους άλλους δυο τόμους. Στο δεύτερο τόμο (192 σελίδων) με τίτλο Disney Masters Vol. 2: Luciano Bottaro: Walt Disney’s Donald Duck: Uncle Scrooge’s Money Rocket θα έχουμε ιστορίες του Λουτσιάνο Μποττάρο ενώ στον τρίτο, Disney Masters Vol. 3: Paul Murry: Walt Disney’s Mickey Mouse: The Case Of The Vanishing Bandit ιστορίες του Πωλ Μάρρυ. Ο δεύτερος θα κυκλοφορήσει 12 Ιουνίου 2018 ενώ ο τρίτος στις 17 Ιούλη.

Παρακάτω βλέπουμε την περιγραφή του δεύτερου τόμου από το Amazon:

Παράθεση

 

Ο θείος Σκρουτζ μεταφέρει τα λεφτά του στο φεγγάρι σε αυτή την νέα σειρά που αφιερώνεται σε κλασικούς δημιουργούς κόμικς.

 

Ο δεύτερος μας τόμος στην νέα έκδοση προβάλλει έναν από τους καλύτερους Disney σχεδιαστές των Ντακ, Λουτσιάνο Μποττάρο! Όταν ο Σκρουτζ μεταφέρει τα λεφτά του στο φεγγάρι για να τα σώσει από τους άπληστους Μουργόλυκους, ο Ντόναλντ Ντακ τυχαία καταφεύγει στον πύραυλο για να διαφύγει ― και παρασύρεται σε έναν αστεροειδή! Με την Ρέμπο, Βασιλιά του Κρόνου ξαφνικά στην εικόνα, μπορεί ο Ντόναλντ σώσει τον εαυτό του και την περιουσία του Σκρουτζ; Ο Μαέστρος των Ιταλικών κόμικς Λουτσιάνο Μποττάρο (1931–2005), βασισμένος στην παράδοση του Καρλ Μπαρκς, περιστρέφει άγρια, συναρπαστικά και σχεδόν ψυχεδελικά παραμύθια για την Λιμνούπολη για δεκαετίες! Τώρα η Fantagraphics φέρνει την καλύτερη δουλειά του στη Disney για τον αγγλόφωνο κόσμο – ξεκινώντας από τον Ρέμπο τον σπουδαίο sci-fi κακό του Μποττάρο! Μετά από την πρώτη μεγάλη μάχη του Ρέμπο με τον Ντόναλντ και τον Σκρουτζ στην ιστορία «Ο διαπλανητικός πύραυλος», ο άσχημος εξωγήινος επιστρέφει από το διάστημα στο «Rebo Reducks», αυτού του τόμου την δεύτερη κοσμική περιπέτεια. Μετά ο Μποττάρο βάζει τον Σκρουτζ ενάντια στην αγαπημένη μάγισσα του Καρλ Μπαρκς την Φούρκα, στην «Η Τηλεορασόπληκτη Μάγισσα». Αυτή είναι η δεύτερη έκδοση της νέας σειράς Disney Masters, που προβάλλει έναν από τους πιο αγαπημένους Disney Ιταλούς καρτουνίστες! Πλήρης έγχρωμη εικονογράφηση σε όλο τον τόμο.

Άρα από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι θα έχει τις εξής ιστορίες: 

1. Ο διαπλανητικός πύραυλος
2. Paperino e il ritorno di Rebo (αδημοσίευτη στην Ελλάδα)
3. Η Τηλεορασόπληκτη Μάγισσα

Για τον τρίτο ξέρουμε ότι θα έχει σίγουρα την εξής ιστορία σύμφωνα με τον τίτλο του:

1. The Case of the Vanishing Bandit (αδημοσίευτη στην Ελλάδα)

Γενικά, μπράβο στη Fantagraphics για τους νέος τόμους και δεν ήταν κάτι περίμενα προσωπικά. Κάτι ακουγόταν για Σκάρπα… Περίμενα κάτι άλλο δηλαδή. Μπορεί να πάρω κάποιον από τους παραπάνω τόμους κάποια στιγμή και γιατί θα έχουν ωραίες ιστορίες συγκεντρωμένος αλλά και γιατί η ποιότητα θα είναι πάρα πολύ καλή. Hype λέμε  Αφού πρόκειται για Best Of διάφορων δημιουργών και έκδοση της Fantagraphics μάλλον θα τιμήσω μερικούς τόμους

Το άρθρο στο DisneyComicsPress.

Θα έχει ενδιαφέρον για όσους έχουν προσωπικές ιστορίες/αναμνήσεις που σχετίζονται με τα κόμιξ αυτής της περιόδους.

Οι Δύο Εκδικητές

Και ναι φανς του Φαντομία και του Φάντομ! Η νέα ιστορία του Μάρκο Τζερβάζιο με την συνάντηση των δυο εκδικητών επιτέλους έφτασε (στο τεύχος #3275 του Topolino)! (Το θέμα είναι πότε θα την δούμε στην Ελλάδα τώρα…) Να αναφέρω ότι παραπάνω μαζί με το  καταπληκτικό εξώφυλλο έχουμε μαζί και μια σελίδα όπου φαίνεται ότι ο Ντόναλντ εξηγεί στον Λόρδο Κουάκετ πως έγινε ο Φάντομ Ντακ! Πολύ ωραίος φόρος τιμής στην ιστορία του Κάρπι, Το Μυστικό της Βίλλας των Ρόδων όπου έκανε την πρώτη του εμφάνιση ο μασκοφόρος ήρωας/εκδικητής. Μιλήσαμε με τον ίδιο τον Τζερβάζιο στο facebook και μας είπε για την ιστορία:

Σε αυτήν την ιστορία βλέπουμε την πρώτη συνάντηση ανάμεσα στον Φαντομία και τον Φάντομ Ντακ. Μπορώ να σας πω ότι ο Φαντομίας θα φτάσει στο παρόν την εποχή του Ντόναλντ Ντακ και τα χρώματα θα είναι τα ίδια με τα στάνταρ του Topolino… σχεδόν πάντα! H αντίδραση του Ντόναλντ στην αρχή θα είναι κατάπληξη … και αργότερα οι δυο εκδικητές θα συμμαχήσουν.

Πως και γιατί άραγε ο Φαντομίας βρέθηκε στο παρόν; Η ιστορία θα είναι αρκετά μεγάλη από ότι φαίνεται καθώς θα έχει 2 μέρη. Παρακάτω μπορείτε να δείτε την πρώτη σελίδα κάθε μέρους αντίστοιχα.

Καλά ήδη σκέφτομαι τις αντιδράσεις του Ντόναλντ και του Σκρουτζ αντίστοιχα. Ειδικά του Σκρουτζ. Νομίζω ότι θυμάστε τι του είχε πει ο Φαντομίας στην ιστορία Ο Κλέφτης & ο Μεγιστάνας (κριτική εδώ)… Οπότε μάλλον θα λιποθυμήσει από την τρομάρα του όταν θυμηθεί τον Φαντομία διότι στην παραπάνω σελίδα δείχνει να μην το θυμάται και ο Φαντομίας λέει ότι αρκετός καιρός από την τελευταία τους συνάντηση. Ο δε Ντόναλντ θα κοιμόταν και ο καημένος θα φρίκαρε βλέποντας τον Φαντομία στο δωμάτιο του.

Σύμφωνα με ποστ του στο Facebook ο Τζερβάζιο (ο οποίος λατρεύει το σύμπαν του Ντον Ρόσα) συμβουλεύει πριν διαβάσουμε την ιστορία να έχουμε διαβάσει αυτές τις 3 ιστορίες (όχι όμως ότι είναι απαραίτητο):

• Παρελθόν Χωρίς Μέλλον (Μίκυ Μάους #98 – Β΄ Περίοδος)
• Το Νησί των Τεράτων (Αλμανάκο #235)
• Η Αιχμάλωτη του Χείμαρου της Αγωνίας

Πέντε πάνελ από την ιστορία:

  

Από ότι φαίνεται από όλα, ο Φαντομίας έχει βάλει στο μάτι τον σβώλο χρυσού σε μέγεθος αυγού χήνας και συμμαχεί με τον Φάντομ για να τον κλέψουν. Τώρα το γιατί δεν ξέρω αλλά μου αρέσει πάρα πολύ όλο αυτό. Ελπίζω να δούμε όσο πιο σύντομα την ιστορία στην Ελλάδα γιατί έχει πολύ ενδιαφέρον. Είχαμε και ένα φλασμπακ στην ιστορία του Ρόσα με την Γκόλντυ. Πόσο μου αρέσει πως ο Τζερβάζιο συνδυάζει τα πάντα (Φαντομίας, Φάντομ του Κάρπι, σύμπαν Ρόσα). Πολλά μπράβο.

Το άρθρο και στο DisneyComicsPress

Διαβαζοντας τα πρωτα ΜΜ,μου δημιουργηθηκε η εντυπωση οτι οι μεταφραστες αυτοσχεδιαζαν πολλες φορες τελειως. Οι προτασεις μεσα στα μπαλονακια περιελαμβαναν συχνα αποσιωπητικα,ακυρα επιφωνηματα και επαναληψεις λεξεων ενω οταν οι ιστοριες επανεκδιδονταν μετα απο καποια χρονια, οι διαλογοι αλλαζαν δραματικα.

Φερνω παραδειγμα την ιστορια Κρησφυγετο στη Χαβαη του Μπαρκς που κυκλοφορησε στο Κομιξ 26 το 1990 και ειχε πρωτοκυκλοφορησει ως Αορατοι Πολεμισται στο ΜΜ 100 του 1968.

Στο ΜΜ, στο τριτο καρε της 12ης σελιδας ο Ντοναλντ λεει το εξης ''Σε καποια ιστορια,ειχα διαβασει οτι ο Μικυ Μαους (που ξερει απο τετοιες δουλειες), καταφερνε παντα να ξεφευγει! Και το κολπο του,ηταν οτι κρυβοταν καπου μεχρι να περασει ο κινδυνος! Το ιδιο λοιπον θα κανω κι εγω!''

Μου κινησε την περιεργεια που ο Ντοναλντ θα ανεφερε χωρις λογο τον Μικυ οποτε εψαξα το αντιστοιχο καρε στην επανεκδοση της ιστοριας στο Κομιξ 26 και εκει ο Ν. (πρωτο καρε,8η σελιδα του τευχους) ''Δεν υπαρχει τροπος να περασω εκει τους τυπους! Ας κρυφτω ωσπου να φυγουν!''

Ενας λογος που μπορω να σκεφτω ειναι οτι τα καρε του ΜΜ ηταν καπως μεγαλυτερα γιατι εχει 3 σειρες καρε αντι για 4, με αποτελεσμα να μεγαλωνει αντιστοιχα το μπαλονακι και να το γεμιζουν με ασχετες φρασεις.

Τελος, παρατηρησα οτι στις ιστοριες του Μπαρκς στα παλια ΜΜ, ο Σκρουτζ απεικονιζεται με γαλαζιο πανωφορι και ξανθες φαβοριτες.

Μπορεί κάποιος να αναφέρει συγκεντρωμένες όλες τις ιστορίες που αποτελούν τη σειρά Μαύρος Κεραυνός, του Casty; Μια γνώμη, για τη σειρά, χωρίς σπόιλ, θα είχε ενδιαφέρον, επίσης.

Ευχαριστώ!

Legendary comic book creators Régis Loisel, Bernard Cosey, Tébo, Lewis Trondheim and Nicolas Keramidas have been invited to reinvent Mickey Mouse for Disney.
Two comics are expected in March from Cosye and Trondheim, published in hardcover from Glenat Books, and two more in September from Tébo and Loisel for the Comic Book Festival of Lausanne next September.

Και εικόνα απο το σχέδιο του Loisel.

20 σελίδες (στα σχόλια του άρθρου ένα link για τις υπόλοιπες 10) preview : http://www.bleedingcool.com/2016/01/08/cover-for-lewis-trondheims-mickey-mouse-released/

Όσοι έχετε τον Σκοτείνο Κόσμο και από την έκδοση της σειράς ΚΟΜΙΞ και από την πρόσφατη έκδοση της σειράς Editor's Choice θεωρείται ότι αξίζει να αγοραστεί η 2η, αν κάποιος διαθέτει την πρώτη; Υπάρχει διαφορά στο χαρτί, στην αποτύπωση των χρωμάτων κλπ;

(Χάρτης του Ουμβρίας)

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στο παρόν άρθρο θα ερευνηθούν οι επιρροές των δημιουργών της μεταφοράς- παρωδίας  "Ο δρόμος για τη Ρώμη", η οποία δημοσιεύθηκε στα Μίκυ Μάους #568- #571 του Μαΐου του 2025. Θα εξεταστεί το κατά πόσο αυτές οι αναφορές είναι πιστές στα αληθινά γεγονότα και καταστάσεις, ενώ θα αναλύονται περαιτέρω οι έννοιες. Η δομή της παρουσίασης είναι σχετικά απλή. Θα “διαβάζουμε” το τεύχος και στην προσπέλασή του θα συγκεντρώνονται τα διάφορα στοιχεία... Αλλά ας μην φλυαρήσω άλλο... Ας περάσουμε στην καθαυτή παρουσίαση!   

Κάτι λοιπόν που με απασχόλησε, ήταν το πού διαδραματίζονται οι ιστορίες... Στο εισαγωγικό του πρώτου μέρους αναγράφεται καθαρά ότι η περιπέτεια διαδραματίζεται στη καρδιά της Ιταλικής χερσονήσου, όπου κατοικεί η φυλή των Παπιονιανών. Ποιοι όμως ήταν οι πραγματικοί διαβιούντες της περιοχής εκείνη την, πρώτη περίοδο της Ρώμης, πριν αυτή εξελιχθεί σε παγκόσμια δύναμη.  

Η απάντηση είναι οι Όμβριοι ή Ούμβροι, οι οποίοι, μαζί με το στενά συγγενές τους φύλο, τους λεγόμενους Όσκους, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της κεντρικής οροσειράς των Απεννίνων, που θα αποκληθεί Ομβρική ή Ουμβρία, όνομα που θα διατηρήσει μέχρι και σήμερα η εν λόγω περιοχή, καθώς αποκαλείται Umbria . Προτού εξετάσουμε ζητήματα, όπως η καταγωγή, η γλώσσα, η θρησκεία, αλλά και η εξέλιξη του πολιτισμού τους, καθώς και η τελική υποταγή τους στη Ρώμη, αξίζει νομίζω να αναφερθούμε στην ετυμολογία του ονόματός της συγκεκριμένης φυλής. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη wiki, Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος γράφει σχετικά με το όνομά τους: “Οι Ούμβροι πιστεύεται ότι ήταν η αρχαιότερη φυλή στην Ιταλία, θεωρείται ότι ονομάστηκαν «Όμβριοι» [σ.σ. άνθρωποι από την καταιγίδα, ὄμβρος = καταρρακτώδης βροχή] από τους Έλληνες, επειδή επιβίωσαν από τις βροχές που είχαν κατακλύσει τη γη . Διαβάζουμε ότι 300 από τις πόλεις τους κατακτήθηκαν από τους Ετρούσκους.[...].”. Σαφώς και δεν πρόκειται για εμπεριστατωμένη, ούτε και αξιόπιστη προσέγγιση, αφού, όπως θα δούμε παρακάτω, οι Ετρούσκοι προηγήθηκαν των Ούμβρων, αρκετούς αιώνες... Τουλάχιστον των ελθόντων εκ Γαλατίας, Ούμβρων, αφού και οι ίδιοι οι Ετρούσκοι συνάντησαν προηγούμενους κατοίκους, γηγενείς της Ουμβρίας, όταν έφτασαν αρχικά, κάπου τη δεύτερη( 2) χιλιετία π.Χ..  

ΚΑΤΑΓΩΓΗ

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η καταγωγή τους, για την οποία συγκέντρωσα ξεχωριστές και κάπως... αντικρουούμενες πληροφορίες.

Κατά τη wiki, οι Όμβριοι ήταν κελτικό φύλο, τουλάχιστον έτσι αιτιολογείται από αρχαίες ρωμαϊκές πηγές, ενώ αναφέρεται και ο Κορνήλιος Μπόκχος (Lucius Cornelius Bocchus), ο οποίος υποστήριξε ότι κατάγονταν από γαλατική φυλή. Γύρω από τον συγκεκριμένο συγγραφέα όμως υπάρχει ένα σκοτεινό σύννεφο, αφού είναι από τους “χαμένους” συγγραφείς, με αποτέλεσμα το έργο του να σώζεται μόνο μέσω αναφορών άλλων σε αυτό. Γνωστό πάντως μας είναι ότι απεβίωσε τον 1ο μ.Χ. αιώνα κι επομένως, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τη μεγάλη χρονική απόσταση που τον χώριζε από την ακμή του πολιτισμού των Ουμβρίων. Για την καταγωγή τους, έχουμε και άλλες αναφορές, από άλλες “φίρμες” της κλασικής γραμματείας, όπως ο Πλούταρχος, ο οποίος υποστήριξε( σύμφωνα πάντα με τη wiki) πως επρόκειτο για φυλή συγγενή των Βόιων, οι οποίοι κατέβηκαν από την Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία περί το 390 π.Χ. στην Ιταλία( παρένθεση στους Βόιους οφείλεται και το όνομα της Βοημίας, δηλαδή της σημερινής Τσεχίας). Τέλος πάντων, φαίνεται ότι αν και οι δύο λαοί σχετίζονταν, οι Ούμβροι είχαν κατέβει από τη Γαλατία, τη Γερμανία, ή- πιθανώς- ακόμα και τη Σκανδιαναβία( όπως έχουν πει διάφοροι αρχαίοι ιστορικοί, σύμφωνα με τη wiki), πολλούς αιώνες πριν τους Βόιους. Για να σας δώσω μια γεύση, διάβασα αναφορές που κάνουν λόγο για εγκατάσταση της φυλής στα Απέννινα όρη, ανατολικά του ποταμού Τίβερη, ήδη από το 1.000 π.Χ.

Άλλοι βέβαια αναφέρουν ότι κατά την ίδρυση της Ρώμης περί τον 8ο αιώνα π.Χ.( 753 π.Χ.) υπήρχαν ήδη οι Ούμβροι, κάτι που δεν αντιτίθεται στην προηγούμενη πληροφορία. Ωστόσο, η wiki κάνει λόγο για κατασκευή των πρώτων μνημείων και πόλεων περί τον 6ο αιώνα, πράγμα κατάφορα αντιφατικό με τις προγενέστερες πληροφορίες... Επιπλέον, αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι οι αρχαιότερες επιγραφές με την Οσκική/ Ουμβρική διάλεκτο που διαθέτουμε χρονολογείται περί τον 5ο/ 4ο αιώνα( περισσότερα επ’ αυτού παρακάτω). Πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι δυτικά του Τίβερη υπήρχε, ήδη από τη δεύτερη (2η) χιλιετία προ Χριστού, η Ετρουρία, η χώρα δηλαδή των Ετρούσκων, η οποία, κατά τον Ηρόδοτο, είχε δημιουργηθεί από αποίκους της Λυδίας, της Μικρασιατικής πόλης. Στην πόλη φαίνεται να είχε πέσει λιμός, ο οποίος διήρκησε δεκαοκτώ( 18) έτη, με αποτέλεσμα την αναγκαιότητα εγκατάλειψης της περιοχής από τους μισούς της κατοίκους. Έτσι, με οικιστή τον Τυρρηνό( εξ ου και το λεγόμενο “Τυρρηνικό πέλαγος/ θάλασσα”), γιο του βασιλιά της πόλης Άτυ, δημιουργήθηκε το κράτος των Ετρούσκων. Αυτό είναι σημαντικό για να κατανοήσουμε ότι αρκετούς αιώνες πριν την άφιξη της φυλής των Ουμβρίων, σε χρονικά πλαίσια που αγγίζουν τον μύθο, είχε ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται ένας ακμάζων πολιτισμός στις κοιλάδες της βόρειας ιταλικής χερσονήσου, η οποία χάρη στους πολλούς και μεγάλους της ποταμούς, όπως ο Τίβερης, ο Πάδος, ο Άρνος, αλλά και ο Ρένο  ήταν πολύ εύφορη, ιδανική για την εγκαθίδρυση αγροτικών κοινωνιών.  

Όσον αφορά την εξάπλωσή τους, δεν θα περιοριστούν μονάχα στις περιοχές ανατολικά του Τίβερη, αλλά θα εξαπλωθούν, αρκετά αργότερα, προς τον νότο, στις περιοχές των Όσκων, με αποτέλεσμα να σηματοδοτήσουν τις περίφημες «Σαβελλικές μεταναστεύσεις» του 5ου αιώνα π.Χ.. Ωστόσο θα αναφερθούμε σε αυτές εκτενέστερα, στη συνέχεια.  

ΓΛΩΣΣΑ

Το παρόν είναι αφιέρωμα σε μία ιστορία σε ένα Μίκυ Μάους και όχι ακαδημαϊκή εργασία. Αυτό προσπαθώ να υπενθυμίσω τόσο σε εσάς, όσο και στον εαυτό μου, που το έχω πάρει πολύ θερμά... Υπερβολικά πολύ θερμά... Τέλος πάντων, θα αναφερθώ στην γλώσσα και τα σωζόμενα( να υπάρχουν τέτοια), του πολιτισμού των Ουμβρίων. Κατ’ αρχάς όμως, αξίζει να εξετάσουμε πού ανήκει η συγκεκριμένη γλώσσα και ποια η σχέση της με τις σημερινές. Οι γλώσσες, τουλάχιστον κατά τη σύγχρονη αντίληψη περί γλωσσολογίας, θεμελιωθείσας τον 19ο και τον 20ο αιώνα, διακρίνονται σε οικογένειες. Μία εξ αυτών, είναι και η ινδοευρωπαϊκή, η οποία περιλαμβάνει- μεταξύ άλλων- τη σανσκριτική, την περσική, την ελληνική, τη γαλλική, τη λατινική, τη γερμανική και την αγγλική. Το πώς γίνεται ολόκληρη σχεδόν η Ευρασία, από τις παρυφές των Ιμαλαΐων, μέχρι τον Ατλαντικό ωκεανό να είναι δεμένη κάτω από μία κοινή, προγονική γλωσσική εστία, αποτελεί ένα ενδιαφέρον θέμα για άλλο αφιέρωμα, πιθανώς σε κάποια ανάρτηση στο blog μου. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι  το παρακάτω δενδροειδές διάγραμμα, που για πρώτη φορά παρουσιάσθηκε κατά τη δεκαετία του 1860 από τον  Γερμανό γλωσσολόγο Αύγουστο Σλάϊχερ (August Schleicher) και το οποίο είναι κοινώς αποδεκτό ακόμα και σήμερα, με ορισμένες- απ’ όσο είδα- τροποποιήσεις.

( το διάγραμμα του Schleicher)

Ο Αύγουστος λοιπόν, όπως βλέπετε, χωρίζει τη μητρική γλώσσα σε δύο μεγάλες κατηγορίες, τη δυτική και την νοτιοανατολική, οι οποίες επιδέχονται περαιτέρω διαίρεσης. Εν προκειμένω μας αφορά η δυτική και ως εκ τούτου θα εστιάσουμε σε αυτή. Συγκεκριμένα, μας αφορά το “Graeco- Italian” παρακλάδι της. Διακρίνει κανείς ότι διάφορες, νεκρές πλέον γλώσσες, όπως η Φαλισκική, Οσκική, Ουμβρική, συναπαρτίζουν με τη Λατινική την Ιταλική οικογένεια γλωσσών. Από τη Λατινική βέβαια, προέκυψαν και οι λεγόμενες Romance languages όπως η σύγχρονη Ιταλική, η Γαλλική, η Ισπανική, η Ρουμανική, κάτι το οποίο δεν μας αφορά επί του παρόντος, αφού εμείς θέλουμε να μελετήσουμε ακριβώς αυτή την οικογένεια των Ιταλικών γλωσσών.  

Η Ουμβρική (Umbrian) λοιπόν, αποτελεί την καλύτερα μελετημένη γλώσσα της ομάδας, εκτός βέβαια της Λατινικής,  χάρη στο γεγονός ότι έχουν διασωθεί οι επτά από τους εννιά  τους επτά  ορειχάλκινους «Ιγγουβιανούς Πίνακες» (Iguvine Tables στα Αγγλικά, Tabulae Iguvinae στα Λατινικά), οι οποίοι περιέχουν πάνω από 4.000 λέξεις. 

Τι ακριβώς ωστόσο, είναι αυτοί οι πίνακες; Το 1444 μ.Χ. βρέθηκαν επτά ορειχάλκινες επιγραφές, στην πόλη Iguvium (Ιγούϊον κατά τον Στράβωνα, Iguvium κατά τους Λατίνους και Gubbio κατά τους σύγχρονους Ιταλούς), μια πόλη της Ουμβρίας, στην ορεινή περιοχή των κεντρικών Απεννίνων. Αυτές, χρονολογούνται από τα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ., δηλαδή  300-201 π.Χ. (η παλαιότερη), μέχρι τα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ.( δηλαδή μέχρι το 100 π.Χ.), ενώ σύμφωνα με ορισμένες πηγές, εκτείνονται μέχρι και το 1ο αιώνα π.Χ., αλλά διασώζουν μια παλαιότερη προφορική παράδοση. Τα σωζόμενα κείμενα αποτελούν οδηγίες για τον τρόπο τέλεσης διαφόρων τελετουργιών προς τα μέλη μιας θρησκευτικής αδελφότητας, συγκεκριμένα  των Fratres Atiedii και έχουν μεγάλη αξία για τη μελέτη της αρχαίας ιταλικής γλώσσας και θρησκείας. 

Οι αρχαιότεροι πίνακες/ επιγραφές, έχουν χαραχθεί σε ποικίλες μορφές του Ετρουσκικού αλφαβήτου, ενώ οι πιο σύγχρονοι στο Λατινικό αλφάβητο, υποδεικνύοντας σαφώς τη υποβάθμιση και εντέλει την εξαφάνιση του Ετρουσκικού πολιτισμού, έναντι του Ρωμαϊκού, ο οποίος τελικά επικράτησε σε ολόκληρη την ιταλική χερσόνησο. Ειδικότερα οι που είναι γραμμένοι στη γλώσσα της Ουμβρίας με ετρουσκικό αλφάβητο, είναι οι τέσσερις αρχαιότεροι και μέρος του πέμπτου, ενώ ο υπόλοιπος πέμπτος, όπως και οι δύο τελευταίοι( και προφανώς και οι δύο τελευταίοι που έχουν χαθεί) με λατινικούς χαρακτήρες.    

( Ιγγουβιανός Πίνακας)

Ειδικότερα, ως προς το περιεχόμενό τους: 

1. Ο πρώτος(1ος) πίνακας περιέχει κανονισμούς για τον καθαρισμό του ιερού βουνού ή της ακρόπολης του Iguvium και για τον εξαγνισμό του λαού.  
2. Ο δεύτερος(2ος), ο τρίτος(3ος) και ο τέταρτος(4ος) πίνακας περιγράφουν την τέλεση διάφορων  θυσιών, για των οποίων τις λεπτομέρειες ωστόσο, δεν δίνουν επαρκώς ακριβείς πληροφορίες.  
3. Ο πέμπτος(5ος) πίνακας ασχολείται με διοικητικές λεπτομέρειες της αδελφότητας και τελειώνει με μια δήλωση αμοιβαίων υποχρεώσεων μεταξύ των Fratres Atiedii και δύο από τα (αρχικά) 10 τμήματα του λαού των Iguvine.  
4. Ο έκτος( 6ος) και έβδομος(7ος) πίνακας, που είναι και οι μεταγενέστεροι, περιέχουν το ίδιο υλικό με τον πρώτο, αλλά σε πολύ διευρυμένη μορφή και σε κάπως μεταγενέστερη γλώσσα.   

Υπάρχουν βέβαια και παλαιότερα δείγματα Ουμβρικής γραφής, τα οποία διαθέτουμε από επιγραφές του 5ου και 4ου αιώνα π.Χ. κι έχουν εντοπιστεί σε διάφορες τοποθεσίες της Ουμβρίας. Γενικά οι Όμβροι θα επηρεαστούν σε μεγάλο βαθμό από τον πολιτισμό των Ετρούσκων, αν και μάλλον όχι τόσο σε γλωσσικό επίπεδο( για περισσότερες πληροφορίες παρακάτω), οι οποίοι μέχρι τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. ασκούσαν την πολιτικοστρατιωτική τους επικυριαρχία σε ολόκληρη την κεντρική Ιταλική χερσόνησο, επί των διάφορων Ιταλικών λαών της περιοχής. 

Είναι ωστόσο σημαντικό να τονισθεί, ότι οι Ετρούσκοι και οι Ούμβροι ΔΕΝ έχουν σχέση. Οι Ετρούσκοι εντάσσονται στους Πρωτο- Ιταλικούς λαούς, ενώ οι Ούμβροι, καθώς και οι συγγενείς τους οι Όσκοι, οι οποίοι κατοίκησαν το νότιο τμήμα της κεντρικής Ιταλίας, επειδή κατέβηκαν πολύ αργότερα στην χερσόνησο, εντάσσονται στους Δευτερο- Ιταλικούς λαούς, με εντελώς διαφορετική εθνική ταυτότητα και καταγωγή, κάτι ωστόσο που δεν απέτρεψε την ώσμωση. Εκεί σταματούν οι ομοιότητες μεταξύ του Ουμβρικού και Ετσουσκικού πολιτισμού. 

Η γλωσσική ομάδα αρχαίων γλωσσών της Ιταλίας, στην οποία περιλαμβάνονται και η Ουμβρική και η Οσκική, ονομάζεται “σαβελλική” ομάδα. Οι γλώσσες αυτής της ομάδας μαρτυρούνται από τον Τίβερη έως την Ουμβρία στο βορρά και έως το Bruttium, δηλαδή τη σημερινή Καλαβρία στο νότο. Οι σαβελλικές μολονότι αυτόνομες γλώσσες, δεν διάβασα πουθενά να διαθέτουν δικό τους αλφάβητο, τουναντίον, για την αποτύπωσή τους, φαίνεται ότι χρησιμοποιούνται διάφορα συστήματα γραφής, όπως το ετρουσκικό και το λατινικό. Φαίνεται βέβαια( δείτε τις παρακάτω εικόνες), ότι διέθεταν δικό τους, αυτόνομο αλφάβητο, το οποίο ωστόσο μάλλον ήταν μια μείξη του ελληνικού και του ετρουσκικού. 

(Ουμβρικό αλφάβητο- μείξη ελληνικού και Ετρουσκικού)

Ο σαβελλικός κλάδος περιλαμβάνει τόσες πολλές διαλεκτικές ποικιλίες, που στέκει μέχρι και σήμερα αδύνατο να προσδιοριστεί ποιες εξ αυτών είναι ξεχωριστές γλώσσες και ποιες διάλεκτοι. Η σύγχρονη έρευνα ωστόσο, έχει ξεχωρίσει- σύμφωνα με μια πηγή που θα παραθέσω παρακάτω- τρεις ομάδες: 

1. Τις βόρειες ποικιλίες στις οποίες συγκαταλέγονται η ουμβρική, η σαβινική, η μαρσική και η βολσκική.  
2. Τη νότια πικηνική καθώς και κείμενα από τις περιοχές της Καμπανίας και της Λουκανίας που ανάγονται πριν από το 400 π.Χ.  
3. Τέλος, τις ποικιλίες από την κεντρική και νότια Ιταλία, δηλαδή την οσκική, τη πελασγική, τη βεστινική, τη μαρουκινική και την ερνική.  

Αυτή η ταξινόμηση είναι μεν εξυπηρετική, εντούτοις όμως παρουσιάζει και κάποια προβλήματα. Λόγου χάρη, η Οσκική και η Ουμβρική που είναι δύο πολύ κοντινές γλώσσες, έχουν κατηγοριοποιηθεί σε ξεχωριστές κατηγορίες. Τέλος πάντων, αξίζει να μελετηθεί η Ουμβρική σε σύγκριση με την καλύτερα και πληρέστερα σωζόμενη, δηλαδή την οσκική. Μάλιστα, αν θεωρήσουμε αληθή την αναφορά του Στράβωνα, πως στη Ρώμη παρουσιάζονταν θεατρικά έργα, γραμμένα σε αυτή τη γλώσσα( για την οποία θα γίνει εκτενέστερη αναφορά παρακάτω), είναι πραγματικά εντυπωσιακό). 

 Κατά τον 4ο αιώνα π.Χ., οι ομιλητές της οσκικής εξαπλώθηκαν στα εδάφη της νότιας Ιταλίας, με αποτέλεσμα η οσκική να περιθωριοποιήσει τις γλώσσες που μιλιόντουσαν έως τότε στην περιοχή αυτή και ως εκ τούτου αναδείχθηκε σε κυρίαρχη στην περιοχή, με αποτέλεσμα την τόσο καθοριστική επίδρασή της.  

Ως προς το γιατί αποκαλούνται σαβελλικές γλώσσες, αξίζει να αναδράμουμε στην ιστορία του όρου Σάβελλος ή Σαβέλλος (Sabellus). Φαίνεται ότι άρχισε να χρησιμοποιείται από τους Ρωμαίους μετά τον 3ο αιώνα π.Χ. ως γενικός χαρακτηρισμός για όλα τα φύλα που ομιλούσαν Οσκικές διαλέκτους. Προσοχή, αυτό σημαίνει ότι πολλά φύλα, όπως οι Bruttii( ελληνιστί Βρέττιοι), οι οποίοι δεν έφεραν κάποια σχέση με το φύλο των Όσκων, απλώς επειδή οι τελευταίοι τους είχαν επιβληθεί πολιτικά και γλωσσικά, χαρακτηρίστικαν ως Σάβελλοι.  

(Οσκικά)

1. Σαβέλλοι

  Παλαιότερα δε, τόσο οι Έλληνες, όσο και οι Ρωμαίοι συγγραφείς χρησιμοποιούσαν τον όρο Σαυνίτες ή Σαμνίτες αντί του όρου Σάβελλοι ή Σαβέλλοι για να χαρακτηρίσουν τους φορείς Οσκικών διαλέκτων, ανεξάρτητα αν αυτοί ζούσαν στο Σάμνιον (Samnium), την κυρίως χώρα των Σαμνιτών, δηλαδή την ορεινή χώρα στα βόρεια της Καμπανίας ή όχι. Πρόγονοι των Σαμνιτών θεωρούνται οι θρυλικοί Σαβίνοι, οι οποίοι ωστόσο φαίνεται να είχαν εξορίσει τους Σαμνίτες, ενώ σύμφωνα με σύγχρονες απόψεις γλωσσολόγων, οι συγγενείς αυτοί όροι, προέρχονται από την οσκική λέξη Safineis, με την οποία αυτοαποκαλούνταν οι Σαμνίτες στην γλώσσα τους. Η αντίστοιχη λέξη στην Λατινική ήταν Sabini, αλλά ο όρος περιορίστηκε να σημαίνει τον λαό των Σαβίνων, όπως αυτοί έγιναν γνωστοί στο συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο. 

Η οσκική λοιπόν, είναι μία από τις αρχαίες γλώσσες με γενικά συντηρητική φωνολογία, κάτι που στη γλωσσολογία σημαίνει ότι σε σχέση με τις συγγενείς ποικιλίες δεν διέπεται από ιδιαίτερες καινοτομίες ή από έντονες μετεξελίξεις, τουναντίον, πρόκειται μάλλον για ελάχιστα μεταλλασσόμενη γλώσσα. Αυτός ο συντηρητισμός είναι γενικά βοηθητικός στις συγκρίσεις για το οσκικό λεξιλόγιο, καθώς συνέβαλε στην ακέραια διατήρηση του γλωσσικού τους πλούτου.  

(Στήλη της Αμπέλλα)

Το σημαντικότερο κείμενο που έχει παραχθεί σε αυτή τη γλώσσα και φτάνει μέχρι και τις μέρες μας, είναι μια επιγραφή χαραγμένη σε λίθινη πλάκα. Πρόκειται περί διακανονισμού μεταξύ των πόλεων της Καμπανίας, Νόλα (Nola) και Αμπέλλα (Abella), περί της κοινής διαχείρισης του Ιερού του Ηρακλέους, που βρισκόταν στα κοινά τους σύνορα. Αυτή  είναι η περίφημη «Στήλη της Αμπέλλα» (Cippus Abellanus), χρονολογούμενη γύρω στο 150 π.Χ.. 

Παρ’ όλο που η στήλη της Αμπέλλα θεωρείται το σημαντικότερο, εντούτοις δεν αποτελεί το εκτενέστερο κείμενο της Οσκικής. Αντιθέτως, αυτό είναι ο ορειχάλκινος «Πίναξ της Μπαντίνα» (Tabula Bantina), από την περιοχή της Λευκανίας (η Λουκανία των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων), μια συλλογή Νόμων, χρονολογούμενη γύρω στο πρώτο μισό του 1ου π.Χ. αιώνα.  

Τέλος, δεν ξέρω αν θυμάστε που παραπάνω ανέφερα μια αναφορά του Στράβωνα στην οσκική γλώσσα. Λοιπόν, παρακάτω την παραθέτω:   

«…Έχει συμβεί κάτι ιδιαίτερο με τον λαό των Όσκων […] Οι Όσκοι χάθηκαν, αλλά παραμένει η γλώσσα τους στους Ρωμαίους. Κάνουν ποιήματα σ’ αυτήν την γλώσσα, σε μερικές παραδοσιακές γιορτές, που τα ανεβάζουν στην σκηνή και τα αναπαριστάνουν διάφοροι μίμοι…». 

Στράβων ( Βιβλίο Ε’, Κεφάλαιο ΙΙΙ. 6) 

Η ουμβρική γλώσσα , από την άλλη, αν συγκριθεί με άλλες σαβελλικές διαλέκτους, θα διαπιστωθεί πως έχει υποστεί ένα μεγάλο αριθμό φωνολογικών αλλαγών, κάτι που δυσχεραίνει την αξιολόγηση κάποιων γνωρισμάτων. Ορισμένα χαρακτηριστικά της ουμβρικής, είναι τα ακόλουθα: 

1. Ο ρωτακισμός του μεσοφωνηεντικού *-s-, π.χ. puri “ο οποίος”, από τη ρίζα *kwōsi, επαυξημένος τύπος της ονομαστικής πληθυντικού της αντωνυμίας *kwo-/kwi-. Σε απλά ελληνικά, αυτό σημαίνει ότι το τοποθετημένο αναμεταξύ των δύο φωνηέντων  “s” στην αναφορική αντωνυμία *kwōsi, θα τραπεί σε “r”( ρωτακισμός). 
2. Στα μεταγενέστερα τμήματα κειμένων που είναι γραμμένα στο λατινικό αλφάβητο(2ος- 1ος αιώνας π.Χ.), παρατηρούμε πως το τελικό *-s μετά από φωνήεν ρωτακίζεται, π.χ. svepis( μάλλον από το πρωτο- ινδοεϋρωπαϊκό*(s)peys-)--->sopir( μάλλον συνδέεται με το λατινικό “spiro”, δηλαδή “ζω”, που εξ αυτού πηγάζει η γαλλική λέξη “soupir” για τον αναστεναγμό).  
3. To *k στα ουμβρικά, επίσης, τρέπεται σε ουρανικό μπροστά από μπροστινά φωνήεντα και μεταγράφεται στο ουμβρικό αλφάβητο με το σύμβολο ç.  
4. Το *g ουρανικοποιείται επίσης.  
5. Οι δίφθογγοι στη γλώσσα αυτή μονοφθογγίζονται και το μεσοφωνηεντικό *d- τρέπεται σε ένα φθόγγο, ο οποίος συμβολίζεται με το γράμμα ř, π.χ. *kwid-i > peře.  

Κάποια μορφολογικά στοιχεία της, η ουμβρική τα μοιράζεται με άλλες σαβελλικές γλώσσες, λ.χ. η κατάληξη -ns που απαντά στο γ’ πληθυντικό του ρήματος. Αυτή η κατάληξη απαντάει σε όλες τις σαβελλικές γλώσσες μετά τον 4ο π.Χ. αιώνα, για τις οποίες υπάρχουν επαρκή τεκμήρια, π.χ. ουμβρική, βολσκική, πελιγνική και οσκική. 

Η Οσκική, η γλώσσα των Σαμνιτών των ισχυρότατων και πλέον επικίνδυνων αντιπάλων της Ρώμης (η διάλεκτος των οποίων θεωρείται η τυπική μορφή της Οσκικής), διαθέτει επιγραφές από τον 5ο π.Χ. αιώνα, γραμμένες στο Ετρουσκικό αλφάβητο. Γύρω στο 400 π.Χ. δημιουργήθηκε ένα νέο αλφάβητο (βλ. Εικόνα) βασισμένο στο Ετρουσκικό της βόρειας Καμπανίας, αλλά βαθύτατα επηρεασμένο από το Ελληνικό, όπως υποδεικνύουν τα σχετικά ευρήματα. 

ΘΡΗΣΚΕΙΑ 

Λάτρευαν πολλές θεότητες με κυριότερες τη Φερόνια, τη Βαλέντια, τη Μινέρβα Ματούσια και την Κλίτιμους. Στους Ιγγουβιανούς πίνακες δε, αποτυπώνονται παραστάσεις από τελετές θυσίας ζώων. 

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΟΥΜΒΡΟΙ 

Ο συνήθης ύποπτος, ο Στράβων, ορίζει στο πέμπτο του βιβλίο την έκταση της Ουμβρικής. Τα βόρεια όριά της, τοποθετούνται στην Ραουέννα, η οποία αργότερα θα εξελισσόταν στη θρυλική Βυζαντινή Ραβέννα, πρωτεύουσα των Ιταλικών κτήσεων και του ομώνυμου εξαρχάτου.  Τα νότια όρια πάλι, τίθενται επί της Αδριατικής και συγκεκριμένα στο Αριμίνιον (δηλαδή στο σημερινό Ρίμινι), μετά από το οποίο «…αρχίζει η Πικεντίνη χώρα…» . Εμείς όμως σήμερα, βάσει κυρίως της γλωσσικής εξάπλωσης, γνωρίζουμε ότι στην πραγματικότητα τα νότια όρια της Ουμβρικής, εκτείνονταν μέχρι την Αγκώνα. Αυτές όμως οι περιοχές αποτελούσαν απλώς την έξοδο προς την θάλασσα. Η χώρα τους βρισκόταν  στο εσωτερικό της χερσονήσου, στις κοιλάδες του άνω ρου του Τίβερη και γύρω από αυτές και η οποία συνόρευε με την Ετρουρία δυτικά και με την χώρα των Σαβίνων στα νοτιοανατολικά. 

Λόγω ακριβώς αυτού του απομονωτισμού στον ορεινό όγκο των Απεννίνων, και παρά την έλλειψη σχετικών στοιχείων, μπορεί να διατυπωθεί η θεωρία ότι επρόκειτο για μάλλον  πολιτιστικά καθυστερημένο σύνολο φύλων σε σχέση με τα πιο εξελιγμένα φύλα των συγγενών τους Όσκων.  

Αυτό ωστόσο, δεν σημαίνει ότι οι Ούμβροι υπήρξαν φιλειρηνικός ή εντελώς απομονωμένος λαός... Αντιθέτως, αξίζει να επισημανθεί ότι την περίοδο της κυριαρχίας των Ετρούσκων, δηλαδή τα αντίστοιχα χρόνια της αρχαϊκής αρχαιότητας, όταν αναφερόμαστε στον ελληνικό πολιτισμό, της περιόδου, η των Ευβοέων αποικία, Κύμη, θα βρεθεί σε μεγάλο κίνδυνο, επειδή Ετρούσκοι και Ούμβροι θα επιτεθούν το 525 π.Χ. ατελέσφορα βέβαια( εκτενέστερη αναφορά παρακάτω)... 

1. Ετρούσκοι 

Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... όπως προείπαμε, οι Ούμβροι πρέπει να έφθασαν στην Ιταλία περί το 1.000 π.Χ.. Αναγκαία όμως κρίνεται η παράλληλη εξέταση της κοινωνικοπολιτικής διάστασης των Ετρούσκων και των Σαμνιτών, οι οποίοι επηρέασαν σε τεράστιο βαθμό τους Ούμβρους. 

Για τους Ετρούσκους προανέφερα ορισμένα πράγματα, παρ’ όλα αυτά, θα συνεχίσω, κάπως πιο αναλυτικά. Όσον αφορά τους Ετρούσκους, αναφέρθηκε ήδη η μυθολογική- οριακά- διάσταση που προσδίδει ο Ηρόδοτος στην καταγωγή τους. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι ήδη από τα αρχαία χρόνια, την καταγωγή των Ετρούσκων περιέβαλε ένα μυστήριο. Πολλούς αιώνες μετά τον Ηρόδοτο, ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς ήταν ο πρώτος που αμφισβήτησε την θεωρία του Ηροδότου( την οποία έχω παραθέσει παραπάνω, για όποιον ενδιαφέρεται), και πρότεινε  πως οι Ετρούσκοι (ή Τυρρηνοί όπως τους ονόμαζαν οι Αρχαίοι Έλληνες) ήταν αυτόχθονες στην περιοχή τους, καθώς η γλώσσα των Ετρούσκων δεν έχει καμία σχέση με εκείνη των Λυδών. Θα μπορούσα να γράψω ένα ολόκληρο κεφάλαιο για τη σημασία της “αυτοχθονίας” στους αρχαίους Έλληνες και πώς αυτή συναντάται στη ρητορική, στον πλατωνικό διάλογο “Πρωταγόρας”( πιθανότατα και σε άλλους), αλλά και στον Επιτάφιο του Περικλή, μέσα στο έργο του Θουκυδίδη. Δεν θα το κάνω ωστόσο, καθώς το αφιέρωμα θα βγει τεράστιο( ήδη έχει ξεφύγει η έκτασή του) και θα επανέλθω( κάποια στιγμή στο απώτερο μέλλον), με εκτενή δημοσίευση.  

Για τον ισχυρισμό του Διονυσίου, αξίζει να σημειωθεί ότι βάσει σύγχρονων μελετών, μάλλον αυτός διαψεύδεται, καθώς ομοιότητες μεταξύ του ετρουσκικού και των λοιπών ανατολικών πολιτισμών, πράγματι συναντώνται. Βέβαια πιθανότατα οφείλονται κυρίως στη συνεχή επικοινωνία και το εμπόριο του λαού αυτού με τους θαλασσοκράτορες Φοίνικες, έχοντας πολλές φορές ως μεσολαβητή τους Έλληνες και εξ ου οι ομοιότητες του Ετρουσκικού και του Ευβοϊκού αλφαβήτων. Πάντως το μυστήριο της ετρουσκικής γλώσσας, προβληματίζει μέχρι και σήμερα την ακαδημαϊκή κοινότητα, καθώς κανείς δεν ξέρει, πότε άρχισε να ομιλείται, αν, παρ’ ότι δεν είναι Ινδοευρωπαϊκή, σχετίζεται με κάποιο τρόπο με αυτή την ευρεία γλωσσική οικογένεια και γενικά, έχουν να διευθετηθούν πολύ σημαντικά  ζητήματα. Πολιτικά ωστόσο, έχουμε καλύτερη εικόνα για τους Ετρούσκους και πώς επηρέασαν τους Ούμβρους, οι οποίοι και μας αφορούν άμεσα στην παρούσα έρευνα. Οι Ετρούσκοι, καθώς πιέζονταν από την επέκταση των Ελλήνων στην Κορσική και τη βορειοδυτική ακτή της Μεσογείου, το δεύτερο μισό του έκτου(6ου) αιώνα π.Χ., όπως επίσης και από την εξάπλωση των Γαλατών στη σημερινή Λομβαρδία, ξεκίνησαν να επεκτείνουν τη χερσαία δύναμή τους. Καθώς στον νότο οι Ρωμαίοι και οι Ούμβροι εμπόδιζαν την εξάπλωσή τους πέρα από τον Τίβερη, ενώ οι Πικένοι στα ανατολικά ήταν επίσης αρκετά επικίνδυνο φύλο, οι Ετρούσκοι κινήθηκαν προς τα βόρεια. Εκεί ως τότε ζούσαν διασκορπισμένες διάφορες Ιταλικές φυλές, οι οποίες και υποτάχθηκαν σχετικά εύκολα, με αποτέλεσμα οι Ετρούσκοι να καταλάβουν την εύφορη κοιλάδα του Πάδου. Στο τέλος του αιώνα δε, έλαβε χώρα και η επέκτασή τους προς τον Νότο, καταλαμβάνοντας εκτεταμένες περιοχές στο Λάτιο και την Καμπανία. Ακόμα και στη Ρώμη οι Ετρούσκοι επιβλήθηκαν, καθώς η ετρουσκική δυναστεία των Ταρκυνίων κυβέρνησε την περίφημη πόλη από το 616 π.Χ. ως το 510 π.Χ. 

Το τελευταίο τέταρτο του έκτου (6ου) αιώνα π.Χ., δηλαδή κατά την περίοδο ανάμεσα στο 525 π.Χ. και το 500 π.Χ. οι Ετρούσκοι έφτασαν στο απόγειο της ακμής τους, κυριαρχώντας στην Ιταλία από τον Πάδο ποταμό στα βόρεια ως το Σαλέρνο( μια πόλη κοντά στη Νάπολη) στα νότια. Η παντοδυναμία τους αυτή, όμως, στη χερσόνησο δεν θα κρατούσε πολύ, καθώς οι Έλληνες, με πρώτους τους Κυμαίους, κτύπησαν την κυριαρχία τους στον Νότο, ενώ οι Ρωμαίοι τους έδιωξαν με εξέγερση το 510-509 π.Χ. Καθώς το Λάτιο είχε πλέον χαθεί, η επικοινωνία με τις κτήσεις στον Νότο ήταν πλέον αδύνατη, με αποτέλεσμα αυτές να πέσουν λεία στα χέρια άλλων ιταλικών φύλων καθώς και των Ελλήνων. Μιας και οι δώδεκα (12) πόλεις-κράτη των Ετρούσκων στη βόρεια όχθη του Τίβερη άρχισαν να εχθρεύονται η μια την άλλη, οι Ετρούσκοι έχασαν τη δυναμική τους σταδιακά, με αποτέλεσμα οι Βοίοι(Veii) και κάποιες ακόμα πόλεις να πέσουν στα χέρια των Ρωμαίων το 396 π.Χ. Το τελειωτικό χτύπημα στην όποια Ετρουσκική ισχύ θα δοθεί το 295 π.Χ. μετά τη μάχη του Sentinum, αλλά η τελευταίες ανεξάρτητες ετρουσκικές πόλεις  θα υποταχθούν περί το 264 π.Χ. 

Η παρακμή της Ετρουσκικής ισχύος, αποτελεί αδιαμφισβήτητα την αιτία ανόδου της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, καθώς της δόθηκε ζωτικής σημασίας χώρος ανάπτυξης, ενώ οι μικρομεσαίες δυνάμεις, όπως οι Ούμβροι ή οι ελληνικές πόλεις θα βρίσκονταν, δίχως καν να το συνειδητοποιήσουν, σε θανάσιμο κίνδυνο.

2. Σαμνίτες

Τώρα όμως, θα εστιάσουμε- προσωρινά- στους Σαμνίτες, ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο της ιστορικής εξέλιξης της Ιταλικής χερσονήσου, που επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό και την Ουμβρία . Οι Σαμνίτες λοιπόν, ήταν λαός, όπως προανέφερα, προερχόμενος κατά πάσα πιθανότητα από τους Σαβίνες. Οι Σαβίνες τώρα, δεν γνωρίζουμε ποιες ακριβώς καταβολές είχαν, αφού αυτές χάνονται σε κάτι που μοιάζει περισσότερο με μυθολογία, παρά με Ιστορία, σε μια υποτιθέμενη μετακίνηση εποίκων από την Πελοπόννησο στην Ιταλία περί τον 10ο αιώνα( περίπου 1.000 π.Χ.), ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι οι Σαβίνοι ήταν στην πραγματικότητα Ούμπροι.  Όπως και να ‘χει, οι Σαμνίτες ήταν λαός της κεντρικής Ιταλίας με πρωτεύουσα το Σάμνιον (Samnium), στην περιοχή του σημερινού Αμπρούτσο. Βρέθηκαν αντιμέτωποι με την Ρωμαϊκή Δημοκρατία μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ., τουλάχιστον 3 ή 4 φορές. Πιο συγκεκριμένα, αυτοί οι πόλεμοι ήταν οι ακόλουθοι:  

• Α’ Σαμνιτικός πόλεμος( 343 π.Χ. - 341 π.Χ.) 
• Β’ Σαμνιτικός πόλεμος( 327 π.Χ. - 304 π.Χ.) 
• Γ’ Σαμνιτικός πόλεμος( 298 π.Χ.- 290 π.Χ.) 

Ενώ συνέδραμαν διάφορους επίδοξους πολέμιους των Ρωμαίων, όπως:  

• Τον βασιλιά της Ηπείρου, Πύρρο τον Μέγα στους πολέμους του εναντίον των Ρωμαίων (280 π.Χ.- 275 π.Χ.) 
• Τον Καρχηδόνιο στρατηγό Αννίβα στις αντίστοιχες εκστρατείες του(218 π.Χ.- 201 π.Χ.).  
• Συμμετείχαν στους Κοινωνικούς ή Συμμαχικούς Πολέμους (91 π.Χ. - 87 π.Χ.)  

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Παρά το ότι η παλιότερη καταγραφή που αναφέρεται στους Σαμνίτες φαίνεται να είναι μια Συνθήκη του 354 π.Χ., με την οποία ορίζονταν τα σύνορα των ίδιων με τους Ρωμαίους, οι πρώτοι πόλεμοι με εκείνους θα ξεκινήσουν λίγο αργότερα, το 343 π.Χ.. Πιο συγκεκριμένα, οι Σαμνίτες επιτέθηκαν στους Σιδικίνους οι οποίοι κατέφυγαν στην Κάπουα, οι Σαμνίτες πολιόρκησαν την Κάπουα και ξέσπασε πόλεμος με την Καμπανία.Οι Καμπάνιοι ηττήθηκαν σε δύο μάχες και πήγαν να ζητήσουν βοήθεια από τους Ρωμαίους, οι Σαμνίτες άφησαν στην περιοχή ισχυρή στρατιωτική παρουσία. Οι Ρωμαίοι συμφώνησαν να προχωρήσουν σε διαπραγματεύσεις με τους Σαμνίτες, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα και η Ρώμη κήρυξε τον πόλεμο στους Σαμνίτες. Οι σύγχρονοι ιστορικοί αμφιβάλλουν για τις υπερβολές που γράφει ο Τίτος Λίβιος σχετικά με την περιγραφή του Α΄ Σαμνίτικου Πολέμου, πιθανότατα η προσήλωση του στην Ρώμη τον οδήγησε σε διαστρεύλωση των γεγονότων. Το βέβαιο είναι ότι η Ρωμαίοι νίκησαν αλλά η συντριβή των Σαμνιτών δεν ήταν τόσο μεγάλη όπως την περιγράφει ο Λίβιος, ο πόλεμος έληξε όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν το Σάμνιον. Οι Σαμνίτες ξεκίνησαν ειρηνικές διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην λήξη του πρώτου πολέμου. 

Ο Β΄ Σαμνίτικος Πόλεμος ξεκίνησε όταν οι πόλεις Φρεγέλλαι και Παλαιόπολις δέχθηκαν επίθεση από τους Σαμνίτες, συμμάχησαν με τους Βεστίνους, τα νέα έφτασαν στην Ρώμη που ετοιμάστηκε για μεγάλη στρατιωτική εκστρατεία εναντίον των Σαμνιτών. Μια άλλη θεωρία αναφέρει ότι τα κίνητρα του Β΄ Σαμνίτικου Πολέμου ήταν καθαρά οικονομικά. Στον πόλεμο εναντίον των Ρωμαίων συμμετείχαν πολλές Ιταλικές φυλές όπως οι Αύσονες, οι Σιδικίνοι, η Δαυνία, οι Ιάπυγες, οι Μεσσάπιοι ακόμα και η ίδια η πόλη του Τάραντα. Μετά την μάχη στα Καυδιανά δίκρανα ακολούθησε μια προσωρινή ανακωχή ανάμεσα στους Σαμνίτες και τους Ρωμαίους. Μετά από πολλά χρόνια μάχης οι Ετρούσκοι συμμάχησαν με τους Σαμνίτες αλλά ηττήθηκαν ξανά από τους Ρωμαίους, οι Σαμνίτες δραπέτευσαν στην Απουλία. 

Αργότερα ξέσπασε ο Γ΄ Σαμνίτικος Πόλεμος (298 π.Χ.), η αιτία ήταν οι εντάσεις ανάμεσα στους Ρωμαίους και στους Σαμνίτες όταν οι Λουκανοί ζήτησαν την βοήθεια των Ρωμαίων. Σύμφωνα με μια δεύτερη εκδοχή οι Ρωμαίοι και οι Ετρούσκοι βρέθηκαν σε σύγκρουση χάρη στις Συνθήκες που υπέγραψαν οι Ρωμαίοι και οι Πίκεντες. Μετά από λίγα χρόνια μάχης οι Ετρούσκοι προχώρησαν σε νέες εκστρατείες εναντίον των Ρωμαίων με αποκορύφωμα την νίκη των Ρωμαίων στην "Μάχη του Σεντίνουμ". Μετά την "Μάχη της Ακουιλονίας" ο Σαμνίτικος λαός διαλύθηκε και ενσωματώθηκε με τους Ρωμαίους, οι Ρωμαίοι ίδρυσαν νέα αποικία στην Βενόζα. 

Παρ’ όλα αυτά όμως, στον τελικό εμφύλιο πόλεμο το 82 π.Χ. ο Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας(Lucius Cornelius Sulla Felix)  τους νίκησε στην "Μάχη της Πύλης Κόλιν", κάτι που ως αποτέλεσμα είχε την εξαφάνισή τους ως αυτόνομος λαός, καθώς και την αφομοίωσή τους από τους Ρωμαίους.   

3. Ούμβροι

Τώρα λοιπόν που αναλύσαμε την γεωπολιτική κατάσταση, ας κλείσουμε το παρόν αφιέρωμα στους Ούμβρους με την ανάδειξη της γεωπολιτικής τους διάστασης. Οι Ούμβροι είχαν ως κύριους εχθρούς τους Ετρούσκους. Όπως είδαμε πιο πριν, υπήρχε μια ισορροπία τρόμου στον Τίβερη, καθώς αυτός αποτελούσε το σύνορο μεταξύ Ετρούσκων και Ούμβρων. Τα πρώτα χρόνια της ετρουσκικής επέκτασης, τον 6ο αιώνα π.Χ., η Ουμβρία γνώρισε εισβολή και περίπου 300 πόλεις( δεν γνωρίζω βέβαια αν πρόκειται για υπερβολή της πηγής). Παρ' όλα αυτά, ο πληθυσμός της Ουμβρίας δεν φαίνεται να εξαλείφθηκε στις κατακτημένες περιοχές.

Μετά την παρακμή των Ετρούσκων, τον 4ο αιώνα π.Χ., οι Ουμβριανοί στάθηκαν στο πλευρό της νέας μεγάλης δύναμης, των Σαμνιτών, οι οποίοι αντιστέκονταν της Ρωμαϊκής επέκτασης. Κατά τη διάρκεια του Β’ Σαμντιτικού πολέμου, οι Ούμβριοι συνέδραμαν τους Σαμνίτες έμπρακτα, στον πόλεμό τους κατά της Ρώμης, ωστόσο αυτό δεν θα τους βγει σε καλό, καθώς θα κατακτηθούν τελικά το 308 π.Χ.. Οι Όμβροι όμως, δεν θα αποδεχτούν τον Ρωμαίο κατακτητή, με αποτέλεσμα να συμμαχήσουν με τους Σαμνίτες στην διάρκεια του Γ΄ Σαμνιτικού Πολέμου (298-290 π.Χ.) και μαζί με τους Γαλάτες και τους Ετρούσκους θα αποτελέσουν μια τρομακτική πολεμική δύναμη, αλλά οι Ρωμαίοι με τη διπλωματία τους θα διχάσουν τους συμμάχους, ενώ παράλληλα η εμπειροπόλεμη στρατιωτική τους μηχανή θα συντρίψει τις συμμαχικές δυνάμεις στην μάχη του Σεντίνου (Sentinum) στα Απέννινα. Εν τω μεταξύ,  έκοψαν τις επικοινωνίες των Ουμβρίων με το Σάμνιο μέσω του φρουρίου της Νάρνια, το οποίο είχε ιδρυθεί το 298 π.Χ. , στη σημερινή περιοχή του Νάρνι. Οι Ρωμαίοι λοιπόν, κατάφεραν να νίκησαν τους Σαμνίτες και τους Γαλάτες συμμάχους τους στη μάχη του Sentinum (295 π.Χ.), ενώ οι Ουμβριανοί και οι Ετρούσκοι έσπευσαν να επιστρέψουν για να υπερασπιστούν τα δικά τους εδάφη από ταυτόχρονες ρωμαϊκές επιθέσεις αντιποίνων, αφήνοντας τους Σαμνίτες χωρίς τη βοήθειά τους.  

 Η ρωμαϊκή νίκη στο Sentinum το 295 π.Χ. εγκαινίασε μια περίοδο ολοκληρωτικής επικυριαρχίας από τους Ρωμαίους, οι οποίοι ίδρυσαν ορισμένες αποικίες, όπως το Σπολέτιο (το σημερινό Σπολέτο), και έχτισαν τη Via Flaminia (220 π.Χ.). Η via Flaminia έγινε ο κύριος συντελεστής της ρωμαϊκής ανάπτυξης στην Ούμπρια. Κατά τη διάρκεια της εισβολής του Αννίβα στη διάρκεια του δεύτερου Καρχηδονιακού πολέμου, οι Ρωμαίοι γνώρισαν την περίφημη ήττα στη λίμνη Τρασιμένη στην Ούμπρια( το οποίο είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα που θα αναλυθεί σε προσεχές άρθρο), αλλά οι Ούμβριοι αρνήθηκαν να συμβάλλουν τα κατακτητικά σχέδια του Καρχηδόνιου στρατηγού.  

Υπό τη Ρωμαϊκή επικυριαρχία οι Ούμβροι θα συνεχίσουν να φθίνουν πολιτισμικά, ωστόσο έγιναν μεγάλα έργα στην περιοχή.  Η Via Flaminia, ένας δρόμος που συνέδεε τη Ρώμη με την Ανκόνα και την Αδριατική Θάλασσα και περνούσε από πόλεις όπως το Νάρνι, το Τέρνι, το Σπολέτο και το Φολίνιο, οι οποίες είναι ακόμη γεμάτες με ρωμαϊκά ερείπια και οικοδομήθηκε το 220π.Χ.. Ένα παρακλάδι της οδού κατέληγε στην Περούτζια, της οποίας η προβολή ως πρωτεύουσας της Ούμπρια αυξανόταν. Το 90 π.Χ., οι κάτοικοι της Ουμβρίας απέκτησαν πλήρη ρωμαϊκή ιθαγένεια και η περιοχή ήκμασε οικονομικά, ενώ την εποχή του Πλίνιου του Πρεσβύτερου( 1ος αιώνας π.Χ.), 49 ανεξάρτητες κοινότητες εξακολουθούσαν να υπάρχουν στην Ούμπρια, ενώ η πληθώρα των επιγραφών και το υψηλό ποσοστό των νεοσύλλεκτων στο ρωμαϊκό στρατό από τη  συγκεκριμένη περιοχή υποδηλώνουν σημαντικό πληθυσμό. Παρ’ όλα αυτά, αδιαμφισβήτητο είναι το γεγονός, ότι οι Ούμβροι έχασαν την πολιτισμική ταυτότητά τους( μην ξεχνάτε και τους δύο τελευταίους Ιγγουβιανούς Πίνακες, που έχουν γραφεί σε λατινικό αλφάβητο) και τελικά, στη διάρκεια των επομένων δεκαετιών τα Ουμβρικά φύλα θα συγχωνευθούν με τους Ρωμαίους και τα γειτονικά τους φύλα και θα απορροφηθούν μέσα στην χοάνη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Πολλά απ’ όσα αναφέρθηκαν εδώ, όπως η Ετρουσκική γλώσσα, οι Σαμνίτες, ο Συμμαχικός ή Κοινωνικός πόλεμος, οι Ρωμαίοι και οι Καρχηδόνιοι, τα έργα του Στράβωνα και άλλα πολλά, αποτελούν πολύ ενδιαφέροντα αντικείμενα περαιτέρω μελέτης, για άλλα αφιερώματα όμως. Το παρόν άρθρο θα συνεχιστεί, με επιπλέον συγκρίσεις της ιστορίας "Ο δρόμος για τη Ρώμη" και των πραγματικών, ιστορικών γεγονότων. 

ΠΗΓΕΣ- ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΓΡΑΦΙΑ

https://www.britannica.com/topic/ancient-Italic-people/Other-Italic-peoples

https://www.britannica.com/topic/Umbri

https://ethnologic.blogspot.com/2011/03/10.html( ευχαριστώ και για τις εικόνες)

https://www.umbriatourist.info/history-of-umbria/history-of-umbria.htm#google_vignette

https://el.wikipedia.org/wiki/Ετρούσκοι

https://istoriopaidemata.blogspot.com/2019/06/8.html

https://ethnologic.blogspot.com/2009/10/blog-post_14.html

https://maxmag.gr/politismos/glossa/oi-archaies-glosses-tis-italias-kai-ta-gnorismata-toys/

https://el.wikipedia.org/wiki/Ομβρικοί

https://www.britannica.com/topic/Iguvine-Tables

https://el.wikipedia.org/wiki/Ίνσουβροι

https://smerdaleos.wordpress.com/2020/04/17/γραικοί-όμβροι-και-νέμιτζοι-στ/

https://smerdaleos.wordpress.com/tag/όμβροι/

https://www.ancient-origins.net/news-history-important-events/picentes-0021304

https://en.wikipedia.org/wiki/Iguvine_Tablets#The_religion_of_the_Umbrians_as_reflected_in_the_Iguvine_Tablets

https://el.wikipedia.org/wiki/Συντηρητική_γλώσσα_(γλωσσολογία)

https://smerdaleos.wordpress.com/2015/09/14/ο-ρωτακισμός-ως-γλωσσολογικό-φαινόμε/

https://www.ancient-origins.net/news-history-important-events/picentes-0021304

https://el.wikipedia.org/wiki/Σαμνίτες

https://www.offlinepost.gr/2024/02/29/oi-files-tis-arxaias-italias-meros-a-h-emfanish-kai-h-exelixh-toys/

https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=30&page=17

https://www.italiangenealogy.blog/history-of-umbria-italy2/#google_vignette

Σκοπός του θέματος: Ξεχωριστές και σπουδαίες εκδόσεις που κυκλοφόρησαν στην Ιταλική Disney Σκηνή

Αιτία του θέματος: Το νέο μου χόμπυ τα τελευταία χρόνια, που είναι το να βρίσκω όμορφες και δυσεύρετες εκδόσεις που κυκλοφόρησαν στη γειτονική χώρα, πάντα σχετιζόμενες με σπουδαίους καλλιτέχνες

Δείτε το σαν μερικά αναβαθμισμένα ποστς σε σχεση με το τι θα έβαζα στο "νιωθω σαν παιδακι τα χριστουγεννα", δεδομενου οτι εκει θα χανοντουσαν στο πληθος των δημοσιεύσεων, με καλύτερη και πιο οργανωμένη παρουσίαση, αφιερωμένη προς όλους τους Disney φανς με τους οποίους μοιράζομαι το ίδιο πάθος!

DISCLAIMER : Το να βρεις τέτοιες εκδόσεις είναι υπερβολικά δύσκολο στις μέρες μας, αν δεν έχεις άκρες στην Ιταλία. Αφενός οι περισσότεροι πωλητές δε στέλνουν εξωτερικό, αφετέρου οι εκδόσεις οσο περνούν τα χρονια γινεται ολο και πιο δυσκολο να βρεθουν, συνυπολογίστε τέλος και το μεγάλο κόστος του να τις αγοράσεις συν τα αυξημενα μεταφορικά κόστη.... δύσκολο το κυνήγι των θησαυρών.

Καλός ο πρόλογος, πάμε στο ζουμί!

Νο 1 διαμάντι, και σας παρουσιάζω μια υπέροχη έκδοση που βγήκε στην Ιταλία με αφορμή την ανά τα χρόνια δουλειά του Καβατσανο.

6 τομάκια που περιλαμβάνουν κομμάτι των έργων του, σε πολυτελή κασετίνα, και όλα αυτά πακέτο με μια λιθογραφία του καλλιτέχνη.

Η ποιότητα των τόμων είναι καλη συνολικά, μια εκδοση πολυ προσεγμενη ως προς το περιεχόμενο της,  με υπεροχο σκιτσακι στην 1η σελίδα καθε τομου (με μολύβι), απλό φτηνο λεπτο χαρτί (μη σας κανει εντυπωση, κάθε τόμος ξεχωριστά κόστιζε γύρω στα 6-7 ευρώ, μιλάμε για πολύ χαμηλές τιμές).

Ιδιαίτερα δυσεύρετη η συγκεκριμένη έκδοση στη μορφή "κασετίνας" που σας παρουσιάζω. Πιο εύκολα , αλλά και πιο φτηνά, βρίσκεται ο επιμέρους τόμος της συλλογής, ωστόσο επιθυμούσα και την κασετίνα αλλά και τη λιθογραφία , οπως συμπεράνατε!

Νο 2 διαμάντι, και σας παρουσιάζω μια υπέροχη έκδοση με όνομα Topo Maltese Art Portfolio.

Καλλιτέχνης πάλι ο Καβατσάνο. Πρόκειται για έκδοση που σχετίζεται από την ομώνυμη ιστορία που φιλοτέχνησε, με τη συγκεκριμένη αριθμημένη έκδοση να περιλαμβάνει 8 λιθογραφίες, με τη μία έγχρωμη, και τις άλλες να είναι σκέτα μολύβια, είτε από κομμάτια της ιστορίας, είτε από διάφορες πόζες των χαρακτήρων της ιστορίας.

Ένα πραγματικό διαμάντι για κάθε εναν που αγαπάει τη δουλειά του συγκεκριμένου καλλιτέχνη.

Αρκετά δύσκολη η ανεύρεση του, ήμουν τυχερός που το απέκτησα σφραγισμένο, και σε μια σχετικά κοντινή τιμή σε σχέση με την τιμή πώλησης του όταν βγήκε.

Ελπίζω να σας άρεσε, όταν βρω χρόνο θα συνεχίσω με ακόμη πιο δυνατές εκδόσεις!

Όπως λέει και το όνομά μου, είμαι καινούργιος και στο φόρουμ και στα comics. Εδώ και περίπου 2 μήνες, που ξεκίνησα να διαβάζω, έχω βρει αρκετές προτάσεις για ιστορίες που βρίσκονται σε παλιά τεύχη και έχω καταφέρει να αποκτήσω μερικά. Όλες, όμως, οι ιστορίες είναι από την περίοδο της Καθημερινής. Θέλω να ρωτήσω, λοιπόν, αν έχετε να προτείνετε κάποια τεύχη και από προηγούμενες περιόδους, που περιέχουν καλές ιστορίες και αξίζει κάποιος να διαβάσει.

Ευχαριστώ πολύ για τις προτάσεις που ήδη έχω δεχτεί από εσάς σε παλιότερα topics.

Με τις ψήφους του Ντισνεϊοκρατμούμενου μέρους της κοινότητας του φόρουμ, ας αναδείξουμε τα εξής:

Το ομορφότερο εξώφυλλο του 2024

Την καλύτερη ιστορία του 2024

Το καλύτερο (συνολικά) τεύχος του 2024 και

Την έκπληξη του 2024 (δυσάρεστη ή ευχάριστη)

Αυτά τα βραβεία δεν θα περιλαμβάνουν μόνο το Μίκυ Μάους άλλα και τα υπόλοιπα περιοδικά, ώστε να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα για αυτά.

Τα υποψήφια εξώφυλλα:

         #500                              #506                         #508                              #514                          #516                            #522                         #523                                   

 #526                                        #529                          #533                           #538                                #540                       #541                          #542                

                   #547             #548-549 (γιατί είναι ένα σχέδιο σπασμένο στα δύο)    #550 (όταν θα περαστεί στο inducks θα περαστεί και εδώ το ελληνικό εξώφυλλο)

Τα ομορφότερα εξώφυλλα από τα υπόλοιπα περιοδικά :

#115                                   #121                                   #125                                                     #119                        #120              

              #102                           #106

Οι υποψήφιες ιστορίες :

1 :    https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3332-1P                            11: https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3321-1P

2 :   https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3335-1P                             12: https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3337-2

3 :  https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3302-1                                13:https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3355-1P

4 :   https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3353-1P                             14: https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3342-1P

5 : https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3308-1P                               15:https://inducks.org/story.php?c=D+2002-002

6 :  https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3309-1                                 16:https://inducks.org/story.php?c=D+98210

7 : https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3313-5P                                 17:https://inducks.org/story.php?c=D+2012-140                                   

8: https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3315-2P

9:https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3316-1

10: https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3317-1P

Τα υποψήφια τεύχη:

https://inducks.org/issue.php?c=gr%2FMMB+514

https://inducks.org/issue.php?c=gr%2FMMB+516

https://inducks.org/issue.php?c=gr%2FMMB+521

https://inducks.org/issue.php?c=gr%2FMMB+523

https://inducks.org/issue.php?c=gr%2FMMB+547

https://inducks.org/issue.php?c=gr%2FMMB+506

Ύστερα από αυτή την -πρώτη-ψηφοφορία, θα ανοιχθεί νέο θέμα με τους φιναλίστ, όπως σε κάθε άλλο βραβευτικό θεσμό. 

Επίσης για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις με την ψηφοφορία, όσοι ψηφίζετε από κινητό ανατρέξτε λίγο πιο κάτω στο σχόλιο του φίλου @ Ζάνταφ , τον οποίο τον ευχαριστώ πολύ, για να σας εμφανιστούν πιο συμμαζεμενα. 

Επίσης περιμένω και από άλλους καταρτισμένους Ντισνεϊκους να ψηφίσουν εχμ @ Μενίγ Πουαγώ , @ Indian , ανυπομονώ να μάθω την γνώμη σας ! 

Edit: Αποφάσισα να παρατείνω την διάρκεια της ψηφοφορίας μέχρι την Παρασκευή 10/1 για να υπάρξει λίγο  μεγαλύτερη συμμετοχή. 

Ελάτε τι περιμένετε... ας αρχίσει με καθε επισημότητα η ψηφοφορία ! 

Σημείωση: Ο δαίμων του πληκτρολογίου εμφάνισε το θέμα πιο νωρίς από όσο θα έπρεπε !

Ας αρχίσω με το Μίκυ Μάους #6

Μετά το πρώτο μέρος "Ντόναλντ - Ο κατακτητής" ακολουθεί ένα σύντομο διήγημα 8 σελίδων με τίτλο η ιστορία του καθιστού ταύρου:

Ακολουθεί μια μονοσέλιδη ιστορία με τίτλο "Ο θείος Σκρουτζ γελά τελευταίος" και το 5ο και τελευταίο μέρος του "Τζέρεμι - Ο σκύλος κατάσκοπος":

Τέλος μια σελίδα με παιχνίδια και ένα εγκυκλοπαιδικό:

Υπενθυμίζω πως οι κατηγορίες είναι :

Το ομορφότερο εξώφυλλο του 2024

Την καλύτερη ιστορία του 2024

Το καλύτερο (συνολικά) τεύχος του 2024 και

Την έκπληξη του 2024 (δυσάρεστη ή ευχάριστη)

Τα υποψήφια εξώφυλλα (με βάση το προηγούμενο σκέλος την ψηφοφορίας) : 

                 #540  (2 ψήφοι)                                                #548-549 (3 ψήφοι)                 

Οι υποψήφιες ιστορίες (με βάση το προηγούμενο σκέλος την ψηφοφορίας) :

• https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3355-1P   19.999 λέυγες κάτω από τη θάλασσα    ( έλαβε  4 ψήφους στο προηγούμενο σκέλος)
• https://inducks.org/story.php?c=I+TL+3342-1P   Το μυστικό της μυστικής ταυτότητας    (έλαβε 2 ψήφους στο προηγούμενο σκέλος)

Τα υποψήφια τεύχη: 

https://inducks.org/issue.php?c=gr%2FMMB+514       #514

https://inducks.org/issue.php?c=gr%2FMMB+521       #521

https://inducks.org/issue.php?c=gr%2FMMB+547        #547

Η έκπληξη της χρονίας στην πραγματικότητα έχει αναδειχθεί ήδη από την προηγούμενη ψηφοφορία και είναι ...

Η επιστροφή των άρθρων στις ιστορίες    με 6 ψήφους   

Λοιπόν ας νικήσει ο καλύτερος ! 

Το παρακάτω άρθρο το έφτιαξα στο DisneyComicsPress αλλά το έκανα σκεπτόμενος όσα έχουμε συζητήσει εδώ με τα υπόλοιπα παιδιά όπως τον @apetoussis82 για το τι έχει απομείνει. Οπότε θεώρησα να το βάλω και εδώ και για να υπάρχει και για να συζητήσουμε Έψαξα αναλυτικά το inducks για να βγάλω τα παρακάτω.

Μπήκε ο Σεπτέμβριος και το Φθινόπωρο οπότε ας μιλήσουμε για ένα θέμα για το οποίο έχει συζητηθεί και παλιότερα αλλά δίχως ακρίβεια. ΚΟΜΙΞ και οι ανατυπώσεις του Ντον Ρόσα … Είναι ένα θέμα που μας απασχολεί από το 2016 μέχρι και σήμερα και θα συνεχίσει για κάποιο καιρό ακόμα. Το θέμα είναι όμως πόσο θα συνεχίσει; Αυτό θα «υπολογίσουμε» στο συγκεκριμένο άρθρο.

Τι έχει μείνει;

Μετά από μια έρευνα για το τι ιστορίες έχουν ανατυπωθεί στην Β΄Περίοδο του περιοδικού «υπολογίσαμε» τα παρακάτω…

Από τις μεγάλες:

1. Και Οι Επτά – Μείον τέσσερις – Καμπαλέρος Ήταν Υπέροχοι! ΚΟΜΙΞ #73
2. Το Στέμμα των Σταυροφόρων ΚΟΜΙΞ #66
3. Γράμμα Από το Σπίτι ΚΟΜΙΞ #75
4. Αφιερωμένο Εξαιρετικά 
5. Μουργόλυκοι Εναντίον Θησαυροφυλακίου (έχει μπει και στους Επιγόνους και είναι 17 σελίδων) ΚΟΜΙΞ #76

Πάμε τώρα στις δεκασέλιδες που εκτός από Το Νησί στην Άκρη του Χρόνου που θα μπει στο επόμενο ΚΟΜΙΞ , έχουν μείνει οι εξής ιστορίες:

1. Κολοκυθοπόλεμος (έχει εξώφυλλο Νάντορπ, και υποθέτω θα είναι η κύρια ιστορία του ΚΟΜΙΞ #64 Β΄Περιόδου καθώς σχετίζεται με το Halloween) ΚΟΜΙΞ #64 
2. Τύχη Γιαλαντζί (έχει εξώφυλλο Νάντορπ) ΚΟΜΙΞ #68
3. Σκασιαρχείο μετ’ Εμποδίων (έχει εξώφυλλο Νάντορπ) ΚΟΜΙΞ #69
4. Το Χρήμα Πάει στα Βουνά (έχει εξώφυλλο Νάντορπ) ΚΟΜΙΞ #70 (σύμφωνα με τη πρόωρη διαφήμιση της Καθημερινής)
5. Σημασία στη Λεπτομέρεια (δεν έχει κανένα εξώφυλλο)  ΚΟΜΙΞ #65
6. Το Τριπλό Κελεπούρι (έχει εξώφυλλο Νάντορπ) ΚΟΜΙΞ #67
7. Ένα Μορφωμένο Παπί (δεν έχει κανένα εξώφυλλο) ΚΟΜΙΞ #72 με άκυρο εξώφυλλο
8. Δώσε στον πλησίον σου (7σέλιδη οπότε περνάμε σε νέο επίπεδο ξεφτίλας ) ΚΟΜΙΞ #71
9. Ο μαγικός αυλητής (αν μπει λέμε μέγιστη ξεφτίλα καθώς έχει μπει πρόσφατα σε γνωστή έκδοση) ΚΟΜΙΞ  #74
10. Ωχ! Έλατο!  (ιστορία Χριστουγεννιάτικη τεσσάρων μόλις σελίδων.... θα γίνει αναφορά και παρακάτω) ΚΟΜΙΞ  #77

Ολιγοσέλιδες

Βάζω παρακάτω και τις ολιγοσέλιδες για να έχουμε μια πιο συνολική εικόνα και επειδή ζητήθηκε

1. Ωχ! Έλατο!  (αν μπει αυτή έστω για να κλείσουν οι ιστορίες του Ρόσα τα Χριστούγεννα θα λέμε ότι το έχουν κάψει εντελώς...) ΚΟΜΙΞ  #77
2. Το Κυνήγι των Εξελίξεων  (2 σελίδες) ΚΟΜΙΞ  #78
3. Πυραυλική Ονειροπόληση  (2 σελίδες)
4. Κροίσοι σε Φόρμα  (2 σελίδες)
5. Να Μην Ξεχάσω...  (3 σελίδες) ΚΟΜΙΞ  #78
6. Τρύπιες Τσέπες  (1 σελίδα)
7. Παγίδα  (1 σελίδα) ΚΟΜΙΞ  #78

Σύνοψη

Τι βγάζουμε από όλα αυτά; Η απάντηση είναι ότι δυστυχώς άμα θέλουν μπορούν ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ακόμα να μας ταλαιπωρήσουν με τις ανατυπώσεις. Άμα δεν θελήσουν να γίνει αλλαγή τον Γενάρη, τότε όπως και αναμένεται να συνεχίσουμε το ίδιο τροπάριο για 1 χρόνο ακόμη. Άρα θα πρέπει να περιμένουμε λίγο ακόμα για να δούμε τι νέα αλλαγή/μετάλλαξη του περιοδικού την μετά Ρόσα εποχή. Μπορείτε να μας πείτε την γνώμη σας ή τις προβλέψεις σας στα σχόλια. ?

Κατάλογος Ιστοριών του Ντον Ρόσα

Εσείς?

Με την πάροδο των ετών και την συσσώρευση όλο και περισσότερων εκδόσεων, η αποθήκευση των παλιών τευχών γίνεται μια όλο και πιο δύσκολη υπόθεση, σε βαθμό που σκέφτομαι σοβαρά μέσα στα επόμενα να σταματώ να αγοράζω νέα τεύχη μετά από 30 χρόνια που είμαι τακτικός αγοραστής του ΜΜ και άλλων περιοδικών Disney. Ήδη έχω περιορίσει τις αγορές μου αποκλειστικά στο ΜΜ και από τις ειδικές εκδόσεις παίρνω μόνο ό,τι μου κινεί σημαντικά την περιέργεια.

Αν η Καθημερινή διέθετε ηλεκτρονικά τα τεύχη των περιοδικών Disney (καθώς και τις διάφορες ειδικές εκδόσεις που βγαίνουν κατά καιρούς) αυτό θα μου έλυνε τα χέρια, γιατί όχι μόνο θα συνέχιζα να αγοράζω το ΜΜ, αλλά και άλλες εκδόσεις όπως το Ντόναλντ που λόγω έλλειψης χώρου ήδη από το 2014 αποφάσισα να μην μπω στην διαδικασία να το συλλέξω και πήρα μόνο το πρώτο τεύχος τιμής ένεκεν.

Καταλαβαίνω τους πιθανούς ενδοιασμούς του εκδότη γύρω από τα scan και την πειρατεία του υλικού αλλά:

1ον) Η διάθεση των ηλεκτρονικών τευχών μπορεί να γίνει σε τέτοιο timing που δεν θα επηρεαστούν οι πωλήσεις των χάρτινων εκδόσεων, πχ αφού έχουν εξαντληθεί όλα ή τα περισσότερα αποθέματα και πλέον μόνο οι συλλέκτες και οι μεταπωλητές θα έχουν κέρδος από την πώληση των παλιότερων τευχών.

2ον) Ακόμα και τώρα αρκετοί αγοραστές σκανάρουν τα νέα τεύχη για δική τους χρήση ή για να τα μοιράσουν σε φίλους τους ή σε διάφορες ομάδες. Σίγουρα το να πετύχεις ένα καλό σκανάρισμα ενός τεύχος δεν είναι απλή υπόθεση αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο όπως έχει αποδειχθεί από τα εκατοντάδες τεύχη παλιών ΜΜ και άλλων εκδόσεων που κυκλοφορούν στο ίντερνετ σε ηλεκτρονική μορφή και μάλιστα υψηλής ποιότητας.

Μου φαίνεται πολύ περίεργο που εν έτει 2024 η ''Κ''  δεν έχει προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση, όταν άλλες μορφές ψυχαγωγίες όπως η μουσική, ο κινηματογράφος ή τα βιντεοπαιχνίδια κινούνται κατά κύριο λόγο (ή έστω σε μεγάλο βαθμό) μέσω ψηφιακών καταστημάτων και πλατφορμών. Θα περίμενε κανείς τα κομίκς να προχωρήσουν σε αυτό το βήμα πιο νωρίς, γιατί ένα τεύχος κόμικ, σε αντίθεση με ένα δίσκο ή ένα βιβλίο που μπορεί να κυκλοφορεί για δεκαετίες, έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής. Θα κάνει το 90%+ των πωλήσεων του την εβδομάδα ή τον μήνα που κυκλοφορεί και μετά θα αποσυρθεί οριστικά από την κυκλοφορία. Οπότε οι κίνδυνοι από την πειρατεία είναι αναλογικά πολύ μικρότεροι.

Επίσης, πιθανόν να βοηθήσει τις πωλήσεις των εκδόσεων στο νεαρό κοινό το οποίο δυστυχώς έχει απομακρυνθεί από το χαρτί και ίσως μπει πιο εύκολα στον κόσμο των κόμικς και του διαβάσματος μέσω των ηλεκτρονικών τευχών.

Τέλος πάντων τώρα σταματώ τη φλυαρία και θα πω τις αγαπημένες μου ιστορίες. Να σημειώσω πως παρόλο που έχω διαβάσει σχεδόν όλα τα τεύχη, στη πραγματικότητα έχω μόνο τα μισά, καθώς τα άλλα μισά τα είχα καταστρέψει όταν ήμουν μικρός  και έτσι πολλές από τις ιστορίες δε τις θυμάμαι πολύ καλά αφού έχω να τις διαβάσω καιρό. 

Το Διπλό Μυστήριο του Μαύρου Φαντάσματος - Ίσως η αγαπημένη μου ιστορία με τον Μίκυ. Η αλήθεια είναι πως είναι από τις ιστορίες που δεν έχω και έτσι τη θυμάμαι κάπως αμυδρά, αλλά μου είχε κάνει τόση μεγάλη εντύπωση όταν ήμουν μικρός που δε μπορώ να μη τη βάλω. 

Η Τέταρτη Διάσταση και Το Μυστήριο του Ταπιόκα ΣΤ' - Αυτές τις δύο τις βάζω μαζί γιατί είναι εξαιρετικά όμοιες, όντας και οι δύο ιστορίες μυστηρίου με το Μίκυ με τελικό ανταγωνιστή το Μαύρο Πητ. Νομίζω πως προτιμώ ένα τσακ τη τέταρτη διάσταση γιατί το όλο concept είναι πιο ενδιαφέρον και επίσης εισάγει τον Μπιπ Μπιπ που είναι λατρεμένος μου χαρακτήρας (ναι τον προτιμώ από τον Ήτα Βήτα σταυρώστε με δε με νοιάζει ), αλλά και οι δύο είναι εξαιρετικές.

Το Μυστήριο των Παστών Γαρίδων - Άλλη μια κλασική ιστορία μυστηρίου, με τον Ντόναλντ αυτή τη φορά. Δε τη βρίσκω τόσο καλή όσο και οι ιστορίες του Μίκυ, καθώς ο Ντόναλντ δεν είναι φτιαγμένος να ασχολείται με μυστήρια, αλλά και πάλι είναι μια πολύ ωραία ιστορία, με αρκετό σασπένς και ωραίο τέλος. 

Οι Πηγές των Μογγόλων - Πολύ ωραίο κυνήγι θησαυρού με το Μίκυ και τον Μπιπ Μπιπ, ενώ η πλοκή με το φάντασμα είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Έχει και ιστορική αξία καθώς ήταν η πρώτη ιστορία του Μίκυ Μάους του Τερζόπουλου.

Το Παπί των Δασών - Η αγαπημένη μου ντισνεική παρωδία, αν μετράει (η αλήθεια είναι πως πέρα από τη βασική ιδέα έχει εντελώς δική της πλοκή οπότε δεν είμαι σίγουρος αλλά τέλος πάντων). Έχει και την πιο δραματική σκηνή που έχω δει σε Ντισνεικό κόμικ: 

Ντόναλντ ο Καταστροφέας - Μου αρέσει πολύ η ανάμειξη του σύμπαντος των παπιών με αυτό των κλασικών ταινιών της Ντίσνει, καθώς και το ότι η όλη πλοκή φέρνει την ατμόσφαιρα κλασικού παραμυθιού. Είναι πολύ καλός ο Μαρτίνα σε αυτό. Επίσης έχει μερικές πολύ δυνατές στιγμές για το Ντόναλντ. 

Ντόναλντ 3D - Οκ θα είμαι ειλικρινής έβαλα αυτή την ιστορία μόνο και μόνο για το πόσο τρελή είναι. Είναι από τα πιο περίεργα κόμικς που έχω διαβάσει και για αυτό έχει χαρακτεί αιώνια στη μνήμη μου, αν και αντικειμενικά μιλώντας ίσως να μην είναι πολύ καλή. Εγώ πάντως τη λατρεύω. Με τα ίδια κριτήρια θα μπορούσα να βάλω την ιστορία Ο Ατομικός Κομήτης, στην οποία ο Ντόναλντ οργανώνει μια κουμμουνιστική επανάσταση στο διάστημα, αλλά δε ξέρω νομίζω πως όσο τρελή και αν είναι εκείνη η ιστορία δε φτάνει το Ντόναλντ 3D. 

Το Διπλό Μυστήριο του Ντον Γκουρμέ - Πολύ underrated ιστορία αλλά είναι από τις αγαπημένες μου. Είναι μια εξαιρετική παρωδία των νουάρ ταινιών (όχι ότι έχω δει ποτέ καμία αλλά λέω εγώ τώρα) με ένα σωρό ξεκαρδιστικές παρεξηγήσεις. 

Και αυτή είναι η λίστα μου για τώρα. Είμαι βέβαιος πως έχω ξεχάσει αρκετές ιστορίες που θα ήθελα να βάλω, ενώ υπάρχουν άλλες όπως οι Φακές της Βαβυλώνας που ξέρω πως είναι εξαιρετική αλλά δε την έχω διαβάσει ποτέ μου. Για τώρα όμως μου φαίνεται καλή. 

Αρχίζω με το ακόλουθο, όπου η Μίννι φαίνεται να το διασκεδάζει, ο Γκούφη είναι απορημένος και ο Μίκυ σχετικά άνετος για την περίσταση!

  και πάλι 

1. Κανονικά τεύχη Marvel που απλώς έχουν variant εξώφυλλο Disney

Αυτή η κατηγορία κατά τη γνώμη μου, εμπίπτει απλώς στα όρια του διαφημιστικού τρικ, καθώς καθιστά πιο θελκτικό το καθιερωμένο μηνιαίο τεύχος. Τα συγκεκριμένα δε, είχαν κυκλοφορήσει ως επετειακά τεύχη για τα 100 χρόνια Disney, οπότε υπήρχε νόημα πίσω από τη δημιουργία τους. Μπορώ να πω, ότι τα βρίσκω αρκετά καλαίσθητα και πως θα ήθελα κάποια στιγμή να αποκτήσω ένα-δύο, παρ' ότι αντιλαμβάνομαι πολύ καλά ότι οι ιστορίες εσωτερικά, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα είναι τόσο καλές...! Επιπλέον, όσον αφορά τα συγκεκριμένα εξώφυλλα, εδώ, ο @ CarpiMan , μας είχε πληροφορήσει για τα εξής:

Παράθεση

Για τα 100 χρόνια από την ίδρυση της The Walt Disney Company η Marvel Comics θα αφιερώσει 12 εναλλακτικά εξώφυλλα του The Amazing Spider-Man για τους 12 μήνες του 2023 με θεματολογία από κλασικά εξώφυλλα της Marvel.

Προς το παρόν έχουμε τα τρία πρώτα , φυσικά από σχεδιαστές του Τοπολίνο.

και

Από αυτές τις πληροφορίες προκύπτει, ότι και πάλι είδαμε ένα σχετικό "ξεζούμισμα" του σύνδεσης του σύμπαντος της Disney και της Marvel. Αυτό ωστόσο, δεν θα πείραζε εμένα προσωπικά τουλάχιστον, αν έμενε στα πλαίσια του επετειακού, στα πλαίσια της προσπάθειας της Disney να αυξήσει τις πωλήσεις των Marvel με απροσδόκητα variant. Νομίζω όμως, ότι το πράγμα κάπως ξέφυγε. Προφανώς θα υπήρξε επιτυχία στο εγχείρημα, οπότε και η σύμπτυξη των δύο συμπάντων συνεχίστηκε και συνεχίζεται. Βλέπουμε λοιπόν τη δεύτερη κατηγορία

          2. Παρωδίες ιστοριών Marvel με ήρωες Disney

Στη συγκεκριμένη κατηγορία μέχρι στιγμής δεν ανήκει καμία ιστορία, καθώς τα τέσσερα πρώτα εξώφυλλα, αντιστοιχούν στην παρωδία της κλασικής ιστορίας του Wolverine:"Old man Logan" και θα κυκλοφορήσουν 31/07, ενώ το εξώφυλλο που παρουσιάζει τον Ντόναλντ ως Θωρ, αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο. Είμαι απογοητευμένος με αυτό που βλέπω... Για να το ξεκαθαρίσω, δεν είμαι ενάντια στα crossovers. Μάλιστα διάβασα τη συνάντηση Batman- Dylan Dog που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως και την ευχαριστήθηκα πολύ( θα ακολουθήσει και σχετικό review). Αλλά εδώ δεν βλέπω μια συνάντηση δύο διαφορετικών κόσμων, αλλά μία αρπαχτή, η οποία κατά τη γνώμη μου, μόνο αρνητικά μπορεί να εκληφθεί, καθώς τέτοιες συναντήσεις εντελώς διαφορετικών συμπάντων, για να πετύχουν, απαιτούν προσεκτική μελέτη των ηρώων εκ μέρους των δημιουργών και επίσης προϋποθέτουν σεβασμό προς τις αρχικές ιστορίες, ώστε να γίνει μεν η παρωδία, χωρίς να χαλάσει το πρωτότυπο υλικό. Προσωπικά, δεν βλέπω να έγινε κάτι από τα δύο και ενώ έχω διαβάσει αρκετές ιταλικές παρωδίες Disney και τις βρήκα πολύ πετυχημένες, δεν εμπιστεύομαι τόσο την Disney Αμερικής που έχει αναλάβει, απ' όσο έχω καταλάβει, τη μεταφορά των πρωτότυπων Marvel ιστοριών σε παρωδίες. Έτσι οδηγούμαστε στην τρίτη κατηγορία.

                 3. Πρωτότυπες Disney ιστορίες δημιουργημένες στο ύφος των Marvel ιστοριών

Μέχρι στιγμής, έχει δημιουργηθεί μονάχα μία τέτοια ιστορία, η:" Scrooge McDuck and the Infinity Dime", η οποία κυκλοφόρησε στο ομώνυμο τεύχος στις 19/06. Αυτό έφερε τον αριθμό 1, που με κάνει να υποψιάζομαι ότι υπάρχει πλάνο συνέχισης της σειράς( μπορεί αυτό να έχει ανακοινωθεί, προσωπικά δεν το έχω δει κάπου). Θα αναρωτηθεί κανείς, γιατί υπάρχουν 13 εξώφυλλα. Γιατί, για το τεύχος που φιλοξενεί αυτή την τριάντα σελίδων ιστορία, μαζί με την ανατύπωση της πρώτης εμφάνισης του Σκρούτζ, "Χριστούγεννα στο βουνό της αρκούδας", φιλοτεχνήθηκαν 13 διαφορετικά variant, πολλά μάλιστα από μεγάλα ονόματα του χώρου, όπως(κατά σειρά εμφάνισης των εξωφύλλων) ο Alex Ross, ο Walter Simonson, ο Ron Lim, ο John Romita Jr., η Peach Momoko, ο Lorenzo Pastrovicchio, ο Steve McNiven, η Elizabeth Torque, ο Gabriele Dell'Otto, ο J. Scott Campbell, ο Pepe Larraz, ο Skottie Young, ο Frank Miller

Όπως συζητήθηκε και στο αντίστοιχο νήμα, αυτά τα εξώφυλλα μου δείχνουν προχειρότητα, αδιαφορία ή ακόμα και άγνοια για τον Σκρούτζ. Δεν ταιριάζουν στον χαρακτήρα και στην πορεία που έχει διαγράψει ο σπαγκοραμμένος πλην αξιαγάπητος κροίσος όλα αυτά τα χρόνια! Κοινώς, προσωπικά τουλάχιστον, θεωρώ αυτή την προσπάθεια εντελώς εκτός τόπου και χρόνου, γι' αυτό κιόλας δεν υπάρχει περίπτωση να αγοράσω κανένα από αυτά τα τεύχη. Πιστεύω ότι πρόκειται για καθαρό άρμεγμα! Οι συντελεστές είναι αξιόλογοι και καταξιωμένοι δημιουργοί, δεν μπορώ να πω. Το σενάριο από τον Jason Aaron μου κίνησε το ενδιαφέρον ομολογώ, καθώς το King Thor, μου είχε φανεί πολύ καλή limited series και όταν είχε έρθει στη Θεσσαλονίκη, είχα πάρει και κάποια τευχάκια Star Wars με σενάριό του και ήταν πολύ καλός, του το αναγνωρίζω. Αντίστοιχα, οι σχεδιαστές που επιστρατεύτηκαν, είναι αξιόλογοι. Paolo Mottura, Francesco D'Ippolito, Vitale Mangiatordi, Alessandro Pastrovicchio, Giada Perissinotto είναι τα ονόματά τους, εκ των οποίων όλοι είναι τουλάχιστον αναγνωρίσιμοι( με εξαίρεση ίσως τον Mangiatordi, ο οποίος μπορεί να μην είναι τόσο γνωστός όσο οι υπόλοιποι, αλλά είχε φιλοτεχνήσει variant της πρώτης κατηγορίας). Ωστόσο, δεν πιστεύω ότι μπορεί αυτή η προσπάθεια να ευδοκιμήσει, καθώς τα δύο σύμπαντα είναι τόσο ετερόκλιτα, που όσο καλές προσπάθειες και να κάνουν οι δημιουργοί, τελικά το αποτέλεσμα θα είναι η αλλοίωση και των δύο σε βαθμό που ούτε οι οπαδοί του μεν, ούτε του δε, αλλά ούτε και οι αναγνώστες και των δύο θα ικανοποιηθούν. Λυπάμαι, αλλά ενώ υποστηρίζω τους νεωτερισμούς στα Disney, όπως η εισαγωγή σειρών του στυλ DoubleDuck, Μίκυ Μυστήριο( α' και β' κύκλοι), PKNA, PKNE, δεν θα υποστηρίξω το συγκεκριμένο εγχείρημα, ακόμα και να εκδοθεί στα ελληνικά( πράγμα πολύ πιθανό, καθώς μην ξεχνάμε ότι η DisneyPublishingWorldwide έχει προωθήσει πολλές σειρές της τα τελευταία χρόνια).

Όπως καταλαβαίνετε, η γνώμη μου πάνω στο ζήτημα δεν είναι και η θετικότερη! Για πείτε, εσείς πώς βλέπετε τα νέα αυτά crossovers μεταξύ των δύο κολοσσών της βιομηχανίας των κόμικς;

Οι συζητήσεις έδιναν και έπαιρναν. Πολλοί πίστευαν ότι αυτό σηματοδοτούσε το τέλος των κόμικς της Disney στην Ελλάδα καθώς τα παιδιά, τα οποία θεωρούνται από το ευρύ κοινό οι βασικοί αποδέκτες των κόμικς έχουν στρέψει πλέον την προσοχή τους στα ηλεκτρονικά μέσα και  δεν προτιμούν την ανάγνωση βιβλίων ή κόμικς. Κάποιοι ήλπιζαν ότι κάποια άλλη εταιρεία θα εμφανιζόταν και θα αναλάμβανε τα περιοδικά.

Και έτσι και έγινε. Την Παρασκευή 20 Ιουνίου 2014, ακριβώς πριν 10 χρόνια, κυκλοφόρησε ξανά το Μίκυ Μάους στα περίπτερα από τις Καθημερινές Εκδόσεις. Είχε προηγηθεί βέβαια το αυτόνομο τεύχος Μουντιάλ Βραζιλία 2014. το οποίο κυκλοφόρησε στις 6 του ίδιου μήνα.

Χαράς ευαγγέλια για τους κομικσόφιλους. Πολλοί βέβαια υποδέχτηκαν την κίνηση με σκεπτικισμό και αμφιβολίες για το αν θα είχε διάρκεια. Ωστόσο 10 χρόνια μετά τα κόμικς της Disney συνεχίζουν να κυκλοφορούν στα ελληνικά, με τις όποιες ατέλειες ή αδυναμίες στην κυκλοφορία τους, συνεχίζοντας να προσφέρουν στους μικρούς αλλά και μεγαλύτερους αναγνώστες τους στιγμές ξενοιασιάς.

Τα περιοδικά

Ο Τερζόπουλος όλα αυτά τα χρόνια κυκλοφόρησε μία ευρεία γκάμα περιοδικών, από το εβδομαδιαίο Μίκυ Μάους, το μηνιαίο Κόμιξ, τα Μεγάλα Σήριαλ έως και λιγότερο γνωστές σειρές όπως η Τίνκερ Μπελ ή το W.I.T.C.H.. Η Καθημερινή ήταν επόμενο να μην ξεκινήσει με τόσο μεγάλο αριθμό περιοδικών. Φαίνεται όμως πως υπήρχαν σχέδια και για άλλες εκδόσεις όπως για παράδειγμα το Μίννι και Νταίζη.

Αρχικά ξεκίνησε με 5 περιοδικά.  Το Μίκυ Μάους, το Κόμιξ, το Ντόναλντ, τα οποία αποτελούσαν βασικές εκδόσεις του Τερζόπουλου, το Super Μίκυ, το οποίο επιλέχθηκε ως αντικατάσταση του Μεγάλου Μίκυ αλλά πρακτικά είναι , όσον αφορά τουλάχιστον το ISSN, συνέχεια του παλιού Σούπερ Μίκυ του Τερζόπουλου και τις Νέες Περιπέτειες του Φάντομ Ντακ.

Η επιλογή της Καθημερινής ήταν να ξεκινήσει την αρίθμηση των περιοδικών από την αρχή, κάτι που μας στέρησε δυστυχώς από το να δούμε ορόσημα όπως για παράδειγμα το Μίκυ Μάους 3000. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι Νέες Περιπέτειες του Φάντομ Ντακ, τις  οποίες συνέχισε από το τεύχος 16, στο οποίο είχα σταματήσει ο προηγούμενος εκδότης.

Ας δούμε λοιπόν ένα ένα τα περιοδικά ξεκινώντας… ανάποδα!

1.       Οι Νέες Περιπέτειες του Φάντομ Ντακ

Ο Τερζόπουλος ξεκίνησε αυτή τη σειρά το 2012. Πρόκειται ως γνωστόν για ιστορίες όπου ο Φάντομ Ντακ αντιμετωπίζει κατά κύριο λόγο τους Εβρονιανούς, μία φυλή μοχθηρών εξωγήινων. Η Καθημερινή συνέχισε τη σειρά από το τεύχος 16 αλλάζοντας όμως το μικρό μέγεθος που χρησιμοποιούσε ο Τερζόπουλος στο κανονικό, διατηρώντας όμως τη μηνιαία κυκλοφορία. Η σειρά βέβαια άντεξε μέχρι το τεύχος 44, οπότε και διακόπηκε, καθιστώντας τη την πρώτη και μοναδική έως τώρα σειρά την οποία σταμάτησε η Καθημερινή.

2.       Super Μίκυ

Το περιοδικό ξεκίνησε με τη δημοσίευση αρχικά μόνο μικρών έως 12 σελίδων δανέζικης προέλευσης ιστοριών. Περιείχε μάλιστα και σελίδες με παιχνίδια και γρίφους. Από το τεύχος 17, από το οποίο το περιοδικό έγινε από διμηνιαίο μηνιαίο, ξεκίνησε να περιλαμβάνει και μία μεγάλη ιστορία με πρωταγωνιστή συνήθως το Μίκυ, ενώ μερικά τεύχη αργότερα σταμάτησαν και οι σελίδες με τα παιχνίδια. Κυκλοφορεί περίπου στις 30 κάθε μήνα.

3.       Ντόναλντ

Για κάποιος το καλύτερο περιοδικό της Καθημερινής ή το καλύτερο μετά το Μίκυ Μάους. Κυκλοφορεί στις 15 περίπου κάθε μήνα και περιλαμβάνει αυτοτελείς μεγάλες κατά κανόνα ιστορίες με το Ντόναλντ. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό της, ο οποίος δημοσίευε στο Ντόναλντ ιταλικές ιστορίες, οι ιστορίες που βλέπουμε στην έκδοση της Καθημερινής είναι κατά πλειοψηφία δανέζικες. 

4.       Κόμιξ

Το περιοδικό είχε αρχίσει να χάνει την αίγλη του ήδη από την εποχή του Τερζόπουλου. Ωστόσο η Καθημερινή έκανε μια καλή αρχή με ενδιαφέρουσες ιστορίες, οι οποίες από ότι φαίνεται είχαν προγραμματιστεί να μπουν στα τεύχη του παλιού Κόμιξ που δεν κυκλοφόρησαν ποτέ. Συνέχισε και τη στήλη αλληλογραφίας, αν και κατά ένα περίεργο τρόπο όλα τα σχόλια ήταν θετικά και δημοσίευε αρχικά και κάποια μονοσέλιδα άρθρα. Η στήλη αλληλογραφίας μας άφησε σύντομα ενώ την ίδια μοίρα είχαν και τα άρθρα. Από το τεύχος 19 η Καθημερινή ξάφνιασε τους αναγνώστες αρχίζοντας αναδημοσίευση των ιστοριών του Ντον Ρόσα, οι οποίες είχαν δημοσιευτεί ξανά στο Κόμιξ του Τερζόπουλου αλλά και στη Βιβλιοθήκη Κόμιξ. Ακολούθησαν αναδημοσιεύσεις ιστοριών του Καρλ Μπαρκς και πλέον το περιοδικό δημοσιεύσει μόνο μικρές ιστορίες το πολύ 10-12 σελίδων κάνοντας πολλούς αναγνώστες να απορούν για το κατά πόσο τελικά διαφέρει από το Super Μίκυ. Κυκλοφορεί στο τέλος κάθε μήνα.

5.       Μίκυ Μάους

Η ναυαρχίδα των εκδόσεων Disney στην Ελλάδα κυκλοφορεί από την Καθημερινή ανελλιπώς κάθε Παρασκευή. Περιλαμβάνει κατά βάση ιστορίες από το ιταλικό Topolino. Αρχικά μεταφράζονταν σποραδικά και κάποια άρθρα από το περιοδικό αυτό. Το Μικυ Μάους αποτελεί σταθερή αξία, αν και κάποιες φορές υπάρχουν ενστάσεις για την επιλογή όχι και πολύ καλών ιστοριών.

Οι ειδικές εκδόσεις

Εκτός από τα περιοδικά που αναφέρθηκαν παραπάνω, η Καθημερινή έχει εκδώσει και μερικές έκτακτες σειρές. Εκτός από το Μουντιάλ 2014 που αναφέρθηκε παραπάνω, στα περίπτερα είδαμε και τα αυτοτελή Disney Princess, Frozen, Frozen Σπέσιαλ Τεύχος, Ο Καλόσαυρος και Ψάχνοντας την Ντόρι.

Στα περίπτερα είδαμε επίσης και τις αυτόνομες σειρές με το γενικότερο τίτλο Editor's Choice. Με εξαίρεση το Μεγάλο Σπλας, που είχε κυκλοφορήσει ξανά στην Ελλάδα, τις υπόλοιπες ιστορίες τις είδαμε για πρώτη φορά. Πρόκειται για το Slam Duck, δύο τόμους από τη σειρά Τα χρονικά των τεράτων, αλλά και τα πιο πρόσφατα Ντετέκτιβ Ντόναλντ, Τα Χριστούγεννα του Σκρουτζ Μακ Ντακ και Ντόναλντ - Ο βασιλιάς των γκολπόστ. Το πρώτο ωστόσο τεύχος αυτής της σειράς κυκλοφόρησε στο βασικό κανάλι της εκδοτικής για την κυκλοφορία των ειδικών εκδόσεων της, το οποίο είναι η κυριακάτικη Καθημερινή.

Ως ένθετο στην Καθημερινή κυκλοφόρησαν αρχικά τα άπαντα του Καρλ Μπαρκς σε χρονολογική σειρά με τίτλο Η Μεγάλη Βιβλιοθήκη Disney τα καλοκαίρια από το 2014 έως και το 2016. Ο Τερζόπουλος είχε κυκλοφορήσει τους πρώτους 16 τόμους. Η Καθημερινή ωστόσο τους εξέδωσε ξανά και ολοκλήρωσε πρακτικά τη σειρά. Παράλληλα κυκλοφόρησα ξανά με την εφημερίδα και ο τόμος Carl Barks Οι Επίγονοι.

Με την εφημερίδα κυκλοφόρησαν και τα αυτοτελή Ιπτάμενοι Πυροσβέστες και Οι Υπερέξι. Το χειμώνα του 2018 κυκλοφόρησαν τα 10 τομάκια της σειράς Κλασική Βιβλιοθήκη Disney, το καλοκαίρι του 2019 τα πέντε τομάκια της σειράς Η Οικονομία του Σκρουτζ και το καλοκαίρι του 2023 τα τέσσερα τεύχη του Once upon a Mouse... in the Future.

Μετά την κυκλοφορία των σκληρόδετων τόμων με τα άπαντα του Μπαρκς το καλοκαίρι του 2017 ξεκίνησε η κυκλοφορία με την εφημερίδα των απάντων του Ρομάνο Σκάρπα, με μαλακό αυτή τη φορά εξώφυλλο. Η σειρά συνέχισε μέχρι το 2022 και τον τόμο 45. Πλέον η τύχη της είναι αμφίβολη.

Στις ειδικές εκδόσεις να αναφέρουμε και το Ημερολόγιο το οποίο κυκλοφορεί κάθε χρόνο από το 2015. Τα τέσσερα πρώτε τεύχη δόθηκαν δωρεάν με την εφημερίδα, ενώ τα υπόλοιπα αποστέλλονται ως δώρο στους συνδρομητές των περιοδικών.

Απολογισμός

Η επανακυκλοφορία των περιοδικών από τις Καθημερινές εκδόσεις χαρακτηρίζεται κατ’ αρχάς θετική. Πιθανότατα καμία άλλη εταιρεία να είχε αναλάβει την έκδοση τους μετά την παραίτηση του Τερζόπουλου και θα ήταν δύσκολο να έχουμε πρόσβαση στις ιστορίες αυτές μιας και η ιταλική και η δανική δεν είναι διαδεδομένες γλώσσες σε Ελλάδα και Κύπρο.

Στα θετικά θα καταλογίσουμε και τη μέχρι τώρα διατήρηση της τιμής των περιοδικών σε σταθερά ύψη. Το τελευταίο διάστημα ωστόσο υπήρξε μείωση των σελίδων στα περισσότερα περιοδικά.

Σημαντική επίσης είναι η έμφαση στη δημοσίευση μόνο αδημοσίευτων ιστοριών σε αντίθεση με τον Τερζόπουλο, όπου είχαμε ιστορίες με πάμπολλες αναδημοσιεύσεις.

Στα αρνητικά θα αναφέρω πρώτα την έλλειψη ενδιαφέροντος για το κάτι παραπάνω. Επιγραμματικά θα αναφέρω, κατάργηση των άρθρων και της στήλης αλληλογραφίας από το Κόμιξ, αμετάφραστα ηχητικά, μηδαμινή διαφήμιση, πεισματική παράλειψη κάθε αναφοράς στον προηγούμενο εκδότη.

1. Το Μυστικό του Παλιού Πύργου(ανάλυση δική μου στην ΚΟΜΙΞ Wiki)
2. Οι Επτά Πόλεις της Τσιμπόλα
3. Το δαχτυλίδι της μούμιας
4. Το χρυσάφι του πειρατή
5. Το άγγιγμα του Μίδα
6. Χριστούγεννα στην Παραγκούπολη
7. Ένα φτωχό γεροντάκι
8. Το δεύτερο πιο πλούσιο παπί του κόσμου
9. Το κυνήγι των κατασκόπων
10. Η χρυσή περικεφαλαία/Ο τρόμος του Μισσισπή

Για μένα η τοπ 1 ιστορία όπως βλέπετε είναι Το Μυστικό του Παλιού Πύργου που έχω διαβάσει σε pdf και θα ήθελα να τη διαβάσω κανονικά κάποτε (Σε κάποιο τόμο ή σε ανατύπωση!). Η καλύτερη ιστορία του Μπαρκς! Τα έχει όλα!! Φόβο, φαντάσματα, μυστήριο ,κλέφτες! Και φυσικά την δεύτερη εμφάνιση του Θείου Σκρουτζ!! 

Πως σας φαίνεται; Challenge: Δώστε το δικό σας Τοπ 10 σχετικά με τις ιστορίες του Μπαρκς!

Ουσιαστικά από ότι καταλαβαίνω, η Ντίσνεϊ απαγόρευσε το "Μεγιστάνα της Καλισότα " και το "Όνειρό μιας Ζωής", πολύ πιθανόν επειδή περιείχαν τον Μπόμπυ το Ζόμπι, και έτσι θα ήταν μάλλον ενάντια στο μήνυμα της πολιτικής ορθότητας που προσπαθούν να περάσουν. Όσοι δεν έχετε τις ιστορίες προτείνω να τις πάρετε γρήγορα γιατί μάλλον δε θα επανακυκλοφορήσουν.

Προσωπικά, μπορώ να πω ότι η Ντίσνεϊ έχει πια γίνει από τις πιο μισητές μου εταιρίες, με όλες αυτές τις βλαμμένες επιλογές που κάνει. 

Η σελίδα με τις χαρτοκοπτικές του γερμανικού Μίκυ Μάους, πολλές από τις οποίες απολαύσαμε και στο ελληνικό Μεγάλο Μίκυ πριν 40 χρόνια (αμάν, πώς περνάει ο καιρός...).

Η σελίδα αυτή υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια και πιθανότατα τη γνωρίζατε ήδη οι πιο πολλοί ντισνεϊκοί εδώ μέσα. Την επισκέφτηκα πάλι πρόσφατα, μετά από πολύ καιρό. Καμία σχέση με το παρελθόν!

Διαπίστωσα ότι, ενώ για πολύ καιρό η σελίδα έδειχνε στάσιμη, με ελλείψεις και σκαναρίσματα όχι υψηλής ανάλυσης, τώρα η σελίδα είναι ενεργή! Πολύ ενεργή!

Όχι μόνο οι ελλείψεις έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο, αλλά έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια να γίνει αντικατάσταση των αρχικών σκαναρισμάτων με νέα, ποιοτικά, σε ανάλυση 300dpi !

Όπου έχει συμπληρωθεί ένα θέμα ολόκληρο με σαρώσεις 300dpi, υπάρχει σχετική αναφορά, όπως πχ εδω στην κατηγορία Playsets,
http://www.seite42.de/en/kategorie.html#playsets

το κάστρο του Νότιγχαμ ή της Σταχτοπούτας είναι πλήρες στα 300dpi, ενώ η Λιμνούπολη είναι μεν πλήρης αλλά χωρίς σκαναρίσματα υψηλής ανάλυσης.

Πρωσοπικα ήταν το ΚΟΜΙΞ #39 "ο τρόμος του Τρανσβααλ".

Τεύχος 1 (1/7/1966)

Όλα ξεκίνησαν με ένα ποντίκι. Δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω για αυτό το τεύχος, τα ξέρουμε όλοι.

Τεύχος 30 (20/1/1967)

Το πρώτο τεύχος με 68 σελίδες. Αυτός ο αριθμός σελίδων ήταν ο στάνταρ αριθμός για το ΜΜ μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '90 με εξαίρεση κάποια μεγαλύτερα επετειακά τεύχη και κάποια τεύχη της δεκαετίας του '60 και '70 με 76 ή 84 σελίδες.

Τεύχος 634 (25/8/1978)

Το ΜΜ αλλάζει για πρώτη φορά λογότυπο μετά απο 12 χρόνια και θα παραμείνει έτσι για τα επόμενα 17 χρονιά.

Τεύχος 1042 (4/7/1986)

Είκοσι χρόνια μετά το πρώτο τεύχος, το ΜΜ προχωράει σε μια μεγάλη καινοτομία για τα τότε δεδομένα και κυκλοφορεί για πρώτη φορά εντελώς έγχρωμο.

(Ευχαρίστω τον jimmy mcduck για την διόρθωση)

Τεύχος 1455 (3/6/1994)

Το 1455 είναι το πρώτο τεύχος που χρωματίστηκε με την βοήθεια Η/Υ εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή στην εμφάνιση του περιοδικού με περισσότερα και πιο ζωντανά χρώματα. Επίσης είναι πιθανότατα το πρώτο τεύχος στο όποιο φιλοξενήθηκε ιστορία ενός νεότερου (τότε) ιταλού σχεδιαστή του Stefano Mirone σηματοδοτώντας κατά καποιό τρόπο την αλλαγή φρουράς υπέρ της νέας γενιάς ιταλών σχεδιαστών με σχεδιαστές όπως τον Mottura και τον Lavoradori να φιλοξενούνται στα αμέσως επόμενα τεύχη του περιοδικού για πρώτη φορά.

Τεύχος 1512 (7/7/1995)

Για μένα είναι το σημαντικότερο τεύχος μετά το πρώτο και όντως σηματοδοτεί μια νέα εποχή (όπως λέει και το εξώφυλλο) με νέο λογότυπο, μόνιμη αύξηση των σελίδων μέχρι 100 (κάτι που κράτησε μέχρι το τέλος της Α' περιόδου το 2013) και έναν γενικότερο εκμοντερνισμό της μορφής και του περιεχομένου του περιοδικού (όπως αντανακλάται και στον εκμοντερνισμένο Μίκυ του εξωφύλλου). Αυτό το τεύχος έβαλε τα θεμέλια για το ΜΜ όπως το ξέρουμε μέχρι και σήμερα.

Τεύχος 1913 (14/3/2003)

Με αυτό το τεύχος το ΜΜ παίρνει την σημερινή του μορφή αφού άρχισε να χρησιμοποιείται κόλλα για το δέσιμο της ράχης αντί για συνδετηράκια όπως γινόταν από το 1966 μέχρι την κυκλοφορία αυτού του τεύχους το 2003, ενώ οι χάρτινες σελίδες αντικαταστάθηκαν με γυαλιστερές λείες σελίδες. Από εκείνο το σημείο το ΜΜ είδε κάποιες δευτερεύουσες αλλαγές στην μορφή του και μια αύξηση σελίδων αργότερα αλλά η βασική μορφή του περιοδικού εδραιώθηκε τότε.

(Ευχαρίστω τον φίλο jimmy mcduck  για την συνεισφορά του και την υπενθύμισή του ότι το 1913 ήταν το πρώτο τεύχος στο οποίο έγινε η μετάβαση σε ράχη με κόλλα και γυαλιστερές σελίδες)

Τεύχος 2460-61 (6/9/2013)

Το πιο ''μαύρο'' τεύχος στην ιστορία των περιοδικών Ντίσνει, με το ΜΜ να μας αποχαιρέτα στα ξαφνικα (ευτυχώς προσωρινά όπως αποδείχθηκε) σαν ένα καλό φίλο που έφυγε απότομα από την ζωή. Σηματοδότησε το τέλος της Α' περιόδου και της έκδοσης του περιοδικού από τον Τερζόπουλο μετά απο 47 ολόκληρα χρόνια.

 ΥΓ Στο τελευταίο αυτό τεύχος βλέπουμε μια νέα παραλλαγή του λογότυπου του 1995 με τις έντονες σκιάσεις στο κάτω μέρος των γραμμάτων. Αύτην την μορφή του λογότυπου την είδαμε για πρώτη φορά στο τεύχος 2425. (Δεν έκανα ειδική μνεία σε εκείνο το τεύχος γιατί θεωρώ αυτήν την αλλαγή ήσσονος σημασίας).

Τεύχος 1 Β' Περιόδου (20/6/2014)

Μετά τον θάνατο, η ανάσταση. Το ΜΜ επιστρέφει δυναμικά από νέο εκδοτικό οίκο, με 130 σελίδες (έναντι 100) και με ελαφρώς διαφορετικό λογότυπο που έχει την ίδια γραμματοσειρά αλλά με έντονη σκίαση γύρω από κάθε γράμμα. Σε ο,τι αφορά το περιεχόμενο, βλέπουμε στην νέα περίοδο σχεδόν αποκλειστικά σχεδιαστές της νεότερης γενιάς ενώ παλιότερους κλασικούς σχεδιαστές από σπάνια εώς καθόλου, όπως επίσης λείπουν εντέλως ιστορίες με τα τρία γουρουνάκια, τον Τσιπ και τον Ντέηλ και άλλους χαρακτήρες που πρωταγωνιστούσαν τις συμπληρωματικές περιπέτειες που πλαισίωναν επί περίπου 50 χρόνια τις περιπέτειες του Μίκυ και των παπιών.* Το τεύχος αυτό εγκαινιάσε την παρούσα περιόδο που διανύει το περιοδικό χωρίς καποιά άλλη σημαντική αλλαγή να έχει συμβεί από τότε.

Κάθε τεύχος περιλαμβάνει διαφορετικό αριθμό σελίδων. Μέχρι στιγμής κυμαίνονται από 76 έως 104, με τον μέσο όρο να βρίσκεται περίπου στις 80 σελίδες ανά τόμο. Είναι Paperback, χαρτόδετα δηλαδή με μαλακό εξώφυλλο. Κοστολογούνται έκαστο στα 11$ ονομαστική τιμή. Η πολιτική της εταιρίας είναι να τα πλασάρουν ως «Disney Graphic Novels», πιθανόν για να πιάσουν και το πιο κάζουαλ κοινό. Μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει τα:

1) Treasure Island starring Mickey Mouse  [Μίκυ Μάους Β' περίοδος #145-147]

Νοέμβριος 2018

Inducks rating ATM: 303

Σενάριο: Teresa Radice

Σχέδιο: Stefano Turconi

2) Moby Dick starring Donald Duck  [Κόμιξ Β' περίοδος #1]

Δεκέμβριος 2018

Inducks rating ATM: 446

Σενάριο: Francesco Artibani  

Σχέδιο: Paolo Mottura

Από εκεί και πέρα, ψαρεύοντας από το site της Dark Horse και του Amazon, βλέπουμε πως αναμένονται τα:

Don Quixote starring Goofy and Mickey Mouse  [Αδημοσίευτη στην Ελλάδα]

6 Μαρτίου 2019

Inducks rating ATM: 18655

Σενάριο: Fausto Vitaliano

Σχέδιο: Claudio Sciarrone

Hamlet starring Donald Duck  [Μίκυ Μάους Β' περίοδος #241]

15 Μαΐου 2019

Inducks rating ATM: 1367

Σενάριο: Giorgio Salati

Σχέδιο: Paolo De Lorenzi

Dracula starring Mickey Mouse  [Κόμιξ Α' περίοδος #295]

30 Ιουλίου 2019

Inducks rating ATM: 306

Σενάριο: Bruno Enna

Σχέδιο: Fabio Celoni

Frankenstein starring Donald Duck  [Αδημοσίευτη στην Ελλάδα]

13 Αυγούστου 2019

Inducks rating ATM: 1452

Σενάριο: Bruno Enna

Σχέδιο: Fabio Celoni

A Christmas Carol starring Scrooge McDuck  [Αδημοσίευτη στην Ελλάδα]

8 Οκτωβρίου 2019

Inducks rating ATM: 564

Σενάριο: Guido Martina

Σχέδιο: José Colomer Fonts

Τέλος, βάζω μερικές φωτογραφίες από τους δύο τόμους που έχουν βγει μέχρι στιγμής. Απ' ό,τι βλέπουμε, είναι λίγο μεγαλύτερα από ένα ΜΜ και λίγο μικρότερα από ένα Κόμιξ.

Όπως και μερικές συγκριτικές με τα τεύχη μεταξύ τους: